|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
(1997) 1 ΑΑΔ 34
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
Αίτηση Αρ. 3/97
ΕΝΩΠΙΟΝ : ΦΡ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ, Δ.
Αναφορικά με το άρθρο 155(4) του Συντάγματος και το άρθρο 3 του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Διάφοροι Διατάξεις) Νόμου του 1964
- και -
Αναφορικά με την αίτηση του Γιώργου Ευαγόρου από τη Λεμεσό για άδεια προς καταχώρηση αιτήσεως για έκδοση Διαταγμάτων Certiorari και Prohibition
- και -
Αναφορικά με το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 30/12/1996 που εκδόθηκε από τον ΄Εντιμο Επαρχιακό Δικαστή Α. Βλαδιμήρου στην αγωγή 4769/95.
___________
17 Ιανουαρίου, 1997
Για τον αιτητή : κ. Χρ. Πουργουρίδης.
___________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Στις 23.11.1995 εκδόθηκε εναντίον του εναγόμενου στην αγωγή 4769/95 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού απόφαση για το ποσό των £19.673,00. Μέσα στα πλαίσια της ίδιας αγωγής εκδόθηκε στις 6.2.1996 ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης της κινητής περιουσίας του εναγόμενου. Αρμόδιος δικαστικός επιδότης κατέσχε στην 21.12.1996 το αυτοκίνητο υπ΄αριθμό εγγραφής CAW 692 που ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα του εναγόμενου με σκοπό την πώλησή του στα πλαίσια εκτέλεσης του εντάλματος. Κατά την ώρα της κατάσχεσης το αυτοκίνητο βρισκόταν στην κατοχή κάποιου Μάριου Ρούσου από τη Λεμεσό. Στις 27.12.1996 ο πιο πάνω Μάριος Ρούσου καταχώρησε μέσα στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής μονομερή αίτηση της οποίας το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού επιλήφθηκε στις 30.12.1996 οπότε και εξέδωσε διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης της κινητής περιουσίας του εναγόμενου καθώς και διάταγμα που διέτασσε την άμεση παράδοση του ρηθέντος αυτοκινήτου στον αιτητή. Το διάταγμα ορίστηκε για επίδοση στους ενδιαφερόμενους στις 22.1.1997. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση ο Μάριος Ρούσος ισχυρίζεται ότι αγόρασε το επίδικο αυτοκίνητο από τον εναγόμενο γύρω στις 13.9.1995. Στις 8.9.1995 είχε επιδοθεί στους γονείς του εναγόμενου με υποκατάστατο επίδοση συντηρητικό διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν σ΄αυτόν η πώληση του αυτοκινήτου. Τόσο ο εναγόμενος όσο και ο Μάριος Ρούσου ισχυρίζονται ότι δεν γνώριζαν την ύπαρξη του απαγορευτικού διατάγματος. Στην ίδια ένορκη δήλωση προβάλλεται και ο ισχυρισμός ότι η πώληση ήταν εικονική και έγινε με σκοπό την καταδολίευση του ενάγοντος.
Με την παρούσα αίτηση αξιώνεται άδεια για καταχώρηση αίτησης έκδοσης ενταλμάτων Certiorari και Prohibition για τη μεταφορά και παρουσίαση στο Δικαστήριο του διατάγματος ημερ. 30.12.1996 για ακύρωση και διάταγμα που να εμποδίζει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από του να συνεχίσει να επιλαμβάνεται της μονομερούς αίτησης του Μάριου Ρούσου ημερ. 27.12.1996. Οι λόγοι που προβάλλονται στην αίτηση είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού χωρίς δικαιοδοσία και κατά παράβαση του νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εξέδωσε τα ρηθέντα διατάγματα χωρίς προηγουμένως να ειδοποιήσει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.
΄Οταν από την εκ πρώτης όψεως εξέταση της διαδικασίας εμφαίνεται ότι η απόφαση του κατώτερου δικαστηρίου είναι νομικά εσφαλμένη μπορεί να δικαιολογείται η έκδοση εντάλματος Certiorari που να ακυρώνει την απόφαση (R. v. Northumberland Compensation Appeal Tribunal, ex parte Shaw, (1952) 1 All E.R. 122). Το ένταλμα Certiorari παρέχει τη δυνατότητα άσκησης ελέγχου κατώτερου δικαστηρίου, δεν επιτρέπει όμως αναθεώρηση της ορθότητας της απόφασης του με σκοπό την επέμβαση.. Αντικείμενο της διαδικασίας για την έκδοση εντάλματος Certiorari δεν είναι ο έλεγχος της ορθότητας μιας απόφασης, αλλά της νομιμότητάς της (Αναφορικά με την αίτηση της Marewave Shipping & Trading Company Ltd (1992) 1 A.A.Δ. 116). Το ένταλμα εκδίδεται είτε όπου το κατώτερο δικαστήριο ενήργησε εκτός της δικαιοδοσίας του, είτε καθ΄υπέρβαση δικαιοδοσίας, είτε όπου προκύπτει από το πρακτικό προφανές νομικό ελάττωμα, έστω κι΄ αν αυτό δεν άπτεται της δικαιοδοσίας (βλ. Αναφορικά με τον Gennaro Perella, Π.Ε. 9169, ημερ. 18.7.1995). Ουσιώδης παράβαση δικονομικού κανόνα συνιστά νομική πλάνη (Agroktimatiki Epihirisis Rousias Co Ltd (1981) 1 C.L.R. 703).
Το άρθρο 21 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο προβλέπει τη διαδικασία όταν εγείρεται αξίωση από τρίτον επί κινητής περιουσίας που κατασχέθηκε κατά την εκτέλεση δυνάμει δικαστικής απόφασης, προνοεί σαφώς ότι το δικαστήριο προχωρεί και ορίζει τα δικαιώματα των μερών ή εκδίδει διάταγμα ως προς την εκδίκαση και τον καθορισμό των δικαιωμάτων, ύστερα από ειδοποίηση όλων των αναγκαίων μερών. Στη συνέχεια προβλέπει την έκδοση διατάγματος για τη διαφύλαξη της διαφιλονικούμενης ιδιοκτησίας. Το θέμα ρυθμίζεται και με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.40, θ.15 προβλέπει ότι είτε ο δικαστικός επιδότης, υπεύθυνος για την εκτέλεση εντάλματος κινητών, ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή πρόσωπο που επηρεάζεται από την εκτέλεση, επιθυμεί να εξασφαλίζει τις οδηγίες του δικαστηρίου σε οποιοδήποτε θέμα αφορά την εκτέλεση μπορεί να υποβάλει αίτηση στο δικαστήριο που εξέδωσε το ένταλμα για οδηγίες. Το δικαστήριο, αν η αίτηση καταχωρείται από πρόσωπο που αξιώνει περιουσία που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος εκτέλεσης, δεν μπορεί να δώσει οδηγίες με μονομερή αίτηση. Η ίδια ασφαλιστική δικλείδα προνοείται και με τη Δ.44 θ.12(β) όπου προβλέπεται ότι ανακοπή θα πραγματοποιείται με αίτηση δι΄ ειδοποιήσεως, ή με ειδοποίηση που θα πρέπει να δοθεί σε όλα τα πρόσωπα που επηρεάζονται από την κατάσχεση.
Διάταγμα Certiorari για ακύρωση της διαδικασίας μπορεί να εκδοθεί όταν το κατώτερο δικαστήριο ενήργησε εκτός της δικαιοδοσίας του. Η έλλειψη δικαιοδοσίας μπορεί να προκύπτει από την έλλειψη εξουσίας του δικαστηρίου να προβεί στη συγκεκριμένη δικαστική πράξη, αλλά μπορεί επίσης να προκύπτει και από την απουσία συγκεκριμένου ουσιώδους προδικαστικού διαβήματος. ΄Ετσι αποφασίστηκε ότι άνκαι το κατώτερο δικαστήριο δυνατόν να έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει το συγκεκριμένο θέμα, μπορεί για άσκηση της δικαιοδοσίας αυτής να προαπαιτείται η προϋπόθεση όπως η διαδικασία να αρχίσει εντός συγκεκριμένου χρόνου ή να πρέπει το πρόσωπο που προβαίνει στο διάβημα να προβεί προηγουμένως σε κάποιο άλλο διάβημα (βλ. R. v. Somersetshire Justices (1825) 6 Dow. & Ry. K.B. 469). Διάφορα νομοθετήματα προνοούν την πριν την έναρξη κάποιας διαδικασίας επίδοση συγκεκριμένων ειδοποιήσεων. Η παράλειψη επίδοσης μιας τέτοιας ειδοποίησης στερεί από το δικαστήριο τη δικαιοδοσία και παρέχει βάση για την έκδοση διατάγματος Certiorari (βλ. R. v. Arkwright (1848), 12 Q.B. 960. Βλ. επίσης παραγρ. 268 και 270 των Halsbury's Laws of England, 3η ΄Εκδοση, Τόμος 11, σελ. 142 ).
Στην υπόθεση R. v. Farmer and Another, Salford Justices, (1891-4) All E.R. Rep. 921, που αφορούσε αίτηση αναγνώρισης εξώγαμου τέκνου αποφασίστηκε ότι αφού δεν υπήρχε δέουσα επίδοση της αίτησης στον κατ΄ ισχυρισμό πατέρα το δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εξετάσει την αίτηση και κατά συνέπεια το διάταγμα που είχε εκδοθεί ακυρώθηκε με διάταγμα Certiorari. Στην πιο πάνω υπόθεση η σχετική νομοθεσία προνοούσε ότι η αίτηση μπορούσε να προχωρήσει ύστερα από απόδειξη ότι η σχετική αίτηση είχε αφεθεί στην τελευταία διεύθυνση διαμονής του καθ΄ου η αίτηση. Ο καθ΄ου η αίτηση απέδειξε ότι παρ΄ όλον ότι η αίτηση είχε αφεθεί στην τελευταία του διεύθυνση στο Ηνωμένο Βασίλειο ο ίδιος διέμενε πλέον στην Αμερική. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι η προϋπόθεση στο σχετικό νόμο "ύστερα από απόδειξη ότι το ένταλμα αφέθηκε στην τελευταία του διαμονή" δεν ικανοποιήθηκε και συνεπώς το διάταγμα εκδόθηκε χωρίς δικαιοδοσία. Το Δικαστήριο τελικά εξέδωσε διάταγμα Certiorari.
Στην παρούσα υπόθεση τόσο το άρθρο 21 του Κεφ.6 όσο και η Δ.40 θ.15 και Δ.44 θ.12 προνοούν την επίδοση σχετικής αίτησης. Το Δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση του εντάλματος κινητών και διατάσσεται η παράδοση του αυτοκινήτου στον Ρούσου χωρίς να ειδοποιηθεί, όπως προνοεί η σχετική νομοθεσία, ο ενάγων. Ο ενάγων δεν ήταν παρών και συνεπώς δεν είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή. Η μη τήρηση της νομοθεσίας καθιστά ουσιαστικά το Δικαστήριο χωρίς δικαιοδοσία.
Με απασχόλησε το θέμα κατά πόσο ο αιτητής έχει στη διάθεσή του άλλα μέσα για να τα χρησιμοποιήσει για θεραπεία. Κατέληξα όμως ότι δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία για έκδοση Certiorari γιατί αν την ημερομηνία που το διάταγμα ήταν ορισμένο για επίδοση προσέφευγε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και ζητούσε την ακύρωση του διατάγματος, τότε ουσιαστικά θα ανεγνώριζε τη νομιμότητα του διατάγματος και την εξουσία του Δικαστηρίου να το εκδόσει.
Εν όψει όλων των πιο πάνω βρίσκω ότι έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως παραβίαση του νόμου και των σχετικών δικονομικών κανονισμών και συνεπώς το Δικαστήριο εστερείτο δικαιοδοσίας. Παρέχεται άδεια στον αιτητή να καταχωρήσει αίτηση για έκδοση διατάγματος Certiorari μέσα σε τρεις εβδομάδες από σήμερα. Εκδίδεται επίσης ένταλμα Prohibition που εμποδίζει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από του να συνεχίσει να επιλαμβάνεται της μονομερούς αίτησης του Μάριου Ρούσου ημερ. 27.12.1996 μέχρι της τελικής έκβασης της αίτησης που θα καταχωρηθεί, ή μέχρι νεότερης διαταγής του παρόντος Δικαστηρίου. Καμιά διαταγή ως προς τα έξοδα.
Δ.
/ΜΔ