CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | Επικοινωνία | Όροι χρήσης

(1997) 1 ΑΑΔ 692

Εφεσείουσων-Αιτητριών

Εφεσίβλητων-Καθ΄ ων η Αίτηση

ΠΙΚΗΣ, Π.: Η απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Νικολάου, Δ.

ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Οι αιτήτριες αποτάθηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για εξαίρεση του δικαστή στο πρόγραμμα εργασίας του οποίου ενέπιπτε η εκδίκαση της αγωγής με αρ. 724/91. Το έπραξαν διότι ο ίδιος δικαστής ήδη εκδίκαζε άλλη αγωγή τα επίδικα θέματα της οποίας αφορούσαν σε περίπου τα ίδια αμφισβητούμενα γεγονότα σε σχέση με τα οποία κατέθεσαν μάρτυρες που θα καλούνταν και στη δεύτερη αγωγή, με αποτέλεσμα η προγενέστερη, καθώς υπολογίστηκε, αξιολόγηση της μαρτυρίας στην πρώτη να μην επέτρεπε την ελεύθερη και ανεπηρέαστη εκτίμηση της μαρτυρίας αργότερα στη δεύτερη. Το δικαστήριο, με απόφαση ημερ. 16 Μαίου 1996, απέρριψε το αίτημα. Καταχωρήθηκε έφεση. Και επειδή η αγωγή με αρ. 724/91 παρέμεινε ορισμένη για ακρόαση σε σύντομη ημερομηνία, οι αιτήτριες αποτάθηκαν για αναστολή της διαδικασίας δυνάμει της Δ.35 κ. 18 και 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Πρώτα, όπως προβλέπεται, στο Επαρχιακό Δικαστήριο και, κατόπιν απόρριψης, στο Εφετείο.

Κάτω από οποιονδήποτε φακό και αν κριθεί, η αίτηση για αναστολή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Κατ΄ αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ. 18 της Δ.35: βλ. Fotiou and another v. Petrolina Ltd (1984) 1 C.L.R. 708^. In re E.S. (an infant) (1986) 1 C.L.R. 119^. και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera (1986) 1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε ".... stay of .... proceedings under the decision appealed from ....." δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλό μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω). Αυτό είναι το ισοζύγιο που διατηρεί η θεσμική ρύθμιση κατά τη στάθμιση μεταξύ αφενός της δέσμευσης που επέρχεται με τη δικαστική απόφαση και αφετέρου τις περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή. Αλλά και αν ακόμα προσφερόταν η δυνατότητα διαφορετικής στάθμισης θα θεωρούσαμε ότι η ορθή απονομή της δικαιοσύνης θα επέβαλλε τη συνέχιση και όχι την αναστολή της διαδικασίας.