CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | Επικοινωνία | Όροι χρήσης

(1997) 1 ΑΑΔ 890

ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ο αιτητής ζητεί άδεια να καταχωρήσει αίτηση για την έκδοση ενταλμάτων Certiorari και Prohibition. Προτείνει ως έρεισμα τους ό,τι θεωρεί ως περιστάσεις υποδηλώνουσες προκατάληψη από μέρους του προέδρου και των στρατοδικών του Στρατιωτικού Δικαστηρίου το οποίο εκδικάζει την ποινική υπόθεση με αρ. 608/96 στην οποία είναι κατηγορούμενος. Η παρούσα είναι η δεύτερη φορά κατά την οποία ο αιτητής αποτείνεται για άδεια. Η πρώτη, ημερ. 2 Ιουνίου 1997, αποσύρθηκε στις 26 Ιουνίου 1997 όταν, κατά την εξέταση της ενώπιον άλλου Δικαστή, παρατηρήθηκε ότι το Στρατιωτικό Δικαστήριο αναφερόταν στη δικογραφία ως Στρατοδικείο.

Το ενδεχόμενο προκατάληψης αποτελεί ένα από τους λόγους για τους οποίους χωρεί έλεγχος με τα αναφερθέντα προνομιακά διατάγματα: βλ. The Attorney General v. Panayiotis Christou (1962) C.L.R. 129. Πρόκειται για λόγο που, κατά τα κρατούντα, ταξινομείται ως έκφανση υπέρβασης εξουσίας παρόλον που έχει εκφραστεί και η άποψη ότι εντάσσεται σε ξεχωριστή κατηγορία περιπτώσεων που αντιστρατεύονται την έννοια της δίκης: βλ. R. v. Northumberland Compensation Appeal Tribunal; Ex parte Shaw (1952) 1 All E.R. 122. Δεν παρίσταται ωστόσο ανάγκη εδώ για συζήτηση αυτής της πτυχής. Ως προς την ουσία σημειώνω ότι η προκατάληψη αντίκειται προς αναγνωρισμένο κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης αλλά και προς το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα για δίκη "ενώπιον ανεξάρτητου, αμερόληπτου και αρμόδιου δικαστηρίου".

Κριτήριο για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας είναι η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης με την έννοια της συζητήσιμης υπόθεσης χωρίς αναφορά προς ο,τιδήποτε θα μπορούσε να αντιταχθεί: βλ. In re Kakos (1985) 1 C.L.R. 250. Η ύπαρξη όμως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στην χορήγηση άδειας όταν προσφέρεται άλλο κατάλληλο ένδικο μέσο εκτός όπου συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που καθιστούν απαραίτητο τον έλεγχο με προνομιακό ένταλμα: βλ. Ανθίμου (1991) 1 Α.Α.Δ. 41.

Στην προκείμενη περίπτωση, τα όσα συνθέτουν τον λόγο που επικαλείται ο αιτητής, περιέχονται σε δύο ένορκες δηλώσεις, ημερομηνίας 30 Ιουνίου 1997, μια του ιδίου και άλλη του ενός εκ των δικηγόρων του στην ποινική υπόθεση, όπως και σε πρακτικό του Στρατιωτικού Δικαστηρίου. Τα συνοψίζω. Την 21 Μαΐου 1997, συνεχιζόταν η δίκη με την αντεξέταση του μάρτυρα κατηγορίας υποστράτηγου Π. Πανταζή η κύρια εξέταση του οποίου είχε αρχίσει στις 9 Απριλίου 1997. Ο αιτητής αντιπροσωπευόταν από συνήγορο. Ο μάρτυρας προσήλθε στο Στρατιωτικό Δικαστήριο ενωρίς το πρωί με στολή. Προχώρησε και εισήλθε στο γραφείο της ιδιαιτέρας του προέδρου όπου έβγαλε το σακκάκι του και το τοποθέτησε σε κρεμαστάρι. Εν συνεχεία εισήλθε στο γραφείο του ιδίου του προέδρου όπου παρέμεινε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Στο γραφείο βρίσκονταν σε κάποιο στάδιο και οι στρατοδίκες. Σε κάποια φάση ο μάρτυρας παρέμεινε στο γραφείο με ένα από τους στρατοδίκες, ήτοι, τον Αν/χη Α. Χαραλάμπους. Αυτό συνέβηκε όταν άρχισε η συνεδρία του δικαστηρίου με άλλη σύνθεση και ο πρόεδρος βρισκόταν στην έδρα για να επιληφθεί διαφόρων άλλων υποθέσεων. Όταν αργότερα εφωνήθη η υπόθεση του αιτητή, υποβλήθηκαν στην αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα ερωτήσεις αναφορικά με την παρουσία του στο γραφείο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι πράγματι επισκέφθηκε το γραφείο του προέδρου έχοντας προηγουμένως τοποθετήσει το σακκάκι του στο γραφείο της ιδιαιτέρας του προέδρου. Εξήγησε ότι επρόκειτο για φιλοφρονητική επίσκεψη κατά την οποία πήρε καφέ, χωρίς ποτέ να αναφερθεί ο,τιδήποτε που σχετιζόταν με την υπόθεση. Ο αιτητής εμφανίζει κρίσιμη την κατάθεση αυτού του μάρτυρα, την αξιοπιστία του οποίου έθεσε υπό αμφισβήτηση. Και υπογραμμίζει τον κίνδυνο που θα προέκυπτε από το ενδεχόμενο προκατάληψης ή ακόμα και την απλή εντύπωση περί αυτής προς την οποία κατέτεινε, σύμφωνα με τον αιτητή, η αναφερθείσα εμφάνιση των πραγμάτων. Κατόπιν της αντεξέτασης του εν λόγω μάρτυρα η υπόθεση συνεχίστηκε. Ακολούθησαν τρεις άλλες συνεδρίες κατά τις οποίες, με τις καταθέσεις δύο επιπλέον μαρτύρων, συμπληρώθηκε η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Η υπόθεση παραμένει για συνέχιση σε νέα ημερομηνία τον Σεπτέμβριο. Ένσταση ως προς τη σύνθεση του δικαστηρίου δεν υποβλήθηκε ποτέ στο Στρατιωτικό Δικαστήριο.

Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα εκτίθενται ευσύνοπτα, με παραπομπές στη νομολογία, στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4th Ed. Vol. 1(I) para. 91. Το ζήτημα απασχόλησε πρωτόδικα και το Ανώτατο Δικαστήριο σε αυτού του είδους τη διαδικασία στην υπόθεση Τοουλιάς (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 62. Ο Νικήτας Δ. ανέφερε σχετικά τα εξής: