CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | Επικοινωνία | Όροι χρήσης

(1997) 1 ΑΑΔ 1199

Εφεσείουσα

Εφεσίβλητου

ΠΙΚΗΣ, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Νικολάου.

ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Η έφεση αυτή στρέφεται κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε ότι τόσο η εφεσείουσα όσο και ο εφεσίβλητος έφεραν ευθύνη για την πρόκληση τροχαίου ατυχήματος, σε ποσοστό 70% η πρώτη και 30% ο δεύτερος. Προβάλλεται ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προσέγγισε ορθά το ζήτημα της αξιοπιστίας του εφεσίβλητου^. και ότι μερικά από τα ευρήματα δεν υποστηρίζονται από την προσαχθείσα μαρτυρία.

Το ατύχημα συνέβηκε ενωρίς το πρωί της 13 Ιουνίου 1991 στον κύριο δρόμο Λευκωσίας-Αστρομερίτη. Η εφεσείουσα, οδηγώντας το αυτοκίνητο της, είχε βγει από τον περιφραγμένο χώρο περιβολιού το οποίο βρισκόταν λίγα μέτρα από το δρόμο στην αριστερή πλευρά, σε σχέση με την κατεύθυνση προς Λευκωσία και προχώρησε στο κράσπεδο πλάτους δύο ποδών. Πρόθεση της ήταν να στρίψει αριστερά, προς εκείνη την κατεύθυνση. Και το έπραξε. Το αυτοκίνητο του εφεσίβλητου ήδη βρισκόταν στο δρόμο κατευθυνόμενο προς Λευκωσία και την πλησίαζε με ταχύτητα 70 χ.α.ω. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ήταν 80 χ.α.ω. Η ορατότητα της εφεσείουσας προς τη μεριά του εφεσίβλητου - τη δεξιά της - δεν υπερέβαινε τα 45 μέτρα λόγω απότομης κατωφέρειας πιο πέρα. Η εφεσείουσα δεν κάλυψε παρά μόνο απόσταση 12 μέτρων περίπου όταν επήλθε η σύγκρουση μεταξύ των δύο αυτοκινήτων. Η οποία έγινε στην αριστερή πλευρά του δρόμου, περίπου ενάμισυ μέτρο από την άκρη του ασφαλτικού καταστρώματος. Το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του εφεσίβλητου κτύπησε στη δεξιά πισινή γωνία του αυτοκινήτου της εφεσείουσας με έμφαση στη δεξιά πλευρά, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Ακολούθως, το αυτοκίνητο του εφεσίβλητου παρεξέκκλινε στη δεξιά πλευρά όπου συγκρούστηκε και με άλλο αυτοκίνητο. Όμως η δεύτερη σύγκρουση δεν ενδιαφέρει.

Η εκδοχή της εφεσείουσας ήταν ότι κοίταξε στα δεξιά, διαπίστωσε ότι ο δρόμος ήταν ελεύθερος, οπότε εισήλθε, ευθυγραμμίστηκε και διήνυσε απόσταση 12 μέτρων όταν αντιλήφθηκε τη σύγκρουση στο πίσω του αυτοκινήτου της. Την οποία απέδωσε όχι στο ότι απέκοψε την πορεία του εφεσίβλητου αλλά στο ότι εκείνος, προσεγγίζοντας με σκοπό να την προσπεράσει, αναγκάστηκε να παραμείνει όπισθεν αφού ερχόταν αυτοκίνητο από απέναντι.

Τίποτε το άτοπο δεν υπήρχε εν προκειμένω στην πρόσδωση πίστης στο μέρος της μαρτυρίας του εφεσίβλητου που αφορούσε τη βασική εικόνα. Το δικαστήριο διατηρεί δυνατότητα ορθολογικής επιλογής: βλ. Georghiades v. Police (1985) 2 C.L.R. 56 (στη σελ. 63). Επέμβαση του Εφετείου σε ζητήματα αξιοπιστίας δεν χωρεί παρά μόνο όπου υπήρξε εσφαλμένη αυτοκαθοδήγηση ή όπου η πρωτόδικη άποψη αναδεικνύεται, με αναφορά σε άλλη μαρτυρία λογικά ανέφικτη. Το ζήτημα αυτό συζητήθηκε πρόσφατα στην Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη, Πολ. Έφ. 9041 ημερ. 29 Μαίου 1997 στην οποία έγινε αναφορά στην Benmax v. Austin Motor Co Ltd (1955) 1 All E.R. 326 όπου επικροτήθηκε η απόφαση του δικαστή Thankerton στην Watt (or Thomas) v. Thomas (1947) 1 All E.R. 582 (H.L.) ως αυθεντία εκθέτουσα με σαφήνεια τις αρχές.

Τα ευρήματα τα οποία, κατά την εφεσείουσα, δεν υποστηρίζονται από τη μαρτυρία είναι, πρώτο, εκείνο που αναφέρεται στην παράλειψη της να ελέγξει τον δρόμο από δεξιά^. και, δεύτερο, εκείνο με το οποίο φέρεται να βρισκόταν η ιδία σε θέση από την οποία αν δεν προχωρούσε όταν ξεπρόβαλε το αυτοκίνητο του εφεσίβλητου, δεν θα απέκοπτε την πορεία του. Η συνήγορος της εφεσείουσας εισηγήθηκε ότι, με δεδομένη την ταχύτητα του εφεσίβλητου, δεν θα είχε η εφεσείουσα χρόνο να διανύσει απόσταση 12 μέτρων στο δρόμο μέχρι που ο εφεσίβλητος κάλυψε την απόσταση των 45 μέτρων κι αυτό σήμαινε, καθώς πέρανε, ότι στο δρόμο η εφεσείουσα είχε εισέλθει προτού εμφανιστεί στα 45 μέτρα ο εφεσίβλητος.

Επισημαίνουμε ότι υποστήριξη τόσο για το πρώτο όσο και για το δεύτερο εύρημα παρέχει η μαρτυρία του εφεσίβλητου την οποία το δικαστήριο πίστωσε ως αληθινή. Και δεν διακρίνουμε ο,τιδήποτε το ασυμβίβαστο με την πραγματικότητα. Εν πάση περιπτώσει παρατηρούμε, σε σχέση με το ότι η εφεσείουσα διάνυσε, καθώς φαίνεται, περίπου 12 μέτρα στο δρόμο ότι αυτό δεν σημαίνει ότι διάνυσε την απόσταση με ευθυγραμμισμένο το αυτοκίνητο της στο δρόμο. Ο εφεσίβλητος κατέθεσε ότι την είδε να κινείται διαγώνια. Και το δικαστήριο, στηριζόμενο στη μαρτυρία του, κατέληξε ότι "αυτή εισέρχετο διαγώνια στο δρόμο". Σύμφωνα και πάλι με τη μαρτυρία του εφεσίβλητου που πιστώθηκε ως ορθή, το αυτοκίνητο της εκινείτο όταν εκείνος ξεπρόβαλε. Η εφεσείουσα θα μπορούσε να είχε καλύψει, καθώς μπορεί εύλογα να συμπεράνει κανείς, κάποιο μέρος της απόστασης ως εκείνο το στάδιο. Πάντως, ακόμα και στο σημείο σύγκρουσης, το αυτοκίνητο της δεν είχε ευθυγραμμισθεί με τον δρόμο, όπως επιμαρτυρείται από τις φωτογραφίες που καταδείχνουν τα σημεία επαφής των δύο αυτοκινήτων.