CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | Επικοινωνία | Όροι χρήσης

(1998) 1 ΑΑΔ 2123

Πολιτική Έφεση αρ. 9397.

ΠΙΚΗΣ, Π.: Η Πολιτική Έφεση αρ. 9397 απορρίφθηκε με έξοδα σε βάρος των εφεσειόντων. Ο εφεσίβλητος υπέβαλε κατάλογο εξόδων προς ψήφιση από τον Πρωτοκολλητή. Οι εφεσείοντες αμφισβήτησαν την κλίμακα στην οποία υποβλήθηκε ο κατάλογος εξόδων. Στις 24 Απριλίου 1998, ο Πρωτοκολλητής απέρριψε την ένστασή τους και προχώρησε στον υπολογισμό των εξόδων στην κλίμακα £250,000 - £1,000,000, αντί εκείνης των £50,000 - £250,000, όπως η εισήγηση των εφεσειόντων.

Οι εφεσείοντες εξαιτήθηκαν άδεια από το Ανώτατο Δικαστήριο με αίτημα να υποβάλουν αίτηση για την έκδοση προστακτικού διατάγματος τύπου mandamus, που να υποχρεώνει τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου να δεχθεί την αίτησή τους για την αναθεώρηση του καταλόγου. Το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα με απόφαση που εκδόθηκε στις 15 Ιουλίου 1998. 'Εκρινε ότι ο χρόνος για την υποβολή αίτησης προς αναθεώρηση καταλόγου εξόδων, ενεργοποιείται από την ημέρα κατά την οποία εκδίδεται η απόφαση του Πρωτοκολλητή και όχι από την ημέρα που επιδίδεται το πιστοποιητικό από το δικαιούχο στους υπόχρεους να καταβάλουν τα έξοδα, ως η θέση των αιτητών.

Η απόφαση του Δικαστηρίου επισφράγησε την τύχη της αίτησης που υποβλήθηκε στις 14 Μαΐου 1998, για την αναθεώρηση της απόφασης του Πρωτοκολλητή για τα έξοδα. Δύο μέρες αργότερα υποβλήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία οι αιτητές επιδιώκουν παράταση του χρόνου για την υποβολή αίτησης προς αναθεώρηση του καταλόγου των εξόδων. Συνοπτικά, η καθυστέρηση αποδίδεται στην εσφαλμένη θεώρηση εκ μέρους των δικηγόρων των αιτητών των σχετικών θεσμικών διατάξεων που αφορούν την κάθε μια, στην υποβολή αίτησης σχετικά με την αναθεώρηση αμφισβητηθείσας απόφασης του Πρωτοκολλητή. Η μή συμμόρφωση με τις θεσμικές διατάξεις οφείλεται, υπέβαλαν, σε νομικό σφάλμα το οποίο ευχερώς συγχωρείται, ιδιαίτερα στην απουσία οποιασδήποτε ένδειξης δυσμενούς επηρεασμού των συμφερόντων της άλλης πλευράς, όπως σ΄ αυτή την υπόθεση.

Έγινε αναφορά, από τη δικηγόρο των αιτητών, σε σειρά δικαστικών αποφάσεων Κυπριακών και Αγγλικών, καθώς και βοηθημάτων αποκαλυπτικών της πρακτικής που ακολουθείται. (Αναφορά έγινε στις αποφάσεις Niki Chr. Georghiou v. Republic (Minister of Interior and Another) (1968)1 C.L.R. (411)^. Θεόδωρος Χόππη ν. Ιάκωβου Παναγή (1993)1 Α.Α.Δ. 140^. Harbin v. Gordon (1914)2 K.B. 577^. Madurasinghe v. Penguin Electronics (1993)1 W.L.R. 989^. και στο Sweet & Maxwell, The Supreme Court Practice (1991) Vol. 1 σελ. 17.).

Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμούμενο στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υπόθεσης, αποτελεί τη συνισταμένη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παρατείνει την προθεσμία για την υποβολή έφεσης. Η τήρηση των προθεσμιών και γενικά των κανόνων που διέπουν τη λήψη δικαστικών μέτρων, αποτελεί παράγοντα, ο οποίος άπτεται σε κάθε περίπτωση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως εξηγήσαμε στη Χόππη (ανωτέρω) και πιο πρόσφατα στην Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.ά. ν. Δήμου Πάφου, Πολιτική Έφεση αρ. 8964 - 23.9.1998^. δεν είναι όμως αφ΄ εαυτού καθοριστικός, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, εκτός όπου επιδεικνύεται αδιαφορία για τα θέσμια, σε βαθμό και έκταση που υπονομεύει το θεσμικό πλαίσιο επίκλησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου. Καθυστέρηση οφειλόμενη σε σφάλμα του δικηγόρου του αιτητή μπορεί να συγχωρηθεί εφόσο δεν προκαλείται σοβαρή δυσμένεια στην άλλη πλευρά^. όλως ιδιαίτερα όταν το σφάλμα οφείλεται όχι σε αμέλεια, αλλά σε εσφαλμένη ερμηνεία ή θεώρηση θεσμικών κανόνων. Ο κυριαρχικός ρόλος που διαδραμάτιζαν τα γεγονότα της υπόθεσης στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας η οποία παρέχεται στο Δικαστήριο, υπογραμμίζεται και στην πρόσφατη απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Stabilad v. Stephens & Carter (1998)4 All E.R. 129.

Υπό το πρίσμα αυτών των διαπιστώσεων, το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως ο χρόνος παραταθεί ώστε να παρασχεθεί η δυνατότητα στους αιτητές να υποβάλουν αίτηση για την αναθεώρηση της απόφασης του Πρωτοκολλητή αναφορικά με την κλίμακα των εξόδων την οποία αμφισβητούν^. επιδικάζονται έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση.