|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(1999) 1 ΑΑΔ 384
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Έφεση αρ. 1/98.
Σύνθεση Δικαστηρίου: ΠΙΚΗΣ, Π., ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΑΛΛΗΣ, ΔΔ.
Μεταξύ:
Γεώργιου Ν. Γεωργίου,
Εφεσείοντα,
- ν -
Πειθαρχικού Συμβουλίου Δικηγόρων,
Εφεσιβλήτων.
- - -
Ημερομηνία: 23 Μαρτίου 1999.
Για τον εφεσείοντα: Α. Κυριάκου.
Για το Πειθαρχικό Συμβούλιο Δικηγόρων: Ξ. Ξενόπουλος.
Για τον εγκαλούμενο δικηγόρο: Λ. Κληρίδης.
- - -
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΠΙΚΗΣ, Π.: H απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου η οποία προσβάλλεται δεν υπόκειται σε έφεση, διαπίστωση που επάγεται και την απόρριψή της. Σ΄ αυτό είμαι σύμφωνος με την απόφαση του Καλλή, Δ. Το δικαίωμα έφεσης που παρέχει το άρθρο 17(4) του περί Δικηγόρων Νόμου, Κεφ. 2, περιορίζεται σε αποφάσεις του Πειθαρχικού Συμβουλίου επί της ουσίας παραπόνων των οποίων επιλαμβάνεται. Δεν εκτείνεται σε αποφάσεις που σχετίζονται με την παραπομπή παραπόνων στο Πειθαρχικό Συμβούλιο βάσει του άρθρου 17(2)(δ).
Προβλήθηκε και δεύτερος λόγος ο οποίος καθιστά, κατά την εισήγηση των εφεσιβλήτων, την έφεση εν πάση περιπτώσει απαράδεχτη. Η θέση τους είναι ότι η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα δηλαδή μετά την εκπνοή της περιόδου των δύο μηνών που ορίζει το εδάφιο 4 του άρθρου 17, από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Οι επιφυλάξεις που διατυπώνονται πιο κάτω αφορούν το εκπρόθεσμο της έφεσης. Σχετίζονται με την ερμηνεία του άρθρου 17(4) του Κεφ. 2.
Η διαπίστωση ότι ο Νόμος καταφατικά ορίζει ότι έφεση ασκείται μέσα σε δύο μήνες από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Πειθαρχικού Συμβουλίου, είναι ορθή. Πράγματι ο Νόμος δεν συσχετίζει την προθεσμία άσκησης έφεσης με τη γνωστοποίηση της απόφασης στα πρόσωπα που παρέχεται δικαίωμα έφεσης. Άποψή μου είναι ότι η γνωστοποίηση της απόφασης στους επηρεαζομένους, αποτελεί προϋπόθεση για την ενεργοποίηση της προθεσμίας άσκησης έφεσης. Η ταύτιση του δικαιώματος με τη γνωστοποίηση της απόφασης στους επηρεαζομένους εξυπακούεται από αυτή τούτη την παροχή του δικαιώματος. Διαφορετικά το δικαίωμα θα ήταν χωρίς αντίκρισμα. Αδυνατώ να δεχτώ ότι μπορεί να παρασχεθεί δικαίωμα χωρίς τα εχέγγυα για την άσκησή του. Αυτό θα αποτελούσε αντίφαση προς την παροχή αυτού τούτου του δικαιώματος.
Γ. Μ. Πικής,
Π.
/ΑυΦ.