|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(2001) 1 ΑΑΔ 247
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 13/2001
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, Δ.
Αναφορικά με το Άρθρο 155(4) του Συντάγματος της Δημοκρατίας.
- και -
Αναφορικά με την αίτηση των Χριστάκη Μιχαήλ και Στέλιου Μιχαηλίδη
Από το Στρόβολο, με την οποία ζητούν από το Δικαστήριο άδεια για να
Καταχωρήσουν αίτηση έκδοσης διατάγματος και/ή εντάλματος
PROHIBITION και CERTIORARI
- και -
Αναφορικά με την απόφαση του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας
30/1/2001 με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ημερομηνίας
4/4/2000 για αναστολή της εκτέλεσης των διαταγμάτων φυλάκισης
ημερ. 13/1/99 στην αγωγή 3194/90 μεταξύ Α/φοι Πούλλου Λτδ και
Χριστάκη Μιχαήλ και Στέλιου Μιχαηλίδη, εκκρεμούσης της έφεσης
10756 για ακύρωση των διαταγμάτων φυλακίσεως.
- - - - - -
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 1.3.2001
Αιτητής Χρ. Μιχαήλ παρουσιάζεται αυτοπροσώπως.
Για τον αιτητή Στ. Μιχαηλίδη: Καμιά εμφάνιση.
- - - - - -
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές ζητούν να τους παρασχεθεί άδεια να καταχωρήσουν αίτηση για την έκδοση διαταγμάτων certiorari και prohibition με τα οποία, αφενός, να ακυρώνεται η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 30.1.2001, με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή τους, ημερομηνίας 4.4.2000, για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 22.3.2000, βάσει της οποίας απορρίφθηκε αίτηση για ακύρωση των διαταγμάτων φυλακίσεως, ημερομηνίας 13.1.1999, στην Αγωγή 3194/90, για το λόγο ότι, την 31.3.2001, καταχωρήθηκε η υπ΄ αρ. 10756 έφεση κατά της απόφασης της 22.3.2000 και, αφετέρου, να απαγορεύεται η εκτέλεση των διαταγμάτων φυλακίσεως, ημερομηνίας 13.1.1999, εκκρεμούσης της έφεσης.
Η αίτηση της 4.4.2000 απορρίφθηκε για το λόγο ότι ούτε στην ένορκο δήλωση των αιτητών ούτε κατά την ακρόαση της αίτησης αναφέρθηκε ότι αν οι καθ΄ων η αίτηση - ενάγοντες χάσουν στην έφεση δε θα μπορούν να επιστρέψουν τα ποσά που τους πλήρωσαν οι αιτητές-εναγόμενοι με τα διατάγματα φυλακίσεως.
Σύμφωνα με τη νομολογία, άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση προνομιακού διατάγματος παρέχεται μόνο όταν καταδεικνύεται από τον αιτητή ότι υπάρχει, στην ουσία, συζητήσιμο ζήτημα και, περαιτέρω, στην περίπτωση που προσφέρεται άλλο ένδικο μέσο ή άλλη θεραπεία, ότι συντρέχουν επαρκώς εξαιρετικές περιστάσεις που να καθιστούν συζητήσιμο το ότι πρέπει να γίνει παρέκκλιση από τον κανόνα ότι, εφόσον προσφέρεται άλλο ένδικο μέσο ή άλλη θεραπεία, ο αιτητής δεν θεωρείται ότι απέδειξε συζητήσιμο ζήτημα. (Βλ. R. v. Secretary of State (1986) 1 All ER 717, Ανθίμου (1991) 1 ΑΑΔ 41 και Σταύρου Μεστάνα, Πολ. Έφ. 9906, 22.9.2000).
Στην προκείμενη περίπτωση, η αίτηση της 4.4.2000 για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 22.3.2000, στην Αγωγή 3194/90, στηρίχθηκε στη Δ.35 θ.18 η οποία έχει ως εξής:
«Η έφεση δεν συνεπάγεται την αναστολή της εκτελέσεως ή της διαδικασίας της απόφασης που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου του οποίου η απόφαση εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστή των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου του οποίου η απόφαση εφεσιβάλλεται.»
Όμως, σύμφωνα με τη Δ.35 θ.19:
«Οποτεδήποτε αίτηση στηριζόμενη στους παρόντες θεσμούς μπορεί να γίνει είτε στο κατώτερο Δικαστήριο ή στο Εφετείο ή σε ένα Δικαστή των ανωτέρω Δικαστηρίων αυτή πρέπει πρώτα να γίνεται στο Δικαστήριο ή το Δικαστή του κατώτερου Δικαστηρίου.»
(Υπογράμμιση δική μου.)
Από τους πιο πάνω θεσμούς προκύπτει καθαρά ότι, σε περίπτωση απόρριψης από το Επαρχιακό Δικαστήριο αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης απόφασης που εφεσιβλήθηκε, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, ο αιτητής μπορεί να υποβάλει νέα παρόμοια αίτηση στο Εφετείο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η έφεση. Εδώ δεν έγινε κάτι τέτοιο. Αντί, σύμφωνα με τη Δ.35 θ.19, να υποβάλουν νέα αίτηση για αναστολή, στο Εφετείο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η έφεση 10756, οι αιτητές υπέβαλαν την παρούσα αίτηση. Δεν την δικαιολόγησαν, όμως, με αναφορά σε οποιαδήποτε επαρκή εξαιρετική περίσταση που να καθιστά συζητήσιμο το ότι πρέπει να παρεκκλίνω από τον κανόνα ότι, εφόσον προσφέρεται άλλη θεραπεία, όπως είναι στην προκείμενη περίπτωση η υποβολή νέας αίτησης για αναστολή ενώπιον του Εφετείου, ο αιτούμενος την έκδοση προνομιακού διατάγματος δεν θεωρείται ότι απέδειξε συζητήσιμο ζήτημα.
Η αίτηση απορρίπτεται.
FONTP. Γαβριηλίδης
&# 9;Δ.
/ΧΤΘ