|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(2002) 1 ΑΑΔ 906
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
ΕΦΕΣΗ Αρ. 137
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΚΡΟΝΙΔΗ, Τ. ΗΛΙΑΔΗ, Α. ΚΡΑΜΒΗ, Δ.Δ.
Μεταξύ:
Elenas Charalambous-Stejaru
Εφεσείουσας/Καθ΄ης η αίτηση
- και -
Αρέστη Χαραλάμπους Ιωάννου
Εφεσιβλήτου/Αιτητή
- - - - - -
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27 Ιουνίου, 2002.
ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 3.10.2001
Για τον εφεσίβλητο-αιτητή: Σ. Δράκος.
Για την εφεσείουσα-καθ΄ης η αίτηση: Θ. Μόντης.
- - - - - -
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Μ. ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ.: Με την αίτηση του αυτή ο εφεσίβλητος-ενάγοντας ζητά την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα της έφεσης. Παραθέτουμε το σχετικό αίτημα από την αίτηση του:-
"Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εφεσείουσα/καθ΄ης η αίτηση όπως παράσχει ασφάλεια για τα έξοδα (security for costs) του εφεσίβλητου/αιτητή για το ποσό των Λ.Κ.1.189,- περίπου και/ή οιονδήποτε άλλο ποσό ήθελε θεωρήσει το Σεβαστό Δικαστήριο δίκαιο και/ή εύλογο υπό τας περιστάσεις.
Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η περαιτέρω διαδικασία ανασταλεί μέχρις ότου δοθεί τέτοια ασφάλεια και σε περίπτωση που δεν θα δοθεί τέτοια ασφάλεια εντός του χρόνου που θα εγκρίνει το Δικαστήριο η έφεση να απορριφθεί με έξοδα."
Η έφεση στρέφεται κατά της απόφασης του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία απεδέχθη την αγωγή διαζυγίου που υπέβαλε ο εφεσίβλητος-αιτητής και απεφάσισε τη λύση του γάμου του με την εφεσείουσα για λόγο ισχυρού κλονισμού που προήλθε από το πρόσωπο της εφεσείουσας.
Η αίτηση του εφεσίβλητου-ενάγοντα βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 θ.2, Δ.60 θ.1, 2, 5 και 6 και Δ.48 θ.1-9.
Η καθ΄ης η αίτηση-εφεσείουσα ενίσταται, αμφισβητώντας το δικαίωμα του εφεσίβλητου-ενάγοντα να απαιτήσει ασφάλεια των εξόδων της έφεσης. Στη μακροσκελή ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, την οποία υπογράφει ο δικηγόρος της καθ΄ης η αίτηση προβάλλονται οι εξής ισχυρισμοί-επιχειρήματα.
(α) Ότι με ενέργειες του εφεσίβλητου-αιτητή απελάθηκε η καθ΄ης η αίτηση από την Κύπρο ως παράνομη μετανάστης πριν από την εκδίκαση της αίτησης διαζυγίου που καταχώρησε ο πρώτος. Τούτο είχε ως συνέπεια να μην μπορέσει να καταθέσει στο Οικογενειακό Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του.
(β) Ότι η καθ΄ης η αίτηση έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης της, και
(γ) Ότι η καθ΄ης η αίτηση είναι εξουθενωμένη οικονομικά.
Βασική προϋπόθεση για την παροχή ασφάλειας εξόδων είναι η κατοίκηση του διαδίκου στο εξωτερικό. Στην παρούσα υπόθεση η συνήθης κατοικία της καθ΄ης η αίτηση είναι στο εξωτερικό από τις αρχές Μαρτίου του 2001.
Με συντρέχουσα την πιο πάνω προϋπόθεση το Δικαστήριο έχει τη διακριτική εξουσία να εκδώσει διάταγμα για ασφάλεια των εξόδων. Στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline (1990) 1 ΑΑΔ 434 έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις για την ορθή άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στη σελίδα 436 αναφέρονται τα εξής:-
"Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας, και ιδίως ακίνητης (που δε μετακινείται εύκολα), στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του. Οι ίδιοι λόγοι λαμβάνονται υπόψη και στην άσκηση της ίδιας εξουσίας στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας με την εξής επιφύλαξη: Το βάρος για την τεκμηρίωση εκ μέρους του ενάγοντα (εφεσείοντα) ισχυρής υπόθεσης είναι πολύ μεγαλύτερο ενόψει της ετυμηγορίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Δεδομένου ότι η αίτηση γίνεται έγκαιρα, η διαταγή μπορεί να περιλαμβάνει, όπως υποστηρίζει η αγγλική πρακτική, όλα τα έξοδα της πρωτοβάθμιας ή της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας, ως ήθελε είναι η περίπτωση, και όχι μόνο εκείνα τα οποία κατά λογική πρόβλεψη θα υποστεί ο εναγόμενος (εφεσίβλητος) μετά την έκδοση της διαταγής για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα (βλ. Supreme Court Practice 1970, p. 365)."
Τα γεγονότα της υπόθεσης δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης. Η εφεσείουσα είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει καμιά περιουσία στην Κύπρο. Όσον αφορά την ισχύ της υπόθεσης της δεν έχουμε πεισθεί ότι η εφεσείουσα απέσεισε το βάρος που είχε να τεκμηριώσει ισχυρή υπόθεση στην έφεση ενόψει της πιο πάνω νομολογίας.
Το ποσό της ασφάλειας είναι κατά κανόνα εκείνο το οποίο υπό κανονικές συνθήκες θα υποστεί ο διάδικος, ο οποίος εξαιτείται την ασφάλεια (Βλέπε: Senior Service Ltd. and Others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd. and Another (1975) 1 CLR 316).
Στην αίτηση του εφεσίβλητου επισυνάπτεται προκαταρκτικός κατάλογος εξόδων της έφεσης. Σ΄ αυτόν αναλυτικά αναφέρονται προκαταρκτικά τα πιθανολογούμενα έξοδα που ανέρχονται στις £1.189,10 σεντ περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α..
Συνεκτιμώντας όλα τα σχετικά θέματα και ασκώντας τη διακριτική μας ευχέρεια, καθορίζουμε το ποσό το οποίο θα διατάξουμε να παρασχεθεί ως ασφάλεια σε £1.000,00. Η ασφάλεια θα παρασχεθεί είτε με την κατάθεση του ποσού ή με την παροχή τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου μέσα σε δύο μήνες από σήμερα. Μέχρι την καταβολή του ποσού ή την εκπνοή του χρόνου που έχει οριστεί, η διαδικασία της έφεσης αναστέλλεται. Αν η εφεσείουσα παραλείψει να παράσχει την ορισθείσα ασφάλεια, η υπόθεση θα θεωρηθεί ως εγκαταληφθείσα και ο εφεσίβλητος θα είναι ελεύθερος να διεκδικήσει τα έξοδα της έφεσης. Αν υπάρξει συμμόρφωση με τη διαταγή ως προς την ασφάλεια των εξόδων, το Πρωτοκολλητείο θα θέσει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου για ορισμό, το συντομότερο.
Εκδίδεται διαταγή ως ανωτέρω.
Δ.
Δ.
Δ.
/ΕΠσ