|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(2003) 1 ΑΑΔ 1904
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
22 Δεκεμβρίου, 2003
[ΧΡ.ΑΡΤΕΜΙΔΗ, Δ.]
ΑΙΤΗΣΗ Αρ.129/2003
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΖ WEB FORTUNE CO LTD
ΚΑΙ ΤΟΥ FARID DAOUD ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ EX PARTE ΑΙΤΗΣΗ 58/03 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α)
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΞΕΔΟΘΗ ΣΤΙΣ 5.12.2003 ΣΤΗΝ EX PARTE ΑΙΤΗΣΗ 58/03 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΕΡΙ ΠΑΓΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΜΕΧΡΙ ΠΕΡΑΤΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β)
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΕΥΣΗΣ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΟΜΟ αρ.61(1)/96, Ως ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ 25(1)/97, 41(1)/98, 120/1)/99 ΚΑΙ 152(1)/2000
---------------- --------------
ΑΙΤΗΣΗ Αρ.130/2003
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΖ WEB FORTUNE CO LTD
ΚΑΙ ΤΟΥ FARID DAOUD ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΤΗΣ FD ESTATES LTD, ΤΗΣ FD DEVELOPMENT CO LTD, ΤΗΣ FRD HOLDINGS CO LTD, ΤΗΣ ZALTORA ENTERPRISES LTD, ΑΠΑΣΕΣ ΕΚ ΛΕΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ EX PARTE ΑΙΤΗΣΗ 57/03 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α)
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΞΕΔΟΘΗ ΣΤΙΣ 5.12.2003 ΣΤΗΝ EX PARTE ΑΙΤΗΣΗ 57/03 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΕΡΙ ΠΑΓΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΜΕΧΡΙ ΠΕΡΑΤΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β)
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΕΥΣΗΣ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΟΜΟ αρ.61(1)/96, Ως ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ 25(1)/97, 41(1)/98, 120/1)/99 ΚΑΙ 152(1)/2000
---------------- --------------
Ε. Μαρκίδου, για τους αιτητές.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με τις δυο αιτήσεις επιδιώκεται η άδεια του Δικαστηρίου για να προχωρήσει το ένδικο διάβημα της καταχώρισης αίτησης για την έκδοση ενταλμάτων certiorari με τα οποία να ακυρώνονται δυο διατάγματα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που εκδόθηκαν στις 5.12.03, σύμφωνα με τον περί Συγκάλυψης ΄Ερευνας και Δήμευσης Εσόδων από Ορισμένες Εγκληματικές Πράξεις Νόμο Ν.61(1)/96, όπως έχει τροποποιηθεί. Τα διατάγματα εκδόθηκαν μονομερώς σε αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, η οποία υποστηριζόταν με ένορκη δήλωση. Το ένα διάταγμα αφορά σε παγοποίηση χρημάτων σε αριθμό τραπεζών, ενώ το άλλο σε ακίνητη περιουσία στην επαρχία Λεμεσού και Λάρνακας. Οι αιτήσεις συνεκδικάστηκαν γιατί βασίζονται στα ίδια γεγονότα ενώ σ΄αυτές εγείρονται ταυτόσημα νομικά σημεία.
Η δικηγόρος των επηρεαζόμενων από τα διατάγματα αιτητών υπέβαλε δύο εισηγήσεις: (α) πως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν είχε κατά τόπο αρμοδιότητα να επιληφθεί των αιτήσεων. Αρμόδιο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην επαρχία του οποίου έγιναν οι ισχυριζόμενες συναλλαγές, από τις οποίες προέκυψαν οι αξιόποινες πράξεις για τις οποίες και καταχωρίστηκε στο πιο πάνω Δικαστήριο ποινική υπόθεση εναντίον τους. Η (β) θέση που προώθησε η δικηγόρος των αιτητών είναι πως το Δικαστήριο δεν περιέλαβε στα διατάγματα οποιαδήποτε πρόνοια ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους επηρεαζόμενους αιτητές να ενστούν σ΄αυτό. ΄Εχουν δηλαδή στερηθεί του δικαιώματος να ακουστούν στην υπόθεση.
Στο παρόν στάδιο ο αιτητής είναι αρκετό να δείξει πως εγείρεται συζητήσιμο θέμα, για το οποίο πρέπει να του δοθεί η άδεια να προβάλει στο Δικαστήριο.
Στις ερμηνευτικές διατάξεις του Νόμου διαβάζουμε:
«δικαστήριο» σημαίνει κακουργιοδικείο ή επαρχιακό δικαστήριο κατά την άσκηση της ποινικής του δικαιοδοσίας και για τους σκοπούς του άρθρου 38(Διαδικασία εκτέλεσης διαταγμάτων εξωτερικού) έχει την έννοια που δίνει στον όρο αυτό το Μέρος IV του Νόμου αυτού.»
Εφόσον η ποινική υπόθεση έχει καταχωριστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού προφανώς αυτό ήταν και το αρμόδιο Δικαστήριο να επιληφθεί των υπό συζήτηση αιτήσεων. Αναφορικά με το δεύτερο ζήτημα, διατάγματα, της φύσης αυτών που εξετάζουμε, εκδίδονται βάσει των προνοιών του άρθρου 14 του Νόμου. Στις επίδικες αιτήσεις εφαρμόστηκε το εδάφιο 5(α) του Νόμου, που προβλέπει πως διάταγμα παγοποίησης εκδίδεται κατόπιν μονομερούς αίτησης του Γενικού Εισαγγελέα. Ακολουθεί όμως και η παράγραφος (β) που λέει: «και περιλαμβάνει πρόνοια για την επίδοση ειδοποίησης προς όλα τα επηρεαζόμενα από το διάταγμα πρόσωπα». Το δε εδάφιο 6 του Νόμου προβλέπει πως το διάταγμα δυνατό να ακυρωθεί ή να τροποποιηθεί αναφορικά με την περιουσία που επηρεάζεται.
Επίσης το άρθρο 68 του Νόμου προβλέπει:
«Το Δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται αιτήσεων για την έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων που προβλέπει ο Νόμος αυτός, εφαρμόζει πολιτική διαδικασία περιλαμβανομένου και του μέτρου απόδειξης που εφαρμόζεται στις διαδικασίες αυτές.»
Συνδυασμένη ερμηνεία των πιο πάνω διατάξεων οδηγεί στο συμπέρασμα πως, εφόσον εκδοθεί το διάταγμα σε μονομερή αίτηση τούτο επιδίδεται στους επηρεαζόμενους, στους οποίους πρέπει να δοθεί η ευκαιρία να ακουστούν στο Δικαστήριο και να το αμφισβητήσουν. Εξάλλου, το δικαίωμα αυτό καθιερώθηκε από αρχαιοτάτων χρόνων με γνωστά αξιώματα ως audi alteram partem. Αρχή που εμπεδώνεται και στο άρθρο 30 του Συντάγματος μας.
Δεν υπάρχει στα διατάγματα που εκδόθηκαν πρόνοια για την άσκηση του δικαιώματος τούτου από τα επηρεαζόμενα μέρη.
Ενόψει των ανωτέρω δίδεται άδεια στους αιτητές να καταχωρίσουν μέσα σε 10 ημέρες από σήμερα αίτηση για την έκδοση ενταλμάτων certiorari, που να επιδοθούν στο Γενικό Εισαγγελέα και σε όλους τους ενδιαφερόμενους, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα σε 10 ημέρες από την επίδοση να καταχωρίσουν τις παραστάσεις τους.
Οι αιτήσεις ορίζονται για ακρόαση στις 29.1.04 η ώρα 10.00π.μ.
Χρ.Αρτεμίδης,
Δ.
/ΜΑ