CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | Επικοινωνία | Όροι χρήσης

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης (1992) 1 ΑΑΔ 1453

T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation (2002) 1 ΑΑΔ 1802

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ΚΕΦ.112 - Clubs (Registration) Law

Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:

Δεν έχει εντοπιστεί απόφαση η οποία να κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή

(2004) 1 ΑΑΔ 1377

Εφεσείοντες/Ενάγοντες< FONT FACE="Arial" SIZE=4>,

Εφεσείοντα/Εναγόμενου< FONT FACE="Arial" SIZE=4>,

Θα αναφερθούμε συνοπτικά, και σε όποια έκταση χρειάζεται για να συζητήσουμε τις δύο εφέσεις, στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά εκτίθενται στην εκκαλούμενη ενδιάμεση απόφαση της 17.7.2002. Για εύκολη αναφορά θα αναφερόμαστε σε ενάγοντες και εναγόμενη Λέσχη, όπως είναι οι διάδικοι στην αγωγή. Ο ιππόδρομος Λευκωσίας ανήκει στην εναγόμενη Λέσχη, που είναι εγγεγραμμένη βάσει του περί Λεσχών Νόμου, Κεφ.112. Οι ενάγοντες με άδεια της Λέσχης διατηρούν στάβλο ο οποίος χρησιμοποιείται από δρομώνες ίππους δικής τους ιδιοκτησίας αλλά και άλλων ατόμων. Είναι επίσης προπονητές δρομώνων ίππων. Στην ιπποδρομιακή συνάντηση της 28.1.2001 ο ίππος «Ιουστινιανός», που σταβλίζεται από τους ενάγοντες, πρώτευσε. Μετά την κούρσα, και σύμφωνα με τον Ιπποδρομιακό Κώδικα, λήφθηκαν ούρα από τον ίππο για ανάλυση. Διαπιστώθηκε πως τα ούρα περιείχαν απαγορευμένες ουσίες. Οι ενάγοντες κατηγορήθηκαν ενώπιον της αρμόδιας Ιπποδρομιακής Αρχής, βάσει κατηγορητηρίου που συντάχθηκε σύμφωνα με τα άρθρα 19/1, 19/2, 8/15(11) του Κώδικα. Κρίθηκαν ένοχοι και τους επιβλήθηκε πρόστιμο £6.000. Μέχρις ότου δε πληρωθεί το πιο πάνω ποσό αποφασίστηκε η διαγραφή τους από το μητρώο, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να χρησιμοποιούν το στάβλο και να προπονούν άλογα. Οι ενάγοντες δεν πλήρωσαν το πιο πάνω ποσό και προχώρησαν στην καταχώριση της αγωγής, στην οποία αναφερθήκαμε πιο πάνω, με την οποία για διάφορους νομικούς λόγους, που αφορούν στην ερμηνεία και εφαρμογή του ιπποδρομιακού κώδικα, ζητούν από το Δικαστήριο την ακύρωση της καταδίκης τους.

Δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με την ουσία των εφέσεων. Θα τις απορρίψουμε, γιατί η πορεία της υπόθεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, και ενώπιον μας, αποτελεί, κατά τη γνώμη μας, προφανή κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, η οποία, αντί και καθώς θα΄πρεπε, να στοχεύει τη σύντομη επίλυση της διαφοράς στην αγωγή, εξετράπη με τους χειρισμούς που θα περιγράψουμε αμέσως σε μια ατελέσφορη διαδικασία: Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 4.7.2001. Ακολούθησε το σημείωμα εμφάνισης στις 11 του ίδιου μήνα. Η έκθεση απαιτήσεως όμως καταχωρίστηκε στις 26.4.2002, για να ακολουθήσει η έκθεση υπερασπίσεως στις 9.1.2003, και η Απάντηση στις 27.2.2203. Η υπόθεση ορίστηκε στις 21.5.2003, και μετά στις 15.9.2003 για οδηγίες. ΄Εκτοτε η υπόθεση ορίστηκε για «προγραμματισμό» στις 16.10.2003, 2.12.2003, 29.1.2004, 16.3.2004, 12.5.2004 και 6.7.2004. Διερωτόμαστε ποίο το περιεχόμενο του «προγραμματισμού» της υπόθεσης, και εν πάση περιπτώσει πού στους Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας προβλέπεται τέτοιο στάδιο. Χωρίς να θέλουμε να υπεισέλθουμε στην ουσία της υπόθεσης, και από μια απλή ανάγνωση των θεραπειών που ζητούν οι ενάγοντες στην αγωγή, το ζήτημα φαίνεται να είναι εν πολλοίς νομικό. Εισηγούνται πως η εναγόμενη Λέσχη δεν είχε δικαίωμα, βάσει του Κώδικα της, να προχωρήσει στην καταδίκη και την ποινή που επέβαλε στους ενάγοντες. Προς τι λοιπόν οι συνεχείς αναβολές για τον ούτω καλούμενο «προγραμματισμό». Πληροφορηθήκαμε δε από το πρωτοκολλητείο ότι στις 6.7.2004, που η υπόθεση ήταν ορισμένη για «προγραμματισμό», πως ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 27.4.2005.

Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε έκταση στη νομολογία που καταπιάνεται με το θέμα της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Vouitton v. Δερμοσάκ κ.α. (1992) 1 Α.Α.Δ. 1453, το εφετείο παρατήρησε πως η εξασφάλιση ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά ασφαλιστικό μέτρο συνδεδεμένο με την πιθανότητα να δοθεί ανάλογη θεραπεία στη δίκη, η οποία, εξ αντικειμένου, είναι αδύνατο να διεξαχθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα και ως εκ τούτου το Δικαστήριο παρεμβαίνει με ασφαλιστικά μέτρα ώστε να καταστεί, κατά το δυνατό, τελέσφερο το αποτέλεσμα της δίκης. Αυτά που ειπώθηκαν στην πιο πάνω υπόθεση, είναι σε αρμονία με την αγγλική νομολογία. [δες π.χ.: Goldsmith v. Sperrings Ltd (1977) 2 All E.R. 566 (C.A.)] Το εφετείο μας καθιέρωσε νομολογιακά τις πιο πάνω παρατηρήσεις. (δες: μεταξύ άλλων: Τ.Α Micrologic Computer Consultants Ltd, v. Microsoft Corporation Πολιτική έφεση αρ.11159, 20.11.2002).