|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(2009) 1 ΑΑΔ 1005
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ 3/2009
28 Ιουλίου, 2009
[ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Δ/στής]
Αναφορικά με το Άρθρο 155(4) του Συντάγματος και τα Άρθρα 3 και 9 του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964
και
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΑΚΗ ΣΑΡΡΗ, ΚΙΚΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ, ΛΟΥΚΗ ΛΟΥΚΑΙΔΗ, ΠΑΥΛΟΥ ΣΙΜΑΝ, ΚΙΚΗ ΛΕΥΚΑΡΙΤΗ, ΓΙΑΝΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, ΠΕΤΡΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΟΝΤΑΝΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΝΑ ΑΙΤΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ MANDAMUS
και
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ/ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΤΗΣ Ε.Δ. Ε. ΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ, ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 10.11.2008 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 3948/08.
ΜΕΤΑΞΥ:
ΠΟΛΑΚΗ ΣΑΡΡΗ, ΚΙΚΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ, ΛΟΥΚΗ ΛΟΥΚΑΙΔΗ, ΠΑΥΛΟΥ ΣΙΜΑΝ, ΚΙΚΗ ΛΕΥΚΑΡΙΤΗ, ΓΙΑΝΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, ΠΕΤΡΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΟΝΤΑΝΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ
εναντίον
1. C & R Undersea Adventures Co. Ltd
2. Christine Julie Wilkinson
3. Robert Wilkinson
ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 11/06/2009 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 17/2009.
Για τους Αιτητές (και στις δύο Αιτήσεις): κ Λ. Λουκαίδης
Για τους καθ'ων η αίτηση στην Πολιτική Αίτηση 3/2009: κ. Η. Στεφάνου με
την κα Φράγκου
Για τους καθ΄ων η αίτηση 1-4 στην Πολιτική Αίτηση 17/2009: κ. Χρ. Ιωαννίδης
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Κ. ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Δ.: Οι Αιτητές στην παρούσα Αίτηση είχαν καταχωρήσει στις 19/12/2008 αίτηση για παραχώρηση σ΄αυτούς άδειας καταχώρησης αίτησης για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων τύπου Certiorari και Mandamus. Η άδεια τους παραχωρήθηκε στις 09/01/2009 από τον αποβιώσαντα αργότερα αδελφό δικαστή Ρ. Γαβριηλίδη οπότε και ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης δια κλήσεως για έκδοση των προνομιακών ενταλμάτων. Αφού η αίτηση επιδόθηκε στους καθ΄ων η αίτηση, αυτοί υπέβαλαν ένσταση στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Με τα αιτούμενα διατάγματα επιζητείται η ακύρωση της απόφασης που εκδόθηκε από Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου που συνεδριάζει στο Παραλίμνι ημερομηνίας 10/11/2008 με την οποία αθωώθηκαν και απαλλάγηκαν κατόπιν ακρόασης επί προδικαστικών ενστάσεων οι τρεις καθ΄ων η αίτηση ως κατηγορούμενοι σε ιδιωτική ποινική υπόθεση την οποία είχαν καταχωρήσει εναντίον τους οι εδώ αιτητές. Σκοπείται επίσης η έκδοση διατάγματος Mandamus με το οποίο να διατάσσεται το εν λόγω ποινικό δικαστήριο όπως εξετάσει εκ νέου την απορριφθείσα ποινική υπόθεση.
Με την υπό εξέταση τώρα ενδιάμεση αίτηση τους, οι αιτητές επιζητούν την έκδοση διαταγής του παρόντος Δικαστηρίου για την συνεκδίκαση της Αίτησης τους για έκδοση των προνομιακών ενταλμάτων, με άλλη αίτηση η οποία εκκρεμεί ενώπιον άλλου αδελφού δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου με αρ. Πολιτικής Αίτησης 17/2009. Η Αίτηση αρ. 17/2009 με την οποία επιζητείται άδεια για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων τύπου Certiorari και Mandamus, είχε καταχωρηθεί μεταγενέστερα της παρούσας, στις 13/3/2009. Στην δεύτερη αυτή αίτηση, καθ΄ων η αίτηση είναι άλλα έξι πρόσωπα εναντίον των οποίων είχε κινηθεί από τους ίδιους αιτητές άλλη ιδιωτική ποινική δίωξη ως προς παρόμοιο θέμα, η οποία και επίσης απέληξε σε απόρριψη των κατηγοριών κατόπιν εκδίκασης προδικαστικών ενστάσεων από το ίδιο Δικαστήριο με πανομοιότυπη απόφαση του.
Σύμφωνα με τους αιτητές, οι δύο Αιτήσεις θα πρέπει να συνεκδικαστούν αφού έχουν ως αντικείμενο την ίδια δικαστική απόφαση και σ΄αυτές εγείρονται τα ίδια νομικά θέματα. Με την συνεκδίκαση των υποθέσεων από τον ίδιο δικαστή θα αποφευχθεί διαφορετική αντίκρυση της απόφασης που είναι αντικείμενο και στις δύο υποθέσεις και θα επιταχυνθεί η διαδικασία εκδίκασης και των δύο υποθέσεων.
Τόσο οι καθ΄ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση όσο και οι καθ΄ων η αίτηση αρ. 1-4 στην Αίτηση αρ. 17/2009 καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση για συνεκδίκαση.
Με την ένσταση τους οι καθ΄ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση, προβάλλουν ότι η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένο νομικό υπόβαθρο αφού εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όχι στους Κανονισμούς του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1883 οι οποίοι εφαρμόζονται στην Κύπρο. Προβάλλουν ακόμα τη θέση ότι, εν πάσει περιπτώσει, δεν νοείται η συνεκδίκαση δύο διαφορετικών αιτήσεων για την έκδοση αυτής της φύσης προνομιακών ενταλμάτων, καθώς επίσης και το ότι στην Αίτηση αρ. 17/2009 δεν έχει ακόμα αποφασιστεί αν θα δοθεί η άδεια για καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων.
Στη δική τους ένσταση οι καθ΄ων η αίτηση αρ. 1-4 στην Αίτηση αρ. 17/2009, εγείρουν παρόμοιους με τους ανωτέρω λόγους, προσθέτοντας και την διαφορετικότητα μεταξύ των αιτούμενων θεραπειών στις δύο αιτήσεις και τον ισχυρισμό ότι το αίτημα για συνεκδίκαση αποσκοπεί να προκαταλάβει και/ή να παρακάμψει την κρίση του φυσικού δικαστού της Αίτησης αρ. 17/2009.
Στις αγορεύσεις τους οι συνήγοροι ανέπτυξαν εκτενέστερα τις πιο πάνω θέσεις τους. Ο κ. Λουκαίδης για τους αιτητές πρόσθεσε ότι ακόμα και με ανυπαρξία ειδικών θεσμών που να διέπουν τη δικονομική πτυχή της αίτησης, το Δικαστήριο κέκτηται συμφυούς δικαιοδοσίας όπως ενεργεί προς απονομή της δικαιοσύνης, μακριά από τύπους και τυπολατρεία. Σύμφωνα δε με πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κάθε Δικαστήριο οφείλει να εφαρμόζει και ερμηνεύει τις νομικές αρχές κατά τρόπο ο οποίος να παρέχει τη δυνατότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη και παροχής θεραπείας.
Οι συνήγοροι των καθ΄ων η αίτηση διαφώνησαν, εισηγούμενοι ότι δεν είναι τυχαία η ανυπαρξία δικονομικής διάταξης που να διέπει ένα τέτοιο πρωτόγνωρο θέμα, ενώ το ενδεχόμενο κάλυψης κενού με επίκληση συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου θα ισοδυναμούσε με υπέρβαση εξουσίας.
Χρήσιμη αναφορά στο υπό εξέταση θέμα, ως προς τη δικονομική πτυχή του, έγινε κατά την ακρόαση στο σύγγραμμα «Προνομιακά Εντάλματα» του νυν Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Π. Αρτέμη. Στη σελίδα 40 του συγγράμματος, αφού εντοπίζεται η μη θέσπιση στην Κύπρο διαδικαστικών κανονισμών που να διέπουν την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων, προστίθεται ότι προκύπτει από τη νομολογία ότι μπορεί να ακολουθείται, και ακολουθείται στην Κύπρο, η πρακτική που προδιαγράφεται από τους Αγγλικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Αυτοί δε, έχουν με συνέπεια εφαρμοστεί στην Κύπρο, όπως ίσχυαν στην Αγγλία πριν από την ανεξαρτησία. Πρόκειται για τους παλαιούς Αγγλικούς Θεσμούς Ο.59.r r 3-8, μελέτη των οποίων αποκαλύπτει ότι πράγματι δεν φαίνεται να υπάρχει εκεί πρόνοια για τη δυνατότητα ενός διάδικου να αποτείνεται για έκδοση διατάγματος συνένωσης ή συνεκδίκασης δύο αιτήσεων για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων.
Όμως, ανεξάρτητα από το θέμα της ανυπαρξίας θεσμικού πλαισίου και της δυνατότητας ή μη προσφυγής στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, το θέμα εδώ θα πρέπει, εν πάση περιπτώσει, ν΄αντικρυσθεί υπό το φώς δύο ανυπέρβλητων προβλημάτων τα οποία ορθώνονται ενάντια στην κατά τα άλλα ελκυστική εισήγηση για τη συνεκδίκαση των δύο αιτήσεων.
Αυτά δε, είναι τα ακόλουθα:
α. Το γεγονός ότι στην Αίτηση αρ. 17/09 δεν έχει παραχωρηθεί ακόμα ή εξετασθεί το θέμα της παραχώρησης άδειας για καταχώρηση αίτησης προς έκδοση προνομιακών ενταλμάτων και,
β. Το γεγονός ότι στην Αίτηση αρ. 17/2009 και πάλι, παρά τις επανειλημμένες αναβολές που ζητήθηκαν και δόθηκαν από το Δικαστήριο, δεν κατέστη δυνατή η επίδοση της αίτησης στους καθ΄ων η αίτηση αρ. 5 και 6.
Ως προς το πρώτο θέμα, πέραν από οποιανδήποτε άλλη δυσκολία, δεν θα ήταν νοητό όπως διαδικασία στην οποία εκκρεμεί η άσκηση δικαστικής διακριτικής ευχέρειας και κρίσης από άλλο Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνενωθεί με την παρούσα. Πέραν του ότι θα ήταν πρόωρο να γίνει κάτι τέτοιο, θα συνιστούσε, κατά την άποψη μου, ανεπίτρεπτη παρέμβαση από ένα δικαστικό λειτουργό στα ειλημμένα καθήκοντα άλλου δικαστού ο οποίος ήδη επιλαμβάνεται της υπόθεσης και έχει προβεί σε συγκεκριμένους χειρισμούς. Εξάλλου, χωρίς να έχει παραχωρηθεί άδεια για καταχώρηση αίτησης στην άλλη διαδικασία, ουσιαστικά η αίτηση είναι νομικά ανύπαρκτη.
Ως προς το δεύτερο θέμα, λόγω του ότι δεν έχει ακόμα επιδοθεί η Αίτηση 17/2009 σε δύο από τους καθ΄ων η αίτηση, η οποία και έχει ορισθεί για επίδοση στις 7/9/2009 κατόπιν οδηγιών του επιλαμβανομένου αυτής Δικαστηρίου, αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση συνένωσης ή συνεκδίκασης εκείνης της αίτησης με την παρούσα, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να προχωρήσει η εκδίκαση της παρούσας αίτησης αυτόνομα πλέον. Αναγκαστικά θα αναβάλλεται και η παρούσα μέχρις ότου επιδοθεί σε όλους τους εμπλεκομένους η άλλη και μέχρις ότου εξετασθεί και στην άλλη το θέμα της παραχώρησης ή μη, άδειας για καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως. Ένα τέτοιο δε ενδεχόμενο, μόνο καθυστέρηση και αχρείαστες επιπλοκές θα μπορούσε να προκαλέσει.
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, αναπόφευκτα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητών όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν.
Κ. ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Δ.
ΜΣ