|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(2010) 1 ΑΑΔ 643
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ.363/2006)
6 Μαϊου, 2010
[ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ/στές]
TRANSNATCO LTD
ΕΦεσείοντες/Ενάγοντες,
- και -
SUPERCLIMA ENGINEERING LTD
Εφεσίβλητοι/Εναγόμενοι,
-----------------------------------
Λ.Χ΄Δημητρίου, για Βορκά και Μηλιώτου, για τους Εφεσείοντες
Κ.Αρκάδη (κα.) για Μ.Χαρτσιώτη, για τους Εφεσίβλητους
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από το Δικαστή Κ. Παμπαλλή.
--------------------------------
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Η από πλευράς εφεσειόντων υλοποίηση των όρων συμφωνίας πώλησης της αποκλειστικής αντιπροσώπευσης προϊόντων, έξι κατονομαζομένων στη συμφωνία των διαδίκων ημερ. 9.7.2001, ήταν το αντικείμενο αμφισβήτησης στα πλαίσια της εκδικασθείσας πρωτοδίκως αγωγής, που καταχώρησαν οι εφεσείοντες εναντίον των εφεσιβλήτων διεκδικούντες το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης.
Το πρωτόδικο δικαστήριο αποφάσισε, ότι αφενός μεν συμφωνήθηκε «η μεταβίβαση των αποκλειστικών αντιπροσωπειών μαζί με το δικαίωμα εμπορίας των προϊόντων όλων των εταιρειών που αναφέρονται στη συμφωνία» και αφετέρου δε ότι οι εφεσείοντες παρέλειψαν να εκτελέσουν την πιο πάνω υποχρέωση και συνεπώς ήταν υπαίτιοι διάρρηξης της πιο πάνω συμφωνίας.
To κύριο παράπονο των εφεσειόντων, με τον πρώτο λόγο έφεσης εστιάζεται στην ερμηνεία που πρόσδωσε το πρωτόδικο δικαστήριο στον όρο «distributor", διανομέας, αφού όπως πρόβαλαν ανάλογος όρος χρησιμοποιήθηκε και σε παλιότερη συμφωνία συνεργασίας των εφεσειόντων με την εταιρεία Solarhart, ημερ.8.11.1989. Μια ευρεία ερμηνεία του ορισμού διανομέας, πρέπει, κατά την εισήγηση των συνηγόρων των εφεσειόντων να συμπεριλάβει και τον αντιπρόσωπο.
Το δικαστήριο στην εκκαλούμενη απόφαση του, παρέθεσε αποσπάσματα από τη συμφωνία των διαδίκων ημερ. 9.7.2001. Στο εν λόγω κείμενο, παρατηρούμε, όπως επισήμανε και το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι χρησιμοποιείται ο όρος «αποκλειστικός αντιπρόσωπος» και «αποκλειστικό δικαίωμα εμπορίας». Δεν βρίσκουμε οποιοδήποτε έρεισμα στο επιχείρημα των εφεσειόντων ότι ο τρόπος ανάλυσης και ερμηνείας των όρων αυτών που έγινε πρωτοδίκως ήταν λανθασμένος. Αντιθέτως, οι κανόνες ερμηνείας εγγράφων που κατ΄αρχήν στόχο έχουν τη γραμματική ερμηνεία, συμπληρωμένη από την αντίληψη που δημιουργείται σ΄ένα κοινό άνθρωπο, η δε πρόθεση των μερών να εξάγεται από τη γλωσσική διατύπωση εφαρμόστηκαν με επάρκεια και ορθότητα. (βλ. Μaison Jenny v. Krashias Footwear Industry Ltd (2002) 1(B) A.A.Δ. 1156, ΧΠΘ Αλεξάνδρου Λτδ ν. Συμβ.Αποχετεύσεων Λευκωσίας (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 630, Καραολή κ.ά. ν. Λαούρη κ.ά. (2008) 1(Α) Α.Α.Δ. 225 και Καρατσιώλης ν. Royal Sports Betting Ltd (2008) 1(A) A.A.Δ. 669. Σημειώνουμε περαιτέρω ότι το δικαστήριο απέκλεισε τη μαρτυρία των εφεσειόντων που αποκλειστικώς αποσκοπούσε, όπως σημειώθηκε να υποβαθμίσει τη σημασία των όρων αυτών και να προσδώσει στη συμφωνηθείσα βάση, περιεχόμενο λιγότερο της «αντιπροσώπευσης» ώστε να προσομοιάζει με τη διανομή. Σημειώνουμε ιδιαιτέρως και τη σαφή θέση του υπεύθυνου πωλήσεως της εταιρείας Solahart, μιας εκ των αναφερόμενων στη συμφωνία εταιρειών, που, όπως δέχτηκε το πρωτόδικο δικαστήριο, επιβεβαίωσε ότι οι εφεσίβλητοι δεν είναι οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της πιο πάνω εταιρείας, ούτε μπορούσε η όποια αντιπροσώπευση να «πωληθεί» χωρίς την εκ των προτέρων συγκατάθεση τους, κάτι που δεν έγινε.
Το άλλο σκέλος του πρώτου λόγου έφεσης, που άπτεται και πάλι του περιορισμού του εύρους των συμφωνηθέντων και στόχευε να καλύψει την πώληση δυο μόνο αντιπροσωπειών, αντί έξι, όπως καταγράφονται στη συμφωνία ημερ. 9.7.2001, είναι και πάλι χωρίς έρεισμα. Με τρόπο σαφή το πρωτόδικο δικαστήριο εξήγησε τους λόγους, που άπτονται της αξιοπιστίας των μαρτύρων των εφεσειόντων, και το ώθησαν ν΄απορρίψει τον προβληθέντα ισχυρισμό. Εν πάση περιπτώσει αυτός έρχεται σε αντίθεση με το γραπτό κείμενο της συμφωνίας ημερ. 9.7.2001, που είναι αποδεχτό, και αποτελεί τη βάση δημιουργίας των συμβατικών υποχρεώσεων των διαδίκων. Με γνώμονα τα πιο πάνω θεωρούμε ότι ο πρώτος λόγος δεν έχει συνολικώς έρεισμα και απορρίπτεται.
Με το δεύτερο λόγο έφεσης, οι εφεσείοντες προβάλλουν με αναφορά στα παρουσιασθέντα έγγραφα που αφορούν δυο από τις έξι εταιρείες, ότι η υλοποίηση των υποχρεώσεων μεταβίβασης των αποκλειστικών αντιπροσωπειών, έγινε.
Το θέμα της κατ΄ισχυρισμό μη προώθησης από τους εφεσίβλητους της εξασφάλισης εγγράφων αντιπροσώπευσης τεσσάρων εταιρειών, αντικρίστηκε επαρκώς από το δικαστήριο και το αναλύουμε σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μας. Ως προς τα έγγραφα που αφορούν τα προϊόντα των κατονομαζομένων στη συμφωνία εταιρειών Solarhart και Davey, και παρέχουν αποκλειστικό δικαίωμα διανομής προς τους εφεσίβλητους το δικαστήριο επισημαίνει ότι δόθηκαν τρεις μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Εξασφαλίστηκαν μετά από εμμονή των εφεσιβλήτων, χωρίς όμως να παρέχεται, όπως σημειώθηκε από τους κατασκευαστές, αποκλειστική αντιπροσώπευση αλλά δικαίωμα διανομής των προϊόντων. Το τελευταίο, όπως αποφάνθηκε το δικαστήριο και συμφωνούμε, απέχει από την αναληφθείσα από τους εφεσείοντες υποχρέωση με βάση τη συμφωνία ημερ. 9.7.2001. Συνακόλουθα το επιχείρημα του δεύτερου λόγου δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται.
΄Εγινε εκτεταμένη αναφορά και καταγράφηκαν οι λόγοι που θα πρέπει, κατά την εισήγηση των εφεσειόντων, το εφετείο να επέμβει στην κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου, επί του θέματος της αξιοπιστίας των μαρτύρων, χωρίς βέβαια ο συνήγορος να παραβλέπει την αναγκαιότητα, όπως αυτή πηγάζει από τη νομολογία, κατάδειξης ισχυρών λόγων που να άπτονται της ορθότητας των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου, για τέτοια επέμβαση.
Δεν έχουμε πεισθεί ότι η προσβληθείσα επιχειρηματολογία και τα προταθέντα παραδείγματα από τα πρακτικά, δικαιολογούν την επέμβαση μας. Το πρωτόδικο δικαστήριο βασίστηκε στην παρουσιασθείσα μαρτυρία, τη συμφωνία και τη γενική εικόνα που πρόσδωσε κάθε μάρτυρας. Ο συνήγορος των εφεσειόντων στάθηκε σε λεπτομέρειες και χαρακτηρισμούς που, κατά τη γνώμη του πρωτοδίκου δικαστηρίου, και συμφωνούμε, δεν ήταν τέτοιας σημασίας ώστε να ανατρέψουν την καλή εντύπωση που δημιούργησαν στο πρωτόδικο δικαστήριο οι μάρτυρες των εφεσιβλήτων. Ως ένα άλλο παράδειγμα της ορθής αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας βρίσκουμε ότι καταφαίνεται από την απόρριψη από τους εφεσίβλητους του ισχυρισμού για την προώθηση της εξασφάλισης αντιπροσώπευσης μόνο δυο, από τις έξι εταιρείες που συμπεριλήφθησαν στην αρχική συμφωνία ημερ. 9.7.2001. Για το θέμα αυτό ασχοληθήκαμε πιο πάνω, αλλά θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι σε κανένα σημείο των δικογραφημένων θέσεων των εφεσειόντων δεν προβάλλεται τέτοιος ισχυρισμός, ότι δηλαδή δεν προωθήθηκε η υλοποίηση, τουλάχιστον για μέρος της συμφωνίας, υπαιτιότητι των εφεσιβλήτων. Αντίθετα, οι εφεσείοντες πρόβαλαν ισχυρισμό για πλήρη, εκ μέρους τους, υλοποίησης της συμφωνίας. Συνεπώς ούτε ο λόγος αυτός ευσταθεί.
Με τον τελευταίο λόγο έφεσης οι εφεσείοντες προβάλλουν ότι κακώς το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εφεσίβλητοι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό από το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης. Η όλη επιχειρηματολογία εδράζεται στην προϋπόθεση ότι οι εφεσείοντες υλοποίησαν τις υποχρεώσεις τους. Με γνώμονα την ήδη καταγραφείσα ορθή, κατά την άποψη μας, απόφανση του δικαστηρίου ότι οι εφεσείοντες δεν υλοποίησαν την αναληφθείσα υποχρέωση μεταβίβασης της συμφωνηθείσας αποκλειστικής αντιπροσώπευσης προϊόντων των έξι, κατονομαζομένων στη συμφωνία, εταιρειών, δεν μπορεί να προωθηθεί περαιτέρω. Το πρωτόδικο δικαστήριο έδωσε επαρκείς λόγους γιατί θεώρησε τη μαρτυρία των εφεσιβλήτων αξιόπιστη αναφορικά και με τον τερματισμό της συμφωνίας και συνεπώς δεν μπορεί να προωθηθεί θέμα μερικής υλοποίησης της συμφωνίας, ώστε να εφαρμοστούν οι αρχές που αναλύονται στην αγόρευση των εφεσειόντων.
Η έφεση απορρίπτεται με €2.000 έξοδα πλέον ΦΠΑ υπέρ των εφεσιβλήτων και εναντίον των εφεσειόντων.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.
ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.