ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων


(1989) 2 ΑΑΔ 279

23 Οκτωβρίου, 1989

(ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.Δ )

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΠΑΣ,

Εφεσείων,

 ν.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,

Εφεσίβλητης.

 (Ποινική Έφεση Αρ. 5175).

Ανυποταξία κατά παράβαση του άρθρου 22(α) του Περί Εθνικής Φρουράς Νόμου, 1964 (Νόμος 20/64) — Κατά πόσο λόγοι συνειδήσεως αποτελούν υπεράσπιση — Αρνητική απάντηση.

Η νομική αρχή που εφαρμόσθηκε στην υπόθεση αυτή προκύπτει ικανοποιητικά από την πιο πάνω σημείωση.

Η έφεση απορρίπτεται.

Αναφερόμενες αποφάσεις:

Pitsillides v. The Republic (1983) 2 C.L.R. 374.

Έφεση εναντίον της καταδίκης.

Έφεση εναντίον της καταδίκης από τον Γιάννη Πάρπα ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 18.9.1989 από το Στρατιωτικό Δικαστήριο (Υπόθεση Αρ. 292/89) στη κατηγορία ανυποταξίας κατά παράβαση του Άρθρου 22(α) του Περί Εθνικής Φρουράς Νόμου, 1964 (Νόμος 20/64 ως ετροποποιήθη) και καταδικάστηκε σε εξάμηνη ποινή φυλάκισης.

Μ. Παπαμιχαήλ, για τον εφεσείοντα.

Στ. Ταμάσιος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β, για την εφεσίβλητη.

Ο Δικαστής κ. Μαλαχτός ανέγνωσε την απόφαση του Δικαστηρίου. Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίο της καταδίκης του εφεσείοντος υπό του Στρατιωτικού Δικαστηρίου, ο οποίος βρέθηκε ένοχος στην κατηγορία ανυποταξίας, κατά παράβαση του Άρθρου 22(α) του περί Εθνικής Φρουράς Νόμου 20/64, ως ετροποποιήθη μεταγενέστερα (Νόμοι 1964-84).

Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα και το ότι ο εφεσείοντας δήλωσε ότι ουδέποτε θα συμμορφωθεί με το νόμο ως έχει, του επέβαλε ποινή εξάμηνης φυλάκισης και νοουμένου ότι εξέτιε ποινή φυλάκισης από προηγούμενη καταδίκη, όρισε όπως η εξάμηνη φυλάκιση αρχίσει από την ημέρα της καταδίκης.

Τα γεγονότα ενώπιο του Στρατοδικείου ως και ενώπιο μας ήσαν παραδεκτά, το μόνο το οποίο αμφισβητείτο ήταν ότι η μή προσέλευση του εφεσείοντα για υπηρεσία οφείλετο στο ότι η συνείδηση του δεν του επέτρεπε να παρουσιαστεί σε τέτοιου είδους ασκήσεις, διότι η πράξη αυτή στρέφεται εναντίο των αρχών του.

Το κατά πόσο ο λόγος συνειδήσεως είναι λόγος που να αποτελεί εύλογη αιτία για το ότι ένας δεν προσέρχεται για ασκήσεις, απεφασίσθη στην υπόθεση Πιτσιλίδης ν. Δημοκρατίας (1983) 2 Α.Α.Δ. σελ. 374.

Όπως ορθά παραδέχθηκε και ο συνήγορος του εφεσείοντα, το Δικαστήριο τούτο είναι δεσμευμένο λόγω της υ-παρχούσης νομοθεσίας και νομολογίας, να μη θεωρήσει ως εύλογη αιτία το λόγο της συνειδήσεως και επίσης θεωρούμε ότι ορθά αποφασίσθηκε η υπόθεση Πιτσιλίδη και ως εκ τούτου απορρίπτουμε την έφεση.

Η Έφεση απορρίπτεται.

 

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο