|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
(1998) 2 ΑΑΔ 52
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 6470
ΕΝΩΠΙΟΝ: ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗ, ΚΡΑΜΒΗ, ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, ΔΔ.
Κυριάκος Ν. Χρίστου
Εφεσείοντα
και
Ιατρικές Υπηρεσίες και
Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας
Εφεσίβλητοι
---------------------
23 Μαρτίου 1998
Για τον εφεσείοντα: κ. Γ. Πιττάτζης.
Εφεσείων παρών.
Για τους εφεσίβλητος: κ. Ν. Οικονόμου.
----------------
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Ex Tempore
(Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη)
Χρυσοστομής, Δ.: Ο εφεσείων καταδικάστηκε σε φυλάκιση 30 ημερών μετά που βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή του αδικήματος πώλησης τροφίμου κατά παράβαση του περί Τροφίμων (Έλεγχος και Πώληση) Νόμου του 1996, άρθρα 2, 6(1)(α) και 6(3) και των περί Υπολειμμάτων Γεωργικών Φαρμάκων εις τα Τρόφιμα Κανονισμών του 1983, άρθρα 2, 3(1)(2)(3), 4 και 7 και εδάφιο Δ.20 του Παραρτήματος.
Η παρούσα έφεση στρέφεται κατά της ποινής που επιβλήθηκε, η οποία χαρακτηρίζεται έκδηλα υπερβολική.
Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής περιορίστηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή στις Λεπτομέρειες του Αδικήματος, οι οποίες αναφέρουν ότι ο εφεσείων την 13.1.97 στην Ξυλοφάγου της επαρχίας Λάρνακας, πώλησε φράουλες οι οποίες περιείχαν φυτοφάρμακα, ήτοι διχλωρβό πέραν του επιτρεπομένου ορίου, ήτοι 0,1.5 μέρη στο εκατομμύριο αντί του επιτρεπόμενου 0,1 μέρη στο εκατομμύριο.
Ο Εφεσείων δεν είχε προηγούμενες καταδίκες και η βασική εισήγηση του δικηγόρου του εφεσείοντα προς μετριασμό της ποινής, ήταν ότι ο χρόνος ασφάλειας που είχε οριστεί στην ετικέτα του φυτοφαρμάκου ήταν 4 μέρες και ο εφεσείων μάζεψε τις φράουλες την 5η μέρα μετά τον ψεκασμό. Ακόμα ανάφερε πως μεταγενέστερα διαπιστώθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο ότι η χρήση αυτού του φυτοφαρμάκου θα πρέπει να γίνεται όταν υπάρχει ψηλή θερμοκρασία και πολλή ηλιοφάνεια και χαρακτήρισε τα γεγονότα της υπόθεσης ήπιας μορφής.
Η μέγιστη ποινή που προνοείται από το Νόμο στις περιπτώσεις πρώτου αδικήματος όπως είναι και η παρούσα περίπτωση, είναι φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους 6 μήνες ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις £2.000.- ή και οι δυο ποινές.
Σήμερα ενώπιον μας ο δικηγόρος του εφεσείοντα αναφέρθηκε στα περιστατικά της υπόθεσης και έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι τα τρόφιμα μαζεύτηκαν μετά το χρόνο ασφάλειας και ότι ο εφεσείων ενέργησε μέσα στα πλαίσια των οδηγιών στην ετικέτα του φυτοφαρμάκου και υπό τις περιστάσεις χαρακτήρισε την ευθύνη του εφεσείοντα μηδαμινή. Δεν θα αναφερθούμε σε άλλους ισχυρισμούς του συνηγόρου που δεν περιορίζονται και δεν καλύπτονται από το μοναδικό λόγο της υπό κρίση έφεσης που είναι η υπερβολική ποινή. Τέλος ισχυρίστηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο άντλησε λανθασμένη καθοδήγηση από τις υποθέσεις Βανέζης ν. Ιατρικές Υπηρεσίας (1980) 2 ΑΑΔ 198, Γενικός Εισαγγελέας ν. Bisco Ltd (1990) 2 ΑΑΔ 16, Σολωμού ν. Αστυνομίας (1991) 2 ΑΑΔ 324 και τις διαφοροποίησε από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
Ο δικηγόρος των εφεσιβλήτων παραδέχθηκε και ενώπιον μας ότι τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από το δικηγόρο του εφεσείοντα δεν αμφισβητούνται αλλά ως προς τις πιο πάνω υποθέσεις ο κ. Οικονόμου ανάφερε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά αναφέρθηκε σ΄αυτές, γιατί είναι καθοδηγητικές και υποστήριξε την ορθότητα της ποινής που επιβλήθηκε.
Εξετάσαμε με προσοχή την υπό κρίση υπόθεση και διαπιστώνουμε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο την αντιμετώπισε ορθά. Μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της και σύμφωνα με τη νομολογία στην οποία διατυπώνεται η αρχή ότι υποθέσεις σαν αυτή θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από το Δικαστήριο με αυστηρότητα, ότι θα πρέπει να περιφρουρείται η υγεία του κοινού και προς το σκοπό αυτό το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση έχει καθήκο να επιβάλει αποτρεπτικές ποινές, το πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε κατά τον ορθό τρόπο το θέμα της επιβολής της ποινής. Στις υποθέσεις στις οποίες αναφέρθηκε, άντλησε καθοδήγηση ως προς τη διατυπωθείσα αρχή που διέπει το θέμα της επιβολής ποινής σε αυτές τις υποθέσεις και δεν καθοδηγήθηκε λανθασμένα, γιατί δεν είναι πάνω στα γεγονότα αυτών των υποθέσεων που βασίστηκε.
Η διάπραξη αδικήματος ως το υπό κρίση, είναι αυστηρής ευθύνης. Είναι σοβαρό αδίκημα και το Δικαστήριο έχει καθήκο να επιβάλλει αυστηρές ποινές προς αποτροπή. Η συμμόρφωση με τις οδηγίες χρήσης φυτοφαρμάκων που είναι επιβλαβή για την υγεία, δεν μετριάζει την ευθύνη των αδικοπραγούντων που προβαίνουν στην πώληση τροφίμων που περιέχουν τέτοια φυτοφάρμακα πέραν του επιτρεπόμενου ορίου. Ο κάθε χρήστης φυτοφαρμάκου που είναι βλαβερό για την υγεία του κοινού, πέραν της συμμόρφωσης του με τις οδηγίες χρήσης, οφείλει να βεβαιώνεται ότι τα τρόφιμα που ψεκάστηκαν μ΄αυτό και κατ΄ ακολουθία πωλούνται για βρώση από το κοινό, πρέπει να είναι απαλλαγμένα τέτοιων φυτοφαρμάκων ή κατάλοιπων τέτοιων φυτοφαρμάκων. Κατά συνέπεια, η ευθύνη είναι πάρα πολύ μεγάλη στους ώμους των πωλητών τροφίμων οι οποίοι έχουν καθήκο, που τους το επιβάλλει ο νόμος, να βεβαιώνονται ότι τίποτε δεν πωλείται στο κοινό που να είναι βλαβερό για την υγεία του.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, καταλήγουμε ότι δεν συμμεριζόμαστε την εισήγηση ότι η ποινή που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο είναι έκδηλα υπερβολική και ως εκ τούτου το Εφετείο δεν δικαιολογείται να επέμβει. Δεν διαπιστώσαμε κανένα σφάλμα από μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου ως προς την προσέγγιση του. Το Δικαστήριο καθοδηγήθηκε ορθά, έλαβε υπόψη του τα γεγονότα και τα περιστατικά της υπόθεσης, καθώς και τα ελαφρυντικά στοιχεία και επέβαλε την πρέπουσα ποινή.
Κατά συνέπεια και για τους προαναφερθέντες λόγους, η έφεση απορρίπτεται.
Τέλος επιθυμούμε να παρατηρήσουμε ότι στις υποθέσεις αυτές όπως και σε άλλες που είναι σοβαράς μορφής, θα πρέπει η Κατηγορούσα Αρχή με σαφήνεια να εκθέτει τα γεγονότα επαρκώς στο πρωτόδικο Δικαστήριο και να μην περιορίζεται μόνο στις Λεπτομέρειες του Αδικήματος. Αυτή την αναγκαιότητα τη θεωρούμε επιβεβλημένη προς το συμφέρο της δικαιοσύνης και θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα και να αποφεύγεται στο μέλλον παρόμοια με την παρούσα περίπτωση τακτική.
Δ.
Δ.
Δ.
/ΚΧ"Π