CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | Επικοινωνία | Όροι χρήσης

(2002) 2 ΑΑΔ 18

Μιχάλης Γλυκερίου,

Εφεσείων

Εφεσίβλητης

ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Κατόπιν παραδοχής του εφεσείοντος σε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης ΄Α΄ ήτοι, ηρωίνης (διαμορφίνης) βάρους 0.703 γρ., όπως και σε κατηγορία για προμήθευση του ναρκωτικού σε έτερο πρόσωπο, κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν. 29/77), όπως τροποποιήθηκε με τους Ν. 67/83 και Ν. 20(Ι)/92, το Επαρχιακό Δικαστήριο τον καταδίκασε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 3½ ετών αντιστοίχως αφού έλαβε υπόψη και τρεις άλλες παρόμοιες περιπτώσεις κατοχής και προμήθευσης ηρωίνης. Ο εφεσείων προβάλλει ότι οι ποινές είναι υπερβολικές. Τον εκλαμβάνουμε να εννοεί έκδηλα υπερβολικές ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Εφετείου.

Η υπόθεση στην οποία επιβλήθηκαν οι ποινές ήταν η τελευταία στη σειρά των τεσσάρων. Υπήρξε παρακολούθηση. Το βράδυ της 21 Μαΐου 2001 ο εφεσείων οδήγησε το αυτοκίνητό του σε χώρο στην Αγλαντζιά όπου συνάντησε το πρόσωπο στο οποίο προμήθευσε το ναρκωτικό. Επενέβη αμέσως μέλος της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών το οποίο βρισκόταν κοντά και είδε τι συνέβη. Η προμήθευση έγινε έναντι χρηματικού ποσού. Η πρώτη στη σειρά περίπτωση αφορούσε αδικήματα που διαπράχθηκαν στις αρχές του 1999 και έγινε γνωστή στην Αστυνομία τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου κατόπιν ομολογίας του προσώπου που προμηθεύτηκε την ηρωίνη, βάρους 0.1 γρ. Η δεύτερη περίπτωση αφορούσε ηρωίνη βάρους 7.76 γρ. που βρέθηκε στις 10 Μαΐου 2000 κατόπιν έρευνας στο υπνοδωμάτιο του. Στην τρίτη περίπτωση, ο εφεσείων προμήθευσε 1.3 γραμμάρια ηρωίνης σε δύο πρόσωπα ένα από τα οποία αργότερα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση, οπότε κατά τη διερεύνηση κατανομάστηκε ο εφεσείων. Το σύνολο της ποσότητας ηρωίνης που ο εφεσείων προμήθευσε ανερχόταν σε 9.863 γραμμάρια.

Ο τότε συνήγορος που εμφανίστηκε για τον εφεσείοντα στο Επαρχιακό Δικαστήριο ανέφερε όλα όσα θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη προς όφελος του εφεσείοντος. Περιέγραψε με λεπτομέρεια τις δυσχέρειες, οικογενειακές και προσωπικές, τις οποίες από ενωρίς στη ζωή ο εφεσείων είχε να αντιμετωπίσει, την επαγγελματική του ανέλιξη και τη θέση του ως υπαλλήλου εταιρείας ποτών, τη διατήρηση της θέσης του, λόγω της εκτίμησης που έχαιρε, ακόμα και ύστερα από σοβαρό τραυματισμό σε τροχαίο ατύχημα, όπως και τα προβλήματα που προέκυψαν όταν μετά "μπλέκτηκε στον κύκλο των ναρκωτικών". Εξήγησε πως ο εφεσείων, που είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά, έκαμε πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες για απεξάρτηση σε διάφορες ψυχιατρικές κλινικές. Επέμενε και τελικά απέβη ευεργετική η μετάβασή του, δύο μήνες πριν, στο Ισραήλ όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία από την οποία προέκυψαν θετικά αποτελέσματα. Είναι πάντως αξιοσημείωτο ότι τα τελευταία αδικήματα διαπράχθηκαν μετά την επιστροφή του. Ο συνήγορος υπογράμμισε την σε κάθε περίπτωση παραδοχή του εφεσείοντος, την πλήρη συνεργασία του με την αστυνομία και την ως εκ τούτου έμπρακτη μεταμέλειά του, όπως και το ότι ο εφεσείων δεν βαρυνόταν με προηγούμενες καταδίκες. Το Δικαστήριο είχε εξάλλου ως βοήθημα και έκθεση κοινωνικής έρευνας.

Ενώπιον μας, ο νυν συνήγορος του εφεσείοντος εισηγήθηκε, αφού παρέπεμψε σε νομολογία με την οποία επιβεβαιώνεται ότι το κριτήριο για τη διαπίστωση υπερβολής είναι αντικειμενικό, πως στην προκείμενη περίπτωση δεν λήφθηκε υπόψη ή δεν δόθηκε αρκετή βαρύτητα στην σε όλες τις περιπτώσεις άμεση και πλήρη συνεργασία του εφεσείοντος με τις διωκτικές αρχές, ούτε αποδόθηκε σημασία στο ότι, καθώς φαινόταν από τις μικρές ποσότητες ηρωίνης, ο εφεσείων δεν ήταν μεγαλέμπορος ναρκωτικών αλλά "βαποράκι".

Δεν διαπιστώσαμε στην απόφαση του Δικαστηρίου οποιοδήποτε σφάλμα. Είναι, κατά την άποψή μας, προφανές ότι το Δικαστήριο εξέτασε την υπόθεση στη σωστή της διάσταση και έδωσε στο καθετί τη σημασία που άρμοζε. Ας σημειωθεί ότι με τον τροποποιητικό Ν. 20(Ι)/92, με τον οποίο αυξήθηκαν οι ποινές για αδικήματα που αφορούν ναρκωτικά, προβλέπεται κατ΄ ανώτατο όριο, για μεν το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης `A΄ ποινή φυλάκισης 12 χρόνων ή/και πρόστιμο, για δε την προμήθευση του σε άλλο πρόσωπο, ποινή φυλάκισης διά βίου ή/και πρόστιμο. Βέβαια, σε συνοπτική εκδίκαση η ποινή φυλάκισης περιορίζεται σε πέντε κατ΄ ανώτατο όριο χρόνια αλλά αυτό δεν αποτελεί το σημείο αναφοράς για κατάταξη της περίπτωσης από άποψης σοβαρότητας: βλ. Raymond Elia Ghafari v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 7076, ημερ. 21 Ιουνίου 2001. Κατά τη γνώμη μας οι επιβληθείσες ποινές δεν αφίστανται του μέτρου.

Δ.