|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
(2004) 2 ΑΑΔ 140
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Ποινική ΄Εφεση Αρ. 7485)
24 Φεβρουαρίου, 2004
[ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΚΡΟΝΙΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δ/στές]
ΑΘΩΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
Εφεσείοντας,
ν.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
Εφεσίβλητης,
--------------
Ευάγγ. Χειμώνας για τον Εφεσείοντα.
Ολγα Σοφοκλέους, για την Εφεσίβλητη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας εκ μέρους του Γεν. Εισαγγελέα.
--------------
Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δοθεί από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Ex tempore)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ: Ο εφεσείων, με τη δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία για διάρρηξη περιπτέρου και κλοπή. Συγκατηγορούμενός του ήταν ο Νεόφυτος Γιασεμή. Συμμέτοχος για τη διάπραξη του ίδιου αδικήματος, κατά το κατηγορητήριο, ήταν και ο Κυριάκος Κυριάκου αλλά η υπόθεσή του, όπως μας έχει αναφερθεί, λήφθηκε υπόψη κατά τη δίκη του σε άλλη υπόθεση.
Το πρωτόδικο δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στα περιστατικά και στο βεβαρημένο πράγματι ποινικό μητρώο και των δυο κατηγορουμένων, δηλαδή του κατηγορούμενου 1 και του εφεσείοντα, επέβαλε στον κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης 6 μηνών και στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 16 μηνών. Παράλληλα, ενεργοποίησε ποινές φυλάκισης που είχαν ανασταλεί.
Ενώπιόν μας τίθεται μόνο το ζήτημα του μεγέθους της ποινής που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα και αυτό μόνο για ένα λόγο. Εισηγείται ο εφεσείων πως στο πλαίσιο περίπου όμοιου ρόλου κατά τη διάπραξη του αδικήματος και όμοιων προσωπικών περιστάσεων, αφού χαρακτηριστικό της περίπτωσης και των δυο ήταν τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, οικογενειακά, ψυχολογικά, εξάρτησης από ναρκωτικά και άλλα, δεν εδικαιολογείτο τόσο μεγάλη διαφορά στην ποινή που επιβλήθηκε στον καθένα. Συμπληρώνεται η εισήγηση με την επισήμανση πως και οι δυο βαρύνονταν με μεγάλο αριθμό προηγούμενων καταδικών και επικεντρώνεται σε ό,τι εντοπίζεται ως χειροπιαστό λάθος του πρωτόδικου δικαστηρίου.
Το πρωτόδικο δικαστήριο αιτιολόγησε τη διαφοροποίηση με αναφορά στον αριθμό των υποθέσεων που είχαν ληφθεί υπόψη στην περίπτωση του καθενός. Για τον πρώτο κατηγορούμενο σημείωσε πως λήφθηκαν υπόψη δυο μόνο υποθέσεις ενώ για το δεύτερο κατηγορούμενο ότι λήφθηκε υπόψη πολύ μεγαλύτερος αριθμός. Κατά προφανές λάθος όπως εισηγείται ο εφεσείων και επ' αυτού δεν έχουμε αντίθετη απόψη από την άλλη πλευρά. Τα πρακτικά δείχνουν πως δεν ήταν δυο οι υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη στην περίπτωση του πρώτου κατηγορούμενου αλλά πέντε περιλαμβάνουσες και δυο για διάρρηξη κατοικίας. Έχουμε παραπεμφθεί στις υποθέσεις Σταύρος Μιχαήλ άλλος ν. Δημοκρατίας (1990) 2 ΑΑΔ σελ. 232, Χαράλαμπος Καύκαρος & ΄Αλλος ν. Δημοκρατίας (1995) 2 ΑΑΔ σελ. 51, Ibrahim & Another v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ σελ. 236, Ιάκωβος Χριστοδούλου Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (1999) 2 ΑΑΔ 141 σε σχέση με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα και συμφωνούμε και εμείς πως, υπό το πρίσμα τους, το αίσθημα αδικίας που εξέφρασε σήμερα ο εφεσείων ενώπιόν μας είναι δικαιολογημένο. Αυτή η διαπίστωση πρέπει να βρει αντανάκλαση στην ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα και, αφού σταθμίσαμε όλα τα δεδομένα, διατηρώντας πάντα κατά νου πως, ούτως ή άλλως, στην περίπτωση του πρώτου κατηγορουμένου λήφθηκε υπόψη αριθμός υποθέσεων μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο του πρώτου κατηγορουμένου, παραμερίζουμε την πρωτόδικη απόφαση. Την αντικαθιστούμε με ποινή φυλάκισης εννέα μηνών.
Γ. Κωνσταντινίδης, Δ.
Μ. Κρονίδης, Δ.
Δ. Χατζηχαμπής, Δ.
C:\My Documents\2004\part2\11726.doc