|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή
Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:
Δεν έχει εντοπιστεί απόφαση η οποία να κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή
(2006) 2 ΑΑΔ 138
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Ποινική Έφεση Αρ. 148/2005)
10 Μαρτίου, 2006
[ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ, ΚΡΑΜΒΗΣ, ΦΩΤΙΟΥ, Δ/στές.]
ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΝ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ,
Εφεσείων,
ν.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
_______________
Σ. Καραολής για Γ. Γιάγκου, για τον Εφεσείοντα.
Φ. Τιμοθέου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για την Εφεσίβλητη.
_________________
Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δοθεί από το Δικαστή Νικολαΐδη.
__________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων καταδικάστηκε σε πρόστιμο £1.200 όταν βρέθηκε ένοχος για επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης στον Κωνσταντίνο Βαρδανίκα, στις 30.6.2004, σε εργοτάξιο, στο Βασιλικό. ΄Ασκησε την παρούσα έφεση, τόσο εναντίον της καταδίκης, όσο και εναντίον της ποινής.
Το πρωτόδικο δικαστήριο δέκτηκε την εκδοχή του παραπονούμενου που υποστήριξε και ο Μ.Κ.2, σύμφωνα με την οποία ο εφεσείων τον επισκέφθηκε στο γραφείο του στο χώρο εργασίας του και του ζήτησε πληρωμή για μια σωλήνα που είχε τοποθετήσει η εταιρεία του. ΄Οταν ο παραπονούμενος του απάντησε ότι θα τον πλήρωνε μόλις ήλεγχε το μήκος της σωλήνας, ο εφεσείων άρχισε να φωνάζει και στη συνέχεια του επιτέθηκε δίδοντας του γροθιά στο δεξιό μάτι.
Η έφεση εναντίον της καταδίκης στρέφεται ουσιαστικά εναντίον των διαπιστώσεων επί των γεγονότων του πρωτόδικου δικαστηρίου με την επισήμανση κατ΄ ισχυρισμόν αντιφάσεων, μεταξύ της μαρτυρίας του παραπονούμενου και του Μ.Κ.2. Επίσης επισημαίνονται αντιφάσεις στη μαρτυρία της Μ.Κ.3 Αθανασίας Κυριακίδου, της ιατρού που εξέτασε τον παραπονούμενο και διαπίστωσε οίδημα επιπεφυκότος βλεφάρου δεξιού οφθαλμού.
Ο εφεσείων παραπονείται, ακόμα, ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπ΄όψιν και/ή αξιολόγησε λανθασμένα τη μαρτυρία της ιατρού Αντωνίου, μάρτυρος υπεράσπισης, η οποία τον εξέτασε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και η οποία κατέληξε ότι έφερε οίδημα και επιφανειακή εκδορά στο πάνω μέρος της μύτης.
Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. ΄Εχει επανειλημμένα λεχθεί ότι το Εφετείο σπάνια επεμβαίνει στις διαπιστώσεις του πρωτόδικου δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Και η παρούσα υπόθεση δεν είναι μια από αυτές τις περιπτώσεις. Δεν βρίσκουμε ο,τιδήποτε που να δικαιολογεί επέμβασή μας. Οι τυχόν αντιφάσεις που υπάρχουν είναι ασήμαντες και ουδόλως επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Θεωρούμε ότι κανένας πρακτικός σκοπός δεν θα εξυπηρετηθεί αν ασχοληθούμε με λεπτομέρεια και προβούμε σε αναφορές στη μαρτυρία. Για παράδειγμα, όμως, δεν βρίσκουμε πως επηρεάζεται η αξιοπιστία της ιατρού Κυριακίδου, απλώς και μόνο γιατί δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την ακριβή ώρα επίσκεψης του παραπονούμενου στο νοσοκομείο.
Εξ ίσου άνευ οποιουδήποτε ερείσματος είναι και το παράπονο του εφεσείοντα ότι το πρωτόδικο δικαστήριο παραγνώρισε το γεγονός της κατ΄ ισχυρισμόν πρόκλησης του παραπονούμενου προς τον εφεσείοντα και την αυθόρμητη, όπως την ονομάζει, αντίδραση του ιδίου να προστατευθεί. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν δέκτηκε την εκδοχή του και συνεπώς δεν μπορεί να ευσταθήσει ισχυρισμός είτε για πρόκληση, είτε για αυθόρμητη αντίδραση για αυτοπροστασία. Περαιτέρω, ακόμα κι΄ αν το πρωτόδικο δικαστήριο δεχόταν την εκδοχή του εφεσείοντα, η τυχόν πρόκληση δεν θα αποτελούσε, εν πάση περιπτώσει, υπεράσπιση, άνκαι δυνατόν, να είχε επίπτωση στο ύψος της επιβληθείσας ποινής.
Εν όψει όλων των πιο πάνω, η έφεση εναντίον της καταδίκης θα πρέπει να απορριφθεί. Η έφεση όμως εναντίον του ύψους της ποινής βρίσκουμε ότι ευσταθεί. Το πρόστιμο των £1.200 που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα είναι, κάτω από τις περιστάσεις, υπερβολικό σε σημείο που δικαιολογείται η επέμβασή μας. Το πρωτόδικο δικαστήριο έπρεπε να λάβει σοβαρότερα υπ΄ όψιν το γεγονός ότι ο εφεσείων είναι κάποιας ηλικίας, ότι δεν βαρυνόταν με προηγούμενες καταδίκες και κυρίως ότι λόγω του επεισοδίου απολύθηκε την επομένη από τη δουλειά του. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τη σοβαρότητα της κατηγορίας εναντίον του και τα λοιπά επιβαρυντικά στοιχεία, όπως την ουσιαστικά απρόκλητη επίθεση εναντίον του παραπονούμενου, θεωρούμε ότι, κάτω από τις περιστάσεις, ένα πρόστιμο της τάξης των £600 θα ήταν πιο κοντά στις ατομικές του συνθήκες.
Η έφεση επιτυγχάνει μερικώς και η επιβληθείσα ποινή μετατρέπεται σε ποινή προστίμου £600.
ΦΡ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.
Α. ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ.
Μ. ΦΩΤΙΟΥ, Δ.
/ΜΔ