|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(1999) 3 ΑΑΔ 124
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΕΦΕΣΕΙΣ 2293
< U>ΚΑΙ 2295
ΕΝΩΠΙΟΝ: ΝΙΚΗΤΑ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΚΑΛΛΗ, ΗΛΙΑΔΗ και ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ
ΔΔ
Αναθεωρητική Έφεση αρ. 2293
Μεταξύ -
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω
Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
Εφεσείουσας/καθής η αίτηση
- και -
Σάββα Αδάμου
Εφεσιβλήτου/αιτητή
-----------------------
Αναθεωρητική Έφεση αρ. 2295
Μεταξύ -
Νίκης Χατζηγιάννη
- και -
Σάββα Αδάμου
Εφεσιβλήτου/αιτητή
- και -
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω
Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
Καθής η αίτηση
------------------------
Ημερομηνία: 12 Μαρτίου, 1999
Α.Ε. 2293
Για την εφεσείουσα/καθής η αίτηση: Κ. Σταυρινός, Δικηγόρος της
Δημοκρατία ς
Για τον εφεσίβλητο/αιτητή: Α.Σ. Αγγελίδης
Για το ενδιαφερόμενο μέρος: Κ. Μιχαηλίδης
Α.Ε.2295
Για την εφεσείουσα/ενδιαφερόμενο μέρος: Κ. Μιχαηλίδης
Για τον εφεσίβλητο/αιτητή: Α. Σ. Αγγελίδης
Για τη Δημοκρατία: Κ. Σταυρινός, Δικηγόρος της
Δημοκρατία ς
------------------------
- Η απόφαση του δικαστηρίου θα δοθεί από το δικαστή Σ. Νικήτα -
-----------------------
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΣΟΛΩΝ ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Ο εφεσίβλητος πέτυχε ακύρωση της προαγωγής της Νίκης Χατζηγιάννη στη θέση Βοηθού Τελώνη με την προσφυγή του αρ. 890/92. Για το λόγο ότι η σχετική απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ. ή Επιτροπή) ημερ. 19/8/92 είχε ληφθεί κάτω από σοβαρή πλάνη σχετιζόμενη με τα προσόντα του αιτητή. Τόσο ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων, που σύστησε την προμνησθείσα, όσο και η ιδία η Επιτροπή δεν είχαν υπόψη, γιατί δεν ενημερώθηκαν, ότι ο εφεσίβλητος είχε πτυχίο νομικής όπως η προαχθείσα. Η Ε.Δ.Υ. κατά την επανεξέταση πλήρωσης της θέσης, που ακολούθησε την ακυρωτική απόφαση, επανέλαβε, με γνώση αυτή τη φορά της πραγματικότητας ως προς τα προσόντα, την προηγούμενη απόφαση της. Με αποτέλεσμα ο εφεσίβλητος να προσφύγει πάλιν στο δικαστήριο προς ακύρωση της απόφασης, που πάρθηκε στις 14/2/94.
Πάλιν ακυρώθηκε η προαγωγή. Με το ακόλουθο σκεπτικό, την ορθότητα του οποίου προσβάλλουν με χωριστές εφέσεις, που συνεκδικάστηκαν η Ε.Δ.Υ. (Α.Ε. 2293) και το ενδιαφερόμενο μέρος (Α.Ε. 2295):
"Όπως φαίνεται από το πιο πάνω απόσπασμα, ο Διευθυντής δεν κάνει συγκεκριμένη αναφορά στην αρχαιότητα του αιτητή. Όπως είναι διατυπωμένη η σύσταση δεν φαίνεται πώς επέδρασε στην κρίση του Διευθυντή η αρχαιότητα του αιτητή, αν επέδρασε καθόλου, σε συνδυασμό με τις αξιολογήσεις και τα προσόντα του, ιδιαίτερα λαμβανομένου υπόψη ότι στα στοιχεία αυτά ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν ίσοι. Δημιουργούνται ερωτηματικά κατά πόσο ο Διευθυντής έλαβε καθόλου υπόψη την αρχαιότητα του αιτητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους και τη συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία του πριν καταλήξει στην πιο πάνω σύσταση. Η σύσταση είναι επομένως ελλειπής και πάσχει νομικά."
Ο πρωτόδικος δικαστής προχώρησε να διαπιστώσει ότι και η Ε.Δ.Υ. υπέπεσε στο ίδιο σφάλμα. Στο τέλος της απόφασης του παρατηρεί:
"Φαίνεται ότι ούτε την Ε.Δ.Υ. προβλημάτισε η αρχαιότητα του αιτητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους, ενόψει της ίδιας περίπου εικόνας που παρουσιάζουν οι φάκελοι όσον αφορά τις αξιολογήσεις και τα προσόντα τους."
Ας σημειωθεί ότι είναι αμοιβαία αποδεκτό ότι ο εφεσίβλητος υπερέχει σε αρχαιότητα κατά 2 1/2 χρόνια στην προηγούμενη θέση Τελωνειακού Λειτουργού 2ης Τάξης.
Οι παραπάνω διαπιστώσεις αναφορικά με την αρχαιότητα συνιστούν τον κοινό παρονομαστή των εφέσεων. Οι εφεσείοντες τις προσβάλλουν ως λανθασμένες, υποστηρίζοντας ότι ούτε ο Διευθυντής αλλά ούτε και η Ε.Δ.Υ. παραγνώρισαν το στοιχείο αυτό κατά τις εκτιμήσεις τους. Ο δικηγόρος του εφεσιβλήτου, με αναφορά και στις αποφάσεις Partelides v. Republic (1969) 3 C.L.R. 480, 484 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (1994) 3 Α.Α.Δ. 77, τόνισε ότι η αρχαιότητα αποκτά ιδιάζουσα βαρύτητα και υπερισχύει στις περιπτώσεις, όπως η κρινόμενη, στην οποία υπάρχει ισοδυναμία αναφορικά με τα άλλα δύο κριτήρια του νομοθετικού τριπτύχου. Αντιπαρατέθηκε ότι η αρχαιότητα σε προηγούμενες θέσεις, όπως επαναβεβαίωσε η Ολομέλεια στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Έλενας Σταύρου (1993) 3 Α.Α.Δ. 71, 79, έχει περιορισμένες επιπτώσεις.
Πρέπει πρώτα να λεχθεί ότι η επίδικη σύσταση του Διευθυντή έγινε με τρόπο - και για λόγους - που ικανοποιούν το γράμμα και το πνεύμα του άρθρ. 35(4) των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων για αιτιολογημένες συστάσεις: βλ. συνεκδικασθείσες προσφυγές 1094/90 και 107/91 Γεώργιος Λοϊζίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας ημερ. 21/12/92 και Ιωάννου ν. Δημοκρατίας (1993) 3 Α.Α.Δ. 390. Με άλλα λόγια δεν περιορίστηκε στο τρίπτυχο κριτηρίων για την εισήγηση του, αλλά επεκτάθηκε και σε πρόσθετες ιδιότητες και επαγγελματικά προτερήματα της ενδιαφερόμενης για τεκμηρίωση της επιλογής του. Μάλιστα, όπως περαιτέρω αναφέρει η σύσταση, για τη συνεισφορά της στην ανακάλυψη παράνομων ναρκωτικών ουσιών απέσπασε τα συγχαρητήρια και τους επαίνους της αστυνομίας.
Σε σχέση τώρα με το επίμαχο θέμα της αρχαιότητας δεν είναι ακριβές ότι ο Διευθυντής παρέλειψε να του δώσει την πρέπουσα σημασία ή να το συσταθμίσει με τους άλλους παράγοντες κρίσης. Η εναρκτήρια παράγραφος της εισήγησης πιστοποιεί το αντίθετο:
"Έχω μελετήσει σχολαστικά τα διάφορα στοιχεία και πληροφορίες που περιέχονται στους Προσωπικούς Φακέλους των υποψηφίων, που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, και έχω διαμορφώσει σαφή γνώμη για τον καθέναν από αυτούς."
Στο ίδιο κείμενο, πιο κάτω, μνημονεύεται ρητά η αρχαιότητα των υποψηφίων σαν κριτήριο που λήφθηκε υπόψη για να διαμορφώσει την κρίση του. Όλα λοιπόν δείχνουν ότι το περί του αντιθέτου εύρημα του πρωτόδικου δικαστή δεν ευσταθεί. Όπως δεν ευσταθεί η επίκριση του για τον ίδιο λόγο της Ε.Δ.Υ. ενόψει του παρακάτω σχολίου στην επίδικη απόφαση:
"Η Επιτροπή, λαμβάνοντας την πιο πάνω απόφαση, δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι αρκετοί υποψήφιοι προηγούνται της επιλεγείσας σε αρχαιότητα και μερικοί άλλοι διαθέτουν, όπως και η Χατζηγιάννη-Χατζηνικολάου, πανεπιστημιακά διπλώματα ή άλλα πρόσθετα προσόντα. Παρ' όλα αυτά η Επιτροπή κρίνει ότι, με βάση τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω, ιδιαίτερα υπό το φως και των δηλώσεων του Διευθυντή, καθώς και όλα τα ενώπιον της στοιχεία, η Χατζηγιάννη-Χατζηνικολάου Νίκη είναι η καταλληλότερη για ν' αναλάβει τα καθήκοντα της θέσης Βοηθού Τελώνη."
Η σύσταση - όπως και η απόφαση της Ε.Δ.Υ. - δεν παραθέτουν τις λεπτομέρειες που αφορούν την αρχαιότητα. Δεν υπάρχει όμως, σε μια τέτοια περίπτωση, αποχρών λόγος για τη μηχανική αντιγραφή τους στο κείμενο της σύστασης δεδομένου ότι υπήρχαν τα στοιχεία, ερευνήθηκαν και αξιολογήθηκαν. Η παράθεση τους θα ήταν μια άσκοπη μηχανιστική και γραφειοκρατική ενέργεια.
Οι εφέσεις για τους λόγους που εξηγήσαμε επιτρέπονται. Η πρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται. Επικυρώνεται η απόφαση της Ε.Δ.Υ. Τα έξοδα θα βαρύνουν τον εφεσίβλητο και στις δύο εφέσεις.
Δ.
Δ.
Δ.
Δ.
Δ.
/ΚΑΣ