|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
(2001) 3 ΑΑΔ 639
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Αναθεωρητική έφεση αρ.2927
ΕΝΩΠΙΟΝ: ΠΙΚΗ, Π., ΑΡΤΕΜΙΔΗ, ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ, ΗΛΙΑΔΗ, ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, Δ/στων.
ΜΕΤΑΞΥ:
Παναγιώτης Αργυρού
εφεσείων-αιτητής
- και -
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω
Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
εφεσίβλητης-καθ΄ης η αίτηση
........................
29.6.2001
Για τον εφεσείοντα: κ.Π. Αγγελίδης
Για την εφεσίβλητη: κα.Ευγ.Καρακάννα - δικηγόρος της Δημοκρατίας
..........................
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΠΙΚΗΣ, Π.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δώσει ο Δικαστής Χρ.Αρτεμίδης.
........................
ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων ήταν επιτυχών αιτητής στην προσφυγή που δικάστηκε πρωτοδίκως. Η προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση ακυρώθηκε στις 5.10.99. Ο δικαστής που επελήφθη της προσφυγής δεν ασχολήθηκε με όλους τους λόγους ακυρώσεως που πρότεινε ο εφεσείων. ΄Εκρινε πως ένας απ΄αυτούς ήταν βάσιμος, έλλειψη νόμιμης και επαρκούς αιτιολογίας της επίδικης διοικητικής απόφασης, και αποδεχόμενος την προσφυγή ακύρωσε την προσβληθείσα με αυτή πράξη. Ο εφεσείων όμως θέλει να αναθεωρηθεί από την Ολομέλεια η πρωτόδικη απόφαση, ώστε να εξεταστούν και αποφασιστούν όλοι οι λόγοι που πρόβαλε πρωτόδικα για την ακύρωση της διοικητικής πράξης. Γι΄αυτό και καταχώρισε την παρούσα έφεση. Με δεδομένη την πάγια νομική αρχή πως δεν χωρεί έφεση εναντίον ακυρωτικής απόφασης συζητήσαμε το θέμα προκαταρκτικά. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα ζήτησε μάλιστα και παράταση του χρόνου καταχώρισης της γραπτής του αγόρευσης για να ερευνήσει το σημείο επισταμένως και να προβάλει τα επιχειρήματα του. Η γραπτή αγόρευση, που στο τέλος καταχώρισε, περιέχει ουσιαστικά μια μικρή παράγραφο. Στην επιχειρηματολογία του ενώπιον μας δέχθηκε τη νομική αρχή, παγιωμένη και ευθυγραμισμένη από τη νομολογία μας, ότι δεν χωρεί έφεση εναντίον ακυρωτικής απόφασης. Προτείνει όμως την ανατροπή της. Εισηγείται πως το Δικαστήριο έχει συνταγματική υποχρέωση, βάσει των άρθρων 146 και 30 του Συντάγματος, να εξετάζει όλους τους ισχυρισμούς που εγείρει ο διάδικος ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπλέον διατείνεται πως, όταν το Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται όλων των λόγων ακύρωσης που προβάλλει ο αιτητής στην προσφυγή του, τούτο ενδεχομένως οδηγεί τη διοίκηση κατά την επανεξέταση σε διαδοχικά λάθη και επακόλουθες αλλεπάλληλες προσφυγές γιατί το διοικητικό όργανο πιθανό να θεωρεί πως η αρχική του απόφαση πάνω σ΄αυτούς είναι ορθή.
Η αρχή, πως δεν χωρεί προσφυγή από επιτυχόντα αιτητή εναντίον πρωτοβάθμιων ακυρωτικών αποφάσεων, υιοθετήθηκε από την Ολομέλεια στην ΑΕ1025 Α.Ζακχαίου ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Ορόκλινης (1992) 3 Α.Α.Δ. 551 όπου το Δικαστήριο είπε τα εξής:
«Η Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου οριοθετείται από το ΄Αρθρο 146 του Συντάγματος. Το αντικείμενο της προσφυγής είναι η νομιμότητα της διοικητικής πράξης ή απόφασης. Το αντικείμενο της αναθεωρητικής έφεσης συνεχίζει να είναι η νομιμότητα της ίδιας πράξης ή απόφασης. Η Αναθεωρητική ΄Εφεση έχει σκοπό να εξασφαλίσει στα μέρη το πλεονέκτημα της γνώμης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε υποθέσεις Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας, η οποία, με το ΄Αρθρο 146 του Συντάγματος, δόθηκε αποκλειστικά στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο και, κάτω από το ΄Αρθρο 11(2) του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις» Νόμου του 1964, (Αρ.33/64), ασκείται τώρα πρωτόδικα από Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου - (βλ.Δημοκρατία της Κύπρου ν. Γεώργιου Ματθαίου, Αναθεωρητική ΄Εφεση Αρ.832, (Απόφαση δόθηκε στις 12 Ιουλίου, 1990, δε δημοσιεύθηκε ακόμα).
.................................< /P>
Η ακυρωτική απόφαση εξαλείφει τη διοικητική πράξη ή απόφαση. Στην ΄Εφεση το Δικαστήριο εξετάζει πάλιν τη νομιμότητα της διοικητικής πράξης ή απόφασης. Εφόσον η διοικητική πράξη, ή απόφαση ακυρώθηκε με την πρωτοβάθμια διαδικασία, η ΄Εφεση είναι χωρίς αντικείμενο.
Με βάση τα πιο πάνω, δεν χωρεί ΄Εφεση από επιτυχόντα διάδικο εναντίον πρωτοβάθμιας δικαστικής απόφασης.».
Να παρατηρήσουμε, πρόσθετα, πως και η Δ.35 θ.4, που εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών, και στις αναθεωρητικές εφέσεις προβλέπει πως ο εφεσείων μπορεί με την ειδοποίηση του να εφεσιβάλει το σύνολο ή οποιοδήποτε μέρος οποιασδήποτε απόφασης ή διατάγματος και η ειδοποίηση πρέπει να αναφέρει κατά πόσο προσβάλλεται το σύνολο ή μέρος μόνο της απόφασης ή του διατάγματος. Εφόσον αντικείμενο της προσφυγής είναι η διοικητική πράξη, όταν αυτή ακυρωθεί πρωτοδίκως δεν υφίσταται ως αντικείμενο στην έφεση.
Να σχολιάσουμε, με λίγα λόγια, τις ανησυχίες που εξέφρασε ο δικηγόρος του αιτητή για τις δυσκολίες που ο ίδιος νιώθει πως ενδεχομένως αντιμετωπίζει η διοίκηση, όταν το Δικαστήριο δεν εξετάζει όλους τους λόγους ακυρώσεως που προβάλλονται από τον αιτητή στην προσφυγή του. Να υπενθυμίσουμε, επί του προκειμένου, πως με την ακυρωτική δικαστική απόφαση η διοίκηση οφείλει να συμμορφωθεί μ΄αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 146.5 του Συντάγματος, δηλαδή με το ακυρωτικό αποτέλεσμα. ΄Οταν δε το διοικητικό όργανο επανεξετάζει το θέμα η επανεξέταση συνιστά εξ ολοκλήρου νέα διαδικασία που απολήγει σε νέα απόφαση. Η διοίκηση δεσμεύεται κατά την επανεξέταση να θεραπεύσει μόνο το σημείο που κρίθηκε τρωτό από το ακυρωτικό Δικαστήριο. Σ΄αυτή τη διεργασία θα βοηθηθεί βέβαια η διοίκηση και από την αιτιολογία που οδήγησε στην ετυμηγορία του Δικαστηρίου, αλλά μόνο αναφορικά με το μέρος της που ήταν απολύτως αναγκαίο για να κριθεί το συγκεκριμένο σημείο. Η μόνιμη έγνοια του διοικητικού οργάνου πρέπει πάντοτε να είναι: η λήψη απόφασης σύμφωνα με το νόμο, τις αρχές του διοικητικού δικαίου και της νομολογίας.
Η έφεση απορρίπτεται.
Ο δικηγόρος του εφεσείοντα μας ζήτησε να μην επιδικάσουμε έξοδα εις βάρος του, σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης γιατί, κατά τη γνώμη του, ήγειρε σ΄αυτή ένα καινούργιο νομικό ζήτημα. Δεν βλέπουμε λόγο να μην εφαρμοστεί ο συνήθης κανόνας, ενόψει μάλιστα του γεγονότος πως το θέμα καλυπτόταν από πάγια νομολογία, χωρίς να ακούσουμε κάτι ενδιαφέρον. Ο εφεσείων θα πληρώσει £600 έξοδα.
Π.
Δ.
Δ.
Δ.
Δ.
/MAA