ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

ΕΝΩΠΙΟΝ: ΠΙΚΗ, Π., ΑΡΤΕΜΗ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΚΑΛΛΗ, ΚΡΟΝΙΔΗ, Δ.Δ.

Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω

Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας,

Εφεσείουσα

Εφεσιβλήτων

ΠΙΚΗΣ, Π.: Η απόφαση της πλειοψηφίας (4) θα δοθεί

ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ξεκίνησε βάσει του περί Αξιολόγησης Υποψηφίων για Διορισμό στη Δημόσια Υπηρεσία Νόμου του 1995, (Ν. 107(Ι)/95 όπως τροποποιήθηκε), διαδικασία για την πλήρωση οκτώ κενών θέσεων Βοηθού Λειτουργού Αεροπορικών Κινήσεων, οι οποίες δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 31 Οκτωβρίου 1997, και επρόκειτο να διεξαχθεί η προβλεπόμενη γραπτή εξέταση των υποψηφίων που κατείχαν τα προσόντα όταν, στις 30 Ιανουαρίου 1998, δημοσιεύτηκε ο νέος περί Αξιολόγησης Υποψηφίων για Διορισμό στη Δημόσια Υπηρεσία Νόμος του 1998 (Ν. 6(Ι)/98) τον οποίο, στις 17 Ιουλίου 1998, ακολούθησε ο τροποποιητικός Ν. 73(Ι)/98. Σύμφωνα με μεταβατική διάταξη του νέου Νόμου (άρθρο 8):

Προϋπόθεση για τη συμμετοχή σε διαδικασία διορισμού είναι η επιτυχία σε γραπτή εξέταση, η ύλη της οποίας καθορίζεται σε γενικές γραμμές σε γνωστοποίηση που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας (άρθρο 4(1)). Η γραπτή εξέταση διεξάγεται το τελευταίο τετράμηνο κάθε έτους αλλά «...... σε περίπτωση που δεν εξασφαλίζεται ο απαιτούμενος αριθμός επιτυχόντων υποψηφίων για τις κενές θέσεις που δημοσιεύονται, μπορεί να διεξάγεται συμπληρωματική γραπτή εξέταση εκτός της καθορισμένης περιόδου» (άρθρο 3(5)(α)). Καταρτίζεται «κατάλογος επιτυχόντων στη γραπτή εξέταση», ο οποίος επίσης δημοσιεύεται (άρθρο 5(1))^. και οι επιτυχόντες «εφοδιάζονται με σχετικό πιστοποιητικό επιτυχίας» το οποίο «συνοδεύει την αίτηση για διορισμό (άρθρο 5(2)). Στην υποβολή αιτήσεων αναφέρεται το άρθρο 5(3) σύμφωνα με το οποίο:

Η Επιτροπή διατηρεί τη δυνατότητα να διεξάγει και προφορική εξέταση εφόσον τη θεωρήσει αναγκαία. Καλεί τότε, εκ των περιληφθέντων στον εν λόγω κατάλογο, αριθμό υποψηφίων «τετραπλάσιο των κενών θέσεων που έχουν δημοσιευτεί, εκτός αν ο αριθμός των επιτυχόντων αιτητών είναι μικρότερος, οπότε καλούνται όλοι όσοι υπέβαλαν αίτηση». Στο τέλος οι υποψήφιοι βαθμολογούνται - άρθρο 6(4) - με αναφορά στα διάφορα προβλεπόμενα στοιχεία κρίσης, για το καθένα από τα οποία ο νόμος καθορίζει ανώτατο αριθμό μονάδων (άρθρο 3(1)). Εν συνεχεία, σύμφωνα με το άρθρο 6(5)(α), η Επιτροπή:

Στην προκείμενη περίπτωση, μετά τη γραπτή εξέταση κλήθηκαν σε προφορική εξέταση υποψήφιοι σε αριθμό τετραπλάσιο των οκτώ θέσεων, συν ενός αφού ο 31^ος, 32^ος και 33^ος είχαν την ίδια βαθμολογία, συν άλλων δύο βάσει των περί Επαγγελματικής Αποκατάστασης των Παθόντων και των Τέκνων Εγκλωβισμένων Νόμων του 1997-1998. Οι εφεσίβλητοι κατετάγησαν 39^η, 53^ος και 46^ος αντιστοίχως και επομένως δεν κλήθηκαν.

Στην επόμενη συνεδρία, ημερ. 9 Μαρτίου 1999, η Ε.Δ.Υ. επέλεξε για διορισμό στη μια από τις έντεκα θέσεις τον ένα εκ των υποψηφίων, βάσει των περί Επαγγελματικής Αποκατάστασης των Παθόντων και των Τέκνων των Εγκλωβισμένων Νόμων του 1997-1998^. για δε τις άλλες δέκα θέσεις επέλεξε τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με τη σειρά που αναγράφονταν στον Πίνακα.

Με τρεις λόγους έφεσης αμφισβητείται η πρωτόδικη άποψη ότι χρειαζόταν για την κάθε θέση δημοσίευση και εν συνεχεία η υποβολή αίτησης^. όπως επίσης αμφισβητείται ότι οι εφεσίβλητοι είχαν έννομο συμφέρον να προσβάλουν τη διαδικασία σε ό,τι αφορούσε είτε την πλήρωση των πρώτων οκτώ θέσων είτε των επιπρόσθετων τριών.

Ιδιαίτερη δυσκολία στη λειτουργία του εν λόγω μηχανισμού για διορισμό βάσει του Πίνακα δημιουργεί, κατά την αντίληψή μας, η χρήση του Πίνακα όταν μετά τον καταρτισμό του, κατ΄ ακολουθίαν της πρώτης δημοσίευσης για κενές θέσεις και την υποβολή αιτήσεων, δημοσιεύονται άλλες κενωθείσες θέσεις σε σχέση με τις οποίες υποβάλλονται νέες αιτήσεις. Αυτό βέβαια εφόσον είναι ορθή η άποψη ότι σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η δημοσίευση και η υποβολή αίτησης. Αν τη δεύτερη φορά υποβάλλονται αιτήσεις από υποψηφίους άλλους από εκείνους που περιλήφθηκαν στον Πίνακα, δεν θα είναι δυνατόν να ληφθεί υπόψη η δική τους υποψηφιότητα αν οι διορισμοί περιοριστούν σε μόνο τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται στον Πίνακα. Για να μπορεί να ληφθεί υπόψη η υποψηφιότητά τους θα πρέπει να διατηρείται η δυνατότητα προφορικής εξέτασης και των νέων υποψηφίων, με αποτέλεσμα πια τον καταρτισμό νέου Πίνακα. Η Δημοκρατία εισηγήθηκε ότι η πρόνοια, στο άρθρο 5(3), για την υποβολή αίτησης «.... για οποιαδήποτε από τις θέσεις για τις οποίες έχει διεξαχθεί η γραπτή εξέταση, όταν δημοσιευτούν κενές θέσεις στο έτος που έπεται της ημερομηνίας διεξαγωγής της εξέτασης ....» σε συνάρτηση με το άρθρο 6(6)(α) θα πρέπει να ερμηνευτεί να σημαίνει ότι αίτηση που υποβάλλεται για τις πρώτες θέσεις που δημοσιεύονται ισχύει και για όλες τις επόμενες που κενώνονται στο ίδιο έτος χωρίς να χρειάζεται δημοσίευσή τους.

Αδυνατούμε να αντιληφθούμε το γιατί οι πρώτες να δημοσιεύονται και οι επόμενες όχι. Αν, ως θέμα αρχής, δεν απαιτείτο η δημοσίευση θέσεων, τότε ούτε για τις πρώτες θα χρειαζόταν^. θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί η υποβολή αίτησης για όλες τις θέσεις που ήταν κενές ή θα κενώνονταν εντός του έτους. Θα μπορούσε εξάλλου, με τον ίδιο συλλογισμό, να προβλεφθεί πως ούτε καν η αρχική αίτηση θα χρειαζόταν και, επομένως, όλοι οι επιτυχόντες στη γραπτή εξέταση θα θεωρούντο αυτόματα υποψήφιοι εκτός αν αποσύροντο. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά την απαίτηση για δημοσίευση, δεν διακρίναμε έρεισμα για την άποψη της Δημοκρατίας ότι η σχετική πρόνοια στο άρθρο 5(3), (όπως και αλλού) θέτει αυτή την απαίτηση περιοριστικά με αναφορά σε μόνο τις πρώτες θέσεις. Αλλά και αν ακόμα προσφερόταν αυτή ως μια από τις ερμηνείες, αυτή δεν θα ήταν η ερμηνεία που θα μπορούσε να προκριθεί γιατί θα επρόκειτο για ερμηνεία η οποία βρίσκεται σε αντίθεση με τη νομολογιακά διακηρυχθείσα θεμελιακή αρχή που απαιτεί τη δημοσίευση κενών θέσεων, αρχή η οποία στην Κοφτερού ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 2553 ημερ. 1 Μαρτίου 2001 συναρτήθηκε όχι μόνο με την ισότητα και το δημόσιο συμφέρον στην προσέλκυση των καταλληλότερων υποψηφίων αλλά και με την ευρύτερη ιδέα της διαφάνειας που λαμβάνει υπόψη γενικότερα το δικαίωμα του κοινού να γνωρίζει.

Σημειώνουμε ότι το εδάφιο (8), στο οποίο γίνεται αναφορά ανωτέρω, δεν ενδιαφέρει στην παρούσα συζήτηση. Επομένως, αν θα μπορούσε να αναζητηθεί λογική στις διατάξεις που αφορούν συγκεκριμένα τη χρήση του πρώτου Πίνακα για την πλήρωση θέσεων που κενώνονται μετά την ημερομηνία καταρτισμού του, θα μπορούσε ίσως να λεχθεί πως εφόσον προκύψει ότι για τις νέες θέσεις υποβάλλονται αιτήσεις και από πρόσωπα που ήδη βρίσκονται στον Πίνακα, αυτοί διορίζονται κατά προτεραιότητα μέχρι την εξάντλησή του, χωρίς να προηγηθεί σύγκριση με τους υποψηφίους που είτε υποβάλλουν αίτηση για πρώτη φορά είτε όχι^. και επακόλουθα ότι οι νέες υποψηφιότητες, ή όσες απομένουν, εξετάζονται σε νέα διαδικασία κατόπιν καταρτισμού νέου Πίνακα.

Όσον αφορά όμως τις πρώτες οκτώ θέσεις δεν συμμεριζόμαστε την πρωτόδικη άποψη ότι η συμπερίληψη των τριών άλλων θα μπορούσε να επιδράσει στην πλήρωσή τους. Θεωρούμε ότι είναι δυνατόν να διαχωρισθεί από το σύνολο της διαδικασίας ως νόμιμο το μέρος που αφορούσε τις πρώτες οκτώ, από το μη νόμιμο μέρος που αφορούσε τις άλλες τρεις. Επισημαίνουμε συναφώς ότι αντίθετα με ό,τι θεωρήθηκε πρωτοδίκως, «η επιλογή και σειρά κατάταξης» για την πλήρωση των πρώτων οκτώ θέσεων ήταν δεδομένη. Η Ε.Δ.Υ. ήταν από το Νόμο δεσμευμένη να προβεί σε διορισμούς με τη σειρά που οι υποψήφιοι αναγράφονταν στον Πίνακα, αφού η σειρά καθοριζόταν από τελική βαθμολογία με την οποία εξαντλείτο το σύνολο του έργου της αξιολόγησης. Για δε τον υποψήφιο που διορίστηκε με βάση τους περί Επαγγελματικής Αποκατάστασης των Παθόντων και των Τέκνων Εγκλωβισμένων Νόμους του 1997-1998^* δεν τέθηκε νομικό σημείο αμφισβήτησης.