|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
(1997) 4 ΑΑΔ 1572
30 Ιουνίου, 1997
[ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗΣ,
Αιτητής,
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ (ΑΡ. 2),
Καθ' ου η αίτηση.
(Υπόθεση Αρ. 170/94)
Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού — Προαγωγές — Συστάσεις — Καν. 15(3) των περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωση και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π. 829/76) — Ερμηνεία από τη νομολογία και εφαρμογή της στην κριθείσα περίπτωση όπου σε συστάσεις προέβη η Γενική Διεθύντρια αντί του αρμοδίου Προϊσταμένου Τμήματος.
[Πέραν των ανωτέρω τίτλων η επίδικη απόφαση διαβάζεται ως σύνολο.]
Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα.
Αναφερόμενες υποθέσεις:
Δημητρίου κ.ά. ν. ΚΟΤ (1993) 4 Α.Α.Δ. 1035,
Φιτικίδου κ.ά. ν. ΚΟΤ (1993) 4 Α.Α.Δ. 2028,
Οικονομίδης ν. ΚΟΤ (1995) 4 Α.Α.Δ. 832.
Προσφυγή.
Προσφυγή με την οποία προσβάλλεται η προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Τουριστικού Λειτουργού Α' αντί του αιτητή.
Ι. Νικολάου, για τον Αιτητή.
Α. Δικηγορόπουλος, για τον Καθ' ου η αίτηση.
Cur. adv. vult.
ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή του ο αιτητής ζητά την ακύρωση της διοικητικής πράξης με την οποία τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα προάχθηκαν αντί του αιτητή στη θέση Τουριστικού Λειτουργού Α' από 16.7.90.
Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως, οποίος αναφέρεται, είναι η παράνομη σύσταση της Γενικής Διευθύντριας. Σύμφωνα με το επιχείρημα στη γραπτή αγόρευση του αιτητή, η σύσταση αυτή συνιστούσε παράβαση του Κανονισμού 15(3) των Περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωση και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π. 829/70).
Γίνεται αναφορά από τον ευπαίδευτο συνήγορο του αιτητή επί του προκειμένου στις αποφάσεις Δημητρίου κ.ά ν. ΚΟΤ (1993) 4 ΑΛΛ. 1035 και Φιτικίδου κ.ά ν. ΚΟΤ (1993) 4 Α.Α.Δ. 2028, στις οποίες ερμηνεύθηκε ο Κανονισμός 15(3) και αποφασίστηκε ότι οι συστάσεις που λαμβάνονται υπόψη κατά τις προαγωγές είναι εκείνες του Προϊσταμένου του Τμήματος στην οποία ανήκει η κενή θέση. Αναφορά στις πιο πάνω υποθέσεις έγινε και στην Οικονομίδης ν. ΚΟΤ (1995) 4 Α.Α.Δ. 832, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
"Η σύσταση της Γενικής Διευθύντριας
Στην υπόθεση Δημήτρης Δημητρίου και Άλλοι ν. ΚΟΤ (1993) 4 ΑΛΛ. 1035, ο Δικαστής Νικήτας έκρινε ότι η υποβολή σύστασης από λειτουργό άλλο από τον προϊστάμενο του Τμήματος "εν τω οποίω η κενή θέσις" συνιστούσε παράβαση του Κανονισμού 15 (3) των περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωση και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π. 829/70). Η απόφαση αυτή υιοθετήθηκε από τον δικαστή Πογιατζή στην υπόθεση Νίνα Φιτικίδου και Άλλες ν. ΚΟΤ (1993) 4 Α.Α.Δ. 2028 και από εμένα στην υπόθεση Κώστας Κυπριανίδης και Άλλος ν. ΚΟΤ (1993) 4 Α.Α.Δ. 2486. Οι τρεις κενές θέσεις είχαν κατανεμηθεί σε τρία διαφορετικά τμήματα και είχε ήδη υποβάλει τις συστάσεις του ο προϊστάμενος του καθενός από αυτά. Η υποβολή σύστασης και από τη Γενική Διευθύντρια, κατά τα αποφασισθέντα στις πιο πανω υποθέσεις, συνιστά και στην παρούσα υπόθεση παράβαση Κανονισμού. Η σύσταση της Γενικής Διευθύντριας αποτέλεσε στοιχείο κρίσης ως προς την αξία των υποψηφίων και η προσβαλλόμενη απόφαση είναι γι' αυτό το λόγο άκυρη".
Υιοθετώντας τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη ότι τις συστάσεις στην παρούσα περίπτωση υπέβαλε η Γενική Διευθύντρια, βρίσκω ότι υπήρξε παράβαση του Κανονισμού 15(3) και ως εκ τούτου η επίδικη απόφαση πάσχει ανεπανόρθωτα. Εν όψει της κατάληξης μου στο θέμα αυτό δεν θα υπεισέλθω στους άλλους λόγους ακυρότητας που προτάθηκαν από τον αιτητή.
Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα υπέρ του αιτητή.
Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα.