|
ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
|
|
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
[Υπόθεση Αρ. 197/2007]
6 Φεβρουαρίου, 2009
[Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
1. ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΙΑΓΚΟΥΛΛΗΣ
2. ΟΘΩΝ ΓΙΑΓΚΟΥΛΛΗΣ
Αιτητές
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ' ων η αίτηση
Α.Σ. Αγγελίδης για τους αιτητές.
Γ.Πετάση - Κορφιώτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: H Eπιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), με την απόφασή της ημερομηνίας 20.9.06, δέχτηκε την παραίτηση που εγγράφως υπέβαλε ο πρώτος αιτητής από τη θέση του ως Λειτουργός Πολεοδομίας Πρώτης Τάξης και χορήγησε τη σχετική άδεια. Την 1.11.06 ο δεύτερος αιτητής, πατέρας του πρώτου, μέσω δικηγόρου υπέβαλε εγγράφως αίτημα, ουσιαστικά για ανάκληση της απόφασης προς επανεξέταση του θέματος. Αναφέρθηκε στην «πνευματική υγεία» του πρώτου αιτητή, σε σχέση με την οποία, με δεύτερη επιστολή ημερομηνίας 7.11.06, απέστειλε πιστοποιητικό ψυχιάτρου, με την εισήγηση πως θα έπρεπε να μην είχε γίνει δεκτή η παραίτηση αλλά να είχε παραπεμφθεί σε ιατρικό συμβούλιο. Με πρόσθετη επισήμανση του γεγονότος ότι η παραίτηση ήταν χειρόγραφη φέρουσα απλώς την υπογραφή «Χρίστος» και δεν απευθυνόταν προς την ίδια την ΕΔΥ. Σημειώνω πως ενώ πράγματι η παραίτηση δεν απευθυνόταν προς οποιονδήποτε, κατά την έρευνα που τότε έγινε, ιδίως ενόψει και επιφυλάξεων που διατυπώθηκαν, συντάχθηκε από τον πρώτο αιτητή στην παρουσία μαρτύρων και παραδόθηκε στον Χρ. Κτωρίδη, Πρώτο Λειτουργό Πολεοδομίας, για να ακολουθήσει η διαδικασία διαβίβασης της προς την ΕΔΥ προς εξασφάλιση της αναγκαίας για την περίπτωση άδειάς της.
Η ΕΔΥ, με την απόφασή της ημερομηνίας 15.11.06, έκρινε πως δεν νομιμοποιείτο να εξετάσει το αίτημα που υποβλήθηκε. Πρόσθεσε και παρατηρήσεις σχετικά με το ιατρικό πιστοποιητικό, επισημαίνοντας πως καλύπτει περίοδο μεταγενέστερη της απόφασης της με την οποία χορήγησε την άδεια αλλά, όπως θα διαφανεί, ό,τι μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στην εμβέλεια της προσφυγής είναι ο λόγος για τον οποίο η ΕΔΥ αποποιήθηκε αρμοδιότητας. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφασή της:
«Η Επιτροπή παρατηρεί ότι το αίτημα για ανάκληση της απόφασής της να δώσει άδεια στο ΓΙΑΓΚΟΥΛΛΗ Χριστάκη να παραιτηθεί από τη δημόσια υπηρεσία από 1.10.06, υποβάλλεται μεταγενέστερα της ημερομηνίας της απόφασης και όχι από το πρόσωπο στο οποίο αφορά η πράξη αλλά από το δικηγόρο κ. Α.Σ. Αγγελίδη εκ μέρους του πατέρα του. Η Επιτροπή, έχοντας υπόψη ότι το πρόσωπο στο οποίο αφορά η πράξη είναι ικανό προς δικαιοπραξία και δεν τυγχάνει νόμιμης αντιπροσώπευσης από οποιονδήποτε, θεωρεί ότι δεν νομιμοποιείται να εξετάσει αίτημα για ανάκληση απόφασης που τον αφορά και έχει ήδη επιφέρει έννομα αποτελέσματα στον ίδιο.
Διαζευκτικά ή και επιπρόσθετα από τα πιο πάνω, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το ιατρικό πιστοποιητικό που έχει αποσταλεί με την επιστολή ημερ. 7.11.06 φέρει ημερομηνία 2.11.06 και αναφέρεται στην ιατρική κατάσταση του Γιαγκουλλή Χριστάκη για την περίοδο από 1.7.06 μέχρι 30.9.06. Η Επιτροπή κατά τη λήψη της απόφασής της εξέτασε αίτηση του Γιαγκουλλή ημερ. 13.4.06 και σύσταση του προϊσταμένου του ημερ. 19.4.06. Ως εκ τούτου, τα γεγονότα αυτά δεν ήταν και δεν μπορούσαν να ήταν ενώπιόν της κατά τη λήψη απόφασης.».
Άσκησαν την προσφυγή και οι δυο, με αίτημα την ακύρωση της απόφασης «με την οποία απέρριψαν το αίτημα του αιτητή 2 για ανάκληση της απόφασης για αποδοχή της παραίτησης του αιτητή αρ. 1 από την υπηρεσία ως μόνιμος Λειτουργός Πολεοδομίας, 1ης Τάξης, χωρίς έρευνα περί την κατάσταση της υγείας ή την πνευματική αδυναμία του αιτητή και διατήρησε τον τερματισμό υπηρεσίας του με βάση μια δήλωση βούλησης μη ανταποκρινόμενης τους κανονισμούς ή πάσχουσας του αιτητή 1».
Διατυπώθηκαν προδικαστικές ενστάσεις. Η πρώτη σε σχέση με την εκτελεστότητα της προσβαλλόμενης απόφασης. Κατά την εισήγηση, αφού δεν πήγασαν από αυτή δικαιώματα ή υποχρεώσεις, ήταν απλώς πληροφοριακή. Η δεύτερη σε σχέση με τον αιτητή 2, τον πατέρα, με τη σκέψη πως το ζήτημα της παραίτησης του πρώτου αιτητή δεν τον αφορούσε ώστε να μπορούσε να θεωρηθεί ότι επλήγη δικό του έννομο συμφέρον. Η τρίτη σε σχέση με τον αιτητή 1. Η αρχική απόφαση εκδόθηκε μετά από δικό του αίτημα και, περαιτέρω, το αίτημα για ανάκληση και επανεξέταση δεν υποβλήθηκε από τον ίδιο.
Πρέπει εξ αρχής να ξεκαθαρίσουμε πως η προσφυγή δεν αφορά στην αρχική απόφαση της ΕΔΥ με την οποία χορήγησε την άδεια για παραίτηση. Επομένως, όσα είχαν λεχθεί αναφορικά με τις περιστάσεις της παραίτησης, όπως αναπτύχθησαν και στις αγορεύσεις για τους αιτητές, με κεντρικό άξονα την τότε κατ' ισχυρισμό υποχρέωση για περαιτέρω έρευνα ενόψει των ιδιαίτερων περιστατικών, δεν είναι δυνατό να ενταχθούν στο αντικείμενο της προσφυγής. Συναφώς και η απόφαση της Ολομέλειας στην Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 236 την οποία τα δυο μέρη προς υποστήριξη ορισμένων θέσεών τους επικαλέστηκαν, δεν φαίνεται να μπορεί να συσχετισθεί προς το εδώ επίδικο ζήτημα. Εκείνη η υπόθεση αφορούσε στην αποδοχή της παραίτησης του υπαλλήλου και υπό κρίση ήταν η επάρκεια της ίδιας της παραίτησης, όπως αυτή είχε υποβληθεί και η νομιμότητα της αποδοχής ενόψει των περιστατικών. Ό,τι εδώ εγείρεται αφορά στην άρνηση της ΕΔΥ να υπεισέλθει στην ουσία του θέματος και μου φαίνεται πως το ζήτημα, όπως αυτό προσδιορίστηκε και κατά τις διευκρινίσεις, απλουστεύεται στο κατά πόσο ορθά η ΕΔΥ έκρινε πως αφού το αίτημα υποβλήθηκε από τον πατέρα, δεν νομιμοποιείτο να το εξετάσει.
Προσεγγίζοντας το θέμα κάτω από την καλύτερη για τους αιτητές εκδοχή, ότι δηλαδή η προσφυγή είναι παραδεκτή αφού τουλάχιστον έχουμε αίτημα του πατέρα να ελεχθεί η απόφαση της ΕΔΥ με την οποία απορρίφθηκε δικό του αίτημα, θα προχωρήσω με την ουσία θεωρώντας πως παρέλκει η εξέταση άλλου θέματος, περιλαμβανομένου και του αναφερόμενου στη νομιμοποίηση του αιτητή 1 το οποίο, κάτω από τις περιστάσεις, φαίνεται να είναι μόνο ακαδημαϊκής σημασίας.
Ο αιτητής 2 επικαλέστηκε την κατάσταση της ψυχικής υγείας του υιού του και το φυσιολογικό ενδιαφέρον του να προστατεύσει τα συμφέροντά του. Κατά την εισήγησή του, ενόψει των δεδομένων, η ΕΔΥ όφειλε να είχε η ίδια προχωρήσει με έρευνα συναφώς και να καταλήξει, ανάλογα με το αποτέλεσμα, επί της δικαιοπρακτικής του ικανότητας. Αυτό αφού, όπως δήλωσε και κατά τις διευκρινίσεις, δεν υποστηρίζει την άποψη ότι τρίτος, έστω ο πατέρας, δικαιούται να αποταθεί στην ΕΔΥ για τέτοιο θέμα, όταν ο αμέσως ενδιαφερόμενος έχει δικαιοπρακτική ικανότητα.
Με βρίσκει σύμφωνο η αντίθετη άποψη των καθ' ων η αίτηση που υποστηρίχθηκε με αναφορά στον περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμο του 1996, Ν. 23(Ι)/1996. Δεν βάρυνε την ΕΔΥ υποχρέωση για τέτοια έρμηνεία. Ήταν υποχρέωση του πατέρα να θεμελιώσει ο ίδιος την κατά νόμο δυνατότητα να χειριστεί εκείνος θέματα του υιού του. Κατά νόμο ο υιός είχε δικαιοπρακτική ικανότητα. Ο πατέρας εκ μόνης της σχέσης του δεν μπορούσε να χειριστεί ο ίδιος τις υποθέσεις του υιού του και η κατάληξη της ΕΔΥ ήταν ορθή. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1.200 έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Γ. Κωνσταντινίδης, Δ.
/ΜΣι.