ECLI:CY:DD:2021:116
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 767/2016)
23 Μαρτίου 2021
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤA ΑΡΘΡA 28, 29 KAI 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΦΡΙΞΟΥ
Αιτήτριας,
-ΚΑΙ-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
2. ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Καθ’ ων η αίτηση
-----------------------------------------------
Κώστας Π. Χ’ Κωστής, για την αιτήτρια.
Θ. Πιπερή (κα), για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Προσβάλλεται με την παρούσα προσφυγή, η νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 17/5/2016, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της αιτήτριας ημερομηνίας 7/3/2016 για την παραχώρηση άδειας μετάδοσης μουσικής με την χρήση συστημάτων ενίσχυσης ήχου στη επιχείρηση της με το όνομα “Φεγγαρόπετρα”, που βρίσκεται στο χωριό Χοιροκοιτία στην Επαρχία Λάρνακας.
Η αιτήτρια η οποία είναι η ιδιοκτήτρια των τεμαχίων με αρ. 67 & 68 Φ/Σχ 2-230-351 στη Χοιροκοιτία, είχε υποβάλει αίτηση για την ανέγερση καφετέριας και παιχνιδότοπου στα πιο πάνω τεμάχια, η οποία εγκρίθηκε από την Πολεοδομική Αρχή Επαρχίας Λάρνακας με τις πολεοδομικές άδειες ΛΑΡ/00880/2010 ημερομηνίας 19/7/2011 και ΛΑΡ/00880/2010/Β ημερομηνίας 16/9/2013 (σχετική είναι επίσης η πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/00880/2010/Γ ημερομηνίας 14/6/2014).
Στις 2/10/2013, υπεβλήθη από την αιτήτρια αίτηση προς την Επαρχιακή Διοίκηση για εξασφάλιση άδειας οικοδομής, η οποία εκδόθηκε στις 14/7/2016 (αρ. 026354, Β 292/2013) και αφορούσε την ανέγερση καφετέριας, παιχνιδότοπου και περίφραξης στα υπό αναφορά τεμάχια. Στις 29/7/2014, η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας εξέδωσε και την άδεια πώλησης οινοπνευματωδών ποτών στην αιτήτρια. Την ίδια ημέρα υπεβλήθη από τον σύζυγο της αιτήτριας αίτηση για παραχώρηση χρήσης οργάνων που ενισχύουν τον ήχο σε δημόσιους χώρους, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας ημερομηνίας 27/8/2014.
Ακολούθησε αίτηση της αιτήτριας προς την Πολεοδομική Αρχή Λάρνακας για την χορήγηση άδειας για προσθηκομετατροπές και αλλαγή χρήσης της επιχείρησης, από καφετέρια και παιχνιδότοπο σε εστιατόριο και παιχνιδότοπο, η οποία εκδόθηκε στις 16/2/2015 (ΛΑΡ/00880/2010/Δ & ΛΑΡ/403/2014). Στις 25/2/2016, εκδόθηκε και η σχετική άδεια οικοδομής για τις προσθηκομετατροπές στο επίδικο υποστατικό (αρ. άδειας 026773).
Με νέα αίτηση του ημερομηνίας 7/3/2016 προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ο σύζυγος της αιτήτριας ζήτησε την έκδοση άδειας χρήσης οργάνων που ενισχύουν τον ήχο σε δημόσιους χώρους. Οι απόψεις της Αστυνομικής Διεύθυνσης που δόθηκαν στις 13/4/2016 καθώς επίσης και αυτές του Κοινοτικού Συμβουλίου Χοιροκοιτίας ημερομηνίας 15/4/2016, ήταν θετικές. Ακολούθησαν διαμαρτυρίες των περιοίκων και υποβολή σχετικής μελέτης για πρόκληση ηχορύπανσης από το επίδικο υποστατικό και τελικά η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, με απόφαση της η οποία κοινοποιήθηκε στο σύζυγο της αιτήτριας με σχετική επιστολή ημερομηνίας 17/5/2016, αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος.
Προβάλλεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο για την αιτήτρια, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε χωρίς να προηγηθεί η δέουσα έρευνα και στερείται επαρκούς αιτιολογίας. Επίσης, ότι δεν βρίσκει έρεισμα στην ισχύουσα νομοθεσία και είναι το αποτέλεσμα πλάνης καθώς επίσης και προϊόν κατάχρησης και/ή υπέρβασης εξουσίας.
Ειδικότερα, κατά τον συνήγορο της αιτήτριας, η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε με την αιτιολογία ότι ο όρος 305 της πολεοδομικής άδειας που αρχικά χορηγήθηκε στην αιτήτρια, απαγορεύει τη χρήση μουσικής και συστημάτων ήχου. Η χρήση της επιχείρησης στη συνέχεια μετετράπη και δεν διεξήχθη νέα εμπεριστατωμένη έρευνα επί των γεγονότων κατά την εξέταση της επίδικης αίτησης. Δεν διακριβώθηκε η βασιμότητα των παραπόνων των περιοίκων και της μελέτης του εμπειρογνώμονα που είχαν επιλέξει, καθώς επίσης και ότι αγνοήθηκαν οι θετικές απόψεις της Αστυνομίας και της Κοινοτικής Αρχής.
Όφειλε, συνεχίζει, ο Έπαρχος να είχε λάβει πληροφόρηση από αμερόληπτους εμπειρογνώμονες και να διερευνηθεί το ζήτημα στη βάση των πραγματικών συνθηκών που διαμορφώθηκαν με την έγκριση της μετατροπής της χρήσης της επιχείρησης. Συναφώς οι καθ’ ων η αίτηση κατά την άσκηση της διακριτικής τους εξουσίας, παρέλειψαν να λάβουν υπόψη τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα και χωρίς επαρκή αιτιολογία απέρριψαν την επίδικη αίτηση.
Πρόσθετα προβάλλεται ότι, ο Έπαρχος χωρίς να διαπιστώσει αν πράγματι υφίστατο οχληρία, στέρησε το δικαίωμα της αιτήτριας να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει τον επαγγελματικό της χώρο, κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και χωρίς να δοθούν εξηγήσεις, πώς το δημόσιο συμφέρον επέβαλλε την απόρριψη της αίτησης της αιτήτριας.
Από την άλλη, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση αντιτείνει ότι, ο όρος 305 που περιλαμβανόταν στην αρχική άδεια που χορηγήθηκε στην αιτήτρια, όρισε να μην γίνεται χρήση μουσικής και συστημάτων ενίσχυσης του ήχου. Η αιτήτρια ουδέποτε προσέβαλε αυτό τον όρο της πολεοδομικής άδειας. Επίσης, η έγκριση του ΚΟΤ ημερομηνίας 17/10/2013 προνοούσε ότι δεν θα χρησιμοποιείτο συσκευή άμβλυνσης του ήχου, όπως μεγάφωνα στον υπαίθριο χώρο της επιχείρησης.
Κατά τη συνήγορο των καθ’ ων η αίτηση, τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν τη θέση των καθ’ ων η αίτηση εκτίθενται αναλυτικά στο σώμα της προσβαλλόμενης απόφασης και δεν υπήρχε άλλη επιλογή, δεδομένης της ύπαρξης στην αρχική πολεοδομική άδεια του όρου 305. Η Επαρχιακή Διοίκηση, στη βάση της αρχής της νομιμότητας, αναγνώρισε τη πράξη της Πολεοδομικής Αρχής και σεβόμενη πλήρως, ως όφειλε, την άδεια που εκδόθηκε από την Πολεοδομική Αρχή, ενήργησε απόλυτα ορθά στη βάση των προνοιών του άρθρου 12 του Ν.158(Ι)/1999.
Η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, συνεχίζει, είναι εύλογη δεδομένου ότι εξέλιπε το υπόβαθρο για την εξέταση της αίτησης άδειας ήχου, λόγω της προϊσχύουσας πολεοδομικής άδειας και η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας δεν μπορούσε να υποκαταστήσει τις αρμοδιότητες της Πολεοδομικής Αρχής.
Έχω εξετάσει τα όσα προβάλλονται από τους ευπαιδεύτους συνηγόρους και των δύο πλευρών.
Απορρίπτοντας την αίτηση της αιτήτριας για άδεια χρήσης οργάνων που ενισχύουν τον ήχο, στην επίδικη επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας, αναφέρονται τα εξής:
« …… το αίτημα σας δεν μπορεί να ικανοποιηθεί δεδομένου ότι, σύμφωνα με την νέα πολεοδομική άδεια, συνεχίζει να ισχύει ο όρος (αρ. 305) της αρχικής άδειας, ο οποίος δεν επιτρέπει τη χρήση συστημάτων ενίσχυσης ήχου στο συγκεκριμένο υποστατικό».
Κατά την αρχική πολεοδομική άδεια που χορηγήθηκε στην αιτήτρια στις 19/7/2011 (ΛΑΡ/00880/2010) και η οποία αφορούσε την ανάπτυξη καφετέριας και παιχνιδότοπου, περιελαμβάνετο στους όρους χορήγησης της άδειας, ο όρος (305), ο οποίος προνοούσε “Να μην γίνεται χρήση μουσικής και συστημάτων ενίσχυσης του ήχου”.
Στην ακόλουθη πολεοδομική άδεια (ΛΑΡ/00880/2010/Β) που χορηγήθηκε στην αιτήτρια στις 16/9/2013 και η οποία αφορούσε την έγκριση τροποποιημένων σχεδίων της ίδιας ανάπτυξης και σχετίζετο με τον επηρεασμό εναέριας γραμμής υψηλής τάσης της ΑΗΚ από μέρος του υπόστεγου χώρου της επιχείρησης, στον όρο (522), προνοείτο η τήρηση όλων των όρων και σημειώσεων της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 19/7/2011 στην έκσταση που ο όρος (305) δεν διαφοροποιείτο. Σημειώνεται ότι εκδόθηκε και τρίτη πολεοδομική άδεια στις 11/6/2014 (ΛΑΡ/00880/2010/Γ), η οποία αφορούσε την εναέρια γραμμή της ΑΗΚ.
Σημειώνεται επίσης ότι, αίτηση με το ίδιο περιεχόμενο ως η επίδικη, υποβλήθηκε από πλευράς αιτήτριας στις 29/7/2014 και απορρίφθηκε στις 27/8/2014, λόγω της ύπαρξης του όρου αρ. (305) στην πολεοδομική άδεια ημερομηνίας 19/7/2011. Όταν η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή για χορήγηση πολεοδομικής άδειας τροποποιημένων σχεδίων για προσθηκομετατροπές και αλλαγή της χρήσης της επιχείρησης, αντί καφετέριας και παιχνιδότοπου, σε εστιατόριο και παιχνιδότοπο, στην χορηγηθείσα στις 16/2/2015 πολεοδομική άδεια, επισύρετο “αυστηρά”, όπως αναφέρεται, η προσοχή της αιτήτριας “στην τήρηση του όρου (305) της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας με αρ. ΛΑΡ/880/2010 ημερ. 19/7/2011 …. οι οποίοι απετέλεσαν προϋπόθεση στη χορήγηση της παρούσας πολεοδομικής έγκρισης”.
Είναι θεμελιωμένο ότι, η πολεοδομική άδεια συνιστά αυτοτελή πράξη, εκτελεστή σε όλη της την έκταση. Κατ’ επέκταση, οι όροι της δεν μπορούν να προσβληθούν μέσω μεταγενέστερης πράξης (βλ. Ζαντή v. Επάρχου Λευκωσίας (1992) 4 Α.Α.Δ. 484). Η εξέταση οποιασδήποτε αίτησης προορισμένης για τις ανάγκες πραγμάτωσης της συγκεκριμένης ανάπτυξης, γίνεται υπό το πρίσμα της προηγηθείσας πολεοδομικής άδειας (βλ. Καλλή και Κυπριακής Δημοκρατίας, ΑΕ αρ. 116/2011, ημερομηνίας 3/4/2017).
Συναφώς η παράλειψη της αιτήτριας προσβολής της πολεοδομικής άδειας και του όρου (305), είχε σαν αποτέλεσμα τη δέσμια εφαρμογή των όρων της (βλ. Αρσαλίδης v. Δήμου Στροβόλου, ECLI:CY:AD:2019:C267, ΑΕ αρ. 211/2012, ημερομηνίας 1/7/2019).
Εν προκειμένω, οι καθ’ ων η αίτηση ακολούθησαν και εφάρμοσαν την πολεοδομική άδεια και τους όρους που αυτή εμπεριείχε, οι οποίοι είχαν δέσμια εφαρμογή και δεν μπορεί να τίθεται ζήτημα ελλιπούς διερεύνησης, υπό τα πιο πάνω δεδομένα. Συνεπώς η ύπαρξη του συγκεκριμένου όρου στην πολεοδομική άδεια ήταν παράγοντας που εν πολλοίς, καθόρισε το αποτέλεσμα της επίδικης αίτησης.
Εν πάση δε περιπτώσει, από το φάκελο προκύπτει η διεξαγωγή δέουσας έρευνας και παρέχονται στο Δικαστήριο τα αναγκαία στοιχεία για την άσκηση του δικαστικού ελέγχου.
Επομένως δεν μπορούν να ευσταθήσουν οι προβαλλόμενοι λόγοι ακύρωσης από την αιτήτρια, οι οποίοι και απορρίπτονται.
Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Επιδικάζονται €1300 έξοδα, εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ