ECLI:CY:EDLAR:2017:A93
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ.
Πολιτική Αγωγή Αρ.: 547/2012
Μεταξύ:
FRANGISKOS IOANNIDES (DEVELOPMENT) LTD
Ενάγουσας
/ Καθ' ης η Αίτηση
- και –
ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Εναγομένου
/ Αιτητή
-------------------
Ημερομηνία: 13/07/2017
Αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης του Εναγομένου, ημερομηνίας 19/09/2016
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για τον Αιτητή / Εναγόμενο: κα Γεωργία Πάτσαλου για την Χρίστος Πουτζιουρής & Σια Δ. Ε. Π. Ε.
Για την Καθ' ης η Αίτηση / Ενάγουσα: κα Γεωργία Δημητρίου για την Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε.
---------------------
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
1. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την τροποποίηση δικογράφου, απορρέει από τις πρόνοιες της Δ.25, κ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.»).
2. Η εν λόγω Δ.25, κ. 1 των Θ. Π. Δ., επακριβώς, προνοεί:
«The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties».
(η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
3. Σημειώνεται, εδώ, η πρόσφατη τροποποίηση της Δ.25 των Θ. Π. Δ. κατά τα έτη 2014 και 2015, για να επισημανθεί, ότι, σε ότι αφορά την υπόθεση αυτή που έχει καταχωρηθεί κατά το έτος 2012, σύμφωνα με τις διατάξεις της υφιστάμενης, τροποποιημένης διαταγής, εφαρμογής τυγχάνει η Δ.25 των Θ. Π. Δ. ως είχε πριν από την προαναφερόμενη τροποποίηση, η οποία έχει, ως έχει προαναφερθεί.
4. Η τροποποίηση δικογράφου, μέχρι και την προαναφερόμενη τροποποίηση της Δ.25 των Θ. Π. Δ. που έχει επιφέρει κάποια σχετική αλλαγή, δεν γινόταν αυτοδικαίως από τους διαδίκους. Επρόκειτο, - και πρόκειται για τις περιπτώσεις όπως η παρούσα που η παλαιά Δ.25 των Θ. Π. Δ. εξακολουθεί να εφαρμόζεται -, για ζήτημα, που, το κατά πόσο θα επιτρεπόταν η τροποποίηση δικογράφου, εναπόκειτο, αποκλειστικά, στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
5. Οι εν λόγω πρόνοιες της Δ.25 κ. 1 των Θ. Π. Δ., έτυχαν εξέτασης από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σωρεία υποθέσεων και οι αρχές που την προσδιορίζουν έχουν πλέον αποκρυσταλλωθεί. Βλ. σχετικά τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις, United Sea Transport Co ltd v Zakou (1980) 1 C.L.R. 510, Evripidou Andreas and Another v. Panayiota M. Kannaourou (1985) 1 CLR 24, Στέλιος Φοινιώτης v Greenmar Navigation Ltd και άλλοι (1989) 1 Α.Α.Δ. 33, Χριστοδούλου ν Χριστοδούλου (1991) 1 ΑΑΔ 934, Περκτιόνη Χρίστου ν Ανδρέα Στυλιανού Αζά (1992) 1 (Β) Α.Α.Δ. 704, Astor Manufacturing & Export Co. και άλλοι ν. Α.G. Leventis Company (Nigeria) Ltd και άλλος (1993) 1 Α.Α.Δ. 726, Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν Επίσημου Παραλήπτη και Έφορου Εταιρειών ως εκκαθαριστή της εταιρείας Always Travel Holidays Ltd και άλλων, Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 211/89, απόφαση ημερομηνίας 08/10/1993, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (1994) 1.A.A.Δ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (1995) 1Α.Α.Δ. 560, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ. α. ν. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ. α. (2002) 1(Α) Α.Α.Δ .237, Genemp Trading Ltd v Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ (2009) 1 Α.Α.Δ. 1658, Μίκης Αδαμίδης & Σια ν Δ. Κυθρεώτη & Σια κ. α. (2011) 1Γ Α.Α.Δ 2106, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν Κώστας Γρηγοριάδης & Σια κ. α. (2012) 1 Α.Α.Δ. 817, Kayat Trading Ltd v Genzyme Corporation, Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012, ημερομηνίας 04/03/2013, Ονούφριος Ιωσιφίδης ν Bernhard Schutle Shipmanagement (Cyprus) Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 239/2011, απόφαση ημερομηνίας 23/10/2013 και Icos Cif Ltd v Martin Cqward κ. α. Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, απόφαση ημερομηνίας 20/03/2014.
6. Στην υπόθεση Περκτιόνη Χρίστου ανωτέρω, το Εφετείο, ανέφερε το εξής, στο οποίο ενθυλακώνεται η όλη ουσία του εξεταζόμενου ζητήματος και των αρχών που έθεσε η προαναφερόμενη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»
(υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
7. Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό συζήτηση Αίτησης, οι συνήγοροι των διαδίκων, αγόρευσαν προς το Δικαστήριο υποστηρίζοντας τις θέσεις και εισηγήσεις τους. Με σεβασμό σε αυτές, για χάρη οικονομίας του λόγου και μόνο, θα αποφευχθεί εδώ η καταγραφή των προσεγγίσεών τους. Στα εξεταζόμενα στη συνέχεια θέματα και στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο υπό τις περιστάσεις, θα παρατίθενται οι ανάλογες προσεγγίσεις τους.
8. Σε ότι αφορά το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων, σημειώνεται, ότι, πέραν των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης και της Ένστασης αντίστοιχα, δεν υπήρξε συμπλήρωσης των γεγονότων από οποιονδήποτε εκ των διαδίκων, ενώ, οι ενόρκως δηλούντες, δεν αντεξετάστηκαν σε ότι αφορά τους προβαλλόμενους στις εν λόγω ένορκες δηλώσεις, ισχυρισμούς τους.
9. Περιορίζομαι στα όσα είναι απολύτως αναγκαία για σκοπούς εξέτασης του υποβληθέντος αιτήματος.
10. Το αίτημα απορρίπτεται.
11. Η πλευρά του Εναγομένου, παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο υπόβαθρο επαρκούς αιτιολόγησης του αιτήματος του για τροποποίηση. Το οποίο Αίτημα, ως εύκολα διαπιστώνεται από την Αίτηση και πρέπει να σημειωθεί, επαναπροσδιορίζει σε πολύ μεγάλο και ουσιαστικό βαθμό την υπόθεση του Εναγομένου σε ότι αφορά τα γεγονότα που η Ενάγουσα ισχυρίζεται δικογραφικά ότι στοιχειοθετούν την απαίτηση της.
12. Ειδικότερα, ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα ή παράλειψη του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση, δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα, από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε εκτός από καθυστέρηση και αμέλεια από τον αιτητή διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει αναφερθεί, τελικά, ο κρίσιμος παράγοντας, είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Βλ. Χριστοδούλου v Χριστοδούλου, (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v Ανδρέα Παύλου, (1995) 1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ. α. v A.G. Leventis κ. α., (1993) 1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v T.M.P. Agents, (1994) 1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v Ζωής Μυλτιάδους κ.ά, (2007) 1 Α.Α.Δ. 1005 και Ikos Cif Ltd v Martin Coward κ. α., Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20/03/214).
13. Το αίτημα του Εναγομένου, ως έχει παρουσιαστεί, παρουσιάζει το εξής πραγματικό υπόβαθρο -Η ουσία του αιτήματος, ως διαπιστώνεται, ενθυλακώνεται στα όσα ο Εναγόμενος, που ορκίστηκε σε γεγονότα προς υποστήριξη της Αίτησης, αναφέρει στις παραγράφους 2, 3 και 8 της εν λόγω ένορκης δήλωσης του-:
«2.Ο δικηγόρος που χειρίζεται τώρα προσωπικά την ανωτέρω υπόθεση κ. Χρίστος Πουτζιουρής κατά την μελέτη της υπόθεσης για την προετοιμασία της ακρόασης που είναι ορισμένη την 19/09/2016 παρατήρησε ότι ορισμένα από τα γεγονότα της υπόθεσης που αναφέρονται στην έκθεση υπεράσπισης μου δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα εφόσον υπάρχει ακόμη μία αγωγή μεταξύ μου και της ίδιας της ενάγουσας με αριθμό 546/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για άλλο όμορο κατάστημα που ενοικίαζα από την ίδιαν ενάγουσα και η ακρόαση της οποίας έχει αρχίσει.
3. Όπως με έχει ενημερώσει ο δικηγόρος μου που χειρίζεται την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, κατόπιν μελέτης της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης που καταχωρήθηκε εκ μέρους μου και μετά την έναρξη της ακρόασης της άλλης υπόθεσης που αναφέρω πιο πάνω όπου έχουν κατατεθεί διάφορα έγγραφα από τους ενάγοντες κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και κατόπιν της προετοιμασίας για την ακρόαση της παρούσας αγωγής έκρινε και με έχει συμβουλεύσει ότι θα πρέπει να προβούμε σε τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης μου για να συνάδει με την μαρτυρία που θα δοθεί και για να ξεκαθαρίσουν οι νομικοί ισχυρισμοί μου και να δικογραφηθούν τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και όχι της άλλης υπόθεσης.
8. Η παρούσα αίτηση γίνεται καλόπιστα και μόλις εντοπίστηκε το πρόβλημα και δεν θα δημιουργήσει οιανδήποτε αδικία στους ενάγοντες εφόσον όπως με πληροφορεί ο πιο πάνω δικηγόρος μου.».
14. Αυτά τα δεδομένα, δεν δικαιολογούν το αίτημα.
15. Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι, αίτηση τροποποίησης, δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή, ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Έχει νομολογηθεί, ότι, ακόμη και αλλαγή στην εκπροσώπηση διαδίκου από δικηγόρο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης, και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας (βλ. Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v Always Travel Holidays Ltd (1995) 1 Α.Α.Δ., United Sea Transport Ltd v Zakou (1980) 1 A.Α.Δ. 501 και Ikos Cif Ltd v Martin Coward κ. α., Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20/03/214). Η γραμμή αυτή της νομολογίας, συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.
16. Στην προκείμενη περίπτωση, δεν είναι απόλυτα σαφές από την προσκομισθείσα μαρτυρία κατά πόσο το υπόβαθρο που θέτει για το Αίτημα του ο Εναγόμενος αφορά: (α) παράλειψη ή αμέλεια του ιδίου να εντοπίσει και δώσει όλα τα στοιχεία της υπόθεσης του στους δικηγόρους του•, (β) κατά πόσο αφορά παράλειψη ή αμέλεια των δικηγόρων του να ετοιμάσουν την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης του στην βάση των στοιχείων που ο ίδιος τους είχε εξ υπαρχής προσκομίσει, ή (γ) εάν απλά το διάβημα της τροποποίησης σε αυτή την Αγωγή, υποβάλλεται λόγω της όποιας τροπής λαμβάνει για τον Εναγόμενο η Αγωγή υπ' αρ. 546/2012 του Ε. Δ. Λάρνακας που εκκρεμεί μεταξύ των ιδίων διαδίκων η ακρόαση της οποίας έχει ήδη ξεκινήσει. Η Ενάγουσα, υποστηρίζει ότι η αίτησης υποβάλλεται κακόπιστα για να καθυστερήσει την διαδικασία και ότι είναι σε κάθε περίπτωση αδικαιολόγητα καθυστερημένη. Συγκλίνω με την θέση αυτή της Ενάγουσας.
17. Αναμφισβήτητα, το αίτημα υποβάλλεται από τον Εναγόμενο, λόγω των περιστάσεων που περιβάλλουν την Αγωγή υπ' αρ. 546/2012 του Ε. Δ. Λάρνακας που εκκρεμεί μεταξύ των ιδίων διαδίκων, η ακρόαση της οποίας, ως έχει προαναφερθεί, έχει ήδη ξεκινήσει. Είναι δεδομένο επίσης, ότι, το δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης του Εναγομένου, η τροποποίησης του οποίου επιδιώκεται με την υπό κρίση Αίτηση, καταχωρήθηκε την 29/05/2012. Με το εν λόγω δικόγραφο του Εναγομένου, ως αυτό υφίσταται, προβάλλεται ισχυρισμός στην παράγραφο 4 αυτού, -μέσα από προδικαστική ένσταση-, ότι «… υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου αναφορικά με την … αγωγή επειδή οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει την αγωγή με αριθμό 546/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας μεταξύ των ιδίων διαδίκων και την αγωγή με αριθμό 2728/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ως και στην παρούσα αγωγή αναφορικά με το ίδιο επίδικο ακίνητο ή με το επίδικο κατάστημα μαζί με διπλανό ενοικιαζόμενο κατάστημα των εναγόντων για το οποίο εγέρθηκαν οι ανωτέρω αγωγές ή και αναφορικά με τις ίδιες αξιώσεις του ή και θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν τις επίδικες αξιώσεις του στην εν λόγω αγωγή.». Συνεπώς, το γεγονός της ύπαρξης των δύο αγωγών, της παρούσας και της Αγωγής υπ' αρ. 546/2012 του Ε. Δ. Λάρνακας, και τα επίδικα αυτών ζητήματα, ήταν γνωστά στο Εναγόμενο ή θα έπρεπε να του ήταν γνωστά κατόπιν λογικής διερεύνησης των ζητημάτων που αφορούν τις υποθέσεις αυτές, τουλάχιστον από τις 29/05/2012. Με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορώ να συσχετίσω την ανάγκη που ισχυρίζεται ο Εναγόμενος για τροποποίηση του δικογράφου της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης του, με τα όσα στοιχεία επιχειρεί να εισάγει σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας προς υπεράσπιση του δια της αιτηθείσας τροποποίησης, λόγω έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας της Αγωγής υπ' αρ. 546/2012 του Ε. Δ. Λάρνακας και παρουσίασης στα πλαίσια αυτής διαφόρων εγγράφων από πλευράς Ενάγουσας. Για παράδειγμα, γιατί ο ισχυρισμός ότι η κατοχή του ακινήτου είχε παραδοθεί στην Ενάγουσα τον Ιανουάριο του έτους 2012 δεν είχε εξ υπαρχής δικογραφθεί προς υπεράσπιση του Εναγομένου στην απαίτηση της Ενάγουσας, όταν το δικόγραφο του είχε μεταγενέστερα καταχωρηθεί, πέντε και πλέον μήνες μετά, την 29/05/2012; Και ποια η σύνδεσης όλων αυτών των γεγονότων και ισχυρισμών του Εναγομένου, της ζητούμενης τροποποίησης, με την Αγωγή υπ' αρ. 546/2012 του Ε. Δ. Λάρνακας και τους εκεί ισχυρισμούς του; Σημειώνω εδώ, ότι, η Αγωγή αυτή, ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά, την 23/10/2013 και για διάφορους λόγους που τώρα δεν απασχολούν, είχε αναβληθεί και οριστεί εκ νέου για ακρόαση, 24/03/2014, 01/12/2014, 29/05/2015, 04/02/2016 και 19/09/2016 (που η ακρόασης της είχε αναβληθεί λόγω υποβολής της αιτήσεως αυτής). Συνεπώς, δεν είναι δικαιολογημένη η καταχώρισης της Αίτησης αυτής, γιατί τώρα μελετήθηκε από τον συνήγορο της Δ. Ε. Π. Ε. που θα εκδικάσει αυτή την υπόθεση, εκπροσωπώντας τον Εναγόμενο (που ήταν πάντοτε ο ίδιος) και επειδή έχει ξεκινήσει η εκδίκασης της Αγωγής υπ' αρ. 546/2012 του Ε. Δ. Λάρνακας, έτσι απλά και χωρίς άλλη αιτιολόγηση. Μελέτη της υπόθεσης, κανονικά, θα έπρεπε να είχε προηγηθεί της κάθε μιας από τις προαναφερθείσες δικασίμους. Το ζήτημα όμως εδώ, που καθιστά τις αιτιάσεις τώρα του Εναγομένου, εντελώς αδικαιολόγητες, προχρονολογείτε του προγραμματισμού της για ακρόαση. Η ακρόαση αυτής της Αγωγής, προγραμματίστηκε, αφότου έτυχε διαχείρισης από το Δικαστήριο κατά το στάδιο της έκδοσης οδηγιών, στη βάση σχετικών παραστάσεων των διαδίκων, οι οποίες, κανονικά, θα έπρεπε και πάλι να είχαν γίνει έχοντας προηγουμένως προηγηθεί προετοιμασία των διαδίκων για την ουσία της υπόθεσης τους και τι από απόψεως διαδικασίας ήταν αναγκαίο για να οδηγηθεί αυτή η Αγωγή σε ακρόαση. Η οδηγίες του Δικαστηρίου, δόθηκαν για πρώτη φορά την 12/12/2012. Είχε τότε εκδοθεί από το Δικαστήριο γενικό διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων, με το οποίο ο Εναγόμενος έχει συμμορφωθεί από 10/01/2013, η δε Ενάγουσα από 23/01/2013. Και τα δύο μέρη αναφέρονταν σε έγγραφα, η επιθεώρησης των οποίων ήταν εφικτή, δυνάμει των προνοιών της Δ.28 των Θ. Π. Δ., σε σύντομο χρόνο μετά. Συνεπώς, δεν αποδέχομαι τον γενικόλογο ισχυρισμό ότι, μόνον κατά την δίκη της Αγωγής υπ' αρ. 546/2012 του Ε. Δ. Λάρνακας παρουσιάστηκαν έγγραφα τα οποία κατόπιν μελέτης τους και μελέτης και αυτής της Αγωγής, ανάγκασαν τον Εναγόμενο να αιτηθεί τώρα την τροποποίηση. Καταλήγω συνεπώς ότι, η τροποποίησης επιζητείται, παρά τις συνέπειες της στη πορεία εκδίκασης αυτής της υπόθεσης, χωρίς να έχει παρασχεθεί καμιά εξήγηση ως προς το γιατί η υπεράσπιση αυτή δεν προβλήθηκε εξαρχής ή σε οποιοδήποτε προγενέστερο στάδιο γεγονός που καθιστά το Αίτημα απαράδεκτο (βλ. Kallice Holding Co. Ltd v MTR Metals (Overseas) Ltd (Αρ. 1) (1996) 1 Α.Α.Δ. 162, Agini v Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α. Ε. (1999) 1 Α.Α.Δ. 11, Τσαγγάρη ν Γαβριηλίδου κ. α. (2002) 1 Α.Α.Δ. 156, C. & A. Pelecanos Associates Ltd v Πελεκάνου (2001) 1 Α.Α.Δ. 2075, Παπαδόπουλος ν Euroinvestment & Finance Ltd (2011) 1 Α.Α.Δ. 2091, Khan κ. α. ν Δημοκρατίας Πακιστάν (2011) 1 Α.Α.Δ. 1211 και Μάκης Αδαμίδης & Σια ν Δ. Κυθραιώτης & Σια κ. α. (2010) 1 Α.Α.Δ. 1829).
18. Το αόριστο υπόβαθρο επί του οποίου έχει οικοδομήσει το Αίτημα του ο Εναγόμενος, η αμφισβήτησης των προθέσεων του από πλευράς Ενάγουσας και η μεγάλη και αναιτιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή του, με οδηγεί στον να μην το αποδεχθώ και να απορρίψω την αιτηθείσα τροποποίηση.
19. Η Αίτησης αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά την εκδίκαση αυτής της Αγωγής στην ουσία της.
(Υπ.) _________________________
ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής