ECLI:CY:EDLAR:2020:A16
EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ
Ενώπιον: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης: 5/2019
Επί τοις αφορώσι τον XXXXX Μάμα τέως από τον Άγιο Θεόδωρο
Αποβιώσαντα
και
Επί τοις αφορώσι την αίτηση δια περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχειρίσεως της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Μάμα τέως από τον Άγιο Θεόδωρο
ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 10.7.2019 ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ (LIMITED GRANT)
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20 Μαρτίου, 2020
Εμφανίσεις:
Για τον Αιτητή: κα Χρ. Ηλία για Ευστάθιο Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ και Κώστα Δ. Καμένο
Για Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Γαβριηλίδης για Γαβριηλίδης & Τιμοθέου ΔΕΠΕ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα αίτηση διαχείρισης ο αιτητής αξιώνει την περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης (Limited Grant) σε αυτό με σκοπό να καταχωρηθεί αγωγή για την περιουσία του αποβιώσαντος για διεκδίκηση υπέρ αυτής παντός περιουσιακού στοιχείου που είναι στα χέρια ή επ΄ ονόματι παντός τρίτου προσώπου και/ή κληρονόμου.
Για την υποβολή της αίτησης διαχείρισης εξασφάλισε την εξουσιοδότηση του XXXXX και XXXXX Μάμα καθώς και τη γραπτή συγκατάθεση αυτών και της XXXXX (XXXXX) XXXXX Μάμα.
Τόσο ο αιτητής όσο και τα τρία πιο πάνω αναφερθέντα πρόσωπα είναι κληρονόμοι του αποβιώσαντος υπ’ αριθμό 8(α)(β)(γ) και 1 αντίστοιχα, ως καταδεικνύεται από την παράγραφο 5 της αίτησης διαχείρισης.
Στην αίτηση διαχείρισης έφεραν ένσταση οι κληρονόμοι υπ΄ αρ. 3 και 5, η οποία καταχωρήθηκε στις 17.1.2019, οι κληρονόμοι υπ΄ αρ. 4 και 7, η οποία καταχωρήθηκε στις 23.1.2019, και ο κληρονόμος υπ΄ αριθμό 6, η οποία καταχωρήθηκε στις 30.1.2019. Όμως έφερε ένσταση και η κληρονόμος υπ΄ αριθμό 1 (XXXXX XXXXX XXXXX Μάμα), η οποία καταχωρήθηκε επίσης στις 30.1.2019, η οποία αρχικά ως αναφέρεται ανωτέρω είχε δώσει τη συγκατάθεση της στην καταχώριση της αίτησης στον αιτητή.
Αφού αναβλήθηκε μια φορά για επίδοση και μια φορά όταν ήταν ορισμένη για ακρόαση, επαναορίστηκε για ακρόαση στις 9.7.2019 η ώρα 9:30πμ.
Κατ΄ αυτή την ημερομηνία, επειδή δεν παρουσιάστηκε κάποιος εκ μέρους του αιτητή ή ο ίδιος ο αιτητής η ώρα 9:30πμ, ο δικηγόρος των καθ΄ ων η αίτηση εισηγήθηκε να δοθεί χρόνος 15 λεπτών και μετά να επιληφθεί της αίτησης διαχείρισης το Δικαστήριο.
Αφού πέρασαν 20 λεπτά ο δικηγόρος των καθ΄ ων η αίτηση ζήτησε την απόρριψη της αίτησης διαχείρισης με έξοδα, οπότε το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση διαχείρισης με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίο του αιτητή.
Σημειώνεται ότι η δικηγόρος που θα εμφανιζόταν εκ μέρους των δικηγόρων του αιτητή εμφανίστηκε η ώρα 10:30πμ.
Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής εξαιτείται διατάγματος του Δικαστηρίου διατάττον την επαναφορά (Reinstatement) της αίτησης για έκδοση περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης.
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει αυτή, της δικηγόρου που θα εμφανιζόταν για τους δικηγόρους του αιτητή στις 9.7.2019, η οποία έχει ως ακολούθως:
«1. Είμαι δικηγόρος και εργάζομαι στο Δικηγορικό Γραφείο των κ.κ. Ανδρέα Κουκούνη & Σία ΔΕΠΕ, είμαστε το Γραφείο επιδόσεως του Δικηγορικού Γραφείου Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ, δικηγόρων του αιτητή στην υπό τον ως άνω τίτλο διαχείριση. Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και στα οποία αναφέρομαι κατωτέρω και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον αιτητή και τους δικηγόρους του να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.
2. Τα γεγονότα τα οποία εκτίθενται στην παρούσα ένορκο δήλωση μου, είναι σε μένα προσωπικά γνωστά από πληροφορίες που μου ανέφερε ο δικηγόρος που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση, κ. Κωστής Ευσταθίου, τα οποία αναφέρω στην παρούσα ένορκη δήλωση μου και τα οποία ειλικρινά πιστεύω είναι ορθά και αληθή.
3. Η πιο πάνω διαχείριση ήτο ορισμένη στις 9.7.2019 για Γραπτές Αγορεύσεις και περί ώραν 9+30π.μ. είχεν διευθετηθεί όπως ετοιμασθεί και μου αποσταλεί η Γραπτή Αγόρευση προκειμένου να κατατεθεί και αναγνωσθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Προέκυψε όπως ολιγόλεπτη καθυστέρηση στην ετοιμασία της για καθαρά τεχνικούς λόγους. Η οποία επισυνάπτεται στη παρούσα.
4. Ως έντιμα και ειλικρινά πιστεύω μετά την παραλαβή της Αγόρευσης εμφανίστηκα ενώπιον του Δικαστηρίου όπου και πληροφορήθηκα την απόρριψη της αιτήσεως λόγω μη έγκαιρης εμφάνισης.
5. Δεν αποτελεί πρακτική η απόρριψη αιτήσεως λόγω μη έγκαιρης καταχωρήσεως γραπτής αγόρευσης.
6.Στη παρούσα υπόθεση δεν υφίστατο ούτε και είχε καταχωρηθεί ένσταση ανακοπής/caveat, με αποτέλεσμα η αίτηση να είναι αναντίλεκτη.
7. Ο αιτητής ενδιαφέρεται τα μέγιστα για την προώθηση της αίτησης διαχείρισης και δεν εξυπηρετείται η δικαιοσύνη από την μη επαναφορά της αιτήσεως.
8. Ως τυγχάνω νομικής συμβουλής αλλά και πιστεύω ειλικρινώς και εντίμως το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και των δικαιωμάτων του αιτητή καθώς επίσης και οι αρχές της επιείκειας, επιβάλλουν την επαναφορά της αίτησης διαχείρισης.
Δι ό και αιτούμαι ως η αίτηση.»
Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 θ.1, Δ.48 θ.1, 2, 3 και 9 στους περί Διαχειρίσεως Περιουσίας Κανονισμούς 1955 Καν.24 και 46 ως επίσης επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου και τις αρχές της Επιείκειας.
Οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3 – 7 έφεραν ένσταση στην αίτηση επαναφοράς της αίτησης διαχείρισης.
Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
«Α) Η νομική βάση της αίτησης για επαναφορά της αίτησης είναι λανθασμένη καθότι η Δ.33 θ.1 δεν εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση.
Β) Η αίτηση για επαναφορά της αίτησης είναι παράτυπη καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.50 θ.1(1) του περί Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
Γ) Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι έχουν καλή υπόθεση με σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας.
Δ) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 10/07/2019 δεν περιέχει κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει τις πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής.
Ε) Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν προβάλλεται σοβαρός λόγος για την απουσία των δικηγόρων των αιτητών κατά της ορισθείσα δικάσιμο ήτοι για γραπτές αγορεύσεις στις 09/07/2019 στις 9:30.
Ζ) Η διαγωγή των Αιτητών είναι περιφρονητική προς το Δικαστήριο καθότι το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση στις 10:30 ήτοι 1 ώρα μετά την ορισθείσα ώρα για γραπτές αγορεύσεις.
Η) Η αίτηση των Αιτητών αντιβαίνει στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος για ανάγκη διεξαγωγής της δίκης μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.
Θ) Η εν λόγω αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και δεν λαμβάνει υπόψη την αναγκαιότητα οριστικής λήξης της αντιδικίας – interest republicae ut sit finis litium.
Ι) Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι ελλιπής και ή δεν υποστηρίζει επαρκώς τα αιτητικά της αίτησης.
Κ) Η απόρριψη της παρούσας αίτησης ήταν καθ΄ όλα έγκυρη και νόμιμη.
Λ) Τυχόν επαναφορά της αίτησης θα βλάψει τα συμφέροντα των καθ΄ ων η αίτηση και θα είναι άδικη γι΄ αυτούς και η που θα προκληθεί δεν μπορεί να επανορθωθεί με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα.
Μ) Η αίτηση θα προκαλέσει τη δημιουργία περιττών εξόδων.
Ν) Σκοπείται η παρέλκυση και/ή η παρέκκλιση της διαδικασίας.
Ξ) Η αίτηση αυτή δεν εγείρεται μέσα στα νομικά πλαίσια και/ή πνεύμα της νομοθεσίας και του Νόμου.»
Τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την ένσταση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3-7 και έχει ως κατωτέρω:
«1. Είμαι δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3-7 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση, γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης που την αφορούν, είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη και προβαίνω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση εξ΄ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και οι δικηγόροι τους γραφείου με πληροφορούν και με συμβουλεύουν.
2. Όπως με πληροφορεί ο κος Μάριος Γαβριηλίδης δικηγόρος του γραφείου μας που χειρίζεται την υπόθεση, η παρούσα αίτηση ήταν ορισμένη για γραπτές αγορεύσεις στις 09/07/2019 στις 09:30. Γύρω στις 09:10 βρισκόταν στο Δικαστήριο Λάρνακας και στην αίθουσα του Δικαστή κ.Γερολέμου. Αφού ρώτησε όλους τους συναδέλφους δικηγόρους που βρίσκονταν εντός της αίθουσας αν θα εμφανιστεί κάποιος για την παρούσα αίτηση, στις 09:30 και αφού φωνάχθηκε η υπόθεση από το Δικαστήριο, ανέφερε στο δικαστή ότι δεν υπήρχε κάποιος συνάδελφος αντίδικος για την παρούσα.
3. Το Δικαστήριο επιλήφθηκε έπειτα άλλων υποθέσεων, αποχώρησε για διάλειμμα για να δοθεί επιπλέον χρόνος για να εμφανιστεί κάποιος συνάδελφος για την υπόθεση. Καθ΄ όλο το διάστημα ο κος Γαβριηλίδης παρέμεινε στην αίθουσα για να μπορέσει εύκολα να τον αναζητήσει ο συνάδελφος που θα εμφανιζόταν. Έπειτα ρώτησε ξανά όλους τους συναδέλφους δικηγόρους που βρίσκονταν εντός της αίθουσας αν θα εμφανιστεί κάποιος για την παρούσα αίτηση και το δικαστήριο ξαναφώναξε την υπόθεση. Ουδεμία εμφάνιση δεν υπήρξε και το Δικαστήριο αφού κατέγραψε την παρουσία του κ. Γαβριηλίδη και την αναφορά του ότι ήταν έτοιμος με την γραπτή του αγόρευση, απόρριψε την αίτηση στις 10:30. Ως εκ των ανωτέρω απορρίπτουμε τους ισχυρισμούς των αιτητών που εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση περί «ολιγόλεπτης καθυστέρησης» καθότι παρήλθε 1 και πλέον ώρα από την ορισθείσα ήτοι τις 9:30.
4. Όσον αφορά τον ισχυρισμό στην ένορκη δήλωση των αιτητών ότι δεν καταχωρήθηκε ένσταση ανακοπής/caveat στην παρούσα, αναφέρουμε ότι δεν υφίσταται τέτοια ανάγκη καθότι όπως έχει ήδη αναφερθεί πολλάκις με τις ενστάσεις που έχουν καταχωρήσει οι καθ΄ ων η αίτηση, η περιουσία είναι μικρότερη της αναγκαίας για καταχώρηση διαχείρισης ήτοι ποσού €3000.
5. Επί της ουσίας υιοθετούμε και επαναλαμβάνουμε τα όσα αναφέρονται και στην αγόρευση που θα κατατίθεντο στο φάκελο του δικαστηρίου κατά την ορισθείσα ημερομηνία ήτοι στις 09/07/2019 και συγκεκριμένα ότι:
Α) Ο αιτητής με την αίτηση του επιδιώκει παρά μόνο τη γενική έρευνα και έλεγχο επί της περιουσίας αναφέροντας την ενδεχόμενη έγερση αγωγής για διεκδίκηση περιουσιακού στοιχείου. Δεν δικαιολογείται κατά τη γνώμη μας το «περιορισμένο» της διαχείρισης σε κάτι γενικό και αόριστο χωρίς να συγκεκριμενοποιείται ο σκοπός για τον οποίο ζητείται. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, έχει καταχωρηθεί μεταγενέστερα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας η αγωγή 124/19 στις 08/02/2019 με ενάγοντες τα αδέρφια του αιτητή στην παρούσα και εναγόμενους τους καθ ων η αίτηση.
Β) Είναι δε η θέση των καθ΄ ων η αίτηση ότι σύμφωνα με αγγλική νομολογία η αγωγή θα έπρεπε να είχε προηγηθεί της αίτησης και όχι το αντίθετο. Τούτο δικαιολογείται καθότι όπως και στην παρούσα αίτηση δεν υπάρχει εκκρεμοδικία κατά τον ουσιώδη χρόνο εξέτασης της αίτησης επομένως είναι πρόωρη και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί.
Γ) Όσον αφορά τα γεγονότα που περιβάλλουν την ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση, αναφέρεται ότι η περιουσία του αποβιώσαντα είναι χρηματικό ποσό ύψους €400 κατατεθειμένο στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ και κάποιες μετοχές στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. Έχουν δε επισυναφθεί και κατατεθεί ως τεκμήριο σχετικά αντίγραφα.
Δ) Περαιτέρω ο αιτητής παραλείπει να αναφέρει στην ένορκη του δήλωση τη λήψη εκ μέρους του και των αδελφών του ως κληρονόμων του αποβιώσαντα πατέρα τους το συνολικό ποσό των €50.000 ποσό που ο καθ΄ ου η αίτηση 7 ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος διαμοίρασε στα αδέρφια του ως κληρονόμοι του αποβιώσαντα.
Ε) Πέραν τούτου, αναφέρεται στις ενστάσεις των καθ΄ ων η αίτηση ότι εν ζωή ο αποβιώσαντας μεταβίβασε το ακίνητο που κατείχε στον καθ΄ ου η αίτηση 7 εν γνώσει όλων και χωρίς την ύπαρξη οποιασδήποτε ένστασης από κανένα εκ των τέκνων του αποβιώσαντα και της συζύγου του. Τονίζεται δε η πλήρης διαύγεια και ο έλεγχος των πράξεων του αποβιώσαντα όταν προέβαινε στα πιο πάνω ενέργειες.
Στ) Όσον αφορά δε τις αιτούμενες θεραπείες και τους ισχυρισμούς του αιτητή, στις ενστάσεις των καθ΄ ων η αίτηση αναφέρεται ότι ο αιτητής και τα αδέρφια του, ουδεμία σχέση είχαν με τον αποβιώσαντα τα τελευταία 18 περίπου χρόνια και δεν ενδιαφέρθηκαν να μάθουν για την κατάσταση της υγείας του. Το μόνο μέλημα τους ως διεφάνη, ήταν η απόκτηση χρημάτων που λανθασμένα θεωρούν ότι υπάρχουν επ΄ ονόματι του αποβιώσαντα.
6. Δηλώνω τα πιο πάνω ως ορθά και αληθή.»
Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.26 θ.14, Δ.30, Δ.33, Δ.39 θ.10, Δ.48 θ.8 και θ.9, Δ.50 θ.1(1), Δ.57, Δ.64, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως κυρώθηκε από Νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες, στη Νομολογία, τις Αρχές της Επιείκειας και στην Πρακτική του Δικαστηρίου.
Ο δικηγόρος του αιτητή με την γραπτή αγόρευση του αφού αναφέρει, περίπου, όσα το Δικαστήριο ανέφερε στην αρχή της απόφασης του για τα γεγονότα που οδήγησαν στην απόρριψη της αίτησης διαχείρισης, εισηγείται ότι η φυσική και μόνο παρουσία δικηγόρου εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου δεν έχει ούτε είχε χαρακτήρα εμφάνισης και δεν μπορούσε να ισοδυναμεί και δεν ισοδυναμεί με εμφάνιση εκ μέρους τους στην έννοια του Νόμου και των Κανονισμών.
Υπό αυτή την έννοια, συνεχίζει, είναι εσφαλμένη και η ένσταση που καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου από τους δικηγόρους των καθ΄ ων η αίτηση.
Περαιτέρω δε προβάλλει ότι δεν έλαβε ποτέ χώρα μη προώθηση της αίτησης διαχείρισης αφού σε κατοπινό στάδιο εμφανίστηκε δικηγόρος για τον αιτητή η οποία δικαιολόγησε την αργοπορία της η οποία συνίστατο στην ολιγόλεπτη καθυστέρηση παραλαβής της αγόρευσης.
Σε ότι αφορά το λόγο ένστασης ότι η υπό κρίση αίτηση επαναφοράς δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση απορρίπτει αυτή και προβάλλει ότι οι δικηγόροι των καθ΄ ων η αίτηση για να μπορούσαν να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 9.7.2019 και το Δικαστήριο να τα λάβει υπόψη έπρεπε πρώτα να καταχωρίσουν ένσταση νόμιμης ανακοπής (caveat) η οποία θα αναχαίτιζε το αποτέλεσμα και/ή την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης για περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης, πράγμα που δεν έπραξαν. Αντ΄ αυτού καταχώρισαν ένσταση που αυτή από μόνη της δεν δίδει δικαίωμα νόμιμης εμφάνισης.
Τούτη δε τη θέση του την στηρίζει στην υπόθεση Τριανταφυλλίδης υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντα Varoujan Boyadzian v. Ayda Karaoglanian (2010) 1 ΑΑΔ 1214 από την οποία παραθέτει σχετικό απόσπασμα. Επίσης κάνει αναφορά στις σελίδες 527-528 από την 25η Έκδοση του συγγράμματος των Tristram and Coote’s “Probate Practice”.
Ως εκ τούτου, συνεχίζει, δεν υπήρχε νόμιμη εμφάνιση εκ μέρους των δικηγόρων των καθ΄ ων η αίτηση στις 9.7.2019 και ώρα 9:30 και επομένως ουδείς εκ των διαδίκων ευρίσκετο εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου και άρα η αίτηση επαναφοράς ορθά στηρίζεται στη Δ.33 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
Ακολούθως με ειδική αναφορά σε κάθε ένα από τους λόγους ένστασης με παράθεση θέσεων ή ισχυρισμών απορρίπτει αυτούς και ζητεί όπως η αίτηση επαναφοράς εγκριθεί από το Δικαστήριο.
Από την αντίπερα όχθη ο δικηγόρος των καθ΄ ων η αίτηση στη γραπτή αγόρευση του εισηγείται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική καθότι δεν έγινε επί του ορθού τύπου, ήτοι καταχώρισης πρωτογενούς αίτησης δια κλήσεως, ενόψει του γεγονότος ότι η αίτηση διαχείρισης ήταν ορισμένη για γραπτές αγορεύσεις.
Σε σχέση με την αίτηση διαχείρισης αποτελεί θέση του ότι επειδή ο αιτητής επιδιώκει τη γενική έρευνα και έλεγχο για την περιουσία του αποβιώσαντος με σκοπό την έγερση αγωγής και διεκδίκησης περιουσιακού στοιχείου αυτής, δεν δικαιολογείται η περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης στην οποία γίνεται γενική και αόριστη αναφορά για το σκοπό που ζητείται.
Σύμφωνα δε με αγγλική νομολογία έπρεπε πρώτα να προηγηθεί αγωγή και μετά η αίτηση περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης και αφού δεν υπάρχει εκκρεμοδικία αυτή είναι πρόωρη.
Όσον φορά την περιουσία του αποβιώσαντος αυτή αποτελείται από ποσό ύψους €400 στην Τράπεζα Κύπρου και κάποιες μετοχές στο ΧΑΚ, ενώ ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει ότι αυτός και τα δύο αδέλφια του ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος πατέρα τους, που ήταν κληρονόμος του αποβιώσαντος παππού τους για την περιουσία του οποίου ζητείται η περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης, έλαβαν το ποσό των€50.000 ως το δικαιούμενο μερίδιο τους που διαμοίρασε ο καθ΄ ου η αίτηση κληρονόμος 7 σε όλους τους κληρονόμους, ενώ συγκεκριμένο ακίνητο ο αποβιώσαντας, εν ζωή και εν γνώσει όλων, μεταβίβασε τούτο στον καθ΄ ου η αίτηση κληρονόμο 7.
Σε ότι αφορά τη θέση ότι η αίτηση επαναφοράς δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση, με αναφορά στην πρωτόδικη απόφαση Σεβαστός ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Μαίρης Σεβαστού ν. Νέστορα Νικηφόρου αρ. αγωγής 440/11 Ε.Δ. Λάρνακας, του αδελφού Δικαστή Φιλίππου, εισηγήθηκε ότι δεν εφαρμόζεται η Δ.33 θ.1 αλλά η Δ.33 θ. 4 και 5. Επικαλούμενος δε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Annual Practice του 1955 σελίδα 612, που αφορούν το θέμα της επαναφοράς αγωγής ή αίτησης, εισηγήθηκε ότι αυτή πρέπει να απορριφθεί όχι μόνο για αυτό το λόγο αλλά και γιατί ο αιτητής αδιαφόρησε για την υπόθεση του.
Κατά την άποψη του Δικαστηρίου το πρώτο θέμα που το Δικαστήριο πρέπει να επιληφθεί είναι η θέση του αιτητή ότι δεν υπήρχε νόμιμη εμφάνιση των δικηγόρων των καθ΄ ων η αίτηση στις 9.7.2019, όταν απορρίφθηκε η αίτηση για περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης, καθότι έπρεπε να καταχωρούσαν οι καθ΄ ων η αίτηση ένσταση ανακοπής (caveat) πράγμα που δεν έπραξαν, αφού η απόφαση επί αυτού του θέματος θα καθορίσει κατά πόσο η αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση ή όχι, η οποία θα έχει, ίσως, καταλυτικά αποτελέσματα σε σχέση με την πάρα πέρα πορεία της αίτησης.
Η αίτηση για περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης εδράζεται στο άρθρο 19 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο ΚΕΦ.189 το οποίο προνοεί:
«Παραχωρητήρια δυvατό vα περιέχoυv χρovικoύς περιoρισμoύς σχετικά με περιoυσία, ή vα αφoρoύv ειδικό σκoπό, και τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ και τωv Καvovισμώv, τo Δικαστήριo ή oι πρωτoκoλλητές, κατά τηv έκδoση τωv εv λόγω παραχωρητηρίωv, ακoλoυθoύv τηv πρακτική επικύρωσης διαθηκώv πoυ επικρατεί εκάστoτε στηv Αγγλία.»
Ως διαφαίνεται από την πιο πάνω διατύπωση των προνοιών του άρθρου 19 δεν εξειδικεύονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες μπορεί να εκδοθεί περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης.
Αποτελεί γενική αρχή ότι ένας αιτητής που δικαιούται σε γενικό παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης δεν δικαιολογείται να ζητεί περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης.
Οι περιπτώσεις δε που μπορεί να δοθεί περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης είναι οι εξής:
(1) Σε περίπτωση προσώπου που διαμένει εκτός Κύπρου, σύμφωνα με τον Κανονισμό 29 των Κανονισμών του 1955, στον αντιπρόσωπο αυτού ή σε δικηγόρο ως αντιπρόσωπο αυτού (Βλ. Παπαχρυσοστόμου ν. Mathieson (1998) 1 ΑΑΔ 760.
(2) Σύμφωνα με το άρθρο 21 του ΚΕΦ.189, Βλ. Re Collier (1862) 2 SW § Tr. 444 και RE Hammond (1881) 6 PD104.
(3) Σύμφωνα με το άρθρο 22 του ΚΕΦ.189 σε πρόσωπο που ασκεί γενική μέριμνα ανήλικου ή σε άλλο πρόσωπο που κρίνει σκόπιμο το Δικαστήριο μέχρι την ενηλικίωση του.
(4) Όταν ο κληρονομούμενος μπορεί να προβλέψει στη διαθήκη του όπως διοριστεί εκτελεστής για ένα συγκεκριμένο σκοπό ή όπως ο εκτελεστής διοριστεί μετά από συγκεκριμένη χρονική διάρκεια ή όπως ο εκτελεστής διοριστεί για περιουσία που βρίσκεται σε συγκεκριμένο τόπο, βλ. Re Mann (1981) p.293.
(5) Σε οποιοδήποτε κατάλληλο πρόσωπο με σκοπό την προστασία της περιουσίας του αποβιώσαντος, μέχρι την έκδοση γενικής παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης (AD COLLIGENTA BONA).
Το άρθρο 12 του ΚΕΦ.189 προβλέπει:
« Καvέvα παραχωρητήριo δεv εκδίδεται δυvάμει τoυ Νόμoυ αυτoύ μέχρις ότoυ τηρηθoύv oι διατάξεις τoυ άρθρoυ 54 τoυ περί Φoρoλoγίας τωv Κληρovoμιώv Νόμoυ.»
Το άρθρο 13 του ΚΕΦ.189 έχει ως κατωτέρω:
«13.-(1) Παραχωρητήρια δύvαται vα εκδίδovται σε κoιvό τύπo από πρωτoκoλλητές επικύρωσης διαθηκώv στo όvoμα και τηρoυμέvωv τωv oδηγιώv, ειδικώv ή γεvικώv, τoυ Δικαστηρίoυ και σφραγισμέvα με τη σφραγίδα τoυ πρωτoκoλλητείoυ, και κάθε τέτoιo παραχωρητήριo έχει απoτέλεσμα επί της κληρovoμιάς τoυ απoθαvόvτoς, σε oπoιoδήπoτε μέρoς της Δημoκρατίας.
(2) Καvέvα παραχωρητήριo δεv εκδίδεται από πρωτoκoλλητή επικύρωσης διαθηκώv σε κάθε περίπτωση κατά τηv oπoία υπάρχει αμφισβήτηση μέχρι vα αρθεί αυτή, ή σε κάθε περίπτωση κατά τηv oπoία φαίvεται σε αυτόv ότι δεv θα έπρεπε vα γίvει έκδoση παραχωρητηρίoυ χωρίς τις oδηγίες τoυ Δικαστηρίoυ.
(3) Σε κάθε περίπτωση κατά τηv oπoία o πρωτoκoλλητής επικύρωσης διαθηκώv έχει αμφιβoλίες για τηv απoδoχή ή μη της αίτησης για έκδoση παραχωρητηρίoυ επικύρωσης διαθήκης ή διαχείρισης, ή όταv εγείρεται oπoιoδήπoτε ζήτημα σχετικά με παραχωρητήριo ή αίτηση για έκδoση παραχωρητηρίoυ, o πρωτoκoλλητής επικύρωσης διαθηκώv παραπέμπει τo θέμα στo Δικαστήριo για oδηγίες και τo Δικαστήριo δύvαται vα διατάξει τov πρωτoκoλλητή επικύρωσης διαθηκώv vα πρoχωρήσει επί τoυ θέματoς σύμφωvα με τέτoιες oδηγίες ως τo Δικαστήριo ήθελε κρίvει αvαγκαίo, ή δύvαται vα απαγoρεύσει oπoιoδήπoτε περαιτέρω δικαστικό μέτρo από τov πρωτoκoλλητή επικύρωσης διαθηκώv σχετικά με τo θέμα, αφήvovτας τo πρόσωπo πoυ υπoβάλλει τηv αίτηση για τηv έκδoση παραχωρητηρίoυ vα υπoβάλει αίτηση στo Δικαστήριo.»
Το άρθρο 17 έχει ως ακολούθως:
«17. Κατά τη χoρήγηση διαχείρισης τo Δικαστήριo λαμβάvει υπόψη τα δικαιώματα κάθε πρoσώπoυ πoυ έχει συμφέρov στηv κληρovoμιά τoυ απoθαvόvτoς ή στo πρoϊόv της πώλησης αυτής, και ειδικότερα διαχείριση με επισυvημμέvη διαθήκη δύvαται vα χoρηγηθεί σε κληρoδόχo, και oπoιαδήπoτε τέτoια διαχείριση δύvαται vα περιoρίζεται με oπoιoδήπoτε τρόπo ως τo Δικαστήριo ήθελε κρίvει σκόπιμo:
Νoείται ότι-
(α) όταv o απoθαvώv κληρovoμείται καθ' oλoκληρία εξ αδιαθέτoυ, η διαχείριση χoρηγείται σε έvα ή περισσότερα πρόσωπα πoυ έχoυv συμφέρov στo εvαπoμείvαv μέρoς της κληρovoμιάς (residuary estate) τoυ απoθαvόvτoς, αv υπoβάλoυv αίτηση για τo σκoπό αυτό
(β) αv λόγω της αφερεγγυότητας της κληρovoμιάς τoυ απoθαvόvτoς ή λόγω oπoιωvδήπoτε άλλωv ειδικώv περιστάσεωv, φαίvεται στo Δικαστήριo αvαγκαίo ή πρόσφoρo vα διoρίσει ως διαχειριστή πρόσωπo άλλo από τo πρόσωπo τo oπoίo, ελλείψει της διάταξης αυτής, θα δικαιoύτo κατά vόμo στη χoρήγηση της διαχείρισης, τo Δικαστήριo δύvαται κατά τη διακριτική τoυ εξoυσία, αvεξάρτητα από oπoιαδήπoτε διάταξη τoυ Νόμoυ αυτoύ, vα διoρίσει ως διαχειριστή πρόσωπo τo oπoίo κρίvει κατάλληλo, και oπoιαδήπoτε διαχείριση πoυ χoρηγήθηκε δυvάμει της διάταξης αυτής δύvαται vα περιoρίζεται με oπoιoδήπoτε τρόπo ως τo Δικαστήριo ήθελε κρίvει σκόπιμo.»
Η ένσταση – ανακοπή (caveat) καταχωρείται στο Επαρχιακό Πρωτοκολλητείο Επικυρώσεως Διαθηκών, για να μη γίνει οποιαδήποτε έκδοση παροχής εγγράφων διαχείρισης ή επικύρωση αναφορικά με την περιουσία του αποβιώσαντα που κατονομάζεται σ΄ αυτή χωρίς να δοθεί πρώτα ειδοποίηση στο πρόσωπο που καταχώρησε την ένσταση.
Καμιά παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης σφραγίζεται αν ο Πρωτοκολλητής γνωρίζει ότι υπάρχει εν ισχύει ένσταση, αλλά μια ένσταση δεν ισχύει για να εμποδίσει την σφράγιση παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης την ημέρα που καταχωρείται. Η ένσταση καταχωρείται ανεξάρτητα του αν κατατέθηκε αίτηση διαχείρισης.
Μια ένσταση μπορεί να καταχωρηθεί με σκοπό,
(α) να δοθεί χρόνος στον ενιστάμενο (caveator) για να ερευνήσει και να πάρει τέτοιες πληροφορίες που θα τον βοηθήσουν να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχουν ή όχι λόγοι για να ενστεί στην παραχώρηση,
(β) να του δοθεί ευκαιρία να εγείρει οιονδήποτε ερώτημα, σχετικά με την παραχώρηση, δια κλήσεως,
(γ) να δυνηθεί κάποιο ενδιαφερόμενο πρόσωπο να λάβει γνώση όταν καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για παραχώρηση,
(δ) να δοθεί ευκαιρία στον ενιστάμενο να αποταθεί για διάταγμα όπως οι εγγυήσεις στο διαχειριστικό εγγυητήριο να είναι δίκαιες,
(ε) να δυνηθεί ένας πιστωτής να αποταθεί για διάταγμα όπως δοθεί εγγύηση για την πληρωμή των χρεών πριν την επανασφράγιση διατάγματος, και
(στ) σαν ένα βήμα πριν την έγερση αγωγής ή κλήσεως.
Η ένσταση καταχωρείται από οιονδήποτε πρόσωπο που έχει ή διεκδικεί συμφέρον στην περιουσία του αποβιώσαντα και καταχωρείται είτε προσωπικά είτε μέσω δικηγόρου.
Η ένσταση δεν είναι ειδοποίηση προς ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, είναι μια ειδοποίηση προς το Δικαστήριο για να μην επιτρέψει να γίνουν διαδικασίες αναφορικά με την διαθήκη ή περιουσία αποβιώσαντα προσώπου χωρίς να δοθεί ειδοποίηση στον ενιστάμενο (Moran v. Place {1896} p.214) και Τριανταφυλλίδης (ανωτέρω).
Η ένσταση φέρει ημερομηνία την ημέρα της καταχώρησης και παραμένει σε ισχύ για τρεις μήνες μόνο από αυτή την ημερομηνία. Η ημερομηνία καταχώρησης δεν συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό των τριών μηνών.
Με τη λήξη των τριών μηνών δεν μπορεί να καταχωρηθεί άλλη ένσταση από το ίδιο πρόσωπο εκτός με άδεια του Αρχιπρωτοκολλητή (The non-contentious Probate Rules, Rule 44(11) και (13)).
Σύμφωνα με τους περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς Κ.24 (5), ουδέν παραχωρητήριο θα εκδίδεται σε αιτητή μετά που καταχωρείται μια ένσταση εκτός αν:
α) Ο ενιστάμενος αποσύρει την αίτηση ή
β) Ο ενιστάμενος δεν έχει εγείρει αγωγή για περίοδο τριών μηνών,
γ) Το Δικαστήριο σε αγωγή μεταξύ του αιτητή και του ενισταμένου (caveator) διατάσσει όπως εκδοθεί παραχωρητήριο στον αιτητή.
Στην υπόθεση Ζαυρού ν. Νικολαϊδη (1986) 1 JSC 52 ο ενιστάμενος ήγειρε αγωγή μετά τη λήξη των τριών μηνών από την καταχώρηση της ένστασης και το Δικαστήριο αποφάσισε ότι εφ΄ όσον κατά την περίοδο που έληξε η ένσταση δεν εκδόθηκε παραχωρητήριο, η αγωγή μπορούσε να προχωρήσει και δεν ετίθετο θέμα εκπρόθεσμης καταχώρησης.
Από τις πιο πάνω πρόνοιες των αναφερθέντων άρθρων, του ΚΕΦ.189, αλλά και των αναφορών για την έκδοση περιορισμένου παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης και πότε καταχωρείται ένσταση – ανακοπή (caveat) συνάγεται ότι το περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης, όπως διαπιστώνεται και στην υπόθεση Μηνά υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Μηνά ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ κ.ά. ECLI:CY:AD:2017:A406, Πολιτική Έφεση 376/2011 ημερομηνίας 17.11.2017, στην οποία αναφέρονται τα εξής:
«Ο διαχειριστής της περιουσίας με περιορισμένο παραχωρητήριο δεν εξομοιώνεται με ένα συνηθισμένο διαχειριστή της περιουσίας αποβιώσαντα ώστε να υπέχει ευθύνη για τον τρόπο διαχείρισης της περιουσίας. Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση Pratt v. London Passenger Transport Board (1937) 1 All ER. 473, 474, όπου αναφέρθηκε ότι ο διαχειριστής που διορίζεται με περιορισμένο παραχωρητήριο (ad litem) ενόψει του ότι δεν υπέχει τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντα ενός συνήθη διαχειριστή περιουσίας αποβιώσαντα, θα πρέπει να εξασφαλιστεί ως προς τα έξοδα που θα προκύψουν. Δεν μπορεί επίσης να κριθεί υπεύθυνος επίδειξης αμέλειας. Απλά, όπως αναφέρεται στην απόφαση, θα αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα και θα προχωρήσει δικαστικά εναντίον της Ασφαλιστικής εταιρείας, που αφορούσε η περίπτωση.
Ενδεικτικό επίσης της διαφορετικής αντιμετώπισης που τυγχάνει ένας διαχειριστής ad litem που σκοπό έχει την αντιπροσώπευση αποβιώσαντα σε εκκρεμούσα αγωγή με ένα συνήθη διαχειριστή, είναι ότι ως εκ της ιδιάζουσας θέσης του δεν απαιτείται η οποιαδήποτε δέσμευση η παροχή εγγύησης σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας, εφόσον το παραχωρητήριο χορηγείται για μηδέν περιουσία (βλ. σύγγραμμα Tristram (ανωτέρω). Ο διορισμός του διαχειριστή σε τέτοια περίπτωση αφορά μόνο στην εκπροσώπιση της περιουσίας ως απλά διαδίκου.»,
όπως και το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν εμπλέκεται στην έκδοση γενικού παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης, εκτός αν ο Πρωτοκολλητής ζητήσει οδηγίες, αλλά αποτελεί ευθύνη του Πρωτοκολλητή τούτο, ενώ η έκδοση περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης είτε με το άρθρο 19 είτε με το άρθρο 20 ή ακόμα δυνάμει των άρθρων 21 και 22, μπορεί να χορηγηθεί μόνο από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου.
Σημειώνεται δε ότι με την αίτηση για περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης στον αιτητή, ο σκοπός για τον οποίο ζητείται αυτό, ως προσδιορίζεται στην παράγραφο 6 αυτής, είναι για την διεκδίκηση περιουσιακών στοιχείων που μπορεί να βρίσκεται σε χέρια τρίτου και/ή κληρονόμου, χωρίς να εξειδικεύονται τούτα, παρά μόνο μιας γενικής αναφοράς στην παράγραφο 4 της αίτησης για ποσό περίπου €1.000, ενώ κατά τους καθ΄ ων η αίτηση €400 και κάποιες μετοχές, περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να διεκδικηθούν χωρίς διαχείριση ως προνοείται από το ΚΕΦ.189.
Ακόμη αν πιστεύει ότι η περιουσία είναι πολύ μεγαλύτερη και χρειάζεται να γίνει διαχείριση, αφού είναι ένας από τους κληρονόμους μπορεί να υποβάλει αίτηση στον Πρωτοκολλητή για γενικό παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης που είναι και το ορθότερο.
Συνεπώς κατ΄ αναλογία με την υπόθεση Μηνά, ως άνω, που αφορούσε αίτηση για περιορισμένο παραχωρητήριο (Ad Limited), η παρούσα αίτηση για περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης (Limited Grand), αφού ο διαχειριστής Ad Limited δεν εξομοιώνεται με ένα συνηθισμένο διαχειριστή και κατ΄ επέκταση ούτε η διαχείριση Ad Limited και επομένως και η διαχείριση Limited Grant, άρα δεν τίθεται θέμα καταχώρησης ένστασης – ανακοπής σε αυτή και μετά η καταχώρηση ένστασης στην αίτηση για διαχείριση Limited Grant..
Έπεται ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν χρειάζετο να καταχωρήσουν ένσταση ανακοπή (caveat) και ορθά καταχώρισαν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση.
Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση.
Σημειώνεται, πριν επιληφθεί το Δικαστήριο του θέματος της στήριξης της αίτησης στην ορθή ή μη νομική βάση, ότι λανθασμένα ο αιτητής εκλαμβάνει ότι η αίτηση ήταν για γραπτές αγορεύσεις. Η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση και απλώς οι αγορεύσεις των δικηγόρων για την ακρόαση της αίτησης ήταν γραπτές.
Η Δ.33 θ.1 προνοεί:
«If on the day fixed for trial the parties do not appear when the trial is called on, upon proof that they (or the party at whose instance such day was fixed) had notice, the action υπόκειται σε απόρριψη and shall not subsequently be heard, unless upon application to the Court, the Court orders reinstatement of the action on the ground that it is equitable so to do in the circumstances of the case.»
Σε μετάφραση:
«Αν κατά την ημέραν ορισμού της ακρόασης οι διάδικοι δεν εμφανισθούν όταν πρόκειται να αρχίσει η ακρόαση, αφού αποδειχθεί, ότι οι διάδικοι (ή ο διάδικος που στην παρουσία του ορίστηκε η ακρόαση) είχαν ειδοποιηθεί, η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη και επομένως δεν θα ακούεται, εκτός εάν κατόπιν αίτησης προς το Δικαστήριο, το Δικαστήριο διατάξει επαναφορά της αγωγής για το λόγο ότι είναι δίκαιο ανάλογα με τις συνθήκες της υπόθεσης.»
Η Δ.33 θ.4 προβλέπει:
«If on the day fixed for trial the defendant appears when the trial is called on but the plaintiff does not, then upon proof being given of the plaintiff having been given notice of such day, the defendant, if he has no counter-claim, shall be entitled to judgment dismissing the action, but if he has a counter-claim, then he may prove his counter-claim so far as the burden of proof lies upon him, and judgment may be given accordingly.»
Σε μετάφραση:
«Αν κατά την ημέρα ορισμού της ακρόασης ο Εναγόμενος εμφανίζεται όταν πρόκειται να αρχίσει η ακρόαση αλλά ο Ενάγοντας δεν εμφανίζεται τότε, αφού δοθεί απόδειξη ότι ο Ενάγοντας επήρε ειδοποίηση της ορισθείσης ημέρας, ο Εναγόμενος, αν δεν έχει ανταπαίτηση, θα δικαιούται σε απόφαση που να απορρίπτει την αγωγή αλλά αν έχει ανταπαίτηση τότε μπορεί να αποδείξη την ανταπαίτηση, κατά τον βαθμό που το βάρος αποδείξεως τον βαρύνει, και μπορεί να δοθεί ανάλογη απόφαση.»
Η Δ.33 θ.5 έχει ως ακολούθως:
«Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial
Σε μετάφραση:
«Οιαδήποτε απόφαση που πάρθηκε όταν ένας διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την ακρόαση, μπορεί ανάλογα με την υπόθεση να παραμερισθή από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους, που θα κριθούν κατάλληλοι, κατόπιν αιτήσεως που θα γίνει εντός δεκαπέντε ημερών μετά την ακρόαση.»
Στην υπόθεση Παναγίδης κ.ά. ν. Κουρούσιη (2001) 1 ΑΑΔ 1583 λέχθηκαν τα εξής:
«Η Δ.33, θ.1, προβλέπει ότι η αγωγή απορρίπτεται αν κατά την ημέρα της ακρόασης οι διάδικοι δεν εμφανιστούν. Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει επαναφορά της αγωγής, αν το κρίνει υπό τις περιστάσεις δίκαιο.
Αντίθετα η Δ.33, θ.5, προβλέπει την περίπτωση όπου απόφαση εξασφαλίζεται ύστερα από παράλειψη διάδικου να εμφανιστεί, απόφαση η οποία σε μια κατάλληλη περίπτωση μπορεί να ακυρωθεί από το δικαστήριο, ύστερα από αίτηση που υποβάλλεται μέσα σε δεκαπέντε μέρες από την ημέρα της ακρόασης.
Όλοι σχεδόν οι λόγοι έφεσης περιστρέφονται γύρω από το ίδιο επιχείρημα. Οι εφεσείοντες ισχυρίζονται ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο δικαστήριο δεν άσκησε την εξουσία επαναφοράς της αγωγής που του παρέχεται από τη Δ.33, θ.1, ενώ παρέλειψε να εξετάσει την αίτηση με βάση τις αρχές που διέπουν το θέμα. Στην ειδοποίηση έφεσης επισημαίνεται ότι σε κανένα σημείο της απόφασης δεν αναφέρεται η Δ.33, θ.1, ως νομική βάση της αίτησης. Τονίζεται επίσης ότι το πρωτόδικο δικαστήριο λανθασμένα εξέλαβε ότι η αίτηση βασίζεται στη Δ.33, θ.5 και λανθασμένα την εξέτασε με βάση τη Διαταγή αυτή.
Η έφεση θα πρέπει να απορριφθεί. Αρκεί να λεχθεί ότι η αίτηση βασίστηκε στη Δ.33, θ.1, η οποία δεν μπορεί να ισχύσει στην παρούσα περίπτωση. Όπως έχουμε πει και πιο πάνω, η συγκεκριμένη διάταξη εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου κανένας από τους δύο διάδικους δεν εμφανίστηκε στην ακρόαση, ενώ στην παρούσα περίπτωση υπήρξε εμφάνιση και από τους δύο. Το Δικαστήριο, υποθέτουμε παρασυρόμενο από το λάθος του εφεσείοντα, θεώρησε ότι η αίτηση βασιζόταν στη Δ.33, θ.5 και προχώρησε σε ανάλυση της νομικής θέσης με βάση τον κανονισμό αυτό.
Δεν χρειάζεται να υπεισέλθουμε στην ουσία της υπόθεσης, ιδιαιτέρως αφού το παράπονο του εφεσείοντα όπως διαγράφεται στην ειδοποίηση έφεσης είναι ότι το Δικαστήριο παρέλειψε να βασίσει την απόφασή του σε πρόνοια, τη Δ.33, θ.1, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν μπορούσε να εφαρμοστεί.
Όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Ann-Clair Developments Ltd v. Κυριακίδη (1999) 1 Α.Α.Δ. 537, στην περίπτωση δεν παρέχεται περιθώριο εμπλοκής άλλης δικονομικής διάταξης.
Η έφεση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον των εφεσειόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή.»
Στην υπόθεση Ann – Clair Developments Ltd ν. Στέλιου Κυριακίδη (1999) 1 ΑΑΔ 537, ειπώθηκαν τα ακόλουθα:
«Στην προκείμενη περίπτωση, η Δ.33 θ. 5 είναι σαφής. Η απόφαση που εκδίδεται όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη, μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση υποβαλλόμενη μέσα σε 15 μέρες από τη δίκη. Δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Το αντίθετο θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι.»
Στην υπόθεση Λαουτάρης ν. Παγκύπριου Οδοντιατρικού Συλλόγου κ.ά. (2002) 1 ΑΑΔ 1411 αναφέρθηκαν τα κατωτέρω:
«Το ενδεχόμενο επαναφοράς αγωγής θεσμοθετηθηκε με τη Δ.33, θ. 1 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε (Ε.Ε. 3096 ημερ. 1/11/96). Από μια ματιά στον κανονισμό αυτό είναι κατάδηλο ότι η επαναφορά είναι δυνατή μόνο σε περιπτώσεις που και οι δύο διάδικοι παραλείπουν να εμφανισθούν κατά τη δίκη. Δεν έχει καμιά εφαρμογή στην κρινόμενη περίπτωση που οι διάδικοι παρέστησαν κατά τη δίκη.»
Στην υπό κρίση περίπτωση ο δικηγόρος των καθ΄ ων η αίτηση ήταν παρών η ώρα 9:30 στις 9.7.2019 που ορίστηκε για ακρόαση η αίτηση για περιορισμένο παραχωρητήριο εγγράφων διαχείρισης με οδηγίες για γραπτές αγορεύσεις, ενώ ο δικηγόρος του αιτητή και ο ίδιος ο αιτητής ήταν απόντες.
Επομένως η Δ.33 θ.1 επί της οποίας στηρίζεται η νομική βάση της αίτησης δεν εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά εφαρμογή έχει η Δ.33 θ.4 και 5 και η υπό κρίση αίτηση για επαναφορά αποτυγχάνει.
Κατά συνέπεια η αίτηση για επαναφορά απορρίπτεται πλέον έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3-7 και εναντίο του αιτητή όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.): ……………………
Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ.
/ΕΑ