ECLI:CY:EDLEF:2010:A209
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Μ.Παπαϊωάννου, Ε.Δ.
Αρ.Αγωγής: 869/09
Μεταξύ:
Ιουλία Κωνσταντίνου
Ενάγουσας
και
Χρίστου Φουλή
Εναγόμενου
Αίτηση ημερομηνίας 26.11.09 για τροποποίηση
Ημερομηνία: 28.5.10
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την αιτήτρια-ενάγουσα: κος Μιχαηλούδης
Για τον καθ΄ου η αίτηση-εναγόμενο: κα Γαβριηλίδου
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα αγωγή η ενάγουσα ζητά καθυστερημένα ενοίκια ύψους €1094 μέχρι τις 5.3.09, €547 μηνιαίως από 6.3.09 ως ενοίκια μέχρι την παράδοση ελεύθερης κατοχής, διάταγμα παράδοσης ελεύθερης κατοχής και €80 ως την αξία του νερού που καταναλώθηκε. Η ΄Εκθεση Υπεράσπισης καταχωρήθηκε πριν τις 18.5.09. ΄Εκτοτε καμία από τις δύο πλευρές δεν προώθησε την υπόθεση.
Η δίκη στην παρούσα αγωγή δεν έχει ακόμα αρχίσει. Με την αίτηση ζητούνται αναλυτικά τα ακόλουθα:
«α. Στην παράγραφο 2 της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως μετά το τέλος της παραγράφου 2 να προστεθούν τα κάτωθι:
Οι διάδικοι ρητώς και/ή σιωπηρώς ανανέωσαν την σύμβαση ενοικίασης για ακόμα ένα έτος υπό τους ίδιους όρους ως προβλέπεται και στον όρο 12 του προμνησθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου και ο εναγόμενος συνέχισε να κατέχει το διαμέρισμα ως ενοικιαστής.
β. Στην παράγραφο 3 της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως μετά το τέλος της παραγράφου 3 να προστεθούν τα κάτωθι:
Ο εναγόμενος κατά/ή περί την 23.07.09 κατά παράβαση του προμνησθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή των όρων της ενοικίασης τερμάτισε μονομερώς την ενοικίαση και παρέδωσε τα κλειδιά της κατοικίας στην ενάγουσα μέσω του δικηγόρου του.
γ. Η παράγραφος 5 της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως να διαγραφεί – απαληφθεί και να αντικατασταθεί με τα κάτωθι:
Όταν η ενάγουσα παρέλαβε κατοχή της κατοικίας της κατά ή περί την 23.7.09 διαπίστωσε ότι ο εναγόμενος προκάλεσε στην κατοικία ζημίες και/ή ότι στην κατοικία προκλήθηκαν ζημίες οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν οφείλονται σε φυσική φθορά. Η ενάγουσα όταν παρέδωσε την κατοχή της κατοικίας στον εναγόμενο την είχε φρεσκοπογιατίσει και ήταν σε άριστη κατάσταση ενώ όταν την παρέλαβε αυτή ήταν σε αθλία κατάσταση και πολύ λερωμένη και γεμάτη με σκουπίδια και/ή άχρηστα αντικείμενα. Για τον καθαρισμό της η ενάγουσα πλήρωσε το ποσό των €100.- Περαιτέρω ο εναγόμενος είχε προκαλέσει φθορές στους τοίχους της κατοικίας και στους πάγκους και στα ερμαράκια της κουζίνας. Για την επιδιόρθωση και το βάψιμο της κατοικίας η ενάγουσα πλήρωσε €1000.- Επί περαιτέρω ο εναγόμενος κατάστρεψε το θυροτηλέφωνο της κατοικίας και για την επιδιόρθωση και/ή την αντικατάσταση του η ενάγουσα επλήρωσε το ποσό των €356.50.-
δ. Η παράγραφος 6 της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως να διαγραφεί – απαλειφθεί και να αντικατασταθεί με τα κάτωθι:
Η ενάγουσα εκάλεσε τον εναγόμενο να πληρώσει τόσο τα οφειλόμενα ενοίκια όσο και τις ζημιές που προκάλεσε στο διαμέρισμα αλλά αυτός παρέλειψε και/ή αμέλησε και/ή αρνήθηκε να συμμορφωθεί.
ε. Στην ΄Εκθεση Απαιτήσεως στην παράγραφο 8 το Αιτητικό Α να διαγραφεί και να αντικατασταθεί με το νέο Α ως κάτωθι:
€3,829.- δια καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 6.1.2009 μέχρι 5.8.2009.
στ. Στην ΄Εκθεση Απαίτησης στην παράγραφο 8 στο αιτητικό Β να διαγραφεί και να αντικατασταθεί με το νέο Β ως κάτωθι:
€1,456.50.- ποσό οφειλόμενο από τον εναγόμενο στην ενάγουσα για ζημιές που προκάλεσε ο εναγόμενος στην κατοικία της ενάγουσας όπως λεπτομερώς περιγράφεται στην παράγραφο 5 της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως και/ή άλλως πως.
ζ. Στην ΄Εκθεση Απαιτήσεως στην παράγραφο 8 το Αιτητικό Δ να διαγραφεί και/ή να απαλειφθεί.»
Η αίτηση, η οποία βασίζεται και στη διαταγή 25, στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας η οποία αναφέρει ότι σε συνάντηση που είχε με τους δικηγόρους της για να ετοιμάσουν την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ανέφερε ότι στις 23.7.09 ο εναγόμενος προέβη σε παράδοση κενής και ελευθέρας κατοχής της επίδικης κατοικίας της με αποτέλεσμα να έρθουν στην αντίληψη της και/ή να διαπιστώσει σε αυτό το στάδιο τις ζημιές που έγιναν στην κατοικία της αλλά και την γενικότερη κακή κατάσταση στην οποία την παρέλαβε. Γι΄αυτό η ΄Εκθεση Απαιτήσεως χρήζει αλλαγών για να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα τόσο νομικά όσο και αναφορικά με τα γεγονότα. Με την ζητούμενη τροποποίηση ο εναγόμενος δεν υφίσταται οποιαδήποτε ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων, αντιθέτως θα ζημιωθεί η ίδια αν δεν γίνει η ζητούμενη τροποποίηση καθ΄ότι δεν θα εκτεθούν κατά ακριβή και σαφή τρόπο το σύνολο των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου.
Ο εναγόμενος-καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση η οποία βασίζεται, μεταξύ άλλων, στους ακόλουθους λόγους:
Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του εναγομένου ο οποίος μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακόλουθα:
Καταρχάς αναφέρει ότι όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσία να εκδικάσει την αίτηση και επομένως την αγωγή γιατί το διάστημα για το οποίο απαιτούνται τα ενοίκια το συμβόλαιο είχε λήξει και θεωρείτο θέσμιος ενοικιαστής. Περαιτέρω διαφωνεί με τη θέση της αιτήτριας ότι στις 23.7.09 παράδωσε κενή και ελεύθερη κατοχή της επίδικης κατοικίας. Κατά τη σύναψη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, η ενάγουσα, είχε ενημερωθεί ότι διέμεναν τρεις αλλοδαποί. Κατά ή περί τις αρχές Ιανουαρίου 2009 και πριν τη λήξη του συμβολαίου, οι αλλοδαποί τον ενημέρωσαν ότι παρέδωσαν τα κλειδιά του επίδικου διαμερίσματος στην ενάγουσα αλλά αυτή για δικούς της λόγους αρνείτο να τα παραλάβει. ΄Εκτοτε το διαμέρισμα εγκαταλείφθηκε από τους ενοικιαστές, γεγονός που επιβεβαίωσε και ο ίδιος στην ενάγουσα αλλά και την Αστυνομία οπόταν οιεσδήποτε ζημιές προκλήθηκαν κατ΄ισχυρισμό η ενάγουσα τις γνώριζε ή και όφειλε να τις γνωρίζει από τον Ιανουάριο του 2009 και εν πάση περιπτώσει πριν την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής.
Αναφέρει, περαιτέρω, ότι η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα γιατί η ΄Εκθεση Υπεράσπισης καταχωρήθηκε στις 11.5.09 και ενώ σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας υπήρχε ελεύθερη κατοχή από τις 23.7.09 από τότε παρέμεινε άπρακτη. Είναι δε η θέση του ότι η προσθήκη των παραγράφων 1(α)-(δ) του αιτητικού της αίτησης δεν προέκυψε από την κατ΄ισχυρισμό παράδοση ελεύθερης κατοχής και αποδεικνύει ότι η αγωγή καταχωρήθηκε πρόωρα. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι το αιτητικό 1(ε) και (στ) αφορά αλλαγή των ποσών της αξίωσης που δεν δικαιολογούνται στο σώμα της ΄Εκθεσης Απαίτησης, υπερβαίνουν δε την κλίμακα της αγωγής χωρίς να υπάρχει αίτημα προς τούτο.
Αναφέρει, περαιτέρω ο καθ΄ου ότι η αιτήτρια δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών της, ότι η τροποποίηση δεν είναι αναγκαία και ότι η έγκριση της θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. ΄Εχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Η εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέπει τροποποίηση δικογράφων απορρέει από τη Δ.25 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών.
Οι πρόνοιες της πιο πάνω διαταγής έγιναν αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως στις υποθέσεις SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents, (1994) 1 A.A.Δ. 426, Tαξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου (1995) 1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. Α.G. Leventis κ.α. (1993) 1 A.A.Δ. 726, Φοινιώτης v. Greenmar Navigation (1989) 1 A.A.Δ. (Ε) 33.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η υπόθεση Δόμνα Νικόλα Χριστοδούλου v. Αθηναϊδος Ιωάννου Χριστοδούλου κ.α. (1991) 1 Α.Α.Δ. 394 αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.
Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα της τροποποίησης των δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και γνώμονας άσκησης της είναι το σύνολο των περιστατικών και δεν εξικνείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο.
Σύνοψη των καθιερωθέντων από τη νομολογία νομικών αρχών που διέπουν το θέμα δίδεται στην υπόθεση Φοινιώτης (ανωτέρω). Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 36:
Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψισθούν ως εξής:
Ως προς την καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση δικογράφου, παραπέμπω, μεταξύ άλλων, στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση SABA & Co. (T.M.P.) v. Τ.Μ.P. Agents (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε εκεί, σε σχέση με καθυστέρηση η οποία οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της καθυστέρησης και η σημασία της ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή, και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση βέβαια, δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως π.χ. την έλλειψη καλής πίστης Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Παύλου (ανωτέρω).
Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Ν.Σιακόλα (1999) 1 Α.Α.Δ. 44, η αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.1.86 και η αίτηση τροποποίησης 12 χρόνια μετά. Το Εφετείο έκρινε πως υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Έκρινε, περαιτέρω, πως υπήρξε σφάλμα αφού ο συνήγορος θα έπρεπε εξ’αρχής να γνωρίζει τη δικονομική ανάγκη για την παροχή λεπτομερειών του αλλοδαπού δικαίου. Η αίτηση για τροποποίηση εγκρίθηκε. Η εξήγηση που δόθηκε ότι ο συνήγορος τελούσε με την αντίληψη ότι δεν χρειαζόταν η έκθεση λεπτομερειών ήταν ικανοποιητική στην απουσία ένδειξης ότι η καθυστέρηση δεν ήταν καλόπιστη.
Θα προχωρήσω να εξετάσω τα θέματα που έχουν εγερθεί, υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών.
Καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης – αιτιολόγηση της
Με αυτό το λόγο ένστασης συνδέεται και ο ισχυρισμός ότι η αιτήτρια επιδιώκει να εισάξει στοιχεία που ήταν γνωστά σ΄αυτήν. Σε σχέση με το θέμα καθυστέρηση διαφωτιστικά ήταν όσα αναφέρθηκαν στη F.B.L. v. Σιακόλα (ανωτέρω). Η καθυστέρηση προσμετρά σε συνάρτηση με το στάδιο κατά το οποίο επιχειρείται η τροποποίηση, αρχίζοντας όμως από το χρονικό σημείο κατά το οποίο διαπιστώθηκε η ανάγκη για τροποποίηση. Με αυτή την έννοια δεν μπορώ να διαγνώσω υπέρμετρη και/ή αναιτιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους της ενάγουσας. Η ενάγουσα προβάλλει ότι ανέφερε ότι διαπίστωσε τις ζημιές που προκλήθηκαν στην κατοικία της στους δικηγόρους της σε συνάντηση που είχε μαζί τους για να ετοιμάσουν την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Τονίζω ότι η αλήθεια των πιο πάνω δεν διαψεύσθηκε ή αμφισβητήθηκε καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον καθ΄ου η αίτηση. (βλ. Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (πιο πάνω). Θεωρώ συνεπώς ότι πρόκειται για ειλικρινή παραδοχή κάποιων ελλείψεων σε δικόγραφα και αδυνατώ να διαγνώσω δυνατότητα πιο έγκαιρης ενέργειας.
Η αναγκαιότητα δε των τροποποιήσεων θεωρώ ότι προκύπτει με βάση το ενώπιον μου υλικό αφού η ενάγουσα επιζητεί να θέσει ενώπιον μου όλες τις ζημιές που προήλθαν από την παράβαση της συμφωνίας και όλα τα οφειλόμενα ενοίκια. (βλ. William Patrick Jack v. Philippa Estates Ltd (1988) 1 CLR 607).
Τα περί επιδίωξης αλλαγής κλίμακος
O καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται πως στην αίτηση έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί και αίτημα για αλλαγή κλίμακας. Σύμφωνα με την νομολογία η κλίμακα της αγωγής δεν αποτελεί αντικείμενο τροποποίησης. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα πιο κάτω λέχθηκαν στην απόφαση Αθηνόδωρος Βασιλειάδης v. Πετρολίνα Λτδ (1994) 1 ΑΑΔ 16, στη σελ.23:
«Οι εφεσείοντες υπέβαλαν και ξεχωριστό αίτημα για την τροποποίηση της κλίμακας του κλητηρίου εντάλματος και της εκθέσεως απαιτήσεως. Η κλίμακα της αγωγής δεν αποτελεί μέρος της γραπτής πρότασης αλλά συνέπεια της. (Βλ. Τhoma v. Chambou (1986) 1 C.L.R. 68). Mε γνωστή την αξίωση των εφεσειόντων η κλίμακα θα προκύψει ως ζήτημα αριθμητικού υπολογισμού και θα εναπόκειται στους εφεσείοντες αλλά και στο Πρωτοκολλητείο να βεβαιωθούν ότι θα έχουν καταβληθεί τα προβλεπόμενα τέλη».
Η κατ΄ισχυρισμό πρόσθεση νέας βάσης αγωγής την οποία η αιτήτρια όφειλε να γνώριζε πριν την καταχώρηση της αγωγής
Από την αγόρευση της συνηγόρου του καθ΄ου δεν προκύπτει ποια είναι κατά την εισήγηση της η νέα αιτία αγωγής που επιχειρεί η αιτήτρια να προσθέσει.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις μετατρέπουν την ουσία, τη φύση ή τον χαρακτήρα της αγωγής, αφού ακόμα και η προσθήκη μιας νέας βάσης αγωγής η υπεράσπισης, δεν είναι από μόνη της λόγος άρνησης αιτούμενης τροποποίησης.
Στην απόφαση του έντιμου δικαστή κ.Κ.Κληρίδη, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην αγωγή 514/01 ημερ. 30.11.06 λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ.9:
«Όπως προκύπτει από τη νομολογία και σχετικές αυθεντίες, ακόμα και η προσθήκη μιας νέας βάσης αγωγής ή υπεράσπισης, δεν είναι αφ΄εαυτής λόγος άρνησης αιτούμενης τροποποίησης. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Αnnual Practice (1950) pg. 627, το Δικαστήριο δεν πρέπει να αρνηθεί να επιτρέψει μια τροποποίηση απλά επειδή μέσω αυτής εισάγεται μια νέα υπόθεση. Θα αρνηθεί μόνο εκεί όπου η τροποποίηση θα άλλαζε την αγωγή μετατρέποντας την σε αγωγή ουσιωδώς διαφορετικού χαρακτήρα, η οποία θα μπορούσε με περισσότερη ευχέρεια ν΄αποτελέσει αντικείμενο νέας αγωγής (βλ. επίσης Χρίστου v. Στυλιανού (1992) 1 (Α) ΑΑΔ 704)».
Σίγουρα στις τροποποιήσεις περιλαμβάνονται νέοι ισχυρισμοί για μονομερή τερματισμό της σύμβασης ενοικίασης και ζημιές στο επίδικο ακίνητο. Δεν θεωρώ όμως ότι η εισαγωγή τους στην Έκθεση Απαίτησης θα μετατρέψει καθ΄οιονδήποτε τρόπο την ουσία, τη φύση ή το χαρακτήρα της αγωγής. Πρόκειται εξάλλου για κατ΄ισχυρισμό παραβάσεις της ίδιας σύμβασης ενοικίασης. Προσθέτω ότι ο εναγόμενος θα έχει κάθε ευκαιρία να αντιμετωπίσει τους εν λόγω ισχυρισμούς αφού η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη αρχίσει.
Αντικανονικότητα της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση
Είναι προφανές πως η ενόρκως δηλούσα είναι η αιτήτρια-ενάγουσα. Είναι δε προφανές, όπως εξάλλου αναφέρει, ότι τα γεγονότα που αναφέρει στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης της περιήλθαν στην αντίληψη της ιδίας, κάτι εξάλλου που δεν αμφισβητήθηκε με αντεξέταση.
Η κατ΄ισχυρισμό κακοπιστία των αιτητών
Από το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να καταδεικνύει κακοπιστία, όπως η νομολογία έχει ερμηνεύσει τον όρο αυτό. Θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι με ποιο ακριβώς τρόπο θα επηρεαστούν τα δικαιώματα του εναγόμενου με τις επιχειρούμενες τροποποιήσεις παρέμεινε ασαφές και απροσδιόριστο.
Το θέμα της δικαιοδοσίας
Έχω την άποψη ότι δεν ενδείκνυται να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης θέμα δικαιοδοσίας. Κατ΄αρχήν σημειώνω ότι δεν έχει γίνει χρήση της Δ.27. Ανεξάρτητα όμως τούτου σημειώνω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η συμφωνία είχε λήξει και ότι ο εναγόμενος συνέχισε να διαμένει στο επίδικο ακίνητο (βλ.άρθρο 2 του Νόμου 23/83). Οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί της ενάγουσας που επικαλείται η συνήγορος του εναγομένου για να υποστηρίξει την έλλειψη δικαιοδοσίας δεν γίνονται αποδεκτοί από τον εναγόμενο στην Έκθεση Υπεράσπισης του (βλ. παραγράφους 2 και 4 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης). Συνεπώς, χωρίς την ύπαρξη μαρτυρίας και ευρημάτων δεν μπορεί να εξεταστεί το θέμα της δικαιοδοσίας σε αυτό το στάδιο.
Συνοψίζοντας καταλήγω ότι η έγκριση της αίτησης δεν θα προκαλέσει αδικία ή βλάβη η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. Κατά συνέπεια η αίτηση εγκρίνεται ως το αιτητικό της. Θεωρώ ότι η αναφορά στην παράγραφο 1(δ) σε παράγραφο 7 της ΄Εκθεσης Απαίτησης και στην 1(ε), (στ),(ζ) και (στ) σε παράγραφο 8 αφορούν τυπογραφικά λάθη (θα πρέπει να αναφέρονται λογικά στις παραγράφους 6 και 7, αντίστοιχα).
Τα έξοδα της παρούσας αίτησης και επιπλέον όσα έξοδα χαθούν (thrown away) λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ τoυ εναγόμενου-καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης.
Θα προχωρήσω να δώσω οδηγίες για καταχώριση τροποποιημένων δικογράφων.
(Υπ) ………………………………………
Μ.Παπαϊωάννου, Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΣΗ