ECLI:CY:EDLEF:2018:A557
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Aλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 2755/18
Μεταξύ:
1. XXXXX ΚΑΡΥΔΗΣ υπό την ιδιότητα του Παραλήπτη
δυνάμει Ομολόγου Επιβάρυνσης
έναντι της εταιρείας EQUIX GROUP LTD
2. XXXXX GAYNULIN
Ενάγοντες
-και-
1. EQUIX GROUP LTD
2. XXXXX MAGDEEV
3. XXXXX MAGDEEV
Εναγομένων
-------------------------------------
Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου 2018
Εμφανίσεις:
Για Αιτητές: κ. Λαμπριανίδης και κ. Φρακάλας
Για Εναγομένους 2 και 3: κα Φιλιππίδου για Πατρίκιο Παύλου
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (EX-TEMPORE)
Στις 9.10.18 εκδόθηκαν μονομερώς δυο προσωρινά διατάγματα κατόπιν μονομερούς αίτησης των εναγόντων. Όρισα την υπόθεση σε σύντομο χρονικό διάστημα στις 16.10.18 για σκοπούς επίδοσης στους εναγομένους και οριστικοποίησης των διαταγμάτων. Στις 16.10.18 οι συνήγοροι των διαδίκων που εμφανίζονται σήμερα εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά δυστυχώς για λόγους που δεν μπορώ να γνωρίζω, ο φάκελος δεν κατέστη δυνατόν να ανευρεθεί παρά τις προσπάθειες του Πρωτοκολλητή. Το Δικαστήριο καθηκόντως δεν μπορούσε να χειριστεί την υπόθεση ή να συντάξει οποιοδήποτε πρακτικό χωρίς να έχει φάκελο ενώπιον του. Ο φάκελος ανευρέθηκε μετά από λίγες μέρες και ζήτησα οι συνήγοροι να έρθουν την προηγούμενη Παρασκευή στις 19.10.18 για να επιληφθώ της υπόθεσης. Όπως με πληροφόρησε το Πρωτοκολλητείο με αίτημα της συνηγόρου των εναγομένων 2 & 3 που δεν μπορούσε να ήταν παρούσα, η υπόθεση ορίστηκε σήμερα για να ακούσω τις θέσεις των εναγομένων 2 & 3 σε σχέση με το διάταγμα.
Σήμερα, η συνήγορος των εναγομένων 2 & 3 ζήτησε την ακύρωση του διατάγματος ισχυριζόμενη ότι αυτό εξέπνευσε στις 16.10.18, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένο για επίδοση και οριστικοποίηση, και κατά την οποία είχε απολεσθεί ο φάκελος. Ισχυρίστηκε με παραπομπή σε νομολογία ότι έπρεπε εκείνη τη μέρα να ανανεωθεί το διάταγμα και ότι εν πάση περιπτώσει, είχε εκδοθεί μέχρι τις 16.10.18 και χωρίς ανανέωση στις 16.10.18, το διάταγμα παύει να ισχύει.
Αντίθετη είναι η άποψη της πλευράς των εναγόντων ο συνήγορος των οποίων εισηγήθηκε με παραπομπή σε νομολογία ότι το διάταγμα δεν έχει εκπνεύσει.
Βέβαια, προτού υπεισέλθω στη νομική πτυχή της υπόθεσης, θα πρέπει να σημειώσω ότι η πλευρά των εναγομένων 2 & 3, φαίνεται ότι επιδιώκει να αποκτήσει πλεονέκτημα στην υπόθεση, εκμεταλλευόμενη την αδυναμία του Πρωτοκολλητή να εξεύρει το φάκελο.
Δεν είναι θέμα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο γιατί αφορά την δεοντολογία μεταξύ των συνηγόρων. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ ότι η εισήγηση των εναγομένων 2 & 3 με βάσει τη νομολογία που έχω υπόψη μου δεν ευσταθεί.
Το πρώτο στοιχείο είναι ότι δεν θα μπορούσε να ανανεωθεί το διάταγμα στις 16.10.18 με την έννοια ότι δεν υπήρχε φάκελος ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να επιληφθεί υπόθεσης ούτε να συντάξει πρακτικό χωρίς να έχει φάκελο ενώπιον του. Άρα στην ουσία η συνήγορος των εναγομένων 2 & 3, εισηγείται ότι το Δικαστήριο δεν έπραξε κάτι το οποίο ήταν αδύνατο να πράξει.
Κατά δεύτερο λόγο, η νομολογία στην οποία με έχει παραπέμψει η συνήγορος, αφορά υποθέσεις στις οποίες δεν έγινε επίδοση, και εν πάση περιπτώσει δεν είχε λάβει γνώση ο εναγόμενος για την έκδοση του μονομερούς διατάγματος.
Η παρούσα περίπτωση είναι σαφώς διαφορετική. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν συμφωνεί με τη θέση των εναγομένων 2 & 3. Η πρώτη απόφαση που εντοπίζω είναι του 1996 υπόθεση certiorari ICC Chemicals (UK) Limited (1996) 1 Α.Α.Δ. 634 στην οποία είχε ανατραπεί η απόφαση Πρωτόδικου Δικαστή ο οποίος αποφάσισε ότι η ισχύς ενός προσωρινού διατάγματος είχε εκπνεύσει. Τονίστηκε η αρχή ότι το προσωρινό διάταγμα έχει την έννοια της ισχύος μέχρι περάτωσης της αγωγής ή άλλης οδηγίας του Δικαστηρίου και σε αυτήν την υπόθεση για να εκπνεύσει το διάταγμα ήταν σαφές από τον Δικαστή Νικολαϊδη ότι έπρεπε να δοθεί ρητή διαταγή για εκπνοή του. Στην απουσία αυτής της διαταγής δεν εκπνέει αυτεπάγγελτα το διάταγμα. Έχουν εκδοθεί έκτοτε αρκετές αποφάσεις για το χρονικό διάστημα ισχύος ενός προσωρινού διατάγματος προτού οριστικοποιηθεί. Όλες οι αποφάσεις, είναι προς την κατεύθυνση ότι δεν χρειάζεται ρητή αναφορά από το Δικαστήριο για συνέχιση ισχύος του διατάγματος παρά το γεγονός ότι στην πράξη αρκετοί συνήγοροι, για να μην πω στο σύνολο τους, ζητούν σε κάθε δικάσιμο να γίνει πρακτικό συνέχισης ισχύος του διατάγματος.
Θα αναφερθώ σε μια ακόμα απόφαση, είναι η Arturovich (2013) 1 C.L.R. 1569 όπου εδώ σαφώς το Ανώτατο Δικαστήριο σε αίτημα certiorari ανέφερε ότι η μη ρητή αναφορά περί παράτασης ισχύος του προσωρινού διατάγματος δεν έχει καμία ουσιαστικά σημασία. Τα προσωρινά διατάγματα ισχύουν μέχρι εκδίκασης της υπόθεσης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου να τα ακυρώσει. Ως εκ τούτου, η θέση που έχει εκφραστεί σήμερα από πλευράς εναγομένων 2 & 3 για εκπνοή των διαταγμάτων λόγω του ότι ο φάκελος είχε απολεσθεί και δεν υπήρξε σαφής αναφορά για ανανέωση τους, δεν ευσταθεί. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί ως προς την ασάφεια των διαταγμάτων, από μόνοι τους δεν είναι αρκετοί στο παρόν στάδιο για να οδηγήσουν σε ακύρωση. Μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια ένστασης όπου το Δικαστήριο θα έχει την ευχέρεια να ακούσει και τους δυο διαδίκους επί της ουσίας της αίτησης και να αποφασίσει κατά πόσον τα διατάγματα που έχουν εκδοθεί μονομερώς θα γίνουν οριστικά μέχρι εκδίκασης της αγωγής ή θα απορριφθούν ή τροποποιηθούν με οποιοδήποτε τρόπο όπως έχει το Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια να πράξει. Ως εκ τούτου το αίτημα των εναγομένων 2 & 3 απορρίπτεται.
Η υπόθεση θα οριστεί για προγραμματισμό με οδηγίες όπως καταχωριστεί ένσταση από πλευράς εναγομένων. Μέχρι τότε και παρότι το θεωρώ πλεονασμό, αναφέρω ότι τα διατάγματα θα συνεχίσουν να είναι σε ισχύ μέχρι εκδίκασης της αγωγής ή μέχρι το Δικαστήριο αυτό αποφασίσει για την ακύρωση ή τροποποίηση τους αφού ακούσει βέβαια και τις δυο πλευρές.
(Υπ.) ………..……………………………….
Α. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ.
Πιστόν αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
ΑΠ/ΚΚ