ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ.

 

                                                                                         Αρ. Αγωγής: 943/13

 

Μεταξύ:

YOUKLIK LOCAL LTD

                                                                                         Ενάγουσας

 

v.

 

ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ

                                                                                         Εναγομένης

 

------------------------------------------------

 

Ημερομηνία: 1η Νοεμβρίου 2024

 

Εμφανίσεις:

Για την Ενάγουσα: κα M. Καραολιά με κα Μ. Παπακώστα και κα Θ. Μυλωνά για M. Ηλιάδη & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε.

Για την Εναγόμενη: κ. M. Νικολάου με κα Κ. Αχιλλέως για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

        Με την ως άνω αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης: (i) Δήλωση ότι νομίμως είχε τερματίσει στις 7.12.12 τη Σύμβαση Συνεργασίας τους, (ii) Γενικές αποζημιώσεις ύψους €13.712.586 υπό τύπον διαφυγόντος κέρδους και (iii) Ειδικές αποζημιώσεις ύψους €4.121.325 για τις ζημιές της, συν νόμιμο τόκο και έξοδα. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων η Ενάγουσα διευκρίνισε ότι οι δύο οικονομικές αξιώσεις τίθενται διαζευκτικά η μια προς την άλλη (βλ. ηλεμήνυμα ημερ. 14.6.23).

 

        Η Εναγόμενη υπερασπιζόμενη ισχυρίστηκε ότι εκπλήρωσε πλήρως τις υποχρεώσεις της, ότι ήταν η Ενάγουσα η οποία παρέβη κατάφωρα τις υποχρεώσεις της και με το δικό της δικόγραφο ανταπαίτησε: (i) Δήλωση ότι ο δικός της τερματισμός ήταν νόμιμος, (ii) Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ύψους €500.000, (iii) Ειδικές αποζημιώσεις ύψους €5.927.651 για ζημιές, καθώς και κάποιες συναφείς δηλώσεις ή διατάγματα, συν νόμιμο τόκο και έξοδα. Το προαναφερθέν ποσό των ειδικών αποζημιώσεων περιορίστηκε κατά την ακρόαση σε €1.796.889, ήτοι περιορίστηκε για κάποιο ποσό μετά από δήλωση του συνηγόρου της και για κάποιο άλλο ποσό μετά από μη αποδοχή μαρτυρίας βάσει ενδιάμεσης απόφασης, η οποία εν τέλει φαίνεται να έγινε δεκτή, ως συνάγεται από την αγόρευση (σ. 2).

 

Μαρτυρία

 

        Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Ενάγουσα κάλεσε επτά μάρτυρες ενώ για την υπεράσπιση και ανταπαίτησή της η Εναγόμενη κάλεσε τρεις μάρτυρες. Απαιτήθηκαν 15 δικάσιμοι για την ολοκλήρωση της ακρόασης και στα πλαίσιά της κατατέθηκαν πέραν των 240 εγγράφων ή τεκμηρίων, τα οποία από κοινού με τα πρακτικά και τις αγορεύσεις υπερβαίνουν τις 1.500 σελίδες.

 

        Ο Μ.Ε.1 κ. Holm Hallbauer, είναι ένας εκ των διευθυντών και μετόχων της Ενάγουσας και στη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο Β, ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι οι συνδεδεμένες με την Ενάγουσα εταιρείες NetLinx Europe GmbH (εφεξής «NetLinx») και Studio Innovators International (εφεξής «Sii») είχαν μακρόχρονη επιχειρηματική σχέση με την Εναγόμενη, ακόμα και πριν από τη σύσταση της Ενάγουσας, που έγινε κατά το 2011 (Τεκμήριο 1).

 

·          Ότι μεταξύ 26.4.04 και πριν τις 9.1.12 είχαν υπογραφεί διάφορες συμφωνίες και προσαρτήματα αυτών μεταξύ της NetLinx και της Εναγόμενης ενώ περαιτέρω στο ενδιάμεσο αυτό διάστημα, έγιναν παρουσιάσεις για ένα σύγχρονο τρόπο ηλεκτρονικής προβολής του Χρυσού Οδηγού της Εναγόμενης, και με τη χρήση των Sales Top Systems, για την ενίσχυση των πωλήσεων διαφημιστικών υπηρεσιών μέσω μιας διαδικτυακής πύλης (Τεκμήρια 2 ‑ 13).

 

·          Ότι κατά το τέλος των μακρών διαπραγματεύσεων σε σχέση με τους όρους μιας συμφωνίας για την ανάπτυξη και λειτουργία διαδικτυακής πύλης, συμφωνήθηκε ότι η σύμβαση θα εκτελείτο από μια νέα δική τους εταιρεία, οπότε συστάθηκε στην Κύπρο η Ενάγουσα στις 29.9.11.

 

·          Ότι η Συμφωνία Συνεργασίας για την ανάπτυξη και λειτουργία της διαδικτυακής πύλης υπεγράφη στις 9.1.12 (Τεκμήριο 14), στο Παράρτημα 1 της οποίας προσδιορίζονται τα Διαφημιστικά Προϊόντα και οι Υπηρεσίες που θα παρείχοντο, καθώς και οι σχετικές τιμές, ενώ τα μερίδια των συμβαλλομένων μερών περιγράφονται στο Παράρτημα 9 (Σενάρια 1 έως 5).

 

·          Ότι για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της η Ενάγουσα προσέλαβε και διόρισε τις συνδεδεμένες με την ίδια εταιρείες, ήτοι τη NetLinx για τα θέματα του λογισμικού nxDSMP και την Sii για τα Sales Top Systems, ολοκλήρωσε τις απαραίτητες εργασίες και την προετοιμασία, κατήρτισε Σχέδιο Έργου (Project Plan) και Σχέδιο Μάρκετινγκ για προώθηση των πωλήσεων στους πελάτες της Εναγόμενης.

 

·          Ότι στις 19.3.12 η NetLinx με την Εναγόμενη υπέγραψαν Συμφωνία Πρόσβασης εξ Αποστάσεως («Remote Access Agreement») προς μείωση της πιθανότητας διακοπής του συστήματος στις εγκαταστάσεις της Εναγόμενης ενόσω η NetLinx θα πραγματοποιούσε εργασίες συντήρησης και ανάπτυξης του συστήματος (Τεκμήριο 15).

 

·          Ότι πλην του nxportal το σύστημα ήταν πλήρως εγκατεστημένο στις 22.6.12, είχαν δοκιμαστεί όλες οι διεπαφές (interfaces), είχαν επιλυθεί τα παρουσιασθέντα προβλήματα και από πλευράς Ενάγουσας δεν υπήρχαν ανοικτά ζητήματα αλλά η Εναγόμενη χρησιμοποιούσε ως δικαιολογία για τη μη λειτουργία του νέου συστήματος το ότι ήταν πιο περίπλοκο και χρονοβόρο από το προηγούμενο. Η Ενάγουσα προχώρησε στη χρήση των πληροφοριών, που είχαν λάβει, προς ετοιμασία σχεδόν 18.000 εξατομικευμένων προτάσεων. Δείγμα έντυπης τέτοιας παρουσίασης παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο (ως Τεκμήριο 16).

 

·          Ότι η Ενάγουσα εφήρμοσε την τεχνική φωτογραφικού σαφάρι και καρτ ποστάλ μέσω φωτογράφων, οι οποίοι φωτογράφισαν εγκαταστάσεις πελατών της Ενάγουσας (Τεκμήρια 17, 18), ότι μετά έπρεπε να εκτυπωθούν και αποσταλούν αυτές οι εξατομικευμένες κάρτες στους πελάτες της Εναγόμενης, ότι μετά την αποστολή των καρτών αναμένετο όπως οι σύμβουλοι πωλήσεων της Εναγόμενης τηλεφωνήσουν για προσωπική συνάντηση με κάθε πελάτη για την τελική διευθέτηση της διαφήμισης του πελάτη τόσο εντύπως όσο και στη διαδικτυακή πύλη, ούτως ώστε να υπάρξουν παραγγελίες για διαφήμιση και έσοδα στους συμβαλλόμενους διαδίκους και ότι η Εναγόμενη είχε συμφωνήσει να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον 15 συμβούλους πωλήσεων, θέμα για το οποίο η Ενάγουσα την είχε προμηθεύσει με 18 φορητούς υπολογιστές.

 

·          Ότι βάσει του συμφωνηθέντος χρονοδιαγράμματος, Παραρτήματος 3 στη συμφωνία, η έναρξη λειτουργίας της πύλης θα γινόταν στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2012 και κατόπιν περαιτέρω συμφωνίας, θα άρχιζε στις 15.10.12, πλην όμως στις 12.10.12 η Εναγόμενη ενημέρωσε ότι δεν θα επέτρεπε την έναρξη λειτουργίας μέσω των διακομιστών (webservers) λόγω κατ' ισχυρισμόν τεχνικών και νομικών ζητημάτων (Τεκμήριο 43). Οι ενέργειες της Εναγόμενης προκάλεσαν σοβαρές καθυστερήσεις με αποτέλεσμα τον τερματισμό του έργου για τη δημιουργία της πύλης.

 

·          Ότι η Εναγόμενη είχε παραβιάσει: (Α) την υποχρέωσή της για καταβολή κάθε δυνατής προσπάθειας για τα Sales Top Systems, (Β) το δικαίωμα της Ενάγουσας σε σχέση με τα έσοδά της από την υλοποίηση διαδικτυακών διαφημιστικών προϊόντων, (Γ) το δικαίωμα της Ενάγουσας σε προωθητικές δραστηριότητες, (Δ) την υποχρέωσή της για παροχή πληροφοριών, (Ε) την υποχρέωση αποχής από πωλήσεις και από προώθηση ηλεκτρονικών (online) υπηρεσιών, (ΣΤ) την υποχρέωση δημιουργίας υπερσυνδέσμου (hyperlink) από τη διαδικτυακή διεύθυνση της Εναγόμενης προς την πύλη, (Ζ) το δικαίωμα της Ενάγουσας στον σχεδιασμό της πύλης, στη σήμανση και στην προώθηση προϊόντων (branding and promoting) και (Η) την υποχρέωση έναρξης λειτουργίας της πύλης (going live) (Τεκμήρια 20 έως 56).

 

·          Ότι λόγω των πιο πάνω ενεργειών η Ενάγουσα επέδωσε ειδοποίηση παραβάσεων («Notice of Default») στις 22.10.12, ζητώντας συμμόρφωση εντός 45 ημερών (Τεκμήριο 57), χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αντιθέτως η Εναγόμενη με επιστολή της ημερ. 5.12.12 (Τεκμήριο 58) αρνήθηκε ότι υπήρχαν παραβιάσεις και προέβαλε διάφορες κατηγορίες εναντίον της Ενάγουσας, εξ ου και με νεότερη επιστολή της ημερ. 7.12.12 η Ενάγουσα τερμάτισε τη συμφωνία, ζητώντας αποζημιώσεις (Τεκμήριο 59).

 

·          Ότι στις 28.12.12 η Εναγόμενη επανήλθε με επιστολή των δικηγόρων της (Τεκμήριο 60), αρνούμενη ότι η συμφωνία είχε τερματιστεί νομίμως και προβάλλοντας δική της ειδοποίηση παραβάσεων της συμφωνίας, στην οποία η Ενάγουσα απάντησε στις 4.2.13 (Τεκμήριο 61).

 

·          Ότι λόγω της παράβασης εκ μέρους της Εναγόμενης η Ενάγουσα έχει υποστεί ειδικές ζημιές ύψους €4.121.325 (τις οποίες ο Μ.Ε.1 παραθέτει αναλυτικά) και σημαντική απώλεια κέρδους, το οποίο υπολόγισαν σε €13.712.586 και αξιώνουν ως γενικές αποζημιώσεις.

 

          Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.1 είπε, μεταξύ άλλων, πως το σύστημα nxStar είναι ένα πολύ πιο απλό σύστημα, το οποίο αφορά μόνο την παραγωγή έντυπου υλικού σε αντίθεση με το nxDSMP, ότι μέχρι το 2012 η Εναγόμενη παρείχε στην αγορά τους έντυπους καταλόγους (Χρυσό, Τουριστικό, Επιχειρήσεων), ότι η Εναγόμενη παρέλειψε να προβεί στο 90% των προωθητικών ενεργειών, ότι η προγραμματιζόμενη πύλη αφορούσε την ψηφιοποίηση των πιο πάνω καταλόγων και τη δημιουργία διαφημιστικών προϊόντων, τα οποία θα δημιουργούσαν έσοδα και για τις δύο πλευρές, ότι είχαν δημιουργήσει 2.300 καρτ ποστάλ τις οποίες η Εναγόμενη δεν ταχυδρόμησε, αρνούμενος πως υπήρχαν προβλήματα ποιότητας σε όσες δεν ταχυδρομήθηκαν και πρόσθεσε ότι είχαν αναστατωθεί όταν παρέλαβαν το ηλεμήνυμα ημερ. 1.6.12 (Τεκμήριο 33) με το οποίο η Εναγόμενη υποστήριζε ότι ήταν θέμα δικό της οι προωθητικές ενέργειες.

 

        Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του συμφώνησε ότι ο σχεδιασμός μιας ιστοσελίδας με προσεγμένη παρουσίαση στο κοινό είναι εντελώς διαφορετικό θέμα από την ανάπτυξη ενός λογισμικού και αναγνώρισε ηλεμήνυμα του εκπροσώπου της Εναγόμενης, κ. Κασάπη (Μ.Υ.1), ημερ. 18.10.12, ως επιστολή στην οποία παρουσιάζονταν αρκετά θέματα προς επίλυση (Τεκμήριο 62), δεχόμενος ότι υπήρξαν πολλές συζητήσεις προκειμένου να βρεθεί μια κατάλληλη λύση για την πύλη, για την οποία είπε πως ήταν ένα προϊόν της Ενάγουσας. Τα τεχνικά θέματα, είπε, τα γνωρίζουν η διευθύντρια Vicky Hallbauer (Μ.Ε.2) και ο υπεύθυνος έργου Roland Adam (Μ.Ε.3).

 

        Ο Μ.Ε.1 συμφώνησε ότι η πύλη θα έπρεπε να τεθεί σε λειτουργία την 1.10.12, ότι την είχαν παρουσιάσει για πρώτη φορά ζωντανά (live) γύρω στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2012, ότι εν τέλει η πύλη υπεδείχθη στην τελική της μορφή στις αρχές Οκτωβρίου του 2012 για περαιτέρω δοκιμές οι οποίες έγιναν κατά την πρώτη εβδομάδα του μηνός αυτού (μετά την ημερομηνία που είχε τεθεί αρχικά για παράδοση της πύλης), προσθέτοντας ότι αυτό οφείλετο σε δύο μεγάλες καθυστερήσεις από πλευράς της Εναγόμενης [φωτογραφική εκστρατεία, αξιολόγηση του υλισμικού (hardware)]. Παρομοίως συμφώνησε ότι η Εναγόμενη προχώρησε εντός ολίγων ημερών σε σωρεία ελέγχων πριν στείλει την ειδοποίηση παραβάσεων (2.10 έως 22.10.22) και ότι με τα Τεκμήρια 43, 62, 55 και 190 η Ενάγουσα παρέλαβε τότε μια σύνοψη ζητημάτων προς επίλυση στα οποία και ανταποκρίθηκαν αλλά όχι ζητήματα λειτουργικότητας. Διευκρίνισε ότι η ειδοποίηση της Ενάγουσας ημερ. 22.10.12 για άρση παραβάσεων είχε σταλεί εξαιτίας της επιστολής της Εναγόμενης ημερ. 12.10.12 και των σημείων υπ' αρ. 7 και 8 περί του ότι δεν θα έθετε την πύλη σε λειτουργία. Επέμεινε στη θέση του ότι δεν ήταν μόνο η περίοδος από 2.10 έως 22.10 το θέμα αλλά το ότι είχαν υπάρξει πολλές καθυστερήσεις, η Εναγόμενη δεν ενεργούσε βάσει της Συμφωνίας Συνεργασίας και δημιούργησε πολλές δυσκολίες στη δική τους πλευρά, αφού η Εναγόμενη έστειλε και επιστολές λέγοντας ότι ίσως είχε αιτία για τερματισμό. Επανέλαβε ότι η Εναγόμενη παρέβη τη συμφωνία με την αποστολή της επιστολής ημερ. 12.10.12.

 

        Η Μ.Ε.2, Vicky Hallbauer, είναι επίσης εκ των διευθυντών και μετόχων της Ενάγουσας, καθώς και η γραμματέας της (Τεκμήριο 1). Στη δική της γραπτή δήλωση, Έγγραφο Γ, ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι το 2004 εργαζόταν στη NetLinx και το 2005 στην Sii, ευρισκόμενη σε στενή συνεργασία με την Εναγόμενη. Οι δύο εταιρείες στις οποίες εργαζόταν είχαν γνώση και εμπειρία σε νέες ψηφιακές υπηρεσίες.

 

·          Ότι σε συναντήσεις της με εκπροσώπους της Εναγόμενης παρουσίασε τα προϊόντα τους, πράγμα που οδήγησε σε περαιτέρω πολλές συζητήσεις μέχρι και την παρουσίαση συγκεκριμένης πρότασης κατά τον Οκτώβριο του 2009 για βελτίωση των πωλήσεων και δημιουργία πύλης (Τεκμήριο 6), επί της οποίας πρότασης άρχισαν το 2010 διαπραγματεύσεις για σύμβαση. Το επιπλέον στοιχείο στην περίπτωση της Εναγόμενης ήταν η σκοπούμενη παράδοση μιας διαδικτυακής πύλης.

 

·          Ότι υπό την προϋπόθεση ότι θα προχωρούσαν με τη συμφωνία, είχαν αντικαταστήσει το παλαιό λογισμικό nxStar για έντυπους καταλόγους με το nxDSMP που δημιουργήθηκε για ψηφιακούς Χρυσούς Οδηγούς και είχαν πληρώσει για την άδεια χρήσης του ενώ η Εναγόμενη θα πλήρωνε για τις εργασίες εγκατάστασής του (από τις 10.000 ώρες όμως πλήρωσε τις μισές).

 

·          Ότι είχαν εξηγήσει πως η πύλη θα σχεδιαζόταν, θα ανήκε και θα τηρείτο από την Ενάγουσα, όπως και το υλικό που σχετιζόταν με την πύλη (Τεκμήριο 65) και ότι η Εναγόμενη είχε εισηγηθεί όπως φιλοξενηθεί το υλικό της πύλης στις εγκαταστάσεις της (Εναγόμενης) εν γνώσει του ότι η διαχείριση των εξυπηρετητών (servers) θα γινόταν μεν από την Εναγόμενη αλλά η διαχείριση των εφαρμογών από τη NetLinx (Τεκμήρια 66, 67), οπότε υπεγράφη η συμφωνία.

 

·          Ότι το υλισμικό (Sales Top Systems) και το λογισμικό (Sales Force Automation) τέθηκαν στη διάθεση της Εναγόμενης ούτως ώστε οι σύμβουλοι πωλήσεων της τελευταίας να ενισχύσουν τις πωλήσεις τους σε διαδικτυακά διαφημιστικά προϊόντα και υπηρεσίες μέσω της πύλης προς αμοιβαίο όφελος και κέρδος.

 

·          Ότι για τις ανάγκες των εξατομικευμένων καρτών η Ενάγουσα ανέλαβε ένα φωτογραφικό σαφάρι αλλά σύντομα ανακάλυψε ότι τα δεδομένα δεν ήταν επικαιροποιημένα, πράγμα που προκάλεσε καθυστερήσεις και δαπάνες.

 

·          Ότι η Ενάγουσα τήρησε την υποχρέωσή της για σχεδιασμό της πύλης (αρχική σελίδα, προώθηση επωνυμίας, ψηφιοποίηση στοιχείων).

 

·          Ότι η Εναγόμενη έστειλε μόνο 600 από τις κάρτες σε πελάτες και οι σύμβουλοί της πραγματοποίησαν λιγότερες από 10 επιτόπου επισκέψεις πωλήσεων, ενώ αρνήθηκε τη βοήθεια τεχνικού εμπειρογνώμονα της Ενάγουσας κατά τις επισκέψεις.

 

·          Ότι η Εναγόμενη δεν εκπλήρωσε το μέρος της συμφωνίας που την αφορούσε, για λόγους που η Μ.Ε.2 ανέλυσε (§30 Εγγράφου Γ).

 

          Αντεξεταζόμενη είπε μεταξύ άλλων ότι τα προβλήματα εμφανίστηκαν όταν τέθηκε σε λειτουργία η πύλη, ότι η δική της άμεση ανάμειξη σταμάτησε με την υπογραφή της συμφωνίας, λόγω επιπλοκών εγκυμοσύνης, αλλά συνέχιζε να βοηθά (Τεκμήριο 67), ότι δεν έφυγε ποτέ από το έργο αν και δεν είχε άμεση επικοινωνία η ίδια με την Εναγόμενη από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Οκτώβριο του 2012 για ζητήματα διαφήμισης, ότι κατά την υπογραφή οι διευθυντές της Ενάγουσας ήταν η ίδια, ο πεθερός της (Μ.Ε.1) και ο σύζυγός της, ότι ποτέ δεν ήταν η ίδια το βασικό υπεύθυνο πρόσωπο για την επιτυχία του έργου και ότι εξ όσων γνωρίζει η δική τους ομάδα ακολουθούσε τις ανάγκες του συμβολαίου και προσπαθούσε να θέσει σε λειτουργία το αποτέλεσμα ενός έργου το οποίο είχε διάρκεια ζωής τα 15 έτη. Εξήγησε ότι ήθελαν η περίπτωση της Κύπρου να αποτελέσει πρότυπο διότι είχαν μια σειρά συμφωνιών στην αναμονή, οι οποίες εξαρτούντο από την επιτυχία αυτού του έργου. Η μεγάλη συζήτηση εκείνη την εποχή στον τομέα ήταν το πώς θα γίνει η ψηφιοποίηση των έντυπων χρυσών οδηγών.

 

        Η Μ.Ε.3 Νικολέττα Κώστα, ήταν εργοδοτούμενη της Ενάγουσας από τις 18.6.12 έως τον Ιούνιο του 2017 (Τεκμήριο 72). Στη γραπτή δήλωσή της, Έγγραφο Δ, ανέφερε:

 

·          Ότι μεταξύ άλλων είχε αναλάβει τη διεκπεραίωση και συντονισμό των δραστηριοτήτων προώθησης και πώλησης υπηρεσιών διαφήμισης και διαφημιστικών προϊόντων στους έντυπους καταλόγους της Εναγόμενης και στην πύλη βάσει οδηγιών του Μ.Ε.1 και άλλων.

 

·          Ότι εκτελούσε τα καθήκοντά της από γραφείο εντός των υποστατικών της Εναγόμενης, έχοντας καθημερινή επικοινωνία με τους συμβούλους πωλήσεων της τελευταίας μέχρι και τις 7.12.12 που αποχώρησε κατόπιν οδηγιών.

 

·          Ότι η εκστρατεία φωτογράφισης είχε ξεκινήσει από τον Απρίλιο του 2012 με τρεις φωτογράφους και ότι αργότερα διευρύνθηκε με την εργοδότηση άλλων επτά (Τεκμήριο 73).  

 

·          Ότι ο κατάλογος διευθύνσεων που είχε δώσει η Εναγόμενη δεν ήταν επικαιροποιημένος με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα παραίτησης φωτογράφων (π.χ. Τεκμήριο 74) ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν προηγήθηκε η επιστολή ενημέρωσης πελατών (Τεκμήριο 75) ή δεν εντοπίζονταν επιχειρήσεις (Τεκμήριο 76).

 

·          Ότι η δεύτερη εκστρατεία ολοκληρώθηκε στις 15.9.12 με φωτογραφίσεις 3.000 εγκαταστάσεων πελατών, για τις οποίες η ίδια παρέδωσε τις αντίστοιχες κάρτες μεταξύ 30.8.12 έως 1.11.12 (συνολικά 2.290) σε ηλεκτρονική μορφή (Τεκμήριο 77).

 

·          Ότι τις κάρτες τις παρέδωσαν σε ηλεκτρονική μορφή σε σύμβουλο πωλήσεων (Στέλιο Νεοφύτου), ο οποίος στις αρχές Νοεμβρίου του 2012 τής είπε πως οι σύμβουλοι είχαν στείλει σε πελάτες γύρω στις 600 κάρτες συνολικά, καθώς και ότι εκείνη την περίοδο ασχολούνταν με την εκτύπωση του Χρυσού Οδηγού και δεν επρόκειτο να γίνουν έτσι και αλλιώς επισκέψεις στους πελάτες.

 

·          Ότι από τον Μάιο του 2012 η Ενάγουσα είχε παραγγείλει 18 φορητούς υπολογιστές και 18 iPads κατόπιν αιτήματος της Εναγόμενης εκ των οποίων, μετά την παραλαβή τους, η Εναγόμενη χρησιμοποίησε τα 13 ζεύγη δίδοντάς τα σε συμβούλους τον Ιούνιο του 2012 ενώ τα υπόλοιπα πέντε παρέμειναν στα γραφεία της Ενάγουσας.

 

·          Ότι στις 16.7.12 ο Μ.Υ.1 ενημέρωσε πως η Εναγόμενη αντιμετώπιζε τεχνικά προβλήματα σχετικά με την ασφάλεια του δικτύου και τη σύνδεση των συσκευών iPad, για τα οποία ζήτησαν βοήθεια από τρίτη εταιρεία. Προσέθεσε ότι η Εναγόμενη χρειάστηκε πολύ χρόνο για να ερευνήσει το πρόβλημα και ότι εν τέλει (η Εναγόμενη) δήλωσε αδυναμία οπότε η Ενάγουσα παρήγγειλε οθόνες αφής με USB τις οποίες παρέλαβε στις 27.7.12 (Τεκμήριο 78).

 

·          Ότι όταν παρέλαβαν πίσω τον εξοπλισμό διαπίστωσαν διαγραφή του λογισμικού SFA, ότι ακολούθησε επανεγκατάσταση και επικοινωνία της για την παράδοση των οθονών που τελικά έγινε σταδιακά μεταξύ 20.8.12 έως 26.10.12 (Τεκμήρια 79, 80).

 

·          Ότι το υλικό που παρέλαβε για τον Τουριστικό Οδηγό δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς της πύλης οπότε είχε αποταθεί στον Κ.Ο.Τ. την 1.8.12 και στις 10.9.12 (Τεκμήριο 81) και μίσθωσαν υπηρεσίες ενός επαγγελματία (Τεκμήριο 82).

 

·          Ότι στις 4.12.12, μια μέρα πριν τη λήξη της προθεσμίας συμμόρφωσης, είχε συζήτηση με τον Μ.Υ.1 για ζητήματα συνδεσιμότητας των βάσεων δεδομένων και αλλαγής λογαριασμού. Κατά τη συζήτηση σχημάτισε την εντύπωση ότι ακόμα και με την προθεσμία να λήγει την επόμενη μέρα η Ενάγουσα ήθελε να προχωρήσει με το έργο και να θέσει σε λειτουργία διαδικτυακά την πύλη.

 

·          Ότι η ίδια στις 5.12.12 πραγματοποίησε τη δοκιμή του Powerpax Cyta 1.1 (Business to Business) στον φορητό υπολογιστή του Στέλιου Νεοφύτου, οπότε βρήκε πελάτες, έκαμε την παρουσίαση και διαπίστωσε ότι οι αναφορές (contract reports) λειτουργούσαν κανονικά (Τεκμήριο 83).

 

·          Ότι εξ όσων αντιλήφθηκε, η ιδέα (concept) της πύλης δεν είχε γίνει πλήρως κατανοητή από τη διοίκηση της Εναγόμενης (ήτοι οι υποχρεώσεις, το χρονοδιάγραμμα), εξ ου και δεν υπήρχαν κατευθυντήριες γραμμές προς τους συμβούλους για ένα τέτοιο μεγαλεπήβολο έργο (μεταφορά Χρυσού Οδηγού σε διαδικτυακή πύλη), ούτε θετική ανταπόκριση για προώθηση του έργου, κωλυσιεργούσαν και αντί συμμόρφωσης, στις 5.12.12 απέστειλαν δική τους Ειδοποίηση  Παράβασης, επισφραγίζοντας το τέλος της συμφωνίας.

 

        Αντεξεταζόμενη είπε, μεταξύ άλλων, ότι και πριν την εργοδότησή της είχε λάβει μέρος σε εκπαίδευση των συμβούλων (περί τα τέλη Μαΐου 2012), ότι ήταν μια απλή υπάλληλος που λειτουργούσε ως σύνδεσμος, ότι ακολουθούσε οδηγίες, ότι ήταν παρούσα στην εκπαίδευση των συμβούλων, ότι αυτοί έδειχναν αδιαφορία, ότι το Τεκμήριο 84 είναι αξιολόγηση της εκπαίδευσης από τους ίδιους τους συμβούλους στις 21.7.12, ότι δεν θυμάται αν είχε απαντήσει και ότι δεν θυμάται το Τεκμήριο 161 (που αναφέρεται σε προθεσμία παράδοσης του SFA στις 31.8.12).

 

        Περαιτέρω η Μ.Ε.3 αναγνώρισε εικόνες της πύλης (Τεκμήριο 86) και απάντησε σε ερωτήσεις για το περιεχόμενο, λέγοντας ότι δεν ήταν δική της απόφαση να μην υπάρχει το λογότυπο της Εναγόμενης για ζητήματα Τουριστικού Οδηγού και Οδηγού Επιχειρήσεων, καθώς και για τα θέματα εξοπλισμού που η Ενάγουσα είχε παραδώσει, καταλήγοντας ότι δεν είχαν γίνει ποτέ παρουσιάσεις σε πελάτες. Ως προς το φωτογραφικό σαφάρι είπε πως μόνο η Εναγόμενη γνωρίζει αν τα στοιχεία που έδωσε ήταν επικαιροποιημένα.

 

        Ο Μ.Ε.4, Roland Adam, εργαζόταν ως υπεύθυνος έργου στη NetLinx από το 2004 (Τεκμήριο 87). Στη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο Ε, ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι κατά το 2009, μετά την περίοδο εφαρμογής του nxStar, άρχισαν οι διαπραγματεύσεις εν όψει της ανάγκης ψηφιοποίησης των καταλόγων της Εναγόμενης στη βάση διαδικτυακής πύλης, οπότε η NetLinx πρότεινε το nxDSMP (Τεκμήριο 88) στη βάση Σχεδίου Έργου (Τεκμήριο 89).

 

·          Ότι τον Ιανουάριο του 2012 υπεγράφη η Συμφωνία Συνεργασίας μέσω της Ενάγουσας η οποία προσέλαβε τη NetLinx και ο ίδιος διορίστηκε ως υπεύθυνος έργου (project manager).

 

·          Ότι η Μ.Ε.2 ήταν ενεργό μέλος στην ομάδα τους και παρουσίασε ηλεκτρονική αλληλογραφία του με εκείνη για την υλοποίηση του έργου (Τεκμήριο 90).

 

·          Ότι η πύλη θα τίθετο σε λειτουργία τον Σεπτέμβριο του 2012 (Παράρτημα 3 της Συμφωνίας).

 

·          Ότι εξαρχής υπήρξαν θέματα με τις προτεινόμενες λύσεις αποθήκευσης εγγράφων, ότι τα σχέδια έργου δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν λόγω της παλαιάς έκδοσης λογισμικού (Microsoft) της Εναγόμενης και ότι η γενική στάση της Εναγόμενης προκάλεσε πολλές καθυστερήσεις.

 

·          Ότι η Εναγόμενη είχε παραβιάσει διάφορες υποχρεώσεις της (Τεκμήρια 91 έως 127).

  

·          Ότι ειδικότερα, μεταξύ άλλων, η Εναγόμενη προκάλεσε καθυστερήσεις στη χρήση του εξοπλισμού των Sales Top Systems, καθώς και στο φωτογραφικό σαφάρι λόγω μη αποστολής των καρτών στους πελάτες της, μη πραγματοποίησης επισκέψεων σε πελάτες και μη προώθησης των πωλήσεων ενώ επίσης δεν παρέσχε κατάλογο των εμπορικών πελατών (business customers), πληροφορίες για τις προωθητικές δραστηριότητές της, πληροφορίες για τις κάρτες, δεν απέστειλε το πρόγραμμα των επισκέψεων πωλήσεων και δεν παρείχε εκθέσεις για τις πωλήσεις.

 

·          Ότι από τον Μάιο του 2012 η Εναγόμενη δεν επεδείκνυε συμπεριφορά συνεργασίας, καθυστερούσε και ανέβαλλε την έναρξη λειτουργίας της πύλης ενώ στις 12.10.12 με το ηλεμήνυμα του κ. Κασάπη, που ενημέρωσαν ότι δεν θα επέτρεπαν την έναρξη λειτουργίας της πύλης στις 15.10.12 εκτός εάν η Ενάγουσα συμμορφώνετο με την εν λόγω επιστολή (Τεκμήριο 43), η συνεργασία των μερών ουσιαστικά παραβιάστηκε και πλέον η Ενάγουσα δεν είχε άλλη επιλογή παρά να τερματίσει τη συμφωνία.

 

        Κατά την κυρίως εξέτασή του είπε ότι το Τεκμήριο 161 είναι ένα χρονοδιάγραμμα δραστηριοτήτων με ημερομηνίες, ένα έγγραφο εργασίας το οποίο ενημέρωνε κυρίως ο ίδιος, ενώ το Τεκμήριο 128 είναι ένα πλάνο έργου από τις 13.7.12. Είχε στην κατοχή του και κάποια στιγμιότυπα οθόνης από την πύλη (Τεκμήριο 129) ενώ μέσω προβολέα (projector) παρουσίασε αυτούσια κάποια παραδείγματα από τη διαδικτυακή πύλη. Παρομοίως υπέδειξε μέσω φορητού υπολογιστή τη λειτουργία των Sales Top Systems. Σε σχέση με τις εικόνες από την πύλη δεν ήταν βέβαιος κατά πόσον υπήρξαν μεταγενέστερες αλλαγές.

 

        Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.4 δήλωσε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι δεν ήταν προσωπικά αναμεμειγμένος στην τεχνική υποστήριξη προς την Εναγόμενη η οποία γινόταν από τη NetLinx. Γνωρίζει όμως πολύ καλά το λογισμικό που εγκατέστησε η NetLinx και παρείχε τεχνική υποστήριξη στην Εναγόμενη με σκοπό την εξοικείωσή της με το λογισμικό. Δεν γνώριζε όμως τα τεχνικά εργαλεία που είχε στη διάθεσή της η Εναγόμενη και τις δυνατότητές της.

 

·          Ότι δεν ήταν δικό του καθήκον η εξασφάλιση διαφήμισης και οι προωθητικές ενέργειες, ούτε είχε ανάμειξη σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση της συμφωνίας. Ανέλαβε να αντικαταστήσει το nxStar με το nxDSMP και να γίνει η υλοποίηση, όντας ο ίδιος υπάλληλος της NetLinx.

 

·          Ότι δεν γνώριζε για ποιον λόγο έκαμε ειδική αναφορά στη γραπτή δήλωσή του για τη Μ.Ε.2.

 

·          Ότι όντως από τη στιγμή που δεν δημιούργησαν κάποια διαφήμιση στην πύλη τότε οι περίπου 60 επαγγελματίες σχεδιαστές δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν.

 

·          Ότι το λογισμικό και ο εξοπλισμός που θα παραδίδετο στους συμβούλους για παρουσιάσεις σε πελάτες (το SFA) θα τίθετο σε λειτουργία στις 3.9.12.

 

·          Ότι δεν ήταν μόνο το χρονοδιάγραμμα ημερ. 3.2.12 που είχαν κοινοποιήσει αλλά και μεταγενέστερο ημερ. 13.7.12.

 

·          Ότι δεν είχε οποιαδήποτε απόδειξη για πληρωμή σε σχέση με την αδειοδότηση του nxDSMP.

 

·          Ότι αρχικά στους συμβούλους θα παραχωρούντο δύο οθόνες αφής (two touch screens) αλλά αργότερα, μετά από ανάλυση του υφιστάμενου υλισμικού της Εναγόμενης, διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν επαρκείς και αποφασίστηκε η χορήγηση ενσύρματης σύνδεσης ενός φορητού υπολογιστή (laptop) και μιας ταμπλέτας (tablet) χωρίς οθόνη αφής, προσθέτοντας ότι η αλλαγή δεν είχε προκληθεί από τη NetLinx.

 

·          Ότι δεν γνώριζε ποιο λειτουργικό σύστημα είχε η Εναγόμενη (operation system) και ότι η αιτία του προβλήματος ήταν η υποβάθμιση του προγράμματος από Windows 64bit σε 32bit από την Εναγόμενη χωρίς ενημέρωση της Ενάγουσας. 

 

·          Ότι η πύλη ήταν διαθέσιμη από τον Ιούνιο του 2012, ότι θα τίθετο σε λειτουργία την 1.10.12 (live), ότι η Εναγόμενη μπορούσε μέχρι τότε να ζητήσει αλλαγές πλην όμως ζήτησε παράταση έναρξης μέχρι τις 15.10.12 για λόγους που αφορούσαν την Εναγόμενη και επειδή οι λειτουργοί της παρέλειψαν να την ελέγξουν εγκαίρως.

 

        Ο Μ.Ε.5 Randy Goebel, μέλος του Δ.Σ. της NetLinx, είναι ακαδημαϊκός εμπειρογνώμονας ηλεκτρονικών υπολογιστών (computer science), συνεργαζόμενος με το Πανεπιστήμιο Αλμπέρτας Καναδά και στη μαρτυρία του ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι η ειδικότητά του είναι η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών και η αξιολόγηση λογισμικών.

 

·          Ότι κατόπιν αιτήματος της NetLinx ετοίμασε περί τα τέλη του Φθινοπώρου του 2016 συνοπτική έκθεση σε σχέση με την ποιότητα του λογισμικού nxDSMP (Έγγραφο Ζ).

 

·          Ότι για σκοπούς της έκθεσής του είχε εκτελέσει σχετικές δοκιμές αφού η NetLinx του έδωσε πρόσβαση στην πύλη για να δοκιμάσει τη λειτουργικότητα του λογισμικού.

 

·          Ότι δεν μπόρεσε να βρει ασυνέπειες στο λογισμικό της NetLinx και ότι παρά τη φήμη του δεν μπόρεσε να το «σπάσει». Το συμπέρασμά του ήταν ότι η επίμαχη πύλη λειτουργούσε καλά και ανταποκρίνετο στις προδιαγραφές που είχαν τεθεί από την Εναγόμενη, οι πωλητές της οποίας πρέπει να ήταν πιο αποδοτικοί με το εργαλείο αυτό.

 

·          Ότι η διεπαφή μεταξύ του SFA και DSMP λειτουργούσε σωστά.

 

·          Ότι η ακεραιότητά του δεν επηρεάζεται από το ότι είχε διάφορα αξιώματα στη NetLinx και απέρριψε τη θέση ότι δεν θα μπορούσε να είναι ακριβοδίκαιος και αντικειμενικός.

 

·          Ότι το υλικό τού δόθηκε για έλεγχο κατά το 2016, ότι δεν επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις της Εναγόμενης και ότι δεν του είχαν δοθεί πληροφορίες για αλλαγές.

 

·          Ότι στις εικόνες του Τεκμηρίου 129 υπάρχει ημερομηνία 2021, ότι αυτό δείχνει πως η Εναγόμενη συνεχίζει να χρησιμοποιεί το λογισμικό και ότι η δική του αξιολόγηση αφορούσε την πύλη όπως είχε δοθεί στον ίδιο, με βάση τις τεχνικές προδιαγραφές του 2012.

 

        Ο Μ.Ε.6 Albert Kugler, οικονομικός σύμβουλος, μεταξύ των ετών 2001 έως 2004 ήταν ο ανώτατος οικονομικός διευθυντής (CFO) της NetLinx και εν συνεχεία ανεξάρτητος οικονομικός σύμβουλος, ανέφερε, μεταξύ άλλων, στη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο Η και στη μαρτυρία του:

 

·          Ότι η NetLinx και η Sii αποτελούν μέρος ευρύτερου δικτύου εταιρειών το οποίο ανέλυσε, εξηγώντας ότι ο ίδιος είναι μέτοχος στη μητρική, καθώς και στην Ενάγουσα (12,5%).  

 

·          Ότι η NetLinx είχε μεγάλους πελάτες στη βιομηχανία των Χρυσών Οδηγών σε όλο τον κόσμο, όπως οι British Telecom, Eniro, Yellow Page Group κ.λπ.  

 

·          Ότι αυτές οι εταιρείες λάμβαναν άδεια για το λογισμικό nxDSMP και κάποτε μέρος των συστημάτων (της NetLinx) για Αυτοματοποίηση για το Προσωπικό Πωλήσεων (Sales Force Automation‑SFA) προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους καταλόγους Χρυσού Οδηγού σε έντυπη και σε ψηφιακή μορφή, καταβάλλοντας πολλά εκατομμύρια για τέλη άδειας και ετήσια τέλη υποστήριξης.

 

·          Ότι σε σχέση με την επίδικη εδώ συνεργασία παρείχε τις συμβουλευτικές του υπηρεσίες και ότι, μετά τον τερματισμό της, ο Μ.Ε.1 τού ζήτησε να ετοιμάσει υπολογισμό για τις ειδικές ζημιές και το διαφυγόν κέρδος, οπότε συνέταξε έκθεση (Τεκμήριο 137), βάσει της οποίας οι ειδικές ζημιές είναι €4.121.325 και το διαφυγόν κέρδος είναι €13.712.586.

 

·          Ότι στις 14.12.12 απέστειλε στον Μ.Υ.1 ηλεμήνυμα (Τεκμήριο 145) υπογράφοντας ως ανώτατος οικονομικός διευθυντής (CFO) της NetLinx επειδή του το ζήτησε ο Μ.Ε.1 λόγω απουσίας της υπεύθυνης λογιστηρίου.  

 

·          Ότι έχει απώλειες ως μέτοχος της Ενάγουσας ενώ αν η πύλη ήταν επιτυχής τότε θα είχε 12,5% συμμετοχή στα κέρδη.

 

·          Ότι η NetLinx θα πρέπει να χρεώσει την Ενάγουσα για αυτές τις παραχωρήσεις λογισμικών.

 

·          Ότι είναι λάθος η θέση πως όλες οι αξιούμενες ειδικές ζημιές σχετίζονται με υποτιθέμενες οφειλές προς τη μητρική και προς δύο θυγατρικές της.

 

·          Ότι τα μέλη της οικογένειας Hallbauer (Μ.Ε.1, Μ.Ε.2 κ.λπ) είναι οι πλειοψηφούντες μέτοχοι στην Ενάγουσα, καθώς και οι μεγαλομέτοχοι στη NetLinx και στην Sii, οπότε δεν είχε οποιοδήποτε νόημα να ληφθούν νομικά μέτρα εναντίον της Ενάγουσας της οποίας οι μέτοχοι είναι οι ίδιοι.

 

·          Ότι η Ενάγουσα έχει επενδύσει για την προετοιμασία για το έργο και έχει προβεί σε έξοδα για τον σκοπό αυτό, οπότε αν κερδίσει στην παρούσα τότε τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή αυτών των τιμολογίων διότι τα ποσά υφίστανται στις οικονομικές καταστάσεις των άλλων εταιρειών. Αν χάσει όμως η Ενάγουσα τότε δεν μπορεί να πληρώσει διότι δεν έχει χρήματα.

 

·          Ότι το λογισμικό DSMP είχε ενσωματωθεί δύο έτη πριν από την υπογραφή της επίμαχης συμφωνίας συνεργασίας, ήτοι κατά τα έτη 2010-2011 (πληρώθηκαν 6.000 ώρες εργασίας).

 

·          Ότι την πύλη τη σχεδίασε η Sii κατ' εντολήν της Ενάγουσας και ανήκε στην Ενάγουσα, η οποία τη λειτουργούσε. Τα λογισμικά τα χρειαζόταν αυτός που λειτουργεί την πύλη.

 

        Η Μ.Ε.7 Doris Wolff είναι χρηματοοικονομικός ελεγκτής και σύμβουλος φοροτεχνικών θεμάτων (Έγγραφο Θ). Ετοίμασε εμπειρογνωμοσύνη την οποία παρουσίασε ως Έγγραφο Ι. Σχετικά με τη μελέτη της ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι σκοπός ήταν να γίνει μια επαλήθευση των υπολογισμών σχεδιασμού από την Ενάγουσα, καθώς και να επαληθευθεί σε διάφορα σενάρια κατά πόσον οι αριθμοί συνάδουν μεταξύ τους. Ένα από τα σενάρια στα οποία κατέληξε ήταν ότι η Ενάγουσα για την πρώτη 10ετή περίοδο θα είχε κέρδος €8.726.001 και για τη δεύτερη 5ετή περίοδο θα είχε κέρδος €4.986.583, ήτοι συνολικά απώλεσε κέρδη ύψους €13.712.584.

 

·          Ότι η δική της δουλειά ήταν η επαλήθευση των αριθμών και των υποθέσεων της διεύθυνσης της Ενάγουσας, ήτοι ήλεγξε κατά πόσο οι υποθέσεις επαληθεύονται και κατά πόσο τα διάφορα σενάρια συνάδουν και είναι κατανοητά.  

 

·          Ότι πήρε τους αριθμούς από τον Μ.Ε.6 και έχει ελέγξει κατά πόσον επαληθεύονται, αφού είχαν συνάντηση και συζήτησαν διάφορες προσεγγίσεις.  

 

        Ο Μ.Υ.1 Ανδρέας Κασάπης είναι τμηματάρχης στο Τμήμα Πωλήσεων και Μάρκετινγκ της Εναγόμενης. Ως επικεφαλής του Τμήματος Υπηρεσιών Καταλόγου είχε εμπλοκή στα γεγονότα, για τα οποία στην πολυσέλιδη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο ΙΑ, ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι με βάση τις δυνατότητές της η Εναγόμενη ήταν σε θέση να αναπτύξει ανάλογη διαδικτυακή πύλη χωρίς τη συνδρομή της Ενάγουσας.

 

·          Ότι μεταξύ των 21 υπαλλήλων του Τμήματος Υπηρεσιών Καταλόγου υπήρχαν και 12 σύμβουλοι πωλήσεων, υπεύθυνοι για την επικοινωνία με τους πελάτες, την προώθηση των προϊόντων, καθώς και την πώληση διαφημίσεων στους καταλόγους.

 

·          Ότι ο τρόπος προώθησης της νέας διαδικτυακής πύλης, με ευθύνη της Ενάγουσας, υπήρξε παράγοντας τριβής.

 

·          Ότι ο Χρυσός Οδηγός, ο Οδηγός Επιχειρήσεων και ο Οδηγός Διακοπών αποτελούσαν πνευματική ιδιοκτησία της Εναγόμενης (Τεκμήρια 148, 149, 85). Κατά την τελευταία προ της επίδικης συμφωνίας, έκδοση των καταλόγων το Τμήμα είχε κέρδος €32.550 (Τεκμήριο 150). Από την υποτυπώδη ιστοσελίδα, την οποία διατηρούσε η Εναγόμενη από το 2000, δεν είχε οποιοδήποτε έσοδο.

 

·          Ότι τα έσοδα που αναφέρει ο Μ.Ε.6 από έντυπους καταλόγους είναι αβάσιμα, ότι ο κύκλος εργασιών μειώθηκε δραματικά και ότι η έκδοσή τους αρχικά ανεστάλη και αργότερα εν τέλει διελύθη το Τμήμα, κατά το 2017.

 

·          Ότι περί το 2017 η Εναγόμενη αναβάθμισε την υποτυπώδη πύλη με νέες δυνατότητες έρευνας και με τα πλείστα των χαρακτηριστικών τα οποία είχαν συμφωνηθεί να περιληφθούν και στην επίδικη πύλη (Τεκμήριο 152).

 

·          Ότι οι αρχικές συμφωνίες με τη NetLinx, Τεκμήρια 2, 3, αφορούσαν την παραχώρηση άδειας χρήσης του nxStar και τις υπηρεσίες υποστήριξής του. Αυτό ικανοποιούσε τις ανάγκες της Εναγόμενης ενόσω η ίδια δεν ψηφιοποιούσε τα προϊόντα της, οπότε από τη στιγμή που η επίδικη πύλη δεν τέθηκε σε λειτουργία τότε η εγκατάσταση του nxDSMP ήταν αχρείαστη και δεν προσέδιδε οτιδήποτε σε σχέση με το λογισμικό nxStar.

 

·          Ότι στη βάση των αρχικών συμφωνιών η NetLinx παρείχε υπηρεσίες έναντι του ποσού των €163.183,85 ετησίως (το οποίο εισέπραττε) χωρίς να υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα. Η NetLinx συνεπώς γνώριζε από παλιά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του δικτύου και των συστημάτων της Εναγόμενης.  

 

·          Ότι η NetLinx πρότεινε την εγκατάσταση του νέου της λογισμικού nxDSMP, χωρίς χρέωση για χρήση. Παράλληλα πρότεινε συνεργασία για ανάπτυξη και λειτουργία πύλης, που κατ' εξαίρεσιν έγινε με απευθείας ανάθεση συμβολαίου, στη βάση των Τεκμηρίων 4 και 6 τα οποία η NetLinx παρουσίασε και ο τότε επικεφαλής των Υπηρεσιών Καταλόγου (Ορέστης Βασιλείου) συνέστησε προς το Δ.Σ. της Εναγόμενης. Μέσω του Τεκμηρίου 4 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά και το Sales Top Systems, το οποίο εν τέλει δεν ήταν κάτι το επαναστατικό, καινούργιο ή καινοτόμο.

 

·          Ότι συνεπεία αποδοχής της πρότασης συνομολογήθηκαν τα Προσαρτήματα 2 και 3 στις 12.3.10 και 16.7.10 (Τεκμήρια 9 και 10). Στη βάση αυτών η Εναγόμενη για την εγκατάσταση και προσαρμογή του nxDSMP κατέβαλε ποσόν €939.600 (που υπερέβαινε τις 5.500 ώρες που είχαν συμφωνηθεί). Αργότερα ζητήθηκαν επιπλέον ποσά και η Εναγόμενη συμφώνησε σε επιπρόσθετο ποσό €60.000 για ακόμα 500 ώρες (Τεκμήριο 154, ημερ. 4.3.11).

 

·          Ότι μετά την υπογραφή της συμφωνίας συνεργασίας ο ίδιος ήταν σε καθημερινή επαφή με αντιπροσώπους της Ενάγουσας.

 

·          Ότι η απεμπλοκή της Μ.Ε.2 στις 20.2.12 (Τεκμήριο 68) δημιούργησε σημαντικά προβλήματα καθότι οι υπόλοιποι αδυνατούσαν να αντιληφθούν τις ιδιαιτερότητες της κυπριακής αγοράς (Τεκμήριο 155), η δε συμπεριφορά τους ήταν κάκιστη, ενώ ενεργούσαν κατά τρόπο καταπιεστικό και κακόπιστο.

 

·          Ότι ενώ οι προσπάθειες για να τεθεί σε λειτουργία η πύλη ήταν καθημερινές, η Ενάγουσα (στις 22.10.12) απέστειλε αδικαιολόγητα την Ειδοποίηση Παράβασης (Τεκμήριο 57).  

 

·          Ότι τα όσα επιχειρείται να αποδοθούν στην Εναγόμενη σε σχέση με τη συμβατική της συμπεριφορά είναι αβάσιμα και αστήρικτα για λόγους που εξηγεί (σελ. 27‑90) και ότι είναι η Ενάγουσα που είχε συμπεριφερθεί αντισυμβατικά εγκαταλείποντας το έργο αδικαιολόγητα όταν αυτό είχε φτάσει «μια ανάσα» πριν από την ετοιμασία και έναρξη λειτουργίας της πύλης, ως επίσης εξηγεί (σελ. 90‑101).

 

        Ο Μ.Υ.1, ως ο βασικός μάρτυρας της Εναγόμενης, υπεβλήθη σε μακρά αντεξέταση επί όσων είχε αναφέρει στην κυρίως εξέτασή του. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασής του ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι η NetLinx παρείχε ένα λογισμικό το 2004 και αργότερα πρότεινε στην Εναγόμενη να αντικαταστήσει αυτό (το nxStar) με ένα πιο προηγμένο ήτοι το nxDSMP το οποίο πέραν της σελιδοποίησης μπορούσε να υποστηρίξει περιεχόμενο για διαδικτυακή πύλη αλλά ήταν άπειρη στον τομέα πώλησης διαφημιστικών προϊόντων και στον τρόπο λειτουργίας της κυπριακής αγοράς.

 

·          Ότι και μετά τον τερματισμό συνέχισαν να χρησιμοποιούν το nxDSMP για την έκδοση των έντυπων καταλόγων τους πληρώνοντας κάθε χρόνο τα τέλη συντήρησης.

 

·          Ότι λόγω του απότομου τερματισμού δεν δόθηκε η ευκαιρία στην Εναγόμενη να αξιοποιήσει τα Sales Top Systems, αφού είχαν ξεκινήσει οι σύμβουλοι τις ενέργειες πωλήσεων αλλά λίγο μετά τερματίστηκε η συμφωνία.  

 

·          Ότι η Εναγόμενη λειτουργούσε σε ένα δίκτυο 32 bit και δεν υπήρχε λογική να συνδέσουν κάτι που ήταν 64 bit.

 

·          Ότι τα συστήματα SFA θα άλλαζαν τον τρόπο που θα εργάζονταν οι σύμβουλοι, ότι ο ίδιος θυμάται μόνο ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε αυτά γύρω στις 20.6.12, όταν είχαν παραληφθεί και ότι άρχισαν να τα χρησιμοποιούν τον Σεπτέμβριο του 2012.

 

·          Ότι η διαδικτυακή πύλη ανήκε στην Ενάγουσα με επιφύλαξη των δικαιωμάτων της Εναγόμενης, στην οποία ανήκαν τα δεδομένα. («Cyta all rights reserved»).

 

·          Ότι είχαν συμφωνήσει πως θα προχωρούσαν σε διαφημιστική εκστρατεία ταυτόχρονα με την έναρξη λειτουργίας της πύλης, την 1.10.12, υπό την έννοια να πωλούν κάποιο προϊόν υπαρκτό.

 

·           Ότι τα έσοδα θα καταμερίζονταν βάσει των σεναρίων του Παραρτήματος ανάλογα με το ποιος πωλούσε το προϊόν, αν ήταν έντυπο ή διαδικτυακό, οπότε αφορούσε έντυπα και διαδικτυακά προϊόντα.

 

·          Ότι ο Χρυσός Οδηγός αποτελείτο, πριν τη συμφωνία, από έντυπο και ηλεκτρονικό και ότι η υποτυπώδης ιστοσελίδα της Εναγόμενης λειτουργούσε από το 2000, αλλά δεν μπορούσε να δεχθεί μεγάλο αριθμό διαφημίσεων, όπως η νέα πύλη (που θα είχε πραγματική ηλεκτρονική μορφή), αν και όπως εξελισσόταν η αγορά δεν ήταν πλέον καινούργια ή καινοτόμα η πύλη. Διευκρίνισε πως ήδη όλα τα προϊόντα ήταν σε ηλεκτρονική μορφή και είτε θα έμπαιναν σε μια πύλη ηλεκτρονικά είτε θα πήγαιναν στο τυπογραφείο για εκτύπωση.

 

·          Ότι ναι μεν η Ενάγουσα μέσω των SFA είχε ετοιμάσει διαφημιστικά για τους πελάτες της Εναγόμενης (18.000) αλλά αυτό δεν σημαίνει πως αυτό που προβάλλετο στα SFΑ ήταν η διαφήμιση που θα ήθελε ο πελάτης να προβάλει στην πύλη. Είπε πως αυτό ήταν ένα πρόβλημα διότι η Ενάγουσα είχε μόνο μια γραφίστα στην Κύπρο (τη Μ.Ε.3). Η ίδια η Εναγόμενη πάντα συμβουλεύετο τον πελάτη και τον άκουε προτού ετοιμάσει την τελική διαφήμιση.

 

·          Ότι με τον τρόπο που η Ενάγουσα είχε αντιληφθεί τα πράγματα, το αποτέλεσμα θα ήταν ζημιογόνο για την Εναγόμενη και ότι εν πάση περιπτώσει είναι η άλλη πλευρά που είχε τερματίσει τη συνεργασία ενόσω η Εναγόμενη πίστευε ότι μπορούσε να λειτουργήσει η συμφωνία. Ειδικότερα η Ενάγουσα επεδίωκε να πάρει το 50% των εσόδων από τους έντυπους καταλόγους (Σενάριο 1) και το 75% των εσόδων από τους διαδικτυακούς καταλόγους (Σενάριο 3). Όλα τα υπόλοιπα ήταν ένα πολύ μικρό ποσοστό του συνόλου.

 

·          Ότι αργότερα, κατά τον Σεπτέμβριο του 2012, η Εναγόμενη είχε αντιληφθεί πως η Ενάγουσα είδε τα έσοδα του έντυπου καταλόγου από τα οποία ήθελε τα μισά και προσέφερε δωρεάν την επέκταση (dublication) σε ηλεκτρονικής μορφής διαφήμιση, σε αντίθεση με την Εναγόμενη που εισηγείτο να υπάρχει κάποιο μηνιαίως πληρωτέο τέλος για την επέκταση, το οποίο να διαμοίραζαν εξ ημισείας (€8 x 12 μήνες x 5.000 = €480.000).  

 

·          Ότι μετά από κάποια δυσκολία κατά την 1.10.12 η Ενάγουσα εν τέλει εγκατέστησε την πύλη στους διακομιστές της Εναγόμενης στις 2.10.12 αλλά υπήρχαν πάλι προβλήματα (δεν εντοπίζονταν πληροφορίες, δεν ήταν σωστά υλοποιημένα τα γραφικά, οι πόλεις ήταν γραμμένες λάθος κ.λπ), τα οποία επιλύονταν σταδιακά μέχρι κάποιο σημείο που άρχισαν να μην ανταποκρίνονται οι εκπρόσωποι της Ενάγουσας (Τεκμήριο 197), παρά τις επιστολές ημερομηνίας 11.10, 12.10 και 18.10.12 (Τεκμήριο 125). Ακολούθως η Ενάγουσα έστειλε την ειδοποίηση τερματισμού, οπότε σταμάτησε να ασχολείται. Η Εναγόμενη συνέχισε να μιλά με τη NetLinx πλέον, αν και ήταν με τα ίδια άτομα η επικοινωνία.

 

·          Η Μ.Υ.2 Ιωάννα Χατζηβασιλείου είναι εγκεκριμένη λογίστρια, εργοδοτούμενη της Εναγομένης και από το 2010 κατέχει τη θέση της προϊσταμένης στο Τμήμα Κοστολογήσεων και Μελετών της Διεύθυνσης Οικονομικής Διαχείρισης (Τεκμήριο 198). Στη γραπτή δήλωσή της, Έγγραφο ΙΒ, ανέφερε μεταξύ άλλων:

 

·          Ότι στα Τεκμήρια 150, 151 και 153 παρουσιάζονται όλα τα έσοδα και έξοδα του Τμήματος Υπηρεσιών Καταλόγου για τα έτη 2005 έως 2020 ενώ το Τεκμήριο 199 (που προσκόμισε) παρουσιάζει το κόστος του εν λόγω τμήματος για το 2012. Στη βάση του δικού της ελέγχου η ανταπαίτηση περιορίστηκε σε ό,τι αφορά ειδικές ζημιές, σε ποσό €1.886.635 (αντί €5.927.651).

 

·          Ότι έγινε μια γνήσια προσπάθεια να αντικατοπτριστεί με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια η πραγματική ζημιά την οποία υπέστη η Εναγόμενη από τη διάθεση και απασχόληση του προσωπικού της στο συγκεκριμένο επίδικο έργο. Προς αυτό τον σκοπό έλαβε υπ' όψιν εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών (2003) σε σχέση με χρεώσεις για παροχή υπηρεσιών προς κυβερνητικά τμήματα (Τεκμήριο 200), καθώς και εγκύκλιο της Εναγομένης (2012) αναφορικά με τον μέσο όρο του άμεσου εργατικού κόστους (Τεκμήριο 201), καταλήγοντας ότι η ωριαία τιμή που αρμόζει κατά προσέγγιση είναι το ποσόν των €63,36 ανά ώρα ανά λειτουργό σε σχέση με τις ώρες εργασίας που αναλώθηκαν κατά το 2012 σε σχέση με το έργο.

 

·          Ότι το ποσόν των €1.886.635 αναλύεται σε επιμέρους κονδύλια στον πίνακα Λεπτομερειών Ειδικών Ζημιών, τον οποίο παραθέτει και τα οποία (κονδύλια) εν συνεχεία επεξηγεί στη δήλωσή της. Αυτά περιλαμβάνουν (i) Εξοφληθέντα τιμολόγια της μητρικής εταιρείας της Ενάγουσας, ήτοι της NetLinx, (ii) Υπολογισμό του χρόνου απασχόλησης του προσωπικού διαφόρων τμημάτων της Εναγομένης, σε σχέση με εργασίες που απαιτούντο να γίνουν για την υλοποίηση του έργου ή που έγιναν αναγκαστικά λόγω της υπαναχώρησης της Ενάγουσας από το έργο. Σχετικά, παρουσίασε σειρά άλλων εγγράφων (ως Τεκμήρια 202 έως 220).

 

·          Ότι η Εναγόμενη ανέθεσε στους KPMG την εκτίμηση του κατά πόσον θα υφίσταντο κέρδη από την ενδεχόμενη υλοποίηση της συμφωνίας ως ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Τους σχετικούς όρους ανάθεσης παρουσίασε ως Τεκμήριο 221.

 

        Αντεξεταζόμενη είπε, μεταξύ άλλων, ότι τα 27 άτομα, στα οποία αναφέρεται, αν δεν απασχολούντο στο επίδικο έργο θα ασχολούνταν με κάποια άλλα έργα τα οποία είχαν καθυστερήσει, χωρίς να πληρώνονται κάτι πέραν του μισθού τους. Διαφώνησε τόσο με το ότι το κόστος εργασίας τους έπρεπε να γίνει βάσει του μισθού τους και όχι βάσει των εγκυκλίων όσο και με το ότι δεν θα υπήρχε κανένα κόστος επί τω ότι δεν θα απολύονταν αλλά θα εργάζονταν σε άλλα έργα. Διευκρίνισε ότι δεν είχε ελέγξει τη μισθοδοσία εκάστου αλλά έκρινε ότι η ωριαία αμοιβή €50 ήταν σχεδόν ο μέσος όρος αμοιβής τεχνικών και τμηματαρχών, οπότε ήταν μια καλή ένδειξη για να υπολογίσει το κόστος ζημιάς που είχε επωμιστεί η Εναγόμενη κατά την υλοποίηση του έργου, με την απασχόληση των ατόμων αυτών.

 

        Σε σχέση με το σύστημα nxDSMP είπε πως χρησιμοποιήθηκε υποχρεωτικά μέχρι τα έτη 2017‑2018 που αντικαταστάθηκε, εξ ου και πλήρωναν τα τιμολόγια συντήρησης προς τη NetLinx. Προσέθεσε ότι μετά το 2013 άρχισε η Εναγόμενη να σκέφτεται πώς θα καλύψει το κενό της μη υλοποίησης της πύλης.

 

        Ο Μ.Υ.3 Ιάκωβος Γαλανός είναι συνέταιρος στον ελεγκτικό οίκο KPMG και υπό την ιδιότητά του αυτή ήταν ο υπεύθυνος για τη διενέργεια μελέτης σε σχέση με την απαίτηση της Ενάγουσας για διαφυγόντα κέρδη, βάσει όρων εντολής κατά το 2021. Εξήγησε ότι η εργασία τους περιελάμβανε τρεις τομείς, ήτοι τη θεώρηση της έκθεσης των συμβούλων της Ενάγουσας, την έρευνα αγοράς στον τομέα της ψηφιακής και έντυπης διαφήμισης και την αναπροσαρμογή της μελέτης βιωσιμότητας που ετοίμασαν οι σύμβουλοι ανάλογα με τα δεδομένα που ο οίκος τους θεωρεί δίκαια και σωστά. Ο Μ.Υ.3 παρουσίασε τη μελέτη και τα παραρτήματά της ως Έγγραφο ΙΔ και εν σχέσει με αυτά ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

 

·          Ότι ο Πίνακας 1 παρουσιάζει τα πραγματικά έσοδα από τον έντυπο Χρυσό Οδηγό για την περίοδο 2012 έως το 2017 (που εκδίδετο) και τα εκτιμώμενα έσοδα για την επόμενη περίοδο των ετών 2018 έως 2021, (που δεν εκδόθηκε).

 

·          Ότι στον Πίνακα 2 παρουσιάζεται ο ρυθμός ανάπτυξης της αγοράς ψηφιακής διαφήμισης στην Κύπρο για όλα τα έτη, ήτοι από το 2012 έως το 2021, στη βάση στοιχείων της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας και λαμβανομένου υπ' όψιν ότι η προσβασιμότητα στο διαδίκτυο στην Κύπρο ήταν χαμηλότερη.

 

·          Ότι στον Πίνακα 3 γίνεται εκτίμηση των εσόδων (ψηφιακής) διαφήμισης του ψηφιακού Χρυσού Οδηγού για τα έτη 2012 ‑ 2021.

 

·          Ότι στον Πίνακα 4α, χρησιμοποιώντας τα συνολικά εκτιμώμενα έσοδα ψηφιακής διαφήμισης και τα συνολικά έσοδα, προσδιόρισαν τα αναμενόμενα έσοδα σε περίπτωση ψηφιακής πλατφόρμας του Χρυσού Οδηγού, καθώς και το μερίδιο που θα αντιστοιχούσε στον κάθε διάδικο. Αυτό ήταν το σενάριο με τερματισμό του έντυπου καταλόγου το 2017.

 

·          Ότι ο Πίνακας 4β είναι η συνέχεια του προηγούμενου, ήτοι με σενάριο ότι ο έντυπος κατάλογος συνέχισε να εκδίδεται και για τα έτη 2018 έως 2021 (καλύπτοντας τα 10 έτη της αρχικής σύμβασης).

 

·          Ότι στους πίνακες Β1, Β2, Β3 και Β4 παρουσιάζονται αντίστοιχα: (1) Ο υπολογισμός κερδών βάσει πραγματικών εσόδων έντυπου καταλόγου, (2) Ο υπολογισμός κερδών με εκτίμηση συνέχισης λειτουργίας έντυπου καταλόγου, (3) Ο λογαριασμός κερδών βάσει πραγματικών εσόδων έντυπου καταλόγου με ανανέωση συμφωνίας για πέντε επιπλέον έτη και (4) Ο υπολογισμός κερδών με εκτίμηση συνέχισης λειτουργίας έντυπου καταλόγου με ανανέωση συμφωνίας για πέντε επιπλέον έτη. Διευκρίνισε ότι σε όλα τα σενάρια θα προέκυπτε ζημιά πέραν των 2,5 εκ. συνολικά για κάθε εξεταζόμενη περίοδο.

 

        Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι οι διαφημίσεις καταλόγου αποτελούν ένα πολύ μικρό μέρος του συνόλου των διαδικτυακών διαφημίσεων. Δέχθηκε ότι στην πύλη ένα μέρος θα αφορούσε την ψηφιακή αποτύπωση του Χρυσού Οδηγού αλλά και ότι υπήρχαν πάρα πολλά άλλα χαρακτηριστικά της πύλης όπως ο τουριστικός οδηγός, ο οδηγός πόλης, οι κριτικές, οι διαδρομές, εκδηλώσεις και πληροφορίες (για καιρό, ξενοδοχεία, εστιατόρια) τα οποία δεν είχαν ληφθεί υπ' όψιν στη μελέτη του, όπως και άλλα προϊόντα (display adds, microsites, google maps). Δεν συμφώνησε όμως ότι το πεδίο εφαρμογής που θα είχε η πύλη ήταν πολύ ευρύτερο από ό,τι ο ίδιος έλαβε υπ' όψιν για σκοπούς της έκθεσης, καθότι όλες αυτές οι υπηρεσίες περιλαμβάνονται στα έσοδα ψηφιακού καταλόγου. Δέχθηκε πως δεν γνώριζε σε ποιες συσκευές θα ήταν διαθέσιμη η πύλη (pc, laptops, mobiles, tablets) αλλά είπε πως είναι λογικό να εφαρμόζεται σε διάφορες πλατφόρμες. Ούτε γνώριζε πώς θα συλλειτουργούσαν το σύστημα nxDSMP της διαδικτυακής πλατφόρμας με το σύστημα nxSFA της πλατφόρμας πώλησης ή τα Sales Top Systems μέσω των οποίων οι σύμβουλοι προσέγγιζαν τους πελάτες. Επέμεινε όμως στη θέση του πως έλαβαν υπ' όψιν τα έσοδα ψηφιακής διαφήμισης στην ολότητά τους, προσθέτοντας ότι έλαβαν υπ' όψιν τη διαφήμιση που υπήρχε στην Ελλάδα στο σύνολό της σε σχέση με υπηρεσίες Χρυσού Οδηγού, προβαίνοντας σε αναγωγή στην κυπριακή πραγματικότητα, αν και δεν έκαναν σύγκριση των συστημάτων που χρησιμοποιούντο στην κάθε χώρα. Διαφώνησε με τη θέση ότι οι αγορές Ελλάδας ‑ Κύπρου ήταν διαφορετικές και δεν μπορούν να συγκρίνονται. Ήταν η θέση του ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο ναι μεν αυξανόταν η ψηφιακή διαφήμιση αλλά υπήρχε μείωση όσον αφορά τη διαφήμιση στον ψηφιακό οδηγό. Αναγνώρισε σχετικά την έκθεση της iab europe (Interactive Advertising Bureau) ημερ. 31.7.19 την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο 222. Νεότερες εκθέσεις για τα έτη 2019 έως 2011 αναγνώρισε ως Τεκμήρια 223, 224 και 225, από τις οποίες φαινόταν ετήσια αύξηση ύψους 16% στην ψηφιακή διαφήμιση στην Ευρώπη. Ήταν η θέση του πως οι σύμβουλοι της Ενάγουσας έσφαλαν διότι χρησιμοποιούν την προσβασιμότητα (στο διαδίκτυο) σε άλλες χώρες στις οποίες όμως παρατηρείται πολύ περισσότερη διεισδυτικότητα σε σχέση με την Κύπρο. Σε σχέση με την προσβασιμότητα επιχειρήσεων αναγνώρισε έγγραφα της Eurostat για τα έτη 2012 και 2021 ως Τεκμήρια 226 και 227.

 

Αξιολόγηση Μαρτυρίας ‑ Ευρήματα

 

        Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και έχω εξετάσει κατά τον ίδιο τρόπο όλη την έγγραφη ή άλλη ενσώματη μαρτυρία, όπως και κάθε σχετική εισήγηση εκατέρωθεν, με απώτερο στόχο την εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων επί γεγονότων, προς επίλυση των αμφισβητούμενων ζητημάτων.

 

        Θα πρέπει εξαρχής να σημειωθεί κατ' αρχάς πως πρωταρχικός σκοπός αυτής της αξιολόγησης είναι η διακρίβωση των πρωτογενών γεγονότων και κυρίως αυτών τα οποία ενδιαφέρουν ουσιωδώς για την επίλυση της διαφοράς των μερών. Δεν ενδιαφέρει γενικά και δη σε ένα τέτοιο στάδιο η γνώμη εμπλεκομένων προσώπων ως προς την ερμηνεία όρων οποιασδήποτε συμφωνίας ή η απόδοση από εμπλεκόμενους οποιουδήποτε νομικού χαρακτηρισμού σε τυχόν ενέργειες της αντίδικης πλευράς ή εκπροσώπων ή εργοδοτουμένων της. Οπουδήποτε ακολουθεί τέτοια καταγραφή αυτή κρίθηκε αναγκαία μόνον για να καταδείξει απλώς το γεγονός ότι έγινε και την αλληλουχία των γεγονότων.

 

        Στην πραγματικότητα, μάρτυρες γεγονότων, εν σχέσει με τα διαδραματισθέντα, είναι από πλευράς Ενάγουσας οι Μ.Ε.1, Μ.Ε.2, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4 ενώ από πλευράς Εναγομένης μόνον ο Μ.Υ.1. Τους έχω παρακολουθήσει ενόσω έδιδαν μαρτυρία και ιδιαίτερα τον τρόπο που απαντούσαν, την προσπάθεια τεκμηρίωσης των λεγομένων τους, το ύφος, την τυχόν τάση υπεκφυγής και κυρίως εξέτασα τη συνοχή των όσων έλεγαν σε συνδυασμό πάντα με την υπόλοιπη, κυρίως έγγραφη μαρτυρία. Δεν θεωρώ ότι κάποιος από αυτούς εμφανίστηκε στο Δικαστήριο έχοντας ως στόχο να παραπλανήσει ή ψευδομαρτυρήσει. Αντιθέτως, θεωρώ ότι προσπάθησαν όλοι να περιγράψουν τα γεγονότα όπως ο καθένας τους τα είχε βιώσει, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι ταυτίζεται η αντίληψή τους για ό,τι έχει συμβεί. Γενικά τους θεωρώ αξιόπιστους μάρτυρες και με εξαίρεση κάποια σημεία τα οποία κατά περίπτωση διαφοροποιούνται και επιλύονται στη βάση του έγγραφου μαρτυρικού υλικού, θεωρώ πως περιέγραψαν ορθώς τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία και όντως ενδιαφέρουν για τα αντίστοιχα σημαντικά θέματα της υπόθεσης. Επιμέρους αξιολόγηση στοιχείων της μαρτυρίας τους καταγράφεται κατωτέρω, σε όποιο σημείο αυτή κρίνεται αναγκαία προς επίλυση αναγκαίων ζητημάτων.

 

        Θα πρέπει συναφώς να σημειωθεί πως εκ των πραγμάτων, λόγω της προσκόμισης μεγάλου αριθμού εγγράφων και δη αλληλογραφίας των μερών, εξίσου μεγάλο μέρος των διαδραματισθέντων γεγονότων αναδύονται ως κοινό υπόβαθρο ή αναντίλεκτα μεταξύ των δύο πλευρών. Η εξέταση των εγγράφων αυτών αναδεικνύει επαρκέστατα την εξέλιξη των γεγονότων τα οποία αφορούν τη συνεργασία των μερών. Σε βαθμό μάλιστα που θα μπορούσε να λεχθεί ότι μόνο σε ελάχιστα σημεία έχει διαφανεί ουσιώδης διαφωνία, κατά τρόπον δηλαδή που να απαιτείται αξιολόγηση ως προς το τι έγινε. Στις πλείστες των περιπτώσεων η προφορική μαρτυρία ήταν απλώς επεξηγηματική των εν τω γίγνεσθαι καταγραφόμενων γεγονότων στην αλληλογραφία ή και σε άλλα έγγραφα (π.χ. πρακτικά, τιμολόγια, συμφωνίες). Τονίζεται δε ότι εξαιρουμένων μερικών εγγράφων για τα οποία ήγειρε θέμα η Εναγόμενη (π.χ. Σχέδιο Δράσης, Προδιαγραφές), δεν αμφισβητήθηκε είτε η ύπαρξη είτε η γνησιότητα των υπολοίπων εγγράφων που έχουν προσκομιστεί.

 

        Όσον αφορά τον Μ.Ε.5 θα πρέπει να επισημανθεί πως η ιδιότητά του ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της NetLinx από το 2005 έως σήμερα θα επέβαλλε την εξέταση της όποιας μαρτυρίας του με ιδιαίτερη προσοχή. Αυτό επειδή κλήθηκε στο Δικαστήριο υπό την άλλη του ιδιότητα, αυτή του ειδικού επί ηλεκτρονικών υπολογιστών. Πλην όμως όπως είναι παραδεκτό και στην αγόρευση της Ενάγουσας (σ. 96), η εμπειρογνωμοσύνη του, ήτοι η άποψη που εξέφρασε αφορούσε αποκλειστικά τη λειτουργικότητα του λογισμικού nxDSMP για το οποίο όμως, ως αναφέρεται στην αγόρευση της Εναγομένης (σ.51) δεν αμφισβητούνται οι δυνατότητες ή η ποιότητά του και ποτέ δεν υπήρξε σημείο τριβής μεταξύ των διαδίκων. Πέραν του ζητήματος αυτού, το οποίο γίνεται δεκτό και από το Δικαστήριο, δεν χρειάζεται να λεχθεί οτιδήποτε άλλο, ιδιαίτερα εν όψει και της άλλης δήλωσης εκ μέρους της Ενάγουσας ότι ο Μ.Ε.5 δεν είχε ελέγξει το υλικό της πύλης.

 

        Εννοείται πως δεν κρίνεται απαραίτητη η ενασχόληση σε αυτό το στάδιο με τους Μ.Ε.6, Μ.Ε.7 και Μ.Υ.3, δεδομένου ότι η μαρτυρία τους αφορά πρωτίστως τα ζητήματα τυχόν αποζημιώσεων και μόνον κατ’ εξαίρεσιν άλλα ζητήματα της υπόθεσης. Κρίνεται λοιπόν προσφορότερη η επίλυση εν πρώτοις των πραγματικών και νομικών ζητημάτων, τα οποία σχετίζονται με το ιστορικό των γεγονότων και τις εκατέρωθεν αιτιάσεις για παράβαση της σύμβασης και εν συνεχεία να υπάρξει ενασχόληση με ζητήματα αποζημιώσεων, εάν παρίσταται τέτοια ανάγκη.

 

        Τα πιο πάνω ισχύουν και για τη Μ.Υ.2, σε όποιο μέρος η μαρτυρία της αφορά την εξειδίκευση ποσών τα οποία ενδεχομένως θα δικαιούτο η Εναγόμενη σε περίπτωση που επιτύχει στην ανταπαίτησή της. Όμως θα πρέπει να διευκρινιστεί από αυτό το στάδιο ότι στη μαρτυρία της περιλαμβάνονται όντως και αρκετά έγγραφα των οποίων δεν αμφισβητείται η ύπαρξη και γνησιότητα. Στα έγγραφα αυτά περιέχουν μαρτυρία για (α) έσοδα και έξοδα του Τμήματος Υπηρεσιών και Καταλόγου της Εναγομένης για τα έτη 2005 έως 2020, (β) το κόστος του προσωπικού του εν λόγω Τμήματος καθώς και άλλα λειτουργικά έξοδα, (γ) σειρά άλλων στοιχείων τα οποία περιέχονται στο σύνολο των εγγράφων που έχει καταθέσει ή σχολιάσει κατά τη μαρτυρία της.

 

        Η ύπαρξη των εγγράφων αυτών και το σύνολο των στοιχείων τα οποία προκύπτουν από την ως άνω έγγραφη μαρτυρία και δη από τα Τεκμήρια 150, 151, 153 και 199 έως 221 γίνονται δεκτά. Ειδικότερη αναφορά σε κάποιο από αυτά θα γίνει κατωτέρω εάν απαιτηθεί κατά την παράθεση της αξιολόγησης σε σχέση με το ιστορικό των γεγονότων. Ως προς το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας της Μ.Υ.2, που αφορά την εκτίμησή της για αποζημιώσεις, θα υπάρξει αξιολόγησή του, εάν απαιτηθεί.

 

        Εισερχόμενος σε ζητήματα αξιολόγησης γεγονότων και πριν από οτιδήποτε άλλο, είναι χρήσιμο να σημειωθεί ότι οι προαναφερθείσες εταιρείες NetLinx και Sii είναι μέρος ενός ευρύτερου δικτύου εταιρειών, οι οποίες ανήκουν, όπως και η Ενάγουσα στα ίδια πρόσωπα, τα οποία ελέγχουν και τη διοίκησή τους. Η μια ομάδα εταιρειών είναι η μητρική NetLinx AG και οι κατά 100% θυγατρικές της: (α) Net‑linx Europe GmbH, Δρέσδη, Γερμανία, (β) Net‑linx Americas Inc, Έντμοντον, Καναδάς, (γ) Net‑linx Asia Pacific Sdn Bhd, Κουάλα Λουμπούρ, Μαλαισία. Η δεύτερη ομάδα είναι η Sales Innovator International (Sii) AG και η κατά 100% θυγατρική της, η Studio Innovators International GmbH,  Γερμανία (αναφερόμενη εδώ ως «Sii»). Οι κύριοι μέτοχοι όλων των πιο πάνω εταιρειών είναι τα ίδια φυσικά πρόσωπα.

 

        Οι σχέσεις του ομίλου NetLinx με την Εναγόμενη ανάγονται τουλάχιστον στο 2004. Ειδικότερα, στις 26.4.04 η εταιρεία NetLinx Europe GmbH από τη Γερμανία υπέγραψε με την Εναγόμενη τη Συμφωνία Άδειας Χρήσης Λογισμικού Συστήματος nxStar (Τεκμήριο 2). Στις 8.10.04 υπέγραψαν το Πρώτο Προσάρτημά της και δύο περίπου έτη αργότερα, στις 22.9.06, υπέγραψαν τη Συμφωνία Υποστήριξης (Τεκμήριο 3). Οι σχετικές αναφορές κατωτέρω αφορούν τις δύο γερμανικές εταιρείες, ήτοι τη NetLinx Γερμανίας και την Sii Γερμανίας (η οποία έχει μετονομαστεί πλέον σε ….). 

 

        Ήταν παράλληλα η περίοδος που η συνδεδεμένη με τη NetLinx προαναφερθείσα εταιρεία Sii, η οποία ασχολείτο με την υποστήριξη πωλήσεων και με το μάρκετινγκ, εστιάζοντας στην ψηφιοποίηση Χρυσών Οδηγών, άρχισε να προσφέρει νέες ψηφιακές υπηρεσίες και λύσεις, για τις οποίες είχε βραβευθεί κατά τα έτη 2006 έως 2008. Από τα πιο καινοτόμα προϊόντα της ήταν τα συστήματα Sales Top Systems. Η φιλοσοφία αυτών ήταν ότι χρησιμοποιώντας ένα φορητό υπολογιστή και ταμπλέτα με δύο οθόνες αφής (two touch screens), μια που βλέπει ο σύμβουλος πωλήσεων («πωλητής») και μια που βλέπει ο υποψήφιος διαφημιζόμενος («πελάτης»), επέτρεπαν την αλληλεπίδραση μεταξύ τους, αναλόγως των πληροφοριών που εισήγοντο και των επιλογών του πελάτη σε πραγματικό χρόνο. Πλήρης επεξήγηση της λειτουργίας τους, με τη βοήθεια εικόνων, εντοπίζεται στα Τεκμήρια 4 και 8. Σημειώνεται πως πριν τη συνάντηση του πωλητή με τον πελάτη απαιτείται η ταχυδρόμηση εξατομικευμένης ταχυδρομικής κάρτας (personalized postcard), η οποία απεικονίζει μια συνοπτική εικόνα της διαφημιστικής πρότασης.

 

        Κατά την εφαρμογή των αρχικών πιο πάνω συμφωνιών η NetLinx παρουσίασε στην Εναγόμενη τόσον τα προαναφερθέντα συστήματα Sales Top Systems της Sii όσον και την ιδέα της για ένα σύγχρονο τρόπο προβολής των καταλόγων της Εναγόμενης και με τη χρήση των συστημάτων της Sii για την ενίσχυση των πωλήσεων διαφημιστικών υπηρεσιών μέσω μιας διαδικτυακής πύλης. Συνεπώς τα έργα που προωθούσε η NetLinx ήταν δύο: (α) Μια νέα διαδικτυακή πύλη και (β) Τη βελτιστοποίηση των πωλήσεων μέσω των Sales Top Systems.

 

        Όντως, στην προώθηση αυτών των δύο έργων αποσκοπούσε η αναφερόμενη από τον Μ.Ε.1 παρουσίαση προς τον τότε διευθυντή Χρυσού Οδηγού της Εναγομένης (τον κ. Ορέστη Βασιλείου), ήτοι το Τεκμήριο 6. Πρόκειται για επιστολή ημερ. 30.10.09, η οποία φέρει και το όνομα του ίδιου του Μ.Ε.1 (παρά την αναφορά του ιδίου ότι την απέστειλε η Μ.Ε.2). Σε αυτήν την επιστολή επεξηγούνται τα βασικά σημεία της πρότασης για τα δύο προαναφερθέντα έργα (ήτοι το Sales Optimization Project και το Online Portal). Συνάγεται από το περιεχόμενο της επιστολής ότι κατά το εξάμηνο που είχε προηγηθεί υπήρξε ήδη κάποια προεργασία («During the last six months Sii/Netlinx management and staff from Germany have visited Cyprus more than 4 times to conduct research and start the photo safary»).

 

        Σε σχέση με την αρχική Συμφωνία Άδειας Χρήσης Λογισμικού του 2004 (Τεκμήριο 2), ακολούθησε η υπογραφή του Δεύτερου Προσαρτήματός της, ημερ. 12.3.10 (Τεκμήριο 9). Με αυτό η NetLinx συμφώνησε να αντικαταστήσει το υφιστάμενο τότε λογισμικό nxStar με το νεότερο nxDSMP όντως χωρίς χρέωση για τη χρήση, όπως ανέφερε και ο Μ.Υ.1, η δε αδειοδόχος Εναγόμενη συμφώνησε να πληρώσει €120 ανά ώρα για 5.500 ώρες για την εγκατάσταση, ήτοι θα πλήρωνε συνολικά €660.000, πράγμα το οποίο αναφερόταν και στο προαναφερθέν Τεκμήριο 6.

 

        Μετά την εγκατάσταση του nxDSMP, υπεγράφη στις 16.7.10 το Τρίτο Προσάρτημα (Τεκμήριο 10). Ήταν με αυτό που η NetLinx και η Εναγόμενη συμφώνησαν να υπογράψουν σύμβαση για τη δημιουργία και λειτουργία μιας διαδικτυακής πύλης, η οποία θα ανήκε στη NetLinx και ή σε θυγατρική της οντότητα, για την παρουσίαση στην πύλη αυτή των προϊόντων της Εναγομένης στη βάση τελών, ήδη συμφωνηθέντων μέσω αλληλογραφίας («...with a fee structure already agreed upon and acknowledged by an email dated 18 January 2010 by Louisa Yannoudiou of the Licensee»), ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 10. Η εν λόγω αλληλογραφία δεν έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο από οποιαδήποτε πλευρά.

  

        Ακολούθησε στις 14.9.10 η υπογραφή της Συμφωνίας Επεξεργασίας Δεδομένων, βάσει της οποίας η Εναγόμενη διαβίβασε τη βάση δεδομένων των πελατών της και τη βάση δεδομένων Χρυσού Οδηγού, στη NetLinx (Τεκμήριο 11). Αυτά θα μεταφέροντο στο νέο λογισμικό (το nxDSMP) με σκοπό τη δημιουργία της πύλης.

 

        Στις 5.11.10, και υπό την επιφύλαξη κάποιων καταγραφόμενων ζητημάτων, η NetLinx και η Εναγόμενη συμφώνησαν ότι οι προϋποθέσεις  αποδοχής για τα εξατομικευμένα προγράμματα nxDSMP, nxPageSmart είχαν ουσιαστικά ολοκληρωθεί σύμφωνα με τη Σύμβαση Άδειας Χρήσης Λογισμικού (Τεκμήριο 2), ότι το λογισμικό είχε υποβληθεί σε δοκιμές αποδοχής από τις 11.10.10 έως τις 22.10.10 (το nxDSMP) και από την 1.11.10 έως τις 5.11.10 (τα nxPageSmart, nxAdSmart), καθώς και ότι τα αποτελέσματα των δοκιμών πληρούσαν τα κριτήρια της Σύμβασης Άδειας Χρήσης Λογισμικού. Τα πιο πάνω επιβεβαίωνε η ως άνω έκδοση στις 5.11.10 του Πιστοποιητικού Αποδοχής από τον Χειριστή (Τεκμήριο 12), δυνάμει του οποίου η NetLinx παραχωρούσε το λογισμικό στην Εναγόμενη («...releases the software to Cyta») και η Εναγόμενη αποδεχόταν την παραδοθείσα λειτουργικότητα του λογισμικού («...accepts the delivered functionality of the software...»).

 

        Στις 4.3.11 το Κεντρικό Συμβούλιο Προσφορών της Εναγομένης, αφού ενημερώθηκε ότι είχε εκδοθεί Πιστοποιητικό Αποδοχής και ότι «βρίσκεται στο τελικό στάδιο η υπογραφή της εμπορικής συμφωνίας με την εταιρεία Sii/Net‑Linx», συνέστησε την έγκριση ποσού €60.000 για 500 επιπρόσθετες ώρες υπό τον όρο ότι δεν θα απαιτούντο άλλες ώρες για την ολοκλήρωση του συστήματος nxDSMP, ότι η πληρωμή αυτή θα γινόταν μετά την υπογραφή συμφωνίας και μετά που το ολοκληρωμένο και ελεγμένο σύστημα, όπως και όλες οι διεπαφές (interfaces) θα τίθεντο με επιτυχία σε πλήρη παραγωγική λειτουργία (Τεκμήριο 154). Πρόκειται για τις 500 επιπλέον ώρες τις οποίες ανέφερε ο Μ.Υ.1 κατά τη μαρτυρία του. Η Ενάγουσα δέχεται ότι έχει πληρωθεί για 6.000 ώρες συνολικά (αν και διεκδικεί πληρωμή για 5.500 ώρες επιπλέον).

  

        Όπως εξηγεί και ο Μ.Ε.1 καθώς πλησίαζε η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για τους όρους της επικείμενης συμφωνίας τα «μέρη» συμφώνησαν ότι «η σύμβαση θα εκτελεστεί μεταξύ μιας νέας εταιρείας στην Κύπρο που θα ανήκει στους Ενάγοντες και ως εκ τούτου, η εταιρεία των Εναγόντων ιδρύθηκε στην Κύπρο στις 29.9.11». Εδώ ο Μ.Ε.1 (όπως και άλλοι μάρτυρες αλλού) δείχνει να θεωρεί ως «Ενάγοντες» άλλα νομικά και φυσικά πρόσωπα, εκτός δηλαδή της φερόμενης ως «Ενάγουσας» στο κλητήριο ένταλμα. Δεν είναι βέβαια η μόνη φορά που γίνεται αναφορά σε «Ενάγοντες» κατά τρόπο που δίδεται η εντύπωση ότι λησμονείται πως «Ενάγουσα» στην παρούσα αγωγή είναι αυτή η κυπριακή εταιρεία «Youklik Local Ltd», η οποία όντως συνεστήθη, με μετόχους τα ίδια πρόσωπα, όπως και οι άλλες προαναφερθείσες εταιρείες του ομίλου. Το θέμα θα απασχολήσει και σε άλλα σημεία αλλά επί του παρόντος αρκεί να λεχθεί πως ο όμιλος NetLinx ίδρυσε την κυπριακή εταιρεία επειδή απλώς «[Θ]εωρήθηκε ότι αυτό θα ήταν πιο πρακτικό και αποτελεσματικό για την εφαρμογή της Συμφωνίας στην Κύπρο», όπως επίσης δέχεται ο Μ.Ε.1 (Έγγραφο Β, §24).

 

        Εν πάση περιπτώσει, είναι γεγονός πως και κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων (ακόμα και πριν τη σύσταση της νέας εταιρείας), γινόταν αναφορά στο όνομα της νυν Ενάγουσας ή κάποιο παραπλήσιο, όπως για παράδειγμα στο ηλεμήνυμα της Μ.Ε.2 ημερ. 19.3.11, σε σχέση με το υλισμικό (hardware) που αφορούσε την πύλη (Τεκμήριο 65). Παρόμοιες αναφορές εντοπίζονται και σε μεταγενέστερη αλληλογραφία μεταξύ του Μ.Υ.1 ημερ. 29.4.11 και της Μ.Ε.2 ημερ. 3.5.11 (Τεκμήριο 66), καθώς και ημερ. 23.12.11 έως 30.12.11 (Τεκμήριο 67), με την οποία ρυθμίζονται οι τελευταίες λεπτομέρειες για την υπογραφή. Στο ενδιάμεσο και συγκεκριμένα στις 29.9.11 ενεγράφη στην Κύπρο η Ενάγουσα (Τεκμήριο 1) με την οποία στις 9.1.12 η Εναγόμενη υπέγραψε την επίδικη εδώ Συμφωνία Συνεργασίας (Τεκμήριο 14), αναφερόμενη εφεξής ως «η συμφωνία».

 

        Όπως επακριβώς το είχε εξηγήσει ο Μ.Ε.1 στο Έγγραφο Β (§24): «Καθώς πλησίαζε η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων... τα μέρη συμφώνησαν ότι η σύμβαση θα εκτελεστεί μεταξύ μιας νεοσυσταθείσας Εταιρείας στην Κύπρο που θα ανήκει στους Ενάγοντες». Εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι άλλα ήταν τα «μέρη» της συμφωνίας και άλλη η νέα αυτή η εταιρεία, η οποία θα «εκτελούσε» και θα ανήκε στους «Ενάγοντες». Με τον όρο «Ενάγοντες» ο Μ.Ε.1 για μία ακόμα φορά, δεν αναφερόταν βεβαίως στη νέα αυτή εταιρεία (Youklik) η οποία εμφανίζεται ως Ενάγουσα στην αγωγή. Είναι σαφές πως αντιλαμβάνεται ως «Ενάγοντες» τους ιδιοκτήτες της Youklik, δηλαδή τη NetLinx.

 

        Η αντίληψη του Μ.Ε.1 οφείλεται στο ότι η Ενάγουσα Youklik ήταν απλώς ένα όνομα το οποίο είχε εγγραφεί ως εταιρεία για να υπογράψει τη συμφωνία. Ούτε εισοδήματα είχε, ούτε περιουσία, ούτε εμπειρία ούτε γενικά οποιαδήποτε δυνατότητα να φέρει εις πέρας κάποια υποχρέωσή της. Ανήκε στον όμιλο, είχε τους ίδιους μετόχους, διοικείτο από τα ίδια πρόσωπα όπως οι άλλες εταιρείες του ομίλου και είναι αυταπόδεικτο ότι όλα τα αναγκαία μέσα, εμπειρία, τεχνογνωσία, χρηματοδότηση κ.λπ προέρχονταν από τη NetLinx. Έτσι για παράδειγμα, όταν ο Μ.Ε.4 στο Έγγραφο Η (§10) αναφέρει, αναλύοντας την απώλεια κερδών, ότι ανέμεναν να αποκομίσουν κέρδη «υλοποιώντας την επένδυσή τους» ασφαλώς δεν εννοεί την Ενάγουσα αφού αυτή ούτε είχε ούτε δαπάνησε ούτε είχε επενδύσει οτιδήποτε. Εννοεί την ίδια τη NetLinx, η οποία και είχε την οικονομική και υλικοτεχνική υποδομή να προωθήσει το έργο. Όλα αυτά ήταν σαφή μέσω της παραδοχής του Μ.Ε.6 στο Έγγραφο Η (§5.8) ότι η Ενάγουσα δεν διέθετε τότε ακόμα καμμιά πηγή εσόδων.

 

        Ούτε βέβαια και πλήρωσε οποτεδήποτε οποιοδήποτε ποσό η Ενάγουσα. Είναι δε ενδεικτικό πως όσον αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις που ζητούνται με την αγωγή, όλα τα κονδύλια είναι, με βάση την ανάλυση του Μ.Ε.6, Έγγραφο Η (§5.1 έως 10) είτε υπηρεσίες που προσέφεραν οι NetLinx και Sii είτε έξοδα στα οποία προέβη η NetLinx, π.χ. τα δικηγορικά έξοδα, τα έξοδα αγοράς συσκευών και η μισθοδοσία της μοναδικής υπαλλήλου, δηλαδή της Μ.Ε.3, η οποία προσελήφθη βασικά για τις ανάγκες μιας πιο άμεσης επικοινωνίας, αφού το γραφείο της θα ήταν στα γραφεία της Εναγομένης στην Κύπρο (Έγγραφο Η, §5.8 έως 5.10).  

 

        Σκοποί της συμφωνίας ήταν αφενός η δημιουργία και λειτουργία της πύλης και αφετέρου η πώληση και προώθηση διαφημιστικών προϊόντων και υπηρεσιών. Η Ενάγουσα υποχρεούτο να παραδώσει την πύλη στη βάση του περιεχομένου στο Παράρτημα 3 χρονοδιαγράμματος (Project Milestones) και δη μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2012 (Install SFA & Go Live), αν και οι ημερομηνίες ολοκλήρωσης των διαφόρων σταδίων μπορούσαν να διαφοροποιηθούν αναλόγως της συνεργασίας (Τεκμήριο 14).

 

        Ας σημειωθεί πως το Τεκμήριο 14 φέρει μεν ημερομηνία 9.1.12 πλην όμως, όπως συνάγεται από ηλεμήνυμα ημερ. 8.2.12 (Τεκμήριο 68) η Εναγόμενη παρέλαβε υπογεγραμμένο αντίγραφό της εκείνη τη μέρα. Η δε Μ.Ε.2 με δικό της ηλεμήνυμα ημερ. 20.2.12 δήλωσε ότι η ίδια δεν θα αποτελούσε πλέον μέρος της ομάδας της Ενάγουσας, αφού για λόγους υγείας θα απουσίαζε για περίοδο ενός έτους και υπεύθυνος του έργου θα ήταν εξ ολοκλήρου ο Μ.Ε.4 (Τεκμήριο 68). Η αλήθεια είναι ότι η επικοινωνία με τον Μ.Ε.4 είχε ήδη αρχίσει από προηγούμενες μέρες, όπως αποδεικνύουν ηλεμηνύματα ημερ. 3.2.12 (Τεκμήριο 162), με τα οποία αυτός απέστειλε στον Μ.Υ.1 το Χρονοδιάγραμμα Εργασίας (Τεκμήριο 161) και διάφορα άλλα στοιχεία («new version of our project plan», «Technical Architecture», κ.λπ) ενώ φαίνεται πως παράλληλα είχε ζητηθεί μετάφραση εγγράφων σχετιζόμενων με το λογότυπο (Cyta Brand Manual), ως προκύπτει από το τιμολόγιο της μεταφράστριας ημερ. 3.3.12.

 

        Στις 19.3.12 η NetLinx υπέγραψε ακόμα μια συμφωνία με την Εναγόμενη (Τεκμήριο 15). Με αυτήν η Εναγόμενη εξουσιοδοτούσε τη NetLinx να έχει εξ αποστάσεως πρόσβαση στα nxDSMP, nxPageSmart, nxAdSmart και nxPortal με τις σχετικές βάσεις δεδομένων και τους εξυπηρετητές αρχείων (file servers) της Εναγομένης (Remote Access Agreement).  

 

        Στις 16.3.12 (Τεκμήριο 166) ο Μ.Υ.1 απέστειλε τις προδιαγραφές των φορητών υπολογιστών που διέθεταν οι σύμβουλοι πωλήσεων στον Μ.Ε.4, ο οποίος και τον ενημέρωσε στις 28.3.12 για κάποια ζητήματα που υπήρχαν. Στις 30.3.12 (Τεκμήριο 93) μετά από αίτημα, ο Μ.Ε.4 απέστειλε στον Μ.Υ.1 τις προδιαγραφές υλισμικού (h/w) και λογισμικού (s/w) σε σχέση με το nxDSMP, ήτοι το Τεκμήριο 130. Δεν συμφωνώ ότι τίθεται ζήτημα δολιότητας του Μ.Ε.4 επί τω ότι αρχικά είχε αναφέρει πως ήταν το Τεκμήριο 92 που στάληκε στις 30.3.12. Άλλωστε αυτό το τελευταίο έφερε ημερομηνία μεταγενέστερη (4.5.12) και δεν θα μπορούσε να είχε σταλεί νωρίτερα. Ο ίδιος ο Μ.Ε.4 διόρθωσε αργότερα την εσφαλμένη αυτή αναφορά του.

 

        Από αλληλογραφία μεταξύ Μ.Ε.4 και Μ.Υ.1 ημερ. 20.4.12 (Τεκμήριο 104) προκύπτει πως στο ενδιάμεσο διάστημα η Ενάγουσα είχε ήδη εργοδοτήσει τρεις φωτογράφους και είχε ξεκινήσει τη διαδικασία φωτογράφισης επιχειρήσεων («φώτο σαφάρι»), προς εξασφάλιση φωτογραφιών οι οποίες θα χρησιμοποιούντο στις ταχυδρομικές κάρτες (καρτ ποστάλ). Η παρουσία των φωτογράφων είχε, σε κάποιες περιπτώσεις, προκαλέσει ανησυχία ή αντίδραση από ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, οπότε ο Μ.Ε.4 ζήτησε και έλαβε κάποιον τηλεφωνικό αριθμό στον οποίο θα μπορούσαν να τηλεφωνούν όσοι ιδιοκτήτες αναζητούσαν πληροφορίες.

  

        Στις 3.5.12 η αλληλογραφία μεταξύ Μ.Ε.4 και Μ.Υ.1 (Τεκμήρια 20, 21, 91) αφορούσε το υλισμικό για τα SFΑ. Ο Μ.Ε.4 αναφερόταν στην υποχρέωση της πλευράς τους να προμηθεύσουν τους συμβούλους πωλήσεων με φορητούς υπολογιστές και ταμπλέτες, οπότε διερευνούσε ποια θα ήταν η καλύτερη λύση (ειδικά σε σχέση με ταμπλέτες: Samsung Galaxy 10 ή iPad2 ή iPad3). Σε συνέχεια των προδιαγραφών που είχαν σταλεί στις 30.3.12 (Τεκμήριο 130), ο Μ.Ε.4 είχε παραπέμψει σε σύνδεσμο (link) σε σχέση με τις αναγκαίες προδιαγραφές για τους φορητούς υπολογιστές.

 

        Η αλληλογραφία των επόμενων ημερών, μέχρι τις 7.5.12, (Τεκμήριο 31), ήταν μεταξύ του Μ.Υ.1 και του Μ.Ε.1 και αφορούσε τα θέματα προς συζήτηση κατά την παρουσία του Μ.Ε.1 στην Κύπρο στις 8.5.12 («Agenda for the meeting beetween Cyta, NetLinx and Youklik on May 8th 2012»). Από πλευράς NetLinx και Ενάγουσας τα προτεινόμενα θέματα ήταν: (1) SFΑ Project, (2) nxDSMP, (3) Youklik και (4) Nearme or potential other Online Services. Από δικής της πλευράς η Εναγόμενη ενέγραψε τρία θέματα τα οποία αφορούσαν: (1) Τη συμφωνία της σε σχέση με τις παραδοθείσες υπηρεσίες διαδικτύου, (2) Τις ενέργειες της Ενάγουσας κατά το φώτο σαφάρι που είχαν νομικές συνέπειες στην Εναγόμενη και (3) Το ωράριο λειτουργίας του γραφείου της Ενάγουσας στη Λευκωσία, το οποίο είχε παραχωρήσει η Εναγόμενη.

 

        Στις 11.5.12 ο Μ.Ε.4 επανέρχεται στο θέμα του SFΑ και ενημερώνει ότι βάσει σχετικής προσφοράς θα παραγγείλουν 18 φορητούς υπολογιστές (Lenovo) και 18 ταμπλέτες (iPad2), όλα παραδοτέα στην Κύπρο, για τους συμβούλους πωλήσεων της Εναγομένης (Τεκμήρια 22, 131).

 

        Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των προωθητικών ενεργειών σημειώθηκε την 1.6.12 εξέλιξη η οποία ανησύχησε πάρα πολύ την πλευρά της NetLinx, όπως πειστικά κατέθεσε ο Μ.Ε.1. Ειδικότερα, ο Μ.Υ.1 σε σχετική επιστολή του προς τον Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 33) επεσήμανε ότι είδαν τις καρτ ποστάλ και άλλες  διαφημιστικές επαγγελματικές κάρτες που ετοίμασε η Ενάγουσα με προοπτική την ανάληψη προωθητικών ενεργειών σε σχέση με πελάτες της Εναγομένης, πλην όμως ήταν η θέση του ότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα η Ενάγουσα. Στη σχετική επιστολή, την οποία παρέδωσε διά χειρός στον Μ.Ε.4 και απέστειλε αργότερα ηλεκτρονικά και στον Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 33) ανέφερε τα εξής:

 

«The Cooperation Agreement specifically states in Paragraph 5.6 that it is Cyta’s obligation and that Cyta shall exclusively undertake the promotion of the Portal to its customers at its own expense. Klik does not have the right to prepare promotional material or perform promotional activities directed to Cyta customers. If Klik performs any promotion of the Portal directed to Cyta customers, this will be a breach of our Cooperation Agreement.

In this respect you must withdraw right away the promotional coupon/business card that the photographers are showing or handing out to customers as this promotional action is in breach of the Contract.

Klik may promote only its own products to customers (ie products not related to Portal’s Yellow Pages) without making a reference to Cyta or use Cyta’s logos (Paragraph 3.5 of the Cooperation Agreement). Cyta shall not liable for any costs incurred by Klik when undertaking any promotional activities not authorized by virtue of the Cooperation Agreement. Furthermore, Klik must keep Cyta informed on any programmed promotional activities.

Finally we would like to inform you, that in order to continue with the preparation of the portal and the promotional activities, any photographs taken must be taken only after the customers have been informed by Cyta about the scope of the photographs. To this respect Cyta intends to inform all Yellow Pages customers in writing within the coming month. We would appreciate your cooperation on this delicate matter».

 

        Στο συνοδευτικό ηλεμήνυμα ημερ. 1.6.12 (Τεκμήριο 33), με το οποίο ο Μ.Υ.1 απέστειλε την πιο πάνω επιστολή στον Μ.Ε.1, περιλαμβάνονται εννέα προγραμματιζόμενες διαφημιστικές δράσεις εντός του 2012, καθώς και τα ακόλουθα:  

 

«Following up on our response in the attached letter 1, we Intend to undertake all promotional activities for the Portal to support its successful launching and use in Cyprus. To make this as successfully and effectively as possible we would like to discuss together the various actions that Cyta will take in the next months. We consider your suggestions and ideas to be very important and will assist us in marketing the Portal».

 

        Ειδικά για τις καρτ ποστάλ η συζήτηση συνεχίζεται με χρονοδιάγραμμα το οποίο εισηγείται ο Μ.Ε.4 στις 5.6.12 (Τεκμήριο 105) για ολοκλήρωση μέχρι τις 15.6.12 (π.χ. Delivery of pictures, merge of customer pictures into postcards κ.λπ), καταλήγοντας ότι αναλόγως της απόφασης για το ποια πλευρά θα εκτυπώσει και ταχυδρομήσει, θα αποφασιστεί και η παράδοση στην Εναγόμενη (files or prints). Ο Μ.Υ.1 απάντησε στις 7.6.12 (Τεκμήριο 179) ότι η Εναγόμενη θα αναλάβει την τελική μορφή των καρτών και η NetLinx μπορούσε να προβεί στην προεργασία (merging the photos) και να δώσει στην Εναγόμενη το υλικό για εκτύπωση. Τόνισε δε ο Μ.Υ.1 πως καμμιά ταχυδρόμηση καρτών δεν θα γινόταν προτού η Εναγόμενη απέστελλε σχετική επιστολή προς τους πελάτες της ενημερώνοντας τους για τη φωτογράφηση και τη συμπερίληψη των στοιχείων τους στη νέα πύλη. Προς τον σκοπό αυτό ο Μ.Υ.1 ζήτησε τον κατάλογο όσων είχαν φωτογραφίσει ή των οποίων επίκειτο η φωτογράφιση. 

 

        Στις 11.6.12 (Τεκμήριο 132) ο Μ.Υ.1 ενημερώνει τον Μ.Ε.4 ότι παρέλαβαν το υλισμικό (hardware) εκτός από ένα φορητό υπολογιστή ενώ την επόμενη μέρα, 12.6.12 (Τεκμήριο 180) τον ενημερώνει ότι ανέθεσε σε γραφίστα την προετοιμασία των καρτών και ζητά ξανά τον κατάλογο όσων είχαν φωτογραφίσει ή θα φωτογράφιζαν, με σκοπό να τους αποσταλεί σχετική ενημερωτική επιστολή. Στις 14.6.12 (Τεκμήρια 34, 181) ο Μ.Υ.1 πληροφορεί τον Μ.Ε.4 ότι αποφάσισαν να βρουν τις διευθύνσεις από τη δική τους βάση δεδομένων και ζητά αυθημερόν το βασικό σχέδιο για τις κάρτες. Με άλλο ηλεμήνυμά του ο Μ.Υ.1 ρωτά τον Μ.Ε.4 για το πρόγραμμα και επισημαίνει τον προγραμματισμό της εκστρατείας, λέγοντας ότι ευρίσκονται ήδη δύο εβδομάδες πίσω στην εκστρατεία πωλήσεων ενώ πλησιάζει η «νεκρή»  περίοδος του Αυγούστου (Τεκμήριο 164). Ο Μ.Ε.4 ενημερώνει την ίδια μέρα (Τεκμήριο 107) πως επίκειται επίσκεψη του Μ.Ε.1 στην Κύπρο και διευθετείται συνάντηση για τις 19.6.12 με τον Μ.Υ.1, προς συζήτηση εκκρεμών ζητημάτων (portal marketing activities, postcard mail‑outs, unpaid invoices, portal product pricing) ενώ με άλλο ηλεμήνυμά του εξηγεί με ποιο τρόπο πρέπει να γίνουν οι δοκιμές βάσης δεδομένων (Test data for web services), ενημερώνοντας ότι υπήρξε αντικατάσταση της βάσης δεδομένων (with converted data). 

 

        Στις 18.6.12 ο Μ.Ε.4 επανέρχεται αφενός σε σχέση με το θέμα προγραμματισμού της εκστρατείας και αφετέρου με το θέμα των φορητών υπολογιστών.

 

        Σε σχέση με το πρώτο θέμα παραθέτει στο Τεκμήριο 108 πέντε δράσεις τις οποίες επεξηγεί, καταλήγοντας ότι με αυτή την προσέγγιση θα επιτύχουν τον στόχο της ανάθεσης περίπου 18.000 πελατών στους συμβούλους πωλήσεων, ως είχε συμφωνηθεί προηγουμένως, στους φορητούς υπολογιστές των οποίων θα δημιουργηθούν οι βάσεις δεδομένων για σκοπούς SFΑ. Από δικής του πλευράς ο Μ.Υ.1 απάντησε αφενός ότι θα επιβεβαίωνε μέσω άλλου συναδέλφου του πως οι προτεινόμενες δράσεις ήταν σύμφωνες με τις διαδικασίες της Εναγομένης και αφετέρου ότι ανέμεναν πως μόνο 13 φορητοί υπολογιστές θα ήταν έτοιμοι για ανάθεση πωλήσεων (with allocation of assignment of sales).

  

        Σε σχέση με το δεύτερο θέμα ο Μ.Ε.4 δήλωσε, επίσης στο Τεκμήριο 108, πως μόλις είχαν παραλάβει τον (ένα) φορητό υπολογιστή που είχε ετοιμάσει το Τμήμα Πληροφορικής (IT) της Εναγομένης και διαπίστωσαν ότι το αρχικώς διατεθέν λειτουργικό σύστημα (OS) Windows 7 των 64 bit είχε αντικατασταθεί, πράγμα που δεν ήταν αποδεκτό από τους ίδιους, εισηγούμενος όπως επανεγκατασταθεί το αρχικό σύστημα (the original setup and a proper OS). Η απάντηση του Μ.Υ.1 ήταν πως τα συστήματα της Εναγομένης δεν υποστήριζαν σύστημα 64 bit Microsoft Windows στο δίκτυο τους και ότι η Ενάγουσα θα έπρεπε να βρει τρόπο όπως το λογισμικό της λειτουργήσει με τον βασικό φορητό υπολογιστή που είχαν δώσει (Τεκμήριο 94).

 

        Μετά από λίγες μέρες, στις 22.6.12 επανέρχεται στο θέμα του SFΑ ο Μ.Ε.1, ο οποίος έχοντας παρευρεθεί την προτεραία στην εκπαίδευση συμβούλων της Εναγομένης, παρατηρεί (Τεκμήριο 23) ότι δεν υπήρχε προθυμία από τους συμβούλους πωλήσεων να επιλύσουν τεχνικά θέματα. Υπό αυτές τις περιστάσεις πρότεινε την αντικατάσταση των ταμπλετών iPad με Lenovo (Display Think Vision) διότι με την ενσύρματη σύνδεση θα αποφεύγοντο οι διακοπές σύνδεσης και η πτώση του συστήματος (avoids any risk of system breakdowns). Προς δημιουργία κινήτρων ο Μ.Ε.1 εισηγήθηκε όπως στο πλαίσιο ενός συστήματος προμηθειών (commission model) προσφερθεί ένα iPad σε όποιον σύμβουλο θα πετύχαινε 300 παρουσιάσεις σε υποστατικά πελατών (free gift‑bonus).  

 

        Οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.4 είχαν παραμείνει στην Κύπρο μέχρι τις 21.6.12 έχοντας διάφορες συναντήσεις με τον Μ.Υ.1, τον κ. Μαληκκίδη και άλλο προσωπικό της Εναγομένης. Στις 29.6.12 ο Μ.Ε.1 σε μακροσκελές ηλεμήνυμά του (Τεκμήριο 35) καταγράφει σύνοψη των συζητηθέντων θεμάτων και πρωτίστως ασχολείται με την επιστολή του Μ.Υ.1 ημερ.1.6.12 (Τεκμήριο 33), απαντώντας μεταξύ άλλων ότι:

 

«1. Promotion of the portal to YP customers by klik

................................................................................................................

The wording of clause 5.6 of the Agreement is not prohibitory towards Klik undertaking any promotional activities and initiatives which aim at enhancing and assisting the marketing of the project, thus increasing the possibilities for its financial efficiency and profitability.

The scope of the Agreement clearly states, that parties shall cooperate for the setting-up and operation of the portal, as well as for the sale and promotion of Advertising Products and Services»

................................................................................................................

Although we are in disagreement with your requests, we have withdrawn all promotional material until further clarification. Obviously, this represents a major limitation to our marketing and sales activities, causing long-term damages».

 

2. Photo shooting

In full disagreement with your request, we have stopped all photo taking activities of businesses in Cyprus. As mentioned in our documentation and at several meetings, the photos of the Cyprus businesses were supposed to support two major initiatives:

................................................................................................................

Up to now, approx. 1200 accounts have been successfully completed and will be utilized for the mail and microsites.

You insisted to mail out a letter first to all approx. 19,000 businesses listed in the CYTA Directories before further photo shooting can take place. Is this mail-out completed? Having put a full stop to our activities and lost more than a month before any chance to restart, we will consider our options.

 

3. Sales Campaign

a. Assignment to Sales Reps

Our Cooperation Agreement (paragraph 4.4) specifies the provision of 15-18 Sales Top System by Klik to CYTA. Based on your request we have delivered 18 Systems for the same number of Sales Reps, which we do agree are absolutely necessary to cover the number of premise calls required. Andreas, you have indicated in our meeting that you expect 5,000 accounts to be visited until October 31st, 2012, the planned end of the Yellow Pages campaign. Based on your latest CYTA Campaign Planning YP 2013 documentation, we are extremely concerned that CYTA will in no way meet the premise sales contact targets, which will directly affect Klik’s potential revenues. Our Cooperation Agreement (paragraph 5.9) requires Cyta to undertakes best efforts in the premise sales activities.

We urge CYTA to come through on this commitment.

................................................................................................................

c. Reporting

Klik's instructions on the use of the Sales Top System include that each sales representative will provide a semi-monthly sales report to Klik, showing all premise sales contacts, customers, dates, presentation details and contracts. Please ensure timely performance of this obligation to allow Klik proper monitoring, support and optimization of the premise sales presentations.

If your sales consultants entertain any problems with the SW and/or HW systems, please let us know immediately in writing (Nicoletta and Roland), to ensure timely support».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Στις 29.6.12 επίσης με το Τεκμήριο 117 ο Μ.Ε.4 ενημέρωσε τον Μ.Υ.1 για την επιπρόσθετη 40ωρη εκπαίδευση στο nxDSMP, την οποία είχε ζητήσει η Εναγόμενη. Ειδικότερα ανέφερε ότι αυτή θα κόστιζε €4.000, συν €2.000 για 20ωρη προετοιμασία, συν έξοδα άφιξης και διαμονής και ότι το συντομότερο που θα μπορούσε να γίνει ήταν κατά την εβδομάδα από 30.7.12 έως 3.8.12, διότι ο εκπαιδευτής θα απουσίαζε μετά για διακοπές. Αρκετές μέρες αργότερα (στις 23.7.12) ο Μ.Υ.1 είχε απαντήσει ότι συμφωνούσαν με όλα εκτός από τις €2.000 που χρεώνονταν για προετοιμασία.

 

        Την ίδια μέρα, 29.6.12, ο Μ.Ε.1 ζήτησε από τον Μ.Υ.1 απάντηση για το θέμα των SFΑ και του υλισμικού (hardware), τονίζοντας ότι δεν επιθυμούσαν να χάσουν άλλο χρόνο. Ο Μ.Υ.1 απάντησε στις 3.7.12 (Τεκμήριο 168) ότι για λόγους πρακτικούς, μπαταρίας, καθώς και εντυπώσεων, η Εναγόμενη προτιμούσε την ασύρματη λύση μέσω iPad και γι' αυτό ζήτησε τη βελτίωση της ασύρματης συνδεσιμότητας, ενδεχομένως με την εξασφάλιση καλύτερου λογισμικού. Ο Μ.Ε.1 στις 4.7.12 (Τεκμήριο 95) ξεκαθάρισε ότι τα ζητήματα συνδεσιμότητας (WLAN technology restrictions) είχαν εντοπιστεί μόνο στο στάδιο της εκπαίδευσης και κυρίως ότι λόγω της υφιστάμενης τεχνολογικής κατάστασης δεν ήταν δυνατή η βελτίωση σε εκείνο τον χρόνο, πλην όμως θα το είχαν υπ' όψιν εάν εμφανιζόταν κάποια λύση (changes in technology). Μη συμφωνώντας με τις ανησυχίες για την ενσύρματη σύνδεση και επαναλαμβάνοντας πως δεν ήθελαν να σπαταλήσουν άλλο χρόνο σε σχέση με την εκστρατεία πωλήσεων, δήλωσε πως θα έστελλαν πέντε επιπλέον οθόνες 14'' Lenovo Display Think Vision, ως εναλλακτική επιλογή για όσους συμβούλους πωλήσεων δεν επιθυμούσαν (ή φοβούνταν) την ασύρματη σύνδεση.

 

        Στις 30.6.12 φέρονται να έχουν υπογραφεί οι συμφωνίες της Ενάγουσας με την Μαλαισιανή θυγατρική εταιρεία του ομίλου, ήτοι τη NetLinx Asia Pacific SDN BHD για την άδεια χρήσης των nxIYP, nxDSMP και nxSFA (Τεκμήριο 13). Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο το οποίο να καταδεικνύει ότι ενημερώθηκε σχετικά η Εναγόμενη.

 

        Μεταξύ Μ.Ε.4 και Μ.Υ.1 συνεχιζόταν μια άλλη αλληλογραφία εν σχέσει με τον κατάλογο πελατών και διευθύνσεων, ο οποίος θα δίδετο στους συμβούλους πωλήσεων (Address list of assigned customers). Στις 4.7.12 (Τεκμήριο 182) ο Μ.Υ.1 ζήτησε την επαναποστολή του καταλόγου, καθώς και την προσθήκη κάποιων επιπρόσθετων στοιχείων (π.χ. αριθμό τηλεφώνου ή αριθμό πελάτη ή αριθμό τηλεπικοινωνιακού φορέα) ούτως ώστε να μπορούν να ταυτίσουν τους πελάτες στη δική τους βάση δεδομένων και να προχωρήσουν στην αυτόματη αποστολή των επιστολών. Αυτό επειδή το δικό τους τμήμα (ΙΤ) είχε διαπιστώσει πολλές ασυνέπειες του ληφθέντος καταλόγου εν σχέσει με τη βάση δεδομένων της Εναγομένης. Ο Μ.Ε.4 συμμορφώθηκε αυθημερόν, προσθέτοντας δύο ακόμα στήλες πληροφοριών στον κατάλογο (External ID and telephone).

 

        Παρά ταύτα το θέμα του καταλόγου πελατών δεν είχε επιλυθεί οριστικά. Στις 5.7.12 (Τεκμήριο 182) ο Μ.Υ.1 επανήλθε στο θέμα επισημαίνοντας ότι έγινε επεξεργασία βρίσκοντας κωδικούς, κατηγορίες διαφημίσεων και μηνιαίες πληρωμές, πλην όμως εντόπισαν πολύ σοβαρές αδυναμίες, με πιο σημαντικές το ότι: (1) Περίπου 700 πελάτες δεν υπήρχαν πλέον λόγω διακοπής συνδρομής κ.λπ, (2) Περίπου 1700 πελάτες είχαν διαφορετική διεύθυνση από αυτή που κατέγραφε η Ενάγουσα και (3) Οι πιο σημαντικές ασυνέπειες αφορούσαν τους πελάτες που διέθεταν πέραν του ενός τηλεπικοινωνιακού φορέα (circuit) και η δοθείσα διεύθυνση δεν ήταν αυτή του χώρου επιχείρησης αλλά της οικίας του ή και άλλη. Ο Μ.Υ.1 θα διερευνούσε το κατά πόσον μπορούσαν να συμπληρωθούν καλύτερα οι διευθύνσεις και, αν όχι, πιθανόν να έπρεπε να στείλουν επιστολές σε πελάτες που ήδη φωτογράφισε η Ενάγουσα και να έθεταν άλλα κριτήρια για μελλοντική φωτογράφιση. Εξ ου και ζήτησε στοιχεία ως προς το ποιους πελάτες είχε ήδη φωτογραφίσει η Ενάγουσα.

 

        Την ίδια μέρα, 5.7.12, (Τεκμήριο 183) ο Μ.Ε.4 εξέφρασε την έκπληξή του για τα πιο πάνω διότι, ως είπε, τα στοιχεία αφορούσαν ενεργούς πελάτες και είχαν ληφθεί από τη βάση δεδομένων του nxDSMP (converted data). Για το θέμα των ορθών διευθύνσεων εργασίας ζήτησε από τον Μ.Υ.1 να τις προμηθεύσει για την επόμενη μέρα, 6.7.12, ο δε Μ.Υ.1 δήλωσε πως θα τις έπαιρναν από άλλη λίστα, κάποιας Τέρψιας (Τεκμήριο 183).

 

        Στις 11.7.12 (Τεκμήριο 97) ο Μ.Ε.4 παραπονέθηκε για το ότι οι τεχνικοί της Εναγομένης δεν επέστρεψαν τους φορητούς υπολογιστές για εγκατάσταση της τελευταίας έκδοσης του SFΑ, απαιτώντας όπως αυτό γίνει επειγόντως αφού η όποια καθυστέρηση επηρέαζε τον αριθμό πωλήσεων. Παράλληλα, σε σχέση με το τελικό δείγμα των επιστολών υπέδειξε επίσης την καθυστέρηση και ότι ανέμεναν την έγκριση της Εναγομένης για το περιεχόμενο και τη μορφή των επιστολών.

 

        Την επόμενη μέρα, 12.7.12 (Τεκμήριο 97) ο Μ.Υ.1 εξήγησε ότι οι φορητοί υπολογιστές δεν ήταν έτοιμοι διότι με τη βοήθεια τρίτων συνεργατών (εκτός Εναγομένης) προσπαθούσαν ακόμα να επιτύχουν διαδικτυακή σύνδεση με το iPad και θα χρειάζονταν ακόμα μια ‑ δύο εβδομάδες περίπου. Υπενθύμισε δε ότι και η Εναγόμενη επηρεαζόταν δυσμενώς τόσο σε σχέση με τις έντυπες όσο και για τις διαδικτυακές πωλήσεις, διότι δεν υπήρχε σύστημα για να τίθενται οι παραγγελίες ούτε και νέες πληροφορίες για τους πελάτες, πράγμα που συνιστούσε μεγάλη οπισθοδρόμηση, πλην όμως καταλάβαινε ότι έπρεπε να το ανεχθεί η Εναγόμενη μέχρι τη λειτουργία όλων των εφαρμογών.

 

        Αργότερα την ίδια μέρα, 12.7.12 (Τεκμήριο 26) ο Μ.Υ.1 απευθύνθηκε ξανά στον Μ.Ε.4 αναφερόμενος σε εξέταση της εφαρμογής SFΑ και δίδοντας σκέψεις και σχόλια με στόχο να βοηθήσουν στην ενίσχυση της εμπειρίας που προσφέρεται στον πελάτη και να βελτιώσουν την εφαρμογή, ούτως ώστε να καταστεί πιο αποτελεσματική η προσπάθεια πωλήσεων.

 

        Στις 13.7.12 (Τεκμήριο 37) ο Μ.Υ.1 επανέρχεται στα θέματα τα οποία ο ίδιος είχε εγείρει από την 1.6.12 και απαντά στα όσα ο Μ.Ε.1 είχε αναφέρει με το Τεκμήριο 35 ημερ. 29.6.12. Αξίζει η παράθεση των πιο ουσιωδών σημείων διαφωνίας που έχουν ως εξής:

 

«1. Our position stated in the letter of June 1, does not change. The parties can cooperate in the sale and promotion of the advertising products and services. We expect that we shall cooperate in preparing a single marketing plan that will be executed by Cyta. It is impossible and unreasonable to have two parties executing two different marketing plans for the same product. The cooperation is a single entity. Cyta’s goal in advertising is to have a clear, coordinated and focused effort as described during our meeting.

We reject your reference to long term damages. We consider this reference is totally untimely and inappropriate. It is to the best interest of both parties during this transitional stage to find working solutions to any obstacles. Cyta can also start making similar claims but we are choosing not to.

 

2. This matter is further proof of the need of a single marketing plan. We would not be discussing this matter if your had initially come to us, to agree to a single advertising plan and organize our efforts appropriately in advance. The mailing of the letter to customers is absolutely essential. Third parties cannot go to our customers to shoot photos and use Cyta’s name. Furthermore, the relevant legislation dictates that the customers shall be informed of the use of their data and that they must have the option not to give their consent.

a. We have never agreed to sale targets or premise visits. In the meeting I indicated that out of the list of assignments, probably (and this was a guess) only around 5000 are worth visiting. The remaining are tiny companies that are not interested in anything more than a simple listing. Cyta will be undertaking best efforts to use the SFA, according to paragraph 5.9 of the agreement. To facilitate this, I provided yesterday a list of issues that can help improve the SFA environment. It is obviously our goal to sell as much as possible and maximize revenues for the both sides, with the use of SFA.

In relation to this, we have to consider the realistic capacity of our sales network in actual field work. If the need arises we can also investigate the utilization of freelance sales personnel.

b.    ...............................................................................................................

c. This is a matter that was never discussed in the past. We consider that our obligation is to use the SFA during the sale process. This does not cover reporting of our work to Klik. We need to discuss this matter further».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Την ίδια μέρα, 13.7.12 (Τεκμήρια 44 και 111), ο Μ.Ε.4 αναφερόμενος στις προηγηθείσες συναντήσεις στην Κύπρο, επεσύναψε Χρονοδιάγραμμα σε σχέση με τις διαφημιστικές προωθητικές ενέργειες και την εγκατάσταση της πύλης (Τεκμήριο 128). Το χρονοδιάγραμμα κάλυπτε την περίοδο από 20.6.12 έως 1.10.12. Η τελευταία ήταν η ημερομηνία ορόσημο (τότε) για την εκκίνηση της πύλης (portal launch). Μεταξύ των προωθητικών ενεργειών ήταν η αποστολή ενημερωτικών επιστολών για το φωτογραφικό σαφάρι (μέχρι 29.6.12), η αποστολή εξατομικευμένων καρτών (μέχρι 4.9.12),  οι ενέργειες μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (μέχρι 24.9.12), μέσω τύπου (μέχρι 3.7.12), μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης (μέχρι 2.7.12) και μέσω τηλεόρασης, ραδιοφώνου ή άλλων δράσεων (μέχρι 20.6.12). Θα γίνονταν υπ' ευθύνη είτε της Ενάγουσας είτε της Εναγομένης είτε και των δύο αυτών από κοινού είτε της NetLinx και της Εναγομένης.

 

        Επίσης την ίδια μέρα, 13.7.12 (Τεκμήριο 98) ο Μ.Ε.1 επανέρχεται στο θέμα των φορητών υπολογιστών (για το SFΑ) εκφράζοντας την ανησυχία και απορία του στον Μ.Υ.1 αφενός ως προς το τι διερευνά το ΙΤ (Τμήμα Πληροφορικής) της Εναγομένης αφού το λογισμικό είχε δεόντως εγκατασταθεί, η δε σύνδεση με τα iPads είχε ελεγχθεί ούσα σταθερή και αφετέρου ως προς το γιατί δεν μπορούν να θέσουν παραγγελίες αφού το nxDSMP είχε εγκατασταθεί από τις 22.6.12 και λειτουργούσε κανονικά (όπως και το Service Order Interface). Για τον Μ.Ε.1 δεν υπήρχε λόγος μη χρήσης και μη προώθησης της εκστρατείας για τον Χρυσό Οδηγό.

 

        Στις 16.7.12 (Τεκμήριο 100), ο Μ.Υ.1 υπέδειξε στον Μ.Ε.1 ότι ήταν ήδη γνωστό πως τα iPads δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν με τους φορητούς υπολογιστές στο υφιστάμενο περιβάλλον της Εναγομένης, αφού απαιτείτο περιβάλλον windows 64bit. Όπως περαιτέρω υπενθύμισε αυτός ήταν και ο λόγος που ο Μ.Ε.1 πρότεινε την εναλλακτική λύση της ενσύρματης σύνδεσης, εξ ου και η Εναγόμενη ανέμενε την άφιξη πέντε τέτοιων οθονών. Ο Μ.Υ.1 κατέληξε ξεκαθαρίζοντας ότι ούτε με εξωτερική βοήθεια επιλύθηκε το πρόβλημα της ασφάλειας του δικτύου τους, ότι προς αποφυγή καθυστερήσεων έδωσε οδηγίες στο αρμόδιο τμήμα τους (ΙΤ) να παραδώσει τους φορητούς υπολογιστές με την εγκατάσταση (setup) που είχε γίνει για τον πρώτο από αυτούς και ότι τα iPads δεν θα λειτουργούσαν σε αυτό το περιβάλλον.

 

        Λίγο αργότερα την ίδια μέρα, 16.7.12 (Τεκμήριο 99), ο Μ.Υ.1 επαναλαμβάνει προς τον Μ.Ε.1 ότι οι σύμβουλοι πωλήσεων δεν μπόρεσαν να θέσουν εντολές στο nxDSMP και εργάζονταν με άλλες μεθόδους (manual). Ανέθεσε δε σε συνεργάτη του να ετοιμάσει περιγραφή του προβλήματος.

 

        Στις 17.7.12 ήταν πλέον έτοιμη η προειδοποιητική επιστολή προς πελάτες σε σχέση με την επικείμενη φωτογράφιση επιχειρήσεων που προβάλλονταν στις εκδόσεις καταλόγων της Εναγομένης (Τεκμήριο 175). Στην επιστολή αναφέρονται ονομαστικά τρεις φωτογράφοι τους οποίους προσέλαβε η Ενάγουσα για αυτό τον σκοπό.

 

        Στις 18.7.12 ήταν έτοιμη η ανάλυση της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού προγράμματος SFΑ ημερ. 21.6.12, οπότε ο Μ.Υ.1 την κοινοποίησε αυθημερόν στην εν Κύπρω υπάλληλο της Ενάγουσας (Τεκμήριο 84).

 

        Στις 20.7.12 (Τεκμήρια 36, 136, 165), ο Μ.Υ.1 ενημερώνει τον Μ.Ε.4 ότι ολοκληρώθηκε η ταχυδρόμηση των επιστολών στους πελάτες (με εξαίρεση τους 700 που είχαν αλλάξει πάροχο). Παράλληλα αφενός ζήτησε ενημέρωση για το πότε θα ήταν έτοιμες και οι κάρτες (post card merged file) ούτως ώστε να προγραμματίσουν την εκτύπωσή τους εν όψει της «νεκρής» περιόδου του Αυγούστου και αφετέρου σημείωσε πως μπορούσαν να ξαναρχίσουν τη φωτογράφιση επιχειρήσεων από τις 26.7.12.

 

        Σε συνέχεια του πιο πάνω, στις 24.7.12 (Τεκμήριο 45), ο Μ.Ε.4 ζήτησε τον κατάλογο πελατών, στους οποίους στάληκαν ενημερωτικές επιστολές,  τόσο προς σύγκριση με τον κατάλογο πελατών τους οποίους είχαν ήδη επισκεφθεί, όσο και για προετοιμασία της επόμενης φωτογράφισης. Ο Μ.Ε.4 σημείωσε πως η Μ.Ε.3 λάμβανε ήδη επιστολές πελατών οι οποίοι δεν ήθελαν φωτογράφιση. Η  δε επόμενη φωτογράφιση έπρεπε να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν. Ο Μ.Υ.1 ανταποκρίθηκε αυθημερόν (Τεκμήριο 46), επισυνάπτοντας τον ζητηθέντα κατάλογο πελατών, υποδεικνύοντας ότι 5.000 εξ αυτών αφορούσαν ταχυδρομικές θυρίδες, παροτρύνοντας τον Μ.Ε.4 να διασταυρώσει τα στοιχεία με τις διευθύνσεις που η Ενάγουσα κατείχε και ζητώντας του να κοινοποιήσουν στην Εναγόμενη τυχόν βελτιωμένο κατάλογο διευθύνσεων.

 

        Την επόμενη μέρα, 25.7.12 (Τεκμήριο 27), ο Μ.Ε.1 έκπληκτος για όσα έμαθε συνεχίζει τη συζήτηση για την εφαρμογή SFΑ, παραθέτοντας και απαντώντας σε κάθε μια από τις 13 θέσεις του Μ.Υ.1 στη βάση σχολίων που του έστειλαν ο Μ.Ε.4 και ο διευθυντής παραγωγής των SFΑ (κ. Detlef). Ο Μ.Ε.1 με αυτό τον τρόπο αρνήθηκε κάθε τεχνικό πρόβλημα το οποίο είχε προβάλει ο Μ.Υ.1 και καταληκτικά ζήτησε όπως, σε συμμόρφωση με τη Συμφωνία Συνεργασίας, επειγόντως χρησιμοποιηθούν τα SFΑ για τις επιχειρήσεις, τουλάχιστον από 15 συμβούλους πωλήσεων της Εναγομένης. Αξίζει εδώ η αυτούσια παράθεση της εισαγωγικής παραγράφου από το ηλεμήνυμα του Μ.Ε.1:

 

«I have read your comments in regards to our SFA system with major surprise and concern!

The SFA system was introduced to CYTA approximately 2 years ago. Design and navigation were discussed in great detail. Orestis felt so comfortable with the system, that he not only recommended SFA to other parties but also joined us for sales presentations to CYTA Hellas in Athens. The use of the SFA in its existing functionality represents an essential part of our Cooperation Agreement».

 

        Στις 27.7.12 ο Μ.Υ.1 αφενός διαβεβαιώνει (Τεκμήριο 78) την Μ.Ε.3 ότι παρέλαβαν τις (πέντε) οθόνες και αφετέρου ενημερώνει (Τεκμήριο 48) τον Μ.Ε.4 ότι σε σχέση με το Χρονοδιάγραμμα είχαν μια πρώτη συνάντηση με τη διαφημιστική τους εταιρεία, η οποία και θα ετοίμαζε πρόταση για τις διαφημιστικές δραστηριότητες με στόχο την εγκατάσταση της πύλης την 1.10.12.

 

        Στις 30.7.12 ο Μ.Ε.4 φθάνει στην Κύπρο (με τον εκπαιδευτή τον κ. Kai) και σε ηλεμήνυμά του (Τεκμήριο 38) προς τον Μ.Υ.1 δηλώνει έκπληξη που εκείνος απουσιάζει με άδεια, τον ρωτά για τα οφειλόμενα τιμολόγια και του ζητά κατάλογο των 5.000 πελατών για τους οποίους κάποια στιγμή παλαιότερα ο Μ.Υ.1 είχε δηλώσει πως μόνο αυτούς θα άξιζε να επισκεφθούν (για φωτογράφιση). Ο Μ.Υ.1 απάντησε ότι θα επιλαμβανόταν την επόμενη μέρα και για τους 5.000 πελάτες είπε ότι αυτό ήταν μια εκτίμησή του χωρίς να είχε κατάλογο (Τεκμήριο 39).

 

        Παράλληλα, με άλλο ηλεμήνυμα (Τεκμήριο 101) ο Μ.Ε.4 ενημέρωσε τον Μ.Υ.1 για ζητήματα σε σχέση με τους 12 φορητούς υπολογιστές (τους οποίους εν τέλει εντόπισαν στο γραφείο του) και ζήτησε τη συμβολή του στην επίλυσή τους. Ειδικότερα απουσίαζε ένας υπολογιστής που λόγω της σημασίας του  έπρεπε να επιστραφεί (was the source of all), είχαν δημιουργηθεί λογαριασμοί χρηστών και δεν είχε τους κωδικούς, λόγω της αντικατάστασης του λειτουργικού συστήματος (OS) είχαν διαγραφεί όλες οι ρυθμίσεις (all Lenovo settings deleted), οι οποίες ήταν απαραίτητες για τη λειτουργία του SFΑ και του nxDSMP και δεν μπορούσε να επιτευχθεί ορθή πρόσβαση στη βάση δεδομένων (as of missing admin rights).

  

        Σε μεταγενέστερο ηλεμήνυμά του την ίδια μέρα (Τεκμήριο 101) ο Μ.Ε.4 αναφέρεται και σε προβλήματα σύνδεσης τόσο των νέων οθονών σε USB όσο και των υπολογιστών στα iPads. Παραπονείται για την κακή κατάσταση στην οποία παρέλαβαν τους υπολογιστές και ζητά επειγόντως βοήθεια για την επίλυση όλων των θεμάτων. Ο Μ.Υ.1 απάντησε αυθημερόν ότι το ΙΤ τους θα έστελλε τεχνικό την επόμενη μέρα αλλά τόνισε πως τα προβλήματα συνδεσιμότητας (iDisplay) και γενικά της λειτουργίας των iPads στο περιβάλλον της Εναγομένης, τα είχαν ήδη αναφέρει παλαιότερα επανειλημμένως.

 

        Την ίδια μέρα, 30.7.12 (Τεκμήριο 28) ο Μ.Υ.1 επανέρχεται στο θέμα της εφαρμογής SFΑ και στη σχετική αλληλογραφία που είχε με τον Μ.Ε.1 προς τον οποίο απαντά επίσης με πολυσέλιδο κείμενο. Αξίζει και εδώ η παράθεση αυτούσιου του εισαγωγικού μέρους της απάντησης, η οποία έχει ως εξής:

 

«It my turn to be surprised and concerned. My message clearly stated on the first line that we are “providing some feedback to help you enhance the sales experience provided to the customers as well as improve the tool to make the sales effort more effective.” This statement indicates that our intentions are to make the tool more effective in our market. I am not aware of how much SFA is used in other markets and how succesfull it is. I would be more than happy to read some success stories.

Our sales people and myself first saw the SFA during the training held on the 21-22nd June, and our feedback was provided on the 12 July, not 3 months later».

 

        Στις 31.7.12 το πρωί ο κ. Kai, εκ μέρους της NetLinx, ολοκλήρωσε την πρώτη μέρα εκπαίδευσης σε συμβούλους πωλήσεων και σε σχετικό ενημερωτικό ηλεμήνυμά του (Τεκμήριο 171), αφενός εξέφρασε προς τον Μ.Υ.1 την ικανοποίησή του για το ενδιαφέρον και τη βελτίωση των συμβούλων (adopted a lot of features and procedures mentioned in the last user training) και αφετέρου κατέγραψε διάφορα θέματα τα οποία απαιτούσαν είτε συζήτηση είτε βελτίωση (Ad package handling, Display ad history, Technical issues, Ad type design, Biling, Service order, Contract). Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο κ. Kai ενημέρωσε και για την εκπαίδευση της 31ης Ιουλίου 2012, χωρίς να αναφέρει οποιαδήποτε προβλήματα (Τεκμήριο 196). Είναι δε γεγονός ότι και ο Μ.Υ.1 απάντησε πως, εξ όσων αντιλαμβανόταν, η εκπαίδευση προχωρούσε πολύ καλά και ότι οι εκπαιδευόμενοι ήταν πολύ ικανοποιημένοι (Τεκμήριο 196). Κατά συνέπειαν δεν είναι δυνατό να ισχύουν τα όσα σε πολύ μεταγενέστερο χρόνο είχε προβάλει ο συγκεκριμένος εκπαιδευτής, περί έλλειψης ενδιαφέροντος (Τεκμήριο 118).

 

        Την ίδια μέρα, 31.7.12, ο υπεύθυνος Πληροφορικής (ΙΤ) της Εναγομένης απαντώντας στον Μ.Υ.1  (Τεκμήριο 167) τον ενημερώνει για προβλήματα στη συνεργασία του τμήματος (ΙΤ) με τη NetLinx και κυρίως ότι μόλις ολοκληρωθεί η εγκατάσταση στους φορητούς υπολογιστές από τη NetLinx δεν θα μπορεί το ΙΤ να προσφέρει οιουδήποτε τύπου υποστήριξη για τους υπολογιστές αυτούς και τα λογισμικά τους.

 

        Σε άλλη σχετική αλληλογραφία της ίδιας μέρας (Τεκμήριο 102) ο Μ.Ε.4 ενημερώνει τον Μ.Υ.1 για την πορεία της εγκατάστασης (installation) στους φορητούς υπολογιστές, για προβλήματα που παραμένουν (The issue of not having enough rights to install anything else remains, The restrictions caused from your group policies remain, If there need to be any changes it is a matter of the network security department), για το ότι συνεχίζουν την επόμενη μέρα και καταλήγει λέγοντας:

 

«This is a very unsatisfying situation as we expected to have these setups and changes to the group policies all been done since the laptops are in your IT department already now for more than 8 weeks. It was our understanding that if was their task to find the correct settings for the laptops to be able to connect to the iPads and grant the necessary rights.

What we now understood is that the request for changing the group policy should have been submitted by you. Please double-check.

Now it will be extremely time consuming to repeat the setting on all laptops.

Risk:

If the group restrictions cannot be fixed it might not be possible to use the iPad for presentation».

 

        Στη δική του απάντηση (Τεκμήριο 102), ο Μ.Υ.1 υπενθυμίζει ότι οι υπολογιστές είχαν επιστραφεί στην Εναγόμενη κατόπιν απαίτησης της NetLinx πριν την εξασφάλιση της αναγκαίας υποστήριξης από τον προμηθευτή της πλατφόρμας ασφάλειας δικτύου, δηλώνει ότι θα δει το θέμα με το ΙΤ τους και καταλήγει:

 

«It is a very complex matter as you have seen. The security of the IT network is extremely important and any exceptions to the group policy needs to ensure that the network security will not be compromised in any way.

In addition to this I raise our concerns again about the freeware Connectify. Is this the appropriate software to use for a business application in our network, under the current security police? Is there a better solution for this?

I recognize the need for support to you for preparing the laptops and the connection to the servers from the KLIK pc. When you informed us that you were planning to join Kai for your trip to Cyprus, you did not indicate what your plans were and what support you would need from Cyta. As you understand, during this period a large proportion of the personnel is away for the annual vacations and in some cases, specialist assistance may not be available. Nonetheless we shall try to assist with the available resources.

We have the pending matter of the portal server on DMZ1. The platform is now available and the relevant department advised that they can set up the server. I will give you more feedback on this very soon».

 

        Στις 3.8.12 (Τεκμήριο 103) ο Μ.Ε.4 επανέρχεται στο πρόβλημα του SFΑ και ενημερώνει ότι το ΙΤ της Εναγομένης είναι σχεδόν έτοιμο με τις εγκαταστάσεις και ενημερώσεις στους φορητούς υπολογιστές αλλά και ότι παρά την παρέλευση μηνός εντούτοις το ΙΤ δεν βρήκε λύση (correct adjustments) για το δίκτυο ούτως ώστε να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα για την επικοινωνία των υπολογιστών με τα iPads. Υποδεικνύει ότι ο τρόπος χρήσης των iPads ήταν απόφαση της Εναγομένης και καταλήγει λέγοντας:

 

«Unfortunately this solution is causing tremendous issues under the restrictions on Cyta’s network and security rules. These restrictions were not communicated to net-linx/Sii and therefore we could not point to the risk if Cyta would choose the iPad option. Nevertheless Cyta should have investigated in advance if such solution will meet their own restrictions.

In order to not further delay the usage of the SFA we want to provide the following solution:

1.    Net-linx will order additional monitors for each Sales Rep.

2.    The combination laptop/monitor will be handed over immediately to the Sales Reps after arrival at KLIK office.

3.    As we have already 5 monitors available, Cyta might decide who will be the first 5 Sales Reps receiving the hardware. This could be done immediately.

This solution will enable Cyta to immediately proceed with the YP campaign 2012».

 

        Στις 6.8.12 (Τεκμήριο 24) η Μ.Ε.3 απευθύνεται στον συνεργάτη του Μ.Υ.1 (Στέλιο) ζητώντας όπως πέντε εκ των πωλητών μεταβούν στο γραφείο της για να παραλάβουν πέντε υπολογιστές και αντίστοιχες οθόνες. Λόγω απουσιών στέλλει νέο παρόμοιο αίτημα στις 7.8.12 (Τεκμήριο 79) στον Μ.Υ.1 ο οποίος απάντησε ότι θα διευθετούσαν την παραλαβή κατά την εβδομάδα από 20.8.12 λόγω των διακοπών (the majority of the salesforce is on leave and the remaining are not visiting customers as most businesses are also closed during this period).

 

        Στις 10.8.12 (Τεκμήριο 75), η Μ.Ε.3 ενημέρωσε τον Μ.Ε.4 για προβλήματα που είχαν προκύψει κατά τις προσπάθειες για φωτογράφιση. Ειδικότερα για το ότι μια από τις φωτογράφους είχε μιλήσει με περισσότερους από 20 πελάτες και όλοι ήταν σε διεύθυνση διαμονής χωρίς να είχαν οποτεδήποτε επιχείρηση (The list is a mess). Εν τέλει η φωτογράφος αυτή παραιτήθηκε το βράδυ της ίδιας μέρας (Τεκμήριο 74).

 

        Κατά το διάστημα από 20.8.12 έως 22.8.12 η Ενάγουσα παρέδωσε σε 13 από τους συμβούλους πωλήσεων 13 φορητούς υπολογιστές Lenovo και αντίστοιχες οθόνες Toshiba. Οι εν λόγω πωλητές υπέγραψαν ισάριθμα πρωτόκολλα παραλαβής (Τεκμήριο 80).

 

        Στις 27.8.12 (Τεκμήριο 178) η Μ.Ε.3 ενημέρωσε τον Μ.Υ.1 ότι η Ενάγουσα προσέλαβε ακόμα τρεις φωτογράφους διότι είχαν αντιληφθεί ότι δεν θα μπορούσαν εγκαίρως να καλύψουν όλες τις διευθύνσεις και να προσκομίσουν τις κάρτες πριν οι πωλητές αρχίσουν να τις επισκέπτονται. Στη συνέχεια τού ζήτησε να προσθέσει και τα ονόματα αυτών στις προειδοποιητικές επιστολές που θα έστελλε η Ενάγουσα. Δείγμα της επιστολής που φέρει ημερομηνία 27.8.12 και αναφέρεται στους τέσσερεις νέους φωτογράφους στους οποίους έχει ανατεθεί μέρος της φωτογράφισης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 177.

 

        Στις 28.8.12 (Τεκμήριο 82) η Μ.Ε.3 ενημέρωσε τον Μ.Ε.1 για το ότι συγκέντρωσε όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες από τον Κ.Ο.Τ. σε σχέση με το περιεχόμενο της πύλης, για το ότι υπήρχε αρκετή εργασία να γίνει (content to be written from scratch) και κατέληξε ρωτώντας για τυχόν αμοιβή ενός μεταφραστή που θα βοηθούσε (this task needs a lot of effort).

 

        Την ίδια μέρα, 28.8.12 (Τεκμήριο 47), ο Μ.Ε.1 παραπονέθηκε για το ότι δεν έλαβαν ενημέρωση για τις πωλήσεις στον Χρυσό Οδηγό, ζήτησε να ενημερωθούν για τις επιχειρήσεις στις οποίες θα αναλάβουν δράση οι πωλητές και για πότε έχουν προγραμματιστεί παρουσιάσεις SFΑ, δήλωσε ότι θα ήθελαν να ενισχύσουν τις επισκέψεις αυτές διά της αποστολής προηγουμένως των εξατομικευμένων καρτών ανά 15ήμερο και τέλος ενημέρωσε πως επανενεργοποίησαν το φωτογραφικό σαφάρι εξασφαλίζοντας (τρεις έως πέντε) φωτογραφίες για περισσότερους από 3.200 ισχυρούς οικονομικά πελάτες, ζητώντας τη συμβολή του Μ.Υ.1 για να μην χαθεί αυτή η μεγάλη προσπάθεια και κόστος.

 

        Την επόμενη μέρα, 29.8.12 (Τεκμήριο 47), ο Μ.Υ.1 εκφράζει την έκπληξή του για το ότι ο Μ.Ε.1  δεν γνωρίζει το πρόγραμμα πωλήσεων (sales plan) αφού το είχαν ειδικά συζητήσει στην τελευταία συνάντησή τους αλλά εν πάση περιπτώσει ενημερώνει ότι οι πωλήσεις άρχισαν τον Ιούνιο του 2012 και θα συνέχιζαν μέχρι τις 15.10.12 και υποδεικνύει ότι ανέμεναν πως, ως συμφώνησαν, μέχρι τα μέσα Ιουλίου του 2012 θα είχαν λάβει το αρχείο (file)  με την πρώτη δέσμη καρτών για περίπου 1200 πελάτες (που είχαν φωτογραφηθεί ως τότε), ούτως ώστε να τις εκτυπώσουν και αποστείλουν στους πελάτες βάσει του προγράμματος πωλήσεων. Εξ ου και ζητά όπως τού αποσταλούν χωρίς καθυστέρηση τα επικαιροποιημένα αρχεία με τις έτοιμες κάρτες για να εκτυπώσουν και ταχυδρομήσουν. Αυθημερόν ο Μ.Ε.1 απάντησε πως γνώριζε πολύ καλά το πρόγραμμα για την εκστρατεία πωλήσεων (Yellow Page sales campaign schedule).

 

        Ας παρεμβληθεί εδώ ότι ο Μ.Ε.1, στις 29.8.12 (Τεκμήριο 29), ήτοι μετά από ένα μήνα, αφενός απάντησε στον Μ.Υ.1 για το θέμα του SFΑ λέγοντας ότι αυτό είχε επιδειχθεί στην Εναγόμενη πολύ πριν την εμπλοκή του Μ.Υ.1 και πέραν των 12 μηνών πριν την υπογραφή της Συμφωνίας Συνεργασίας (9.1.12) και αφετέρου απάντησε ξανά εκτεταμένα σε καθένα από τα 13 σημεία που είχε σχολιάσει ο Μ.Υ.1 (στο Τεκμήριο 28).

 

        Στις 30.8.12 (Τεκμήριο 47), ο Μ.Υ.1 επανήλθε στο θέμα του προγραμματισμού πωλήσεων επαναλαμβάνοντας προς τον Μ.Ε.1 ότι η αντίληψή τους ήταν πως η Ενάγουσα θα τους απέστελλε το συμπληρωμένο αρχείο φωτογραφιών, θα τις εκτύπωναν και θα τις ταχυδρομούσαν βάσει των εβδομαδιαίων προγραμμάτων των πωλητών. Περαιτέρω εξήγησε πως δεν είχαν εκείνη τη στιγμή τα στοιχεία να δώσουν την ενημέρωση που ζητούσε ο Μ.Ε.1. Τέλος ζήτησε ξανά τις φωτογραφίες τουλάχιστον της πρώτη δέσμης (σε PDF) για να προχωρήσουν με εκτύπωση, ταχυδρόμηση και επιτόπου επισκέψεις.

 

        Την ίδια μέρα, 30.8.12 (Τεκμήρια 25, 40), ο Μ.Ε.1 εκφράζει την έντονη διαφωνία του ως προς το ότι υπήρχε οποιαδήποτε αντίληψη για αποστολή συμπληρωμένου αρχείου καρτών και επαναλαμβάνει όσα ανέφερε στις 29.8.12, τονίζοντας ότι η Εναγόμενη ώφειλε να επιβεβαιώσει το πρόγραμμα επισκέψεων σε πελάτες για τις επόμενες δύο εβδομάδες, ότι οι κάρτες σαφώς δεν είναι προαπαιτούμενο για τις επισκέψεις αλλά επιπρόσθετη εθελοντική υπηρεσία από την Ενάγουσα και καταλήγει ότι:

 

«I do disagree as well in regards to your statement concerning the number of sales reps and premise presentations using the SFA. The whole business case of YouKlik, the major investments in the company as system implementation at CYTA are based on the revenue sharing model of cross media advertising sales according to Appendix 9 of the Cooperation Agreement. CYTA’S commitments are clearly defined in Par. 4.4 and Par. 5.9.

Although not in line with our defined mail-out process, and objecting to your unwillingness to communicate the premise sales contract schedule with us, we will deliver to CYTA all postcard files within the next 2 weeks approximately, starting with a batch of approx. 1000 accounts today».

 

        Στις 31.8.12 (Τεκμήριο 77), ο Μ.Ε.4 απέστειλε στον Μ.Υ.1 τις κάρτες βάσει της πρώτης φωτογράφισης (first photo activity). Την ίδια μέρα, 31.8.12 (Τεκμήρια 25, 40, 159), ο Μ.Υ.1 ευχαριστεί τον Μ.Ε.1 για τις κάρτες και τον πληροφορεί: (1) Ότι δεν υπάρχει λογική στην εισήγηση για αποστολή των καρτών μετά τις επισκέψεις των πωλητών, (2) Ότι τα SFΑ είχαν παραχωρηθεί στους πωλητές μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και θα ξεκινούσαν επισκέψεις, (3) Ότι οι πωλητές έχουν ελευθερία στον προγραμματισμό, η δε Εναγόμενη παρακολουθεί μόνο τις πωλήσεις και ο τρόπος που τις χειρίζεται είναι εσωτερικό της θέμα, (4) Ότι η Εναγόμενη έχει κάθε πρόθεση να τηρήσει τις υποχρεώσεις της, δεν υπάρχει minimum αριθμός πωλήσεων και αν υπάρξει ανάγκη θα προσπαθήσουν να προσλάβουν και άλλους πωλητές, υπενθυμίζοντας τους τότε περιορισμούς. Κατέληξε λέγοντας:

 

“What i consider now to be our biggest challenge is the very bad economic situation in Cyprus. All economic performance indicators are at their worst point since the Turkish invasion in 1974. We are anticipating that the EU in the next few months will impose severe measures throughout the economy. As you understand, this has severely affected customer confidence and customer spending. We are already seeing huge cancellations of advertisements in our directories and very little interest in new spending and new products”.

 

        Στις 4.9.12 (Τεκμήριο 109), ο Μ.Υ.1 ενημερώνει τον Μ.Ε.4 αφενός ότι επιθεώρησαν τις αποσταλείσες κάρτες και αφετέρου ότι είχαν πέντε παρατηρήσεις για διάφορα στοιχεία της εικόνας τους (low resolution, printout low quality, photo not included, letters touching each other, formatting smaller, colour printed in black). Ακολουθούν συνομιλίες του με τον Μ.Ε.4 μέχρι την επόμενη μέρα που αποστέλλει νέες διορθωμένες κάρτες (Αγγλικά και Ελληνικά).

 

        Στις 5.9.12 στάληκε το τιμολόγιο της NetLinx για συντήρηση ύψους €180.115 (Τεκμήριο 220).

 

        Στις 6.9.12 πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία συνάντηση με θέμα την εγκατάσταση της πύλης. Παρευρέθηκαν εκ μέρους της πλευράς των Εναγόντων οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.4 ενώ εκ μέρους της Εναγομένης ο Μ.Υ.1 και ο συνεργάτης του (Στέλιος). Ο Μ.Υ.1 ετοίμασε πρακτικά τα οποία στις 11.9.12 απέστειλε και στον Μ.Ε.1 για επικύρωση. Ο Μ.Ε.1 προέβη σε κάποιες αλλαγές στο κείμενο και το υπέγραψε. Πρόκειται για το κείμενο το οποίο κατέθεσε (χωρίς ένσταση) ως Τεκμήριο 42. Ο Μ.Υ.1 διαφώνησε με τις αλλαγές που επέφερε ο Μ.Ε.4 και κατέθεσε (χωρίς δέουσα έγκαιρη ένσταση) το αρχικό κείμενο ως Τεκμήριο 133.

 

        Η πραγματικότητα είναι ότι από τις 12.9.12 ο Μ.Ε.1 είχε αποστείλει τα πρακτικά με τα δικά του σχόλια στον Μ.Υ.1 αλλά και ότι ο Μ.Υ.1 από τότε είχε αναφέρει στον Μ.Ε.1 ότι δεν συμφωνούσαν πως τα όσα (ο Μ.Ε.1) προσέθεσε στο κείμενο  είχαν συζητηθεί στη συνάντηση (Τεκμήριο 160). Ήταν η θέση του Μ.Υ.1 από τότε πως γενικά το αρχικό κείμενο ήταν ορθό. Ο Μ.Υ.1 έχει δίκαιο και αυτό επιβεβαιώνεται από το ότι στις αλλαγές που επέφερε ο Μ.Ε.4 παρέπεμπε σε κάποιες περιπτώσεις σε μεταγενέστερο ηλεμήνυμα, (το οποίο απέστειλε στις 12.9.12) για επεξηγήσεις, πράγμα που θα ήταν αδύνατο να καταγράφεται σε πρακτικά συνάντησης η οποία έγινε έξι ημέρες προηγουμένως, στις 6.9.12. Εν πάση περιπτώσει, η ουσία είναι πως τόσο μέσα από το τμήμα του κειμένου στο οποίο συμφωνούν τα μέρη όσο και μέσα από τις προσθήκες του Μ.Ε.1 φαίνονται τουλάχιστον τα σημεία στα οποία συμφωνούσαν ή διαφωνούσαν ως εξής:

 

1.     Εκκρεμείς πληρωμές

        Το τιμολόγιο αρ. CY12‑ 07 θα προωθείτο για πληρωμή μέχρι 22.9.12. Θα γίνονταν προσπάθειες να εξοφληθεί το τιμολόγιο CY12‑ 03 κατά τις δύο επόμενες εβδομάδες.

 

2.     Πωλήσεις (Status of sales)

        Οι επισκέψεις για πωλήσεις θα ξεκινούσαν το συντομότερο. Η ταχυδρόμηση καρτών θα συντονιζόταν χρονικά με τις επισκέψεις. Κρίθηκε αναγκαίο όπως καταστεί δυνατή η επίδειξη της πύλης κατά τη διαδικασία πωλήσεων.

 

        Ο Μ.Ε.1 συμφωνούσε με τα πιο πάνω αλλά προσέθεσε πως παρότι θα ήταν καλό να προηγηθεί η ταχυδρόμηση και να υπήρχε δείγμα πύλης προς επίδειξη, εντούτοις αυτά δεν συνιστούσαν όρους για δραστηριότητες πωλήσεων.

 

 

 

3.     Επόμενες Διαφημιστικές Ενέργειες

        Επίκειτο συνάντηση με τη διαφημιστική εταιρεία για προγραμματισμό και ένα προσωρινό πρόγραμμα θα απεστέλλετο στη NetLinx όταν θα το ετοίμαζε η εν λόγω εταιρεία, μέχρι 14.9.12.

 

4.     Παραγωγή Προϊόντων Πύλης από Εναγόμενη

        Η θέση της Εναγόμενης ήταν ότι έπρεπε να αναλάβει να αναπτύξει στην πύλη όλα τα διαφημιστικά προϊόντα και υπηρεσίες που πωλούνται από την ίδια βάσει του Σεναρίου 5 στο Παράρτημα 9 της Συμφωνίας Συνεργασίας. Η NetLinx θεωρούσε ότι η Ενάγουσα ήταν που θα έπρεπε να αναπτύξει όλα τα προϊόντα στην πύλη, πράγμα το οποίο η Εναγόμενη θεωρούσε ως μη ορατή επιλογή δεδομένου ότι εάν η ίδια δεν ανέπτυσσε τα προϊόντα τότε τα έσοδά της δεν θα ήταν αρκετά ούτε καν για να καλύψουν το εργατικό κόστος της ενώ στο μέλλον τα έσοδά της θα προέρχονταν μόνο από πωλήσεις προϊόντων στην πύλη, οπότε απαιτείτο όπως αυτή είναι μια επικερδής δραστηριότητα για την Εναγόμενη.

 

        Η κοινή απόφαση (κατά τη συνάντηση) ήταν όπως η NetLinx επανέλθει με σχόλια μετά που θα συμβουλευόταν τον δικηγόρο της, μέχρι τις 14.9.12.

 

5.     Επίδειξη Πύλης στα SFΑ

        Οι πωλητές της Εναγομένης θεωρούσαν πως ήταν αδύνατο να πωλήσουν κάποιο προϊόν το οποίο δεν ήταν σε θέση να δείξουν στους πελάτες (την πύλη). Για αυτό ζητούσαν να υπάρχει δυνατότητα επίδειξης της πύλης στους φορητούς υπολογιστές με τα SFΑ ή δείγμα πύλης προς υποστήριξη κατά τις παρουσιάσεις σε πελάτες. Η Ενάγουσα συμφωνούσε με το αίτημα για δείγμα πύλης προς υποστήριξη των πωλήσεων και εξήγησε ότι ήταν πρόθεσή της, κατά τους τελευταίους εννέα μήνες, να την εγκαταστήσει αλλά τεχνικά ζητήματα (αναφερθέντα στο ηλεμήνυμα της ημερ. 12.9.12) εμπόδισαν αυτή την επιπρόσθετη δυνατότητα, της σύνδεσης και πρόσβασης μέσω των φορητών υπολογιστών των SFΑ.

 

        Οι δύο πλευρές συμφωνούσαν ότι δεν ήταν δυνατή η επίδειξη δείγματος  της πύλης (set up a demo) και ότι η πρόσβαση στην πύλη θα παρείχετο το συντομότερο, με τον Μ.Ε.1 να διευκρινίζει στις προσθήκες του ότι δεν ήταν δυνατή στους φορητούς υπολογιστές με το SFΑ. Διαφωνία υπήρχε για τους μικροϊστότοπους (microsites). Στο πρακτικό που έστειλε ο Μ.Υ.1 (Τεκμήριο 133) αναφέρεται ότι η Εναγόμενη θα συλλέξει κάποια δεδομένα από φιλικά διακείμενους πελάτες ούτως ώστε να ετοιμαστούν μικροϊστότοποι στην πύλη για σκοπούς επίδειξης στις παρουσιάσεις ενώ ο Μ.Ε.1 αντικατέστησε τη φράση γράφοντας ότι θα ετοιμάζονταν διαδικτυακά προϊόντα (online products) για τις παρουσιάσεις και ότι ατομικοί μικροϊστότοποι ήταν ήδη διαθέσιμοι στα SFΑ (individual microsites are already available). Συμφωνία υπήρχε για το ότι το θέμα έπρεπε να λυθεί μέχρι τις 15.9.12, με τον Μ.Ε.1 να προσθέτει ότι αυτό ήταν υπό τον όρο εξασφάλισης των κατάλληλων δεδομένων.

 

6.     Σχέδιο Εκπτώσεων και Δωρεάν Περίοδος

7.     Σχέδιο προμηθειών σε πωλητές ως κίνητρο

8.     Οδηγίες για εγκατάσταση Acrobat Distiller Server

 

        Υπήρχε συμφωνία στα τρία πιο πάνω θέματα ότι η NetLinx για τα δύο πρώτα θα έδιδε τις αναγκαίες πληροφορίες μέχρι τις 14.9.12 και τις 21.9.12 αντίστοιχα, και για το τρίτο τις αναγκαίες οδηγίες επίσης μέχρι τις 21.9.12.

 

        Ας σημειωθεί πως σε αλληλογραφία που ακολούθησε τη συνάντηση και δη σε ηλεμήνυμά του ημερ. 10.9.12 (Τεκμήριο 30) ο Μ.Ε.1 επαναφέρει προς τον Μ.Υ.1 συζητηθέντα κατά την εν λόγω συνάντηση θέματα. Τέτοια ήταν η αργοπορημένη και μειωμένη χρήση των SFΑ, για τα οποία εκφράζεται η προθυμία αποστολής του εκπαιδευτή (κ. Kai) στην Κύπρο αμέσως, για έξι‑επτά εβδομάδες, με έξοδα της Ενάγουσας και μικρή συνεισφορά της Εναγομένης.

 

        Ο Μ.Υ.1 απαντά αυθημερόν (Τεκμήριο 30) ότι δεν θεωρούν ότι απαιτείται η αυτοπρόσωπη παρουσία του εκπαιδευτή και ότι αυτό που χρειάζονται είναι να τεθεί η πύλη σε λειτουργία αμέσως για να έχουν κάτι να δείχνουν στους πελάτες (get the Portal running right away). Έστω και κάποια επίδειξη στους φορητούς υπολογιστές (even a demo) θα ήταν καλύτερη πάρα τίποτε. Όπως ανέφερε:

 

«This is very important. The SFA presentation is a tool to support the sale process and the customers will need to see what they are buying. If a customer is not happy with just the presentation we will have lost him. Customers do not give us second chances, especially so, in this uncertain economic environment.

 

So please focus your efforts so that Klik and Netlinx can deliver a good product that customers will use and like to be advertised in, a product that our sales force will be proud to sell».

 

        Ο Μ.Ε.1 απάντησε στις 11.9.12 το πρωί (Τεκμήριο 30) ότι ο εκπαιδευτής ευρίσκετο ήδη καθ' οδόν. Σε σχέση με το αίτημα του Μ.Υ.1 απαντά ότι θα ήταν  πέραν από ευτυχείς να τους προμηθεύσουν με μια πύλη υποστηρικτική των πωλήσεων και τού ζητά να κατανοήσει ότι αυτή ήταν η πρόθεση (της πλευράς τους) κατά την έναρξη της εκστρατείας πωλήσεων, ως είχε προταθεί λεπτομερώς εντός Ιουνίου 2012. Επισημαίνει παράλληλα πως το ΙΤ της Εναγομένης χρειάστηκε μέχρι τις 6.9.12 για κάποια τεχνικά θέματα (to establish set‑up and open all ports required) και ότι ανέμεναν ακόμα τα στοιχεία, τα οποία θα εξασφάλιζε η Εναγόμενη από φιλικά διακείμενους πελάτες (ονόματα, διευθύνσεις, φωτογραφίες, βίντεο κ.λπ).

 

        Την ίδια μέρα, 11.9.12 (Τεκμήριο 30) ο Μ.Υ.1 αφού επαναλαμβάνει ότι δεν ζήτησαν την παρουσία του εκπαιδευτή, υποστηρίζει ότι το ΙΤ έδωσε κάθε βοήθεια όποτε χρειάστηκε και ότι ο συνεργάτης του (ο Στέλιος) είχε νωρίτερα αποστείλει τα στοιχεία φιλικών πελατών, διερωτάται πότε θα είναι έτοιμη η υποστηρικτική των πωλήσεων πύλη (when the sales support portal will be ready?), υπενθυμίζει ότι δεν παρέλαβαν ακόμα τις ορθές κάρτες από τη NetLinx και ρωτά αν ισχύει η ημερομηνία «1.10.12» για τη λειτουργία της πύλης.

 

        Με άλλο μήνυμά του στις 11.9.12 προς τον Μ.Ε.1, ο Μ.Υ.1 εκφράζει την έκπληξή του για κάποια πρόσφατη εισήγηση για δωρεάν πωλήσεις και μεταξύ άλλων ξαναζητά τις επικαιροποιημένες κάρτες ενώ για το πρόγραμμα από τη διαφημιστική εταιρεία αναφέρει ότι η εν λόγω εταιρεία, τους το υποσχέθηκε μέχρι τέλος εβδομάδας (14.9.12).

 

        Από τα δύο τιμολόγια εκτυπωτικής εταιρείας ημερ. 13.9.12 και 4.10.12 (Τεκμήριο 215), προκύπτει ότι κατά το διάστημα αυτό η Εναγόμενη εκτύπωσε συνολικά 2.500 κάρτες. Αυτές στάληκαν σε πελάτες του Χρυσού Οδηγού, ως προωθητική ενέργεια για την εισαγωγή του διαδικτυακού Χρυσού Οδηγού (πύλης). Το ηλεμήνυμα ημερ. 14.9.12 (Τεκμήριο 184) της Υπηρεσίας Καταλόγων προς τους συμβούλους πωλήσεων συνιστά τις οδηγίες εν σχέσει με τη διαδικασία αποστολής των καρτών σε πελάτες. Οι κάρτες είχαν σταλεί από την Ενάγουσα και είχαν «φορτωθεί» στους φορητούς υπολογιστές στο σύστημα SFΑ.

 

        Στις 14.9.12 (Τεκμήριο 121), ο Μ.Ε.4 πληροφορεί τον Μ.Υ.1 ότι η δοκιμαστική πύλη είναι έτοιμη για πρόσβαση της Εναγομένης («example» portal, «sample» portal is ready for your access). Παραθέτει δε κάποιες ουσιώδεις παρατηρήσεις για το περιεχόμενό της, ούτως ώστε να διαβιβαστούν στους πωλητές. Καταλήγει ζητώντας την υποστήριξή του ΙΤ της Εναγομένης,  καθότι για να εγκαταστήσουν παράλληλα και ανεξάρτητα την κανονική πύλη (live portal) χρειάζονται τη θύρα 8080.

 

        Ο Μ.Υ.1 απάντησε στις 17.9.12 ότι θα το χειριστούν οι αρμόδιοι και θα τον ενημέρωνε (Τεκμήριο 121). Ο Μ.Υ.1 επανήλθε όντως στις 19.9.12 (Τεκμήριο 187) μετά που επιθεώρησαν τη δοκιμαστική πύλη και απέστειλε στον Μ.Ε.4 σχόλια και εισηγήσεις για βελτίωση του λογότυπου, της γραμματοσειράς, των γραφικών και της τελικής εικόνας. Κατέληξε αφενός τονίζοντας τη σημασία του να έχουν την τελική εκδοχή της πύλης λίγες μέρες πριν την εκκίνησή της ούτως ώστε να την ελέγξουν και να υποβάλουν σχόλια, καθότι ώφειλαν να είναι βέβαιοι ότι είναι μια τέλεια ιστοσελίδα, χωρίς δυσλειτουργίες ή λάθη και αφετέρου ρωτώντας πότε θα ήταν έτοιμη (η τελική πύλη). Στις 20.9.12 (Τεκμήριο 176), ο Μ.Υ.1 απέστειλε στον Μ.Ε.4 κατάλογο πελατών, οι οποίοι δεν επιθυμούσαν την ανάρτηση φωτογραφιών τους στην πύλη, οπότε έπρεπε να διαγραφούν.

 

        Στο θέμα παρεμβαίνει την ίδια μέρα, 20.9.12 (Τεκμήριο 90) ο Μ.Ε.1, ο οποίος ζητά από τη Μ.Ε.2 να του πει κατά πόσον γνώριζε και τα ζητήματα λογότυπου (branding requirements), τα οποία είχε παραθέσει ο Μ.Υ.1 στις 19.9.12 και επηρέαζαν τώρα όλο τον σχεδιασμό της πύλης. Στην απάντησή της η Μ.Ε.2 συμφώνησε με τις εισηγήσεις του Μ.Υ.1. Ο Μ.Ε.1 επέμενε στο θέμα και σε νέο ηλεμήνυμά του ημερ. 21.9.12 ρώτησε τη Μ.Ε.2 κατά πόσον τα πιο πάνω ίσχυαν και για τα SFΑ και εάν είχε ποτέ συζητηθεί τέτοιο θέμα με την Εναγόμενη. Η Μ.Ε.2 απάντησε στις 24.9.12 ότι δεν θυμόταν να συζητήθηκε αλλά και ότι οι λειτουργοί της Εναγομένης είχαν δει προ διετίας τον σχεδιασμό της NetLinx χωρίς να θέσουν ζητήματα (branding) και ότι ούτως ή άλλως χρησιμοποίησαν το λογότυπο και τα χρώματα της Εναγομένης. Στη συζήτηση παρενέβη και ο Μ.Ε.4 ρωτώντας τη Μ.Ε.2 σε σχέση με την αναγκαιότητα Δήλωσης Ιδιοκτησίας (Impressum) και σε σχέση με τη Δήλωση Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Copyright Note). Η Μ.Ε.2 απάντησε αυθημερόν πως θα άρχιζε με την Αποποίηση Ευθύνης (Disclaimer) και για τα υπόλοιπα θα επικοινωνούσε με τον δικηγόρο τους στην Κύπρο (Τεκμήριο 90).

 

        Στο ενδιάμεσο διάστημα από 21.9.12 έως 25.9.12 (Τεκμήριο 122) ο Μ.Ε.4 αλληλογραφούσε με τον Μ.Υ.1 σε μια προσπάθεια του να βρει τρεις φωτογραφίες, όντας σε διαδικασία ολοκλήρωσης σελίδων στην πύλη και θέλοντας να χρησιμοποιήσει τις φωτογραφίες σε σημείο που ο πελάτης θα μπορούσε να ζητήσει διαφήμιση (changing pictures ‑ rotating).

 

        Στις 25.9.12 (Τεκμήριο 53), ο Μ.Ε.4 με μακροσκελές μήνυμα του απάντησε στο μήνυμα του Μ.Υ.1 ημερ. 19.9.12 (Τεκμήριο 187) και συγκεκριμένα στο αίτημα του να έχει η Εναγόμενη λίγες μέρες χρόνο για έλεγχο πριν τη λειτουργία της πύλης και πρότεινε όπως:

 

«Install the live version on the Cyta environment using the dedicated port and access login in parallel to the sample portal. This provides the option to test the live version and run the sample portal in parallel. After this it would be needed to switch off the sample portal and apply the installation on both WebServers (1and 2). The daily switch between the two WebServers will need to be tested within Cyta environment before the actual Go-live.

I will travel to Cyprus on October 1st to meet you and your team for portal presentations and discussions, throughout the week from October 2nd to October 5th. I will be joined by Nicoletta and Mirko, our key portal developer. Kai would be at Cyta as well, to continue the day-to-day systems and sales support.

Could you please confirm that you will have sufficient Cyta staff available to jointly review the portal’s design & content throughout this week.

Based on input, we would utilize the 2nd week of October to optimize the system with further testing and have the portal live for limited public usage, as of October 15th for the next 2 weeks.

Since we agreed that a major advertising campaign and awareness promotion of the portal will be carried forward by Cyta, at the beginning of November, to enhance the public launch, this scheduling would allow all parties sufficient time for a smooth implementation».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Ήταν η θέση του Μ.Ε.4 πως η διαφημιστική εκστρατεία δεν θα επηρεαζόταν δεδομένου ότι όλα τα προϊόντα της πύλης ευρίσκοντο ήδη στην οθόνη παραγγελιών και το πιο δημοφιλές εξ αυτών (the individual customer microsite) ήταν μέρος της παρουσίασης των SFΑ εξαρχής. Ζήτησε δε να τού σταλεί το πρόγραμμα διαφημίσεων.

 

        Στις 26.9.12 (Τεκμήριο 188) ο Μ.Υ.1 απευθύνθηκε στον Μ.Ε.1 αναφέροντας του: (1) Ότι η Εναγόμενη προγραμμάτισε την εκστρατεία προώθησής με την αντίληψη ότι η πύλη θα εγκαθίστατο την 1.10.12 και ότι μέχρι την προηγούμενη μέρα (25.9.12) δεν υπήρξε ένδειξη ότι δεν θα τηρείτο αυτό από την Ενάγουσα και τη NetLinx, (2) Ανεξαρτήτως αυτού πρόθεσή τους ήταν να στηρίξουν την εγκατάσταση της πύλης κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο βάσει της καθοδήγησης του αρμόδιου τμήματός τους (Branding Department) και ότι η περίοδος διαφημιστικών δραστηριοτήτων ήταν από 1.10.12 έως 19.10.12 χωρίς δυνατότητα αλλαγής, οπότε μπορούσε μεν να καθυστερήσει η έναρξη της πύλης λίγες μέρες ακόμα, πλην όμως ήθελαν να έχουν δύο εβδομάδες ισχυρής διαφήμισης για να προωθήσουν τη χρήση της (πύλης) και την προσπάθεια πωλήσεων, (3) Ότι το πάρτι για δημοσιογράφους ήταν προτιμότερο να μην γίνει, λόγω μειωμένου ενδιαφέροντος, καθώς και επειδή θα προσέλκυε αρνητική δημοσιότητα λόγω της τότε άσχημης οικονομικής κατάστασης στην Κύπρο, (4) Ότι το πρόγραμμα από τη διαφημιστική εταιρεία θα ήταν έτοιμο στις 28.9.12 πλην όμως αυτό δεν ήταν εμπόδιο αφού ο σχεδιασμός της Ενάγουσας ήταν να ξεκινήσει η πύλη την 1.10.12, (5) Ότι συνεπώς το πρόβλημα ήταν πως δεν θα ήταν έτοιμη η πύλη κατά την 1.10.12 και ότι αυτό δεν οφείλετο στο ότι η Εναγόμενη ζήτησε περίοδο δοκιμής της πύλης, (6) Ότι δεν υπήρχε η επιλογή διαφήμισης μετά τις 19.10.12.

 

        Την ίδια μέρα, 26.9.12 (Τεκμήριο 53), ο Μ.Υ.1 απάντησε και στον Μ.Ε.4 και επιβεβαίωσε ότι θα είχαν διαθέσιμο το αναγκαίο προσωπικό για έλεγχο της πύλης (2.10 ‑ 5.10.12), ότι προχωρούσαν η εκστρατεία και οι επισκέψεις (SFΑ), ότι η δοκιμαστική πύλη χρησιμοποιείτο όποτε αυτό ήταν δυνατό και παρέπεμψε στο μήνυμα που είχε στείλει στον Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 188) προσθέτοντας τώρα:

 

«As you have seen from the communication with Holm, we have been planning for a marketing campaign to coincide with the Portal launch, 1st October to 19th October. We can delay the start of the campaign until the 6th October but not beyond this date. We shall work with you to have the portal prepared and launched on the 5th October. If this target cannot be met, then we shall have to postpone the heavy advertising until January-March 2013 and continue with only below the line advertising as soon as you fell that the portal is good enough for public use.

Can you please let us know whether it is realistic to talk about a 6th October launch or not, so that we can reschedule the marketing activities».

 

        Ο Μ.Ε.4 σε νέο του μήνυμα στις 26.9.12 (Τεκμήριο 127) είπε πως η πύλη θα ήταν ολοκληρωμένη την 1.10.12 και ότι αυτή είχε ελεγχθεί και ήταν έτοιμη για δημόσια χρήση. Κάποιες βελτιώσεις ίσως να γίνονταν αλλά το βασικό περιεχόμενο και η λειτουργικότητά της θα ήταν έτοιμα (την 1.10.12), η δε πρότασή τους ήταν υπό την έννοια ότι θα παρείχε και στις δύο πλευρές χρόνο για ομαλή μετάβαση. Τόνισε πως ήταν πολύ δύσκολο να αποδεχθούν ότι προχωρούσε η προωθητική δράση για την Ενάγουσα από την Εναγόμενη χωρίς να έχουν ακόμα λάβει οποιοδήποτε πρόγραμμα ή σχέδιο δράσης, ως είχε συμφωνηθεί στις 6.9.12, καταλήγοντας ότι θα ευρίσκετο στην Κύπρο την 1.10.12 για σκοπούς ελέγχου της πύλης μέχρι τις 5.10.12.

 

        Στις 26.9.12 επίσης, με άλλο ηλεμήνυμα (Τεκμήριο 186), ο Μ.Υ.1 απέστειλε στον Μ.Ε.4 το πρόγραμμα της διαφημιστικής εταιρείας (υπό μορφή PowerPoint παρουσίασης) για τις διαφημιστικές ενέργειες σε ΜΜΕ και ΜΚΔ κατά την περίοδο από 1.10.12 έως 19.10.12. Ακολούθησε κάποια συζήτηση μέχρι τις 27.9.12 για τη μετάφρασή του στα Αγγλικά, την οποία είχε ζητήσει ο Μ.Ε.4 σε άλλο μήνυμα (Τεκμήριο 114).

 

        Την 1.10.12 (Τεκμήριο 53) ο Μ.Ε.4 έγραψε στον Μ.Υ.1 πως ήθελαν να ολοκληρώσουν την εγκατάσταση της πύλης μέσω της σύνδεσης VPN μέχρι εκείνη τη μέρα αλλά δυστυχώς αυτή η σύνδεση δεν λειτουργούσε πλέον οπότε ζήτησε από τον Μ.Υ.1 να ενεργοποιηθεί ξανά. Αυθημερόν ο Μ.Υ.1 απάντησε πως είχε φροντίσει αυτό το θέμα το Σάββατο (29.9.12), ότι η σύνδεση προορίζετο να έμενε ενεργή μέχρι τις 31.10.12 και παρακάλεσε (τον Μ.Ε.4), αν και πάλι δεν λειτουργούσε το VPN στις 2.10.12, να ζητήσει από τον Στέλιο να το φροντίσει.

 

        Σε συνέχεια αυτού, στις 2.10.12 (Τεκμήριο 54), ο Μ.Υ.1 ρωτά τον Μ.Ε.4 για την πορεία των πραγμάτων και αν υπάρχουν θέματα να δει ενώ παράλληλα ενημερώνει ότι μετά από διαβούλευση με το αρμόδιο τμήμα τους (Branding), συμφωνήθηκε όπως δοθούν ακόμα πέντε ‑ έξι μέρες για την εκστρατεία προώθησης, οπότε μπορούσε και η εκκίνηση της πύλης να μετακινηθεί στην επόμενη εβδομάδα, εάν απαιτείτο.

 

        Ο Μ.Ε.4 απάντησε αυθημερόν (Τεκμήριο 54) ότι είχαν καταφέρει να ολοκληρώσουν την εγκατάσταση της πύλης. Έδωσε λεπτομέρειες των ενεργειών τους, καταλήγοντας ότι η πύλη ήταν έτοιμη για έλεγχο από την Εναγόμενη και υποδεικνύοντας έξι σημαντικά θέματα τα οποία θα έπρεπε μεταξύ άλλων να ελέγξει η Εναγόμενη (Branding issues, customers information, display ads from printed books, promotional microsites, customers who did not want to appear, additional content), παρακάλεσε να διατεθεί προσωπικό για έλεγχο του nxDSMP και δήλωσε ότι αν όλα ήταν εντάξει θα προχωρούσαν και το θέμα παραγωγής (could also update the Production environment and connect the Portal with this).

 

        Η επόμενη επικοινωνία με τον Μ.Ε.4 ήταν τη Δευτέρα, 8.10.12 (Τεκμήριο 185), στην οποία ο Μ.Υ.1 παρέθεσε προβλήματα τα οποία είχαν εντοπίσει, καθώς και την ανησυχία του για τις προθεσμίες ως εξής:

 

«As things stand now, we are worried that the portal and all pending matters will not be sorted out by the end of this week.

Today during testing I realized that the search logic is very similar to the totally unsuccessful old yellow pages site.

The search cannot work if you use accents in Greek.

A company name cannot be found in Yellow Pages, but if you do reverse directory with the number, the listing is there.

A similar problem occurred in White Pages search.

I did just a few searches and came up with these problems, which I consider are extremely serious.

A promotion campaign will take place only if the portal is excellent. We (neither you nor us) can afford to launch a Portal that will not make customers happy to use it.

We still hope to sort all pending matters out by Friday».

 

        Εκτός των πιο πάνω ο Μ.Υ.1 είχε αναφερθεί και σε ζητήματα της διαφημιστικής εκστρατείας, όπως αυτά των ημερομηνιών και της μετάφρασης του προγράμματος προωθητικών δράσεων (που το είχαν στείλει στα Ελληνικά). Για το θέμα μετάφρασης ο Μ.Υ.1 αρνήθηκε ότι η Εναγόμενη είχε υποχρέωση αποστολής του στα Αγγλικά, βάσει της Συμφωνίας τους.

 

        Ο Μ.Ε.4 διαφωνώντας με την τελευταία αυτή θέση απάντησε (Τεκμήριο 155) εφιστώντας την προσοχή του Μ.Υ.1 στην §5.13 της Συμφωνίας Συνεργασίας («Cyta shall translate any marketing material from the English language to the Greek language»). Στη δική του απάντηση (Τεκμήριο 155) ο Μ.Υ.1 υποστήριξε ότι ο εν λόγω όρος αφορούσε διαφημιστικό υλικό που ήταν στα Αγγλικά και σκοπείτο η χρήση του στην Κύπρο. Υπέδειξε δε, πως εν πάση περιπτώσει οι τρεις τελευταίες σελίδες του διαφημιστικού προγράμματος (με τις δράσεις και ημερομηνίες) ήταν ως επί το πλείστον στα Αγγλικά.

 

        Στις 10.10.12 ο εκπαιδευτής (Kai) είχε επικοινωνία με τον Μ.Ε.1 τον οποίον ενημέρωσε για το θέμα της συνοδείας πωλητών σε παρουσιάσεις προς αγγλόφωνους πελάτες (Τεκμήριο 120). Την επόμενη μέρα, 11.10.12, ο εκπαιδευτής ζήτησε τη βοήθεια του Μ.Υ.1 για το ίδιο θέμα, επισημαίνοντας του ότι θα ευρίσκετο στην Κύπρο μέχρι τις 19.10.12, οπότε θα είχαν στη διάθεσή τους όλη την επόμενη εβδομάδα.

 

        Σε σχέση με τον έλεγχο στην πύλη (που έγινε μεταξύ 2.10 έως 5.10.12) ο Μ.Ε.4 ετοίμασε κατάλογο ζητημάτων τα οποία αφορούσαν τη διάταξη και τον σχεδιασμό, τα οποία είχαν εντοπίσει από κοινού τα μέρη και τον απέστειλε στις 10.10.12 (Τεκμήριο 124) στον Μ.Υ.1, ζητώντας του να επιβεβαιώσει ότι αυτός ήταν πλήρης, ήτοι ότι δεν υπήρχαν άλλα ζητήματα, ειδικά οποιαδήποτε τα οποία αφορούσαν το όνομα (Branding) της Εναγομένης και τα οποία να μην καλύπτοντο από τον κατάλογό του. Στον κατάλογο αναφέροντο (σε στήλες) η ημερομηνία εντοπισμού, το πεδίο στο οποίο αφορούσε (webpage), το ζήτημα, η ενέργεια που απαιτείτο και το όνομα του υπεύθυνου για την επίλυση του ζητήματος.

 

        Ας σημειωθεί πως μετά την αποστολή του καταλόγου ζητημάτων, ο Μ.Ε.4 ζήτησε επιβεβαίωση αυθημερόν καθότι ήθελε να τελειώσει την ανάπτυξη της πύλης με σκοπό να τηρηθεί η ημερομηνία έναρξης λειτουργίας της (in order to keep the date for go live at 15th of October). Ο Μ.Υ.1 είχε αλληλογραφία μέχρι και την επομένη 11.10.12 με τον Μ.Ε.4 προς τον οποίον επεσήμανε κάποια θέματα κειμένου και γλώσσας, προσθέτοντας ότι θα επανέλθει με κάποια άλλα θέματα μετά τις απόψεις του Νομικού Τμήματός της Εναγομένης  (Τεκμήριο 55).

  

        Όντως, αργότερα, την ίδια μέρα, 11.10.12 (Τεκμήριο 190), ο Μ.Υ.1 επαναλαμβάνοντας την παλαιότερη θέση ότι εάν δεν ήταν τέλεια η πύλη δεν θα έπρεπε να λειτουργήσει, εξέφρασε την άποψη πως ως είχαν μέχρι εκείνη τη στιγμή τα πράγματα η πύλη δεν ήταν αυτού του επιπέδου (it is not up to this standard) και υπέδειξε θέματα προς βελτίωση.

 

        Σημειώνεται πως ο Μ.Ε.4 είχε ετοιμάσει και νέο κατάλογο ο οποίος περιείχε τρεις επιπρόσθετες στήλες, ήτοι τη θυρίδα του ζητήματος (issue), την κατάστασή του (status) και την τυχόν αποκατάστασή του (delivery), τον οποίον κατάλογο παρουσίασε ως Τεκμήριο 123. Σε αυτόν αναφερόταν ότι από 40 περίπου ζητήματα που είχαν εντοπιστεί παρέμεναν προς επίλυση τα έξι, που είχαν ως εξής:

 

No

Date

WebPage

Issue

Action

Responsibility

Status

Delivery

1

4.10.12

All Pages

Check Browser Compatibility

Development

NetLinx

Pending

Not Ready

2

4.10.12

Contact Us

Create Mail Group

Development

NetLinx

Pending

Not Ready

3

4.10.12

Advertise With Us

Create Mail Group

Development

NetLinx

Open

Not Ready

4

4.10.12

All Pages

Define name of bookmark

Legal Issue

Cyta/Klik

Open

Not Ready

5

4.10.12

White Pages

Different Domain

Legal Issue

Cyta/Klik

Open

Not Ready

6

4.10.12

All Pages

General Domain Name

Legal Issue

Cyta/Klik

Open

Not Ready

 

        Την επόμενη μέρα, 12.10.12 (Τεκμήρια 19, 125), ο Μ.Ε.4 αναφερόμενος στα πιο πάνω ζητήματα προέβαλε προς τον Μ.Υ.1 ότι όλα είχαν επιλυθεί και ενσωματωθεί στην πύλη (on Cyta’s webservers) με εξαίρεση τρία από αυτά, επισυνάπτοντας ξανά τον πλήρη κατάλογο στον οποίο παρουσιαζόταν η νέα τρέχουσα κατάσταση (status). Σε επισυνημμένες σημειώσεις του, για τα προαναφερθέντα έξι ζητήματα αναφέροντο (διατηρουμένης της ίδιας σειράς) τα εξής:

 

1.     Check browser compatibility

        The compatibility issue was finished but the check if it was working was not tested yet.

 

2.     Create mail group for mail out (Klik ................., Katerina ……….)

        The mail creation was completed the next day 5.10.12 and tested ... as per our email dated on 5.10.12. 

 

3.     Create mail group for mail out (Klik ….., Stelios …., andros ....) 

        Developed on 4.10.12 after this list was sent out to Cyta.

 

4.     Define name of bookmark

5.     Different Domain

6.     General Domain Name

        Requirement did not correspond with the understanding of the Corporation Agreement.

 

        Στο ίδιο ηλεμήνυμα (Τεκμήρια 19, 125), ο Μ.Ε.4 περιέγραψε τα τρία ζητήματα που δεν είχαν (για εκείνον) λυθεί ως εξής:

 

«Exeptions:

1.     Browser compatibility: The last changes have not been tested well enough with the older version of internet explorer.

2.     E-mail functionality is not working – Cyta to provide the mail server setups.

3.     E-mail group for “Advertise with Us” not implemented – Cyta to provide e-mail address.

I attached the full list again with the current status.

From this point of view the Portal can go live on October 15th 2012. Please let me know if we can take out the login restrictions».

 

        Την ίδια μέρα, 12.10.12 (Τεκμήριο 197), έχοντας ενημερωθεί για την επιστολή του Μ.Υ.1, απάντησε και ο Μ.Ε.1. Συγκεκριμένα, αφού επιβεβαίωσε ότι πρόθεση δική τους παρέμενε η εκκίνηση της πύλης στις 15.10.12 και δηλώνοντας ότι έλαβαν υπ' όψιν όλες τις εισηγήσεις και τις υιοθέτησαν, αν και δεν συμφωνούσαν πως ήταν όλες βελτιωτικές του σχεδιασμού και της λειτουργικότητας της πύλης, κατέληξε ως εξής:

 

«Andreas, as you already know, we value Cyta’s opinion and input on the KLIK design, but please keep in mind that last minute suggestions and adjustments as these, could result in potential errors due to insufficient testing time. Our target is to launch a great portal and attract as many customers as possible. We have worked hard on this project and I have pushed all staff (also with overtime) to ensure that our portal is live by Monday, the same day that your marketing campaign is scheduled to begin.

I have seen the power point presentation of your suggested marketing campaign, but it would be great, if you can please forward me the actual campaign to look at. With these latest recommendations, which have been applied to the KLIK portal, we expect to proceed with the installation tomorrow and launch on Monday as planned. As with any new project/product, we do expect the portal to improve based on customers’ feedback and recommendations, which we’ll get after the launch. We currently have a strong foundation to build a great portal for Cyprus. No product is ever “excellent” and waiting/postponing the launch costs everyone time and money».

 

        Ο Μ.Υ.1 απάντησε επίσης την ίδια μέρα, 12.10.12 (Τεκμήριο 43). Τόνισε ότι εκ μέρους της Εναγομένης, εντός του σύντομου χρόνου που είχαν για εξέταση, κατέβαλαν επιπλέον προσπάθειες να εντοπίσουν τυχόν αδυναμίες, ότι προσπάθησαν να βελτιώσουν την κατάσταση με τις εισηγήσεις τους και ότι γεγονός παρέμενε πως χρειάστηκε να πιεστούν προς χρήση του δοθέντος ενδιάμεσου χρόνου για διαφήμιση. Πρόκειται για μακροσκελές κείμενο στο οποίο ο Μ.Υ.1 εγείρει οκτώ σημεία και εν συνεχεία καταλήγει με τη θεώρηση της Εναγομένης ότι η εκκίνηση της πύλης για το κοινό στις 15.10.12 δεν είναι ρεαλιστική και ότι αναμένουν περιορισμένη ενεργοποίησή της, ήτοι μόνο για τη διεύθυνση και τους υπαλλήλους της Εναγομένης εντός της επόμενης εβδομάδας μόλις επιλυθούν τουλάχιστον τα ουσιωδέστερα από τα παραμένοντα ζητήματα. Η σημασία της επιστολής αυτής είναι τεράστια διότι, ως εντίμως δέχθηκε ο Μ.Ε.1, αυτή ήταν που τελικά αποτέλεσε την αιτία για ανάθεση της υπόθεσης στους δικηγόρους τους (Έγγραφο Β, §150). Όπως δε προφορικά το εξειδίκευσε, η Ειδοποίηση Παραβάσεων που απέστειλαν οι ίδιοι αργότερα (Τεκμήριο 57) στάληκε λόγω των Σημείων αρ. 7 και 8 του Τεκμηρίου 43, αφού ως προς τα τεχνικά ζητήματα δεν είχαν απολύτως κανένα θέμα (Πρακτικά ημερ. 15.10.21, σ. 42). Λόγω αυτής της σημασίας της στο ιστορικό των γεγονότων, κρίνεται πως αντί οποιασδήποτε απόπειρας σύνοψης εξυπηρετεί καλύτερα η αυτούσια παράθεση του ουσιαστικού μέρους των λεχθέντων από τον Μ.Υ.1 (Τεκμήριο 43) που έχουν ως εξής:

 

«Based on what we have seen until now and taking into consideration various legal issues that we noticed, it would be wise to make sure that at least the most important of these are sorted before the Portal is launched to the public. Please, do not underestimate the power of public opinion and the political environment in our market especially during these rough economic times. We want to be sure that the Portal will be received positively.

As indicated in our meetings with Roland of last week and on Tuesday 8th October by email, during testing of the portal we have come across various mainly legal issues, some of which are extremely important, that we would like to sort out so that the launching of the portal can proceed smoothly.

1.     We have a cooperation agreement in the fields of advertising and sales of Yellow Pages, Business to Business Guides, Tourist Guides and other relevant services. Based on this understanding we expect that the content of our respective guides of relevance to this agreement will be included in the Portal. Instead we are seeing a separation of the content of the Portal into “yours and ours” which is totally outside the spirit of this agreement and is totally unacceptable by our side. We expect that all our content will be accommodated in the respective Portal pages otherwise we shall consider that there is a breach of the Contract. The use of our content which is provided to Klik at no cost, will only benefit the Portal as this is relevant content that has been collected over many years and has been updated constantly.

Because we do not wish to delay the launching of the Portal, we expect that in the next few weeks, the content or the Portal will be upgraded to include the content already existing in our printed directories and guides. We already provides some of our content for the Tourist Guide and we shall provide other related content from our other publications.

2.     All pages that appear on the Portal and form part of the Portal (except the White Pages Directory and Government) must be co-branded as Cyta and You Klik Local Ltd. All the current content as indicated in paragraph 1 above falls under the area of our cooperation agreement and it is to the benefit of both sides as this is mainly a marketing issue, to co-brand the Portal.

We propose that co-branding is implemented by including on all pages (except the White Pages and Government pages where only the Cyta logo should be used) both the Cyta Logo as well as the Klik logo with an indication that this is done in partnership with you. You may view a similar double branding on this site http://www.cyprus-maps.com/cytanet/. This will give a greater status to all the content of the Portal.

We cannot advertise a Portal with content that is not related to Cyta.

Further to the above matter, it was our understanding following the long discussions we had with your side during the preparation of the Cooperation Agreement, that any content of the Portal that was not related to the Cooperation Agreement was to be provided through links to separate sites. We shall expect that this will be implemented in this way as Klik develops its business in areas that do not fall under our Cooperation Agreement.

3.     Similarly to Paragraph 2, we expect that if a customer creates a bookmark of any part of the Portal (except White Pages and Government) this will be saved as Cyta Yellow Pages – Klik Portal.

4.     The Whites Pages (and Government which are part of the White pages) as agreed, have a Cyta branding only and must use a different domain name. The way White Pages and Government listings are implemented, does not conform to the respective terms of the agreement. We are willing to leave this as it is for the time being as it adds value to the whole Portal and will benefit both sides.

We shall use the domain names www.whitepages.com.cy and www.publicservices.com.cy respectively as these sites are owned (Paragraph 4.11 of the agreement) by Cyta.

5.     The Yellow Pages, White Pages and Government pages should have a Cyta Copyright and not a Klik Copyright indication since the content is owned by Cyta.

6.     The Cyta logo to appear on all the pages of the Portal should have a hyperlink to redirect when clicked, to Cyta’s corporate site www.cyta.com.cy.

7.     The product for the display of the print media advertisements of customers on the portal was not created. This product must be created so as to enable us to sell it separately to interested customers. Customers that will not pay for this product will not have their ad displayed. We propose that we allow the free display of all printed ads until the end of the year, in a similar manner to the microsites. Only the customers who purchase this product will remain on the portal after the end of the year. We propose to set an initial price for this product of €8 per month, independently of the size of the advertisement.

8.     Related to pricing of the “Portal Services” as noted in Annex 1 of the agreement and the subsequent prices set following our discussions, we note that these prices will only be used in the cases where Cyta or the customer will not be able to prepare the particular advertising product and the work be appointed to Klik. In the cases where Cyta develops the product, or customers themselves provide the product, no additional charge will be made to customers.

We have anticipated that launching of the Portal on the 15th October to the public is not realistic. We expect a limited launch to Cyta management and employees sometimes during the next week, as soon as at least the more important of the remaining issues are implemented.

We recommend that the above issues are implemented prior to the installation of the next version of the Portal.

The promotional campaign will be adapted and accommodated accordingly. You will of course be updated on the matter».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Στις 15.10.12 (Τεκμήριο 56), ο Μ.Ε.1 ενημέρωσε τον Μ.Υ.1 ότι δεδομένης της δικής του πιο πάνω επιστολής, η πύλη δεν θα ενεργοποιείτο στις 15.10.12 σε αντίθεση με τον σχετικό προγραμματισμό και ότι εξέταζαν με προσοχή τα σχόλια και σημεία που είχαν εγερθεί, οπότε η Εναγόμενη θα λάμβανε την απάντησή τους περί το τέλος της εβδομάδας. Το απόγευμα της ίδιας μέρας κοινοποίησε την επιστολή για ενημέρωση σε άλλους συνεργάτες του, μεταξύ των οποίων και στη συνήγορό τους, την κα Καραολιά (Τεκμήριο 56).

 

        Ασφαλώς ο Μ.Υ.1 αγνοούσε ότι η άλλη πλευρά είχε ήδη αποταθεί στους δικηγόρους της, οπότε στις 18.10.12 (Τεκμήριο 191) συνεχίζοντας την επικοινωνία του με τον Μ.Ε.1 τον ενημέρωσε ότι συνέχιζαν την εξέταση της πύλης και θα ενημέρωναν σχετικά τον Μ.Ε.4 για νέα σχόλια τους, ότι παράλληλα θα ανέμεναν την επόμενη εκδοχή πύλης στην οποία θα λαμβάνοντο υπ' όψιν όσα είχαν ήδη σχολιάσει (στις 12.10.12), ότι αν γνώριζαν πως υπήρχαν τόσα εκκρεμή ζητήματα δεν θα πίεζαν για τη συντομότερη εκκίνηση της πύλης (στις 15.10.12), ότι κατανοούσαν πως αυτή ήταν η πρώτη φορά που η NetLinx αναλάμβανε τέτοιο έργο, ότι η Εναγόμενη παρείχε την εμπειρία της για να βοηθήσει να ετοιμαστεί μια καλή πύλη και τέλος ότι προτιμούσαν να καθυστερήσει η εκκίνηση της (πύλης) λίγες ακόμα μέρες ούτως ώστε να είναι σίγουροι ότι τουλάχιστον τα μεγάλα ζητήματα έχουν επιλυθεί.

 

        Πράγματι, το απόγευμα της ίδιας μέρας, 18.10.12 (Τεκμήρια 62, 126), ο Μ.Υ.1 απέστειλε στον Μ.Ε.4 επιπρόσθετα σχόλια τους, που προέκυπταν από την εξέταση, λέγοντας ότι ακόμα συνέχιζαν τον έλεγχο διότι εντόπιζαν περισσότερα λάθη. Στην επισυναφθείσα κατάσταση (Notes for Corrections ‑ 16.10.12) περιλαμβάνονται διάφορα τέτοια προβαλλόμενα λάθη που αφορούν ζητήματα σχεδιασμού (design issues), ζητήματα έρευνας (search issues) και γραφικά ή λεκτικά.

 

        Συνεχίζοντας προφανώς να μην αντιλαμβάνεται τι έγινε, ο Μ.Υ.1 την Παρασκευή, 19.10.12 (Τεκμήρια 63, 170), πληροφορεί τον Μ.Ε.1 ότι την ίδια μέρα η Εναγόμενη είχε προκηρύξει θέσεις πωλητών. Βέβαια με τον Μ.Ε.4 είχε και άλλη παράλληλη επικοινωνία από τις 15.10.12 (Τεκμήριο 134) σε σχέση με διάφορα στοιχεία που ζητούσε ο Μ.Ε.4 (π.χ. server information, IP Addresses, proxy server useable) μέχρι και τις 17.10.12. Μάλιστα ακόμα και τη Δευτέρα, 22.10.12 (Τεκμήριο 134), συνεχίζει, ρωτώντας τον Μ.Ε.4 κατά πόσον είχε ελέγξει τη λειτουργικότητα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ενημερώνοντας ότι νωρίτερα την ίδια μέρα είχαν προγραμματισμένες παρουσιάσεις σε πελάτες και δεν μπορούσαν να δείξουν την πύλη και τα δεδομένα (It was not returning results and we were quite embarrassed), τον ρωτά πότε θα είναι πλήρως λειτουργική η πύλη για να επαναπρογραμματίσουν τις επισκέψεις σε πελάτες. Ο Μ.Ε.4 απάντησε την επόμενη μέρα 23.10.12 (Τεκμήριο 134) ότι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο λειτουργούσε ενώ για το άλλο θέμα είπε: «Sorry for this impact. We managed to do most of the corrections you sent us on Thursday. Therefore an update was running on the weekend and might have impacted the data. It was fixed yesterday afternoon and is stable since then».

 

        Εν πάση περιπτώσει, η ουσία είναι ότι στις 22.10.12 η Ενάγουσα, μέσω των συνηγόρων της, επέδωσε στην Εναγόμενη 12σέλιδη Ειδοποίηση Παράβασης, ήτοι το Τεκμήριο 57 (Notice of Default). Ήταν η θέση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη ήταν ένοχη έξι παραβάσεων της μεταξύ τους Συμφωνίας και με την Ειδοποίησή της ζητούσε άρση των παραβάσεων εντός 45 ημερών δια συγκεκριμένων δηλώσεων ή ενεργειών της Εναγομένης. Η πραγματικότητα όμως είναι αυτή την οποία εντίμως δήλωσε ο Μ.Ε.1. Η επιστολή αυτή στάληκε λόγω των Σημείων αρ. 7 και 8 της επιστολής της Εναγομένης ημερ. 12.10.12 (Τεκμήριο 43). Τα οποία σημεία αρ. 7 και 8 αφορούσαν οικονομικά θέματα και δη βασικά τον διαμοιρασμό εσόδων, θέμα το οποίο καθοδήγησε την πλευρά της Ενάγουσας στις επόμενες ενέργειες της. Συνοπτικά οι κατ’ ισχυρισμόν παραβάσεις και οι αντίστοιχες ζητούμενες θεραπείες είχαν ως εξής:

 

1.        Η πύλη ήταν έτοιμη για λειτουργία και η Εναγόμενη αρνείτο να επιτρέψει την εκκίνησή της.

  Ζητείτο όπως η Εναγόμενη επιτρέψει την άμεση εκκίνησή της.

 

2.     Η Εναγόμενη ήθελε όπως σε όλες τις σελίδες της πύλης εμφανίζεται το λογότυπο «Cyta and You Klik Local Ltd».

        Ζητείτο όπως (1) Αποσυρθεί η απαίτηση για εμφάνιση του λογότυπου της Εναγομένης σε όλες τις σελίδες (2) Αναγνωριστεί το δικαίωμα της Ενάγουσας να διαφημίζει προϊόντα και υπηρεσίες τρίτων, τα οποία δεν ήταν ανταγωνιστικά με αντίστοιχα της Εναγομένης, (3) Αναγνωριστεί ότι η τελική κρίση για τον σχεδιασμό της πύλης ανήκε στην Ενάγουσα.

 

3.     Η Εναγόμενη παρέλειπε να ενημερώνει την Ενάγουσα για την εκστρατεία πωλήσεων και να δίνει άλλες πληροφορίες βάσει της Συμφωνίας.

        Ζητείτο όπως η Εναγόμενη (1) Ενημερώσει για τυχόν συνεταιρισμούς στους οποίους συμμετείχε και για τυχόν διαδικτυακώς προσφερόμενες υπηρεσίες, (2) Τερματίσει διευθετήσεις με τρίτους οι οποίες πιθανόν εμπεριείχαν την προώθηση και πώληση διαδικτυακών υπηρεσιών παρόμοιων με αυτές της Συμφωνίας των διαδίκων, (3) Σταματήσει οποιαδήποτε προώθηση ή πώληση δικών της διαδικτυακών προϊόντων μέσω της ιστοσελίδας της (cytanet.com.cy), (4) Προμηθεύσει ηλεκτρονικά όλες τις πωληθείσες διαφημίσεις, (5) Δώσει πληροφορίες για όλη τη διαφημιστική δραστηριότητα που ανέλαβε σε σχέση με την πύλη, (6) Εντός ευλόγου χρόνου στείλει περιεκτικό Διαφημιστικό Πρόγραμμα για τους επόμενους 12 μήνες, (7) Παραδίδει στο τέλος κάθε επόμενου μηνός λεπτομερή έκθεση των πωλήσεων Διαφημιστικών Προϊόντων, εντός και εκτός διαδικτύου, (8) Παραδώσει έκθεση υπολογισμού των εσόδων της Ενάγουσας από την έναρξη της εκστρατείας πωλήσεων μέχρι την Ειδοποίηση, συμπεριλαμβανομένων των υφιστάμενων προϊόντων από έντυπα μέσα, όπως και για τις πληρωμές πελατών.  

 

4.     Η Εναγόμενη απαιτούσε από την Ενάγουσα να τερματίσει κάθε διαφημιστική δραστηριότητα και παρέλειψε να εγκαταστήσει και ή ενεργοποιήσει υπερσύνδεσμο ως η Συμφωνία.

        Ζητείτo όπως η Εναγόμενη: (1) Μην απαγορεύει οποιαδήποτε διαφημιστική δραστηριότητα της Ενάγουσας, (2) Αμέσως εγκαταστήσει υπερσύνδεσμο από την ιστοσελίδα της (cytayellowpages.com) προς την πύλη.

 

5.     Η Εναγόμενη παρέλειψε να καταβάλει την καλύτερη δυνατή προσπάθεια για χρήση των Sales Top Systems για τις πωλήσεις.

        Ζητείτο όπως (1) Η Εναγόμενη αρχίσει αμέσως τη χρήση των Sales Top Systems με τουλάχιστον 15 πωλητές, (2) Οι πωλητές αρχίσουν αμέσως τις επισκέψεις και παρουσιάσεις, χρησιμοποιώντας τα Sales Top Systems και, βασιζόμενοι στις οδηγίες της Ενάγουσας, σε πελάτες για τους οποίους η τελευταία ετοίμασε παρουσιάσεις και (3) Κατά την εφαρμογή των υποχρεώσεων της η Εναγόμενη δώσει κίνητρα στους πωλητές για επίτευξη περισσότερων πωλήσεων.

 

6.     Προσπάθεια εξασφάλισης δήλωσης ότι είναι η Εναγόμενη αρμόδια για παραγωγή διαδικτυακών διαφημιστικών προϊόντων και συνακόλουθα των αυξημένων εσόδων από τέτοιες δραστηριότητες.

        Ζητείτo όπως η Εναγόμενη (1) Αναγνωρίσει ότι η παραγωγή διαδικτυακών διαφημιστικών προϊόντων είναι πρωτίστως καθήκον της Ενάγουσας και ότι η Εναγόμενη θα προχωρούσε με τέτοια παραγωγή μόνον όταν λάμβανε οδηγίες από την Ενάγουσα, σε περιπτώσεις που θα ήταν πιο πρακτικό να γίνει έτσι, (2) Πληροφορήσει αμέσως και με επαρκή λεπτομέρεια για εντολές και συμβόλαια πελατών εν σχέσει με διαδικτυακά προϊόντα ούτως ώστε να τα προωθήσει η Ενάγουσα.

 

        Στις 29.10.12 (Τεκμήριο 118), ο εκπαιδευτής (κ. Kai) δίδει στον Μ.Ε.1 μια γενική ενημέρωση για το θέμα εκπαίδευσης στα SFΑ, η οποία, ως έχει λεχθεί αντιφάσκει με παλαιότερη δική του εκτίμηση για το ενδιαφέρον των πωλητών και δεν γίνεται δεκτή. 

 

        Δύο ημέρες πριν τη λήξη της ταχθείσας προθεσμίας, ήτοι στις 5.12.12, με εννιασέλιδη επιστολή της (Τεκμήριο 58), η Εναγόμενη απάντησε στην πιο πάνω Ειδοποίηση, προβάλλοντας τις δικές της θέσεις και αρνούμενη και τις έξι κατ' ισχυρισμόν παραβάσεις («Cyta rejects all the remedies requested as unsustainable»). Μεταξύ των θέσεων που προέβαλε ήταν: (1) Ότι η Ενάγουσα δεν τήρησε την προθεσμία Σεπτεμβρίου του 2012, ότι η Εναγόμενη επέδειξε ευελιξία και κατανόηση για τις πολυπλοκότητες τέτοιας πύλης, προσαρμόζοντας τα πλάνα της αναλόγως, με σκοπό την ολοκλήρωση και εκκίνηση της πύλης αλλά παρόλα αυτά η πύλη δεν ήταν έτοιμη στις 15.10.12, (2) Η Ενάγουσα ήταν αυτή που διέκοψε τη διαδικασία εκκίνησης της πύλης, αρνούμενη να εφαρμόσει τις εύλογες εισηγήσεις της Εναγόμενης για διενέργεια των κατάλληλων διορθώσεων και αλλαγών, μεταξύ των οποίων και την απαίτηση όπως όλες οι σελίδες στην πύλη συνάδουν με τις καθοδηγητικές αρχές της Εναγομένης για θέματα λογοτύπου (branding guidelines), (3) Η Εναγόμενη παρότι έμαθε αργοπορημένα ότι η Ενάγουσα είχε αρχίσει τις φωτογραφίσεις εντούτοις απέστειλε εντός ευλόγου χρόνου τις ενημερωτικές επιστολές σε 18.000 πελάτες. Καθυστερήσεις υπήρξαν εξ υπαιτιότητας της Ενάγουσας. Πληροφόρηση και ενημέρωση δίδετο πάντα στην Ενάγουσα, (4) Η Συμφωνία δεν δίδει κανένα δικαίωμα στην Ενάγουσα για μάρκετινγκ, διαφήμιση, πώληση ή προώθηση της πύλης ή διαφήμιση προϊόντων και υπηρεσιών στους πελάτες της Εναγόμενης. Η Ενάγουσα είχε το δικαίωμα να προωθεί προϊόντα τρίτων ή δικά της και να ενημερώνει την Εναγόμενη. Η Εναγόμενη ήταν έτοιμη να λειτουργήσει τον υπερσύνδεσμο στις 15.10.12 πλην όμως η Ενάγουσα παρέλειψε να συνεργαστεί, (5) Η Εναγόμενη κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για χρήση των Sales Top Systems. Η Ενάγουσα απέτυχε στο να δώσει ικανοποιητική υποστήριξη στο στήσιμο και στη λειτουργία των συστημάτων, καθώς και στην εισαγωγή δοκιμαστικής πύλης παρά μόνο στις 14.9.12, (6) Δεν υπάρχουν παραγγελίες για διαδικτυακά (online) προϊόντα ακόμα παρά τις επιτόπου επισκέψεις. Οι πελάτες υπέδειξαν πως δεν θα αγόραζαν διαφημίσεις σε μια πύλη που δεν ήταν ακόμα σε λειτουργία. Η Ενάγουσα δεν έχει οποιοδήποτε δικαίωμα στο περιεχόμενο της συμφωνίας της Εναγομένης με τον πελάτη.

 

        Χωρίς οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη ή επικοινωνία, ακολούθησε στις 7.12.12 η εκ μέρους της Ενάγουσας επίδοση της γραπτής Ειδοποίησης Τερματισμού της Συμφωνίας (Τεκμήριο 59). Ας σημειωθεί πως με αυτή ζητείτο (1) Η επιστροφή αμέσως των Sales Top Systems και (2) Εντός τεσσάρων εβδομάδων η καταβολή ποσού €17.832,586 για ζημιές και αποζημιώσεις ή τουλάχιστον μέρους αυτών ύψους €2.500.000 (ως ορίζετο στη συμφωνία) και ως αναφερόταν,  σε αντίθετη περίπτωση η Εναγόμενη δεν θα έπαιρνε δικαίωμα χρήσης του nxDSMP, των Sales Top Systems και του διαδικτυακού Χρυσού Οδηγού ή Τηλεφωνικού Καταλόγου, τα οποία δικαιώματα θα τερματίζοντο.

 

        Μετά τον τερματισμό, ο Μ.Ε.6 στις 14.12.12 (Τεκμήριο 145), απευθύνθηκε στον Μ.Υ.1 και ζήτησε την εξόφληση δύο τιμολογίων του 2011 και τριών του 2012 για το σύνολο των €114.218.

 

        Η ίδια η Εναγόμενη επανήλθε στις 28.12.12 και με σχετική επιστολή των δικηγόρων της (Τεκμήριο 60), απέρριψε τον τερματισμό, επιμένοντας στην εκτέλεση της Συμφωνίας και περαιτέρω δηλώνοντας ότι ήταν η Ενάγουσα που παρέλειπε να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της, επέδωσε δική της Ειδοποίηση Παράβασης (Notice of Default), καλώντας τη να προχωρήσει με την εφαρμογή της συμφωνίας, εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις της εντός 45 ημερών διαφορετικά δεν θα είχε άλλη επιλογή παρά να τερματίσει η ίδια τη συμφωνία.

 

        Στην επισυναφθείσα αυτή Ειδοποίηση Παράβασης η Εναγόμενη συμπεριέλαβε 19 κατ' ισχυρισμόν παραβάσεις της Ενάγουσας και αντίστοιχες θεραπείες.

 

        Από δικής της πλευράς η Ενάγουσα, με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 4.2.13 (Τεκμήριο 61), απέρριψε πλήρως τους ισχυρισμούς της Εναγομένης, υιοθετώντας τα όσα παλαιότερα ανέφερε (στην Ειδοποίηση Τερματισμού) και εξηγώντας ότι στη βάση αυτών είχε τερματίσει τη συμφωνία. Περαιτέρω, προχώρησε απαντώντας σε κάθε μια από τις 19 παραβάσεις, τις οποίες είχε επικαλεστεί η Εναγόμενη. Την επόμενη μέρα, 5.2.13 καταχώρισε την παρούσα αγωγή.

 

        Με τη σειρά της η Εναγόμενη, με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 9.4.23 (Τεκμήριο 156), τερμάτισε επίσης τη Συμφωνία, αναφέροντας ότι αυτό έγινε εξ υπαιτιότητας της Ενάγουσας επειδή η τελευταία παρέλειψε να συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση Παραβάσεων ημερ. 28.12.12. Λίγες μέρες πριν τον τερματισμό εκ μέρους της Εναγομένης, ήτοι στις 4.3.13 (Τεκμήριο 86), ο Μ.Υ.1 αποθήκευσε ηλεκτρονικά φωτογραφίες της πύλης όπως αυτή είχε διαμορφωθεί περί τις 22.10.12. Αντίστοιχες φωτογραφίες της πύλης, τις οποίες είχε παρουσιάσει ο Μ.Ε.4 (Τεκμήριο 129) απεικονίζουν την πύλη όπως την είχε στο δικό της περιβάλλον η πλευρά της Ενάγουσας αλλά τούτο πολύ αργότερα και δη στις 16.11.21, πράγμα το οποίο εν τέλει παραδέχθηκε ο Μ.Ε.4. Ασφαλώς αυτές του 2021 δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με τον επίδικο χρόνο και δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν.  

 

        Η τελευταία εξέλιξη από πλευράς γεγονότων, έστω και μετά την καταχώριση της αγωγής, ήταν η επιστολή του Μ.Υ.1 ημερ. 29.1.14 (Τεκμήριο 172) προς τους δικηγόρους της Ενάγουσας. Σε αυτήν ανέφερε ότι ήταν πάντα πρόθυμοι να επιστρέψουν τα Sales Top Systems, ότι προσπάθησαν αλλά δεν κατέστη δυνατό και ότι επέστρεφαν τώρα 12 τέτοια συστήματα (στους δικηγόρους της Ενάγουσας). Εν πάση περιπτώσει, δεν αμφισβητείται ότι έχουν επιστραφεί. Εξάλλου δεν εγείρεται οποιαδήποτε αξίωση από πλευράς Ενάγουσας για αυτά. 

 

Νομική Πτυχή

      

        Μέσα από τα δικόγραφα των διαδίκων αναδεικνύεται το ότι οι εκατέρωθεν αξιώσεις βασίζονται σε συμβατική σχέση και δη στη Συμφωνία Συνεργασίας ημερομηνίας 9.1.12, Τεκμήριο 14. Από την άλλη όμως η μαρτυρία και οι αγορεύσεις φαίνεται να δημιουργούν ζήτημα αναφορικά με το ποιοι ήταν οι πραγματικοί συμβαλλόμενοι σε αυτή τη Συμφωνία ή ορθότερα ποια ήταν η πραγματική ιδιότητα της Youklik Local Ltd (Ενάγουσας) σε αυτή τη συμφωνία.

 

        Στην έκθεση απαίτησής της η Ενάγουσα υποστηρίζει: (α) Ότι η ίδια διεξήγε εργασίες εξειδικευμένων διαδικτυακών λογισμικών, (β) Ότι εκτεταμένα επεξεργάστηκε και ανέπτυξε την ιδέα σχεδιασμού και κατάρτισης μιας διαδικτυακής πύλης, (γ) Ότι παρουσίασε την ιδέα αυτή στην Εναγόμενη, (δ) Ότι ακολούθησαν μεταξύ των διαδίκων εκτεταμένες διαπραγματεύσεις οι οποίες διήρκεσαν δύο έτη, (ε) Ότι ανέλαβε να σχεδιάσει και κατασκευάσει την πύλη, (στ) Ότι αυτό συνεπήγετο για την ίδια σημαντική επένδυση σε χρόνο και έξοδα, (ζ) Ότι η ίδια είχε τις γνώσεις, την εξειδικευμένη εμπειρία και τεχνογνωσία για το έργο, και (η) Ότι ανέμενε πως η επένδυση θα τής αποφέρει κέρδη και για αυτό ήταν που συνεβλήθη και ανέλαβε τη σημαντική αυτή δαπάνη υλοποίησης της πύλης (§1 έως 6 της E/Α).

 

        Είναι εμφανές από τα προηγηθέντα ευρήματα στην παρούσα ότι σχεδόν καμμιά θέση από τις πιο πάνω δεν έχει καταδειχθεί μέσα από τη μαρτυρία. Το αντίθετο. Με εξαίρεση τη θέση ότι υπέγραψε τη συμφωνία στις 9.1.12 και ότι μέσω αυτής φαίνεται να ανέλαβε κάποιες υποχρεώσεις, δεν έχουν στοιχειοθετηθεί οι υπόλοιπες ως ανωτέρω θέσεις της Ενάγουσας. Η ίδια η Ενάγουσα ούτε διεξήγε κάποια εργασία ούτε επεξεργάστηκε κάποια ιδέα ούτε παρουσίασε τέτοια ιδέα ούτε έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις που όντως διήρκεσαν δύο έτη. Όλα αυτά βέβαια είναι εν πολλοίς αυταπόδεικτα επειδή πολύ απλά η Ενάγουσα ήταν ανύπαρκτη πριν τις 29.9.11 και όλα όσα αναφέρονται έγιναν από τον όμιλο και δη τις εταιρείες NetLinx και Sii, οι οποίες ελέγχονται μετοχικά και διοικητικά από τα ίδια πρόσωπα που ίδρυσαν την Ενάγουσα. Βέβαια ούτε και τις γνώσεις ή εμπειρία ή τεχνογνωσία ή το προσωπικό για κατασκευή πύλης είχε, αφού μόλις είχε συσταθεί και ούτε έσοδα ή οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο είχε για να προέβαινε σε επένδυση, ως ισχυρίζεται.

 

        Όπως έχει καταστεί ξεκάθαρο μέσα από την αξιολόγηση, η αρχική πρόταση για συνεργασία προήλθε (γραπτώς τουλάχιστον) από τις δύο ως άνω εταιρείες του ομίλου στον οποίο ανήκει και η Ενάγουσα, ήτοι τις εταιρείες Sii και NetLinx, με το Τεκμήριο 6, στις 30.10.09 («Sii/net‑linx are extremely interested in pursuing with Cyta these two important and vastly beneficial projects»). Όπως προέκυψε ήδη, κατά το προηγηθέν εξάμηνο μέλη των διοικήσεων και άλλο προσωπικό των δύο εταιρειών είχαν επισκεφθεί τέσσερεις φορές την Κύπρο προετοιμάζοντας το έδαφος. Στην αποστολή του Τεκμηρίου 6 εμπλέκονται τόσον ο Μ.Ε.1 όσον και η νύφη του, η Μ.Ε.2, οι οποίοι είναι οι δύο εκ των διευθυντών της συσταθείσας πολύ αργότερα Ενάγουσας (ενώ ο τρίτος εκ των διευθυντών της είναι ο γιος του Μ.Ε.1 και σύζυγος της Μ.Ε.2). Οι κύριοι μέτοχοι της μητρικής NetLinx Γερμανίας όσο και της μητρικής Sii, καθώς και όλων των θυγατρικών τους, είναι κατά βάσιν τα ίδια πρόσωπα, όπως έγινε δεκτό (Μ.Ε.1 και Μ.Ε. 6). Λογικό είναι πως τα πρόσωπα αυτά ελέγχουν και τις διοικήσεις των εταιρειών αυτών. Οι απαρχές της συμβατικής σχέσης σε ό,τι αφορά τη σκοπούμενη τότε δημιουργία της επίμαχης πύλης εντοπίζονται στο 2010, με την υπογραφή διαδοχικά αφενός των δύο Προσαρτημάτων, ήτοι των Τεκμηρίων 9, 10, στην παλαιά αρχική συμφωνία (του 2004) και αφετέρου της Συμφωνίας Επεξεργασίας Δεδομένων, Τεκμήριο 11, καθώς και την έκδοση του Πιστοποιητικού Αποδοχής του λογισμικού nxDSMP στις 5.11.10, Τεκμήριο 12. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα τρία πρώτα αυτά έγγραφα, Τεκμήρια 9 έως 11, υπέγραψε εκ μέρους της NetLinx Γερμανίας ο Μ.Ε.1, στη μια περίπτωση  ως πρόεδρος της και στην άλλη ως ανώτατος εκτελεστικός διευθυντής της (CEO) ενώ το τελευταίο, το Τεκμήριο 12, το υπέγραψε ο Μ.Ε.4 ως ο οικονομικός διευθυντής της (account manager).

  

        Όταν λίγους μήνες αργότερα, στις 4.3.11, το Κεντρικό Συμβούλιο Προσφορών της Εναγομένης ενέκρινε το επιπλέον ποσό των €60.000 (500 ώρες), το έπραξε υπό τον όρον ότι θα ακολουθούσε η βασική και επίδικη εδώ συμφωνία. Οι διαπραγματεύσεις πάντως συνεχίστηκαν καθ' όλο το 2011 από εκείνους που τις είχαν αρχίσει, ήτοι τις εταιρείες NetLinx-Sii με πρωτεργάτες τον Μ.Ε.1 και τη Μ.Ε.2, οι οποίοι αργότερα ορίστηκαν και ως διευθυντές της Ενάγουσας (Τεκμήριο 1). Εκ μέρους του ομίλου τις διεξήγαγαν δηλαδή τα ίδια πρόσωπα για λογαριασμό των NetLinx και Sii. Όταν όμως έφθασε η στιγμή για υπογραφή η NetLinx έκρινε πλέον ότι ήταν πιο πρακτικό και πιο αποτελεσματικό να εκτελεστεί η συμφωνία, στην οποίαν είχαν ήδη καταλήξει,  μέσω μιας νέας εταιρικής οντότητας. Αυτός ήταν και ο μόνος λόγος για τον οποίο ενέγραψαν στις 29.9.11 στην Κύπρο την Ενάγουσα εταιρεία με το όνομα Youklik Local Ltd. Η NetLinx είχε επιφυλάξει ένα τέτοιο δικαίωμά της από τις 16.7.10 με το Τρίτο Προσάρτημα, Τεκμήριο 10, στην παλαιά αρχική συμφωνία, Τεκμήριο 2. Αυτονόητο είναι πως η νέα αυτή εταιρεία κατέστη χρήσιμη μόνον όταν πλέον κατέληξαν σε συμφωνία και ότι απλώς θα ήταν ένα μέσο ή όχημα εκτέλεσής της. Απόδειξη τούτου είναι και το χρονοδιάγραμμα δράσεων (Project Milestones) επί της μεταγενέστερης συμφωνίας, στο οποίο είχαν ήδη καταλήξει, αρχίζει από τον Σεπτέμβριο του 2011 και αναφέρεται στην υπογραφή Συμφωνίας Συνεργασίας, ως μεταγενέστερο στάδιο, εντός Δεκεμβρίου του 2011 (Τεκμήριο 14, Παράρτημα 3).

 

        Αυτός είναι ακριβώς και ο λόγος για τον οποίον στην αγόρευση της Ενάγουσας (σ.16) αναφέρεται το ότι κατά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων της συμφωνίας για την πύλη «τα μέρη συμφώνησαν» όπως αυτή εκτελεστεί μέσω μιας νέας εταιρείας, καθώς θα ήταν πιο πρακτικό και αποτελεσματικό. Δεν είναι δε καθόλου τυχαίο ούτε άνευ σημασίας το ότι σε σειρά εγγράφων καθόλη την ακολουθήσασα περίοδο συνεργασίας γινόταν αναφορά στη NetLinx είτε με είτε χωρίς παράλληλη αναφορά στην Ενάγουσα. Τέτοια είναι ενδεικτικώς η εξουσιοδότηση για πρόσβαση σε δεδομένα η οποία δόθηκε στη NetLinx στις 19.3.12 (Τεκμήριο 15), τα θέματα προς συζήτηση για τη συνάντηση στις 8.5.12 όπου γινόταν ρητή αναφορά σε αυτά που εισηγήθηκε η NetLinx (Τεκμήριο 31), διάφορες αναφορές του Μ.Υ.1 (Τεκμήριο 188), δηλώσεις στα πρακτικά συνάντησης ημερ. 6.9.12 για ενέργειες που ανέλαβε η NetLinx (Τεκμήρια 42, 133), οι κατάλογοι με ζητήματα που απέστειλε ο Μ.Ε.4 στις 10.10.12 και 11.10.12 (Τεκμήρια 123, 124) και μια από τις απαντήσεις του Μ.Υ.1 στις 18.10.12 (Τεκμήριο 191). Όλα αυτά δεν ήταν καθόλου παράξενα σε κανέναν από τους εμπλεκόμενους διότι πολύ απλά όλοι γνώριζαν ότι τα πρόσωπα και όλες οι εταιρείες αυτές ταυτίζονταν.

 

        Έχει ήδη προηγουμένως στην παρούσα καταστεί εύρημα πως η Ενάγουσα δεν είχε οποιαδήποτε περιουσία ή εισόδημα και ούτε πλήρωσε οποτεδήποτε οτιδήποτε. Οι οποιεσδήποτε αναφορές σε «επένδυση» από την οποία ανέμεναν κέρδος αναφέρονται σε έξοδα ή εργατικά είτε της NetLinx είτε της Sii.  Χαρακτηριστικό είναι και το ότι στην πραγματικότητα όλες οι εγειρόμενες αξιώσεις για ειδικές ζημιές αφορούν απαιτήσεις είτε της NetLinx είτε της Sii, είτε για υπηρεσίες είτε για δαπάνες στις οποίες οι οποίες οι ίδιες είχαν προβεί, στοιχείο το οποίο οδηγεί στο επόμενο ερώτημα.

 

        Με δεδομένο αφενός το ότι η αγωγή στηρίζεται σε συμφωνία την οποία υπέγραψε η Ενάγουσα και αφετέρου το ότι στο Δίκαιο των Συμβάσεων ισχύει η αρχή περί δέσμευσης μόνο των συμβαλλομένων (privity of contract), το ερώτημα το οποίο ανακύπτει είναι το κατά πόσον δύνανται οι πιο πάνω εταιρείες NetLinx ‑ Sii (ή και ο όμιλος) να απαιτούν μέσω της εδώ Ενάγουσας. Η προαναφερθείσα αρχή του ενοχικού δεσμού ή της συμβατικής σχέσης (privity) προνοεί ότι μόνον οι συμβληθέντες είναι μέρη μιας σύμβασης και ότι μόνον αυτοί δύνανται να ενάγουν και να ενάγονται αναφορικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη σύμβαση (βλ. «Ενοχικό Δίκαιο», Π. Γ. Πολυβίου, 2023, Τόμος III, σ. 1091).

 

        Θα πρέπει δε σχετικά να σημειωθεί πως είναι πολύ καλά γνωστή η αρχή του Εταιρικού Δικαίου ότι κανονικά κάθε εταιρεία έχει τη δική της νομική οντότητα η οποία είναι ανεξάρτητη και ξεχωριστή από εκείνη των μετόχων της (βλ. Salomon v. Salomon (1897) A.C. 22, Bank of Cyprus (Holdings) Ltd v. Republic (1985) 3(C) C.L.R. 1883). Όπως έχει τονιστεί: «A company is neither agent, trustee or nominee of its members». Στην υπόθεση Εμπορικά Ψυγεία Βόρειος Πόλος Λτδ v. Φάρμας Ρένου Χ'' Ιωάννου (2012) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1358 εξηγήθηκε ότι: «Μια εταιρεία θεωρείται ως "θυγατρική" άλλης, της "μητρικής", εκεί όπου η δεύτερη κατέχει ή ελέγχει άμεσα ποσοστό πέραν του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της πρώτης με δικαίωμα ψήφου. Τόσο όμως η θυγατρική όσο και η μητρική εταιρεία δεν παύουν από του να είναι και να θεωρούνται νομικά ως δύο ξεχωριστές οντότητες, δύο ξεχωριστά νομικά πρόσωπα με ξεχωριστή νομική ευθύνη και δικαιώματα». Στην παρούσα περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι όλες οι εταιρείες είχαν κατά βάσιν τους ίδιους μετόχους. Συνεπώς ο έλεγχος των θυγατρικών ήταν ολοκληρωτικός.

 

        Παράλληλα όμως, είναι εξίσου ουσιώδες και θα πρέπει να επισημανθεί πως υπάρχουν εξαιρέσεις στην εφαρμογή της πιο πάνω αρχής του Εταιρικού Δικαίου. Στην ημεδαπή νομολογία αυτό είχε γίνει δεκτό ήδη από την υπόθεση Bank of Cyprus (Holdings) Ltd (ανωτέρω), στην οποία, με αναφορά σε αγγλική νομολογία,  είχε λεχθεί πως σε κατάλληλη περίπτωση δυνατόν να υπάρξουν εξαιρέσεις στην αρχή της υπόθεσης Salomon («...in a proper case there may be exceptions to the rule...»). Βασικά πρόκειται για αναγνωρισθείσα δυνατότητα άρσης του εταιρικού πέπλου (lifting the veil), πράγμα το οποίο γίνεται σπάνια και με μεγάλη δυσκολία και τούτο στη βάση της θεωρίας της ενιαίας μονάδας ενός ομίλου εταιρειών (Χατζηγαβριήλ v. Ellinas Finance Public Company Ltd (2013) 1 (Α) Α.Α.Δ. 668). Τις σχετικές αρχές είχε συνοψίσει ο Δικαστής Κωνσταντινίδης στη Γεωργίου v. Δημοκρατίας (1994) 4(Β) Α.Α.Δ. 770 ως εξής:

 

«Στην υπόθεση Smith Stone Knight v. Lord Mayor [1939] 4 ALL E. R. 116], υιοθετήθηκαν έξι παράγοντες ως σχετικοί αναφορικά με το ερώτημα ως προς την αυτοτέλεια θυγατρικής εταιρείας, ως εξής: (1) Τα κέρδη της τύγχαναν χειρισμού ως κέρδη της μητρικής εταιρείας; (2) Τα πρόσωπα που διηύθυναν τις εργασίες της διορίζονταν από τη μητρική εταιρεία; (3) Η μητρική εταιρεία ήταν η κεφαλή και ο νούς της εμπορικής δραστηριότητας; (4) Η μητρική εταιρεία διηύθυνε την επιχείρηση και αποφάσιζε τι θα έπρεπε να γίνει και ποιο κεφάλαιο θα έπρεπε να διατεθεί γι' αυτή; (5) Τα κέρδη της εταιρείας πραγματοποιούνταν με την επιδεξιότητα και την καθοδήγησή της; (6) Είχε η μητρική εταιρεία αποτελεσματικό και συνεχή έλεγχο; Αυτοί οι παράγοντες αναφέρθηκαν με αποδοχή στην Bank of Cyprus v. Republic (ανωτέρω) και υιοθετήθηκαν κατ' έφεση στην Bank of Cyprus (Holdings) v. The Republic (1985) 3 C.L.R. 1883, κατά την αξιολόγηση των στοιχείων που υπήρχαν».

 

        Ουσιαστικά λοιπόν, ελέγχονται οι πιο πάνω παράγοντες με σκοπό να διαφανεί κατά πόσον είναι επιτρεπτό να αγνοηθεί η αυτοτέλεια μιας εταιρείας. Για να αγνοηθεί θα πρέπει να καταδεικνύεται ότι υπάρχει τέτοια σχέση μεταξύ των νομικών οντοτήτων ενός ομίλου ούτως ώστε στη συγκεκριμένη περίπτωση να δικαιολογείται η αγνόηση της μιας οντότητας ως ουσιαστικά ταυτισμένης προς τις άλλες οντότητες. Έτσι, σε κατάλληλες περιπτώσεις, οι εταιρείες ενός ομίλου είναι δυνατόν να τύχουν χειρισμού και να αντιμετωπιστούν ως μια ενιαία μονάδα.

 

        Το Δικαστήριο στην πιο πάνω υπόθεση Smith, Stone & Knight έθεσε τα εν λόγω ερωτήματα ως αναγκαία για τη διερεύνηση του κατά πόσον η θυγατρική εταιρεία ασκούσε εργασίες ως δικές της ή ως επιχειρηματικές δραστηριότητες της μητρικής εταιρείας. Η απάντηση εκεί ήταν πως παρά το ότι φαινομενικά η δραστηριότητα ασκείτο από τη θυγατρική, της οποίας το όνομα εμφανίζετο στα υποστατικά και στα τιμολόγια, εντούτοις η μητρική δικαιούτο να αξιώσει τις αποζημιώσεις (για απαλλοτρίωση), διότι η θυγατρική ασκούσε την επιχείρηση ως αντιπρόσωπος της μητρικής («...conducted its business as an agent»).

 

        Λίγα χρόνια αργότερα εμφανίστηκε μια ακόμα πιο χαρακτηριστική περίπτωση, από πλευράς ομοιότητας με την εκδικαζόμενη εδώ αγωγή. Πρόκειται για την υπόθεση In Re FG (Films) Ltd (1953) 1 All E.R. 615 στην οποία κρίθηκε πως μια αγγλική θυγατρική εταιρεία δρούσε ως αντιπρόσωπος της μητρικής αμερικανικής κινηματογραφικής εταιρείας, δεδομένου ότι η αγγλική θυγατρική ουσιαστικά δεν είχε έσοδα ούτε χώρο εργασιών (εκτός από εγγεγραμμένο γραφείο) ούτε και εργοδοτούμενους. Κρίθηκε βασικά πως η θυγατρική δεν διέθετε τα αναγκαία μέσα για παραγωγή της κινηματογραφικής ταινίας (της οποίας ταινίας επιχειρείτο η εγγραφή) και ως εκ τούτου τεκμαίρετο ότι η όποια συμμετοχή της θυγατρικής στην ταινία ήταν υπό την ιδιότητά της ως αντιπροσώπου (agent) της μητρικής αμερικανικής εταιρείας, αφού αυτή ήταν που στην πραγματικότητα είχε δημιουργήσει την ταινία.

 

        Όσον αφορά την παρούσα αγωγή θεωρώ πως δεν απαιτείται ιδιαίτερη ανάλυση για την κατάληξη σε διαπίστωση ότι η Ενάγουσα (Youklik) δρούσε ως αντιπρόσωπος των NetLinx‑Sii, αφού η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα, που τέθηκαν στη Smith, Stone & Knight Ltd (ανωτέρω) οδηγούν αβίαστα προς αυτό το συμπέρασμα, ως εξηγείται κατωτέρω.

 

        Ως προς το πρώτο και πέμπτο ερώτημα, θα πρέπει να σημειωθεί πως εδώ τα πράγματα δεν προχώρησαν μέχρι τη δημιουργία κερδών ούτως ώστε να μπορούν να κριθούν οι παράγοντες αυτοί αλλά από την άλλη το όλο ιστορικό επιτρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ' όψιν οι σχετικές δηλώσεις των Μ.Ε.2, Μ.Ε.4 και Μ.Ε.6 και ιδίως του Μ.Ε.1. Ο οποίος Μ.Ε.1 στο Έγγραφο Β (§14, 17) και πριν αναφερθεί χρονικά στην ανάγκη σύστασης της Ενάγουσας, δέχθηκε ότι ήταν οι δικές τους «εταιρείες» που θα προσέφεραν την πύλη, η οποία θα προσέθετε έσοδα και οι ίδιοι θα αμείβονταν λαμβάνοντας όφελος και κέρδη από τις πωλήσεις των διαφημιστικών προϊόντων.

 

        Αλλά και ως προς τους υπόλοιπους τέσσερεις παράγοντες είναι πασιφανές ότι τα πρόσωπα τα οποία ανέλαβαν οποιοδήποτε διοικητικό καθήκον ή αξίωμα στην Ενάγουσα ήταν άτομα από τη μητρική εταιρεία, η οποία ήταν η κεφαλή, ο ιθύνων νους της όλης δραστηριότητας, αποφάσιζε το κάθε τι και κατέβαλλε όλες τις πληρωμές, έχοντας αποτελεσματικό και συνεχή έλεγχο. Ουσιαστικά αυτά όλα είχαν επιτευχθεί μέσω των ίδιων πιο πάνω φυσικών προσώπων και δη του Μ.Ε.1 ο οποίος μετείχε εξαρχής στις διαπραγματεύσεις, που όντως διήρκεσαν δύο έτη (2009‑2011) αλλά είχε και τον πλήρη έλεγχο είτε απευθείας είτε μέσω της Μ.Ε.2 και του Μ.Ε.4 ακόμα και μετά τη σύσταση της Ενάγουσας. Στην οποίαν ο Μ.Ε.1 επίσης ήταν διευθυντής, με τον γιο του και τη σύζυγο εκείνου (τη Μ.Ε.2). Βασικά η σύσταση της Ενάγουσας δεν προσέθεσε οτιδήποτε στην πορεία και στην κατάσταση των πραγμάτων εκτός από αυτό που δήλωσε ο Μ.Ε.1, ήτοι ότι για πρακτικούς λόγους παρουσιάστηκε η Ενάγουσα ως συμβαλλόμενη στην τελική συμφωνία και ενώ ήδη η μητρική είχε υπογράψει όλες τις προηγούμενες για τον ίδιο σκοπό από το 2010. Άλλωστε υπήρχε και σχετικός ορισμός στο Τεκμήριο 14 ο οποίος επιβεβαίωνε αυτή τη σχέση μητρικής και θυγατρικής εταιρείας ως εξής:

 

«Affiliate means with respect to any legal person, its ultimate parent company or companies and any entity who is directly or indirectly controlled by such person or parent company or companies. The term "control" means the power to direct or cause the direction of the management and policies of a person whether through the ownership of voting securities, by Agreement, or otherwise. Irrespective of the present or future structure or management of the Company, the Company shall be considered an Affiliate of Netlinx with which Cyta has signed an agreement for the supply of the nxDSMP system».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Στη βάση των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι η Ενάγουσα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί στην παρούσα περίπτωση ως διαφορετική νομική οντότητα από τις εταιρείες του ομίλου και δη από τις εταιρείες NetLinx και Sii, κατ' εφαρμογήν της νομολογιακής αρχής που καθιέρωσε η απόφαση Salomon. Κρίνεται πως η Ενάγουσα και ο όμιλος εταιρειών NetLinx‑Sii είναι τα ίδια πρόσωπα (βλ. κατ' αναλογίαν Stereo Development Co Ltd v. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος (1998) 4(Α) Α.Α.Δ. 651). Για αυτό και αντιμετωπίζονται στην παρούσα ως ενιαία μονάδα.

 

        Δεν κρίνεται ότι προκύπτει οποιοδήποτε ζήτημα ενοχικού δεσμού ή συμβατικής σχέσης (privity of contract), καθότι δρώντας η Ενάγουσα ως αντιπρόσωπος των εταιρειών του ομίλου και όντων των γεγονότων γνωστών σε όλους, ήτοι τόσο στις εταιρείες του ομίλου όσο και στην Εναγόμενη, προέκυψε συμφωνία η οποία δεσμεύει και τις εταιρείες για τις οποίες έδρασε ως αντιπρόσωπος η Ενάγουσα. Η περίπτωση αντιπροσωπείας καταγράφεται ως κατηγορία εξαίρεσης από τον κανόνα του ενοχικού δεσμού ή της συμβατικής σχέσης στο σύγγραμμα «Ενοχικό Δίκαιο», Π. Γ. Πολυβίου (ανωτέρω, σ. 1099), πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαν και οι αντιπροσωπευόμενοι να εγείρουν την αγωγή σε σχέση με την επίμαχη συμφωνία.

 

        Ούτε όμως δικονομικό πρόβλημα δημιουργείται εκ του γεγονότος ότι την αγωγή έχει καταχωρίσει η αντιπρόσωπος Youklik Local Ltd. Στη βάση του Άρθρου 196 του περί Συμβάσεως Νόμου, Κεφ. 149, δεν θα είχε δικαίωμα έγερσης της αγωγής εκ μέρους των άλλων εταιρειών μόνον εάν στην πραγματικότητα ενεργούσε, όχι ως αντιπρόσωπός τους αλλά για ίδιον λογαριασμό. Ούτως ή άλλως όμως και στη βάση του Άρθρου 190 του Κεφ. 149 κρίνεται ότι είχε τέτοιο δικαίωμα η Ενάγουσα εν όψει των συμβατικών όρων του Τεκμηρίου 14. Από δικής της πλευράς η Εναγόμενη είχε με βάση το Άρθρο 193 του Κεφ. 149 δικαίωμα επιλογής εναντίον ποιου θα κινηθεί και επέλεξε να εγείρει την ανταπαίτησή της εναντίον της Ενάγουσας. Είναι ενδεικτικό (και επιβεβαιωτικό όλων των προηγηθέντων) πως στις δικογραφημένες αξιώσεις ειδικών ζημιών είχαν συμπεριληφθεί και κονδύλια τα οποία αφορούν κατευθείαν την αντιπροσωπευόμενη NetLinx όπως π.χ. το κόστος για προσαρμογή του nxDSMP ύψους €882.475 και το κόστος για επιπλέον ποσό συντήρησής του που απαιτεί η NetLinx ύψους €1.958.356 (§8 της E/Υ και Α/Α). Οπότε και πάλι δεν διαπιστώνεται οποιοδήποτε δικονομικό πρόβλημα.  

 

Δίκαιο των Συμβάσεων

 

        Οι δύο πλευρές στις αγορεύσεις τους αφιέρωσαν έκαστη σημαντικό μέρος τους σε ζητήματα του Δικαίου των Συμβάσεων και δη στα αφορώντα την ερμηνεία σύμβασης, την παράβαση σύμβασης, την προκαταβολική παράβαση και τον τερματισμό σύμβασης. Αυτό έγινε δικαιολογημένα αφού πράγματι τα ζητήματα αυτά άπτονται των ουσιωδών πτυχών της υπόθεσης.

 

        Κάθε συμβαλλόμενος έχει υποχρέωση εκπλήρωσης της υπόσχεσής του ή να προσφέρεται έτοιμος να πράξει τούτο. Σε περίπτωση αμοιβαίων υποσχέσεων, βάσει του Άρθρου 51 του Κεφ. 149 κανένας από τους συμβαλλόμενους δεν υποχρεούται να εκπληρώσει την υπόσχεσή του εκτός αν και ο άλλος είναι έτοιμος και πρόθυμος να εκπληρώσει τη δική του υπόσχεση (Σπύρου v. Aristo Developers Ltd (2004) 1(B) Α.Α.Δ. 1159). Σε οποιαδήποτε περίπτωση η σύμβαση ορίζει κάποια σειρά εκπλήρωσης των υποσχέσεων, τότε αυτές πρέπει να εκπληρωθούν κατά την οριζόμενη τάξη ενώ εάν δεν υπάρχει τέτοια πρόνοια θα πρέπει να εκπληρώνονται κατά τη σειρά που επιβάλλει η φύση της συναλλαγής (Άρθρο 52). Στην περίπτωση αμοιβαίων υποσχέσεων εάν ο ένας εκ των συμβαλλομένων παρεμποδίζει τον άλλο στην εκπλήρωση της δικής του υπόσχεσης τότε η σύμβαση καθίσταται ακυρώσιμη κατ' επιλογήν του συμβαλλομένου ο οποίος παρεμποδίζεται, ο οποίος και δικαιούται σε αποζημίωση για κάθε ζημιά που τυχόν έχει υποστεί (Άρθρο 53).

 

        Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα «Ενοχικό Δίκαιο» (ανωτέρω, σ. 1398) η γενική αρχή η οποία διέπει την εκπλήρωση της σύμβασης είναι ότι απαιτείται ακριβής εκπλήρωση των υποχρεώσεων που περιέχονται στη σύμβαση έστω και εάν η διαφοροποιημένη εκτέλεση της σύμβασης δύναται να θεωρηθεί ως εξίσου ικανοποιητική για τον συμβαλλόμενο. Κάτι τέτοιο δεν δικαιολογεί τη μη συμμόρφωση με τους όρους της σύμβασης, εκτός εάν υπήρξε συναίνεση επί τούτου μεταξύ των μερών. Συναφής είναι και ο κανόνας για πλήρη και εξ ολοκλήρου εκπλήρωση των υποχρεώσεων, ο οποίος όμως κάμπτεται σε περίπτωση που θα δημιουργείτο προφανής αδικία, όπως στην περίπτωση που υπάρχει ουσιαστική εκπλήρωση (substantial performance). Όπως προστίθεται στο προαναφερθέν σύγγραμμα (σ. 1400):

 

«"Ουσιαστική εκπλήρωση" υπάρχει εκεί όπου η εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης που έχει επιτελεστεί δεν απέχει ουσιωδώς από τη συμφωνηθείσα και όπου, κατά συνέπεια, η δαπάνη επιδιόρθωσης ή αποκατάστασης του προβλήματος ή ελαττώματος δεν είναι μεγάλη σε σύγκριση με τη συνολική αξία της σύμβασης. Κάποτε η αρχή της ουσιαστικής εκπλήρωσης ορίζεται κάπως διαφορετικά, ως εκτέλεση ή διεκπεραίωση συμβατικών υποχρεώσεων που ανταποκρίνονται ή ικανοποιούν τον βασικό σκοπό της σύμβασης, με μη σημαντικές αλλά επουσιώδεις παρεκκλίσεις».

 

        Το βασικό κριτήριο είναι ότι αυτό που απαιτείται να γίνει καθορίζεται από την ίδια τη σύμβαση, οπότε η εκπλήρωση κάποιας συμβατικής υποχρέωσης πρέπει να ανταποκρίνεται στα όσα απαιτούνται από τις εξεταζόμενες πρόνοιες της και όχι να βασίζεται στο μεμπτό της συμπεριφοράς του υπαίτιου μέρους (σ. 1401). Καθοριστική σημασία έχει η διατύπωση της σύμβασης διότι αυτή είναι που καθορίζει τόσο το τι οφείλει να πράξει ο συμβαλλόμενος όσο και το πώς πρέπει να το πράξει αυτό (σ. 1402).

 

        Σύμφωνα με το Άρθρο 39 του Κεφ. 149 εάν κάποιος εκ των συμβαλλομένων αρνηθεί να εκπληρώσει ή καταστήσει τον εαυτό του ανίκανο να εκπληρώσει την υπόσχεσή του στο σύνολό της, τότε ο αντισυμβαλλόμενος δύναται να τερματίσει τη σύμβαση εκτός εάν έχει εκδηλώσει διά ζώσης ή διά συμπεριφοράς τη συναίνεσή του για συνέχιση της σύμβασης. Όπως επεξηγείται περαιτέρω στο σύγγραμμα «Ενοχικό Δίκαιο» (ανωτέρω, σ. 1409) σε περίπτωση σοβαρής παράβασης ή παράβασης ουσιώδους όρου, το μη υπαίτιο μέρος έχει το δικαίωμα τερματισμού και με την εξάσκησή του, η σύμβαση παύει να έχει νομική ισχύ από το σημείο του τερματισμού. Η δε συνέπεια του τερματισμού είναι η εξαφάνιση των μελλοντικών ή πρωτογενών υποχρεώσεων (primary obligations) και η αντικατάστασή τους από δευτερογενείς ή διαδικαστικές υποχρεώσεις (secondary obligations) εν σχέσει με θεραπείες τις οποίες τα συμβαλλόμενα μέρη δικαιούνται να επιδιώξουν. (βλ. και Metaxas Loizides Syrimis & Co κ.ά. v. LK Globalsoft Com Ltd (2007) 1 Α.Α.Δ. 54).

 

        Έχει ήδη αναφερθεί πιο πριν πως το τι απαιτείται σε κάθε περίπτωση καθορίζεται από την ίδια τη σύμβαση, τις πρόνοιες της και τη διατύπωσή τους. Αναπόφευκτα και εμφανώς το τελευταίο αυτό θέμα απολήγει να εξαρτάται από την ερμηνεία της επίδικης σύμβασης. Οι αρχές με βάση τις οποίες επιτελούν το έργο αυτό τα Δικαστήρια είναι καλώς γνωστές και προκύπτουν μέσα από πλήθος αποφάσεων όπως οι υποθέσεις Ανόρθωσις v. Απόλλων (2002) 1(Α) Α.Α.Δ. 518, Χαραλάμπους v. Σολωμού κ.ά. (2001) 1(Β) Α.Α.Δ. 1058, Λίλλης v. Ξενή (2009) 1(Α) Α.Α.Δ. 217, Χατζησωτηρίου v. Κυπριακές Αερογραμμές (2011) 1(Β) Α.Α.Δ. 1406 και Θεολόγου v. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ (1998) 1(Α) Α.Α.Δ. 407 από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα:

 

«... Πρέπει να σημειώσουμε ότι, συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Μαρτυρία που αναφέρεται στους υποκειμενικούς παράγοντες μπορεί να γίνει δεκτή μόνο σε αγωγή για διόρθωση του εγγράφου (rectification). Το αντικείμενο βέβαια της ερμηνείας παραμένει πάντοτε η έννοια των όρων της συμφωνίας κατά τον μέσο λογικό άνθρωπο. Η έννοια, η οποία μεταδίδεται σ' αυτόν, για τα συμφωνηθέντα».

 

        Στην υπόθεση Ανόρθωσις v. Απόλλων (ανωτέρω) είχε επαναληφθεί η αρχή ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όρων της συμφωνίας. Τονίστηκε δε πως το πραγματικό νόημα των όρων ανευρίσκεται κατόπιν συνολικής και όχι αποσπασματικής ερμηνείας, ούτως ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος δυσαρμονίας στην εξήγησή τους η οποία δεν θα αντικατοπτρίζει αντικειμενικά την πρόθεση των μερών. Στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Τσιακλίδη v. Φωτιάδη, Πολ. Έφ. 388/12, ημερ. 18.7.19, ECLI:CY:AD:2019:A324 λέχθηκε ότι:

 

«Η ερμηνεία της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, ορθά προσεγγίστηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ως θέμα νομικό, το οποίο εναπόκειται στο ίδιο να αποφασίσει (βλ. Glory Worldwide Holdings Ltd v. Αθλητικού Συλλόγου Ομόνοια Λευκωσίας κ.ά. (2012) 1 Α.Α.Δ. 1633 και Λάμπρου v. Παράσχου κ.ά. (1993) 1 Α.Α.Δ. 397). Όπως υπογραμμίζεται σε πρόσφατη απόφαση μας, επαναλαμβάνοντας την πάγια νομολογία επί του θέματος, βασικό κριτήριο για την ερμηνεία του περιεχομένου μιας σύμβασης αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και των όρων της. Η διακρίβωση της σημασίας των όρων που χρησιμοποιήθηκαν και εν τέλει της πρόθεσης των μερών που απορρέει από το έγγραφο, πρέπει να διενεργείται μέσα από τη συνολική ερμηνεία του εγγράφου και όχι μεμονωμένα ή αποσπασματικά, έτσι ώστε να αποφεύγονται ενδεχόμενοι κίνδυνοι από το νόημα που αποδίδεται στους όρους της και που δυνατό να μην αντικατοπτρίζουν, αντικειμενικά ιδωμένοι, τον σκοπό της συναλλαγής και την πραγματική πρόθεση των μερών (χχχ Παντελή‑Βουζούνη κ.ά. v. χχχ Αποστόλου, Πολ. Έφ. Αρ. 457/12, ημερ. 10.4.19), ECLI:CY:AD:2019:A138».

 

        Οι αναφορές στις πιο πάνω αποφάσεις σε αποκάλυψη του υποβάθρου της συμφωνίας, σε διακρίβωση της πρόθεσης των μερών και σε συνολική ερμηνεία, κατά τη γνώμη μου δεν απέχουν από τα αναφερθέντα στην υπόθεση Wood v. Capita (2017) A.C. 1173, η οποία συνοψίζεται στο σύγγραμμα «Ενοχικό Δίκαιο» (ανωτέρω, 1309) ως εξής:

 

«Η λεκτική προσέγγιση (textualism) και η προσέγγιση με βάση το περιεχόμενο και το πλαίσιο (contextualism) δεν βρίσκονται σε αντίθεση. Κοινός σκοπός είναι η λογική και λειτουργική ερμηνεία της σύμβασης, λαμβάνοντας υπόψη το γραπτό κείμενο αφενός και το γενικότερο πλαίσιο της σύμβασης αφετέρου. Η προσπάθεια ερμηνείας είναι μία και ενιαία (unitary) και δεν αποτελείται από διάφορα ερμηνευτικά εγχειρήματα τα οποία χρησιμοποιούνται ανάλογα με την περίπτωση. Σκοπός είναι η διαπίστωση της αντικειμενικής έννοιας των επίδικων αποσπασμάτων ή φράσεων της σύμβασης (to ascertain the objective meaning of disputed provisions), αρχής γενομένης με τη διατύπωση την οποία τα μέρη επέλεξαν για να εκφράσουν τη συμφωνία τους. Το σημαντικό θέμα είναι ότι το Δικαστήριο δεν ερμηνεύει λέξεις ή φράσεις αλλά τη σύμβαση στην ολότητά της, ως πράξη δικαίου, και με βάση το περιεχόμενό της και τα άλλα χαρακτηριστικά της το Δικαστήριο ενδεχομένως πρέπει να δώσει περισσότερη σημασία σε ορισμένα στοιχεία παρά σε άλλα».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Άμεσα σχετικό με τα πιο πάνω είναι το λεχθέν στην υπόθεση Κυριάκου κ.ά. v. Galatex Tourist Enterprises Ltd, Πολ. Έφ. 185/11, ημερ. 2.5.17, ECLI:CY:AD:2017:A152 πως: «[Ε]ίναι βασική αρχή της ερμηνείας των συμβάσεων ότι όπου υπάρχουν αντικρουόμενοι όροι σε σύμβαση, το Δικαστήριο θα εφαρμόσει τον όρο ο οποίος αντικατοπτρίζει την πραγματική πρόθεση των μερών, ερμηνεύοντας προς τούτο τη σύμβαση στην ολότητά της (Chitty on Contracts, 23rd  Ed., vol. 1, p. 294, para 627 "Inconsistent of repugnant Clauses", Χαρίλαος Σταυράκης Λτδ v. Zim Israel Navigation and others (1991) 1 Α.Α.Δ. 1087)».

 

        Επιστρέφοντας στα γεγονότα της παρούσας και στο πλαίσιο καταγραφής του υποβάθρου της επίδικης Συμφωνίας Συνεργασίας ημερ. 9.1.12 (Τεκμήριο 14), πρέπει να σημειωθεί κατ' αρχάς ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα, τουλάχιστον για την περίοδο 2004 έως 2012, η Εναγόμενη εξέδιδε σε έντυπη μορφή: (1) Χρυσό Οδηγό (Yellow Pages) μαζί με τον (2) Ονομαστικό Κατάλογο (White Pages), (3) Οδηγό Επιχειρήσεων (Business to Business Guide) και (4) Τουριστικό Οδηγό (Tourist Guide).

 

        Όπως είχε αναφέρει από τις 30.10.09 (Τεκμήριο 6) ο Μ.Ε.1, η πλευρά τους αναζητούσε κάτι που θα ήταν σημείο αναφοράς και επίσκεψης από υποψήφιους πελάτες τους από όλο τον κόσμο, οπότε μετά από έρευνα επέλεξαν την Κύπρο και την Εναγόμενη («...great pοtential of the country and the long and positive relationship... with Cyta's managers and staff; a relationship that will ensure a smooth, quick and successful project implementation»).

 

        Εν τέλει υπεγράφη η επίδικη συμφωνία Τεκμήριο 14, στις 9.1.12. Σκοπός της ήταν ότι τα μέρη θα συνεργάζοντο για τη δημιουργία (στήσιμο) και τη λειτουργία της πύλης, καθώς και για την πώληση και προώθηση «Διαφημιστικών Προϊόντων και Υπηρεσιών» (Advertising Products and Services), ως ρητώς αναφέρεται στο άρθρο 2 της συμφωνίας. Στο Προοίμιο της  είχε ήδη αναφερθεί πως τα μέρη επιθυμούσαν να συνεργαστούν στο πεδίο των διαφημίσεων και πωλήσεων Χρυσού Οδηγού, Οδηγού Επιχειρήσεων και Τουριστικού Οδηγού (εξαιρείτο δηλαδή ο Ονομαστικός Κατάλογος). Σύμφωνα με τον σχετικό ορισμό «Διαφημιστικά Προϊόντα και Υπηρεσίες» σημαίνει τα διαφημιστικά προϊόντα της Εναγόμενης και ή της Ενάγουσας τα οποία περιλαμβάνονται στο Παράρτημα 1 της συμφωνίας. Στο εν λόγω Παράρτημα 1 καταγράφονται αφενός τουλάχιστον 43 προϊόντα ή υπηρεσίες της Ενάγουσας προσφερόμενα σε διάφορες θέσεις (Cover Page, District Pages, Search Page, Microsite, Portal Services),με την τιμολόγησή τους και αφετέρου πολύ περισσότερα προϊόντα και υπηρεσίες της Εναγομένης για κάθε έναν από τους τρεις πιο πάνω Οδηγούς ξεχωριστά, επίσης με την τιμολόγηση του κάθε προϊόντος ή υπηρεσίας.  

 

        Το άρθρο 3 της συμφωνίας προνοεί ότι η Ενάγουσα θα δημιουργήσει την πύλη βάσει της περιγραφής η οποία δίδεται στο Παράρτημα 2. Εκεί καταγράφεται ότι η διαδικτυακή αυτή πύλη θα είναι «...a web based service, containing exclusively Cyta's online advertising and listings of business data in Cyprus as well as other portal specific products». Σύμφωνα με τους σχετικούς ορισμούς:

 

«"Online Services" means the Yellow pages, Business to Business Guides, Tourist Guides, other classified directories created from Cyta's Yellow Pages Database, excluding White Pages, and the Advertising Products and Services offered in an electronic version through the Portal.

 

"Offline Services" means Cyta's Yellow pages, Business to Business Guides, Tourist Guides and other directories related to these and the Advertising Products and Services published in a printed and electronic version but which are not published on the internet or on the Portal».

 

        Γίνεται λοιπόν εύκολα αντιληπτό ότι η συμφωνηθείσα πύλη αφορούσε τον Χρυσό Οδηγό, τον Οδηγό Επιχειρήσεων και τον Τουριστικό Οδηγό και τα προαναφερθέντα Διαφημιστικά Προϊόντα και Υπηρεσίες, όταν προσφέροντο σε ηλεκτρονική μορφή μέσω της πύλης δηλαδή διαδικτυακά (online) και όχι προϊόντα που προσφέροντο σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή εκτός διαδικτύου ή πύλης (offline).

 

Χρόνος Εκπλήρωσης

 

        Η πλευρά της Ενάγουσας υποχρεούτο βάσει του άρθρου 3.2 της συμφωνίας να παραδώσει την πύλη βάσει των ημερομηνιών που περιγράφονται στο Παράρτημα 3 (Project Milestones). Όπως έχει ήδη σημειωθεί, τα χρονικά ορόσημα του όλου έργου παρουσιάζονται στο Παράρτημα 3 να αρχίζουν από τον Σεπτέμβριο του 2011 και να καταλήγουν στον επόμενο Σεπτέμβριο του 2012, ήτοι εντός ενός έτους, ως εξής:

 

 «Annex 3. Project Milestones

Timeframe

Task

September 2011

Name steering committee members, roles and responsibilities

December 2011

Confirm project plan, deliverables and priorities

December 2011

Specify legal framework, Cooperation Agreement

Jan – April 2012

Graphical production of Cyprus maps

Jan – April 2012

Partnerships with mapping services and geo-coding data providers

Jan – April 2012

Photo and video Creation

Jan – April 2012

Content and community information enrichment

Feb – April 2012

Specify SFA – products, bundles and processes

Mar – April 2012

Prepare SFA presentations

Feb – July 2012

Design Marketing and Sales campaign for KLIK launch

May 2012

Customize SFA for SalesTop Systems training and testing

June – July 2012

Install IYP system for testing and training (Run I)

May – July 2012

Introduce SFA on SalesTop Systems

May – July 2012

Bug fixes

August 2012

Test run both systems and training (Run II)

Aug – Sept 2012

Error corrections on SalesTop System and IYP system

Sept 2012

Live hosting for IYP

Sept 2012

Install SFA & Go live

 

 

 

Delivery times might change based on timely cooperation of the parties in regard to the tasks».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Η χρησιμότητα της αυτούσιας παράθεσης του χρονοδιαγράμματος εστιάζεται στο να καταδείξει ότι αφορά και χρονικά διαστήματα πριν τη σύσταση της Ενάγουσας και κυρίως πριν την υπογραφή από την Ενάγουσα οποιασδήποτε συμφωνίας συνεργασίας, την οποία μάλιστα (υπογραφή της) την  εντάσσει, ως τρίτη δράση, εντός Δεκεμβρίου του 2011 (Specify legal framework, Cooperation Agreement). Αυτό επιβεβαιώνει την προηγούμενη εδώ διαπίστωση ότι όλα ετύγχαναν χειρισμού από τον όμιλο NetLinx και τις μητρικές εταιρείες. Δείχνει δε, ότι είχαν συμφωνηθεί βήματα και δράσεις πριν καν υπογραφεί η συμφωνία συνεργασίας, η οποία εν τέλει υπεγράφη στις 9.1.12, ήτοι λίγες μέρες μετά το τεθέν χρονικό ορόσημο του Δεκεμβρίου του 2011.

 

        Το σημαντικό όμως είναι άλλο και εστιάζεται στο ότι στην παρούσα περίπτωση o χρόνος εκπλήρωσης ούτε ήταν και ούτε μετέπειτα κατέστη οποτεδήποτε ως ουσιώδης όρος της σύμβασης. Σε σχέση με τον χρόνο εκπλήρωσης συμβατικών υποχρεώσεων να σημειωθεί πως, όπως αναφέρεται στην Καλησπέρας v. Δρυάδη (1998) 1(Β) Α.Α.Δ. 867, αυτός δεν συνιστά αφ' εαυτού ουσιώδη όρο της σύμβασης εκτός εάν αυτή είναι η πρόθεση των συμβαλλομένων, οπότε σε τέτοια περίπτωση η σύμβαση επίσης καθίσταται ακυρώσιμη κατ' επιλογήν του αναίτιου μέρους (Άρθρο 55 του Κεφ. 149). Στις περιπτώσεις στις οποίες δεν έχει καθοριστεί χρόνος για εκπλήρωση τότε η υποχρέωση θα πρέπει να εκπληρωθεί εντός ευλόγου χρόνου (Δημήτρη κ.ά. v. Beven (1999) 1 Α.Α.Δ. 663). Όμως είναι δυνατόν ο χρόνος να καταστεί ουσιώδης, ακόμα και όταν δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από τη σύμβαση, αφού όμως προηγουμένως δοθεί λογική προειδοποίηση προς συμμόρφωση με τους όρους της εν σχέσει με τον χρόνο (Charalambous v. Vekena (1982) 1 C.L.R. 310, Paraskeva v. Lantas (1988) 1 C.L.R. 285, Rodoulli v. Papasavvas (1988) 1 C.L.R. 540).

 

        Εν πρώτοις λοιπόν τονίζεται εδώ η προαναφερθείσα ρητή υποσημείωση των συμβαλλομένων ότι οι χρόνοι παράδοσης δυνατόν να διαφοροποιηθούν αναλόγως της έγκαιρης συνεργασίας τους («Delivery times might change»). Βέβαια, είχαν όλοι υπ' όψιν τους την επιθυμητή ολοκλήρωση εντός Σεπτεμβρίου του 2012 αλλά η Ενάγουσα έχει δίκαιο ότι όταν στις 25.9.12 με το Τεκμήριο 53 ο Μ.Ε.4 ενημέρωσε τον Μ.Υ.1 πως η ανάπτυξη της πύλης θα ολοκληρωνόταν την 1.10.12, ο τελευταίος συμφώνησε. Μάλιστα επιβεβαίωσε ότι θα είχαν διαθέσιμο το αναγκαίο προσωπικό για έλεγχο (02.10 έως 5.10.12). Έτι περαιτέρω, στις 2.10.12 με το Τεκμήριο 54, εισηγήθηκε ο ίδιος ο Μ.Υ.1 ότι μπορούσε να μετακινηθεί κάποιες μέρες η εκκίνηση της πύλης. Μετά που ο Μ.Υ.1 απέστειλε στις 10.10.12 κατάλογο προβλημάτων (Τεκμήριο 124) γινόταν πλέον αναφορά για έναρξη λειτουργίας στις 15.10.12 χωρίς και πάλι να είχε τεθεί ζήτημα από πλευράς Εναγομένης. Αντιθέτως, ο Μ.Υ.1 είχε πει στις 11.10.12 με το Τεκμήριο 190 πως εάν δεν ήταν τέλεια η πύλη δεν θα έπρεπε να λειτουργήσει στις 15.10.12, πράγμα που επανέλαβε και στις 12.10.12 με το Τεκμήριο 43, καθώς και στις 18.10.12 με το Τεκμήριο 191,  λέγοντας ότι προτιμότερο να καθυστερούσε η πύλη.

 

        Άλλωστε είναι ενδεικτικό πως παρά τα όσα είχε αναφέρει στις 5.12.12 με το Τεκμήριο 58 η Εναγόμενη, ακόμα και στις 28.12.12 με τη δική της Ειδοποίηση Παραβάσεων (Τεκμήριο 60) καλούσε την Ενάγουσα να προχωρήσει με τις υποχρεώσεις της για λειτουργία της πύλης εντός 45 ημερών. Αυτή ουσιαστικά ήταν και η μόνη απόπειρα (εκ μέρους της Εναγομένης) να καταστήσει τον χρόνο ως ουσιώδη πλην όμως, ως γίνεται κατανοητό, αυτή έλαβε χώρα, όχι μόνο μετά την Ειδοποίηση Παραβάσεων που παρέλαβε στις 22.10.12 και την απάντηση που η ίδια η Εναγόμενη έδωσε στις 5.12.12 αλλά ακόμα και μετά τον τερματισμό της σύμβασης από την Ενάγουσα στις 7.12.12. Όπως και αν ιδωθούν τα πράγματα, η ουσία είναι πως δεν υπήρξε ποτέ πρόθεση των συμβαλλομένων να καταστήσουν τον χρόνο εκπλήρωσης ως ουσιώδη όρο της σύμβασης, οπότε και δεν καθίστατο ακυρώσιμη για ένα τέτοιο λόγο τουλάχιστον όταν η Ενάγουσα είχε ισχυριστεί τέτοια παράβαση, στις 22.10.12 (Άρθρο 55 του Κεφ. 149).

 

Κυριότητα, Λειτουργία, Συντήρηση της Πύλης

 

        Σύμφωνα με τον σχετικό ορισμό του Τεκμηρίου 14, «πύλη» σημαίνει τη διαδικτυακή πύλη η οποία θα προωθηθεί από τους συμβαλλόμενους και θα ανήκει στην Ενάγουσα από την οποία και θα συντηρείται στη βάση των όσων περιγράφονται στο άρθρο 3 της συμφωνίας. Στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ άλλων επίσης ορίζεται σαφώς ότι η πύλη θα ανήκει στην Ενάγουσα, από την οποία θα λειτουργεί και θα συντηρείται («The Portal shall be owned, operated and maintained by the Company»). Δεν υπάρχει λοιπόν οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ζήτημα της ιδιοκτησίας. Ήταν σαφές από τη συμφωνία ότι ιδιοκτήτρια της πύλης θα ήταν η Ενάγουσα.

 

Σχεδιασμός, Λειτουργία, Συντήρηση της Πύλης

 

        Ως πρώτη υποχρέωση της Ενάγουσας στο σχετικό άρθρο 4.1 της συμφωνίας ορίζεται το ότι θα σχεδιάσει, λειτουργεί και συντηρεί την πύλη («shall design, operate and maintain»), κατά τρόπο που να διατηρεί τη λειτουργικότητά της στη βάση των όσων περιγράφονται στο Παράρτημα 2.

 

        Πέραν των πιο πάνω: (α) Η Ενάγουσα θα είχε το δικαίωμα καθ' οιονδήποτε χρόνο να τροποποιήσει τον σχεδιασμό και τις προδιαγραφές της πύλης, μετά από μη δεσμευτική διαβούλευση με την Εναγόμενη, (β) Οι διεπαφές (interfaces) της πύλης για σελίδες σχετιζόμενες με την Εναγόμενη θα σχεδιάζονταν συμφώνως των Καθοδηγητικών Αρχών της Εναγομένης για το λογότυπο, ως αυτές περιγράφονται στο Παράρτημα 4, (γ) Η Ενάγουσα διατηρούσε το δικαίωμα, χωρίς οποιαδήποτε ενημέρωση προς την Εναγομένη, να διαφημίζει προϊόντα και υπηρεσίες δικές της ή οποιουδήποτε άλλου τρίτου προσώπου, υπό τον όρο ότι αυτά ούτε άμεσα ούτε έμμεσα δεν θα ήταν ανταγωνιστικά στα προϊόντα και υπηρεσίες της Εναγομένης και χωρίς καθ' οιονδήποτε τρόπο να εμφανίζεται το λογότυπο της Εναγομένης σε αυτά, (ε) Η πύλη θα παρείχε πρόσβαση μέσω συνδέσμου ή πλαισίου που θα κατηύθυνε ενδιαφερόμενους πελάτες στον Ονομαστικό Κατάλογο της Εναγομένης (άρθρο 3.6). Τη διαδικτυακή υπηρεσία Ονομαστικού Καταλόγου θα σχεδίαζε, λειτουργούσε και συντηρούσε η Ενάγουσα αλλά (βάσει του άρθρου 4.11) αυτή θα ανήκε αποκλειστικά στην Εναγόμενη («Such Cyta Online White Pages Services shall be exclusively owned by Cyta»), (στ) Τα μέρη θα ενημέρωναν αλλήλους για τις δραστηριότητες τους εν σχέσει με τη συμφωνία, ήτοι για προωθητικές δράσεις, νέους συνεταιρισμούς αναφορικά με διαδικτυακές υπηρεσίες, νέες υπηρεσίες, προϊόντα, διευκολύνσεις εν σχέσει με τη συμφωνία και πωλήσεις υπηρεσιών εντός και εκτός δικτύου, (η) Η πύλη θα δημιουργείτο και λειτουργούσε κατά τρόπο που θα επέτρεπε στους πελάτες να έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες της πύλης και να θέτουν παραγγελίες μέσω αυτής (άρθρα 3.4 έως 3.8).

 

Υποχρεώσεις των Συμβαλλομένων

 

        Στο άρθρο 4 της συμφωνίας περιέχονται αναλυτικά οι υποχρεώσεις της Ενάγουσας, οι οποίες αφορούν τον σχεδιασμό, λειτουργία και συντήρηση, την ανάρτηση στην πύλη όλων των πληροφοριών, που θα έδιδε η Εναγόμενη, περιλαμβανομένων τιμών και περιγραφών για προϊόντα εκτός διαδικτύου (offline), την ενημέρωση, προμήθεια, διαμόρφωση και συντήρηση των Sales Top Systems και SFA, την ενημέρωση των λογισμικών της NetLinx. Οποτεδήποτε απαιτείτο βάσει των συμβολαίων, η Ενάγουσα θα υλοποιούσε το κατάλληλο διαδικτυακό προϊόν από την υφιστάμενη γκάμα προϊόντων του Παραρτήματος 1 (Άρθρο 4.8) ενώ υποχρεούτο να αναφέρει στην Εναγόμενη οποιοδήποτε νέο ερώτημα από δυνητικό πελάτη για διαδικτυακό ή μη διαδικτυακό προϊόν.

 

        Στο άρθρο 5 της συμφωνίας περιέχονται αντίστοιχα οι υποχρεώσεις της Εναγομένης. Λόγω της σημασίας των πλείστων εξ αυτών κρίνεται χρησιμότερο όπως παρατεθούν αυτούσιες κατωτέρω. Έχουν ως εξής:

 

«5. CYTA'S OBLIGATIONS

 

5.1     Cyta shall provide the Company with all relevant information regarding the Offline Services and where applicable, the Online Services, including pricing information, the Advertising Products and Services Specifications and their updates, if and when applicable and shall regularly provide updates regarding the Yellow Pages.  ………………………………………………………………………………………….

 

5.2     Cyta will supply and maintain servers on which the Portal will be hosted.

               ………………………………………………………………………………………….

 

5.3     Cyta shall handle the billing of customers and the collection of payments for all Online and Offline Services according to Cyta’s billing and payment procedure.

 

5.4     Cyta shall present customers with an application form which shall include the following options with regard to consents:

                   (a) The option to be included in Cyta’s Yellow Pages (printed form) only and   the consent to receive promotional material for Cyta’s services.

                   (b) The option to be included in the Portal and therefore give the Company as Cyta’s partner, the right to process their data for the purposes of the Portal only and for the duration of the Agreement.

                   (c) The option to be included in the Portal and the consent to receive promotional material related to the Portal by Cyta.

                   (d) The option to give Cyta the right to transfer their personal data to the Company so as to allow the Company to promote any other Company products and services.  

 

5.5 Cyta shall establish a hyperlink from the web address www.cytayellowpages.com.cy to the Portal. ………………………………….

 

5.6     Cyta shall at its own expense deal with the marketing, advertising, sales and promotion of the Portal to its customer’s in the Republic of Cyprus. The Parties shall evaluate the percentage of the contribution of each other when third party or the Company products and services are offered through the Portal.

 

5.7     Cyta shall negotiate contracts with customers that wish to be included in the Portal and be provided with online Advertising Products and Services.

 

5.8     Cyta shall handle new inquiries for Online and Offline Services submitted through the Portal and referred to it by the Company.

 

5.9     Cyta shall make best efforts to use the Sales Top Systems for its sales activities related to this Agreement. During the sales process Cyta shall perform the premise sales presentations as provided by the Sales Top Systems and in accordance to the Company’s instructions on the use of the Sales Top Systems.

 

5.10   Cyta shall handle customer’s inquiries, quotations, communications and orders and advice customers on the selection of the proper Online Services offered by the Portal.

 

5.11   Cyta shall make available adequate qualified staff for the sales, marketing and promotion of Offline and Online Services in Cyprus. Cyta shall provide adequate technical and sales assistance to customers for Online Services in a similar manner that Cyta provides assistance to Offline customers for Offline Services.

 

5.12   Cyta shall provide to the Company office premises, adequately equipped (desks, internet access, telephone lines) to be used by up to four (4) the Company employees for the purposes and the duration of this Agreement. The annual cost of this contribution is shown in Annex 10».

(Έμφαση δοθείσα)

 

Τέλη και Μερίδια Συμβαλλομένων (Fees and Parties’ Shares)

 

        Στο άρθρο 6 της συμφωνίας ρυθμίζονται ζητήματα που αφορούν αφενός τις τιμές (fees) των προϊόντων και υπηρεσιών και αφετέρου τα μερίδια (shares) των συμβαλλομένων επί των εσόδων. Όπως αναφέρεται εκεί, τα ζητήματα αυτά ρυθμίζονται στα Παραρτήματα 1 και 9 της συμφωνίας. Η Εναγομένη δικαιούτο ανά πάσα στιγμή να αλλάξει τις τιμές των προϊόντων και υπηρεσιών της, οφείλοντας να ενημερώσει σχετικά την Ενάγουσα ενώ η τελευταία δικαιούτο επίσης να αλλάξει τις τιμές των δικών της προϊόντων και υπηρεσιών αλλά αυτό μετά από μη δεσμευτική διαβούλευση με την Εναγομένη («...after a non binding consultation with Cyta»). Την τιμολόγηση και είσπραξη των οφειλόμενων τελών από τους πελάτες θα διενεργούσε η Εναγομένη τόσο για διαδικτυακές όσο και για μη διαδικτυακές υπηρεσίες κατά τον ίδιο τρόπο («...for both Offline and Online Services in the same manner»).

   

        Στο ίδιο άρθρο προνοείται πως ο διακανονισμός των εσόδων μεταξύ των μερών θα γινόταν επί μηνιαίας βάσης, κατά τον δεύτερο μήνα μετά την πώληση κάποιου προϊόντος ή υπηρεσίας. Η Εναγόμενη δεν υποχρεούτο να καταβάλει στην Ενάγουσα οποιοδήποτε ποσό το οποίο δεν είχε εισπραχθεί. Είχε δε αποκλειστικό δικαίωμα να αποφασίζει εν σχέσει με τα εισπραχθέντα ποσά, νοουμένου ότι η είσπραξη των μεριδίων της Ενάγουσας θα γινόταν κατά τον ίδιο τρόπο όπως και η είσπραξη των τιμολογίων της Εναγομένης (bills). Περαιτέρω, η Εναγόμενη ήταν υπεύθυνη να διατηρεί αρχεία για όλα τα συμβόλαια και τις παραγγελίες πελατών, σε σχέση με διαδικτυακές και μη διαδικτυακές υπηρεσίες.

 

Κατ' Ισχυρισμόν Παραβάσεις

 

        Έχει ήδη διαφανεί ότι η Ενάγουσα στις 22.10.12 επέδωσε σχετική Ειδοποίηση, ήτοι το Τεκμήριο 57, ισχυριζόμενη τη διάπραξη έξι παραβάσεων εκ μέρους της Εναγομένης, οι οποίες έχουν καταγραφεί σε προηγούμενο σημείο στην παρούσα. Ο τερματισμός που ακολούθησε στις 7.12.12 εκ μέρους της Ενάγουσας με το Τεκμήριο 59, στηρίζεται στη θέση ότι παρελθούσης άπρακτης της ταχθείσας 45ήμερης προθεσμίας (ως προέβλεπε το άρθρο 13.1 της συμφωνίας) δεν είχαν αρθεί οι παραβάσεις, οπότε προβάλλεται ότι  δικαιωματικά η Ενάγουσα προχώρησε στον τερματισμό («...at the expiration of such period of notice...»).

 

        Στη γραπτή δήλωσή του, Έγγραφο Β (§60 έως 150), ο Μ.Ε.1 κατέγραψε οκτώ κατ' ισχυρισμόν παραβάσεις (αντί έξι), πλην όμως δεν θεωρώ ότι δημιουργείται οποιοδήποτε πρόβλημα ή αντίφαση, αφού στην πραγματικότητα τα όσα επικαλείται και αναλύει ως παραβάσεις εντάσσονται ως θέματα και δύνανται να αντιστοιχιστούν με τις έξι παραβάσεις της αρχικής Ειδοποίησης, Τεκμήριο 57.

 

        Στη δική του γραπτή δήλωση, Έγγραφο E (§7 έως 120), ο Μ.Ε.4 παραθέτει μεν έξι παραβάσεις, οι οποίες όμως στην πραγματικότητα αντιστοιχούν με τις πέντε πρώτες της αρχικής Ειδοποίησης και μέρος μόνο των οκτώ που παραθέτει ο Μ.Ε.1. Βασικά ο Μ.Ε.4 δεν αναφέρεται καθόλου στην Παράβαση 6 της αρχικής Ειδοποίησης (για την παραγωγή διαφημιστικών προϊόντων), κάτι που ο Μ.Ε.1 είχε αναπτύξει ως Παράβαση 2 στη δική του έγγραφη δήλωση (Έγγραφο Β). Ούτε όμως αυτή η αναντιστοιχία δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα αφού, εν τέλει, σημασία έχει η ίδια η Ειδοποίηση Παραβάσεων, Τεκμήριο 57, η οποία καλύπτεται δικογραφικά και εν πάση περιπτώσει, είναι αυτές τις έξι παραβάσεις τις οποίες προώθησε με την αγόρευσή της η Ενάγουσα.

  

        Με βάση το υπόβαθρο γεγονότων ή επιχειρηματολογίας της κάθε φερόμενης παράβασης, το οποίο εντοπίζεται τόσο στη μαρτυρία όσο και στον τρόπο που αυτές αναλύονται στην αγόρευση της Ενάγουσας, είναι εμφανές πως οικονομικής υφής είναι μόνον η Παράβαση αρ. 6. Οι υπόλοιπες, υπ' αρ. 1 έως 5, αφορούν σαφώς άλλα θέματα της συμφωνίας, αν και στα πλαίσια των Παραβάσεων υπ' αρ. 2 και 5, αναπτύσσονται στην αγόρευση παρεμπιπτόντως και οικονομικά θέματα, τα οποία όμως και πάλι από πλευράς θεματολογίας  ανήκουν στην Παράβαση αρ. 6.

  

        Η πιο πάνω διαπίστωση έχει, καθοριστική σημασία καθότι σχετίζεται άμεσα με τον πραγματικό λόγο για τον οποίο η πλευρά της Ενάγουσας απέστειλε την Ειδοποίηση Παραβάσεων και εξαιτίας του οποίου εν τέλει τερμάτισε τη συμφωνία στις 7.12.12. Τα οικονομικά θέματα ανέκυψαν από τα Σημεία 7 και 8 της επιστολής του Μ.Υ.1 ημερ. 12.10.12, Τεκμήριο 43 και, όπως ήδη έχει λεχθεί κατά την αξιολόγηση προηγουμένως, αυτά τα δύο σημεία ήταν ο λόγος που η Ενάγουσα έθεσε σε λειτουργία τον μηχανισμό τερματισμού. Υπενθυμίζεται πάλι η δήλωση του Μ.Ε.1 ότι ως προς τα τεχνικά ζητήματα δεν είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα (Πρακτικά ημερομηνίας 15.10.21, σ. 42).

 

        Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν άλλα προβλήματα, δυσκολίες, ασυνεννοησίες, αστοχίες, συζητήσεις και εντάσεις καθόλη τη διάρκεια της συνεργασίας μέχρι τις 12.10.12. Υπήρξαν και μάλιστα υπήρξαν αρκετές φορές  τέτοια ζητήματα, όπως εκτεταμένα έχει καταδειχθεί μέσα από τη λεπτομερή παράθεση των γεγονότων. Δεν χρειάζεται να παρατεθούν ξανά σε αυτό το σημείο όλες αυτές οι περιπτώσεις. Σημειώνονται εδώ, ενδεικτικά μόνον, τα προβλήματα με το φωτογραφικό σαφάρι, το λογότυπο, τις προωθητικές ενέργειες, τις ταχυδρομικές κάρτες, τα Sales Top Systems, τους υπολογιστές, τις ταμπλέτες, τον ονομαστικό κατάλογο, την εκπαίδευση πωλητών, τα έξοδα ταξιδιών ή τα απλήρωτα τιμολόγια, το χρονοδιάγραμμα, κάποια χαρακτηριστικά της προετοιμαζόμενης πύλης, καθώς και σειρά άλλων θεμάτων, για τα οποία υπήρχαν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των μερών. Ακόμα πιο χαρακτηριστικό είναι πως μεταξύ των προαναφερθεισών υπήρξαν και περιστάσεις ή δηλώσεις οι οποίες ανησύχησαν πάρα πολύ την πλευρά της NetLinx, όπως π.χ. η επιστολή του Μ.Υ.1 ημερ. 1.6.12 σε σχέση με τη θέση της Εναγομένης ότι η Ενάγουσα δεν είχε το δικαίωμα να αναλάβει προωθητικές ενέργειες (Τεκμήριο 33).

 

        Παρά ταύτα, είναι εμφανές πως σε καμμιά περίπτωση και για καμμιά αιτία ή πρόβλημα δεν υπήρξε η απόφαση να αποταθούν σε δικηγόρο και πολύ περισσότερο να δρομολογήσουν τη διαδικασία ειδοποίησης παραβάσεων και εν τέλει τερματισμού. Το ίδιο βέβαια ίσχυε και από πλευράς Εναγομένης, αφού ούτε εκ μέρους της υπήρξε οποτεδήποτε τέτοια σκέψη (ούτε ακόμα και όταν αργότερα έλαβαν ειδοποίηση από πλευράς Ενάγουσας). Αυτό που διαπιστώνεται είναι πως και οι δύο πλευρές μέσα από συζητήσεις εύρισκαν πάντοτε λύσεις, προσηλωμένοι στον βασικό στόχο, που ήταν η εκκίνηση της πύλης.

 

        Για αυτό και έχει τη σημασία του ότι η πρώτη φορά που η πλευρά της Ενάγουσας δήλωσε σαφώς ότι θα απευθύνετο σε δικηγόρο ήταν κατά τη συνάντηση ημερ. 6.9.12 (Τεκμήρια 42 και 133) και ότι αυτό το δήλωσε για το θέμα της παραγωγής των προϊόντων της πύλης, το οποίο είχε άμεση σχέση με τα έσοδά της. Βασικά το θέμα ήταν το ποιο μέρος θα προέβαινε στην παραγωγή των διαδικτυακών προϊόντων, το οποίο σχετίζετο άμεσα με τα έσοδα ήτοι τον διαμοιρασμό εσόδων (Σενάρια 3 και 5) και ως οικονομικής φύσης ήταν πάρα πολύ σοβαρό. Ήταν λοιπόν αναμενόμενο πως τα Σημεία 7 και 8 στην επιστολή του Μ.Υ.1 ημερ. 12.10.12 αποτέλεσαν την αιτία που αποτάθηκαν σε δικηγόρο και προχώρησαν σε τερματισμό. Τα σημεία αυτά ήταν πολύ σοβαρά για την πλευρά της Ενάγουσας και είχε πλέον αντιληφθεί πως ετίθεντο ουσιώδη ζητήματα που αφορούσαν τα οικονομικά της συμφέροντα.

 

        Είναι σαφές και βέβαιο στην κρίση μου πως εάν δεν υπήρχαν αυτά τα δύο Σημεία 7 και 8, δηλαδή τα οικονομικά ζητήματα, η Ενάγουσα δεν θα προχωρούσε στον τερματισμό. Το ότι αυτά ήταν η αιτία επιβεβαιώνεται, πέραν από την ξεκάθαρη προφορική δήλωση του Μ.Ε.1 και από την εξίσου σαφή γραπτή αναφορά του στο Έγγραφο Β (§150) ότι τα ζητήματα αυτά «...ξεκάθαρα έδειχναν υπονόμευση της Συμφωνίας και πρόθεση παράβασης των δικαιωμάτων μας στη βάση αυτής», καθώς και από το ότι δεδομένης της επιστολής αυτής του Μ.Υ.1 ήταν που απάντησαν τότε πως δεν μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία η πύλη στις 15.10.12 και ότι θα επανέρχονταν, θεωρώντας πως έπρεπε να λάβουν νομική συμβουλή. Στην πραγματικότητα η πλευρά της Ενάγουσας εξέλαβε τα δύο αυτά Σημεία 7 και 8 ως προκαταβολική παράβαση της Συμφωνίας. Οι δηλώσεις οι οποίες εμπεριέχονται σε αυτά, καθώς και οι παρεπόμενες συνέπειες τους, είναι οι μόνες που χρήζουν εξέτασης, αφού συνιστούν και τον πραγματικό λόγο τερματισμού από πλευράς Ενάγουσας, όπως η τελευταία τα έθεσε ως υπόβαθρο του έκτου λόγου παράβασης.

 

Έκτος Λόγος Παράβασης

 

        Στο πλαίσιο προώθησης της Παράβασης αρ. 6 η Ενάγουσα στηρίχθηκε στις πρόνοιες των άρθρων 4.8, 6.1 και του Παραρτήματος 9 της συμφωνίας. Το άρθρο 4.8 συμπεριλαμβάνεται στις υποχρεώσεις της Ενάγουσας και προνοεί βασικά ότι οποτεδήποτε απαιτείται με βάση τα συμβόλαια μεταξύ της Εναγομένης και των πελατών, η Ενάγουσα θα υλοποιεί (implement) το κατάλληλο διαδικτυακό προϊόν και υπηρεσία από την υφιστάμενη γκάμα προϊόντων του Παραρτήματος 1.

 

        Το άρθρο 6.1 έχει παρατεθεί πιο πριν αυτούσιο. Προνοεί ότι οι τιμές για τα διαφημιστικά προϊόντα και υπηρεσίες περιγράφονται στο Παράρτημα 1 και τα μερίδια των συμβαλλομένων στο Παράρτημα 9. Το εν λόγω Παράρτημα 9 θα πρέπει να παρατεθεί επίσης αυτούσιο εν όψει της σημασίας του (η οποία απολήγει να είναι η ουσία της διαφοράς μεταξύ των μερών). Έχει ως εξής:

  

«Annex: 9. Shares of Parties

Senario 1: Existing Advertising Product from print media, which is simply duplicated on the portal (no effort of production for the product).

The collected revenues will be allocated as follows:

‑ 50% for YouKlik Local Ltd

‑ 50% for Cyta

Senario 2: Any new Advertising Product or Service that:

1. will be present on the portal and

2. the advertisement is supplied in its final form the customer (no effort of production for the product).

The collected revenues will be allocated as follows:

‑ 50% for YouKlik Local Ltd

‑ 50% for Cyta

Senario 3: Any new Advertising Product or Service that:

1. will be present on the portal and

2. order comes either through the portal or from Cyta's sales force and

3. the advertisement is produced from YouKlik Local Ltd.

The collected revenues will be allocated as follows:

‑ 75% for YouKlik Local Ltd

‑ 25% for Cyta

Senario 4: Any new Advertising Product or Service that:

1. will be present in print media and

2. the order comes through the portal and

3. the advertisement is produced from Cyta.

The collected revenues will be allocated as follows:

‑ 25% for YouKlik Local Ltd

‑ 75% for Cyta

Senario 5: Any new Advertising Product or Service that:

4. will be present on the portal and

5. the order comes from Cyta's sales force and

6. the advertisement is produced from Cyta.

The collected revenues will be allocated as follows:

‑ 25% for YouKlik Local Ltd

‑ 75% for Cyta».

 

        Εκ μέρους της Ενάγουσας υποστηρίζεται ότι είναι ξεκάθαρο από τη δομή του Παραρτήματος 1 πως η Ενάγουσα είχε την ευθύνη παραγωγής των διαδικτυακών προϊόντων και υπηρεσιών τα οποία αναφέρονται κάτω από το όνομά της και πως η Εναγόμενη είχε την ευθύνη για τα μη διαδικτυακά προϊόντα και υπηρεσίες ως αυτά περιγράφονται κάτω από το δικό της όνομα στο ίδιο Παράρτημα 1 (Αγόρευση Ενάγουσας, σ. 222). Η εισήγηση αυτή παραγνωρίζει και εξουδετερώνει πλήρως το πιο πάνω Σενάριο 5 από το οποίο προκύπτει ξεκάθαρα ότι υπήρχε πιθανότητα παραγωγής διαφημιστικού προϊόντος ή υπηρεσίας για την πύλη (online) και από την Εναγόμενη. Άλλωστε στους σχετικούς Ορισμούς στο Τεκμήριο 14, εξηγείται ότι: «"Advertising Products and Services" means the advertising products of Cyta and/or the Company which are included in Annex 1». Δηλαδή ως διαφημιστικά προϊόντα και υπηρεσίες, σε όλα τα άρθρα της συμφωνίας, εκλαμβάνοντο τα προϊόντα του ενός και ή του άλλου συμβαλλομένου. Περαιτέρω, πουθενά στη συμφωνία δεν αναφέρεται ότι η Ενάγουσα είχε την (αποκλειστική) ευθύνη παραγωγής διαδικτυακών προϊόντων ενώ από άλλες πρόνοιες διαπιστώνεται πως η Εναγόμενη είχε την υποχρέωση να ενημερώνει για τα προϊόντα της, συμπεριλαμβανομένων και διαδικτυακών, ως εξηγείται κατωτέρω (βλ. Άρθρο 5.1).

 

Σενάριο 1 του Παραρτήματος 9

 

        Το επόμενο επιχείρημα της Ενάγουσας σχετίζεται με το Σενάριο 1 του Παραρτήματος 9 της συμφωνίας και με το Σημείο 7 της επιστολής ημερ. 12.10.12, Τεκμήριο 43. Στο εν λόγω Σημείο 7 ο Μ.Υ.1 είχε υποστηρίξει ότι το προϊόν για την προβολή των εντύπων διαφημίσεων στην πύλη δεν είχε δημιουργηθεί και εισηγείτο όπως επιτρέψουν τη δωρεάν προβολή τους για ένα έτος και ακολούθως μόνον οι διαφημίσεις όσων πλήρωναν θα παρέμεναν στην πύλη. Εισηγήθηκε μια αρχική τιμή ύψους €8 μηνιαίως, ποσόν το οποίο θα διαμοιράζετο εξ ημισείας στα μέρη στη βάση του Σεναρίου 1.

 

        Η άποψη της άλλης πλευράς, όπως την εξέφρασε ο Μ.Ε.1 στο Έγγραφο B (§107 έως 109), είναι: (α) Ότι το Σενάριο 1 καλύπτει ξεκάθαρα την περίπτωση προβολής διαφημίσεων έντυπων μέσων στην πύλη, (β) Ότι τέτοιες διαφημίσεις έντυπων μέσων απλά θα αναπαραχθούν στην πύλη, πράγμα που σημαίνει ότι τα έντυπα μέσα από τον Χρυσό Οδηγό της Εναγομένης θα μεταφέρονταν και θα αντιγράφονταν στην πύλη δημιουργώντας ουσιαστικά ένα «Διαδικτυακό  Χρυσό Οδηγό» («Internet Yellow Pages»‑IYP), (γ) Ότι αυτή ήταν η σαφής συνεννόηση μεταξύ των μερών και πως είχε ήδη συμφωνηθεί ότι αυτή η υπηρεσία θα προσφερόταν δωρεάν στους πελάτες για το πρώτο έτος ως προωθητική ενέργεια, χωρίς να είχε υπάρξει οποτεδήποτε συμφωνία ή συνεννόηση για επιπλέον χρέωση ύψους €8 για την προβολή στην πύλη, (δ) Ότι ο Μ.Υ.1 παριστάνει ότι υπάρχει ανάγκη εισαγωγής ενός νέου προϊόντος το οποίο πρέπει να δημιουργηθεί, το οποίο θα πωλούσε η Εναγόμενη, στερώντας έτσι από την Ενάγουσα έσοδα από την εφαρμογή του Σεναρίου 1, (ε) Ότι το Σενάριο 1 αναφέρεται στο ότι οι έντυπες διαφημίσεις επρόκειτο να αναπαραχθούν στην πύλη χωρίς χρέωση για το πρώτο έτος και αργότερα θα υπήρχε κόστος από το οποίο η Εναγόμενη θα έπαιρνε το 50%, το δε μερίδιο αυτό των εκτιμώμενων ετήσιων εσόδων εντύπων μέσων (ως το είχαν υπ’ όψιν τους) ανερχόταν σε περίπου €1.000.000 ή και περισσότερο.

 

        Στην αγόρευση, τα επιχειρήματα της Ενάγουσας επεκτείνονται στο (α) Ότι η μεταφορά του Χρυσού Οδηγού διαδικτυακά ήταν η κύρια δραστηριότητα για την οποία η Εναγόμενη παρείχε αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης της πύλης και ήταν στη βάση αυτού που η Ενάγουσα συμφώνησε να προβεί σε τεράστια επένδυση για τη δημιουργία και λειτουργία της πύλης, (β) Ότι τα έσοδα από τον έντυπο Χρυσό Οδηγό, ο οποίος θα μεταφερόταν διαδικτυακά, θα διαμοιράζονταν μεταξύ των μερών σε ίσα μερίδια βάσει του Σεναρίου 1, (γ) Ότι επομένως, εκτός και αν οι πελάτες επέλεγαν άλλο, βελτιωμένο ενδεχομένως διαδικτυακό προϊόν, τα υφιστάμενα διαφημιστικά προϊόντα του έντυπου Χρυσού Οδηγού, απλά θα μεταφέρονταν ως είχαν στην πύλη (χωρίς προσπάθεια παραγωγής) ‑ ως ήταν άλλωστε ένας από τους κύριους σκοπούς της συμφωνίας ‑ και τα έσοδα θα μοιράζονταν 50%‑50% μεταξύ των συμβαλλομένων, (δ) Ότι το Σενάριο 1 αφορούσε τις έντυπες διαφημίσεις από τον Χρυσό Οδηγό, οι οποίες θα μεταφέρονταν και θα αντιγράφονταν στην πύλη, (ε) Ότι το σύνολο των εσόδων από τους έντυπους καταλόγους θα κατανέμετο μεταξύ των μερών σύμφωνα με το Σενάριο 1, (Αγόρευση, σ. 202).

 

        Σε όποιο βαθμό εννοείται εκ μέρους της Ενάγουσας ότι οι έντυπες διαφημίσεις θα αντιγράφοντο αυτόματα στην πύλη, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι δεν ευσταθεί η θέση, τα επιχειρήματα και εν γένει ο συλλογισμός της (Ενάγουσας) σε σχέση με το νόημα και τη σημασία του Σεναρίου 1, για λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια.

 

        Είναι εμφανές ότι στη σκέψη της Ενάγουσας επικράτησε η αντίληψη ότι όλος ο Χρυσός Οδηγός και οι έντυπες διαφημίσεις απλά θα αντιγράφοντο στην πύλη (simply duplicated on the portal), πλην όμως δεν είναι αυτό που είχαν συμφωνήσει. Το τι είχαν συμφωνήσει καταγράφεται στο άρθρο 5.4 της συμφωνίας, Τεκμήριο 14. Από το εν λόγω άρθρο 5.4 συνάγεται ότι η Εναγόμενη ώφειλε να παρουσιάσει στους πελάτες έντυπο αίτησης, η οποία έπρεπε να περιέχει τέσσερεις επιλογές, εκ των οποίων η πρώτη αφορά την πιθανή επιλογή πελάτη να συμπεριληφθεί μόνον στην έντυπη έκδοση του Χρυσού Οδηγού («The option to be included in Cyta's Yellow Pages (printed form) only...»). Από αυτό και μόνον είναι αυταπόδεικτο ότι δεν θα μεταφέρονταν και αντιγράφονταν αυτομάτως όλες οι έντυπες διαφημίσεις στην πύλη. Απαιτείτο η συγκατάθεση του κάθε πελάτη ξεχωριστά και αυτό επιβεβαιώνεται έτι περαιτέρω από τις εξίσου σαφείς πρόνοιες των επόμενων δύο επιλογών [άρθρα 5.4(b) και 5.4(c)],  στις οποίες προνοείται ρητώς η πιθανή επιλογή του πελάτη να συμπεριληφθεί στην πύλη («The option to be included in the Portal...»). Παρομοίως επιβεβαιώνεται και από το άρθρο 5.7 της συμφωνίας, στο οποίο προβλέπεται ότι η Εναγόμενη θα διαπραγματεύεται τα συμβόλαια με τους πελάτες οι οποίοι «επιθυμούν» να συμπεριληφθούν στην πύλη («...shall negotiate contracts with customers that wish to be included in the Portal...»). Το ρήμα «επιθυμούν» (wish) έχει καθοριστική σημασία δεδομένου ότι επιβεβαιώνει ξανά το δικαίωμα επιλογής (και αποκλείει εκ των πραγμάτων την υποχρεωτική και αυτόματη μεταφορά στην πύλη).

  

        Ήταν σαφές από τη συμφωνία ότι θα υπήρχαν διαδικτυακά προϊόντα αφενός και μη διαδικτυακά προϊόντα αφετέρου. Αυτό προέκυπτε τόσο από τους σχετικούς ορισμούς (άρθρα 1.8, 1.9: Online και Offline Services), καθώς και από άλλες πρόνοιες, όπως π.χ. το άρθρο 6.4 το οποίο προνοούσε την είσπραξη των τελών και για τα δύο είδη κατά τον ίδιο τρόπο από την Εναγόμενη («...for both Offline and Online Services in the same manner»). Ασφαλώς είναι αντιληπτό ότι αυτή η κατάσταση δεν θα ίσχυε μόνο για το πρώτο έτος της συνεργασίας. Ήταν πρόνοιες, οι οποίες κάλυπταν όλη την περίοδο ισχύος της συμφωνίας. Αυτονόητο λοιπόν είναι πως οποιοδήποτε από τα διάφορα σενάρια θα μπορούσε να εμφανιστεί καθόλη τη διάρκεια εφαρμογής της συμφωνίας.

 

        Όλα τα προηγηθέντα βοηθούν στην ερμηνεία και κατανόηση του Σεναρίου 1, το οποίο αναφέρεται σε: (α) Υφιστάμενο διαφημιστικό προϊόν, (β) Από τα έντυπα μέσα, (γ) Το οποίο προϊόν απλά αντιγράφεται στην πύλη, χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια ή παραγωγή για το προϊόν [«Existing Advertising Product from print media, which is simply duplicated on the portal (no effort of production for the product)»]. Για ό,τι αξίζει, ας σημειωθεί πως το Σενάριο 1 είναι το μόνο στο οποίο γίνεται αναφορά μόνο σε «προϊόν» (product) και όχι σε «υπηρεσία» (service).

 

        Η συνολική ερμηνεία της συμφωνίας καταδεικνύει ότι είχε ληφθεί δεόντως υπ' όψιν πως θα συνυπήρχαν και τα έντυπα μέσα. Δεν θα σταματούσε η έκδοση των τριών Οδηγών σε έντυπη (ή ηλεκτρονική μορφή) από την Εναγόμενη. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το Σενάριο 4 το οποίο αναφέρεται σε νέο προϊόν το οποίο προορίζεται για αυτά («...will be present in print media»). Συνεπώς, ανά πάσα στιγμή ισχύος της συμφωνίας (π.χ. στο τρίτο έτος ισχύος της) θα μπορούσε να υπάρχει υφιστάμενο προϊόν στα έντυπα μέσα (existing), το οποίο είτε να προϋπήρχε της συμφωνίας είτε να δημιουργήθηκε μεταγενέστερα (π.χ. βάσει του Σεναρίου 4).  

 

        Όπως και αν ιδωθούν τα πράγματα και οποιαδήποτε και αν ήταν (ή είναι) η αντίληψη της Ενάγουσας, η ουσία είναι πως η ίδια, στη βάση του Σεναρίου 1, συμφώνησε να εισπράττει το 50% των τελών για όσα υφιστάμενα (σε έντυπα μέσα) προϊόντα θα μεταφέρονταν και αντιγράφονταν στην πύλη όπως ήταν (στα έντυπα μέσα), δηλαδή χωρίς επιπρόσθετη προσπάθεια ή παραγωγή. Ο λόγος είναι κατανοητός και πράγματι οφείλεται στο ότι η πλευρά της Ενάγουσας θα είχε κατασκευάσει την πύλη, η οποία θα τής ανήκε. Όντως, η λογική του Σεναρίου 1 ήταν να παίρνει η Ενάγουσα το ήμισυ των εσόδων από την αντιγραφή αυτή λόγω χρήσης της πύλης της. Αξίζει να σημειωθεί, ως ενισχυτικό, ότι το ίδιο ποσοστό (50%) θα έπαιρνε η Ενάγουσα και στην περίπτωση του Σεναρίου 2, το οποίο αφορά νέο προϊόν (όχι υφιστάμενο), για το οποίο όμως και πάλι δεν απαιτείται επιπρόσθετη προσπάθεια ή παραγωγή διότι το προσκομίζει στην τελική του μορφή ο ίδιος ο πελάτης. Άλλωστε εάν η πρόθεση των μερών ήταν να λάβει η Ενάγουσα το ήμισυ των εσόδων εφάπαξ από όλα τα έντυπα μέσα, άνευ άλλου τινός, μια τέτοια πρόνοια θα μπορούσε να είχε συμπεριληφθεί πάρα πολύ απλά και καθαρά στη συμφωνία (επιχείρημα το οποίο και η Ενάγουσα χρησιμοποιεί για άλλα θέματα, όπως π.χ. στην §Β της Παράβασης 4 επί του Τεκμηρίου 57). Όπως έχει καταδειχθεί όμως δεν ήταν αυτό που είχε συμφωνηθεί. Το Σενάριο 1 αφορούσε τα εκάστοτε υφιστάμενα προϊόντα, εάν και όταν αυτά αντιγράφονταν (duplicated) στην πύλη.

 

        Η Ενάγουσα όμως έχει δίκαιο σε σχέση με το υπόλοιπο μέρος του Σημείου 7 στο Τεκμήριο 43. Βασικά έχει δίκαιο στο ότι οι τιμές για τα έντυπα μέσα υπήρχαν ήδη και ήταν ως είχαν καθοριστεί στο Παράρτημα 1 για τα Διαφημιστικά Προϊόντα της Εναγομένης («Cyta Advertising Products and Services & Pricing»). Είναι ακριβώς αυτές τις τιμές τις οποίες η Εναγόμενη έχει κάθε δικαίωμα, (κατ' ακρίβειαν απόλυτο) να αλλάξει, ενημερώνοντας απλώς την Ενάγουσα, ως προνοούσε το Άρθρο 6.2 της συμφωνίας.

 

        Όπως και να έχουν τα πράγματα, η ουσία του Σεναρίου 1 ήταν πως όταν αντιγράφονταν στην πύλη διαφημιστικά προϊόντα από τα έντυπα μέσα τότε τα έσοδα θα ήταν οι τιμές που είχαν ήδη καθοριστεί στο Παράρτημα 1, (εκτός εάν ασκείτο το δικαίωμα αλλαγής τιμών) και αυτά τα έσοδα, όταν εισπράττοντο, θα διαμοιράζονταν εξ ημισείας στους συμβαλλόμενους. Η εισήγηση της Εναγομένης ότι η Ενάγουσα είχε ζητήσει όπως γίνει αποδεκτή η δωρεάν μετάβαση από τα έντυπα μέσα στην πύλη είναι παντελώς εσφαλμένη. Η Εναγόμενη είναι που θεωρούσε ότι ήταν δωρεάν η μετάβαση, εξ ου και εισηγείτο την θεσμοθέτηση ενός «εύλογου αντιτίμου» ύψους €8 για την επέκταση στην πύλη, το οποίο, κατά την εισήγηση, θα διαμοιράζετο εξ ημισείας στα δύο μέρη. Η άποψη δε αυτή της Εναγομένης έχει ως υπόβαθρο την αντίληψή της ότι τα ποσά που είχαν καθοριστεί στο Παράρτημα 1 για τα προϊόντά της, ανήκαν στην ίδια (την Εναγόμενη). Η ουσία δε της εισήγησης αυτής έγκειται στη θέση ότι η Ενάγουσα δεν δικαιούτο το ήμισυ (50%) της τιμής που καθορίζετο στο Παράρτημα 1 αλλά μόνο το ήμισυ των €8, το οποίο εισηγείτο τώρα ο Μ.Υ.1.

 

        Η Ενάγουσα έχει απόλυτο δίκαιο ότι, τρεις μέρες πριν την εκκίνηση της πύλης, η Εναγόμενη αντιμετώπιζε την απλή αντιγραφή («simply duplicated») στην πύλη βασικά ως κάποιο «νέο» προϊόν, εξ ου και η γενόμενη από τον Μ.Υ.1 εισήγηση ότι: «Only the customers who purchase this product will remain on the portal after the end of the year. We propose to set an initial price for this product of €8 per month independently of the advertisement». Αν σκεφτεί κάποιος ότι σε σχέση με την παγκύπρια έντυπη έκδοση του Χρυσού Οδηγού βάσει του Παραρτήματος 1 η φθηνότερη τιμή ήταν €731 ετησίως (για το 1/16 της σελίδας) και η ακριβότερη ήταν €5.552 ετησίως (για δύο αντικρυστές σελίδες), τότε αντιλαμβάνεται τι εσήμαινε από οικονομικής πλευράς η αντίληψη την οποία υιοθέτησε η Εναγόμενη και η εισήγησή της για διαμοιρασμό μόνον εντός αντιτίμου για την επέκταση στην πύλη και μάλιστα ύψους €96 ετησίως (12x8), ήτοι υποπολλαπλάσιου του φθηνότερου προϊόντος.

 

        Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η ένσταση δεν ήταν στο ύψος του ποσού βέβαια, δεδομένου ότι η Εναγόμενη είχε το απόλυτο δικαίωμα να καθορίσει τις τιμές της. Η διαφορά ήταν στην όλη φιλοσοφία και αντίληψη της Εναγομένης με την οποία πραγματικά ανέτρεπε όσα είχαν συμφωνήσει για το θέμα αυτό. Η Εναγόμενη θεωρούσε ότι το προϊόν δεν είχε δημιουργηθεί («...was not created...») ενώ αντιθέτως με το Σενάριο 1 είχε ήδη συμφωνήσει ότι αυτό αφορούσε τα «υφιστάμενα» (existing) προϊόντα. Δεν ήταν όμως δυνατό να μην είχαν δημιουργηθεί υφιστάμενα και υπαρκτά στους έντυπους καταλόγους διαφημιστικά προϊόντα, για τα οποία είχε ήδη προνοήσει το Σενάριο 1 και οι τιμές τους ήταν ήδη καθορισμένες στο Παράρτημα 1.

 

        Αυτό δε το οποίο είχε ουσιώδη σημασία είναι πως η Εναγόμενη δεν διαφοροποίησε την άποψη της ούτε ένιωσε την ανάγκη να διευκρινίσει οτιδήποτε θα καθησύχαζε την Ενάγουσα. Αντιθέτως, με το Τεκμήριο 58, στις 5.12.12 ενέμεινε στην άποψή της λέγοντας ότι: «[T]he contents of Annex 1 are not related with the revenue sharing scenarios. Annex 1 contains merely a preliminary list of advertising products and services. The scenarios in Annex 9 are based on who will be developing the products of Annex 1».

 

        Παρατηρείται λοιπόν ότι η Εναγόμενη επέμενε μέχρι τέλους να μην αντιλαμβάνεται ότι ένα από τα σενάρια, το Σενάριο 1 αφορούσε τα υφιστάμενα σε έντυπα μέσα προϊόντα, για τα οποία είχε δώσει ήδη τιμές, στη βάση των οποίων και είχαν ενεργήσει οι αντισυμβαλλόμενοί της υπογράφοντας τη συμφωνία.

 

        Σε σχέση με το ζήτημα προκαταβολικής παράβασης σημειώνεται πως όπως έχει αναφερθεί στη Νεοφύτου v. Elma Holdings Ltd (2013) 1 Α.Α.Δ. 1807 «[Η] λεγόμενη προκαταβολική παράβαση σύμβασης (anticipatory breach of contract) δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο παρά παράβαση της σύμβασης η οποία διενεργείται με κάποια πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά, η οποία εκδηλώνεται πριν από την έλευση της προκαθοριζόμενης από την ίδια τη σύμβαση ημερομηνίας ολοκλήρωσής της». Σε τέτοια περίπτωση το ανυπαίτιο μέρος έχει δικαίωμα είτε να την αποδεχθεί και να αξιώσει αποζημιώσεις είτε να μην την αποδεχθεί και να θεωρήσει ότι η σύμβαση εξακολουθεί να υφίσταται και είναι έγκυρη, επιμένοντας στην εκπλήρωση των εκατέρωθεν υποχρεώσεων των μερών. Θα πρέπει όμως να προστεθεί πως ενώ το ανυπαίτιο μέρος έχει στη διάθεσή του κάποιο λογικό διάστημα ούτως ώστε να αποφασίσει τη μελλοντική του πορεία εντούτοις είναι δυνατό η ουσιώδης παράβαση του άλλου μέρους να εξουδετερωθεί ή να επηρεαστεί από μεταγενέστερα γεγονότα, ακόμα και από σοβαρή παράβαση του ανυπαίτιου μέρους, η οποία να διαφοροποιήσει τα νομικά δεδομένα («Ενοχικό Δίκαιο», ανωτέρω σ. 1412).

 

        Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι οι δηλώσεις της Εναγομένης ισοδυναμούσαν με σαφή πρόθεση μη εφαρμογής των όσων προνοούντο στη συμφωνία. Τα όσα επανειλημμένως είχε υποστηρίξει δεν άφηναν άλλη επιλογή στον μέσο λογικό άνθρωπο παρά από το να αντιληφθεί ότι η Εναγόμενη δεν προτίθετο να εφαρμόσει τη δική της υποχρέωση, ως αυτή προέκυπτε από το Σενάριο 1 και αυτό ασφαλώς συνιστούσε προκαταβολική παράβαση (anticipatory breach) της συμφωνίας των μερών (Chitty on Contracts, 30η έκδοση, σελ. 1556, §24 ‑ 021). Η Ενάγουσα είχε το δικαίωμα να αποδεχθεί την προκαταβολική παράβαση και να προχωρήσει με τον τερματισμό της σύμβασης και να ζητήσει αποζημιώσεις, όπως και έπραξε (βλ. Λενιάνα Τούριστ Σέρβισες Λτδ v. Ανδρέα Χ. Καρπάσπη & Υιοί (Βιομηχανία) Λτδ (1991) 1 Α.Α.Δ. 75). Η Ενάγουσα ουσιαστικά έχει δίκαιο και στο αναφερθέν στο πλαίσιο της Παράβασης 2, ήτοι ότι η Εναγόμενη απαιτούσε τροποποιήσεις στο συμβατικό μοντέλο διαμοιρασμού εσόδων, το οποίο συνιστούσε την οικονομική βάση συνεργασίας (Τεκμήριο 57, σ. 4: «...demanding amendments to the contractual revenue sharing model, which forms the economic basis of the collaboration»). Στη βάση των πιο πάνω δικαιωματικά προχώρησε σε τερματισμό της συμφωνίας.  

 

Σενάρια 3 και 5 του Παραρτήματος 9

 

        Το άλλο θέμα, το οποίο προέκυπτε από το Σημείο 8 της επιστολής ημερ. 12.10.12, Τεκμήριο 43, σχετίζεται με ζητήματα παραγωγής των προϊόντων της πύλης και ειδικά με τα Σενάρια 3 και 5 του Παραρτήματος 9 της συμφωνίας, οπότε και πάλι ανάγεται σε ζήτημα διαμοιρασμού εσόδων. Το παράπονο της Ενάγουσας όπως το διατύπωσε ο Μ.Ε.1 στο Έγγραφο Β (§102 έως 112) ήταν ότι: (α) Ήδη από τη συνάντηση ημερ. 6.9.12 η Εναγόμενη δήλωνε ότι θα αναλάβει εκείνη να αναπτύξει όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της πύλης που πωλούνται από την ίδια την Εναγόμενη σύμφωνα με το Σενάριο 5, συμπεριφερόμενη ως να είχε τέτοιο δικαίωμα, (β) Στο μήνυμα ημερ. 12.10.12 ο Μ.Υ.1 δήλωνε ότι οι τιμές του Παραρτήματος 1 θα χρησιμοποιηθούν μόνο στις περιπτώσεις που η Εναγόμενη ή ο πελάτης δεν θα είναι σε θέση να ετοιμάσει το συγκεκριμένο διαφημιστικό προϊόν και το έργο θα ανατεθεί στην Ενάγουσα, στις δε περιπτώσεις που αναπτύσσει το προϊόν η Εναγόμενη ή που το προμηθεύει ο πελάτης, δεν θα επιβαρύνεται με επιπρόσθετη χρέωση ο πελάτης, (δ) Αυτό εσήμαινε ότι η Ενάγουσα δεν θα εισπράξει έσοδα από την τοποθέτηση της διαφήμισης στην πύλη στις περιπτώσεις παραγωγής από την Εναγόμενη ή από τον πελάτη ενώ η Ενάγουσα μέσω της λειτουργίας των Sales Top Systems είχε ήδη κάμει μεγάλο μέρος της παραγωγικής εργασίας για τα διαφημιστικά προϊόντα και υπηρεσίες.

 

        Ως προς το θέμα αυτό είναι χρήσιμο να γίνει ξανά η γενικότερη διάκριση μεταξύ υφιστάμενων (existing) προϊόντων και νέων (new) προϊόντων. Στα υφιστάμενα αναφέρεται και αφορά μόνο το Σενάριο 1. Τα υπόλοιπα, ήτοι τα Σενάρια 2 έως 5 αφορούν τα τυχόν νέα προϊόντα, όρος ο οποίος αντιδιαστέλλεται προς τα προϊόντα τα οποία ανά πάσα στιγμή ευρίσκονται στα έντυπα μέσα.

 

        Δεν υπάρχει καμμιά δυσκολία ερμηνείας του Σεναρίου 2 αφού αυτό αφορά σαφώς την περίπτωση κατά την οποία κάποιος επιθυμεί να διαφημίσει στην πύλη και προμηθεύει ο ίδιος το νέο προϊόν (τη διαφήμιση που θέλει) έτοιμο, στην τελική του μορφή (όπως το θέλει), χωρίς δηλαδή να υπάρχει ανάγκη να γίνει οτιδήποτε είτε από την Ενάγουσα είτε από την Εναγόμενη (no effort of production for the product).  

 

        Παρομοίως, δεν υπάρχει οποιαδήποτε δυσκολία ερμηνείας του Σεναρίου 4 αφού αυτό αφορά καθαρά την περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να διαφημιστεί στα έντυπα μέσα (print media) και δίδει την παραγγελία μέσω της πύλης (through the portal) για κάποιο νέο προϊόν  (τη διαφήμιση που θέλει), το οποίο, ως η μόνη ιδιοκτήτρια των έντυπων μέσων, λογικό ήταν να παραγάγει η Εναγόμενη, οπότε δικαιούτο το 75% των εσόδων.

 

        Ζητήματα διαφορετικών ερμηνειών και αντιλήψεων δημιουργήθηκαν μεταξύ των μερών μόνον εν σχέσει με τα Σενάρια 3 και 5. Μάλιστα ως προς το πρώτο από αυτά, το Σενάριο 3, το ζήτημα αφορά μόνο ένα μέρος του και δη τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η παραγγελία προέρχεται από τους πωλητές της Εναγομένης («...from Cyta's sales force») και όχι αυτές κατά τις οποίες η παραγγελία λαμβάνεται μέσω της πύλης («...through the portal»). Βασικά τόσο το Σενάριο 3 όσο και το Σενάριο 5 εμφανίζονται και τα δύο να ρυθμίζουν παράλληλα τις περιπτώσεις νέου προϊόντος, για το οποίο η παραγγελία προέρχεται από τους πωλητές της Εναγομένης και στη μια περίπτωση, σε αυτή  του Σεναρίου 3 να γίνεται αναφορά σε παραγωγή από την Ενάγουσα η οποία θα δικαιούται το 75% ενώ στην άλλη, αυτή του Σεναρίου 5 να γίνεται αναφορά σε παραγωγή από την Εναγόμενη, η οποία θα δικαιούται εκείνη το 75%.

 

        Δημιουργείται έτσι μια αλληλεπικάλυψη ή έστω μια φαινόμενη αλληλεπικάλυψη, η οποία και έδωσε την αφορμή στην κάθε πλευρά να υποστηρίζει ότι η ίδια είναι που πρωτίστως έχει το δικαίωμα παραγωγής των διαδικτυακών προϊόντων σε αυτές τις περιπτώσεις.

 

        Από πλευράς της η Ενάγουσα θεωρεί ότι είχε αυτό το δικαίωμα κατά προτεραιότητα επειδή, ως προέβαλε, είναι η πλευρά της που είχε ετοιμάσει ήδη τις 18.000 ψηφιακές προτάσεις (παρουσιάσεις) πωλήσεων για τους ισάριθμους πελάτες του έντυπου καταλόγου, προβαίνοντας σε κατάλληλη προετοιμασία για σκοπούς εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της βάσει της συμφωνίας. Για τους οποίους εν τέλει η Εναγόμενη είχε πληροφορήσει ότι όχι μόνο 5.000 από αυτούς (τους 18.000) άξιζε να επισκεφτούν αλλά και ότι δεν θα επέτρεπε την αναπαραγωγή των προτάσεων στην πύλη (Αγόρευση Ενάγουσας, σ. 219 και σ. 225). Κάτι ανάλογο αλλά από την αντίθετη πλευρά υποστήριζε η Εναγόμενη, λέγοντας στις 5.12.12 στο Τεκμήριο 58 ότι (μόνον) εάν η ίδια εκχωρούσε την παραγωγή στην Ενάγουσα θα ετύγχανε εφαρμογής το Σενάριο 3.

 

        Θα πρέπει εδώ να διευκρινιστεί πως όλες οι περιπτώσεις του Παραρτήματος 9 συνιστούσαν «σενάρια», δηλαδή υποθετικές καταστάσεις, τις οποίες οι συμβαλλόμενοι είχαν σκεφτεί ότι μπορούσαν να προκύψουν ή όχι. Δεν ήταν δηλαδή επιτακτικής μορφής υπό την έννοια π.χ. ότι στο Σενάριο 5 εάν ο πωλητής της Εναγομένης πωλούσε ένα νέο προϊόν για την πύλη έπρεπε οπωσδήποτε η Εναγόμενη να προβεί και στην παραγωγή του. Το νόημα του Σεναρίου 5 είναι πως εάν πωλούσε ένα τέτοιο νέο προϊόν για την πύλη και στην παραγωγή του προέβαινε η ίδια, τότε θα έπαιρνε αυτή το 75% των εσόδων, δηλαδή το επιπλέον 25% για την παραγωγή.

 

        Κατ' ανάλογον τρόπο ερμηνεύεται και το Σενάριο 3. Έτσι εάν η πώληση αφορούσε ένα νέο προϊόν, για την πύλη, η δε παραγγελία ελήφθη μέσω πωλητή της Εναγομένης και την παραγωγή είχε διενεργήσει η Ενάγουσα, τότε θα έπαιρνε αυτή το συνολικό 75% των εσόδων, δηλαδή το επιπλέον 25% για την παραγωγή του προϊόντος. Το νόημα λοιπόν του Σεναρίου 3 είναι πως για οποιοδήποτε νέο διαφημιστικό προϊόν το οποίο θα είναι στην πύλη και για το οποίο η παραγγελία ελήφθη είτε μέσω της πύλης είτε από τους πωλητές της Εναγομένης και η διαφήμιση είχε παραχθεί από την Ενάγουσα, τα εισπραχθέντα έσοδα θα κατανέμονται ανά 75% στην Ενάγουσα και 25% στην Εναγόμενη.

 

        Είναι λοιπόν σαφές ότι η λέξη κλειδί είναι το ρήμα «παράγεται» («is produced»), το οποίο εντοπίζεται πανομοιότυπο και στα δύο, Σενάρια 3 και 5. Εξίσου σαφές είναι επίσης και το ότι τις διαφημιστικές προτάσεις, τις οποίες είχε ετοιμάσει η Ενάγουσα για τους 18.000 πελάτες, δεν τις είχε ασφαλώς «παραγάγει» η Εναγόμενη. Αυτονόητο είναι ότι εάν κάποιος πελάτης τον οποίο επισκέπτονταν οι πωλητές της Εναγομένης επέλεγε την πρόταση της Ενάγουσας, τότε τα έσοδα από τέτοια πώληση δεν θα διαμοιράζονταν με βάση το Σενάριο 5 διότι δεν θα πληρούτο η προϋπόθεση της «παραγωγής» από την ίδια την Εναγόμενη. Κατά τη γνώμη μου εδώ είναι που υπεισέρχεται το Σενάριο 3 και το 75% θα ανήκε στην Ενάγουσα. Το σημείο αυτό ήταν δεδομένο και πάντως σε καμμιά αναφορά δεν είχε προβεί ως προς αυτό είτε η Εναγόμενη με το Σημείο 8 του Τεκμήριου 43 είτε η Ενάγουσα με τα αναφερθέντα στην Παράβαση 6 του Τεκμηρίου 57.

 

        Κατά τα άλλα είναι εμφανές ότι η Εναγόμενη είχε δικαίωμα και η ίδια να προβαίνει στην παραγωγή διαφημιστικών προοριζόμενων για την πύλη. Δεν είναι μόνο οι πρόνοιες του Σεναρίου 5 που υποστηρίζουν αυτή την ερμηνεία αλλά και ο συνδυασμός διαφόρων άρθρων της συμφωνίας όπως τα Άρθρα 3.7, 4.3, 4.5, 4.8, 4.9, 5.1, 5.4, 5.7, 5.8, 5.10 και 6.6, από τα οποία συνάγονται κάποια χρήσιμα στοιχεία ως εξής:

 

·          Οι συμβαλλόμενοι είχαν βάσει του Άρθρου 3.7(c), μεταξύ άλλων, την υποχρέωση να ενημερώνουν αλλήλους για οποιεσδήποτε νέες υπηρεσίες, προϊόντα ή διευκολύνσεις σχετικές με τη συμφωνία («Parties new services/products…»). Άρα και η Εναγόμενη είχε το δικαίωμα να προσθέσει προϊόντα.

 

·          Η Ενάγουσα είχε βάσει του Άρθρου 4.3 την υποχρέωση να εισάγει στα Sales Top Systems κάθε πληροφορία σχετική με διαδικτυακές ή μη υπηρεσίες, την οποία θα έδιδε η Εναγόμενη και βάσει του Άρθρου 4.5 είχε την υποχρέωση να διαμορφώνει (configure) τα Sales Top Systems κατά τρόπον που όλες αυτές οι πληροφορίες, οι σχετιζόμενες με Διαφημιστικά Προϊόντα και Υπηρεσίες που θα προσφέροντο από τους συμβαλλόμενους να εισάγονται στα Sales Top Systems («...all the information about the Advertising Products and Services to be offered by the Parties, are entered into...»).

 

·          Η αντίστοιχη υποχρέωση της Εναγόμενης εντοπίζεται στο Άρθρο 5.1, το οποίο προνοεί ότι αυτή υποχρεούτο να δίδει στην Ενάγουσα όλες τις πληροφορίες τις σχετιζόμενες (α) με μη διαδικτυακές υπηρεσίες ή και διαδικτυακές όπου απαιτείτο, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών τιμολόγησης, και (β) με Διαδικτυακά Προϊόντα και Προδιαγραφές Υπηρεσιών με τις ενημερώσεις τους, εάν και όταν απαιτείτο («...all relevant information regarding Offline Services and where applicable, the Online Services, including pricing information, the Advertising Products and Services Specifications and their updates, if and when applicable...»).

 

·          Η Εναγόμενη βάσει του Άρθρου 5.10 θα χειρίζετο τα ερωτήματα, προσφορές, επικοινωνίες και παραγγελίες πελατών και θα συμβούλευε αυτούς ως προς την επιλογή του κατάλληλου διαδικτυακού προϊόντος που προσφερόταν στην πύλη. Έχει τη σημασία του το ότι η Εναγόμενη ήταν η αρμόδια για τον χειρισμό των παραγγελιών (orders), χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε διάκριση, πράγμα το οποίο περιλαμβάνει και τις παραγγελίες μέσω πύλης. Αυτό συνάδει και με τις πρόνοιες των Άρθρων 4.9 και 5.8, τα οποία προνοούν αφενός την υποχρέωση της Ενάγουσας να διαβιβάζει προς την Εναγόμενη οποιαδήποτε νέα ερωτήματα από δυνητικούς πελάτες και αφετέρου την υποχρέωση της Εναγομένης να χειρίζεται τα νέα ερωτήματα τα οποία της διαβιβάζονται από την Ενάγουσα.

 

·          Η Εναγόμενη υποχρεούτο να διαπραγματεύεται τα συμβόλαια με τους πελάτες, οι οποίοι επιθυμούσαν να συμπεριληφθούν στην πύλη (Άρθρο 5.7). Αυτό, σε συνδυασμό με το Άρθρο 5.10 καλύπτει τόσο τις περιπτώσεις κατά τις οποίες γινόταν πώληση μέσω των δικών της πωλητών (των Sales Top Systems) όσον και τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η παραγγελία (order) γινόταν μέσω της πύλης, αφού και πάλι απαιτείτο συμβόλαιο με τον πελάτη (Άρθρο 5.7).

 

·          Σε πλήρη αρμονία με τα πιο πάνω η Εναγόμενη υποχρεούτο να τηρεί αρχεία για όλα τα συμβόλαια και παραγγελίες πελατών (Άρθρο 6.6).

 

·          Σύμφωνα με το Άρθρο 4.8 «Whenever required under the contracts between Cyta and the customers, the Company shall implement the appropriate online Advertising Products and Services from the existing product range of Annex 1.» Είναι λοιπόν σαφές ότι το τι απαιτείτο κάθε φορά εξαρτάτο από τις πρόνοιες του συμβολαίου με τον εκάστοτε πελάτη. Η δε συναφής υποχρέωση της Ενάγουσας ήταν όπως, οποτεδήποτε απαιτείτο από τα συμβόλαια (μεταξύ Εναγομένης και πελατών),  υλοποιεί το κατάλληλο διαφημιστικό προϊόν από την γκάμα προϊόντων του Παραρτήματος 1.

 

·          Το Άρθρο 4.8 όμως δεν έχει την έννοια ότι πάντοτε θα γινόταν δεκτή η ψηφιακή διαφημιστική πρόταση που είχε από πριν ετοιμάσει η Ενάγουσα. Εξάλλου τότε η δυνατότητα αυτή υπήρχε μόνο για τους κατά το 2012 υφιστάμενους 18.000 πελάτες, για τους οποίους η Ενάγουσα είχε ετοιμάσει προτάσεις. Ήταν λοιπόν πιθανόν κάποιος υφιστάμενος τότε πελάτης να μην αποδεχόταν την πρόταση (που είχε ετοιμάσει η Ενάγουσα) και σε συνεργασία με τον πωλητή της Εναγομένης (Cyta's sale force) να ζητούσε την παραγωγή κάποιου άλλου προϊόντος ή και να έφερνε το δικό διαφημιστικό οπότε θα ετύγχανε εφαρμογής το Σενάριο 2. Σε μεταγενέστερα έτη αυτό θα μπορούσε να τύχει για οποιονδήποτε  είτε ήταν παλιός είτε νέος πελάτης.

 

        Κατά συνέπειαν, στο ερώτημα σε σχέση με το ποιο σενάριο εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που ο πελάτης, στο στάδιο της παρουσίασης από πωλητή της Εναγομένης (μέσω των Sales Top Systems) δεν επιλέγει την πρόταση της Ενάγουσας αλλά ζητά κάτι νέο, στου οποίου την παραγωγή θα προχωρήσει η Εναγόμενη, η απάντηση είναι απλή. Την είχαν προβλέψει ρητώς οι συμβαλλόμενοι στο Σενάριο 5 και μάλιστα ξεκάθαρα. Επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά τη βασικότατή τους ρύθμιση ότι όποιο μέρος παρήγαγε το προϊόν θα εισέπραττε 75% από τα έσοδα του προϊόντος αυτού. Αν δεν θα υπήρχε αυτή η δυνατότητα και για την Εναγόμενη τότε δεν υπήρχε κανένας λόγος να συμπεριελάμβαναν το Σενάριο 5 στο Παράρτημα 9. Κατά συνέπειαν σε αυτό το θέμα έχω την άποψη πως έσφαλε στην ερμηνεία της η πλευρά της Ενάγουσας.

 

        Ίσως εκ του περισσού, πλην όμως αξίζει, να παρεμβληθεί εδώ πως η πιο πάνω κατάληξη τείνει να ενισχύεται εν μέρει και από την αρχική πρόθεση ημερ. 30.10.09, Τεκμήριο 6, την οποίαν οι NetLinx‑ Sii είχαν καταγράψει ως εξής:

 

«Portal Revenue ‑ Percentage allocation

1. If it's an expansion of media from print to internet ‑ i.e. if it's print product or tv ad produced by CYTA and duplicated on the portal then CYTA gets 50% and Sii gets 50%.

 

2. If it's a typical portal product (e.g. banner ads, online ads, informational ads, map location etc) which Sii is creating or producing and CYTA is selling then Sii gets 75% and CYTA gets 25%.

 

3. If we sell print products or tv ads through the portal and they are not duplicated on the portal then CYTA gets 75% and Sii gets 25% ‑ production of the product will be with CYTA».

(Έμφαση δοθείσα)

 

        Δεν έχει οποιαδήποτε σημασία το γεγονός ότι γινόταν αναφορά σε παραγωγή από την Sii. Αντιθέτως αυτό επιβεβαιώνει τα προαναφερθέντα (στην εισαγωγή της Νομικής Πτυχής) περί μιας ενιαίας ομάδας, η οποία ίδρυσε την Ενάγουσα μόνον για να υπογράψει τη συμφωνία, ούσα υπό τον πλήρη έλεγχο των ίδιων φυσικών προσώπων και κυρίως των ίδιων μητρικών εταιρειών, ως αντιπρόσωπός τους. Άλλωστε τα Sales Top Systems, μέσω των οποίων θα γίνονταν οι πωλήσεις, ήταν προϊόν της Sii, ως έγινε δεκτό (Τεκμήριο 4).

 

        Όπως και να έχουν τα πράγματα αυτό το οποίο προκύπτει εναργέστατα είναι ότι η κάθε συμβαλλόμενη πλευρά οχυρώθηκε πίσω από τη συμφερότερη για τον εαυτό της ερμηνεία και δεν μπόρεσαν μέχρι τέλους να αντιληφθούν το αληθές νόημα όσων οι ίδιες υπέγραψαν. Από τη μια πλευρά η Ενάγουσα ισχυριζόταν ότι είχε το πρωταρχικό δικαίωμα παραγωγής (online) και απέκλειε την Εναγόμενη από οποιαδήποτε παραγωγή, παραγνωρίζοντας το σενάριο ότι κάποιος πελάτης μπορούσε να μην αποδεχόταν την πρόταση που η Ενάγουσα είχε ετοιμάσει οπότε μέσω των πωλητών να προέκυπτε κάτι που θα παρήγαγε η Εναγόμενη, πράγμα το οποίο ρητώς είχαν προβλέψει στο Σενάριο 5. Από την άλλη πλευρά η Εναγόμενη ισχυριζόταν ότι είχε η ίδια το πρωταρχικό δικαίωμα παραγωγής και στηριζόμενη μόνο στο Σενάριο 5 παραγνώριζε το Σενάριο 3 και απέκλειε την Ενάγουσα από την παραγωγή, λέγοντας πως μόνο εάν η Εναγόμενη αποφάσιζε να εκχωρήσει κάποια παραγωγή στην Ενάγουσα, θα είχε εφαρμογή το Σενάριο 3, παραγνωρίζοντας πλήρως ότι είχαν ετοιμαστεί προτάσεις από την Ενάγουσα, οι οποίες ενδεχομένως να γίνονταν δεκτές (Τεκμήριο 58: «If Cyta decides to assign the development of the product to YouKlik then Scenario 3 will apply»).

 

        Στη βάση των πιο πάνω δεν είναι ορθές οι θέσεις που διατύπωσε η Ενάγουσα στο Τεκμήριο 57 στην Παράβαση 6 και δη:

 

·          Ότι η Ενάγουσα ήταν υπεύθυνη για τη διαδικτυακή διαφήμιση («...is in charge of online advertising...») και η Εναγόμενη για τη μη διαδικτυακή («…for offline advertising»).

 

·          Ότι η παραγωγή διαδικτυακών προϊόντων καθορίζεται καθαρά στη συμφωνία ως δικαίωμα και υποχρέωση της Ενάγουσας («...to be a right and duty of YouKlik»). Το Άρθρο 4.8 της συμφωνίας αναφέρεται μόνο σε «υποχρέωση» υλοποίησης οποτεδήποτε αυτό απαιτείται από τα συμβόλαια μεταξύ Εναγόμενης και πελατών («Whenever required under the contracts between Cyta and the customers, the Company shall implement...»). Τα περί «δικαιώματος» ήταν αβάσιμη προσθήκη της Ενάγουσας, όπως επιβεβαιώνεται και από την ένταξη του εν λόγω Άρθρου 4.8 στο κεφάλαιο «Υποχρεώσεις» («Company's obligations»).

 

·          Ότι η παραγωγή διαδικτυακών προϊόντων ήταν πρωτίστως καθήκον της Ενάγουσας και ότι η Εναγόμενη θα προχωρούσε σε τέτοια παραγωγή μόνον όταν έπαιρνε οδηγίες από την Ενάγουσα σε περιπτώσεις που θα ήταν πιο πρακτικό («Cyta shall only proceed to the production... when instructed by YouKlik...»). 

 

        Εν όψει των όσων έχουν εξηγηθεί πιο πριν αναλυτικά δεν συμφωνώ ότι τα προαναφερθέντα στο Σημείο 8 του Τεκμηρίου 43 δύνανται να εξισωθούν με προκαταβολική παράβαση είτε κατά τον τρόπο που ανέπτυξε η Ενάγουσα στο Τεκμήριο 57 είτε κατ' άλλον τρόπο. Προκαταβολική παράβαση υπήρξε μόνον εν σχέσει με την ερμηνεία του Σεναρίου 1, ως εξηγήθηκε σε άλλο σημείο, για την οποία η Ενάγουσα δικαιούται σε αποζημιώσεις.

 

Αποζημιώσεις

 

        Έχει καταδειχθεί μέσα από τα προηγηθέντα ευρήματα και την ακολουθήσασα ανάλυση αφενός ότι η Ενάγουσα, τηρώντας τα προβλεπόμενα στο Άρθρο 13.4 της επίδικης συμφωνίας, απέστειλε την απαιτούμενη Ειδοποίηση Παράβασης και έταξε την προβλεπόμενη 45ήμερη προθεσμία και αφετέρου ότι στο ζήτημα του Σεναρίου 1, όχι μόνο δεν ήρθη η προκαταβολική παράβαση αλλά επιβεβαιώθηκε με την απάντηση της Εναγομένης, οπότε δικαιωματικά η Ενάγουσα τερμάτισε τη συμφωνία, Τεκμήριο 14, στη βάση αυτή. Το ζήτημα αυτό ήταν πασιφανώς ουσιώδες για τη συνέχιση της συνεργασίας και ορθώς αντιμετωπίστηκε ως τέτοιο από την Ενάγουσα. Εξ ου και επιτυγχάνει στην αιτούμενη αναγνωριστική δήλωση ότι νομίμως είχε τερματίσει στις 7.12.12 με το Τεκμήριο 58. Εννοείται ότι η συμφωνία έπαυσε να έχει ισχύ από την εν λόγω ημερομηνία.

 

        Σύμφωνα με το Άρθρο 75 του Περί Συμβάσεων Νόμου, σε περίπτωση παράβασης της συμφωνίας σύμβασης, ο ζημιωθείς συμβαλλόμενος δικαιούται αποζημίωσης από τον υπαίτιο για τη ζημιά ή απώλεια την οποία υπέστη. Σύμφωνα με τη βασική υπόθεση Saab ν. Holy Monastery of Ay. Neofytos (1982) 1 C.L.R. 499, ο καθορισμός αποζημιώσεων για μια παράβαση σύμβασης αποσκοπεί στο να θέσει το ανυπαίτιο μέρος στη θέση στην οποία θα ευρίσκετο εάν δεν προέκυπτε η παράβαση. Όπως έχει τεθεί στην George Charalambous Ltd v. Kalos Kafes Ltd (1997) 1 (A) Α.Α.Δ. 199:

 

 «Η γενική αρχή η οποία διέπει τον καθορισμό των ζημιών είναι εκείνη της αποζημίωσης, δηλαδή το αθώο μέρος πρέπει να τεθεί, σε όποιο βαθμό αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το χρήμα, στην ίδια θέση στην οποία θα ήταν ως εάν η σύμβαση να είχε εκτελεστεί.  (Βλέπε Johnson v. Agnew [1979] 1 All E.R. 883). Ανάλογες είναι οι αρχές οι οποίες διατυπώνονται στην Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos (1982) 1 C.L.R. 499) όπου στις σελίδες 519 και 520 αναφέρεται ότι:

 

«Reinstatement lies at the core of the rules regulating the assessment of compensation for breach of contract. Damages aim to restore the party to the position he would be but for the breach. This is normally accomplished by awarding damages reasonably foreseeable at the time of execution of the agreement, as likely to arise upon breach».

 

Και

 

«The extent of the damage likely to be suffered by the innocent party, is ordinarily discernible at the time of breach. The repercussions of breach become known thereupon. So, ordinarily, damage is estimated as at the date of breach».

 

(Βλέπε επίσης: Αλπάν (Αδελφοί Τάκη) Λτδ και Άλλος v. Θέλμας Τρυφωνίδου, Πολιτική Έφεση Αρ. 8660, ημερομηνίας 24.6.1996)».

        Περαιτέρω ανάλυση δίδεται στην υπόθεση Men Mar v. CLP Catering Ltd, Πολ. Έφ. 27/12, ημερομηνίας 23.1.18:

 

«…υπάρχουν τρεις βασικές κατηγορίες στις οποίες ο ενάγων δύναται να εντάξει την αξίωση του για αποζημιώσεις.  Η πρώτη αφορά το λεγόμενο «expectation interest» που έχει ως βάση την προσδοκία του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος θα εκπληρώσει τις δικές του συμβατικές υποχρεώσεις και στην περίπτωση που δεν το πράττει, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να τον αποζημιώνουν με το να τον θέσουν στην ίδια καλή κατάσταση που θα ήταν αν ο εναγόμενος εκπλήρωνε την  υπόσχεση του.  Η δεύτερη κατηγορία αφορά το λεγόμενο «reliance interest» στην οποία εμπίπτουν οι ενέργειες τις οποίες προς βλάβη του έχει  υποστεί ο ενάγων στη βάση της υπόσχεσης του εναγομένου ότι θα εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις με αποτέλεσμα να υποστεί διάφορα έξοδα τα οποία ο εναγόμενος θα πρέπει να αποκαταστήσει. Ο σκοπός εδώ είναι να τεθεί ο ενάγων στην ίδια καλή κατάσταση ως θα ήταν πριν την υπόσχεση που έδωσε ο εναγόμενος.  Τέλος, ο ενάγων μπορεί να αξιώσει το λεγόμενο  «restitution interest», κατά το οποίο ο ενάγων δεν επιθυμεί να αποζημιωθεί για την απώλεια που έχει υποστεί, αλλά επιθυμεί να αποστερήσει από τον εναγόμενο το κέρδος το οποίο απεκόμισε σε βάρος του».

 

        Έχει ήδη διαφανεί ότι για να αποδείξει τα δύο είδη ζημιών τις οποίες διεκδικεί, διαζευκτικά τη μια προς την άλλη, κάλεσε ως μάρτυρα τον Μ.Ε.6 ενώ εν σχέσει με την κατάδειξη διαφυγόντος κέρδους κάλεσε επιπλέον και τη Μ.Ε.7. Η Ενάγουσα προσέφερε και τους δύο ως εμπειρογνώμονες επί οικονομικών θεμάτων.

 

        Οι αρχές με βάση τις οποίες αξιολογείται η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων είναι πολύ καλά γνωστές και δεν θεωρούμε ότι απαιτείται εξαντλητική παράθεσή τους. Αρκεί να λεχθεί πως όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Μελικίδης ν. Παπαγεωργίου (2013) 1(Α) Α.Α.Δ.832 για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων ισχύουν οι ίδιοι κανόνες που ισχύουν στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα. Το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας των συμπερασμάτων του, επιστημονικές πληροφορίες, ούτως ώστε το δικαστήριο να είναι σε θέση, εφαρμόζοντας αυτές τις πληροφορίες στα αποδειχθέντα ενώπιόν του γεγονότα, να σχηματίσει τη δική του κρίση, (βλ. Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν. Κονναρή (2011) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2298).

 

        Το διαφοροποιητικό στοιχείο σε σχέση με άλλους, συνήθεις μάρτυρες, είναι πως οι εμπειρογνώμονες δύνανται να αναφέρουν τα συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από γεγονότα και περαιτέρω, τη γνώμη τους, για θέματα όμως τα οποία άπτονται της ειδικότητας ή της εμπειρίας τους (βλ. «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Ηλιάδης και Σάντης, 2014, σελ. 573). Αυτό όμως σε καμμιά περίπτωση δεν αποδυναμώνει την υποχρέωση στοιχειοθέτησης των γεγονότων επί των οποίων ο κάθε εμπειρογνώμονας στηρίζεται, του υποβάθρου δηλαδή στο οποίο βασίζει τα συμπεράσματά του. Εάν ο εμπειρογνώμονας αντλεί τη γνώση του όχι από διαπιστώσεις στις οποίες καταλήγει μετά από δική του έρευνα αλλά από πληροφόρηση την οποία του έδωσαν άλλοι, τότε είναι πιθανόν να μην είναι στέρεη η δική του γνώμη και να απορριφθεί (Παύλου ν. Ανδρέου (2014) 1(Α) Α.Α.Δ. 693).

 

        Ένα άλλο ουσιωδέστατο χαρακτηριστικό της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων, είναι πως δεν επιτρέπεται να καταθέτουν για το ύστατο ή έσχατο συμπέρασμα ή ερώτημα της υπόθεσης (ultimate issue), για το οποίο είναι αρμόδιο και καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο. Όπως αναφέρεται στο πιο πάνω σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης» (σελ. 603), ο μάρτυς καλείται για να καταθέσει και όχι για να εκδικάσει την υπόθεση. Ο εμπειρογνώμονας θα πρέπει μόνο να παραθέτει τα συμπεράσματά του, αντικειμενικά και αμερόληπτα, για θέματα της ειδικότητάς του, βοηθώντας το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Εάν τυχόν παρεισφρήσει μαρτυρία για το ύστατο ερώτημα, τότε αυτή θα πρέπει να απορριφθεί, εκτός αν κριθεί πως πρόκειται για περίπτωση στην οποία κάτι τέτοιο ήταν αναπόφευκτο λόγω της φύσης της υπόθεσης (Νικολάου ν. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 390).

 

        Στην περίπτωση που αμφισβητείται η εμπειρογνωμοσύνη κάποιου μάρτυρα το κρίσιμο ερώτημα είναι εν πρώτοις το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο συγκεκριμένος ως εμπειρογνώμονας (βλ. Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation (2013) 1(Α) Α.Α.Δ.438) και κατά δεύτερον το κατά πόσον έχει τα απαιτούμενα προσόντα να κριθεί ως εμπειρογνώμονας, ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην αρμοδιότητα του δικαστηρίου κατ' ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας (βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας (1990) 2 Α.Α.Δ. 934). Όπως καθοδηγητικά τέθηκε το θέμα στην υπόθεση Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ.162/14, ημερ. 2.5.17, ECLI:CY:AD:2017:B154:

 

«Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Δέστε Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Aστυνομίας (2013) 2 Α.Α.Δ.316). Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (Δέστε Folkes v Chadd (1782) 3 Dong KB 157‑15.4.13). Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (Δέστε Ηλιάδη & Σάντη ‑ Το Δίκαιο της Απόδειξης ‑ Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 575 ‑ 587). Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (Δέστε R v Francis (2013) EWCA Crim. 123). Το ζήτημα του ποιος είναι πραγματογνώμονας αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας και αφού εξετάσει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στο συγκεκριμένο θέμα που καλείται να καταθέσει (Δέστε Σιακόλα v Αστυνομίας (2013) 2 Α.Α.Δ.110 και Yaacoub v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2013, ημερ. 19.3.2014). Το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης μπορεί να αποφασιστεί κατά την προσπάθεια παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας ή ακόμη ευχερέστερα, στο τέλος της υπόθεσης, κατά τη διατύπωση της τελικής ετυμηγορίας, εκτός αν το όλο ζήτημα εξεταστεί στα πλαίσια δίκης εντός δίκης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο μάρτυρας ως πραγματογνώμονας (Δέστε R. Ν Clarke (2013) EWCA, Crim.162)».

 

        Ξεκινώντας από τη Μ.Ε.7 θα πρέπει να σημειωθεί ότι όντως αυτή έχει τα ακαδημαϊκά καθώς και εμπειρικά προσόντα να χαρακτηριστεί ως εμπειρογνώμονας. Είναι χρηματοοικονομικός ελεγκτής στη Γερμανία, καθώς και σύμβουλος φοροτεχνικών θεμάτων με κρατική πιστοποίηση. Όπως προκύπτει από το Έγγραφο Θ, η ίδια εργάζεται σε διάφορους ελεγκτικούς οίκους από το 1992 μέχρι σήμερα. Το πρόβλημα το οποίο ανακύπτει εν σχέσει με τη δική της μαρτυρία είναι ότι δεν έχει καν προβεί σε κάποια πρωτογενή έρευνα ή εξέταση η ίδια, πέραν από το να λάβει κάποιους αριθμούς από την Ενάγουσα (τους οποίους είχε καταγράψει ο Μ.Ε.6) και να εκφράσει την άποψή της. Αρκεί να σημειωθεί πως το τελικό της συμπέρασμα ήταν μόνον ότι οι υπολογισμοί του Μ.Ε.6 συνάδουν μεταξύ τους και είναι αντιληπτοί, ορθοί και κατανοητοί. Όπως χαρακτηριστικά το έθεσε η εντολή που έλαβε από την Ενάγουσα ήταν να ελέγξει κατά πόσον οι αριθμοί αυτοί επαληθεύονται και «κάνουν νόημα». Μάλιστα είχε και συνάντηση με τον Μ.Ε. 6, με τον οποίο συζήτησαν διάφορες προσεγγίσεις. Η τελική της κατάληξη στο Έγγραφο I ήταν ότι:

 

«The above ‑ mentioned planning calculation was conducted by us on the basis of the planning approaches and the expertise of the company. The expertise has been gathered properly, the planning assumptions are comprehensible and consistent».

 

        Η ουσία όμως παραμένει πως τα όσα κατέγραψε δεν συνιστούν κάποια πρωτογενή και εξ υπαρχής επιστημονική έρευνα κάποιου ειδικού. Στην ουσία πρόκειται για παραλαβή αριθμών από τον ενδιαφερόμενο πελάτη και την απλή επιβεβαίωσή τους ως αριθμών, για τους οποίους διαπιστώθηκε ότι συνήδαν μεταξύ τους και «βγάζουν νόημα». Μια τέτοια απλή και επιφανειακή επιβεβαίωση αριθμητικών πράξεων όμως δεν προσθέτει οτιδήποτε στην ουσία του θέματος η οποία αφορά το κατά πόσον αφενός θα υπήρχε κέρδος και αφετέρου ποιο θα ήταν το ύψος του. Υπό μια άλλη οπτική θα μπορούσε να επισημανθεί και το ότι στην πραγματικότητα η Μ.Ε.7 υποκατέστησε εν μέρει και τον ρόλο του ίδιου του Δικαστηρίου ως προς τον έλεγχο της μαρτυρίας του Μ.Ε.6, ο οποίος ήταν και το πρόσωπο το οποίο κατέληξε στα τρία σενάρια διαφυγόντος κέρδους εκ μέρους της Ενάγουσας. Στη βάση όλων των προαναφερθέντων χαρακτηριστικών της μαρτυρίας αυτής δεν δέχομαι ότι μπορώ να στηριχθώ σε αυτή για την αξιολόγηση και πολύ περισσότερο στην αποδοχή της μαρτυρίας του Μ.Ε.6.

 

        Από δικής του πλευράς ο Μ.Ε.6 επιχείρησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ανεξάρτητο οικονομικό σύμβουλο με εκτεταμένη εμπειρία σε συμβουλευτικές υπηρεσίες και σε έργα προσωρινής διαχείρισης στους τομείς της χρηματοδότησης, της στρατηγικής, της οργάνωσης, της λογιστικής και της φορολογίας. Κατέχει πτυχίο και μεταπτυχιακό στη διοίκηση και στα οικονομικά, καθώς και διδακτορικό στον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα. Όλα τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά του προσόντα περιγράφονται εκτενώς στο βιογραφικό του (Τεκμήριο 137, Παράρτημα Α1) και δεν αμφισβητούνται.

 

        Αυτό το οποίο αμφισβητείται και μάλιστα βάσιμα κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι η εικόνα του ανεξάρτητου τρίτου, την οποία προσπάθησε αρχικά να δώσει παρουσιάζοντας τη μαρτυρία του. Όμως όχι μόνον δεν είναι ανεξάρτητος αλλά έχει και άμεσο οικονομικό συμφέρον από την έκβαση της παρούσας αγωγής. Αρκεί να σημειωθεί πως τόσο κατά το παρελθόν υπήρξε ανώτατος οικονομικό διευθυντής (CFO) της μητρικής NetLinx κατά τα έτη 2001 έως 2004 όσο και κατά το 2012 υπέγραφε έγγραφα της Ενάγουσας υπό την εν λόγω ιδιότητα, όπως την επιστολή ημερ. 14.12.12, Τεκμήριο 145, με την οποία ζητούσε εξόφληση τιμολογίων από την Εναγόμενη. Το δε οικονομικό του συμφέρον είναι επίσης αυταπόδεικτο από το γεγονός ότι κατέχει το 12,5% των μετοχών της Ενάγουσας, το οποίο με τη σειρά του επιβεβαιώνει περίτρανα τη σχέση του με τον όμιλο (στη μητρική εταιρεία του οποίου επίσης κατέχει ποσοστό 1%) ο οποίος ίδρυσε την Ενάγουσα και τον διασυνδέει άμεσα με οποιοδήποτε ποσό τυχόν εισπραχθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Αυτό δεν σημαίνει πως διαγράφεται αυτομάτως οποιαδήποτε μαρτυρία του άλλα ότι όλα όσα έχει αναφέρει εξετάζονται με αυτό το υπόβαθρο και με ιδιαίτερα αυξημένη προσοχή.

 

        Θα συμφωνήσω με την Εναγόμενη ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.6 διαχωρίζεται σε δύο ενότητες. Στην πρώτη η οποία αφορά την αξίωση για διαφυγόν κέρδος της Ενάγουσας και στη δεύτερη η οποία αφορά τις αξιούμενες ειδικές ζημιές.

 

        Ουσιαστικά ο Μ.Ε.6 έθεσε ως βάση τα €2.000.000 έσοδα ετησίως, προβλέποντας αφενός μείωση των εντύπων μέσων κατά 12,5% και αφετέρου αύξηση κατά 20% των διαδικτυακών και εν συνεχεία αφαιρώντας κάποια προβλεπόμενα έξοδα, κατέληξε ότι στην πρώτη 10ετία της συμφωνίας θα είχαν κέρδος €8.726.003 και στην επόμενη περίοδο, την 5ετία, θα είχαν κέρδος €4.986.583.

 

        Σε σχέση με το διαφυγόν κέρδος δεν απαιτείται ιδιαίτερη ανάλυση για τη διαπίστωσή μου ότι εκβαραθρώνεται παντελώς λόγω του ότι στο Παράρτημα Α.11 εξέλαβε ως δεδομένο πως η Ενάγουσα αντιγράφει όλες τις έντυπες διαφημίσεις στην πύλη. Έχει ήδη εξηγηθεί πως αυτό δεν ήταν κάτι που θα γινόταν οπωσδήποτε και αυτομάτως, αφού απαιτούντο οι συγκαταθέσεις των πελατών, ήτοι υπήρχε άγνωστος και αστάθμητος παράγων.

 

        Κατά συνέπειαν και το 50% ήτοι το ποσόν του €1.000.000, το οποίο ο Μ.Ε.6 έλαβε ως βάση για όλους τους επόμενους του υπολογισμούς ήταν μια εικασία χωρίς οποιοδήποτε στήριγμα, έστω και αν ονόμασε ως συντηρητική πρόβλεψη (conserrative projection), την πρόβλεψη ότι τα έσοδα της Εναγομένης από τα έντυπα μέσα κατά το 2012 θα ήταν €2.000.000 («For our calculation we have assumed a Cyta print revenue of 2 million, of which YouKlik receives 1 million. The assumed Cyta revenue of 2 million in year 2012 is a very conservative estimation»). 

 

        Ο Μ.Ε.6 μάλιστα προχώρησε περαιτέρω όχι μόνον σε πρόβλεψη ότι θα γίνονταν και πωλήσεις διαδικτυακών προϊόντων ύψους €700.000 αλλά και στο να εφαρμόσει το Σενάριο 3, αποδίδοντας δηλαδή το 75% αυτών (ήτοι €500.000) στην Ενάγουσα για το 2012, θεωρώντας ότι η Εναγόμενη είχε με την παλιά υποτυπώδη πύλη εισόδημα €300.000. Στη βάση των πιο πάνω δεν γίνεται δεκτή η πρόβλεψη του Μ.Ε.6 ότι θα υπήρχαν τα κέρδη τα οποία ο ίδιος αναφέρει από τη λειτουργία της πύλης.

 

        Εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να πω ότι συμφωνώ με τη θέση της Εναγομένης ότι υπήρχε στη συμφωνία ρητός όρος ο οποίος αποκλείει τη διεκδίκηση οποιουδήποτε διαφυγόντος κέρδους. Πρόκειται για το Άρθρο 14.3 το οποίο έχει ως εξής:

 

        “14.3      In no event shall either Party or either Party’s officers, employees and agents be liable, directly or indirectly, to the other Party and its respective officers and directors, for any amounts representing loss of profits, loss of business, or indirect, exemplary, consequential or punitive damages arising from the performance or non-performance of the Agreement or any acts or omissions associated therewith, whether the basis of the liability is breach of Agreement, tort (including negligence and strict liability), statutes or any other legal theory”.

 

        Για το ίδιο θέμα, του διαφυγόντος κέρδους, το Δικαστήριο έχει ενώπιόν του και τη μαρτυρία του Μ.Υ.3, ο οποίος είναι ορκωτός ελεγκτής, συνέταιρος στον οίκο KPMG με πολυετή εμπειρία (από το 2005) και προΐσταται του Τμήματος Εσωτερικού Ελέγχου, έχοντας παράλληλα εμπειρία και σε ζητήματα κλάδου τηλεπικοινωνιών. Τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά του προσόντα δεν αμφισβητούνται. Τον έχω παρακολουθήσει ενόσω κατέθετε προφορικά και πρέπει να πω ότι άφησε πάρα πολύ καλή εικόνα, ιδιαίτερα εν σχέσει με τη γνώση του για τα θέματα που αφορούσε η έκθεσή του και τον τεκμηριωμένο τρόπο με τον οποίο απαντούσε, μη διστάζοντας να δεχθεί την αντίθετη θέση, να τη συζητήσει στο πλαίσιο των δικών του επιστημονικών γνώσεων, καθώς και να παραδεχθεί τυχόν ελλείψεις.

 

        Οι αδυναμίες όμως αυτές, τις οποίες εντίμως δέχθηκε στην αντεξέτασή του, είναι τέτοιες που δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να δεχθεί τους αριθμούς στους οποίους κατέληξε και ιδιαίτερα τα έσοδα τα οποία υπολόγισε στους πίνακες Β1 έως Β4 της έκθεσής του, ήτοι του Εγγράφου ΙΔ. Έχω την άποψη πως τα πάρα πολλά άλλα χαρακτηριστικά της πύλης, (τα οποία ανέφερε) θα έπρεπε να συνεκτιμηθούν και να εξεταστεί η τυχόν συμβολή τους στη δημιουργία ή όχι περαιτέρω εσόδων. Δεν ισχύει το ίδιο για τις συσκευές αφού δέχομαι ως βάσιμη τη θέση του ότι λογικό ήταν να εφαρμόζεται η πύλη σε διάφορες πλατφόρμες. Όμως το πώς θα λειτουργούσαν μαζί το nxDSMP με το σύστημα SFA ή τα Sales Top Systems μέσω των συμβούλων ήταν εξίσου σημαντικό και θα έπρεπε να το είχε διερευνήσει για σκοπούς συνυπολογισμού και συνεκτίμησης στη μελέτη του, ιδιαίτερα ως στοιχείο το οποίο σχετίζεται με την προσβασιμότητα στο διαδίκτυο.

 

        Διευκρινίζεται ότι δεν έχουν αμφισβητηθεί και δέχομαι από τη μαρτυρία του, τα έσοδα έντυπου καταλόγου και συγκεκριμένα τα πραγματικά έσοδα για τα έτη 2012 έως 2017, καθώς και τα εκτιμώμενα για τα έτη 2018 έως 2021 (που καλύπτουν συνολικά την πρώτη 10ετία υποτιθέμενης ισχύος της συμφωνίας).  Είναι δε ενδεικτικό πως το 2012 αυτά ήταν €244.895, το δε 2013 ήταν €727.475 και εν συνέχεια είχαν καθοδική πορεία για όλα τα έτη που ακολούθησαν.

 

        Επανερχόμενος στο δεύτερο σκέλος της μαρτυρίας του Μ.Ε.6, σημειώνεται ξανά ότι αυτό αφορά τις ειδικές ζημιές τις οποίες αξιώνει η πλευρά της Ενάγουσας. Πρόκειται κατ' ουσίαν για 10 κονδύλια τα οποία ο Μ.Ε.6 παρέθεσε στη γραπτή δήλωσή του (Έγγραφο Η, σ. 3), όπου και επανέλαβε την ανάλυση, την οποία είχε συμπεριλάβει στην έκθεσή του, Τεκμήριο 137. Είναι αξιοπερίεργο το ότι ο Μ.Ε.6 αποκαλεί το Τεκμήριο 137 ως «Expert opinion on damage particulars of Special damages...» ενώ στην πραγματικότητα κανένα από τα κονδύλια αυτά δεν απαιτούσε γνώμη ειδικού. Ούτως ή άλλως δεν εκφέρεται και τέτοια γνώμη ενώ, ως έχει λεχθεί και πιο πριν, ο Μ.Ε.6 όχι μόνον δεν είναι ειδικός για τέτοια ζητήματα αλλά είναι άμεσα εμπλεκόμενος και μάλιστα με άμεσο οικονομικό συμφέρον.

 

        Αυτό το οποίο αναφέρει ο Μ.Ε.6, ότι ο στόχος της έκθεσής του ήταν να εκτιμήσει και ελέγξει κατά πόσον οι αξιώσεις ήταν βάσιμες («...to evaluate and audit whether the claims of YouKlik have substance») δεν βρίσκει αντίκρισμα στα όσα καταγράφει στη συνέχεια καθότι απλώς, ως άμεσα εμπλεκόμενος, συγκέντρωσε τα διάφορα έγγραφα, κατήρτισε κατάλογο με τις λεπτομέρειες και κατέληξε ότι: «[I] found enough evidences to substantiate and quantify the claims for all 10 categories of special damages in the aggregate amount of Euro 4.121.325».

 

        Η γνώμη («opinion») την οποία φέρεται να παρουσιάζει κάτω από κάθε κονδύλι ο Μ.Ε.6, δεν είναι τίποτε περισσότερο από επιχειρηματολογία την οποία θα μπορούσε να προωθήσει και η συνήγορος της πλευράς τους, νοουμένου πάντοτε ότι έχει τεθεί το απαιτούμενο υπόβαθρο γεγονότων. Επιβεβαιωτικό της άμεσης εμπλοκής του Μ.Ε.6 και του ότι δεν παρέθεσε τα εν λόγω στοιχεία ως κάποιου είδους εμπειρογνώμονας είναι και το ότι στην αξίωση για €440.000 (Τεκμήριο 137, §3) αναφέρεται στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, αναγνωρίζοντας ότι είναι και ο ίδιος μεταξύ αυτών που διεκδικούν εναντίον της Εναγομένης («...compared to our usual rate of 120 Euro per hour...»). Συνεπώς για το τμήμα αυτό της μαρτυρίας του η οποία αφορά ειδικές ζημιές ο Μ.Ε.6 ελέγχεται ως συνήθης μάρτυρας γεγονότων, ο οποίος ως μέτοχος προωθεί τις αξιώσεις όλης της ομάδας.

 

        Το πρώτο που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι τέσσερεις τουλάχιστον από τις αξιώσεις τις οποίες περιγράφει λεπτομερώς ο Μ.Ε.6 αφορούν στην πραγματικότητα άδειες χρήσης από τους εαυτούς τους υπό την έννοια ότι πίσω από την Ενάγουσα ευρίσκονται οι εταιρείες αυτές οι οποίες την έχουν χρεώσει στις 30.9.12 (πράγμα που δεν φαίνεται άσχετο με το ότι στις 6.9.12, κατά τη συνάντηση είχαν προαναγγείλει ότι θα συμβουλευθούν τους δικηγόρους τους). Πρόκειται για τις αξιώσεις υπ' αρ. 1, 2, 6, 7 που αφορούν:

 

        1.     €1.500.000 για άδεια χρήσης λογισμικού nxDSMP το οποίο διεκδικεί η NetLinx Asia Pacific επειδή εξέδωσε τιμολόγιο προς την Ενάγουσα ημερ. 30.9.12.

 

        2.     €400.000 για άδεια χρήσης λογισμικού nxSFA ύψους €250.000 και για κόστος υποστήριξης για το nxSFA ύψους €150.000 επειδή η Sii (νυν Bridge) εξέδωσε τιμολόγιο προς την Ενάγουσα ημερ. 30.9.12 για τη χρήση και στήριξη.

 

        6.     €300.000 για διαδικτυακή άδεια Χρυσού Οδηγού επειδή η NetLinx εξέδωσε προς την Ενάγουσα τιμολόγιο ημερ. 30.9.12 για τη χρήση.

 

        7.     €950.000 για άδεια λογισμικού nxDSMP και nxSFA επειδή η NetLinx εξέδωσε προς την Ενάγουσα τιμολόγιο ημερομηνίας 30.9.12 για τη χρήση και συγκεκριμένα €750.000 για το nxDSMP και €200.000 για το nxSFA.

 

        Είναι ηλίου φαεινότερο πως με δεδομένο ότι η Ενάγουσα ενεργούσε εκ μέρους του ομίλου και των εταιρειών του δεν είναι λογικό να εμφανίζονται οι αντιπροσωπευόμενες εταιρείες ότι χρέωσαν την αντιπρόσωπό τους για χρήσεις για τις οποίες εάν δεν ιδρύετο η Ενάγουσα (για πρακτικούς λόγους) δεν θα ετίθετο ποτέ οποιοδήποτε ζήτημα. Με άλλα λόγια εάν δεν προηγείτο η τυπική εγγραφή της Ενάγουσας και τούτο απλώς για να εμφανιστεί τυπικά ως συμβαλλόμενη στη συμφωνία, τότε ασφαλώς δεν είχαν οποιαδήποτε απαίτηση από τους εαυτούς τους για τη χρήση οποιουδήποτε περιουσιακού τους στοιχείου. Προστίθεται πως ποτέ δεν είχαν αναφέρει οτιδήποτε σχετικό στην άλλη πλευρά και ούτε ετίθετο τέτοιο ζήτημα στα πλαίσια της συνεργασίας τους. Στην πραγματικότητα δεν προέκυψε καμμιά ζημιά από το ότι αντί να υπογράψουν οι ίδιες υπέγραψε τη συμφωνία μια άλλη οντότητα εκ μέρους τους.

 

        Η αξίωση υπ' αρ. 3 προσομοιάζει με τα πιο πάνω αφού και πάλι η NetLinx ισχυρίζεται ότι πέραν των 6.000 ωρών, τις οποίες συμφώνησε και τις οποίες πληρώθηκε από την Εναγόμενη (για την εγκατάσταση των συστημάτων nxDSMP και nxSFA), προχώρησε να χρεώσει την Ενάγουσα, δηλαδή και πάλι τον εαυτό της, για επιπλέον 5.500 ώρες, εκδίδοντας και πάλι τιμολόγιο στις 30.9.12 ύψους €440.000 προς την Ενάγουσα. Ούτε εξήγησε ο Μ.Ε.6 για ποιο λόγο χρέωσαν μόνοι τους τον εαυτό τους και όχι την Εναγόμενη, όπως έπραξαν σε σχέση με τις υπόλοιπες ώρες που είχαν εισπράξει ως NetLinx (π.χ. Τεκμήριο 137, Purchase Order, A.3.3a).

 

        Για τις αξιώσεις υπ' αρ. 4 και 5, οι οποίες αφορούν αφενός ποσόν €90.000 για τη δημιουργία 18.000 προτάσεων και αφετέρου ποσόν €320.000 για σχεδιασμό της πύλης, ο Μ.Ε.6 παρέθεσε και πάλι μόνον τα αντίστοιχα τιμολόγια της Sii προς την Ενάγουσα. Πέραν των στοιχείων που αναφέρονται στα εσωτερικά αυτά τιμολόγια ημερ. 30.9.12, ο Μ.Ε.6 δεν ήταν σε θέση να πει ούτε και άλλη μαρτυρία υπήρξε για το πραγματικό κόστος τέτοιων εργασιών με την απαιτούμενη λεπτομέρεια για τέτοιου είδους προβαλλόμενες ειδικές ζημιές. Το ίδιο ισχύει και για διαχειριστικά έξοδα που φέρεται να χρεώνει η NetLinx μέσω της Sii ύψους €33.320. Εν πάση περιπτώσει ως προς την αξίωση για τον σχεδιασμό της πύλης, υπενθυμίζεται ότι ήταν και παρέμεινε στην ιδιοκτησία της Ενάγουσας, χωρίς οποτεδήποτε να παραδοθεί ή έστω προσφερθεί στην Εναγόμενη στο πλαίσιο της αγωγής αυτής.  

 

        Στην πραγματικότητα οι μόνες ζημιές τις οποίες έχει επεξηγήσει και τεκμηριώσει με την αναγκαία λεπτομέρεια ο Μ.Ε.6 είναι οι αξιώσεις υπ' αρ. 8 (μέρος), 9 και 10. Τα έγγραφα τα οποία έχει επισυνάψει καταδεικνύουν ότι υπήρξαν τα συγκεκριμένα έξοδα και ότι συνιστούν ζημιές της πλευράς της Ενάγουσας ως εξής:

 

·          Δικηγορικά τέλη ύψους €25.396 τα οποία είχε επωμιστεί η NetLinx.

 

·          Κόστος υλισμικού (hardware) ύψους €16.812 το οποίο είχε επωμιστεί η Sii.

 

·          Λειτουργικά έξοδα ύψους €45.797 τα οποία είχαν επωμιστεί οι NetLinx και η Sii.

 

        Δέχομαι λοιπόν από τη μαρτυρία του Μ.Ε.6 ότι τα πιο πάνω που συμποσούνται σε €88.005 συνιστούν τις ζημιές της Ενάγουσας συνεπεία της παράβασης.

 

Κατάληξη

 

        Στη βάση όλων των πιο πάνω αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι υπήρξε παράβαση της συμφωνίας από πλευράς Εναγομένης και ότι ο τερματισμός στον οποίο προέβη η Ενάγουσα ήταν νόμιμος. Η Ενάγουσα δεν κατάφερε να αποδείξει οποιαδήποτε απώλεια διαφυγόντος κέρδους αλλά πέτυχε να αποδείξει δαπάνες και έξοδα ύψους €88.005 με τα οποία ζημιώθηκαν οι εταιρείες τις οποίες εκπροσωπεί, οπότε και δικαιούται σε απόφαση. Εννοείται ότι λόγω επιτυχίας της αγωγής η ανταπαίτηση υπόκειται σε απόρριψη. Ως εκ τούτου:

 

        A.    Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για ποσό €88.005 συν νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης.

 

        Β.    Η ανταπαίτηση απορρίπτεται.

 

        Γ.     Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι αγωγή και ανταπαίτηση έχουν συνεκδικαστεί, επιδικάζεται ένα σύνολο (σετ) εξόδων προς όφελος της Ενάγουσας και εις βάρος της Εναγομένης στην ανάλογη κλίμακα της ως άνω απόφασης, ως θα υπολογιστούν, συν νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης και Φ.Π.Α.

 

 

 

                                                                (Υπ.)  ….........................................

                                                                             Χ.Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ.

 

 

 

 

Πιστόν αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο