ECLI:CY:EDLEM:2018:A316
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ
Αρ. Αγωγής 4202/2011
Μεταξύ:
ΕRMA (AUCTION CENTER) LIMITED, από τη Λεμεσό
Ενάγουσας
-και-
XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό
Εναγόμενης
---------------------------------
(Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 28.6.2012)
Μεταξύ:
ΕRMA (AUCTION CENTER) LIMITED, από τη Λεμεσό
Ενάγουσας
-και-
1. XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό
2. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ως εκπροσώπου και/ή αντιπροσώπου
της Κυπριακής Δημοκρατίας
Εναγομένων
------------------------------
(Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 5.4.2013)
Μεταξύ:
ΕRMA (AUCTION CENTER) LIMITED, από τη Λεμεσό
(υπό Εκκαθάριση, μέσω του Επίσημου Παραλήπτη,
ως προσωρινού Εκκαθαριστή της)
Ενάγουσας
-και-
1. XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό
2. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ως εκπροσώπου και/ή αντιπροσώπου της
Κυπριακής Δημοκρατίας
Εναγομένων
-----------------------------------------
Ημερ.: 25.7.2018
Για την Ενάγουσα: κ. Σ. Φασουλιώτης για Χρήστος Πουργουρίδης & Σία ΔΕΠΕ
Για την Εναγόμενη 1: κ. Μ. Οικονομίδης με κα Ε. Σκούλλου για Μ. Economides Kranos & Co LLC
Για την Εναγόμενη 2: Μ. Αναστασίου (κα) για τον Γενικό Εισαγγελέα
Α Π Ο Φ Α Σ Η
A. H Διαδικασία
Η αγωγή καταχωρίστηκε την 8.9.2011 με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο. Στρεφόταν εναντίον της Εναγομένης 1 μόνο. Ο Εναγόμενος 2 προστέθηκε με διάταγμα ημερ. 28.6.2012. Ο τίτλος τροποποιήθηκε εκ νέου την 5.4.2013 μετά που η Ενάγουσα τέθηκε υπό εκκαθάριση, ώστε να ενάγει μέσω του Επίσημου Παραλήπτη ως προσωρινού εκκαθαριστή της.
Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 25.4.2013. Η Εναγόμενη 1 καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση την 14.5.2013. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης την 16.9.2014. Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης 1 καταχωρίστηκε την 17.9.2015 και η δικογραφία συμπληρώθηκε την 24.9.2015 με την Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες την 19.4.2016. Η Ενάγουσα καταχώρησε Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης την 13.9.2016 και Συμπληρωματική την 14.9.2016. Η Εναγόμενη 1 καταχώρησε Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης την 15.9.2016 και ο Εναγόμενος 2 την 24.2.2017. Η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση την 28.3.2017 οπόταν και άρχισε. Αίτηση για ασφάλεια εξόδων που καταχωρίστηκε την 10.2.2017 εκδικάστηκε και εκδόθηκε απόφαση την 24.3.2017 ώστε να μην εκτροχιαστεί η εκδίκαση της αγωγής.
Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η Εναγόμενη 1, κατόπιν αδείας, απέσυρε την Ανταπαίτηση της η οποία και απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας.
Β. Η Δικογραφία
Η υπό εκκαθάριση Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείτο με το εμπόριο, την επι προμηθεία και δια δημοπρασίας πώληση παλαιών αντικειμένων διεξάγοντας τις εργασίες της σε κατάστημα επί της οδού Γλάδστωνος 48 (τώρα 56Α) στη Λεμεσό, ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1. Ενοικιάστρια του υποστατικού ήταν η εταιρεία Παλαιοπωλείο Παλίμψηστον Λτδ η οποία, σύμφωνα με την αξίωση, παραχώρησε άδεια στην Ενάγουσα να διεξάγει τις εργασίες της εκεί.
Την 8.12.2010 στην αίτηση Ε98/2008 το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου εξέδωσε διάταγμα έξωσης της ενοικιάστριας και την 2.6.2011 δόθηκε άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του καταστήματος. Το ένταλμα που εκδόθηκε εκτελέστηκε την 6.9.2011 οπόταν ο αρμόδιος δικαστικός επιδότης παράδωσε την κατοχή του καταστήματος στην Εναγόμενη 1.
Σύμφωνα με την αξίωση, κατά την παράδοση του καταστήματος στην Εναγόμενη 1, υπήρχαν σε αυτό πληθώρα αντικειμένων ιδιοκτησίας της Ενάγουσας και τρίτων προσώπων που η τελευταία κατείχε ως θεματοφύλακας ή αντιπρόσωπος των προσώπων αυτών. Στο κατάστημα δεν υπήρχαν αντικείμενα ιδιοκτησίας της ενοικιάστριας.
Καταλογίζεται στην Εναγόμενη 1 ότι αφότου έλαβε την κατοχή του καταστήματος μετακίνησε πολλά αντικείμενα σε άγνωστο χώρο.
Δύο ημέρες μετά την εκτέλεση του εντάλματος, την 8.9.2011, εκδόθηκε διάταγμα και η Εναγόμενη 1 παρέδωσε τα αντικείμενα που ήταν μέσα στο κατάστημα στον κοινοτάρχη της ενορίας Καθολικής Νίκο Βαρθολομαίου.
Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι έχει αντιπαραβάλει τα αντικείμενα που υπήρχαν στο κατάστημα κατά την παράδοση της κατοχής του στην Εναγόμενη 1 την 6.9.2011 με τα αντικείμενα που παρέλαβε ο κοινοτάρχης την 8.9.2011 και διαπιστώνει την εξαφάνιση ορισμένων αντικειμένων.
Καταλογίζεται στην Εναγόμενη 1 ευθύνη για τα «εξαφανισθέντα» αντικείμενα, όμως με τις «Λεπτομέρειες αμελείας και/άλλων παραλείψεων» που της αποδίδονται φαίνεται να της κατανέμονται ευθύνες για όλα τα αντικείμενα που βρίσκονταν στο κατάστημα κατά την 6.9.2011, δηλαδή και αυτών που παρέλαβε ο κοινοτάρχης.
Περαιτέρω, για την ίδια κατ’ ισχυρισμό απώλεια, καταλογίζεται ευθύνη στον δικαστικό επιδότη που εκτέλεσε το ένταλμα και κατ’ επέκταση στη Δημοκρατία, για το λόγο ότι παρέδωσε τα αντικείμενα που ήταν μέσα στο κατάστημα στην Εναγόμενη 1 και παρά το ότι είχε δεσμευτεί έναντι της Ενάγουσας ότι η τελευταία θα είχε χρόνο μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου του 2011 για να το εκκενώσει.
Η ζημιά για την Ενάγουσα συνίσταται στα ποσά που θα υποχρεωθεί να καταβάλει στους ιδιοκτήτες των αντικειμένων που δεν ανευρέθηκαν, καταστράφηκαν ή εξαφανίστηκαν. Η αξία κάθε τέτοιου αντικειμένου καθορίζεται ως η τιμή που συμφωνήθηκε μεταξύ της Ενάγουσας και του κάθε ιδιοκτήτη αντικειμένου ως η κατώτερη τιμή που ζητούσε ο ιδιοκτήτης για να πωληθεί στην δημοπρασία. Περαιτέρω υποστηρίζεται ότι η Ενάγουσα έχασε την καλή της φήμη και υπόληψη και δεν μπορεί πλέον να διεξάγει δημοπρασίες.
Παρά το ότι η αξίωση είναι «υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων», κανένα συγκεκριμένο επιμέρους ή συνολικό ποσό δεν αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης που, υπενθυμίζεται, καταχωρίστηκε την 25.4.2013.
Η Εναγόμενη 1 αρνείται ότι η Ενάγουσα διεξήγαγε οποτεδήποτε εργασίες στο κατάστημα και προβάλει τη θέση ότι η ισχυριζόμενη εμπλοκή της συνιστά εκ των υστέρων σκέψη προς αποφυγή συμμόρφωσης με τις δικαστικές αποφάσεις σε βάρος της Παλίμψηστον.
Σε σχέση με τα αντικείμενα τα οποία βρίσκονταν στο κατάστημα κατά την παράδοση της κατοχής του στην Εναγόμενη 1, είναι η θέση της ότι ήταν ιδιοκτησία της Παλίμψηστον και «τεκμαίρεται ότι και η κατοχή και/ή ιδιοκτησία τους μεταφέρθηκε στην Εναγόμενη 1».
Αρνείται ότι μετακίνησε, απομάκρυνε ή κατέστρεψε οποιαδήποτε αντικείμενα ή εξοπλισμό μέχρι και την παραλαβή τους από τον κοινοτάρχη. Μόνο ακαθαρσίες και σκουπίδια απομάκρυνε που εμπόδιζαν την είσοδο και έξοδο από το κατάστημα.
Με την Ανταπαίτηση ζητείτο αναγνωριστική δήλωση ότι όλα τα αντικείμενα που βρίσκονταν στο κατάστημα την 6.9.2011 παραλήφθηκαν από τον κοινοτάρχη και ότι πρέπει να παραμείνουν στη δική της κατοχή και ιδιοκτησία και ότι είχαν κατασχεθεί προς όφελος της και νομότυπα της παραδοθεί προς ικανοποίηση της απόφασης στην αίτηση Ε98/2008.
Ο Εναγόμενος 2 δικογραφεί πως όλες οι ενέργειες του δικαστικού επιδότη έγιναν κατ’ εκτέλεση και σύμφωνα με την απόφαση, το ένταλμα και τις οδηγίες του Δικαστηρίου και ότι δεν αποκαλύπτεται η αγωγή εναντίον της Δημοκρατίας. Περαιτέρω, αρνείται ότι ο επιδότης παρέβηκε τα καθήκοντα του ή επέδειξε αμέλεια κατά την εκτέλεση τους.
Γίνεται αναφορά στις επί μέρους ενέργειες του επιδότη και ότι αυτός πληροφόρησε τον διευθυντή της Ενάγουσας ότι θα εγκατέλειπε τα αντικείμενα που ήταν μέσα στο κατάστημα κατά την παράδοση της κατοχής του στην Εναγόμενη 1 στην περίπτωση που δεν θα είχαν μετακινηθεί.
Γ. Η Δομή της Απόφασης
Τα επίδικα θέματα που εγείρονται καταγράφονται σε ξεχωριστές ενότητες. Παρατίθεται, όπου είναι δυνατό, ξεχωριστά η μαρτυρία για κάθε επιμέρους ζήτημα. Το Δικαστήριο προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και καταγράφει την κατάληξη του αναφορικά με το κάθε ζήτημα. Το Δικαστήριο διήλθε όλο το μαρτυρικό υλικό και προέβηκε σε αξιολόγηση επί του συνόλου των λεχθέντων από κάθε μάρτυρα. Η επιλογή της καταγραφής ευρημάτων σε ξεχωριστές ενότητες έγινε για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των ζητημάτων και της κρίσης του Δικαστηρίου.
Δ. Η Ενοικίαση, η Απόφαση, το Διάταγμα Ανάκτησης Κατοχής και το Διάταγμα Ασφαλούς Φύλαξης
Το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε από τον XXXXX Δημητρίου, πατέρα της Εναγόμενης 1, στην Παλίμψηστον με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 31.10.2001 (Τεκμ. 58). Επειδή η Παλίμψηστον δεν πλήρωνε το ενοίκιο από τον Μάρτιο του 2008 καταχωρίστηκε η αίτηση Ε98/08 στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου με αιτητές τον Βασίλη και την Ελεονώρα Δημητρίου, μητέρα της Εναγόμενης 1 και την Εναγόμενη 1 που στη συνέχεια εγγράφηκε ως απόλυτη ιδιοκτήτρια.
Την 8.12.2010 εκδόθηκε μετά από ακρόαση απόφαση (Τεκμ. 32 και 33) υπέρ της Εναγόμενης 1 και εναντίον της Παλίμψηστον με την οποία διατασσόταν η τελευταία να παραδώσει κενή και ελεύθερη την κατοχή του καταστήματος στην Εναγόμενη 1 εντός 15 ημερών από την επίδοση της. Δόθηκε αναστολή μέχρι 31.12.2010 και εφόσον πληρώνονταν τα καθυστερημένα ενοίκια θα υπήρχε περαιτέρω αναστολή από μήνα σε μήνα, εφόσον πληρωνόταν το μηνιαίο ενοίκιο, μέχρι 30.6.2011.
Την 2.6.2011 σε αίτηση της Εναγόμενης 1, μετά από ακρόαση εκδόθηκε απόφαση (Τεκμ. 30 και 31) με την οποία δόθηκε άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος. Το ένταλμα εκδόθηκε την 17.6.2011 (Τεκμ. 67). Αίτηση για την αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος απορρίφθηκε την 13.10.2011 (Τεκμ. 60).
Μετά την εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής, υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται πιο κάτω, την 8.9.2011 εκδόθηκε διάταγμα (Τεκμ. 16) με το οποίο διατασσόταν η Εναγόμενη 1 να παραδώσει όλα τα αντικείμενα που βρίσκονταν στο κατάστημα κατά την 6.9.2011 για να τεθούν υπό την ασφαλή φύλαξη του κοινοτάρχη Καθολικής σε αποθήκη της εταιρείας Παττίχη στο Ζύγι μέχρι την 1.10.2011. Το διάταγμα κατέστηκε απόλυτο την 27.9.2011.
Την 17.10.2013 η Εναγόμενη 1 δήλωσε ότι δεν είχε ένσταση να παραδοθούν τα αντικείμενα στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, και απέσυρε τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της για αυτά. Έτσι, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε στον κοινοτάρχη να παραδώσει τα αντικείμενα στην Ενάγουσα (Τεκμ. 2).
Ε. Οι Επαφές με την Πρωτοκολλητή και τον Επιδότη
Η XXXXX Ιωαννίδου (Μ.Υ.5) είναι η Πρωτοκολλητής του Ε.Δ. Λεμεσού που είχε ανάμειξη στην υπόθεση. Ο XXXXX Παναγή (Μ.Υ.4) (γραπτή δήλωση Τεκμ. 64) είναι ο δικαστικός επιδότης που εκτέλεσε το επίδικο ένταλμα.
Πώς εκτελέστηκε το ένταλμα συνιστά κοινό έδαφος. Για ό,τι υπήρξε διάσταση θέσεων είναι για το τι προηγήθηκε στις επαφές μεταξύ του XXXXX Χριστοδούλου (Χριστοδουλίδη) (Μ.Ε.2) (γραπτή δήλωση - Τεκμ. 3) και του δικηγόρου του, XXXXX Νεοκλέους (Μ.Ε.9) (γραπτή δήλωση - Τεκμ. 47), αφενός και της Ιωαννίδου και του Παναγή αφετέρου.
Ο Νεοκλέους ήταν την περίοδο εκείνη ο δικηγόρος της Ενάγουσας και της Παλίμψηστον. Όπως ανέφερε, η τελευταία είχε αδρανοποιηθεί πλήρως και τις εργασίες της συνέχιζε η Ενάγουσα.
Την 30.6.2011 καταχώρισε αίτηση στα πλαίσια της Ε98/2008 εκ μέρους και των δύο εταιρειών για ανατολή του εντάλματος ανάκτησης κατοχής του καταστήματος και του εντάλματος κατάσχεσης των κινητών που βρίσκονταν μέσα σε αυτό (Τεκμ. 36).
Περιγράφει στη γραπτή του δήλωση δύο συναντήσεις με τον επιδότη Παναγή. Η πρώτη την 18.7.2011 στην παρουσία της Πρωτοκολλητού Ιωαννίδου όπου εξηγήθηκε από τον ίδιο και τον Χριστοδούλου ότι το περιεχόμενο του καταστήματος δεν ανήκε στην Παλίμψηστον θέση που ο επιδότης και η Πρωτοκολλητής αποδέχτηκαν διαβεβαιώνοντας ότι μέχρι τέλος Αυγούστου 2011 δεν θα εκτελούνταν τα εντάλματα.
Η δεύτερη συνάντηση με τον Παναγή ήταν την 19.8.2011. Σε αυτή ο Χριστοδούλου παρακάλεσε τον επιδότη να του δώσει περιθώριο μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου για να εκκενώσει το κατάστημα και ο επιδότης τον διαβεβαίωσε ότι εάν μέχρι την δεύτερη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου άρχιζε τη μεταφορά των αντικειμένων, ώστε να νοιώθει εντάξει έναντι των ιδιοκτητών, θα του παραχωρούσε περαιτέρω περιθώριο 15-20 ημερών για να το εκκενώσει πλήρως. Ο Χριστοδούλου ανέφερε στον επιδότη ότι θα απουσίαζε στο εξωτερικό μέχρι 9.9.2011.
Αυτό που υποβλήθηκε στον Νεοκλέους από τον δικηγόρο της Δημοκρατίας ήταν ότι αυτό που λέχθηκε ήταν ότι εάν ξεκινούσε άμεσα η εκκένωση τότε η εκτέλεση του εντάλματος δεν θα προχωρούσε μέχρι και το τέλος Αυγούστου, και ότι η συνάντηση δεν ήταν την 19.8.2011 γιατί αυτή την ημέρα ο επιδότης ήταν αδειούχος. Ο Νεοκλέους επέμενε ότι του είχε τηλεφωνήσει και συναντήθηκαν στο Δικαστήριο.
Δια ζώσης, ο Νεοκλέους αναφέρθηκε σε μια επιπλέον συνάντηση με τον επιδότη. Αυτή ήταν η πρώτη χρονικά, την 29.6.2011. Ο Νεοκλέους πληροφόρησε τον επιδοτη ότι θα καταχωρούσε αίτηση για αναστολή και ο επιδότης αποδέχτηκε να μην ενεργήσει.
Ο Χριστοδούλου αναφέρεται σε συνάντηση με τον Παναγή και την Ιωαννίδου την 18.7.2011. Σε αυτή έλαβε, όπως μαρτύρησε, διαβεβαίωση ότι μέχρι τέλος Αυγούστου δεν επρόκειτο να εκτελεστεί το ένταλμα.
Ο Χριστοδούλου αναφέρεται και σε δεύτερη συνάντηση με τον Παναγή την 19.8.2011. Σε αυτή τοποθετεί και τον δικηγόρο του. Ζήτησε παράταση μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου για να εκκενώσει το υποστατικό. Είναι η θέση του πως ο Παναγή τον διαβεβαίωσε πως εάν μέχρι την δεύτερη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου άρχιζε την μεταφορά κάποιων αντικειμένων θα του παραχωρούσε ακόμη 15-20 ημέρες για να ολοκληρώσει την εκκένωση. Ικανοποιημένος ο Χριστοδούλου απεχώρησε, πληροφορώντας τον Παναγή ότι μέχρι 9.9.2011 θα απουσίαζε για επαγγελματικούς λόγους σε κρουαζιερόπλοιο της Louis Cruise και ότι θα εκκένωνε το υποστατικό μέχρι την 20.9.2011.
Η Ιωαννίδου ενημερώθηκε για την περίπτωση μετά τις 17.6.2011 όταν ο Παναγή της μεταβίβασε τη θέση του Χριστοδούλου ότι τα αντικείμενα που βρίσκονταν μέσα στο κατάστημα δεν ανήκαν στην Παλίμψηστον. Προκύπτει πως και η ίδια αποδέκτηκε τη θέση αφού, όπως ανάφερε έδωσε λογικό χρόνο στον Χριστοδούλου για να τα μετακινήσει. Νοουμένου ότι θα ξεκινούσε άμεσα την μετακίνηση τους θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις θερινές διακοπές μέχρι τέλος Αυγούστου. Αυτό έγινε στην δεύτερη και τελευταία συνάντηση που είχε για το ζήτημα πριν φύγει για άδεια. Παρόντες ήταν ο Χριστοδούλου, ο Παναγή και η ίδια. Υποβλήθηκε στην Ιωαννίδου πως μόνο μια συνάντηση είχε με τον Χριστοδούλου και πως σε αυτή παρών ήταν και ο Νεοκλέους. Η Ιωαννίδου αρνήθηκε και τα δύο.
Τόσον η ίδια από 1.8.2011 όσο και ο επιδότης από 12.8.2011 ήταν αδειούχοι και επέστρεψαν στην εργασία τους 22.8.2011 (βλ. Τεκμ. 70 και 69 αντίστοιχα), οπόταν ο Παναγή την ενημέρωσε πως τίποτα δεν είχε μετακινηθεί και πως είχε βάλει ειδοποίηση για έξωση στο κατάστημα. Ο Χριστοδούλου ήταν «εξαφανισμένος» και παρά το ότι ο επιδότης είχε το τηλέφωνο του δεν μπορούσε να έρθει σε επαφή μαζί του. Επειδή το κατάστημα διαπιστώθηκε κλειστό την 25.8.2011 που επιχειρήθηκε η εκτέλεση του εντάλματος, αποτάθηκε στο Δικαστήριο για οδηγίες (Τεκμ. 68) και έλαβε την 29.8.2011 οδηγίες για την παραβίαση της εισόδου του στην παρουσία της Αστυνομίας και πώληση των αντικειμένων που ήταν μέσα σε αυτό «τηρουμένων των προνοιών του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου» προς ικανοποίηση του εξ’ αποφάσεως χρέους. Δόθηκαν ακόμα οδηγίες όπως με ευθύνη του δικαστικού επιδότη τοποθετηθούν στην είσοδο του καταστήματος για επτά ημέρες ειδοποίηση για την ακριβή ημερομηνία και ώρα εκτέλεσης του εντάλματος.
Ο Παναγή μαρτύρησε πως αφότου την 17.6.2011 εκδόθηκε το ένταλμα επικοινώνησε με τον Χριστοδούλου που του προέβαλε τη θέση πως τα αντικείμενα που ήταν μέσα στο υποστατικό δεν ανήκαν στην Παλίμψηστον αλλά στην Ενάγουσα και τρίτα πρόσωπα. Αποδέχτηκε τη θέση και ο Χριστοδούλου του υποσχέθηκε να τα μετακινήσει εντός των επόμενων ημερών. Αντί τούτου επανερχόταν και ζητούσε περαιτέρω χρόνο. Σε κάποιο στάδιο ο επιδότης του ανέφερε πως δεν μπορούσε να καθυστερήσει άλλο την εκτέλεση του εντάλματος και ότι θα έπρεπε να μιλήσει με την Πρωτοκολλητή Ιωαννίδου. Ο ίδιος τον οδήγησε στην Ιωαννίδου όταν τον επισκέφθηκε μια μέρα μέσα στον Ιούλιο. Η Πρωτοκολλητής του έδωσε οδηγίες να μην εκτελέσει το ένταλμα για μερικές μέρες για να του δοθεί η ευκαιρία τον Χριστοδούλου να τα μετακινήσει. Όμως δεν τα μετακίνησε. Ο Παναγή επικοινώνησε μαζί του και ο Χριστοδούλου επισκέφθηκε εκ νέου το Δικαστήριο και είχε εκ νέου συνάντηση με την Ιωαννίδου στην παρουσία του.
Κατά τη συνάντηση αυτή, ο Χριστοδούλου πρόβαλε τη θέση ότι τα αντικείμενα ήταν πάρα πολλά και χρειαζόταν χρόνο και η Πρωτοκολλητής του είπε ότι νοουμένου ότι θα ξεκινούσε άμεσα τη μετακίνηση και εφόσον ο Αύγουστος ήταν μήνας διακοπών, δεν θα προχωρούσε η εκτέλεση του εντάλματος μέχρι το τέλος Αυγούστου. Αν όχι, όταν θα επέστρεφαν από την άδεια τους, θα προχωρούσαν στην εκτέλεση του. Ο Χριστοδούλου υποσχέθηκε ότι θα μετακινούσε τα αντικείμενα.
Ο Παναγή εξέφρασε βεβαιότητα ότι την 19.8.2011 δεν είχε συνάντηση με τον Χριστοδούλου γιατί ήταν με άδεια διαμένοντας σε χωριό της Επαρχίας Λάρνακας και αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι υποσχέθηκε σε αυτόν χρόνο μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου.
Ο Παναγή είπε πως συνάντησε τον Χριστοδούλου δύο τουλάχιστον φορές. Κατά πόσο ήταν μαζί του ο Νεοκλέους είπε πως δεν θυμόταν και πως πιθανόν μια φορά.
Η θέση του Νεοκλέους ότι παρέστηκε σε συνάντηση με την Ιωαννίδου δεν υποστηρίχθηκε ούτε από τον Χριστοδούλου. Δεν έχει όμως ιδιαίτερη σημασία αφού είναι κοινό έδαφος ότι στις συζητήσεις που συμμετείχε η Ιωαννίδου η προθεσμία που αναφέρθηκε ήταν μέχρι τέλος Αυγούστου.
Ο Χριστοδούλου προσπαθώντας να πείσει ότι την 19.8.2011 είχε στο χώρο του Δικαστηρίου συνάντηση με τον Παναγή παρουσίασε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο από τον Βόλο όπου βρισκόταν μετέβηκε στην Αθήνα και από εκεί αεροπορικώς στην Κύπρο, συνάντησε τον Παναγή και το ίδιο βράδυ ταξίδεψε αεροπορικώς στην Ρόδο από όπου επιβιβάστηκε στο κρουαζιερόπλοιο συνεχίζοντας την κρουαζιέρα στην οποία συμμετείχε. Ανάφερε πως θα μπορούσε να προσκομίσει τα αεροπορικά του εισιτήρια όμως δεν το έπραξε.
Η ανατροπή της θέσης του προήλθε από μαρτυρία που η ίδια η Ενάγουσα παρουσίασε. Η XXXXX Ίτταλου (Μ.Ε.10) (γραπτή δήλωση - Τεκμ. 50) υπάλληλος των δικηγόρων της Ενάγουσας, παρουσίασε επιστολές της Core Marine Limited ημερ. 15.5.2017 και 24.5.2017 (Τεκμ. 52 και 53 αντίστοιχα) με πληροφορίες που οι δικηγόροι είχαν ζητήσει (Τεκμ.51) ότι ο Χριστοδούλου συμμετείχε σε κρουαζιέρες με το πλοίο Calypso από 19.8.2011 μέχρι 22.8.2011 και από 22.8.2011 μέχρι 26.8.2011. Η αναχώρηση και η άφιξη ήταν από το λιμάνι Λεμεσού.
Το Τεκμήριο 53 κατέδειξε πως ο Χριστοδούλου συμμετείχε σε κρουαζιέρα με πλοίο που αναχώρησε από το λιμάνι της Λεμεσού την 19.8.2011 και επιβιβάστηκε την ημέρα αυτή στο πλοίο. Επομένως το σενάριο που παρουσίασε ήταν ψεύτικο. Προφανώς ο Χριστοδούλου ήταν στην Κύπρο την 19.8.2011 και γι’ αυτό επέλεξε να επικαλεστεί ότι τότε συνάντησε τον Παναγή. Στην προσπάθεια του να γίνει πειστικός επινόησε το σενάριο που παρουσίασε. Ωστόσο, η τύχη δεν τον βοήθησε γιατί έτυχε ο Παναγή να ήταν με άδεια την 19.8.2011.
Το Δικαστήριο απορρίπτει την θέση πως υπήρξε συνάντηση του Χριστοδούλου με ή χωρίς τον Νεοκλέους με τον επιδότη Παναγή την 19.8.2011. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου πως πρόκειται για ανύπαρκτο περιστατικό που προβλήθηκε για να επικαλεστεί η Ενάγουσα πως η εκτέλεση του εντάλματος έγινε πριν εκπνεύσει η προθεσμία που, υποτίθεται, δόθηκε από τον επιδότη για την μετακίνηση των αντικειμένων.
Το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση του Παναγή πως ήταν αδειούχος, αυτό δεν αμφισβητήθηκε, όπως και την περαιτέρω θέση του πως δεν επέστρεψε από την άδεια του για να έχει συνάντηση με τον Χριστοδούλου ή τον δικηγόρο του. Είναι λογικό και αληθοφανές ότι ο Παναγή δεν θα διέκοπτε την άδεια του για να εισακούσει τις παρακλήσεις του Χριστοδούλου που ήταν ασυνεπής στις υποχρεώσεις και υποσχέσεις του.
Οι επιστολές του Νεοκλέους, αναφορά στις οποίες γίνεται πιο κάτω, επιβεβαιώνουν τη θέση του Δικαστηρίου ότι η προβαλλόμενη θέση για συνάντηση την 19.8.2011 είναι αναληθής.
Σημειώνεται πως κατά την αντεξέταση του Χριστοδούλου από την δικηγόρο της Δημοκρατίας του υποβλήθηκε πως υπήρξε συνάντηση με τον Παναγή μεταξύ της 22 και 25.8.2011. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και ούτε ο Παναγή ή οποιοσδήποτε άλλος μαρτύρησε ότι υπήρξε τέτοια συνάντηση. Πρόδηλα η δικηγόρος έκανε λάθος και το ζήτημα δεν επηρεάζει καθόλου το αξιόπιστο της μαρτυρίας είτε της Ιωαννίδου είτε του Παναγή.
Ε. Η Εκτέλεση του Εντάλματος
Ο Παναγή πριν φύγει με άδεια, πέρασε από το υποστατικό και δεν φαινόταν να είχε γίνει οιαδήποτε μετακίνηση. Όταν επέστρεψε από την άδεια του στις 22.8.2011 και εφόσον διαπίστωσε πως δεν είχαν μετακινηθεί τα αντικείμενα, θυροκόλλησε στο κατάστημα ειδοποίηση (Τεκμ. 65) ότι την 25.8.2011 θα προχωρούσε στην εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής και ότι εκπρόσωπος της Παλίμψηστον όφειλε να παρευρεθεί. Η εκτέλεση δεν έγινε την 25.8.2011 γιατί το κατάστημα ήταν κλειστό και μετά τις οδηγίες του Δικαστηρίου την 30.8.2011 θυροκόλλησε νέα ειδοποίηση (Τεκμ. 66) ότι την 6.9.2011 η ώρα 08:00 θα εκτελείτο το ένταλμα στην παρουσία της Αστυνομίας και ότι εκπρόσωπος της Παλίμψηστον έπρεπε να ήταν παρών. Ουδείς εμφανίστηκε για την Παλίμψηστον οπόταν στην παρουσία της Αστυνομίας με τη βοήθεια κλειδαρά παραβιάστηκε η είσοδος του καταστήματος και ο επιδότης παρέδωσε στον δικηγόρο κ. Μιχάλη Οικονομίδη ως εκπρόσωπο της Εναγόμενης 1 το κατάστημα εγκαταλείποντας όλα τα αντικείμενα που βρίσκονταν μέσα σε αυτό. Ήταν σαφής ο Παναγή πως δεν έγινε κατάσχεση των αντικειμένων γιατί δεν ανήκαν στην Παλίμψηστον.
Στ. Οι Επιστολές που Ανταλλάγηκαν
Αυθημερόν με την εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχή την 6.9.2011 ο Νεοκλέους απηύθυνε επιστολή προς τους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 (Τεκμ. 12) αναφέροντας πως όλα τα αντικείμενα ήταν κατεγραμμένα και ανήκαν σε πελάτες της Ενάγουσας. Ζητείτο να μην μετακινηθούν μέχρι αρχές Οκτωβρίου οπόταν και θα τα μετακινούσε ο Χριστοδούλου.
Απάντησαν οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 με επιστολή τους ημερ. 6.9.2011 (Τεκμ. 13) ότι:
“….Τα όσα αντικείμενα βρίσκονται στο εν λόγω υποστατικό βρίσκονται πλέον στην κατοχή της ιδιοκτήτριας αφού βρίσκονται μέσα στο σχετικό υποστατικό της και τεκμαίρεται ότι ανήκουν στην ιδιοκτήτρια και τα οποία κατάσχονται προς ικανοποίηση της απαίτησης της πελάτιδας μας.
Η ιδιοκτήτρια ήδη έχει αρχίσει την μεταφορά αντικειμένων και δεν φέρει καμία ευθύνη για την τύχη των αντικειμένων. Η ιδιοκτήτρια ουδεμία υποχρέωση έχει προς τη φύλαξη και/ή κράτηση των αντικειμένων αυτών αφού σκοπός είναι να αδειάσει το υποστατικό για χρήση από την ιδιοκτήτρια.
…………………………………………………………………………
Η ιδιοκτήτρια του υποστατικού έχει στην κατοχή της τα όσα βρίσκονται στο εν λόγω υποστατικό και όχι τα όσα ισχυρίζεστε ότι είναι καταγραμμένα.
………………………………………………………………………….
Η ιδιοκτήτρια είναι διατεθειμένη να σας παραδώσει τα οποιαδήποτε ανευρεθέντα αντικείμενα εάν και εφόσον πληρωθεί σε εμάς εκ μέρους της πελάτιδας μας άμεσα και/ή αυθημερόν το ποσό των €37.500,00 το οποίο αντιπροσωπεύει οφειλόμενο ποσό βάση της απόφασης ημερομηνίας 08/12/10.»
Με αφορμή νέα επιστολή του Νεοκλέους (Τεκμ. 14) οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 με επιστολή τους ημερ. 7.9.2011 (Τεκμ. 15) επανέλαβαν πως τα όσα είχαν ανευρεθεί στο κατάστημα κατασχέθηκαν από την Εναγόμενη 1 προς ικανοποίηση της απόφασης.
Στη συνέχεια, την ίδια ημέρα, ο Νεοκλέους απηύθυνε επιστολή προς τον Πρωτοκολλητή (Τεκμ. 49) επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα της Εναγόμενης 1 και προς τον επιδότη (Τεκμ. 48) αναφέροντας ότι οι ιδιοκτήτες των αντικειμένων θα κινούνταν εναντίον του για αποζημιώσεις.
Σε επιστολή του ημερ. 9.9.2011 προς τον επιδότη (Τεκμ. 11) ο Νεοκλέους ανέφερε ότι την 6.9.2011 τρία φορτηγά μετέφεραν αντικείμενα σημαντικής αξίας σε άγνωστο τόπο. Ζητείτο από τον επιδότη ο κατάλογος καταγραφής που έγινε για να ελεγχθεί με τον κατάλογο της Ενάγουσας. Ο ίδιος ισχυρισμός επαναλαμβάνεται σε επιστολή ιδίας ημερομηνίας προς την Εναγόμενη 1 (Τεκμ. 17). Αναφέρεται ότι υπάρχει μαρτυρία ότι είχε γεμίσει τρία κλειστά φορτηγά.
Ο Πρωτοκολλητής απάντησε με επιστολή του ημερ. 12.11.2011 (Τεκμ. 7). Αναφέρεται ότι ο επιδότης είχε πράγματι αποδεκτεί τη θέση του Χριστοδουλίδη ότι τα αντικείμενα ανήκαν στην Ενάγουσα, αλλά επειδή ο Χριστοδουλίδης παρά τις συνεχείς του υποσχέσεις δεν τα μετακινούσε, ο επιδότης τα εγκατέλειψε έχοντας έγκαιρα πληροφορήσει τον Χριστοδουλίδη.
Σημειώνεται ότι ούτε στην επιστολή του Νεοκλέους προς τον Πρωτοκολλητή (Τεκμ. 49), ούτε σε αυτές προς τον επιδότη (Τεκμ. 48 και 11) γίνεται επίκληση της θέσης ότι δόθηκε παράταση χρόνου μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου. Αν κάτι τέτοιο ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, η Ενάγουσα και ο δικηγόρος της που προσέτρεξαν να αναζητήσουν και αποδώσουν ευθύνες στη Δημοκρατία θα προέβαλλαν την «δοθείσα» υπόσχεση.
Ζ. Η Μαρτυρία για την Μετακίνηση Αντικειμένων
Ο XXXXX Μιχαήλ (Μ.Ε.11) (γραπτή δήλωση - Τεκμ. 54) μαρτύρησε ότι την 6.9.2011 και πριν το μεσημέρι επισκεπτόμενος κατάστημα απέναντι από το επίδικο, είδε κίνηση μέσα στο τελευταίο και γνωρίζοντας ότι ο Χριστοδουλίδης απουσίαζε από την Κύπρο, διερωτήθηκε. Η μπροστινή είσοδος ήταν κλειστή και πήγε από την πίσω αυλή για να διαπιστώσει ότι τρεις αλλοδαποί φόρτωναν έπιπλα από το κατάστημα σε ένα μεγάλο αυτοκίνητο. Ρώτησε πού ήταν ο Χριστοδούλου (XXXXX) και η Εναγόμενη 1, την οποία αναγνώρισε στο ακροατήριο κατά τη μαρτυρία του, του είπε ότι δεν υπάρχει Μιχάλης και ότι είναι δικά της. Τηλεφώνησε στον Χριστοδούλου που δεν απαντούσε και του άφησε μήνυμα στο κινητό του. Την επομένη, ο Χριστοδούλου του τηλεφώνησε από το εξωτερικό και ο Μιχαήλ τον πληροφόρησε σχετικά.
Ο Χριστοδούλου επιβεβαίωσε ότι έλαβε τέτοια πληροφόρηση και διατείνεται ότι επικοινώνησε με τον Παναγή ζητώντας εξηγήσεις. Ακόμα ότι ο Παναγή του απάντησε πως δεχόταν αφόρητες πιέσεις από τους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 και γι’ αυτό προχώρησε στην εκτέλεση του εντάλματος.
Η Εναγόμενη 1 (Μ.Υ.2) (γραπτή δήλωση - Τεκμ. 57) επικαλούμενη το ενοικιαστήριο έγγραφο αρνείται οιανδήποτε σχέση με την Ενάγουσα.
Είναι η θέση της Δημητρίου πως εργαζόταν τότε στην Λαϊκή Τράπεζα με ωράριο 07:30 - 14:30 και πως μόνο το απόγευμα της 6.9.2011, μετά τις 15:00, λαμβάνοντας τα κλειδιά του υποστατικού από το γραφείο των δικηγόρων της, το επισκέφθηκε και μάζεψε διάφορα σκουπίδια που ήταν διασκορπισμένα και ένα ψόφιο γάτο. Η επίσκεψη της κράτησε περί τα 15 λεπτά. Εκεί δεν συνάντησε κανένα και καμιά μεταφορά αντικειμένων δεν έγινε. Η επόμενη φορά που επισκέφθηκε το κατάστημα ήταν μαζί με τον κοινοτάρχη μετά την έκδοση του σχετικού διατάγματος.
Αναφορικά με το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 6.9.2011 (Τεκμ. 13) ήταν η θέση της Εναγόμενης 1 ότι ήταν ένας μοχλός πίεσης για να πάνε να πάρουν τα πράγματα τους και να καθαρίσει το κατάστημα. Η αναφορά ότι είχε ήδη αρχίσει η μετακίνηση των αντικειμένων σημειώθηκε κατόπιν δικών της οδηγιών για να τους ταρακουνήσουν και να πάνε να πάρουν τα πράγματα τους. Αρνήθηκε υποβολή ότι μετακίνησε οιαδήποτε αντικείμενα από το κατάστημα και αρνήθηκε εξ’ ολοκλήρου τα περιστατικά που περίγραψε ο Μιχαήλ.
Το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση της Εναγόμενης 1 πως ότι καταγράφηκε στην επιστολή ημερ. 6.9.2011 (Τεκμ. 13) ήταν μοχλός πίεσης προς την άλλη πλευρά για να πάρει τα αντικείμενα και να αδειάσει το κατάστημα. Η αναφορά σε όρο πληρωμής €37.500 προτού οιαδήποτε αντικείμενα τεθούν στην διάθεση της Ενάγουσας δεν σημαίνει ότι η Εναγόμενη 1 δεν επιθυμούσε την άμεση απομάκρυνση των αντικειμένων. Απλά εφ’ όσον κατά την παράδοση κατοχής του καταστήματος εγκαταλείφθηκαν σε αυτό τα αντικείμενα επεδίωξε να εκμεταλλευθεί στην περίσταση για να εξασφαλίσει, αν ήταν δυνατό, την εξόφληση του εξ’ αποφάσεως χρέους της Παλίμψηστον. Και στη συνέχεια μετά την απομάκρυνση τους από τον κοινοτάρχη η άρνηση της να συγκατατεθεί στη διάθεση τους στην Ενάγουσα για περίοδο δύο περίπου ετών μέχρι 17.10.2013 ήταν και πάλι μοχλός πίεσης για να εξοφληθεί το χρέος. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσον θα αποδεχόταν να δοθούν στην Ενάγουσα αν αυτή ήταν έτοιμη να τα μετακινήσει σε 2 ώρες είπε «Τώρα θα δεχόμουν». Είναι πρόδηλο πως τότε δεν δεχόταν να παραδοθούν τα αντικείμενα στην Ενάγουσα χωρίς κάποιο αντάλλαγμα, γιατί επιζητούσε την εξόφληση του χρέους. Έχοντας σήμερα υπόψη την ταλαιπωρία που προέκυψε με την παρούσα αγωγή, κρίνει ότι θα ήταν καλύτερα να συναινούσε εξ’ υπαρχής.
Περαιτέρω, το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση του Παναγή πως κατά την εκτέλεση του εντάλματος η Εναγόμενη 1 δεν ήταν παρούσα και πως την κατοχή του καταστήματος παρέδωσε στον δικηγόρο κ. Μ. Οικονομίδη ως αντιπρόσωπο της. Επομένως, τουλάχιστον το πρωϊ της 6.9.2011 και για όσο χρόνο ο επιδότης βρισκόταν στον χώρο του καταστήματος η Εναγόμενη 1 δεν είχε εμφανιστεί.
O XXXXX Χαραλάμπους (Μ.Υ.3) είναι διευθυντής στο Τμήμα Μισθοδοσίας, Διοικητικών Εργασιών και Ανθρώπινου Δυναμικού της Τράπεζας Κύπρου. Τα αρχεία της Λαϊκής Τράπεζας περιήλθαν στην κατοχή της Τράπεζας Κύπρου μετά που η τελευταία ανέλαβε τις εργασίες της πρώτης. Σύμφωνα με αυτή και σχετική βεβαίωση που εκδόθηκε (Τεκμ. 63) την 6.9.2011 η Εναγόμενη 1 δεν απουσίαζε από την εργασία της. Το ωράριο εργασίας ήταν 07:30 - 14:30.
Το Δικαστήριο αποδέχεται ότι τα αρχεία της Λαϊκής Τράπεζας όπου εργαζόταν τότε η Εναγόμενη 1 δείχνουν πως δεν είχε λάβει άδεια απουσίας και συνεπώς θα πρέπει να ήταν στην εργασία της. Δεν θα μπορούσε να βρίσκεται στον χώρο του καταστήματος πριν το μεσημέρι, στην πίσω αυλή και να διευθύνει την μετακίνηση αντικειμένων από το κατάστημα όπως μαρτύρησε ο Μιχαήλ.
Το Δικαστήριο απεκόμισε την πεποίθηση πως ο Μιχαήλ κλήθηκε από την Ενάγουσα για να μαρτυρήσει ψευδώς και κατά παραγγελία. Η μαρτυρία του Μιχαήλ είναι μεταγενέστερη επινόηση της πλευράς της Ενάγουσας για να τεκμηριώσει τη θέση πως η Εναγόμενη 1 μετέφερε αντικείμενα από το κατάστημα σε άλλους άγνωστους χώρους.
Η αγωγή καταχωρίστηκε την 8.9.2011 και αυθημερόν καταχωρίστηκε αίτηση για ενδιάμεσο διάταγμα σε σχέση με τα αντικείμενα που βρίσκονταν μέσα στο υποστατικό. Η αίτηση υποστηριζόταν με ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας του Χριστοδούλου. Η μεταφορά της μαρτυρίας του Μιχαήλ, που θα ήταν η ισχυρότερη ένδειξη ότι τα αντικείμενα κινδύνευαν να απωλεσθούν ή υποστούν ζημιές, δεν παρουσιάζεται. Υπάρχει μόνο μια γενική αναφορά πως ήδη η Εναγόμενη 1 είχε μεταφέρει αρκετά αντικείμενα σε άγνωστο τόπο.
Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο πως εάν η μαρτυρία του Μιχαήλ ήταν πραγματική και, όπως παρουσιάζεται, σε γνώση του Χριστοδούλου από την 6.9.2011, θα γινόταν ρητή και με έμφαση αναφορά από τον τελευταίο στην ένορκη του δήλωση για να πείσει το Δικαστήριο.
Όχι μόνο ο Μιχαήλ είπε ψέματα ότι είδε το περιστατικό που περίγραψε και ότι έστειλε μήνυμα με το κινητό του τηλέφωνο στον Χριστοδούλου, αλλά και ο Χριστοδούλου είπε ψέματα ότι έλαβε ένα τέτοιο μήνυμα και ότι επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Μιχαήλ επιβεβαιώνοντας την πληροφόρηση.
Το συμπέρασμα του Δικαστηρίου πως η πλευρά της Ενάγουσας, εκμεταλλευόμενη τους λεονταρισμούς της Εναγομένης 1, ήθελε να προβάλει σενάρια για ότι πράγματι επεσυνέβηκε μετακίνηση αντικειμένων από το κατάστημα, επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο των επιστολών του Νεοκλέους ημερ. 9.9.2011 προς τον Πρωτοκολλητή και την Εναγομένη 1 (Τεκμ. 11 και 17 αντίστοιχα) επί το ότι υπήρχε μαρτυρία ότι τρία γεμάτα φορτηγά είχαν μεταφέρει αντικείμενα από το κατάστημα σε άγνωστο τόπο. Δεν έγινε επίκληση τέτοιας μαρτυρίας στην επιστολή του Νεοκλέους της 6.9.2011 (Τεκμ. 12) παρά το ότι είχε προηγηθεί υποτίθεται η ενημέρωση του Χριστοδούλου από τον Μιχαήλ κάτι που θα αναμενόταν αν το σενάριο ήταν πραγματικό. Αντίθετα ζητείται να μην μετακινηθούν τα αντικείμενα μέχρι αρχές Οκτωβρίου. Αναφορά γίνεται μόνο κατόπιν της επιστολής των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 ημερ. 6.9.2011 (Τεκμ. 13). Και, σε κάθε περίπτωση η μαρτυρία του Μιχαήλ αφορά ένα φορτηγό και όχι τρία.
Η πλευρά της Ενάγουσας έδωσε τη δική της εκτίμηση για την αντίδραση της Εναγόμενης 1 να ψηλώσει το χέρι της καθ’
ον χρόνο βρισκόταν στο ακροατήριο όταν ζητήθηκε από τον Μιχαήλ να αναγνωρίσει την γυναίκα που είδε στις 6.9.2011. Θεωρεί η πλευρά της Ενάγουσας την αντίδραση αυτή ως παραδοχή ότι η Εναγόμενη 1 συναντήθηκε με τον Μιχαήλ. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την άποψη τους. Λανθασμένη μεν η ενέργεια της Εναγομένης 1, ίσως ήθελε να αποκαλυφθεί εννοώντας ότι αυτή ήθελε ο δικηγόρος να υποδειχθεί. Ότι επρόκειτο για «στημένη» μαρτυρία που προετοιμάστηκε για σκοπούς εντυπώσεων.
Η. Η Παραλαβή των Αντικειμένων από τον Κοινοτάρχη
Ο XXXXX Βαρθολομαίος (Μ.Ε.3) ήταν τον Σεπτέμβριο του 2011 ο κοινοτάρχης της ενορίας Καθολικής Λεμεσού.
Δύο με τρεις ημέρες μετά που έλαβε το διάταγμα και αφού επικοινώνησε με την Εναγόμενη 1 διευθέτησαν την επίσκεψη του και η Εναγόμενη του άνοιξε το κατάστημα με τα κλειδιά που κρατούσε. Ο χώρος βιντεογραφήθηκε (Τεκμ. 40). Ο Βαρθολομαίος περιέγραψε τον χώρο ως ακατάστατο και σκονισμένο, με «αντικείμενα μετακινημένα». Προέβηκε σε απογραφή των αντικειμένων που βρίσκονταν στο κατάστημα και κατάρτησε μακροσκελείς λίστες (Τεκμ. 37).
Από επιστολή του Βαρθολομαίου προς του δικηγόρους της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1 ημερ. 19.9.2011 (Τεκμ. 19), προκύπτει πως η μεταφορά θα άρχιζε την 26.9.2011. Η Ενάγουσα είχε με επιστολή του Νεοκλέους ημερ. 22.9.2011 (Τεκμ. 21) ζητήσει να αναβληθεί η μετακίνηση των αντικειμένων για τις 27.11.2011, όμως η Εναγόμενη 1 είχε ένσταση (βλ. Τεκμ. 22).
Υπήρχε ανάφερε ο Βαρθολομαίος και ένα κλειδωμένο δωμάτιο εντός του καταστήματος του οποίου η πόρτα είχε σπασμένο τζάμι. Η Εναγόμενη 1 του έδωσε το κλειδί για να το ανοίξει. Μέσα υπήρχε ένα μπαούλο και διαφόρων μεγεθών κουτιά που τα περισσότερα ήταν άδεια.
Αντεξεταζόμενος ο Βαρθολομαίος ανέφερε πως την ημέρα εκείνη η Εναγόμενη 1 δεν του έδωσε τα κλειδιά του δωματίου. Δεν θυμάται να του παραδόθηκαν από πρόσωπο εκ μέρους του Χριστοδούλου και δεν τον πλησίασε κάποιος άλλος εκτός από την Εναγόμενη 1. Νομίζει ότι εκείνη του τα έδωσε.
Στον Χριστοδούλου που ζήτησε να εισέλθει στο κατάστημα δεν επιτράπηκε η είσοδος. Η Εναγόμενη 1 μιλούσε στο κινητό και έλεγε ότι μιλούσε με τους δικηγόρους της που την συμβούλευαν ότι δεν του επιτρεπόταν να εισέλθει. Ο Βαρθολομαίος του μετέφερε την άρνηση της να τον αφήσει να μπει. Ο Χριστοδούλου έμεινε έξω εθελοντικά και ο Βαρθολομαίος προχώρησε στην καταμέτρηση στην απουσία του για να αποφευχθεί η φασαρία, παρά το ότι το διάταγμα (Τεκμ. 23) ανέφερνε «αμφότεροι οι διάδικοι να παρίστανται κατά την καταγραφή».
Ο Χριστοδούλου επιβεβαιώνει πως την 26.9.2011 που έγινε η καταγραφή των αντικειμένων δεν του επιτράπηκε από την Εναγόμενη 1 να εισέλθει στο υποστατικό.
Ο χώρος στο Ζύγι, όπου μεταφέρθηκαν τα αντικείμενα υποδείχθηκαν από τον Χριστοδουλίδη. Τον επιθεώρησε και τον έκρινε κατάλληλο. Τα αντικείμενα αποθηκεύτηκαν εκεί και σκεπάστηκαν με νάιλον. Ο Βαρθολομαίος σφράγισε την αποθήκη και την επισκεπτόταν μια φορά το μήνα και βεβαιωνόταν πως οι σφραγίδες του ήταν στη θέση τους.
Η θέση της Εναγόμενης 1 ήταν πως ο Χριστοδούλου δεν ήταν παρών. Ήρθε αργότερα και έφερε ένα κλειδί, χωρίς να ζητήσει να είναι παρών στην καταγραφή. Αρνείται ότι η ίδια ζήτησε από τον Βαρθολομαίο να μην του επιτρέψει να είναι παρών.
Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την ακρίβεια της επί μέρους θέσης της Εναγόμενης 1. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο ότι ο Χριστοδούλου δεν επέμενε να είναι παρών στην καταγραφή παραλείποντας το γεγονός πως αυτό ήταν αποτέλεσμα της δικής του στάσης να μην του επιτραπεί είσοδος.
Το Τεκμήριο 27 είναι δέσμη φωτογραφιών του εσωτερικού χώρου του υποστατικού όταν λειτουργούσε. Πάρθηκαν από τον Χριστοδούλου αρχές Ιουνίου 2011, όπως ο ίδιος ανάφερε. Δείχνουν ένα συγυρισμένο και καθαρό χώρο.
Πολύ διαφορετική είναι η εικόνα που παρουσιάζεται στο βίντεο που έλαβε ο Βαρθολομαίος. Η βιντεογράφηση έγινε λίγες ημέρες μετά την έκδοση του διατάγματος και η εικόνα που παρουσιάζεται και περιγράφηκε δεν μπορεί να είχε διαμορφωθεί μέσα στο μικρό χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τις 6.9.2011. Άλλωστε παραδεκτά το κατάστημα δεν ήταν σε λειτουργία από μήνες πριν. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το κατάστημα κατά την 6.9.2011 είχε την μορφή που έχει στο σχετικό βίντεο καθ’ όσον αφορά την τάξη και καθαριότητα.
Θ. Η Παράδοση των Αντικειμένων από τον Κοινοτάρχη
Ο XXXXX Κυριάκου (Μ.Ε.1) αντικατέστησε τον Δεκέμβριο του 2011 τον Βαρθολομαίο στη θέση του κοινοτάρχη της ενορίας Καθολικής Λεμεσού. Καθηκόντως ενήργησε στη βάση του διατάγματος που εκδόθηκε την 17.10.2013 (Τεκμ. 2).
Λαμβάνοντας τα κλειδιά της αποθήκης από τον προκάτοχο του, τον Βαρθολομαίο, μετέβηκε μαζί με τον Χριστοδούλου στο Ζύγι και ξεκλείδωσε την αποθήκη και του την παρέδωσε.
Ανάφερε ότι μέσα στην αποθήκη υπήρχαν πάρα πολλά έπιπλα που ήταν μεν σκεπασμένα αλλά υπήρχαν από πάνω περιττώματα περιστεριών που σε κάποια σημεία είχαν ύψος μέχρι και ένα μέτρο. Παρουσιάστηκαν επτά φωτογραφίες (Τεκμ. 1), έξι του εσωτερικού της αποθήκης. Φαίνονται διάφορα έπιπλα σκεπασμένα με νάιλον, πάνω στα οποία υπάρχουν περιττώματα πουλιών. Περιττώματα φαίνονται και πάνω σε αντικείμενα που προφανώς δεν ήταν καλά σκεπασμένα. Δεν πρόκειται για σωρούς περιττωμάτων, όπως κατά τρόπο υπερβολικό μαρτύρησαν ο Κυριάκου και ο Χριστοδούλου και για άλλη περίσταση, όπως αναφέρεται πιο κάτω, ο Αδάμου. Εφόσον οι φωτογραφίες λήφθηκαν για να επιδείξουν τις ακαθαρσίες αυτές, λογικά τεκμαίρεται ότι απεικονίζουν τα χειρότερα σημεία της αποθήκης.
Ο Χριστοδούλου υποστήριξε πως τα αντικείμενα στην αποθήκη στο Ζύγι είχαν καταστραφεί εξ’ ολοκλήρου ή δεν ήταν σε εμπορεύσιμη κατάσταση λόγω των περιττωμάτων των περιστεριών και ανάφερε πως θα μπορούσε να προσκομίσει και άλλες φωτογραφίες που να δείχνουν την καταστροφή που έγινε, αλλά καμία άλλη φωτογραφία δεν παρουσιάστηκε από την Ενάγουσα.
Ι. Οι Ισχυριζόμενες Ζημιές της Ενάγουσας
Σύμφωνα με την μαρτυρία του Χριστοδούλου το Τεκμήριο 26 είναι κατάσταση πελατών της Ενάγουσας οι οποίοι είχαν αντικείμενα που επρόκειτο να δημοπρατηθούν. Είναι η θέση του ότι όλα τα αντικείμενα των πελατών αυτών βρίσκονται στο κατάστημα. Αναγράφεται το όνομα του πελάτη, ακολουθεί ο αριθμός του, στην τρίτη στήλη η ελάχιστη τιμή που αυτός απαιτούσε για τα αντικείμενα του και στην τέταρτη στήλη το ποσό που θα κέρδιζε η Ενάγουσα εάν πραγματοποιείτο η πώληση στην ελάχιστη τιμή.
Όλοι είχαν συμβόλαια με την Ενάγουσα. Είναι το Τεκμήριο 24. Πρόκειται για μεγάλο όγκο. Αυτά εκτυπώθηκαν την 6.1.2012 από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της Ενάγουσας γιατί τα πρωτότυπα αποθηκεύτηκαν στην αποθήκη στο Ζύγι και είχαν, κατά τον Χριστοδούλου, καταστραφεί ή αλλοιωθεί. Το Τεκμήριο 25 είναι κατάσταση αντικειμένων που, σύμφωνα με τον Χριστοδούλου έχουν απωλεστεί. Ακολουθεί μεγάλη δέσμη των σχετικών συμβολαίων των πελατών με την Ενάγουσα. Κατά την θέση του, οι απώλειες αντικειμένων από το υποστατικό προκύπτουν από αντιπαραβολή των αντικειμένων που αναφέρονται στα συμβόλαια του Τεκμήριο 24 με τα αντικείμενα που ανήβρε ο κοινοτάρχης μέσα στο υποστατικό και κατέγραψε.
Είναι η θέση του Χριστοδούλου πως στο υποστατικό κατά την 6.9.2011 υπήρχαν αντικείμενα ελάχιστης αξίας €484.140, όπως επιζητούσαν να τα πωλήσουν οι ιδιοκτήτες τους. Εφόσον αυτά πωλούνταν, έστω στις ελάχιστες τιμές, η Ενάγουσα θα είχε κέρδος €145.395 (Τεκμ. 26). Τα αντικείμενα που απουσιάζουν και δεν ανήβρε για να καταγράψει ο κοινοτάρχης ήταν αξίας €312.141 (Τεκμ. 25).
Καταλογίζει στην Εναγόμενη 1 ότι τα οικειοποιήθηκε. Επίσης ότι οικειοποιήθηκε τον εξοπλισμό ασφάλειας και παρακολούθησης του καταστήματος ιδιοκτησίας της Ενάγουσας.
Κ. Οι Μαρτυρίες των Πελατών της Ενάγουσας
Η XXXXX Παστίδου (Μ.Ε.4), γιατρός, είχε πολλές συναλλαγές με την Ενάγουσα. Παρουσίασε έγγραφο ημερ. 9.2.2011 (Τεκμ. 41) που της εκδόθηκε από την Ενάγουσα σε σχέση με τρία αντικείμενα που της είχε παραδώσει για να πωληθούν με δημοπρασία. Αντίγραφο του Τεκμηρίου 41, με ημερ. 6.1.2012 και ανυπόγραφο (αρ. συμβολαίου 787) εμπεριέχεται στο Τεκμήριο 24. Την Παστίδου αφορά και το έγγραφο που φέρει αρ. συμβολαίου 88, ημερ. 26.11.2010 (μέρος του Τεκμ. 25) που αφορά κοσμήματα μεγάλης αξίας που επίσης είχε παραδώσει στην Ενάγουσα για να πωληθούν σε δημοπρασία. Ακριβώς γιατί ήταν μεγάλης αξίας είχε ζητήσει να φωτογραφηθούν. Η Παστίδου μαρτύρησε πως τα αντικείμενα της που αναφέρονται στα δύο έγγραφα δεν είχαν λάβει σειρά για να δημοπρατηθούν και αυτό το γνωρίζει γιατί παρακολουθούσε τους καταλόγους των αντικειμένων προς δημοπρασία που εξέδιδε η Ενάγουσα.
Ο XXXXX Αδάμου (Μ.Ε.5), ασφαλιστής, παρουσίασε έγγραφο ημερ. 10.7.2010 (Τεκμ. 43) που του εκδόθηκε από την Ενάγουσα σε σχέση με αντικείμενα που της είχε παραδώσει για να πωληθούν σε δημοπρασία. Αντίγραφο του Τεκμηρίου 43, με ημερ. 6.1.2012 και ανυπόγραφο (αρ. συμβολαίου 1444) εμπεριέχεται στο Τεκμήριο 24. Ο Αδάμου δεν γνωρίζει τι απέγιναν τα αντικείμενα του. Όταν η αποθήκη στο Ζύγι παραδόθηκε στην Ενάγουσα την επισκέφθηκε μαζί με τον Χριστοδούλου και έψαξε για τα αντικείμενα του. Δεν τα βρήκε. Ούτως ή άλλως, ανέφερε, η αποθήκη ήταν γεμάτη περιττώματα περιστεριών και θεωρεί ότι αν τα αντικείμενα του ήταν εκεί θα είχαν αχρηστευτεί και δεν θα ήθελε να τα πάρει πίσω. Αν δεν κάνει λάθος, ανέφερε, μέχρι τον Μάϊο με αρχές Ιουνίου τα αντικείμενα του ήταν μέσα στο κατάστημα της Ενάγουσας και είχαν παρουσιαστεί στη δημοπρασία που είχε γίνει αλλά δεν πωλήθηκαν.
Είναι άξιο απορίας γιατί δεν τα βρήκε. Αν δεν περιλαμβάνονταν στις καταστάσεις που ετοίμασε ο Βαρθολομαίος, τότε γιατί ο Χριστοδούλου τον οδήγησε στην αποθήκη;
Ο XXXXX Μοδέστου (Μ.Ε.6), εκπαιδευτικός, παρουσίασε έγγραφο ημερ. 18.11.2010 (Τεκμ. 44) που του εκδόθηκε από την Ενάγουσα σε σχέση με πίνακες που της είχε παραδώσει για να πωληθούν σε δημοπρασία. Αντίγραφο του Τεκμηρίου 44, με ημερ. 6.1.2012 και ανυπόγραφο (αρ. συμβολαίου 1149) εμπεριέχεται στο Τεκμήριο 24. Ζητούσε ΛΚ1500 για να τους πωλήσει. Τους είχε αγοράσει από το εξωτερικό σε πιο χαμηλή τιμή αλλά ο ίδιος του προσέδιδε την αξία αυτή. Τους πίνακες του τους είχε δει στο κατάστημα της Ενάγουσας όταν το επισκέφθηκε σε μια δημοπρασία αρχές Ιουνίου του 2011. Αναμένει την έκβαση της παρούσας αγωγής και κατά πόσο θα βρεθούν οι πίνακες του για να προβάλει τις απαιτήσεις του.
Η XXXXX Παρασκευά (Μ.Ε.7), υπάλληλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Τραχωνίου, παρουσίασε έγγραφο ημερ. 11.9.2015 (Τεκμ. 45) που της εκδόθηκε από την Ενάγουσα σε σχέση με έπιπλα που της είχε παραδώσει για να πωληθούν σε δημοπρασία. Αντίγραφο του Τεκμηρίου 45, με ημερ. 6.1.2012 και ανυπόγραφο (αρ. συμβολαίου 2042) εμπεριέχεται στο Τεκμήριο 47. Ένα από τα αντικείμενα της, ένα μπουφέ, είχε πωληθεί για €300, αλλά η Παρασκευά δεν πληρώθηκε από την Ενάγουσα. ΄Ηταν ανέφερε «πάνω στην φάση που φαίνεται ότι ξεκίνησαν τα πράγματα».
Η XXXXX Tschersich (M.E.8) παρουσίασε έγγραφο ημερ 24.8.2010 (Τεκμ. 46) που της εκδόθηκε από την Ενάγουσα σε σχέση με αντικείμενα που της είχε παραδώσει για να δημοπρατηθούν. Αντίγραφο του Τεκμηρίου 46, με ημερ 6.1.2012 και ανυπόγραφο (αρ. συμβολαίου 3318) εμπεριέχεται στο Τεκμήριο 24. Τα αντικείμενα αυτά δεν πρόλαβαν να δημοπρατηθούν. Η μάρτυρας τα είχε δει για τελευταία φορά την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου του 2011. Αρχές του Σεπτεμβρίου του 2011 οι ιδιοκτήτες της Ενάγουσας της είπαν ότι τα αντικείμενα της βρίσκονται σφραγισμένα σε μια αποθήκη στο Ζύγι.
Λ. Η Αξίωση για τα Αντικείμενα που Αποθηκεύτηκαν στο Ζύγι
Δεν μπορεί η Ενάγουσα να έχει οιανδήποτε απαίτηση σε σχέση με τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν από τον κοινοτάρχη. Η παραλαβή έγινε σε συμμόρφωση με το Δικαστικό διάταγμα που εξασφαλίστηκε μετά από αίτηση της ίδιας της Ενάγουσας, τα δε αντικείμενα παρέμειναν στην φύλαξη του κοινοτάρχη αποθηκευμένα σε αποθήκη που επιλέγηκε από την Ενάγουσα. Δεν είναι η θέση της Ενάγουσας ότι υπήρξε οιαδήποτε επέμβαση στην αποθήκη και η όποια ζημιά ή φθορά στα αντικείμενα ήταν το αποτέλεσμα της κατάστασης της ίδιας της αποθήκης.
Αλλά ούτε και συγκεκριμένη ζημιά έχει αποδειχθεί. Το Δικαστήριο απορρίπτει την μαρτυρία πως όλα είχαν καταστραφεί. Αντίθετα, δεδομένου πως τα αντικείμενα είχαν καλυφθεί με νάιλον μέρος τους πρέπει να παρέμεινε προστατευμένο. Σε κάθε περίπτωση και αν μπορούσε επί του προκειμένου να στοιχειοθετηθεί απαίτηση, η πλευρά της Ενάγουσας που θα είχε το αποδεικτικό βάρος όφειλε να τα εξετάσει ένα προς ένα και να πληροφορήσει το Δικαστήριο για το ποια είχαν καταστραφεί, ποια όχι και ποια ενδεχομένως μπορούσαν να επιδιορθωθούν.
Αντί τούτου η Ενάγουσα επέλεξε να προβάλει την θέση πως όλα καταστράφηκαν εκδηλώνοντας μια αδιαφορία που δεν συνάδει με την θέση ότι αντικείμενα αξίας είχαν εκεί αποθηκευτεί. Η προσέγγιση της Ενάγουσας, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει, συνάδει με σενάριο κατά το οποίο τα αντικείμενα αξίας είχαν απομακρυνθεί από την ίδια από το κατάστημα προηγουμένως.
Περαιτέρω, προκύπτει από την κατάσταση που ετοίμασε ο Βαρθολομαίος πως κάποια αντικείμενα συσκευάστηκαν σε κιβώτια και ήταν προφανώς προστατευμένα, ενώ παρατηρείται ότι περιγράφονται αντικείμενα που η λογική λέει ότι δεν μπορεί να έχουν καταστραφεί από περιττώματα περιστεριών (π.χ. νομίσματα, κουτάλια και πιρούνια, γλάστρες, κηροπήγια κ.λ.π.). Είναι άξιο απορίας αν ακόμη παραμένουν στην αποθήκη και αν δεν τα έχει παραλάβει η Ενάγουσα και συνεχίζει, ενώ βρίσκεται υπό εκκαθάριση να πληρώνει ενοίκιο και να κατέχει την αποθήκη 5 χρόνια μετά.
Μ. Η Ουσία της Υπόθεσης – Η Αξιοπιστία του Χριστοδούλου και της Εναγόμενης 1
Η ουσία της υπόθεσης επικεντρώνεται στην διαπίστωση του τι υπήρχε εντός του καταστήματος κατά τον χρόνο παράδοσης της κατοχής του από τον επιδότη προς τον αντιπρόσωπο της Ενάγουσας, το πρωί της 6.9.2011. Γιατί το τι παρέλαβε ο Βαρθολομαίος είναι αδιαμφισβήτητο και στην έκταση που οι καταστάσεις που δημιούργησε αφήνουν αμφιβολίες ή δεν περιγράφουν επαρκώς τα αντικείμενα θα μπορούσε, αν και δεν έγινε, να επιβεβαιωθεί με τον φυσικό έλεγχο των αντικειμένων που βρίσκονταν στην αποθήκη στο Ζύγι κατά την παράδοση της στον Χριστοδούλου για την Ενάγουσα.
Τα στοιχεία των Τεκμηρίων 26 και 24 και η αντιπαραβολή τους με το Τεκμήριο 37 και το αποτέλεσμα του Τεκμηρίου 25 δεν αποδεικνύουν την υπόθεση της Ενάγουσας. Ούτε οι μαρτυρίες των πελατών της. Αυτά θα βοηθούσαν στον καθορισμό των αντικειμένων που απωλέσθηκαν, εφόσον η μαρτυρία του Χριστοδούλου κρινόταν αξιόπιστη και το Δικαστήριο αποδεχόταν ότι τα αντικείμενα που περιγράφονται στις σχετικές καταστάσεις βρίσκονταν πράγματι εντός του καταστήματος το πρωί της 6.9.2011.
Κατά την αντεξέταση του Χριστοδούλου από την δικηγόρο της Δημοκρατίας του επισημάνθηκαν ασυμφωνίες στα έγγραφα που παρουσίασε προς απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας Σφάλματα και παραλήψεις θα μπορούσαν να διαπιστωθούν και στις καταστάσεις που θα υποστήριζαν μια ειλικρινή και δίκαια υπόθεση παρουσιαζόμενη κατά τρόπο έντιμο και ειλικρινή. Αλλού κρίνεται η έκβαση της αξίωσης.
Το γεγονός ότι ο Χριστοδούλου, όπως παραδέχθηκε ήταν πτωχεύσαντας (Τεκμ. 28), δεν σχετίζεται με την αξιοπιστία του ως μάρτυρας. Ούτε το ότι η Ενάγουσα εταιρεία είχε δικαστικές διαμάχες με άλλα πρόσωπα.
Ο Χριστοδούλου έκαμε πολύ φτωχή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Η εντύπωση που αποκόμισε το Δικαστήριο είναι ότι έχοντας παραλείψει ως διευθυντής της Ενάγουσας να λάβει τα δέοντα μέτρα για την εκκένωση του επίδικου καταστήματος, προκαλώντας την δυσφορία και ταλαιπωρία της Εναγομένης 1 επιδίωξε να εκμεταλλευτεί το περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων της ημερ. 6.9.2011 και επ’ αυτού να οικοδομήσει αξίωση της Ενάγουσας για αποζημιώσεις στην βάση ότι η Εναγόμενη 1 οικειοποιήθηκε αντικείμενα που ανήκουν στην Ενάγουσα ή για τα οποία αυτή είναι υπόλογη προς τρίτους.
Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται και απορρίπτει την θέση του Χριστοδούλου ότι η Εναγόμενη 1 ή και οι γονείς της επέτρεψαν σε οιανδήποτε άλλη οντότητα πλην της ενοικιάστριας εταιρείας Παλίμψηστον να κατέχει το υποστατικό. Αν μια άλλη εταιρεία επρόκειτο να ξοδέψει το ποσό που ανάφερε ο Χριστοδούλου για ανακαίνιση του υποστατικού αναμένεται πως θα επιζητούσε την κατοχύρωση της κατοχής του στην ίδια. Άλλωστε μεταξύ των εμπλεκομένων υπήρχαν διαφορές που κατέληξαν σε δικαστικές διαμάχες (βλ. Τεκμ. 29) που καθιστούσαν μάλλον αδύνατον να υπήρχε η οποιαδήποτε συναίνεση εκ μέρους των ιδιοκτητών.
Ο Χριστοδούλου χρησιμοποίησε την οξυδέρκεια του για να αντιμετωπίσει τα ερωτήματα που του υποβάλλονταν κατά την αντεξέταση και εκ πρώτης φαινόταν να ξεφεύγει παραπέμποντας σε λεπτομέρειες και επικαλούμενος αποδεικτικά στοιχεία που θα προσκόμιζε, χωρίς ποτέ να το πράξει. Ήταν έτοιμος να παρουσιάσει εξήγηση για ό,τι τον ρωτούσαν, με αναφορές που δεν θα μπορούσαν να ελεγχθούν. Υπέπεσε όμως σε ολισθήματα που επιβεβαίωσαν την αρνητική εικόνα που αποκόμισε το Δικαστήριο για την φιλαλήθεια του.
Παραπονέθηκε ότι η Εναγόμενη 1 οικειοποιήθηκε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της επιχείρησης της Ενάγουσας και όταν στο βίντεο του Βαρθολομαίου του επιδείχθηκαν δύο «πύργοι» ηλεκτρονικών υπολογιστών είπε πως είναι πελατών και πως θα έφερνε φωτογραφίες για να δείξει πως ήταν αριθμημένοι ως αντικείμενα προς πώληση. Δεν το έπραξε.
Όταν του υποβλήθηκε πως μικροαντικείμενα που επιδεικνύονται και δημοπράττονταν στις κρουαζιέρες ήταν από αυτά που υπήρχαν στο κατάστημα το αρνήθηκε. Είπε πως δεν είχαν έτσι δικαίωμα και πως αυτά που παρουσιάζονταν στις κρουαζιέρες ήταν αντικείμενα που η Ενάγουσα αγόραζε από πελάτες στην Αγγλία.
Στην προσπάθεια του ο Χριστοδούλου να παρουσιάσει την Ενάγουσα ως οικονομικά εύρωστη, με πρόδηλο στόχο να τεκμηριώσει την αξίωση για απώλεια κερδών ως αποτέλεσμα των επίδικων γεγονότων, ισχυρίστηκε πως ο λόγος που δεν καταβάλλονταν τα ενοίκια προς την Εναγόμενη 1 ήταν γιατί ήταν αγανακτισμένος από την συμπεριφορά της.
Η θέση δεν γίνεται αποδεκτή, δοθέντος μάλιστα ότι εναντίον της ενοικιάστριας του καταστήματος υπήρχαν δύο Δικαστικές αποφάσεις όπου επιδικάστηκαν χρηματικά ποσά υπέρ της Εναγομένης 1, στην αγωγή 244/2006 (Τεκμ. 29) και στην Αίτηση Ε98/2008.
Άλλωστε, όπως σημειώνεται πιο κάτω, μέχρι και την 29.8.2011 είχε συσσωρευτεί χρεωστικό υπόλοιπο για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα ύψους €3982,42 γεγονός που διαψεύδει την θέση περί καλής οικονομικής κατάστασης της Ενάγουσας. Περαιτέρω, σημειώνεται επί του ζητήματος το σκέλος της μαρτυρίας της Παρασκευά ότι η Ενάγουσα είχε πωλήσει ένα δικό της μπουφέ για €300 και δεν της απέδωσε το ποσό.
Ο Χριστοδούλου δεν είπε την αλήθεια και σε σχέση με το σύστημα συναγερμού του καταστήματος. Υποστήριξε πως το απέκοψε από τις πρίζες η Εναγόμενη 1 όταν ανέλαβε την κατοχή την 6.9.2011. Επέμενε κατά τρόπο απόλυτο και κατηγορηματικό ότι αυτό λειτουργούσε μέχρι τότε και ότι είχε λάβει τηλεφωνικό μήνυμα από την εταιρεία παροχής ασφάλειας για την παραβίαση.
Η XXXXX Ελευθερίου (Μ.Υ.1), γραφέας στην Διεύθυνση Προμήθειας, στο Τμήμα Τελικών Λογαριασμών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, παρουσίασε κατάσταση λογαριασμού ημερ. 15.5.2017 (Τεκμ. 55) καταδεικνύει ότι η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα διακόπηκε την 29.8.2011 γιατί η Ενάγουσα όφειλε €3.982,42 (Τεκμ. 56).
Όπως ο Χριστοδούλου μαρτύρησε για το σύστημα, «η ισχύς δυνατότητας του είναι 24 ώρες» και επομένως δεν μπορούσε να λειτουργεί την 6.9.2011. Ήταν συνεπώς ψεύδος του Χριστοδούλου ότι έλαβε μήνυμα από την εταιρεία παροχής ασφάλειας. Κακόπιστα επεδίωξε να αποδώσει ευθύνη στην Εναγόμενη 1 σε σχέση με το σύστημα ασφάλειας του καταστήματος.
Η Εναγόμενη 1 έκανε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας και το Δικαστήριο έχει πεισθεί ότι αυτή δεν μετακίνησε ούτε έδωσε εντολή να μετακινηθούν οιαδήποτε αντικείμενα από το κατάστημα. Η Εναγόμενη 1 φάνηκε να διακατέχεται από συναισθήματα αγανάκτησης από τους διευθύνοντες την Ενάγουσα και την Παλίμψηστον, όμως τα συναισθήματα της που ενδεχομένως και δικαιολογημένα και που την οδήγησαν σε λανθασμένες κινήσεις και επιλογές δεν κρίνονται ότι έχουν παραβλάψει την αξιοπιστία της.
Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου πως κατά την παράδοση του καταστήματος στον εκπρόσωπο της Εναγομένης 1 την 6.9.2011 δεν υπήρχαν σε αυτό οιαδήποτε αντικείμενα που δεν βρίσκονταν εκεί και δεν παραλήφθηκαν από τον κοινοτάρχη. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι κανένα αντικείμενο, πέραν από κάποιες ακαθαρσίες, δεν απομάκρυνε η Εναγόμενη 1.
Κατά την περίοδο λειτουργίας του καταστήματος φαίνεται πως εκεί βρίσκονταν περισσότερα αντικείμενα. Τουλάχιστον υπήρχαν και μικρά αντικείμενα αξίας που φυλάσσονταν στα κουτιά που ο κοινοτάρχης διαπίστωσε άδεια στο μικρό δωμάτιο. Δεν απαιτείται να πιθανολογήσει η να εικάσει το Δικαστήριο εάν αυτά απομακρύνθηκαν από την ίδια την Ενάγουσα ή εάν δημοπρατήθηκαν κατά τις κρουαζιέρες ή εάν κλάπηκαν από τρίτους. Για σκοπούς κρίσης της αγωγής αρκεί η διαπίστωση πως δεν μετακινήθηκε οτιδήποτε από την Εναγόμενη 1 ή κατ’ εντολή της κατά την περίοδο από τη στιγμή που αυτή ανέλαβε την κατοχή του καταστήματος την 6.9.2011 μέχρι και την μετακίνηση των αντικειμένων από τον κοινοτάρχη.
Ν. Οικειοποίηση από την Εναγόμενη 1
Η δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 1 ότι τα αντικείμενα της παραδόθηκαν από τον επιδότη δεν έχει υποστηριχθεί με μαρτυρία εκ μέρους της. Αντίθετα, η μόνη επί του προκειμένου μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε και γίνεται αποδεκτή, είναι αυτή του Παναγή που ανάφερε ότι παραδίδοντας την κατοχή του καταστήματος στην Εναγομένη 1 εγκατέλειψε τα αντικείμενα που ήταν μέσα σε αυτό.
Η φυσική κατοχή τους περιέπεσε στην Εναγόμενη 1, όμως αυτή κανένα αστικό αδίκημα δεν είχε, μέχρι τότε, διαπράξει αφού απλά αποδέχτηκε ως όφειλε την κατοχή του καταστήματος της, όπως προνοείτο να γίνει με το ένταλμα ανάκτησης κατοχής του.
Διέπραξε ωστόσο το αδίκημα της παράνομης κατακράτησης όταν με την επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 6.9.2011 (Τεκμ. 13) αρνήθηκε να παραδώσει τα αντικείμενα που βρίσκονταν μέσα στο κατάστημα στην Ενάγουσα.
Η Ενάγουσα είχε δικαίωμα άμεσης κατοχής των αντικειμένων που ήταν ιδιοκτησία τρίτων προσώπων γιατί τα πρόσωπα αυτά της είχαν εμπιστευθεί τα αντικείμενα τους για να τα κατέχει και η Ενάγουσα τα κατείχε νόμιμα.
Το άρθρο 37(1) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, προνοεί ότι «παράνομη κατακράτηση πράγματος συνίσταται στην παράνομη κατακράτηση κινητής ιδιοκτησίας από οποιοδήποτε πρόσωπο που δικαιούται στην άμεση κατοχή της». Η επιβολή όρων για την διάθεση της κινητής ιδιοκτησίας στο πρόσωπο που δικαιούται στην άμεση κατοχή της τεκμηριώνει την παράνομη κατακράτηση. Η απαίτηση της Εναγόμενης 1 για πληρωμή του οφειλόμενου από την Παλίμψηστον ποσού για την διάθεση των αντικειμένων στην Ενάγουσα στοιχειοθετεί την παράνομη κατακράτηση.
Η κατακράτηση θα ήταν νόμιμη μόνο εάν ο Δικαστικός επιδότης είχε κατάσχει τα αντικείμενα και παραδώσει αυτά στην Εναγόμενη 1, κάτι που ουδέποτε έγινε.
Η παράνομη κατακράτηση τερματίστηκε όταν η κατοχή και φύλαξη των αντικειμένων ρυθμίστηκε με το Δικαστικό διάταγμα της 8.9.2011. Δεν έχει σημασία ότι ο κοινοτάρχης αργοπόρησε στην εφαρμογή του. Τα αντικείμενα ήταν από 8.9.2011 στην διάθεση του και η Εναγόμενη 1 είχε δυνάμει του διατάγματος υποχρέωση να τα παραδώσει σε αυτόν και όχι στην Ενάγουσα. Επομένως εφόσον από 8.9.2011 ο κοινοτάρχης και όχι η Ενάγουσα δικαιούτο στην άμεση κατοχή τους δεν στοιχειοθετείται το αστικό αδίκημα της παράνομης κατακράτησης μετά την 8.9.2011.
Η Ενάγουσα στερήθηκε των αντικειμένων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, πέραν των δύο χρόνων μέχρι 17.10.2013, ωστόσο, αυτό δεν ήταν το αποτέλεσμα παράνομης κατακράτησης αλλά του διατάγματος της 8.9.2011 που η ίδια επεδίωξε. Το ότι η Εναγόμενη 1 επέμενε με την Ανταπαίτηση της σε αξίωση επί των αντικειμένων, που ήταν αστήρικτη και σε κάθε περίπτωση απέσυρε, δεν τεκμηριώνει το αστικό αδίκημα.
Δεδομένης της διάθεσης των αντικειμένων στην Ενάγουσα με το διάταγμα ημερ. 17.10.2013, ό,τι παραμένει είναι η επιδίκαση αποζημίωσης για την περίοδο από 6.9.2011 μέχρι 8.9.2011. Οι αποζημιώσεις αυτές, δεδομένου του μικρού χρονικού διαστήματος της κατακράτησης, δεν μπορεί να είναι παρά ονομαστικές. Έχουν όμως την σημασία τους σε σχέση με τα έξοδα στην Απαίτηση.
Η Ενάγουσα αξιώνει και παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία (βλ. Μαρία Ξενοφώντος v. Taker Sayed Rajab. ECLI:CY:AD:2014:A892, Πολ. Εφ. Αρ. 169/2010, ημερ. 26.11.2014) όπου αναφέρεται ότι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις επιδικάζονται εκεί όπου η διαγωγή του εναγομένου είναι τόσο αξιόμεμπτη ώστε να αρμόζει η επιβολή τιμωρίας από Πολιτικό Δικαστήριο.
Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την συμπεριφορά τόσο της Εναγόμενης 1 όσο και της Ενάγουσας, τις περιβάλλουσες συνθήκες κάτω από τις οποίες τα αντικείμενα περιέπεσαν στη φυσική κατοχή της Εναγόμενης 1 και το μικρό χρονικό διάστημα για το οποίο συνέχισε η διάπραξη του αρχικού αδικήματος κρίνει πως δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για τον επιδικασμό παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων.
Επιδικάζονται ονομαστικές αποζημιώσεις €100.
Ξ. Η Ευθύνη του Επιδότη
Είναι γεγονός πως στην ένορκη δήλωση του επιδότη Παναγή, που υποστήριζε την αίτηση για την έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής του καταστήματος, δεν αναφερόταν ότι σε αυτό υπήρχε κινητή περιουσία και συνεπώς ούτε πως αυτή δεν ανήκε στην καθ’ ης η αίτηση Παλίμψηστον αλλά στην Ενάγουσα. Όμως, αυτό δεν επηρέασε την εκτέλεση του εντάλματος, αφού η κινητή περιουσία δεν κατασχέθηκε ως κινητή περιουσία της Παλίμψηστον για να πωληθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους της, ενώ το ένταλμα προνοούσε να γίνει για κινητή περιουσία που της ανήκε.
Η Δ.43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που αφορά στα εντάλματα ανάκτησης κατοχής, δεν εμπεριέχει πρόνοια για το τι συμβαίνει με τα αντικείμενα που ανευρίσκονται μέσα στο υποστατικό που αφορά το ένταλμα. Τεκμαίρεται ότι ανήκουν στον κάτοχο του υποστατικού, τον εκάστοτε καθ’ ου η αίτηση. Γι’ αυτό και υπάρχει πρόνοια στον θεσμό 2 ότι δεν δίδεται άδεια για έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής, εκτός εάν όλα τα πρόσωπα που έχουν πραγματική κατοχή όλου ή μέρους του ακίνητου έχουν ειδοποιηθεί, ώστε να μπορούν να αποταθούν στο Δικαστήριο για θεραπεία. Με αυτή την ειδοποίηση γνωρίζει πλέον ο κάτοχος, που μπορεί να διατηρεί κινητή περιουσία μέσα στο ακίνητο, για το ένταλμα οπόταν, έχει την δυνατότητα να την παραλάβει πριν την εκτέλεση του εντάλματος.
Οι υποχρεώσεις του επιδότη που επικαλείται η Ενάγουσα δεν προνοούνται στην Διαταγή που έχει εφαρμογή. Οι πρόνοιες της Δ.44, θ.8(1) αφορούν στην εκτέλεση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας και σε κινητή περιουσία που κατασχέθηκε αλλά δεν παρέχεται η δυνατότητα άμεσης μετακίνησης της. Το ίδιο και η Δ.44, θ.12. Αφορά και αυτή σε περιουσία που κατασχέθηκε.
Η Ενάγουσα ειδοποιήθηκε δεόντως πριν την έκδοση του διατάγματος. Άλλωστε προς τούτο ικανοποιήθηκε το Δικαστήριο που εξέδωσε το ένταλμα. Η Ενάγουσα δεν μερίμνησε για την προστασία της κινητής της περιουσίας και τρίτων που είχε υπό την φύλαξη της και δεν μπορεί με την δική της αμέλεια και ασυνέπεια να επιφορτίζει με επιπλέον καθήκοντα τον επιδότη που εκτέλεσε το ένταλμα.
Ο. Κατάληξη
Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης 1 για το ποσό των €100 με νόμιμο τόκο και έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Υπενθυμίζεται ότι η Ανταπαίτηση έχει ήδη απορριφθεί με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης 1 την 28.3.2017.
Η αξίωση εναντίον του Εναγομένου 2 απορρίπτεται με έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) ……………………………… Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
/ΞΠ, ΟΡ
Subject: Civil / Other Actions / Final
Αναφορά: Οικειοποίηση Κινητής Περιουσίας