ECLI:CY:EDLEM:2021:A218
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης - Έφεσης 98/2017
Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965, όπως τροποποιήθηκε από το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015
-και-
Αναφορικά με την Αίτηση της CAC CORAL LIMITED ως αντικαστάτης/υποκαταστάτης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
Εφεσείοντες
-και-
1. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λεμεσού
2. XXXXX Cheparev
3. Εργοληπτική Εταιρεία Νίκος Τηλεμάχου Λτδ
Εφεσίβλητοι
---------------------------------
Αίτηση Εφεσίβλητου 2 ημερ. 11.12.2020 για αντεξέταση
Ημερ.: 12.7.2021
Για Εφεσίβλητο 2 – Αιτητή: Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC
Για Εφεσείοντες – Καθ’ ων η Αίτηση: Chrysses Demetriades & Co LLC
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Στις 24.3.2017 οι Εφεσείοντες καταχώρησαν την παρούσα Έφεση με την οποία αιτούνται την έκδοση αριθμού Διαταγμάτων που σχετίζονται με την ακύρωση και/ή παραμερισμό της Απόφασης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ημερ. 1.3.2017 για μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στον Εφεσίβλητο 2 και την εξάλειψη των εμπράγματων βαρών που είναι εγγεγραμμένα επί αυτού προς όφελος των Εφεσειόντων. Η Έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Μιχαηλίδη ημερ. 24.3.2017.
Ο Εφεσίβλητος 2 καταχώρισε Ένσταση στις 13.3.2018. Στις 23.10.2018 και 19.3.2019 καταχωρίστηκε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση από τον XXXXX Μιχαηλίδη προς υποστήριξη της Έφεσης ημερ. 24.3.2017. Ακολούθως, ο Εφεσίβλητος 2 (στο εξής ο Αιτητής) προχώρησε με την καταχώριση της παρούσας Αίτησης με την οποία αιτείται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει την παρουσία του XXXX Μιχαηλίδη ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να αντεξεταστεί επί του περιεχομένου συγκεκριμένων παραγράφων των Ενόρκων Δηλώσεων του ημερ. 24.3.2017, 23.10.2018 και 19.3.2019.
Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Αντιγόνης Αριστείδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή, ημερ. 11.12.2020. Ισχυρίζεται ότι στην εν λόγω συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση των Εφεσείοντων (στο εξής οι Καθ’ ων η Αίτηση) περιέχονται παραπλανητικοί ισχυρισμοί, ισχυρισμοί που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή αμφισβητούνται από τον Αιτητή και οι οποίοι ενδεχομένως να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου και την έκβαση της υπόθεσης. Συνεπώς είναι ανάγκη να διασαφηνιστούν οι εν λόγω ισχυρισμοί και αντικρουστούν με την αντεξέταση του XXXXX Μιχαηλίδη, ώστε να εξακριβωθεί η πραγματική και αληθινή εικόνα των γεγονότων. Ειδικότερα, είναι αναγκαίο να αντικρουστούν οι ακόλουθοι ισχυρισμοί του Μ. Μιχαηλίδη:
(α) Ότι ο Αιτητής συμφώνησε όπως καταβάλει στους Καθ’ ων η Αίτηση το ποσό των Λ.Κ.70.000 (€119.602,10) το οποίο θα ήταν πληρωτέο με μηνιαίες δόσεις των Λ.Κ.3.000 πλέον τόκο.
(β) Ότι ο Αιτητής με την καταβολή του ποσού των Λ.Κ.69.000 δεν έχει εξοφλήσει το τίμημα πώλησης της επίδικης κατοικίας που αγόρασε από την εργοληπτική εταιρεία και δεν έχει εκπληρώσει όλες τις συμβατικές του υποχρεώσεις.
(γ) Ότι καμιά συμφωνία δεν συνάφθηκε μεταξύ του Αιτητή και των Καθ’ ων η Αίτηση αναφορικά με την εξόφληση του ποσού που τους όφειλε η εργοληπτική εταιρεία και το οποίο εξασφαλιζόταν με τις δύο επίδικες υποθήκες.
(δ) Ότι παραμένει υπόλοιπο το ποσό των €7.970,80 πλέον τόκοι, δηλαδή συνολικά €35.192,23(Λ.Κ.20.597,10).
(ε) Ότι οι οφειλές των Εφεσίβλητων 3 προς τους Καθ’ ων η Αίτηση που εξασφαλίζονται με τις υποθήκες Υ6287/96 και Υ220/97 δεν έχουν εξοφληθεί.
(στ) Ότι οι Εφεσίβλητοι 3 σύναψαν με τους Καθ’ ων η Αίτηση συμφωνία εκχώρησης με την οποία εκχώρησαν στους Καθ’ ων η Αίτηση κάθε ποσό το οποίο είχε καταστεί ή ενδέχεται να καταστεί πληρωτέο από τον Αιτητή δυνάμει του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 22.9.1997 και ότι ο Αιτητής συμφώνησε με αυτή την εκχώρηση.
(ζ) Ότι πλήττονται ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα και δικαιώματα των Καθ’ ων η Αίτηση τα οποία είχε εξασφαλίσει με τις επίδικες επιβαρύνσεις.
Σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, θα επηρεαστούν δυσμενώς τα συμφέροντα του Αιτητή.
Οι Καθ’ ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 17.2.2021 Ένσταση η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Μαρίας Πίττα, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ’ ων η Αίτηση, ημερ. 17.2.2021. Ισχυρίζεται ότι η Έφεση και η Ένσταση, ως και οι ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, αποτελούν τις έγγραφες προτάσεις και η Δ.48 θ.4(2) δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής, αφού εφαρμόζεται μόνο σε ενδιάμεσες αιτήσεις. Ισχυρίζεται επίσης ότι τόσο ο Αιτητής, όσο και οι Καθ’ ων η Αίτηση έχουν παραθέσει όλη τη μαρτυρία τους με ένορκες δηλώσεις στις οποίες αναφέρονται ξεκάθαρα τα γεγονότα που υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει βάσιμους λόγους για τους οποίους η παρούσα υπόθεση εντάσσεται στις εξαιρετικές περιπτώσεις. Η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος δεν θα εξυπηρετήσει τη διαδικασία, ούτε και το συμφέρον της δικαιοσύνης, εφόσον όλα τα γεγονότα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και κανένα σημείο χρήζει αντεξέτασης. Όλοι οι ισχυρισμοί του Αιτητή έχουν απαντηθεί με τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις των Καθ’ ων η Αίτηση, στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται παραπλανητικοί ισχυρισμοί. Αναφέρει ότι οι παρ. 15 – 23 της Ένορκης Δήλωσης ημερ. 24.3.2017, αφορούν νομικά σημεία, για τα οποία ο ενόρκως δηλών δεν είναι σε θέση να αντεξεταστεί και αυτά θα αναλυθούν στην γραπτή αγόρευση των δικηγόρων των Καθ’ ων η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι η ουσιαστική διαφορά που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, είναι το θέμα της αντισυνταγματικότητας των άρ. 44ΙΗ – 44ΚΖ του Ν.9/1965. Εάν το Δικαστήριο εξετάσει κατά πόσο ο Αιτητής εξόφλησε το εξ αποφάσεως χρέος ή αν συνάφθηκε συμφωνία μεταξύ του Αιτητή και των Καθ’ ων η Αίτηση, τότε το Δικαστήριο θα επέλθει στην εξέταση ζητημάτων που ο Αιτητής ταυτόχρονα έχει εγείρει στην Αγωγή 1415/15 στην οποία επιζητούνται ίδιες θεραπείες. Με την Ένορκη Δήλωση ημερ. 24.3.2017 και τις συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις οι Καθ’ ων η Αίτηση επιβεβαιώνουν ότι ο Αιτητής κατέβαλε ΛΚ69.000 προς τους Καθ’ ων η Αίτηση αλλά παραμένει χρεωστικό υπόλοιπο, όπως φαίνεται στη σχετική κατάσταση (Τεκμ.2) στην συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 19.3.2019. Όλα τα θέματα της Ένστασης του Αιτητή, έχουν απαντηθεί με τις συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις των Καθ’ ων η Αίτηση.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις.
Είναι νομολογημένο ότι η άδεια για αντεξέταση εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση τη φύση και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και σπάνια δίδεται. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου (2008) 1(Α) ΑΑΔ, 280:
«Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (Δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).»
Επίσης σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κούπα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α, Πολ. Έφεση 312/10, ημερ. 17.7.14:
«Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αρ.1) (2004) 1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων.»
Το ακόλουθο αποτέλεσμα από την απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1) (2004) (1Γ) ΑΑΔ, 1660, είναι σχετικό.
«1. Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον Θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση των κριτηρίων για τα οποία χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα κρατούντα στην Αγγλία. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
2. Η αίτηση για αντεξέταση ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει καταδειχθεί ότι η υπόθεση μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων.»
Αποτελεί εισήγηση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι στην συγκεκριμένη υπόθεση δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.48 θ.4(2) η οποία εφαρμόζεται μόνο στις Ενδιάμεσες Αιτήσεις και όχι σε Εναρκτήρια διαδικασία, όπως η παρούσα. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η δυνατότητα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα σε διαδικασία Έφεσης όπως η παρούσα, ρυθμίζεται από τον Κανονισμό 10(3) του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμού του 1956, ο οποίος ορίζει ως ακολούθως:
«10(3) Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.»
Συνεπώς η εν λόγω εισήγηση δεν γίνεται αποδεικτή και απορρίπτεται.
Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων και κρίνω ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει εντός των εξαιρετικών περιστάσεων που επιτρέπουν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Τούτο γιατί πρόκειται για Έφεση, δηλαδή Εναρκτήρια διαδικασία που καταχωρίστηκε δυνάμει των προνοιών του άρθρου 80 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224, στα πλαίσια της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία που τέθηκε και από τις δύο πλευρές υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και να προβεί σε σχετικά ευρήματα. Αφ’ ης στιγμής ο Αιτητής αμφισβητεί τους ισχυρισμούς των Καθ’ ων η Αίτηση που περιλαμβάνονται στις ένορκες δηλώσεις ημερ. 24.3.2017, 23.10.2018 και 19.3.2019 και ειδικότερα στις παραγράφους που προσδιορίζονται στην Αίτηση και αφορούν τα συγκεκριμένα γεγονότα που αναφέρονται στην παρ.10(α – ζ) της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση (ως ανωτέρω), κρίνω ότι το αιτούμενο Διάταγμα είναι αναγκαίο ώστε αυτά να αποκρυσταλλωθούν και διασαφηνιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ’ ων η Αίτηση ότι πρωτίστως το Δικαστήριο στα πλαίσια της Έφεσης καλείται να αποφασίσει το θέμα της αντισυνταγματικότητας των σχετικών διατάξεων, δεν μπορεί να λειτουργήσει προς την κατεύθυνση μη έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, αφού ζητήματα αντισυνταγματικότητας θα πρέπει να αποφασίζονται επί συγκεκριμένων και αποκρυσταλλωμένων γεγονότων και όχι κατά τρόπο γενικό και αόριστο.
Τέλος, η θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ’ ων η Αίτηση ότι σε περίπτωση που επιτραπεί η αντεξέταση, το Δικαστήριο θα κληθεί να εξετάσει ουσιαστικά ζητήματα τα οποία εγείρει ο Αιτητής παράλληλα στα πλαίσια της Αγωγής 1415/15, στην οποία επιδιώκει τις ίδιες θεραπείες κατά τρόπο καταχρηστικό και ανεπίτρεπτο, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η φύση και τα επίδικα ζητήματα της παρούσας διαδικασίας απαιτούν την αποσαφήνιση των πραγματικών γεγονότων που την περιβάλλουν. Τα σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ουδόλως είναι δεσμευτικά για τη διαδικασία της Αγωγής 1415/15, η ύπαρξη της οποίας κρίνω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει κώλυμα στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, το οποίο κρίνεται ως επάναγκες για την εκδίκαση της παρούσας Έφεσης και την αποκρυστάλλωση των πραγματικών γεγονότων της.
Συνακόλουθα, εκδίδεται Διάταγμα ως η παρ.(Α) της Αίτησης. Ο Μιχάλης Μιχαηλίδης διατάσσεται να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο στις 26.11.2021, η ώρα 10.30 π.μ., ημερομηνία κατά την οποία η Έφεση ορίζεται για ακρόαση, ως και σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία κριθεί απαραίτητη, ώστε να ολοκληρωθεί η αντεξέταση του επί των Ενόρκων Δηλώσεων του, ως η παρ.Α (1, 2 και 3) της Αίτησης.
Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος του Αιτητή και εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Έφεσης.
(Υπ.)……………………………………
Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής