ECLI:CY:EDLEM:2022:A154
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 625/21
Μεταξύ:
1. Η. Π.
2. Γ. Η. Π.
Εναγόντων
και
1. Σ. Ν.
2. Ν. Α.
Εναγομένων
και
1. Ο. Π.
2. Ο. Π., ανήλικοι
δια του πατέρα τους και φυσικού κηδεμόνα ή αντιπρόσωπου
τους Η. Π.
Ενδιαφερομένων και/ή Αναγκαίων Διαδίκων
--------------------
Αίτηση ημερ. 9.7.21 για διαγραφή
Ημερομηνία: 09.06.2022
Για Ενάγοντες – Αιτητές: κ. A. Σωφρονίου για Σωφρόνιος Σωφρονίου και Αυγουστίνος Σωφρονίου
Για Εναγόμενους 1 και 2 – Καθ’ ων η αίτηση: κ. Χ. Ιωάννου για Χ. Π. Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε.
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την υπό κρίση αίτηση αξιώνεται η διαγραφή ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 13(β) της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Συγκεκριμένα, ζητείται η διαγραφή των ακόλουθων ισχυρισμών:
«Στην Ποινική υπόθεση που αντιμετώπισε η Εναγόμενη 1 απαλλάχθηκε των κατηγοριών μεταξύ άλλων και για το λόγο ότι ο Ενάγοντας 1 κρίθηκε αναξιόπιστος ενώ για την ποινική υπόθεση εναντίον του Ενάγοντα 1 εκδόθηκε καταδικαστική απόφαση εναντίον του. Η Εναγόμενη 1 επιφυλάσσει το δικαίωμα της να παρουσιάσει τις αποφάσεις κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης.»
Οι Ενάγοντες (στο εξής «Αιτητές») με την επίδικη αίτηση (η οποία δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση) υποστηρίζουν ότι οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί είναι αχρείαστοι, άσχετοι, σκανδαλώδεις και ενοχλητικοί. Περαιτέρω, προκαλούν αμηχανία και τείνουν να περιπλέξουν τη διαδικασία και/ή να προκαλέσουν δυσμενείς εντυπώσεις για το πρόσωπο του Αιτητή 1. Επιπρόσθετα, η καταδικαστική απόφαση για την οποία γίνεται λόγος στην επίμαχη παράγραφο εκδόθηκε μετά από ακρόαση της ποινικής υπόθεσης και όχι κατόπιν παραδοχής του Αιτητή 1.
Οι Εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής «Καθ’ ων η αίτηση») καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην οποία εγείρουν 10 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψισθούν στα ακόλουθα σημεία:
· Η αίτηση στερείται νομικού και πραγματικού υποβάθρου.
· Έγκριση της υπό κρίση αίτησης, θα προκαλέσει αδικία στους Καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι θα στερηθούν του δικαιώματος τους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση γεγονότα.
· Τυχόν άρνηση παρουσίασης της καταδικαστικής απόφασης, θα είναι ενάντια στη δημόσια πολιτική και λογική.
Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση δικηγόρου, ο οποίος εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ’ ων η αίτηση. Σε αυτή αναφέρεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι η επίμαχη παράγραφος της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τίθεται ως υπόβαθρο για να προσκομιστεί στη συνέχεια μαρτυρία που θα καταδείξει τις κακές σχέσεις μεταξύ των διαδίκων, στοιχείο που θα επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου ως προς το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που θα διορίσει ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιώσασας.
Η υπό κρίση αίτηση δεν προσφέρεται για να αποφασισθεί στο παρόν στάδιο η αποδεκτότητα της μαρτυρίας που θα παρουσιάσουν οι Καθ’ ων η αίτηση. Σε κάθε περίπτωση η καταδικαστική απόφαση, για την οποία γίνεται αναφορά στην επίμαχη παράγραφο, είναι σχετική ως προς τις σχέσεις των διαδίκων.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου αυτό κριθεί σκόπιμο.
Νομική πτυχή
Η υπό κρίση εδράζεται επί της Δ.19 θ.26, η οποία έχει ως ακολούθως (σε ελληνική μετάφραση):
«Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ’ οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.»
Στην υπόθεση Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Abdallah κ.ά. (2013) 1Β Α.Α.Δ8 1520, λέχθηκε ότι η εξουσία διαγραφής, δυνάμει της Δ.19 θ.26 είναι διακριτικής μορφής και ταυτόχρονα πλατιά. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα:
«Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από τις πιο πάνω Διαταγές είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1) (2000) 1 Α.Α.Δ. 16, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 23)
«Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα της εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, όπως όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό της χαρακτήρα.»
Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις.»
Περαιτέρω, στην υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου (2012) 1 ΑΑΔ 1846 , το Ανώτατο Δικαστήριο αντιμετωπίζοντας αίτηση για διαγραφή άσχετων, αχρείαστων και σκανδαλωδών ισχυρισμών, ανέτρεξε στους κανόνες σύνταξης των δικογράφων επισημαίνοντας τα ακόλουθα:
«Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ' αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση (βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (1996) 1(Α) Α.Α.Δ. 530, Γεωργίου Καψού (1997) 1(Α) Α.Α.Δ. 164 και Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη (1997) 1(Β) Α.Α.Δ. 685..»
Συμπεράσματα
Αυτό το οποίο, κατά την κρίση μου, προβάλλει ως πρωταρχικής σημασίας για να διαπιστωθεί το βάσιμο του παραπόνου των Αιτητών, είναι το κατά πόσο οι επίμαχοι ισχυρισμοί είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής. Προς αυτόν τον σκοπό κρίνεται χρήσιμη μία σύντομη αναφορά στα δικόγραφα.
Οι Αιτητές καταχώρησαν ειδοποίηση ανακοπής (caveat) παραχώρησης παραχωρητηρίου σε σχέση με την αίτηση που καταχώρησαν οι Καθ’ ων η αίτηση με την οποία ζητούσαν να τους χορηγηθούν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας της αποβιώσασας. Η αποβιώσασα ήταν θυγατέρα του Αιτητή 1 από τον πρώτο γάμο του και αμφιθαλής αδελφή του Αιτητή 2. Περαιτέρω, ήταν ετεροθαλής αδελφή των ενδιαφερόμενων προσώπων, τα οποία είναι τέκνα του Αιτητή 1 και της Καθ’ ης η αίτηση 1. Η Καθ’ ης η αίτηση 1 είναι πρώην σύζυγος του Αιτητή 1 και ο Καθ’ ου η αίτηση 2 είναι δικηγόρος. Οι Αιτητές ισχυρίζονται, ότι δεν θα πρέπει να δοθούν έγγραφα διαχείρισης στους Καθ’ ων η αίτηση, καθώς αυτοί δεν είναι κληρονόμοι της αποβιώσασας. Περαιτέρω, ισχυρίζονται, ότι η Καθ’ ης η αίτηση επέδειξε τόσο προς την αποβιώσασα, όσο και προς τον Αιτητή 2, αλλά και ενός εκ των τέκνων της ανάρμοστη συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να καταχωρηθούν και να εκκρεμούν προς εκδίκαση ποινικές υποθέσεις εις βάρος της. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται, ότι η αίτηση διαχείρισης καταχωρήθηκε δόλια και προς εξυπηρέτηση αλλότριων κινήτρων και ζητούν την απόρριψη της.
Οι Καθ’ ων η αίτηση, από τη δική τους πλευρά, ισχυρίζονται, ότι οι ποινικές υποθέσεις που καταχωρήθηκαν εις βάρος της Καθ’ ης η αίτηση 1 είναι αποτέλεσμα της χειραγώγησης της αποβιώσασας, του Αιτητή 2 και ενός εκ των τέκνων της από τον Αιτητή 1. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ποινικές υποθέσεις που αφορούν τις σχέσεις της με τον Αιτητή 1 έχουν διεκπεραιωθεί υπέρ της, ενώ στην ποινική υπόθεση που αντιμετώπιζε ο Αιτητής 1 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του. Αποτελεί, ισχυρισμό της Καθ’ ης η αίτηση 1, ότι μετά τη διάσταση με τον Αιτητή 1, ο τελευταίος την αντιμετωπίζει με εκδικητικότητα. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, ότι οι σχέσεις τους κατέρρευσαν και/ή οδηγήθηκαν σε εχθρότητα. Η Καθ’ ης η αίτηση 1 δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί από τη διαχείριση της περιουσίας της αποβιώσασας, καθώς είναι μητέρα των ανήλικων ενδιαφερόμενων προσώπων που είναι κληρονόμοι της αποβιώσασας και επιθυμεί να διασφαλίσει ότι δεν θα προκληθεί αδικία εις βάρος τους. Ως εκ των ανωτέρω ζητά απόρριψη της αγωγής και διάταγμα με το οποίο να διορίζεται ως συνδιαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας με τους Αιτητές 1 ή 2.
Μετά τη συνοπτική παράθεση των δικογράφων, επανέρχομαι στην υπό κρίση αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών υποστήριξε, ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην παράγραφο 13(β) της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης είναι αχρείαστοι, καθώς αναφέρονται σε ζητήματα άσχετα με τα επίδικα θέματα και τείνουν να σχηματίσουν δυσμενείς εντυπώσεις για τον Αιτητή 1.
Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση υποστήριξε, ότι οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί είναι ουσιώδεις διότι καταδεικνύουν την κατάρρευση των σχέσεων των διαδίκων. Το πιο πάνω στοιχείο είναι βαρύνουσας σημασίας στην απόφαση του Δικαστηρίου για τα πρόσωπα που θα διορίσει ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιώσασας.
Ο Κ.31 του περί Διαχείρισης Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικού Κανονισμού, ορίζει τη σειρά προτεραιότητας διαφόρων προσώπων για διορισμό στη θέση του διαχειριστή. Στην προκείμενη περίπτωση, προτεραιότητα έχει ο Αιτητής 1, ως πατέρας της αποβιώσασας, και στη συνέχεια τα αδέλφια της. Παράλληλα, το άρθρο 17(β) του Κεφ.189, δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο, αν το θεωρήσει αναγκαίο ή πρόσφορο, να διορίσει ως διαχειριστή πρόσωπο άλλο από εκείνο που θα δικαιούτο κατά νόμο στη χορήγηση της διαχείρισης. Στο σύγγραμμα Tristram and Coote’s Probate Practice 20η έκδοση, αναλύονται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να προβληθεί ένσταση για τη χορήγηση εγγράφων διαχείρισης σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Μεταξύ αυτών μνημονεύεται, στη σελ. 374 του εν λόγω συγγράμματος, ως λόγος ένστασης, ο κακός χαρακτήρας (badness of character).
Αυτό, ουσιαστικά, επικαλείται η πλευρά των Καθ’ ων η αίτηση για να αντικρούσει το παράπονο των Αιτητών. Δηλαδή, ότι θα πρέπει να τεθεί το δικογραφικό υπόβαθρο για να προσφερθεί μαρτυρία για τον χαρακτήρα του Αιτητή 1 και τις σχέσεις του τελευταίου με την Καθ’ ης η αίτηση 1. Στην προκείμενη περίπτωση, όμως, δεν αποτελεί, κατά την κρίση μου, επίδικο θέμα ο χαρακτήρας του Αιτητή 1. Η Καθ’ ης η αίτηση 1 στην Ανταπαίτηση της δεν αξιώνει τον αποκλεισμό του Αιτητή 1 από τη χορήγηση εγγράφων διαχείρισης. Αντιθέτως, αυτό το οποίο αξιώνει είναι, όπως διοριστεί και η ίδια ως συνδιαχειρίστρια μαζί με τον Αιτητή 1 ή τον Αιτητή 2. Συνεπώς, ο χαρακτήρας του Αιτητή 1, σε σχέση με τον οποίο προβάλλονται οι επίμαχοι ισχυρισμοί, είναι ζήτημα παντελώς άσχετο με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται από τα δικόγραφα.
Ούτε και η Πολ. Έφεση αρ.Ε34/16 ημερ.07.07.17, Μιχαηλίδη κ.α. ν. Παρασκευαϊδου – Μαυρονικόλα κ.α., την οποία επικαλέστηκε ο συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση, καθιστά σχετικούς τους επίμαχους ισχυρισμούς. Η εν λόγω απόφαση αναφερόταν σε κατάρρευση της σχέσης διαχειριστή και κληρονόμων. Εφαρμόζοντας κατ’ αναλογία το σκεπτικό της, στην παρούσα υπόθεση, σημειώνω ότι, είναι κοινό έδαφος, ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν είναι κληρονόμοι της αποβιώσασας. Ούτε και προβάλλονται ισχυρισμοί περί κατάρρευσης της σχέσης του Αιτητή 1 με τους κληρονόμους και ειδικότερα με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, τα οποία είναι τέκνα και της Καθ’ ης η αίτηση 1. Εν πάση περιπτώσει, επαναλαμβάνω, ότι δεν ζητείται ο αποκλεισμός του Αιτητή 1 από τη χορήγηση εγγράφων διαχείρισης.
Κατάληξη
Υπό το φως των πιο πάνω, οι επίμαχοι ισχυρισμοί της παραγράφου 13(β) της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης είναι παντελώς άσχετοι με τα επίδικα θέματα και η διατήρηση τους στη δικογραφία θα προκαλέσει έξοδα και καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης.
Κατά συνέπεια, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης ημερ.09.07.21. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής.
Οι κλήσεις για οδηγίες ημερομηνίας 23.06.21 και 15.07.21, καθώς και η αγωγή ορίζονται για οδηγίες στις 24.10.22 η ώρα 9 π.μ.
(Υπ.) ……………………………………
Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ