ECLI:CY:EDAMM:2006:B11
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης:1233/2005
Α σ τ υ ν ο μ ί α
- ν -
Διογένης Σολωμού
Κατηγορουμένου
-------
Ημερομηνία: 4 Δεκεμβρίου, 2006
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Π. Πίτσιλλου
Για τον κατηγορούμενο: κ. Κυπρίζογλου
Κατηγορούμενος παρών.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305Α(1) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο αρ. 186 του 1986 και όπως αντικαταστάθηκε από το Νόμο 25(1) /2003 και το άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 164(1)/2003 στο οποίο δίδεται ο ορισμός της επιταγής. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, στις 6.08.2004 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου ο κατηγορούμενος έκδωσε την επιταγή με αριθμό 46178951 της Τράπεζας Κύπρου για το ποσό των Λ.Κ.722.77σ. προς την Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου η οποία όταν εμφανίστηκε στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε δεν εξοφλήθηκε λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων και παρέλειψε να την εξοφλήσει σε περίοδο 15 ημερών από την ημερομηνία που παρουσιάστηκε στην Τράπεζα στην οποία εκδόθηκε.
Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ:
Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δόθηκε δια της εκ συμφώνου κατάθεσης όλου του μαρτυρικού υλικού που είχε στη διάθεση της. Η επιταγή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, η κατάθεση του εξεταστή αστυνομικού ως Τεκμήριο 2, του Ανδρέα Κυριάκου της Συνεργατικής Τράπεζας Δερύνειας ως Τεκμήριο 3, του Σωτήρη Τρικούπη της Τράπεζας Κύπρου ως Τεκμήριο 4 και της Αντρούλλας Γιάννου ως Τεκμήριο 5. Οι πιο πάνω καταθέσεις κατατέθηκαν και ως μαρτυρία για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Η κατάθεση του ίδιου του κατηγορούμενου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 χωρίς αποδοχή της αλήθειας του περιεχομένου της και τέλος η γραπτή κατηγορία εναντίον του κατηγορομένου ως Τεκμήριο 7.
Η επιταγή με αριθμό 46178951 της Τράπεζας Κύπρου στην όψη της εμφανίζει ότι εκδόθηκε από κάποια εταιρεία GOLDEN SUN LEISURE (CY) LTD στις 6.08.2004 για ποσό Λ.Κ.722.77σ. με δικαιούχο την Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Α.ΤΗ.Κ.). Το ποιος υπέγραψε την επιταγή δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς άλλη μαρτυρία εφόσον η υπογραφή επ΄ αυτής είναι δυσανάγνωστη. Επί του σώματος της επιταγής διακρίνονται κάποιες σφραγίδες τραπεζικών ιδρυμάτων. Με τη σειρά των ημερομηνιών τους είναι η σφραγίδα της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λ/κας / Αμμοχώστου με ημερομηνία 9.08.2004, της Τράπεζας Κύπρου Λτδ με ημερομηνία 12.08.2004 η οποία φέρει την ένδειξη ¨να παρουσιαστεί ξανά - ανεπαρκή υπόλοιπα¨ και της ίδιας Τράπεζας με ημερομηνία 19.08.2004 η οποία φέρει την ένδειξη ¨Αποταθείτε στον εκδότη - ανεπαρκή υπόλοιπα¨
Ο Αστ. 2375 Α. Ελευθερίου του Αστυνομικού Σταθμού Παραλιμνίου αναφέρει ότι ανέλαβε τη υπόθεση μετά από γραπτή καταγγελία που έλαβαν στο Τμήμα του στις 17.11.2004 από την υπάλληλο της Α.ΤΗ.Κ. Α. Γιάννου του καταστήματος της στο Παραλίμνι, για την έκδοση της πιο πάνω ακάλυπτης επιταγής. Η πιο πάνω στις 10.12.2004 του παρέδωσε την ακάλυπτη επιταγή την οποία είχε εκδώσει εκ μέρους της εταιρείας ο κατηγορούμενος. Την επιταγή την καταχώρησε την ίδια ημέρα ως τεκμήριο στο βιβλίο τεκμηρίων του σταθμού του. Όταν την 28.03.2005 κάλεσε τον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε για την διερευνούμενη υπόθεση που εξέταζε εναντίον του και αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε ¨εγώ υπογράφω εκ μέρους της εταιρείας¨. Την ίδια ημέρα πήρε ανακριτική κατάθεση από αυτόν αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διερευνούσε εναντίον του. Μετά τη λήψη της κατάθεσης τον κατηγόρησε γραπτώς και αυτός απάντησε ότι δεν παραδεχόταν.
Ο Ανδρέας Κυριάκου στην κατάθεση του αναφέρει ότι η επίδικη επιταγή κατατέθηκε από την Α.ΤΗ.Κ. στις 6.08.2004 και αυτή τους επεστράφη πίσω στις 13.08.2004 με την ένδειξη ¨Αποταθείτε στον εκδότη - ανεπαρκή υπόλοιπα¨. Η επιταγή επιστράφηκε πίσω στην Α.ΤΗ.Κ. Παραλιμνίου ως ακάλυπτη στις 21.08.2004.
Ο Σωτήρης Τρικούπης της Τράπεζας Κύπρου στη δική του κατάθεση αναφέρει ότι εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου στη Λάρνακα στο Τμήμα Μεγάλων Επιχειρήσεων. Μεταξύ των πελατών τους ήταν και η εταιρεία GOLDEN SUN LEISURE (CY) LTD με αριθμό λογαριασμού 0581-11-004178. Την 12.08.2004 παρουσιάστηκε η επιταγή με αριθμό 46178951 προς πληρωμή από τον πιο πάνω λογαριασμό, η οποία επιταγή επιστράφηκε στις 12.08.2004 ως ακάλυπτη με την δικαιολογία ¨να παρουσιαστεί ξανά – μη επαρκή υπόλοιπα¨. Στη συνέχεια, στις 19.08.2004 επιστράφηκε ξανά με την ένδειξη ¨αποταθείτε στον εκδότη – ανεπαρκή υπόλοιπα¨. Η επιταγή, καταλήγει στην κατάθεση του, είχε υπογραφεί από τον Διογένη Σολωμού εκ μέρους της πιο πάνω εταιρείας.
Η Αντρούλλα Γιάννου εργάζεται στο κατάστημα της Α.ΤΗ.Κ. στο Παραλίμνι. Είναι υπεύθυνη στο οικονομικό τμήμα. Στις 6.08.2004 επισκέφθηκε το κατάστημα τους άγνωστος της πελάτης και εξέδωσε την επίδικη επιταγή προς εξόφληση χρηματικού υπόλοιπου του λογαριασμού για το τηλέφωνο του. Την ίδια ημέρα η επίδικη επιταγή κατατέθηκε στην Συνεργατική Τράπεζα Δερύνειας για εκκαθάριση της από τον λογαριασμό του πελάτη. Στις 24.09.2004 η επιταγή επιστράφηκε πίσω στο κατάστημα τους με την σφραγίδα ¨αποταθείτε στον εκδότη – ανεπαρκή υπόλοιπα¨. Προς τούτο, ενημέρωσε την αστυνομία με επιστολή στις 18.10.2004.
Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε όπως μείνει σιωπηρός και δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία.
ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ:
Η εισήγηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που είχε εκδώσει την επίδικη επιταγή και δεν υπήρχαν ικανοποιητικά υπόλοιπα σε λογαριασμό της εκδότριας σύμφωνα με την κατάθεση του Σωτήρη Τρικούπη της Τράπεζας Κύπρου, ο οποίος για να βεβαιώνει κάτι τέτοιο θα πει ότι δεν υπήρχε άλλος λογαριασμός από τον οποίο θα μπορούσαν να αντληθούν κεφάλαια για την εξόφληση της επιταγής. Το ότι ήταν ο κατηγορούμενος που εξέδωσε την επιταγή ως διευθυντής της Ετυαιρείας το παραδέχεται ο ίδιος στην κατάθεση του η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο και βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως έχει αποδειχθεί η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και κάλεσε το Δικαστήριο να βρει ένοχο τον κατηγορούμενο.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας το αδίκημα της έκδοσης της επιταγής χωρίς αντίκρισμα από τον κατηγορούμενο και αυτό για τρεις λόγους. Ο 1ος είναι το κατά πόσον ο κατηγορούμενος έχει εκδώσει την επιταγή υπό την νομική έννοια της έκδοσης όπως εισηγείται η Κατηγορούσα Αρχή. Ο 2ος ότι δεν αποδείχθηκε η έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων και ο 3ος ότι η σύνταξη των λεπτομερειών του αδικήματος θέτει σε δυσμενή θέση τον κατηγορούμενο ο οποίος δεν γνωρίζει υπό ποια ιδιότητα διώκεται γεγονός το οποίο τον έθεσε σε μειονεκτική θέση κατά την υπεράσπιση του. Το Δικαστήριο δεν θα ήταν ορθό σε αυτό το στάδιο να προβεί σε τροποποίηση του κατηγορητηρίου προσθέτοντας το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα έτσι που ο κατηγορούμενος να διώκεται ως διευθυντής της εκδότριας εταιρείας ή ως συνεργός καθώς η Κατηγορούσα Αρχή παρόλο ότι είχε υπόψη της τη μαρτυρία της, έκλεισε την υπόθεση της χωρίς να ζητήσει να τροποποιήσει το κατηγορητήριο. Παρέπεμψε σε ικανή νομολογία για να στηρίξει τα πιο πάνω επιχειρήματα του συσχετίζοντας τη με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Όλα τα πιο πάνω καθιστούν, κατά την άποψη μου, την κατηγορία ατεκμηρίωτη την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει και να αθωώσει τον κατηγορούμενο.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
Το Άρθρο 305 Α (1) του Ποινικού Κώδικα στο οποίο βασίζεται το αδίκημα προβλέπει τα πιο κάτω:
¨Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία αυτή κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίαση της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο ποινές¨.
Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι τα ακόλουθα:
(α) Η έκδοση της επιταγής,
(β) η παρουσίαση της στην τράπεζα κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα και η μη εξόφληση της,
(γ) η μη εξόφληση της λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη, και
(δ) η παραμονή της απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από την παρουσίαση της.
Θα εξετάσω στη συνέχεια το κατά πόσο με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία αποδείχθηκαν στον βαθμό που επιβάλλεται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Θα δώσω έμφαση σε αυτά της έκδοσης της επιταγής και της έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων στα οποία επικεντρώθηκε και η εισήγηση της υπεράσπισης. Δεν τίθεται θέμα αξιολόγησης της μαρτυρίας υπό την έννοια της αξιοπιστίας μαρτύρων λόγω του τρόπου που αυτή παρατέθηκε υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων.
Η έκδοση σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, σημαίνει την πρώτη παράδοση συναλλαγματικής, γραμματίου ή επιταγής συμπληρωμένης κατά τύπο σε πρόσωπο το οποίο λαμβάνει αυτή ως κάτοχος. Το θέμα της έκδοσης απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Βούρας v. Α. Λούκας Ματθαίος (Α.Λ.Μ.) Γενικές Μεταφορές Λτδ κ.ά. (2003) 2 Α.Α.Δ. σελ. 135 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
¨Είναι εκ των ων ουκ άνευ να υπάρχει συμπαγής ή νόμιμη μαρτυρία αναφορικά με την πατρότητα της επιταγής. Χρειάζεται μαρτυρία που έχει δυνητικά τέτοια ποιότητα ή αξιοπιστία. Διαφορετικά ελλείπει ο συνδετικός κρίκος της συγκεκριμένης επιταγής με τον εκδότη της. Με την άρνηση των κατηγοριών, ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Και στην προκείμενη περίπτωση ότι οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν την επίδικη επιταγή. Η υπεράσπιση δε δέχθηκε ποτέ, όπως προκύπτει από το χειρισμό της υπόθεσης, ότι είχαν τέτοια ανάμειξη. Είναι φανερό από τη σχετική μαρτυρία της Μ.Κ.2 ιδωμένης και υπό το πλαίσιο της όλης μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δεν είχε ιδία αντίληψη αναφορικά με την προέλευση των υπογραφών της επιταγής ή των οδηγιών για τη μη πληρωμή. Έλειπε επομένως παντελώς το υλικό που θα μπορούσε να στηρίξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση¨.
Στην προκείμενη περίπτωση το ότι την επίδικη επιταγή την εξέδωσε ο κατηγορούμενος το βεβαιώνει στην κατάθεση του ο Σωτήρης Τρικούπης υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου όπου ετηρείτο ο λογαριασμός της εκδότριας ο οποίος εν κατακλείδι της κατάθεσης του ισχυρίζεται ότι: ¨ Η επιταγή έχει υπογραφεί από τον κύριο Διογένη Σολωμού εκ μέρους της εταιρείας Golden Sun Leisure (CY) Ltd”. Υπενθυμίζω ότι η κατάθεση του μάρτυρα κατατέθηκε εκ συμφώνου ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου και για την αλήθεια του περιεχομένου της. Επομένως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος εκδίδοντας την επίδικη επιταγή ενεργούσε εκ μέρους της πιο πάνω εταιρείας η οποία φαίνεται ως η εκδότρια. Δεν αποκαλύφθηκε για πιο λόγο δεν διώχθηκε και η εταιρεία η οποία φέρεται επί του σώματος της επιταγής ως η εκδότρια και η οποία διατηρούσε τον τραπεζικό λογαριασμό επί του οποίου εκδόθηκε η επίδικη επιταγή όπως και η μη προσθήκη του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα στην Έκθεση του Αδικήματος(βλ. υπόθεση Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (Σ.Ε.Κ.) v. Samoa Clothing Industry Ltd κ.ά. (Αρ. 2), (2000) 2 Α.Α.Δ. σελ. 619 η οποία υιοθέτησε την υπόθεση Ajini κ.ά. v. Αστυνομίας, (1996) 2 Α.Α.Δ. 319, και την υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης και εκκαθαριστής της εταιρείας Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά. (1999) 2 Α.Α.Δ. σελ. 523. Στην υπόθεση Ajini οι επιταγές υπογράφηκαν από αξιωματούχους της εταιρείας και οι εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι για αδικήματα έκδοσης επιταγών χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305 Α(1) ως συνεργοί στην διάπραξη των αδικημάτων σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπου επιπλέον κρίθηκε ορθή η ενοχή των εφεσειόντων και επικυρώθηκε ανεξάρτητα από το αν οι πιο πάνω αξιωματούχοι ήταν ή όχι εκδότες των επίδικων επιταγών. Το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ρητά προβλέπει ότι ο καθένας, ο οποίος εμπλέκεται στο αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σ΄αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός. Η απόφαση Agini κ.α. v. Αστυνομίας (ανωτέρω) βεβαιώνει την ευχέρεια την οποία παρέχει ο νόμος στη στοιχειοθέτηση κατηγορίας εναντίον των συνεργούντων στο έγκλημα. Στην υπόθεση Samoa Clothing Industry (ανωτέρω) οι επιταγές υπογράφηκαν από τον διευθυντή της εταιρείας. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο είχε λανθασμένη προσέγγιση αφού δεν έδωσε σημασία στην παραδοχή του διευθυντή αναφορικά με την έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων και η παραδοχή του αυτή σε σχέση με στοιχείο του αδικήματος (δηλαδή της έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων) μπορούσε να αποτελέσει έγκαιρο βάθρο για να στοιχειοθετήσει ανάλογο εύρημα του Δικαστηρίου και σε τελική ανάλυση εύρημα ενοχής.
Προς απόδειξη του πρώτου συστατικού στοιχείου, της έκδοσης δηλαδή της επιταγής εκ μέρους του κατηγορουμένου υπάρχει η μαρτυρία του Σωτήρη Τρικούπη ο οποίος βεβαιώνει ότι την εν λόγω επιταγή την εξέδωσε ο κατηγορούμενος εκ μέρους της εταιρείας (βλ. πιο πάνω απόσπασμα από την κατάθεση του). Όταν επεστήθη η προσοχή στο νόμο του κατηγορουμένου για την διερεύνηση υπόθεσης έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα εναντίον του, αυτός απάντησε στον εξεταστή της υπόθεσης Αστ. Ελευθερίου (Τεκμήριο 2) ότι, ¨εγώ υπογράφω εκ μέρους της εταιρείας¨. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκδότρια είναι η εταιρεία GOLDEN SUN LEISURE (CY) LTD όπως εμφαίνεται επί του σώματος της επιταγής, όμως καμιά μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε που να καταδεικνύει την ιδιότητα του κατηγορουμένου ως διευθυντή της εν λόγω εταιρείας. Αυτός δεν διώκεται ως διευθυντής της εν λόγω εταιρείας ούτε και ως συνεργός με βάση το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Τα στοιχεία από την μαρτυρία που υπάρχουν σε σχέση με τον κατηγορούμενο είναι η μαρτυρία του Σωτήρη Τρικούπη ο οποίος αναφέρει στο τέλος της κατάθεσης του (Τεκ. 4) τα πιο πάνω και επίσης η απάντηση που έδωσε ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην γραπτή του κατηγορία στον Αστ. Ελευθερίου (Τεκ. 2) ότι ¨εγώ υπογράφω εκ μέρους της εταιρείας¨. Η παραδοχή του κατηγορουμένου ότι κατείχε τη θέση του διευθυντή της εν λόγω εταιρείας στο Τεκ.6 λαμβάνοντας υπόψη ότι το εν λόγω τεκμήριο κατατέθηκε, χωρίς όμως αυτό να γίνεται δεκτό ως προς το αληθές του περιεχομένου του, δεν προσδίδει οποιαδήποτε αξία στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Η Κατηγορούσα Αρχή ως όφειλε, δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία από το Έφορο Εταιρειών που να καταδεικνύει ότι αυτός κατείχε κατά τον επίδικο χρόνο τη θέση του διευθυντή. Επομένως, παραμένει κενό και ασάφεια ως προς αυτή τη πτυχή της υπόθεσης. Ακόμα και εάν το Δικαστήριο ήθελε ασκήσει την διακριτική ευχέρεια που του παρέχει το Άρθρο 83 και προσέθετε το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, αυτό ενόψει των πιο πάνω και της υπάρχουσας μαρτυρίας, δεν θα διόρθωνε την κατάσταση. Εν πάση περιπτώσει, δεν θα έκρινα σε αυτό το στάδιο ότι θα ήταν πρέπον να προέβαινα σε ένα τέτοιο μέτρο εφόσον σίγουρα θα παράβλαπτε τα δικαιώματα του κατηγορούμενου ο οποίος υπερασπίστηκε τον εαυτό του επί άλλης βάσης. Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος είναι ο εκδότης της επίδικης επιταγής (βλ. Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (Σ.Ε.Κ.) v. Samoa Clothing Industry Ltd κ.ά (ανωτέρω).
Σε σχέση τώρα με τα συστατικά στοιχεία της παρουσίασης της επίδικης επιταγής στην τράπεζα και την επιστροφή της και την μη εξόφληση της εντός δεκαπέντε ημερών, κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί από την αναντίλεκτη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Τέτοια είναι οι σφραγίδες επί του σώματος της επιταγής και το λεκτικό τους όπως αυτή της ημερομηνίας 19.08.2004 όπου καταγράφει: ¨αποταθείτε στον εκδότη, ανεπαρκή υπόλοιπα¨ σε συνδυασμό με την μαρτυρία του Σωτήρη Τρικούπη ο οποίος στην κατάθεση του αναφέρει ότι όταν παρουσιάστηκε η επίδικη επιταγή για την πληρωμή της από το λογαριασμό επί του οποίου είχε εκδοθεί αρχικά στις 12.08.2004 επιστράφηκε με την ένδειξη ¨να παρουσιαστεί ξανά μη επαρκή υπόλοιπα¨ και ακολούθως στις 19.08.2004 με την πιο πάνω ένδειξη. Πρόκειται για αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν την παρουσίαση της στην Τράπεζα. Η δε μαρτυρία της Αντρούλλας Γιάννου αποδεικνύει επίσης ότι αυτή παρέμεινε απλήρωτη μετά την πάροδο των δεκαπέντε ημερών.
Το ότι όμως η Κατηγορούσα Αρχή βασίζεται στη μαρτυρία του κ.Τρικούπη για την απόδειξη του συστατικού στοιχείου της μη ύπαρξης διαθεσίμων κεφαλαίων κρίνω ότι είναι συμπερασματικό. Ο κ. Τρικούπης δεν λέγει πουθενά στην κατάθεση του ότι αυτός ήλεγξε όλους τους διαθέσιμους λογαριασμούς της εκδότριας εταιρείας και ότι αυτοί δεν παρουσίαζαν επαρκή υπόλοιπα. Εκείνο το οποίο λέγει είναι ότι συγκεκριμένος λογαριασμός της εταιρείας τον οποίο ήλεγξε δεν παρουσίαζε επαρκή υπόλοιπα. Δεν αναφέρει στην κατάθεση του εάν η εν λόγω εταιρεία είχε και άλλους λογαριασμούς, εάν αυτοί ήταν πιστωτικοί ή όχι ή ακόμα, εάν υπήρχαν ότι είχε ελέγξει αυτούς τους λογαριασμούς και δεν είχαν επαρκή υπόλοιπα. Επομένως και εδώ εντοπίζεται κενό στη μαρτυρία, τέτοιο που κατά την άποψη μου είναι καταλυτικό ως προς την απόδειξη και αυτού του συστατικού στοιχείου, της μη ύπαρξης δηλαδή ικανοποιητικών διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της επιταγής (βλ. Πασχάλη κ.α. v. Αστυνομίας (1993) 2 Α.Α.Δ. 283).
Στην υπόθεση Λοίζου v. Αστυνομίας (1989) 2 Α.Α.Δ. σελ. 363 λέχθηκαν τα ακόλουθα:
¨Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι΄ αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη¨
Στην δε υπόθεση Φλουρής v. Αστυνομίας, (1989) 2 Α.Α.Δ. σελ. 401 λέχθηκαν τα ακόλουθα:
¨Σε όλες ανεξαίρετα τις ποινικές υποθέσεις εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι όχι μόνο αξιόπιστη αλλά και σαφής, η οποία να περιλαμβάνει γεγονότα που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να κάμει ασφαλή ευρήματα αναφορικά με όλα τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την κατηγορία. Μαρτυρία που υστερεί είτε στον τομέα της αξιοπιστίας είτε στον τομέα της σαφήνειας είναι ανεπαρκής για να στηρίξει καταδίκη σε ποινικό αδίκημα¨.
Η πιο πάνω κατάληξη μου σε σχέση με την μη απόδειξη συστατικών στοιχείων της κατηγορίας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει την κατηγορία στον βαθμό και στο επίπεδο που εξετάζεται σε μια ποινική υπόθεση, αυτόν του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αναπόδραστο αποτέλεσμα την αθώωση του κατηγορουμένου.
(Υπ.) ..........................................
Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ