ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 59/2023)
26 Μαρτίου, 2026
[ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π.,ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
U. J. E.
Εφεσείων,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ
Εφεσίβλητης.
----------------------
Α. Παπαϊωάννου, δικηγόρος για ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α. ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ, δικηγόροι για τον Εφεσείοντα.
Θ. Παπανικολάου (κα), για ΚΙΤΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ Δ.Ε.Π.Ε, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για Εφεσίβλητη.
----------------------
ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Σεραφείμ, Δ.:
----------------------
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.: Με απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας ημερομηνίας 8.5.2023 (εφεξής η «επίδικη απόφαση») απορρίφθηκε η ασκηθείσα από τον Εφεσείοντα Προσφυγή Αρ. 4051/2021 (εφεξής «η Προσφυγή») εναντίον απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 6.4.2021, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του Εφεσείοντα για παροχή διεθνούς προστασίας.
Ο Εφεσείων είναι υπήκοος Νιγηρίας. Εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας περιοχές και στις 22.10.2020 υπέβαλε αίτηση χορήγησης διεθνούς προστασίας, επικαλούμενος φόβο και κίνδυνο δίωξης του, λόγω της ομοφυλοφιλίας του, από την αστυνομία και τον πατέρα του. Στις 23.11.2020 έλαβε χώρα συνέντευξη του Εφεσείοντα στο πλαίσιο εξέτασης της αίτησης του. Ακολούθησε αρνητική έκθεση-εισήγηση του αξιολογούντος λειτουργού προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, λόγω αοριστίας και έλλειψης ευλογοφάνειας στις δηλώσεις του Εφεσείοντα, καθώς και απουσίας του βιωματικού στοιχείου, σε σχέση με τον βασικό ισχυρισμό του (ανωτέρω). Ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου, στη βάση αυτής της έκθεσης-εισήγησης, εξέδωσε απορριπτική απόφαση της αίτησης στις 6.4.2021, η οποία κοινοποιήθηκε στον Εφεσείοντα στις 17.6.2021. Η εν λόγω απόφαση αποτέλεσε το αντικείμενο της Προσφυγής, η οποία είχε, ως προαναφέρθηκε, απορριπτική κατάληξη, εξ ου και η ενώπιον μας Έφεση.
Ένας είναι ο λόγος Έφεσης. Παρατίθεται αυτούσιος, άνευ οποιωνδήποτε εκ μέρους μας ορθογραφικών ή γραμματικών παρεμβάσεων:
«ΠΡΩΤΟΣ (1ος) ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ
Το Πρωτόδικο Δικαστήριο προέβηκε σε εσφαλμένα ευρήματα και/ή συμπεράσματα από το σύνολο των ενώπιον του γεγονότων.
Συγκεκριμένα, το Πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε και/ή αποφάσισε στη σελίδα 16 της Πρωτόδικης απόφασης ότι «μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι στην πολιτεία Lagos δεν υπάρχει, γενικά, πραγματικός κίνδυνος για ένα άμαχο πολίτη να επηρεαστεί προσωπικά κατά την έννοια του άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ».
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΠΡΩΤΟΥ (1ΟΥ) ΛΟΓΟΥ ΕΦΕΣΗΣ
Συγκεκριμένα, το Πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε και/ή αποφάσισε στη σελίδα 16 της Πρωτόδικης απόφασης, τα ανωτέρω, καθότι το ίδιο το Πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρει στη σελίδα 17 της πρωτόδικης απόφασης, περιστατικά και απώλειες ανθρώπινων ζωών στη περιοχή Lagos, όπου ο Αιτητής κατάγεται και αναμένεται να επιστρέψει.
Συγκεκριμένα, το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρει:
«Λαμβάνοντας δε υπόψη τα δεδομένα που καταγράφηκαν αναφορικά με τα περιστατικά βίας και επιθέσεων στην πολιτεία Lagos της Νιγηρίας κατά τους τελευταίου 12 μήνες (ήτοι 206 περιστατικά και 69 ανθρώπινες απώλειες)».
Σχετικά επί τούτου, είναι η θέση του Εφεσείοντα-Αιτητή ότι, η αναλογία περιστατικών ανά μήνα αναλογεί σε 17 περιστατικά, ήτοι ένα περιστατικό μέρα παρά μέρα, ενώ η αναλογία θανάτων ένεκα αυτών των περιστατικών ανέρχεται στους 5 θανάτους ανά μήνα. Καταληκτικά, ως εκ των ανωτέρω, είναι η θέση του Εφεσείοντα-Αιτητή, ότι σε περίπτωση επιστροφής του πίσω στη χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα στην περιοχή Lagos, υπάρχει εύλογη πιθανότητα ο Εφεσείοντας-Αιτητής να υποστεί σοβαρή βλάβη, ένεκα ακριβώς, των προαναφερθέντων περιστατικών.»
Είναι σαφές από τον πιο πάνω λόγο Έφεσης ότι, η πρωτόδικη απόφαση βάλλεται περιοριστικά ως προς το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου περί ασφαλούς χώρας και περιοχής καταγωγής του Εφεσείοντα και δεν επεκτείνεται στις πρωτόδικες επί μέρους κρίσεις επί άλλων ζητημάτων.
Συνεπώς, το περίγραμμα αγόρευσης του Εφεσείοντα λαμβάνεται υπόψη στο βαθμό και εμβέλεια που αφορά το πιο πάνω δικογραφημένο ζήτημα και όχι στο βαθμό που επεκτείνεται επί άλλων μη δικογραφημένων ισχυρισμών, ιδιαίτερα σε σχέση με τον κίνδυνο δίωξης του Εφεσείοντα λόγω ομοφυλοφιλίας.
Σημειώνεται, συναφώς, ότι στο περίγραμμα αγόρευσης του ο Εφεσείων καταγράφει αδόκιμα διάφορα υπό τους τίτλους «ΓΕΓΟΝΟΤΑ» και «ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ» με καμία, όμως, διασύνδεση με τον δικογραφημένο λόγο Έφεσης και, εν πολλοίς καθ' υπέρβαση και ασχέτως των δικογραφημένων θέσεων.
Πλειστάκις έχει υποδειχθεί ότι το Διοικητικό Εφετείο δεν δύναται να εικάζει ποιες αναφορές αφορούν ποιους λόγους Εφέσεως και δεν δύναται να εξετάζει ζητήματα που εκφεύγουν του πλαισίου αυτών (βλ. απόφαση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.9.2023 στην Έφεση Αρ. 7/2017 κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου ΝΙΚΟΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ v. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, μέσω ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ), ούτε, βεβαίως, επιτρέπεται η προσαγωγή μαρτυρίας μέσω τέτοιων αναφορών (βλ. απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 1.2.2022 στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 33/2015 Χατζηγεωργίου v. Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς, απόφαση ημερομηνίας 1.2.2022).
Ελέγξαμε, λοιπόν, τη βασιμότητα του πιο πάνω λόγου έφεσης, κατόπιν μελέτης των περιγραμμάτων αγόρευσης των διαδίκων (στο πλαίσιο των πιο πάνω επισημάνσεων), του περιεχομένου της πρωτόδικης απόφασης και του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου της υπόθεσης.
Η αξιολόγηση του πιο πάνω υλικού διεξήχθη εκ μέρους μας υπό το σταθερό νομολογιακό πρίσμα ότι, ελλείψει σαφών υποδείξεων εκ μέρους του Εφεσείοντα για απουσία δέουσας έρευνας ή πλάνης και ελλείψει σαφών ενδείξεων περί τέτοιων παθογενειών, η στάθμιση εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου αποτελεί έκφραση της (ουσιαστικής) αξιολογικής κρίσης του, η οποία, σε δευτεροβάθμιο επίπεδο, δεν ελέγχεται, παρά μόνο ως προς τη νομιμότητα της.
Ως επανειλημμένως έχει αναφερθεί, το Διοικητικό Εφετείο δεν συνιστά δικαστήριο ελέγχου ουσίας της διοικητικής ή της πρωτόδικης απόφασης (χαρακτηριστικά, απόφαση Εφετείου ημερομηνίας 29.11.2024 στην Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 65/2023 Εjikeme ν. Δημοκρατίας) αλλά μόνο νομιμότητας (βλ. Άρθρο 13 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018, Ν.73(Ι)/2018).
Βρίσκουμε ότι, ο λόγος Έφεσης δεν ευσταθεί.
Τα σχετικά αποσπάσματα περί του θέματος της κατάστασης ασφάλειας στη χώρα καταγωγής και επαρχία διαμονής του Εφεσείοντα εντοπίζονται στις σελ. 8, 12-17, 21 και 24 της πρωτόδικης απόφασης.
Διαφαίνεται μέσα από τα σχετικά αποσπάσματα, ότι χρησιμοποιήθηκαν αξιόπιστες και επίκαιρες πηγές σε σχέση με τη κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής και πολιτεία διαμονής του Εφεσείοντα (βλ. ιδιαίτερα σελ. 16), ενώ παρατέθηκαν και σημειώθηκαν ρητώς και λήφθηκαν υπόψη και σχολιάστηκαν αναλυτικά οι πηγές, στις οποίες ο Εφεσείων προσέτρεξε προς υποστήριξη των σχετικών περί τούτου του θέματος ισχυρισμών του, καταλήγοντας, εν τέλει, εύλογα βρίσκουμε και άνευ οποιασδήποτε πλάνης ή έλλειψης δέουσας έρευνας ή δέουσας αιτιολογίας, στα σχετικά συμπεράσματα του περί επαρκούς ασφαλούς κατάστασης στη χώρα καταγωγής και επαρχία διαμονής του Εφεσείοντα, η οποία δεν δύναται, στην παρούσα περίπτωση, να αποτελεί νόμιμη βάση για χορήγηση διεθνούς προστασίας.
Τέλος, το πρωτόδικο Δικαστήριο βασίστηκε επιπροσθέτως και στην Κ.Δ.Π. 202/2022 (βλ. σελ. 24 της πρωτόδικης απόφασης), ήτοι σε διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών το οποίο καθόρισε τη Νιγηρία ως ασφαλή χώρα καταγωγής, δημιουργώντας μαχητό τεκμήριο προς τούτο (βλ. Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 143/2023 AGUOHA ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, απόφαση Εφετείου ημερ. 28.1.2025), το οποίο, κρίνουμε, δεν κατάφερε ο Εφεσείων, με όσα επικαλέστηκε, να θέσει επιτυχώς υπό αμφισβήτηση.
Συνεπώς, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, ο λόγος Έφεσης απορρίπτεται.
Η Έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται.
Η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται.
Επιδικάζονται €2000 έξοδα εναντίον του Εφεσείοντα και υπέρ της Εφεσίβλητης.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Π.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.
ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο