ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 122/2022 στις Συνεκδικασθείσες Προσφυγές Αρ. 742/2017, 923/2017, 1270/2017, 1473/2017 και 1572/2017 )
13 Οκτωβρίου, 2026
[ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
(Προσφυγή Αρ. 742/2017 κ.α.)
1. ΤΜΗΜΑ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ
2. ΑΡΧΙΤΕΛΩΝΕΙΟ
3. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Εφεσείοντες,
v.
G. THOUKIS WINES & SPIRITS LTD
Εφεσίβλητων.
Σ. Χαραλάμπους (κα), για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για Εφεσείοντες
Ν. Κλεάνθους (κα), για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη, για Εφεσίβλητους
ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Κωμοδρόμο, Δ.:
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Η υπό κρίση Έφεση στρέφεται κατά της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου στις Συνεκδικαζόμενες Προσφυγές Αρ. 742/2017, 923/2017, 1270/2017, 1473/2017 και 1572/2017, ημερομηνίας 19.7.2022, η οποία ακύρωσε τις αποφάσεις των Εφεσειόντων, ημερομηνίας 8.3.2017, 6.4.2017, 20.6.2017, 7.8.2017 και 31.8.2017, αντίστοιχα, με τις οποίες είχε επιβληθεί στους Εφεσίβλητους, στους οποίους είχε παραχωρηθεί κατά το έτος 1999 άδεια ποτοποιού, Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και Φόρος Προστιθέμενης Αξίας, πλέον χρηματική επιβάρυνση και νόμιμος τόκος, σε σχέση με πωλήσεις ζιβανίας σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη. Τούτο, καθότι, ως διαπιστώθηκε από τους Εφεσείοντες, οι εκ μέρους των Εφεσίβλητων αγορές φορολογημένης ζιβανίας σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη ήσαν πολύ χαμηλότερες από τις πωλήσεις ζιβανίας σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη. Η διαπίστωση αυτή αφορούσε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, για κάθε μια εκ των οποίων εκδόθηκε από τους Εφεσείοντες απόφαση, που αποτέλεσε το αντικείμενο της κάθε μιας εκ των προαναφερθεισών Συνεκδικαζόμενων Προσφυγών. Με την ακυρωτική απόφασή του, το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε εκτενώς στην προηγηθείσα σχετική αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των Εφεσίβλητων και των Εφεσειόντων, έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό των Εφεσίβλητων περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους των Εφεσειόντων, αναφέροντας συναφώς τα εξής:
«Από τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ο ισχυρισμός των αιτητών περί έλλειψης δέουσας έρευνας ευσταθεί. Ο καθ' ου η αίτηση φαίνεται να στήριξε τις αποφάσεις του σε διαφορά μεταξύ των αγορών της πρώτης ύλης και των πωλήσεων του τελικού προϊόντος του οποίου η σύσταση, ως διαπιστώθηκε από την εργαστηριακή ανάλυση, συνάδει με το αυθεντικό ποτό ζιβανία.
Εντούτοις, από την εργαστηριακή ανάλυση δεν προκύπτει αναφορά στο ποσοστό εμφάνισης της πρώτης ύλης αλλά ούτε και φαίνεται να απασχόλησε το ζήτημα αυτό τον καθ' ου η αίτηση. Από την άλλη, οι αιτητές εξήγησαν ότι το τελικό προϊόν δεν παράγεται αποκλειστικά με τη χρήση της πρώτης ύλης αλλά εξήγησαν τον τρόπο της τελικής παρασκευής και με τι αναμιγνύεται ή/και αραιώνεται η πρώτη ύλη κάτι που φαίνεται να δικαιολογεί τη χρήση λιγότερης πρώτης ύλης αλλά παραγωγή περισσότερου τελικού προϊόντος. Η διερεύνηση αυτή, όμως, δεν γίνεται από το Δικαστήριο αλλά από τη διοίκηση και συνεπώς, η απουσία τέτοιας έρευνας καθιστά την απόφαση τρωτή.».
Με τον έναν και μοναδικό λόγο Έφεσης που προωθούν, οι Εφεσείοντες αμφισβητούν την ορθότητα της πιο πάνω κρίσης και ισχυρίζονται ότι η έρευνα, την οποία αυτοί διενήργησαν, ήταν επαρκής και/ή η δέουσα και στηρίχθηκε στο σύνολο των ενώπιόν τους, συναφών με την υπόθεση, εγγράφων, ήτοι των εγγράφων που είχαν εξασφαλιστεί από πελάτες των Εφεσίβλητων, καθώς και των εντύπων που οι ίδιοι οι Εφεσίβλητοι είχαν υποβάλει στο Τμήμα Τελωνείων. Από όλα δε τα στοιχεία, τα οποία οι Εφεσείοντες συνέλεξαν στο πλαίσιο δέουσας έρευνας, διαπιστώθηκε ότι οι εκ μέρους των Εφεσίβλητων αγορές φορολογημένης άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, ήσαν κατά πολύ χαμηλότερες από τις πωλήσεις άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που περιεχόταν σε αλκοολούχα ποτά, τα οποία οι Εφεσίβλητοι πώλησαν κατά συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Τονίζει η συνήγορος των Εφεσειόντων ότι, αυτό που διαπιστώθηκε από τους Εφεσείοντες, ήταν απόκλιση μεταξύ των εκ μέρους των Εφεσίβλητων αγορών και πωλήσεων ποσοτήτων άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης και όχι μεταξύ των αγορών πρώτης ύλης (άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης) και του τελικού προϊόντος, που οι Εφεσίβλητοι πωλούσαν προς τους πελάτες τους, ως εσφαλμένα διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Ουδέποτε δε οι Εφεσείοντες ισχυρίστηκαν ότι οι επίδικες απαιτήσεις τους στηρίζονται σε διαφορά μεταξύ των αγορών πρώτης ύλης και των πωλήσεων του τελικού προϊόντος, ως το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα, ως διατείνονται, διαπίστωσε.
Εκ διαμέτρου αντίθετη επί του θέματος είναι η θέση των Εφεσίβλητων, οι οποίοι, αφού επισημαίνουν την υποχρέωση της Διοίκησης προς διενέργεια της δέουσας έρευνας ως έκφανση των αρχών της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης, αντιτείνουν ότι το ζήτημα της απόκλισης μεταξύ των αγορών της πρώτης ύλης (αιθυλικής αλκοόλης) και των πωλήσεων του τελικού προϊόντος ζιβανίας, αφορά σε ένα καταγεγραμμένο γεγονός, το οποίο επίδρασε καταλυτικά στην έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων και το οποίο δεν διερευνήθηκε δεόντως από τους Εφεσείοντες. Προς επίρρωση της θέσης τους, οι Εφεσίβλητοι παραπέμπουν σε γεγονότα, επιστολές και άλλα έγγραφα που περιέχονται στον οικείο διοικητικό φάκελο και στα οποία, ως προβάλλουν, κάνει αναφορά και η πρωτόδικη απόφαση.
Έχουμε εξετάσει με τη δέουσα προσοχή τη βασιμότητα του προεκτεθέντα λόγου Έφεσης, κατόπιν μελέτης των περιγραμμάτων αγόρευσης των διαδίκων, της πρωτόδικης απόφασης, των παραρτημάτων του δικογράφου της ένστασης σε κάθε Προσφυγή, αλλά και του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου της υπόθεσης.
Εν πρώτοις, αυτό που αβίαστα προκύπτει από την πρωτόδικη απόφαση, είναι ότι η κατάληξη του Δικαστηρίου περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους των Εφεσειόντων, έγκειται στο εύρημα ότι οι Εφεσείοντες είχαν στηρίξει τις επίδικες αποφάσεις τους «σε διαφορά μεταξύ των αγορών της πρώτης ύλης και των πωλήσεων του τελικού προϊόντος» ζιβανίας.
Με κάθε σεβασμό, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με την πιο πάνω κρίση. Εξετάζοντας το περιεχόμενο των επιστολών που εστάλησαν στους Εφεσίβλητους και στις οποίες περιέχονται οι επίδικες αποφάσεις, αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η κατάληξη των Εφεσειόντων στηρίχθηκε στη διαπίστωσή τους περί μεγάλης απόκλισης «μεταξύ των αγορών και πωλήσεων άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης». Πιο συγκεκριμένα, οι Εφεσείοντες διαπίστωσαν ότι οι εκ μέρους των Εφεσίβλητων αγορές άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που είχαν προμηθευτεί, ήσαν κατά πολύ χαμηλότερες από τις πωλήσεις άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που περιείχετο σε αλκοολούχα ποτά, τα οποία οι Εφεσίβλητοι είχαν πωλήσει κατά συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, σύμφωνα μάλιστα με τις δικές τους δηλώσεις. Αυτό προκύπτει αβίαστα από το ακόλουθο απόσπασμα της επιστολής, ημερομηνίας 31.8.2017 (προσβαλλόμενη απόφαση στην Προσφυγή Αρ. 742/2017), ενώ παρόμοιο λεκτικό εντοπίζεται και στις επιστολές όπου περιέχονται οι επίδικες αποφάσεις στις υπόλοιπες Προσφυγές (ο τονισμός και η υπογράμμιση δικά μας):
«Η οφειλή σας πηγάζει από τα γεγονότα και τη νομοθεσία όπως εκτίθενται πιο κάτω:
Από τον έλεγχο που διενεργήθηκε στα τιμολόγια πώλησης που εκδίδετε προς τους πελάτες σας, στα έντυπα C73 στα οποία δηλώνονται οι εκ μέρους σας αγορές φορολογημένης ζιβανίας και αιθυλικής αλκοόλης από την εταιρεία Σ.Ο.Δ.Α.Π. καθώς και στα έντυπα C73 στα οποία δηλώνονται οι εκ μέρους σας πωλήσεις τελικού προϊόντος ζιβανίας και αλκοολούχων ποτών, για τη χρονική περίοδο από 01/01/2011 μέχρι 30/09/2016, διαπιστώθηκε μεγάλη απόκλιση μεταξύ των αγορών και πωλήσεων άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης.
Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι οι εκ μέρους σας αγορές φορολογημένης ζιβανίας, σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη, από τον προμηθευτή σας Σ.Ο.Δ.Α.Π., είναι πολύ χαμηλότερες από την ποσότητα του τελικού προϊόντος ζιβανίας, σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη, το οποίο πωλήσατε τη χρονική περίοδο από 01/01/2011 μέχρι 30/09/2016. Επίσης διαπιστώθηκε ότι οι εκ μέρους σας αγορές φορολογημένης άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που προμηθευτήκατε από την εταιρεία Σ.Ο.Δ.Α.Π, είναι χαμηλότερες από τις πωλήσεις άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που περιείχετο σε αλκοολούχα ποτά τα οποία πωλήσατε κατά τη χρονική περίοδο από 01/01/2011 μέχρι 31/12/2012.
Να σημειωθεί ότι δείγμα του τελικού προϊόντος ζιβανίας, ήτοι ένα μπουκάλι των 20cl, στάλθηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους για ανάλυση και το αποτέλεσμα αυτής κατέδειξε ότι «τα πάνω ισοτοπικά χαρακτηριστικά του δείγματος συνάδουν με της αυθεντικής ζιβανίας, όπως αυτά προκύπτουν από τα αποτελέσματα αναλύσεων αυθεντικών δειγμάτων ίδιας προέλευσης, τα οποία ανήκουν σε Βάση Ισοτοπικών Δεδομένων που έχει δημιουργήσει το Γ.Χ.Κ.».
Είναι λοιπόν σαφές ότι οι επίδικες αποφάσεις διαμορφώθηκαν στη βάση της διαπίστωσης περί μεγάλης απόκλισης μεταξύ αγορών και πωλήσεων ζιβανίας σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη και όχι στη βάση της διαφοράς μεταξύ των αγορών της πρώτης ύλης και των πωλήσεων του τελικού προϊόντος ζιβανίας, όπως εσφαλμένα έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Αυτό ενισχύεται και από τα σχετικά έντυπα αγορών και πωλήσεων (Έντυπα C.73) που πραγματοποίησαν κατά συγκεκριμένες χρονικές περιόδους οι Εφεσίβλητοι και στα οποία μάς παρέπεμψε η πλευρά των Εφεσειόντων: στα εν λόγω έντυπα, τα οποία εντοπίζονται τόσο στο διοικητικό φάκελο όσο και στα παραρτήματα της ένστασης σε κάθε Προσφυγή, περιέχονται αναλυτικές καταστάσεις αγορών και πωλήσεων ποσοτήτων (σε λίτρα) άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, καθώς και δήλωση, τόσο των Εφεσίβλητων όσο και της προμηθεύτριας εταιρείας, αναφορικά με την ορθότητα και το αληθές της συνολικής ποσότητας άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που περιείχετο στα αγορασθέντα και πωληθέντα προϊόντα. Ενδεικτική αναφορά μπορεί να γίνει και στα παραρτήματα 5 και 6 του δικογράφου της ένστασης στην Προσφυγή Αρ. 742/2017.
Περαιτέρω, και σε άμεση συνάφεια με τα αμέσως πιο πάνω, διαπιστώνουμε από τη μελέτη του διοικητικού φακέλου, αλλά και των παραρτημάτων του δικογράφου της ένστασης σε κάθε Προσφυγή, ότι προκειμένου να διαμορφώσουν την προεκτεθείσα, επίδικη, κρίση τους, οι Εφεσείοντες προέβησαν σε εξέταση του συνόλου των ενώπιόν τους τεθέντων στοιχείων και έλαβαν υπόψη τους, τόσο τα αποτελέσματα των σχετικών ελέγχων που είχε διενεργήσει το Τμήμα Τελωνείων, όσο και το αποτέλεσμα της διενεργηθείσας εργαστηριακής ανάλυσης, αλλά και τις θέσεις των Εφεσίβλητων, ως αυτές αποτυπώνονται σε σχετικές επιστολές τους, ημερομηνίας 12.1.2017 και 7.6.2017.
Ειδικότερα, προκύπτει ότι, πράγματι, έγινε από λειτουργούς του Τμήματος Τελωνείων συλλογή και έλεγχος εγγράφων των Εφεσίβλητων (τιμολογίων πώλησης κατ’ έτος, αποδείξεων είσπραξης), σχετικών με το υπό συζήτηση θέμα. Στο πλαίσιο αυτό, λήφθηκαν από τους Εφεσείοντες και τα τελωνειακά Έντυπα C.73, στα οποία δηλώνονταν οι υπό των Εφεσίβλητων αγορές και πωλήσεις φορολογημένης ζιβανίας και αιθυλικής αλκοόλης και στα οποία περιέχονται στοιχεία όπως η αναλυτική περιγραφή των αλκοολούχων ποτών, ο αριθμός και η περιγραφή της συσκευασίας τους, το περιεχόμενό τους σε λίτρα, οι βαθμοί της αιθυλικής αλκοόλης, καθώς τα λίτρα άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης που είχαν αγοραστεί και πωληθεί. Παρατηρούμε επίσης ότι, με σκοπό τον εντοπισμό της αιθυλικής αλκοόλης, οι Εφεσείοντες απέστειλαν για εργαστηριακή ανάλυση στο Γενικό Χημείο του Κράτους, δείγμα του τελικού προϊόντος που πωλούσαν οι Εφεσίβλητοι, τα αποτελέσματα της οποίας επίσης λήφθηκαν υπόψη.
Προσέτι, και επειδή στη βάση του συνόλου των εγγράφων και διενεργηθέντων ελέγχων διαπιστώθηκε μεγάλη απόκλιση μεταξύ των υπό των Εφεσίβλητων αγορών και πωλήσεων άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης, οι Εφεσείοντες παρείχαν στους Εφεσίβλητους το δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης, στο πλαίσιο ενάσκησης του οποίου, ως έχουμε ήδη αναφέρει πιο πάνω, οι τελευταίοι παρέθεσαν γραπτώς τις θέσεις τους.
Προκύπτει από τα ενώπιον μας τεθέντα ότι είναι στη βάση όλων των πιο πάνω, που οι Εφεσείοντες κατέληξαν στην επίδικη διαπίστωσή τους ότι σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, οι εκ μέρους των Εφεσίβλητων αγορές φορολογημένης ζιβανίας σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη ήσαν πολύ χαμηλότερες από τις πωλήσεις ζιβανίας σε άνυδρη αιθυλική αλκοόλη.
Ενόψει των πιο πάνω, δεν διαπιστώνεται κενό έρευνας εκ μέρους των Εφεσειόντων. Ούτε και αναμένεται από το Διοικητικό Δικαστήριο να διενεργήσει πρωτογενή έλεγχο αναφορικά με την όποια εργαστηριακή ανάλυση ή/και τους ελέγχους (εκ των υστέρων και λογιστικούς) που προέβησαν οι Εφεσείοντες. Είναι δε εδώ το κατάλληλο σημείο να υπομνήσουμε ότι το ακυρωτικό Δικαστήριο και, κατ’ επέκταση, το Διοικητικό Εφετείο, δεν επεμβαίνουν στις αποφάσεις των τελωνειακών και φορολογικών αρχών, εφόσον είναι της άποψης ότι οι εν λόγω αποφάσεις ήσαν ορθές και εύλογα επιτρεπτές, στη βάση της ορθής εφαρμογής της οικείας νομοθεσίας, των ορθών γεγονότων της υπόθεσης και υπό το φως των σχετικών νομολογιακών κατευθυντήριων (N. K. Shacolas Holdings Ltd v. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 94/2022, ημερ. 30.1.2026, Δημοκρατία ν. Corby Holdings Limited κ.α., Α.Ε. 38/13, ημερ. 3.6.2019). Στην Gemigar Ltd ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 164/2014, ημερ. 1.6.2021, ECLI:CY:AD:2021:C209, λέχθηκαν τα εξής σχετικά, με αναφορά και στην Δημοκρατία ν. Panipsos Ltd, Α.Ε. 227/2012, ημερομηνίας 15.1.2019, ECLI:CY:AD:2019:C6-
«Κρίνουμε χρήσιμο να τονίσουμε την πάγια και διαχρονική νομολογία ότι η ουσιαστική εκτίμηση από το διοικητικό όργανο των πραγματικών καταστάσεων που συνιστούν τις νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση της διοικητικής πράξης, δεν υπόκεινται στον ακυρωτικό έλεγχο παρά μόνο όταν η εκτίμηση αυτή έχει σχέση με την άσκηση διακριτικής ευχέρειας και ελέγχεται η υπέρβαση των ακραίων ορίων της (βλ. υπόθεση Panipsos (ανωτέρω)). Στην υπό κρίση περίπτωση δεν παρουσιάστηκε κανένα ικανό στοιχείο ότι η βεβαίωση του ποσού της προσβαλλόμενης τελωνειακής οφειλής από το Τμήμα Τελωνείων ήταν αυθαίρετη ή προϊόν ελλιπούς έρευνας ή πλάνης.».
Επιπρόσθετα, σε άρρηκτη διασύνδεση με τα πιο πάνω και δεδομένου ότι η επίδικη διοικητική κρίση αναμφίβολα στηρίχθηκε και σε διαπιστώσεις που άπτονται ζητημάτων τεχνικής φύσης (ελεγκτικές επαληθεύσεις, εργαστηριακοί έλεγχοι), κρίνουμε σκόπιμο να υπομνήσουμε ότι, κατά πάγια νομολογία, αυτά ακριβώς τα θέματα δεν ελέγχονται από το ακυρωτικό Δικαστήριο και η προσβαλλόμενη πράξη καλύπτεται από τεκμήριο νομιμότητας, το οποίο αίρεται από το Δικαστήριο εφόσον ο προσφεύγων αποδείξει, ως οφείλει (Πετρίδη ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 26/2014, ημερομηνίας 24.6.2020, ECLI:CY:AD:2020:C204), ότι η πράξη μιαίνεται από συγκεκριμένη παρανομία (Μ.Τ. MAGNETIC HI - TECHNOLOGIES LTD κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 182/2019, ημερ. 23.4.2024). Σε αυτό το πλαίσιο, δεδομένου ότι το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά την κρίση της Διοίκησης με τη δική του (PRANA CO LTD v. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 12/2017, ημερομηνίας 5.10.2023), ούτε γενικά ασκεί πρωτογενή κρίση επί τεχνικών θεμάτων (CHRIKAR TRADING CO. LTD v. Δημοκρατίας, (2015) 3 Α.Α.Δ. 29), η επέμβασή του χωρεί μόνον αν ο προσφεύγων αποδείξει ότι η Διοίκηση υπέπεσε σε σφάλμα το οποίο είναι πρόδηλο (Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνισμού κ.α., Ε.Δ.Δ. 60/2016, ημερ. 6.9.2023), όχι μόνο για τον ειδήμονα, αλλά και για το Δικαστήριο, το οποίο βεβαίως δεν έχει τεχνική γνώση (FIRST ELEMENTS EUROCONSULTANTS LTD v. Δημοκρατίας, (2017) 3Β Α.Α.Δ. 936).
Εν προκειμένω, έχοντας λάβει υπόψη το σύνολο των ενεργειών, στις οποίες προέβησαν οι Εφεσείοντες και οι οποίες έχουν προεκτεθεί, δεν εντοπίζουμε ούτε κενό έρευνας, ούτε υπέρβαση της διακριτικής ευχέρειας των Εφεσειόντων, ούτε γενικότερα οποιοδήποτε πρόδηλο σφάλμα ή οποιαδήποτε παρανομία στη λήψη των επίδικων διοικητικών αποφάσεων, οι οποίες κρίνονται σύννομες και, σε κάθε περίπτωση, εύλογα επιτρεπτές.
Ως εκ των πιο πάνω, ο λόγος Έφεσης κρίνεται βάσιμος, εφόσον, ως έχουμε επεξηγήσει ανωτέρω, η τελική, επίδικη, κρίση των Εφεσειόντων δεν φαίνεται να στηρίχθηκε στη διαφορά μεταξύ των αγορών πρώτης ύλης και των πωλήσεων του τελικού προϊόντος, ως το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αλλά στις διαπιστωθείσες μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ αγορών και πωλήσεων άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης.
Η Έφεση γίνεται αποδεκτή. Η πρωτόδικη απόφαση, περιλαμβανομένης της διαταγής για έξοδα, παραμερίζεται. Οι Συνεκδικαζόμενες Προσφυγές Αρ. 742/2017, 923/2017, 1270/2017, 1473/2017 και 1572/2017 επιστρέφονται στο Διοικητικό Δικαστήριο για την εξέταση των λόγων ακύρωσης που δεν έτυχαν πρωτόδικης δικαστικής κρίσης (Βαρνάβας Πασιουλή ν. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 123/16, ημερ. 9.10.2023).
Επιδικάζονται €3000 ως κατ’ έφεση έξοδα υπέρ των Εφεσειόντων και εναντίον των Εφεσίβλητων.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.
Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.
Ε. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο