ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ
(Συνεκδικαζόμενες Εφέσεις Αρ. 43/25, 44/25 και 45/25)
27 Οκτωβρίου, 2026
[ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 43/25)
ΕΛΕΝΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Εφεσείουσα,
ν.
ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΤΣΑΒΡΑ
Εφεσίβλητης.
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 44/25)
ΔΡ. ΜΙΧΑΕΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΝΕΔΕΑ Εφεσείουσα,
ν.
ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΤΣΑΒΡΑ
Εφεσίβλητης.
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 45/25)
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Εφεσείουσα,
ν.
ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΤΣΑΒΡΑ
Εφεσίβλητης.
Χ. Σιακαλλή (κα), μαζί με Τ. Χριστοφίδου (κα), για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για Εφεσείουσα στην Έφεση Αρ. 43/25
Φ. Σωφρονίου, για Φωκάς Α. Σωφρονίου Δ.Ε.Π.Ε., για Εφεσείουσα στην Έφεση Αρ. 44/25
Δ. Εργατούδη (κα), για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για Εφεσείουσα στην Έφεση Αρ. 45/25
Φ. Νικολάου (κα), για Φιόνα Νικολάου και Συνεργάτες, για Εφεσίβλητη
ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Κωμοδρόμο, Δ.:
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Οι υπό κρίση Εφέσεις στρέφονται κατά της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην Προσφυγή Αρ. 1029/2020, ημερομηνίας 28.1.2025, η οποία ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.), που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 21.8.2020 και σύμφωνα με την οποία τα (πρωτοδίκως) Ενδιαφερόμενα Μέρη (Ε.Μ.) (1) Ιωάννου Νεδέα Μιχαέλα και (2) Ξενοφώντος Έλενα προήχθησαν στη μόνιμη θέση Βοηθού Διευθυντή Κλινικής/Τμήματος, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, στην ειδικότητα της Παθολογίας («η επίδικη θέση») από 1.8.2020.
Η επίδικη απόφαση λήφθηκε στη συνεδρία της Ε.Δ.Υ. ημερομηνίας 21.7.2020, κατά την οποία κλήθηκαν σε προφορική εξέταση οι υποψήφιοι που είχαν συστηθεί από τη Συμβουλευτική Επιτροπή, μεταξύ των οποίων τα δυο Ε.Μ. και η Εφεσίβλητη, δια της υποβληθείσας έκθεσης που είχε υποβάλει η Συμβουλευτική Επιτροπή. Στην εν λόγω συνεδρία και κατά τη διάρκεια της προφορικής εξέτασης των υποψηφίων, παρίστατο και η Διευθύντρια Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας («η Διευθύντρια»), προκειμένου, ως καταγράφεται στο σχετικό πρακτικό, να βοηθήσει την Ε.Δ.Υ. στην αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων. Προς τούτο, η Διευθύντρια αξιολόγησε την απόδοση των υποψηφίων και, αφού ακολούθως υπέβαλε τη σύστασή της, αποχώρησε από τη συνεδρία. Εν συνεχεία, και αφού και η ίδια αξιολόγησε την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική εξέταση, η Ε.Δ.Υ., στη βάση των ενώπιον της τεθέντων, επέλεξε τα δυο Ε.Μ. ως τις πλέον κατάλληλες για προαγωγή στην επίδικη θέση.
Η Εφεσίβλητη αντέδρασε και κατά της πιο πάνω απόφασης καταχώρησε την Προσφυγή Αρ. 1029/2020.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο διαπίστωσε εμφιλοχώρηση ουσιώδους πλάνης στην απόφαση της Ε.Δ.Υ. να επιλέξει τα δυο Ε.Μ. και ακύρωσε την επίδικη απόφαση προαγωγής τους, αναφέροντας σχετικά τα εξής:
«Στην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Ξενοφώντος εντοπίζεται πλάνη της καθ' ης η αίτηση αλλά και της διαδικασίας που προηγήθηκε ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής. Στο εν λόγω ενδιαφερόμενο μέρος, όπως προκύπτει από τον προσωπικό της φάκελο που κατατέθηκε σε ηλεκτρονική μορφή (file:///E:/1029-2020/15.10.001.35749/20180313-4849940.pdf), απονεμήθηκε ο μεταπτυχιακός τίτλος στις 31.7.2017 δηλαδή μετά την προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τις επίδικες θέσεις που ήταν η 31.10.2016. Το γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση αποφάσισε στις 5.12.2016 να εντάξει ακόμα μία θέση στην υπό εξέλιξη διαδικασία, ουδόλως διαφοροποίησε τα δεδομένα αφού στο πρακτικό της συνεδρίας της δεν γίνεται καμία αναφορά σε μετατόπιση της τελικής ημερομηνίας υποβολής αιτήσεων. Εικάζεται ότι αυτός είναι ο λόγος που η συμβουλευτική επιτροπή στην πρώτη της έκθεση δεν εντόπισε το πρόσθετο προσόν του εν λόγω ενδιαφερόμενου μέρους διότι αποκτήθηκε μετά τις 31.10.2016. Εφόσον η καθ' ης η αίτηση κατά τη σύγκριση του ενδιαφερομένου μέρους Ξενοφώντος με την αιτήτρια πεπλανημένα ανέφερε ως στοιχείο κρίσης την κατοχή όπως και η αιτήτρια πρόσθετου προσόντος, η πλάνη αυτή της καθ' ης η αίτηση είναι ουσιώδης και οδηγεί σε ακύρωση της επιλογής του ενδιαφερόμενου μέρους Ξενοφώντος.
Σχετικά με την επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Ιωάννου-Νεδέα φαίνεται να προέκυψε στη βάση της αξιολόγησης που της αποδόθηκε στην προφορική εξέταση. Κατά τα άλλα, το ενδιαφερόμενο μέρος και η αιτήτρια ήταν ίσες σε αξία ενώ στην αρχαιότητα η ίδια η καθ' ης η αίτηση εντόπισε πως υπερέχει οριακά το ενδιαφερόμενο μέρος σε ηλικιακή αρχαιότητα που από μόνη της δεν προσδίδει υπεροχή πόσω μάλλον σε θέσεις ψηλά στην ιεραρχία. Συνεπώς, αυτό που έκλινε την πλάστιγγα υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους ήταν η αξιολόγηση στην προφορική εξέταση.
Η καθ' ης η αίτηση εισηγείται ότι σε ιεραρχικά ψηλές θέσεις είναι επιτρεπτό να δίδεται αυξημένη βαρύτητα στο αποτέλεσμα της προφορικής εξέτασης. Η εισήγηση αυτή ευσταθεί νοουμένου, όμως, ότι αξιολογήθηκαν με σωστό τρόπο τα υπόλοιπα δεδομένα των υποψηφίων. Στην υπό κρίση υπόθεση, το πρόσθετο προσόν της αιτήτριας αναφέρθηκε μόνο τυπικά χωρίς να φαίνεται ότι του αποδόθηκε κάποια βαρύτητα παρόλο που είναι απόλυτα σχετικό με τα καθήκοντα των συγκεκριμένων θέσεων και όχι γενικά με θέματα υγείας. Συνεπώς, προκύπτει ουσιώδης πλάνη.».
Κατά της πιο πάνω κρίσης, βάλλουν με τρεις ξεχωριστές Εφέσεις, τόσο τα δυο Ε.Μ./Εφεσείουσες (Εφέσεις Αρ. 43/25 και 44/25), όσο και η Καθ’ ης η Αίτηση/Εφεσείουσα στην Έφεση Αρ. 45/25.
Εν πρώτοις, στην Έφεση Αρ. 43/25, ο ένας και μοναδικός λόγος Έφεσης που προωθεί η Εφεσείουσα/Ε.Μ. 2, Ξενοφώντος, έχει ως ακολούθως:
«Εσφαλμένα και πεπλανημένα στις σελίδες 11 και 12 της πρωτόδικης απόφασης το Πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι στην επιλογή τον Ενδιαφερόμενου Μέρους Έλενα Ξενοφώντος, εντοπίζεται πλάνη της καθ’ ης η αίτηση αλλά και της διαδικασίας που προηγήθηκε, ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής, καθότι σύμφωνα με το περιεχόμενο του προσωπικού της φακέλου, ο μεταπτυχιακός τίτλος απονεμήθηκε στο Ενδιαφερόμενο Μέρος, μετά την προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τις επίδικες θέσεις που ήταν η 31.10.2016. Περαιτέρω εσφαλμένα και πεπλανημένα, το Πρωτόδικο Δικαστήριο, θεώρησε ότι αυτός είναι ο λόγος που η συμβουλευτική επιτροπή στην πρώτη της έκθεση δεν εντόπισε το πρόσθετο προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους διότι αποκτήθηκε μετά τις 31.10.2016 και εσφαλμένα και πεπλανημένα έκρινε ότι η καθ' ης η αίτηση κατά τη σύγκριση τον ενδιαφερομένου μέρους Έλενα Ξενοφώντος με την αιτήτρια πεπλανημένα ανέφερε ως στοιχείο κρίσης την κατοχή όπως και η αιτήτρια πρόσθετου προσόντος και ότι η πλάνη αυτή της καθ' ης η αίτηση είναι ουσιώδης και οδηγεί σε ακύρωση της επιλογής του ενδιαφερόμενου μέρους Έλενα Ξενοφώντος.».
Επισημαίνεται, στο σημείο αυτό, ότι παρόμοιος λόγος Έφεσης δικογραφείται και στην Έφεση Αρ. 45/25, ως Δεύτερος Λόγος Έφεσης, σύμφωνα με τον οποίο-
«Άνευ βλάβης του πρώτου Λόγου Έφεσης, εσφαλμένα και/ή υπό πλάνη το σεβαστό πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι:
«Στην επιλογή του ενδιαφερόμενού μέρους Ξενοφώντος εντοπίζεται πλάνη της καθ' ης η αίτηση αλλά και της διαδικασίας που προηγήθηκε ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής. Στο εν λόγω ενδιαφερόμενο μέρος, όπως προκύπτει από τον προσωπικό της φάκελο πού κατατέθηκε σε ηλεκτρονική μορφή (file///E/1029-2020/15. 10.001.35749/20180313-4849940.pdf), απονεμήθηκε ο μεταπτυχιακός τίτλος στις 31.7.2017 δηλαδή μετά την προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τις επίδικες θέσεις που ήταν η 31.10.2016. Το γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση αποφάσισε στις 5.12.2016 να εντάξει ακόμα μία θέση στην υπό εξέλιξη διαδικασία, ουδόλως διαφοροποίησε τα δεδομένα αφού στο πρακτικό της συνεδρίας της δεν γίνεται καμία αναφορά σε μετατόπιση της τελικής ημερομηνίας υποβολής αιτήσεων. Εικάζεται ότι αυτός είναι ο λόγος που η συμβουλευτική επιτροπή στην πρώτη της έκθεση δεν εντόπισε το πρόσθετο προσόν του εν λόγω ενδιαφερόμενου μέρους διότι αποκτήθηκε μετά τις 31.10.2016. Εφόσον η καθ' ης η αίτηση κατά τη σύγκριση του ενδιαφερομένου μέρους Ξενοφώντος με την αιτήτρια πεπλανημένα ανέφερε ως στοιχείο κρίσης την κατοχή όπως και η αιτήτρια πρόσθετου προσόντος, η πλάνη αυτή της καθ' ης η αίτηση είναι ουσιώδης και οδηγεί σε ακύρωση της επιλογής του ενδιαφερόμενου μέρους Ξενοφώντος».
Δεδομένου ότι επί της ουσίας πρόκειται για ταυτόσημο λόγο Έφεσης, τα όσα εκτίθενται αμέσως κατωτέρω αφορούν τόσο στην Έφεση Αρ. 43/25, όσο και στην Έφεση Αρ. 45/25 και δη στον εκεί προβαλλόμενο Δεύτερο Λόγο Έφεσης.
Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι κατά το χρόνο λήψης της επίδικης απόφασης, τόσο η Εφεσίβλητη όσο και το Ε.Μ. 2 κατείχαν μεταπτυχιακό προσόν, ήτοι ΜΑ στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας, Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, το οποίο, ως αναφέρεται και στην προσβαλλόμενη απόφαση της Ε.Δ.Υ., παρόλο που δεν απαιτείται από το οικείο σχέδιο υπηρεσίας, ούτε αποτελεί πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν, είναι σχετικό με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης. Είναι επίσης γεγονός ότι κατά την 31.10.2016, ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων για την επίδικη θέση, το Ε.Μ. 2 δεν διέθετε τον εν λόγω τίτλο, τον οποίο και απέκτησε την 31.7.2017, ενώ η επίδικη απόφαση της Ε.Δ.Υ. λήφθηκε την 21.7.2020.
Δεδομένων των πιο πάνω, τίθεται το ερώτημα κατά πόσον ορθώς το συγκεκριμένο προσόν του Ε.Μ. 2 λήφθηκε υπόψη από την Ε.Δ.Υ. στη διαμόρφωση της επίδικης κρίσης της. Κρίνουμε ότι η απάντηση επ’ αυτού είναι θετική. Έχει κατ’ επανάληψη νομολογηθεί ότι, σε αντίθεση με απαιτούμενα υπό του σχεδίου υπηρεσίας προσόντα, πρόσθετα, μη προβλεπόμενα από το σχέδιο υπηρεσίας, προσόντα, μπορούν να προσμετρήσουν και να ληφθούν υπόψη από το αρμόδιο όργανο και μετά την εκπνοή της προθεσμίας υποβολής της αίτησης για την υπό πλήρωση θέση, μέχρι και την ημέρα λήψης της απόφασης για διορισμό ή/και προαγωγή (Καραγεώργη ν. Δημοκρατίας κ.α., Α.Ε. 49/2013, ημερ. 9.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:C293, Αμβροσίου ν. Δημοκρατίας (2015) 3 Α.Α.Δ. 613, Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 570). Εν προκειμένω, ως έχουμε ήδη αναφέρει, το Ε.Μ. 2 απέκτησε το μεταπτυχιακό προσόν ΜΑ στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας, την 31.7.2017, ήτοι εκκρεμούσης της προαγωγικής διαδικασίας και πριν από την, ληφθείσα την 21.7.2020, απόφαση της Ε.Δ.Υ..
Συνεπώς, όντως εντοπίζεται σφάλμα στην πρωτόδικη κρίση, εφόσον ορθά η Ε.Δ.Υ., κατά τη λήψη της επίδικης απόφασής της και τη σύγκριση που προέβη μεταξύ Εφεσίβλητης και Ε.Μ. 2, έλαβε υπόψη της και τον μεταπτυχιακό τίτλο του Ε.Μ. 2, προσόν το οποίο, ως αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίας της, ημερομηνίας 21.7.2020, «παρόλο που δεν απαιτείται, ούτε αποτελεί πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν, είναι σχετικό με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης και αποδόθηκε σ’ αυτό η δέουσα βαρύτητα». Υπ’ αυτά τα δεδομένα, δεν εντοπίζεται εμφιλοχώρηση πλάνης στην κρίση της Ε.Δ.Υ., αλλ’ ούτε και στην προηγηθείσα διαδικασία και δη αυτήν ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής επί του συγκεκριμένου ζητήματος, ως εσφαλμένα διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Εν πάση δε περιπτώσει, ως καταγράφεται και στην πρωτόδικη απόφαση, η Συμβουλευτική Επιτροπή στην συμπληρωματική έκθεσή της, ημερομηνίας 23.5.2019, ανέφερε μεν την κατοχή του συγκεκριμένου μεταπτυχιακού τίτλου εκ μέρους του Ε.Μ. 2, τονίζοντας, όμως, ταυτόχρονα ότι, εν πάση περιπτώσει, η κατοχή του εν λόγω προσόντος ουδόλως διαφοροποιούσε την τελική αξιολόγηση του Ε.Μ. 2, «καθότι η υποψήφια ήδη κατέχει τη ψηλότερη δυνατή βαθμολογία», στο επίπεδο του «Εξαίρετος».
Ως εκ των πιο πάνω, αυτός ο λόγος Έφεσης (μοναδικός λόγος Έφεσης στην Έφεση Αρ. 43/25 και Δεύτερος Λόγος Έφεσης στην Έφεση Αρ. 45/25) κρίνεται βάσιμος.
Προχωρούμε στην εξέταση του Πρώτου Λόγου Έφεσης στην Έφεση Αρ. 44/25, την οποία καταχώρησε το Ε.Μ. 1 Ιωάννου-Νεδέα, σύμφωνα με τον οποίο-
«Το Σεβαστό Δικαστήριο λανθασμένα ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού έκρινε ότι το αρμόδιο διοικητικό όργανο πεπλανημένα δεν έλαβε υπόψη του το πρόσθετο προσόν της Εφεσίβλητης και δεν δόθηκε κάποια βαρύτητα στο σχετικό προσόν της, στο οποίο αναφέρθηκε μόνο τυπικά».
Επισημαίνουμε ότι παρόμοιος λόγος Έφεσης δικογραφείται και στην Έφεση Αρ. 45/25 ως Τρίτος Λόγος Έφεσης, σύμφωνα με τον οποίο-
«Εσφαλμένα και/ή υπό πλάνη το σεβαστό πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι:
«Σχετικά με την επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Ιωάννου Νεδέα φαίνεται να προέκυψε στη βάση της αξιολόγησης που της αποδόθηκε στην προφορική εξέταση. Κατά τα άλλα, το Ενδιαφερόμενο μέρος και η αιτήτρια ήταν ίσες σε αξία ενώ στην αρχαιότητα η ίδια η καθ' ης η αίτηση εντόπισε πως υπερέχει οριακά το ενδιαφερόμενο μέρος σε ηλικιακή αρχαιότητα που από μόνη της δεν προσδίδει υπεροχή πόσω μάλλον σε θέσεις ψηλά στην ιεραρχία. Συνεπώς, αυτό που έκλινε την πλάστιγγα υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους ήταν η αξιολόγηση στην προφορική εξέταση.
H καθ' ης η αίτηση εισηγείται ότι σε ιεραρχικά ψηλές θέσεις είναι επιτρεπτό να δίδεται αυξημένη βαρύτητα στο αποτέλεσμα της προφορικής εξέτασης. H εισήγηση αυτή ευσταθεί νοουμένου, όμως, ότι αξιολογήθηκαν με σωστό τρόπο τα υπόλοιπα δεδομένα των υποψηφίων. Στην υπό κρίση υπόθεση, το πρόσθετο προσόν της αιτήτριας αναφέρθηκε μόνο τυπικά χωρίς να φαίνεται ότι του αποδόθηκε κάποια βαρύτητα παρόλο που είναι απόλυτα σχετικό με τα καθήκοντα των συγκεκριμένων θέσεων και όχι γενικά με θέματα υγείας. Συνεπώς, προκύπτει ουσιώδης πλάνη».
Τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο κάτω αφορούν τόσο στην Έφεση Αρ. 44/25 (πρώτο λόγο Έφεσης), όσο και στην Έφεση Αρ. 45/25 και δη στον προεκτεθέντα τρίτο λόγο Έφεσης.
Κρίνουμε δε ότι και αυτός ο λόγος Έφεσης ευσταθεί.
Έχουμε ανατρέξει στο σχετικό πρακτικό λήψης της επίδικης απόφασης, ημερομηνίας 21.7.2020, από το οποίο αβίαστα προκύπτει ότι η Ε.Δ.Υ., κατά τη συγκριτική αντιπαραβολή της υπηρεσιακής εικόνας Εφεσίβλητης και Ε.Μ. 1 στα θεσμοθετημένα στοιχεία κρίσης και, εν τέλει, στη διαμόρφωση της επίδικης κρίσης της, έλαβε υπόψη της και αξιολόγησε και το πρόσθετο προσόν της Εφεσίβλητης. Όπως αναφέρθηκε σχετικά:
«Αναφορικά με το στοιχείο των προσόντων, η Επιτροπή δεν παρέλειψε να συνεκτιμήσει με τα υπόλοιπα στοιχεία κρίσης ότι οι δύο μη επιλεγέντες, Χατζηγαβριήλ και Κατσάβρα-Παπανικολάου, διαθέτουν επιπρόσθετα μεταπτυχιακά προσόντα, ήτοι MSc in Haemoglobinopathy, UCL, και MA στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας, Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, αντίστοιχα, τα οποία, παρόλο που δεν απαιτούνται, ούτε αποτελούν πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν, είναι σχετικά με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης και αποδόθηκε σ' αυτά η δέουσα βαρύτητα.».
Ως εκ των πιο πάνω, θεωρούμε εσφαλμένη την κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι υπό πλάνη δεν λήφθηκε υπόψη το πρόσθετο προσόν της Εφεσίβλητης. Αντίθετα, κρίνουμε ότι η Ε.Δ.Υ., εντός του πλαισίου που η ημεδαπή νομολογία έχει διαμορφώσει, αξιολόγησε και έλαβε υπόψη της, μαζί με τα λοιπά στοιχεία κρίσης, και τον μεταπτυχιακό τίτλο της Εφεσίβλητης, ως πρόσθετο προσόν, μη προβλεπόμενο από το οικείο σχέδιο υπηρεσίας, αλλά σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης. Έχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι επαφίεται στο διορίζον όργανο να αξιολογήσει και σταθμίσει πρόσθετα προσόντα που δεν προβλέπονται από το σχέδιο υπηρεσίας, αλλά κρίνονται συναφή προς τα καθήκοντα της θέσης, αποφεύγοντας από την μια να δώσει σε αυτά υπερβολική βαρύτητα, αλλά και αποφεύγοντας από την άλλη, η σημασία που θα τους αποδώσει να είναι εντελώς οριακή. Σε αυτά τα πλαίσια, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση και στάθμιση στοιχείων (Γιαννάκης Κολώνας κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 94/2016 κ.α. ημερ. 26.7.2023, Πούρος κ.α. ν. Χατζηστεφάνου κ.α. (2001) 3 Α.Α.Δ. 374, Ζωδιάτης ν. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 406). Δεν συνιστά έργο του Δικαστηρίου η πρωτογενής αναζήτηση και ο προσδιορισμός της σημασίας των προσόντων που κατέχει ένας υποψήφιος, εφόσον το ζήτημα αυτό αξιολογείται και σταθμίζεται από το διοικητικό όργανο, κατά την άσκηση της (εύλογης) διακριτικής του ευχέρειας (Καραγεώργη, ανωτέρω, Χριστοδουλίδου v. Δημοκρατίας (1999) Α.Α.Δ. 1, Ρούσου v. Δημοκρατίας (2014) 3 Α.Α.Δ. 478).
Από τα ενώπιόν μας τεθέντα, προκύπτει ότι στην υπό κρίση περίπτωση, το πρόσθετο προσόν της Εφεσίβλητης ήταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ. κατά το χρόνο λήψης της επίδικης απόφασής της και, ενόψει του τεκμηρίου της νομιμότητας που υπάρχει υπέρ των πράξεων της Διοίκησης και το οποίο δεν έχει ανατραπεί (POP LIFΕ SHOPS LTD ν. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 160/2019, ημερ. 21.3.2024, Νικόλας Μάρκου ν. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 111/2022, ημερ. 8.7.2026), δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε ότι το προσόν αυτό λήφθηκε δεόντως υπόψη από την Ε.Δ.Υ. και προσμέτρησε στην τελική της κρίση. Δεν εντοπίζεται πλάνη, πόσω δε μάλλον ουσιώδης, στην επίδικη κρίση της Ε.Δ.Υ., ως εσφαλμένα διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο.
Κατά συνέπεια, και ο συγκεκριμένος λόγος Έφεσης κρίνεται βάσιμος.
Συνακόλουθα, οι Εφέσεις γίνονται αποδεκτές. Ως εκ της επιτυχίας τους, καθίσταται αχρείαστη η ενασχόλησή μας με τους λοιπούς λόγους Έφεσης (Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας ν. Ανδρέας Πολυνείκης κ.α., Ε.Δ.Δ. 77/2017, ημερ. 21.11.2023).
Η πρωτόδικη απόφαση, ομού με τη διαταγή για έξοδα, παραμερίζεται.
Επισημαίνουμε ότι υπάρχει Αντέφεση εκ μέρους της Εφεσίβλητης και στις τρεις Εφέσεις, επί τω ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέτασε θέματα, τα οποία τέθηκαν ενώπιόν του, με αίτημα όπως τούτα εξεταστούν από το παρόν Δικαστήριο. Επί της ουσίας, η Εφεσίβλητη ζητεί δια της Αντέφεσής της όπως τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο τούτο λόγοι ακύρωσης που δεν έτυχαν εξέτασης πρωτοδίκως και επί των οποίων δεν υπήρξε τελική κρίση από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Το ζήτημα αυτό έχει επιλυθεί στη Νίκος Χριστοδουλίδης ν. Πανεπιστήμιο Κύπρου, ΑΕ Aρ.95/2012, ημερ. 6.7.2018, εκ της οποίας προκύπτει ότι το Διοικητικό Εφετείο, ασκώντας δευτεροβάθμια αναθεωρητική δικαιοδοσία, στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει τους λόγους αντέφεσης που προβάλλει η Εφεσίβλητη και οι οποίοι δεν εξετάστηκαν πρωτοδίκως, εκτός βεβαίως και αν αυτοί αφορούν σε ζητήματα δημοσίας τάξεως που εξετάζονται αυτεπάγγελτα, σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίζει σε πρώτο βαθμό επί πάσης, δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, προσφυγής, κέκτηται το Διοικητικό Δικαστήριο (βλ. και Δημοκρατία ν. Μιχάλη Λαμπρινού, Ε.Δ.Δ. 4/2022, ημερ. 27.2.2026). Εν προκειμένω, ενόψει της επιτυχίας των Εφέσεων, οι λόγοι ακύρωσης που δεν εξετάστηκαν πρωτοδίκως, θα πρέπει να παραπεμφθούν στο Διοικητικό Δικαστήριο προς εξέταση (Δημοκρατία ν. Οικογενειακής Ταβέρνας Ν.Α.Π.Ρ. «ΥΠΑΡΧΩ» Λτδ, Ε.Δ.Δ. 179/2020, ημερ. 18.7.2025).
Η Αντέφεση σε κάθε μια εκ των τριών Εφέσεων, απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα.
Η Προσφυγή Αρ. 1029/2020 επιστρέφεται στο Διοικητικό Δικαστήριο για την εξέταση των λόγων ακύρωσης που, ως ελέχθη πιο πάνω, δεν έτυχαν πρωτόδικης δικαστικής κρίσης (Βαρνάβας Πασιουλή ν. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 123/16, ημερ. 9.10.2023).
Επιδικάζονται €1300 ως κατ’ έφεση έξοδα υπέρ εκάστης Εφεσείουσας και εναντίον της Εφεσίβλητης, πλέον Φ.Π.Α., όπου υπάρχει.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.
Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.
Ε. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο