ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση αρ. Ε20/2021)
24 Φεβρουαρίου 2026
[ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Πρόεδρος]
Μαρία ν. Τσιάρτα
Εφεσείουσα
ν.
Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λίμιτεδ
Εφεσίβλητη
Για εφεσείουσα: κος : κ. Χρίστος Νεοφύτου για Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε.
Για εφεσίβλητο: κος κ. Στέφανος Βασιλειάδης για Αντρέας Ι. Καρύδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Π.: Η παρούσα εκδικάζεται σε μονομελή σύνθεση δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 25.1 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) και του Άρθρου 11.5 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλες διατάξεις) Νόμου του 1964 (33/1964).
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Τα νομικά και πραγματικά θέματα της παρούσας έφεσης, σχετίζονται άμεσα με τα γεγονότα της έφεσης Ε18/20021. Σε εκείνη την έφεση αμφισβητήθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει την αγωγή μετά από αίτηση των εναγομένων 1, 2, 3, 4, & 6 λόγω κατ’ ισχυρισμό εκπρόθεσμης καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες από την εφεσείουσα. Λέχθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι επειδή η κλήση για οδηγίες ήταν εκπρόθεσμη, δεν μπορούσε να οδηγηθεί σε κανένα άλλο συμπέρασμα, από το ότι η αγωγή θεωρείται εγκαταλειφθείσα και έκθετη σε απόρριψη. Ως εκ τούτου απέρριψε την αγωγή με έξοδα εναντίον της εφεσείουσας.
Την ίδια αίτηση για απόρριψη της αγωγής ως εγκαταλειφθείσας λόγω μη έγκαιρης καταχώρισης της κλήσης για οδηγίες, καταχώρισε και το εφεσίβλητο στην παρούσα ταμιευτήριο, που στην πρωτοδίκη διαδικασία ήταν ο εναγόμενος αρ.8.
Το πρώτοδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε και αυτή την αίτηση με το ίδιο αιτιολογικό που αποδέχθηκε την αίτηση των εναγομένων 1, 2, 3, 4, & 6 και απέρριψε την αγωγή με έξοδα εναντίον του εφεσίβλητου ταμιευτηρίου. Κρίθηκε συναφώς ότι αφού η εφεσείουσα δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο προκειμένου να ζητήσει παράταση της προθεσμίας καταχώρισης της κλήσης για οδηγίες, η τύχη της αγωγής ήταν καταδικασμένη και δεν μπορούσε παρά να απορριφθεί ως εγκαταλειφθείσα.
Έχω ήδη επισημάνει στην απόφαση μου επί της εφέσεως Ε18/2021, το λανθασμένο αυτής της προσέγγισης από το πρωτόδικο Δικαστήριο, η οποία παραγνωρίζει την Οδηγία Πρακτικής του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 28.7.2017, σύμφωνα με την οποία όπου υπάρχουν πέραν του ενός εναγόμενου σε αγωγή, τότε τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα υπό την έννοια που προβλέπεται από τη Δ.26 Κ.11 ώστε να αρχίσει να τρέχει n προνοούμενη προθεσμία της Δ.30 θ1 (α), μόνο όταν τα δικόγραφα συμπληρωθούν για όλους τους εναγομένους.
Στην υπό κρίση περίπτωση, είναι παραδεκτό ότι ο εναγόμενος 5 δεν καταχώρισε υπεράσπιση. Ως αποτέλεσμα και με βάση τις πρόνοιες της πιο πάνω Οδηγίας Πρακτικής τα δικόγραφα δεν είχαν συμπληρωθεί ώστε να αρχίσει να μετρά η προθεσμία των 90 ημερών για καταχώριση κλήσης οδηγιών δυνάμει της Δ.30 θ.1 (α).
Αλλά ακόμη και αν η κλήση για οδηγίες ήταν εκπρόθεσμη, δεν είναι ορθή η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι λόγω αυτού του γεγονότος, δεν μπορούσε να οδηγηθεί σε κανένα άλλο συμπέρασμα, από το ότι η αγωγή επιβάλλεται να θεωρηθεί ως εγκαταλειφθείσα και έκθετη σε απόρριψη. Προκύπτει από το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, η λανθασμένη κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν ετίθετο ζήτημα άσκησης διακριτικής ευχέρειας για παράταση των προθεσμιών, προκειμένου να διασωθεί η διαδικασία.
Είναι σαφές ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα θεώρησε ότι ακόμα και στην περίπτωση της εκπρόθεσμης κλήσης για οδηγίες, δεν διατηρούσε διακριτική ευχέρεια να παρατείνει την προθεσμία των 90 ημερών δυνάμει της Δ.30 θ.2 (β). Είναι σαφές ότι με την περαιτέρω τροποποίηση της Δ.30 στις 28.7.2017, έχει καμφθεί η πλήρης αυστηρότητα στις προθεσμίες καταχώρισης κλήσης οδηγιών, κάτι το οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο παραγνώρισε (βλ. Πολ. Έφεση 185/17 ημ. 18.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A173,, Πολ. Εφ. 175/2017, ημερ. 6.2.2018, , Πολ. Αίτηση 45/18, ημ. 18.5.2018, ECLI:CY:AD:2018:D240, , Πολ. Έφεση Ε80/2023, ημ. 23.9.2024 και, Πολιτική Έφεση αρ. Ε23/19).
Ανεξαρτήτως τούτου, ακόμα και στην περίπτωση που η κλήση οδηγιών ήταν εκπρόθεσμη, η ορθή διαδικασία ήταν η παράταση των προθεσμιών και όχι η απόρριψη της αγωγής. Η πιο πάνω διαπίστωση δικαιολογείται από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης, τα οποία δεν καταδεικνύουν σε καμία περίπτωση την εγκατάλειψη της αγωγής από την εφεσείουσα.
Αξίζει εδώ να επαναλάβω τα όσα τονίστηκαν από το Εφετείο στην υπόθεση , Πολιτική Έφεση αρ. Ε23/19, ότι ουδέποτε ο σκοπός της Δ.30 ήταν να προκαλέσει ταλαιπωρία ή αδικία σε οποιονδήποτε διάδικο, ιδιαίτερα σε αυτόν που με την συμπεριφορά του δεν επέδειξε πλήρη αδιαφορία ή περιφρόνηση για τις διαδικασίες.
Ως επακόλουθο όλων των πιο πάνω, η έφεση εγκρίνεται. Η πρωτόδικη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή ακυρώνεται στο σύνολο της, συμπεριλαμβανομένης και της πρωτόδικης διαταγής για τα έξοδα.
Ο φάκελος να επιστραφεί στο πρωτόδικο Δικαστήριο, προκειμένου να συνεχίσει το συντομότερο δυνατό η προδικασία και η εκδίκαση της ουσίας της αγωγής από άλλο Δικαστή, από το στάδιο που αυτή διακόπηκε λόγω της πρωτόδικης απόφασης.
Επιδικάζονται €3.000,00 έξοδα της παρούσας έφεσης πλέον ΦΠ.Α καθώς και τα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, υπέρ της εφεσείουσας και εναντίον του εφεσίβλητου.
Αλέξανδρος Παναγιώτου
Πρόεδρος Εφετείου
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο