ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση αρ. Ε191/21)
31 Μαρτίου 2026
[ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Πρόεδρος]
1. ΝΑΣΩ ΗΛΙΑΔΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΛΤΔ
2. ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΗΛΙΑΔΗΣ
Εφεσείοντες/Ενάγοντες
και
1. ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ
2. ΜΙΧΑΗΛ Κ. ΤΥΛΛΗΣ
3. ΑΝΔΡΕΑΣ Κ. ΤΥΛΛΗΣ
4. ΚΥΡΙΑΚΟΣ Μ. ΤΥΛΛΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ
5. ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ
Εφεσίβλητοι/Εναγόμενοι
Για εφεσείοντες: κ. Θεοφάνης Αντρέου για Θεοφάνης Αντρέου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για τους εφεσίβλητους: κ. Σάββας Γιορδαμλής με κ. Χρίστο Γεωργίου για Ιωαννίδη Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Π.: Η παρούσα εκδικάζεται σε μονομελή σύνθεση δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 25.1 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) και του Άρθρου 11.5 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλες διατάξεις) Νόμου του 1964 (33/1964).
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα έφεση προσβάλλεται ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (το πρωτόδικο Δικαστήριο) με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή των εφεσειόντων εναντίον των εφεσιβλήτων λόγω παράλειψης τους να συμμορφωθούν με προηγούμενο διάταγμα παροχής λεπτομερειών της έκθεσης απαίτησης.
Για να γίνουν κατανοητά τα επίδικα θέματα της παρούσας έφεσης, χρήζει στο σημείο αυτό μια συνοπτική αναφορά στο δικονομικό ιστορικό της υπόθεσης.
· Οι εφεσείοντες ως μέτοχοι μειοψηφίας της εφεσίβλητης 5 εταιρείας με την παράγωγη αγωγή τους (derivative action) 3211/2017 ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, επιζητούσαν την έκδοση απόφασης για αποζημιώσεις λόγω κατ’ ισχυρισμό παράνομων και αμελών πράξεων των εφεσιβλήτων 1, 2 & 3, οι οποίες επέφεραν οικονομική βλάβη στην εφεσίβλητη 5 εταιρεία.
· Μετά την συμπλήρωση των δικογράφων κατατέθηκαν εκατέρωθεν παραρτήματα από τους διαδίκους δυνάμει της Δ.30. Στο παράρτημα τους οι εφεσίβλητοι δεν συμπεριέλαβαν αίτημα για παροχή λεπτομερειών δυνάμει της Δ.19. Για αυτό τον λόγο καταχώρισαν "συμπληρωματικό παράρτημα Τύπου 25", στο οποίο συμπεριέλαβαν αίτημα για παροχή λεπτομερειών, το οποίο όμως παραμερίστηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο μετά από αίτηση των εφεσειόντων αφού κρίθηκε ότι τέτοιο δικόγραφο δεν προβλεπόταν στους παλαιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας που ίσχυαν κατά τους επίδικους χρόνους.
· Ακολούθησε γραπτή αίτηση των εφεσιβλήτων ημερ. 07.05.19 για παροχή καλύτερων λεπτομερειών της έκθεσης απαίτησης, την οποία ενέκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 24.05.19. Εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης οι εφεσείοντες καταχώρισαν την έφεση με αρ. 147/19.
· Οι εφεσίβλητοι ισχυριζόμενοι ότι οι εφεσείοντες δεν συμμορφώθηκαν με την διαταγή για καλύτερες λεπτομέρειες, καταχώρισαν στις 18.09.19 αίτηση για αναστολή κάθε διαδικασίας στην αγωγή 3211/2017 μέχρις ότου οι εφεσείοντες συμμορφωθούν με την διαταγή του Δικαστηρίου ημερ. 24.05.19. Ζήτησαν επίσης απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση που οι εφεσείοντες δεν παραχωρήσουν τις λεπτομέρειες, ως έχουν διαταχθεί, εντός προθεσμίας περαιτέρω 30 ημερών από την ημέρα έκδοσης του διατάγματος αναστολής ή εντός άλλου εύλογου χρόνου ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο.
· Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στις 29.09.21 το πρωτόδικο Δικαστήριο με άλλη σύνθεση από αυτή που εξέδωσε το διάταγμα παροχής λεπτομερειών, ενέκρινε την αίτηση ημερ. 18.09.19 και εξέδωσε διάταγμα αναστολής της αγωγής και διάταγμα δυνάμει του οποίου, σε περίπτωση που οι εφεσείοντες δεν παραχωρούσαν τις λεπτομέρειες, ως είχαν διαταχθεί στις 24.05.19, εντός 60 ημερών από την ημέρα έκδοσης του διατάγματος, η αγωγή θα απορρίπτετο άμεσα και χωρίς οποιοδήποτε άλλο διάβημα. Το διάταγμα του Δικαστηρίου συντάχθηκε στις 18.10.21 και επιδόθηκε στους εφεσείοντες την 01.11.21.
· Λόγω της παράλειψης συμμόρφωσης των εφεσειόντων να συμμορφωθούν με τα διατάγματα του Δικαστηρίου ημερ. 24.05.19 και 29.09.21, η αγωγή απορρίφθηκε με έξοδα εναντίον των εφεσειόντων και υπέρ των εφεσίβλητων.
Εναντίον της πιο πάνω απόφασης με την οποία διατάχθηκε η αναστολή και απόρριψη της αγωγής από το πρώτοδικο Δικαστήριο, οι εφεσείοντες καταχώρισαν την παρούσα έφεση. Με τρεις λόγους έφεσης ισχυρίζονται ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε η αγωγή αφού τον πρωτόδικο Δικαστήριο παρερμήνευσε την αρχική διαταγή που εκδόθηκε από άλλη σύνθεση για παροχή λεπτομερειών. Ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι το διάταγμα παροχής λεπτομερειών εκδόθηκε κάτω από περιορισμούς, και μόνο για τις λεπτομέρειες που ήταν σε γνώση των εφεσειόντων. Το δε πρωτόδικο Δικαστήριο αγνοώντας αυτή την πτυχή του διατάγματος παροχής λεπτομερειών, και θεωρώντας ότι αυτό δεν εκδόθηκε με οιουσδήποτε όρους, απέρριψε την αγωγή, κρίνοντας εσφαλμένα ότι οι εφεσείοντες δεν συμμορφώθηκαν με το εν λόγω διάταγμα, ενώ αυτοί δεν ήταν υποχρεωμένοι να δώσουν λεπτομέρειες που δεν γνώριζαν (1ος και 2ος λόγος έφεσης).
Ισχυρίζονται επίσης οι εφεσείοντες ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ενεργώντας μεροληπτικά, παραβίασε το αναφαίρετο δικαίωμα των εφεσειόντων για πρόσβαση στο Δικαστήριο και/ή για δίκαιη δίκη ως προστατεύεται από το άρθρο 12 του Συντάγματος και το αντίστοιχο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ (3ος λόγος έφεσης).
Στις 26.04.24, το Εφετείο απέρριψε την έφεση Ε147/2019 που αφορούσε το αρχικό διάταγμα παροχής λεπτομερειών ως αλυσιτελή, χωρίς να εξετάσει την ουσία των λόγων έφεσης. Έκρινε ότι η εξέταση της έφεσης δεν θα εξυπηρετούσε οποιονδήποτε σκοπό καθώς, έστω και αν ήθελε κριθεί ότι εσφαλμένα εκδόθηκε το διάταγμα παροχής λεπτομερειών, με δεδομένη την απόρριψη της αγωγής, κανένα πρακτικό αποτέλεσμα δεν θα προέκυπτε από την εκδίκαση της εν λόγω έφεσης (βλ. Πολ. Έφεση Ε147/2019 ημ. 26.04.24).
Ακολούθησε στις 02.12.24 η τροποποίηση της παρούσας έφεσης, με την προσθήκη πανομοιότυπων λόγων έφεσης με αυτούς που προωθήθηκαν στο πλαίσιο της έφεσης Ε147/2019. Με τους δύο λόγους έφεσης που προστέθηκαν στην παρούσα, οι εφεσείοντες αμφισβητούν την έκδοση του διατάγματος παροχής λεπτομερειών. Ισχυρίζονται συγκεκριμένα με τον 4ο λόγο έφεσης ότι το πρώτοδικο Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη ότι προϋπόθεση σύμφωνα με την Δ.30 για καταχώρηση αίτησης για λεπτομέρειες δυνάμει της Δ.19, είναι η συμπερίληψη τέτοιου αιτήματος στο σχετικό παράρτημα Τύπος 25. Τέλος με τον 5ο λόγο έφεσης, οι εφεσείοντες ισχυρίζονται ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει και να αιτιολογήσει κάθε αιτούμενη λεπτομέρεια ξεχωριστά, το οποίο επιβάλλεται να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις και/ή εσφαλμένα εξέτασε σωρευτικά όλες τις αιτούμενες λεπτομέρειες.
Για ολοκλήρωση του δικονομικού ιστορικού της υπόθεσης, αναφέρω ότι η έφεση εναντίον του εφεσιβλήτου 1 ο οποίος έχει στο ενδιάμεσο αποβιώσει, αποσύρθηκε από τους εφεσείοντες.
Θα εξετάσω αρχικά τους λόγους έφεσης 4 και 5 που αφορούν το αρχικό διάταγμα παροχής λεπτομερειών αφού σε περίπτωση που πετύχει αυτή η πτυχή της έφεσης, οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης θα καταστούν άνευ αντικειμένου.
Με τον 4ο λόγο έφεσης προβάλλεται η θέση ότι το πρώτοδικο Δικαστήριο λανθασμένα εξέδωσε το διάταγμα παροχής λεπτομερειών, παραβλέποντας ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την υποβολή σχετικής αίτησης σύμφωνα με την Δ.30, είναι η συμπερίληψη τέτοιου αιτήματος στο σχετικό παράρτημα Τύπος 25.
Η Δ.30 θθ. 2 & 3 που επικαλούνται οι εφεσείοντες έχει ως εξής:
1. …………………………………………………………………………….
2. (α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού.
(β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.
3. (α) Κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προνοείται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, εκδίδονται οι ανάλογες οδηγίες από το Δικαστήριο στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στο Παράρτημα του Τύπου 25:
Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, να εκδίδει είτε αυτεπάγγελτα, ή με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος ενός ή περισσοτέρων των διαδίκων, ανάλογα διατάγματα για τα θέματα που καλύπτονται από το Παράρτημα του Τύπου 25, εκδίδοντας, εάν χρειάζεται, συνοπτική προς τούτο απόφαση.
(β) Οι Διαταγές 14, 19 θεσμοί 6-9, 24, 28, 33, 38, 49, 57, 59 και 60 που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της παρούσας Διαταγής:
Νοείται ότι διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα, εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα.
Η Δ.19 συμπεριλαμβάνεται στους κανονισμούς που πρέπει να παρατίθενται στο παράρτημα, προκειμένου ο διάδικος που επιδιώκει παροχή λεπτομερειών να προωθήσει σχετικό αίτημα κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με την Δ.30 θ.3.
Είναι παραδεκτό ότι οι εφεσίβλητοι στο παράρτημα τους ημ. 29.06.2018, δεν συμπεριέλαβαν αίτημα για παροχή λεπτομερειών της έκθεσης απαίτησης δυνάμει της Δ.19. Για αυτό και στις 19.07.2018 καταχώρισαν «συμπληρωματικό παράρτημα» αφού προηγουμένως είχαν αποστείλει επιστολή για λεπτομέρειες, η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τους εφεσείοντες. Το εν λόγω «συμπληρωματικό παράρτημα» περιείχε το συναφές αίτημα με τις ζητούμενες λεπτομέρειες ισχυρισμών της έκθεσης απαίτησης.
Οι εφεσείοντες καταχώρισαν στις 06.11.2018 αίτηση για παραμερισμό του εν λόγω «συμπληρωματικού παραρτήματος». Το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατόπιν ακρόασης εξέδωσε απόφαση στις 23.04.2019 με την οποία παραμέρισε το «συμπληρωματικό παράρτημα» κρίνοντας ότι «αφίστατο των κανονιστικώς προβλεπόμενων και δημιουργούσε δικονομική σύγχυση εφόσον δεν προβλεπόταν στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας». Όμως στην εν λόγω απόφαση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε ρητά ότι δεν θα αποφανθεί επί της ουσίας της όποιας επιδίωξης των εφεσιβλήτων για την εξασφάλιση περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών και ότι "οι διάδικοι μπορούν να αποταθούν στο Δικαστήριο κατά τα δικονομικώς προσήκοντα για ό,τι είναι που επιθυμούν, με σκοπό την δρομολόγηση της αγωγής για ακρόαση εντός και των προβλέψεων της Δ.30 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών.”
Οι εφεσίβλητοι μετά την πιο πάνω κατάληξη, αποτάθηκαν στο πρωτόδικο Δικαστήριο με γραπτή αίτηση, ζητώντας την παροχή λεπτομερειών της έκθεσης απαίτησης δυνάμει της Δ.19. Οι εφεσείοντες στην ένσταση τους, επέμεναν στην θέση ότι δεν μπορεί να προχωρήσει η αίτηση από την στιγμή που το αίτημα για παροχή λεπτομερειών δεν συμπεριλήφθηκε στο παράρτημα των εφεσιβλήτων σύμφωνα με την Δ.30 θ.3.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε την πιο πάνω θέση των εφεσειόντων. Έθεσε το ζήτημα ως εξής:
«Για τα προδικαστικά και τα περί ενεργοποίησης της Δ.30 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, παρατηρείται πως οι πρόνοιες της δεν αποσκοπούν στον εγκλωβισμό των διαδίκων ή και στην τυραννική επιβολή και εφαρμογή κανόνων σε επίπεδο ακύρωσης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να δρομολογεί κατά τρόπο ταχύ και λελογισμένο την επίλυση των οποιωνδήποτε προδικαστικών ερωτημάτων λαμβάνοντας υπόψιν και σειρά μεταβλητών που δεν μπορεί να είναι εξαντλητικές σε ό,τι αφορά στην τελική στόχευση, η οποία δεν είναι άλλη από την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ανάμεσα σε αυτές είναι και η φύση και η περιπλοκότητα της διαφοράς και η διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης μεταξύ των διαδίκων»
Με όλο τον σεβασμό δεν συμφωνώ με την πιο πάνω προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Είναι γεγονός ότι όπως έχει νομολογηθεί, ουδέποτε ο σκοπός της Δ.30 ήταν να προκαλέσει ταλαιπωρία ή αδικία σε οποιονδήποτε διάδικο. Σχετικές είναι οι αποφάσεις του Εφετείου , Πολ. Έφεση Ε23/19 ημ. 17.2.2025 και Πολ. Έφεση Ε18/2021 ημ. 24.2.2026. Οι εφέσεις όμως αυτές αφορούσαν ακύρωση πρωτόδικων αποφάσεων για απόρριψη αγωγής λόγω παράβασης της προθεσμίας καταχώρισης κλήσης οδηγιών, αφού η ίδια η Δ.30 θ.2 (β) έδινε την δυνατότητα παράτασης της σχετικής προθεσμίας στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
Αντιθέτως, η υποχρέωση για συμπερίληψη στο παράρτημα των προδικαστικών αιτημάτων δυνάμει της Δ.30 θ.3 έχει ένα διαφορετικό σκοπό, αυτό της ταχείας επίλυσης όλων των προδικαστικών δικονομικών ζητημάτων που αναγράφονται στο παράρτημα και την άμεση δρομολόγηση της ακρόασης χωρίς την χρονοβόρα καταχώριση γραπτής αίτησης. Για αυτό άλλωστε καθορίζεται ότι σε εκείνο το στάδιο, το Δικαστήριο εκδίδει τις ανάλογες οδηγίες και συνοπτικές αποφάσεις αφού ακούσει προφορικά τους διαδίκους, στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν από αυτούς στο παράρτημα του Τύπου 25. Είναι δε σημαντικό να λεχθεί ότι στο πλαίσιο αυτής της φιλοσοφίας της Δ.30 καθορίζεται ρητά ότι οι Κανονισμοί που αναφέρονται στο παράρτημα του Τύπου 25 μεταξύ των οποίων και η Δ.19 που ρυθμίζει την αίτηση για λεπτομέρειες, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της Δ.30. θ.3.
Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί η αυστηρή πρόνοια της Δ.30 θ.3 (β), σύμφωνα με την οποία διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το παράρτημα, εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών διαδικαστικών οδηγιών και επιπλέον θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στον βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το παράρτημα. Σημειώνεται επίσης ότι δεν παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να παρακάμψει αυτή την πρόνοια της Δ.30 θ.3 (β) όπως προβλέπει για παράδειγμα η Δ.30 θ.2 (β) για παράταση του χρόνου προθεσμίας καταχώρισης κλήσης οδηγιών.
Αυτή ήταν άλλωστε προφανώς και η θέση των εφεσιβλήτων, οι οποίοι σε μια προσπάθεια να διορθώσουν την μη συμπερίληψη της Δ.19 στο παράρτημα τους, καταχώρισαν «συμπληρωματικό παράρτημα» στο οποίο την συμπεριέλαβαν, και το οποίο πολύ ορθά παραμερίστηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού τέτοιο δικόγραφο δεν προβλέπεται από του θεσμούς. Είναι επί του προκειμένου πολύ ορθή η παρατήρηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην απόφαση για παραμερισμό του «συμπληρωματικού παραρτήματος» ότι:
« Η φιλοσοφία της Δ.30 περί ομαλής, αποτελεσματικής και ταχείας δρομολόγησης των υποθέσεων για ακρόαση και διεκπεραίωση, δεν μπορεί να ερμηνεύεται κατά το δοκούν και με τρόπο που να δίδει δικαίωμα στον οποιονδήποτε διάδικο να καταχωρεί όποτε τούτος επιλέγει αιτήματα ή και να προωθεί διαβήματα τα οποία να ονοματίζει κιόλας - εδώ ως συμπληρωματικό παράρτημα - με τρόπο που να αφίσταται και των κανονιστικώς προβλεπόμενων δημιουργώντας τουτέστιν δικονομική σύγχυση και αταξία».
Οι ίδιες αρχές ισχύουν όμως και ως προς την ρητή υποχρέωση των διαδίκων να συμπεριλάβουν στο παράρτημα τους, τα δικονομικής φύσης αιτήματα τους που προβλέπονται στην Δ.30 θ.3, προκειμένου αυτά να αποφασιστούν τάχιστα και να δρομολογηθεί το ταχύτερο η διαδικασία της ακρόασης. Παράλειψη τους δε να συμπεριλάβουν στο παράρτημα δικονομικό αίτημα δυνάμει της πιο πάνω διαταγής, τους εμποδίζει να το προωθήσουν σε μεταγενέστερο στάδιο.
Δεν συμφωνώ με την θέση των εφεσιβλήτων όπως αναπτύσσεται στο περίγραμμα της αγόρευσης τους ότι η απαγόρευση υποβολής αιτήματος που δεν συμπεριλαμβάνεται στο παράρτημα, αφορά μόνον τα προφορικά αιτήματα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο των οδηγιών και δεν συμπεριλαμβάνει την υποβολή γραπτής αίτησης για ανάλογο ζήτημα σε μεταγενέστερο στάδιο. Θα ήταν αντιφατικό κατά την άποψη μου από την μια η Δ.30 θ.3 (β) να απαγορεύει την υποβολή προφορικού αιτήματος που δεν συμπεριλαμβάνεται στο παράρτημα προκειμένου να προχωρήσει τάχιστα η διαδικασία και από την άλλη να επιτρέπεται η υποβολή ανάλογου γραπτού αιτήματος με όλα τα συνεπακόλουθα στην καθυστέρηση της εκδίκασης της ουσίας της αγωγής. Επιπλέον, η πιο πάνω θέση παραγνωρίζει την ρητή πρόνοια της Δ.30 θ.3 (β) ότι οι διαταγές για προδικαστικά αιτήματα που αναφέρονται σε αυτή, συμπεριλαμβανομένης και της Δ.19 για λεπτομέρειες θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της εν λόγω Διαταγής ήτοι της Δ.30 θ.3. Αυτό σημαίνει στην ουσία ότι οποιοδήποτε διαδικαστικό αίτημα, γραπτό ή προφορικό, σε σχέση με τις διαταγές που αναφέρονται στην Δ.30 θ.3 δεν μπορεί να υποβληθεί εκτός εάν συμπεριληφθεί στο σχετικό παράρτημα του διάδικου.
Διαφορετική προσέγγιση θα οδηγούσε κατά την κρίση μου σε ανεξέλεγκτη καταχώριση και εκδίκαση γραπτών προδικαστικών αιτημάτων που όφειλαν να συμπεριληφθούν αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στο παράρτημα, και θα εξουδετέρωνε στην ουσία την φιλοσοφία της νέας Δ.30, της οποίας ο σκοπός είναι η ταχεία δρομολόγηση της υπόθεσης για ακρόαση.
Κρίνω ως εκ των πιο πάνω, ότι με την παράλειψη των εφεσιβλήτων να συμπεριλάβουν στο παράρτημα τους αίτημα για λεπτομέρειες της έκθεσης απαίτησης δυνάμει της Δ.19, αυτοί εμποδίζονται να καταχωρίσουν στην συνέχεια ανάλογη γραπτή αίτηση αφού δυνάμει της Δ.30 θ.3 (β) θεωρείται ότι δεν επιθυμούν την έκδοση τέτοιων οδηγιών.
Ως εκ τούτου λανθασμένα κατά την άποψη μου και κατά παράβαση της Δ.30 θ.3 το πρωτόδικο Δικαστήριο επιλήφθηκε και αποδέχθηκε την υπό κρίση αίτηση. Η πρωτόδικη ερμηνεία που δόθηκε στην Δ.30 θ.3 είναι με όλο το σέβας λανθασμένη αφού αντίκειται στις αυστηρές πρόνοιες της εν λόγω διαταγής και στην φιλοσοφία της νέας Δ.30 που αποσκοπεί στον περιορισμό του εκτροχιασμού της διαδικασίας με την ανεξέλεγκτη καταχώριση γραπτών αιτήσεων επί δικονομικών θεμάτων, τα οποία θα πρέπει να επιλύονται άμεσα στο πλαίσιο των οδηγιών που ζητούνται από τους διαδίκους στα εκατέρωθεν παραρτήματα τους. Στην παρούσα δε περίπτωση, επεσυνέβη αυτό που η νέα Δ.30 αποσκοπούσε ακριβώς να αποτρέψει, ήτοι τη χρονοβόρα εκδίκαση της ενδιάμεσης αίτησης για λεπτομέρειες και της αίτησης απόρριψης της αγωγής που ακολούθησε, με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και εκτεταμένη επιχειρηματολογία και από τις δύο πλευρές.
Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, κρίνω ότι παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων έφεσης ως προς την ορθότητα της έκδοσης του διατάγματος για λεπτομέρειες αλλά και του μεταγενέστερου διατάγματος απόρριψης της αγωγής λόγω μη συμμόρφωσης με το διάταγμα για παροχή λεπτομερειών, αφού η αίτηση για λεπτομέρειες δεν θα έπρεπε καθόλου να εξεταστεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω.
Η έφεση επιτυγχάνει. Το διάταγμα για έκδοση λεπτομερειών και το συνακόλουθο διάταγμα απόρριψης της αγωγής ακυρώνονται μαζί με τις πρωτόδικες διαταγές για έξοδα. Ο φάκελος της υπόθεσης να επιστραφεί στο πρωτόδικο Δικαστήριο για δρομολόγηση το συντομότερο δυνατό της ακρόασης της ουσίας της αγωγής από άλλο Δικαστή.
Επιδικάζονται €7.000,00 έξοδα της παρούσας έφεσης υπέρ των εφεσειόντων και εναντίον των εφεσιβλήτων 2 – 5.
Αλέξανδρος Παναγιώτου
Πρόεδρος Εφετείου
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο