MARSIMA CO LTD κ.α. v. GSU LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε10/26, 5/6/2026
print
Τίτλος:
MARSIMA CO LTD κ.α. v. GSU LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε10/26, 5/6/2026

ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

(Πολιτική Έφεση Αρ. Ε10/26)

(i-justice)

 

5 Ιουνίου, 2026

 

[ΣΤΑΥΡΟΥ, ΚΟΝΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]

 

                                  1.    MARSIMA CO LTD

                                  2.    NIKOLAY POTAPENKO

Εφεσείοντες/Αιτητές

 

και

 

GSU LTD

Εφεσίβλητη/Καθ’ ης η Αίτηση

 

-----------------------------------------------------------

 

Αίτηση ημερ. 13.2.2026 για επίσπευση εκδίκασης

 

Αντώνης Γεωργίου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για τους Εφεσείοντες/Αιτητές

 

-----------------------------------------------------------

 

         ΣΤΑΥΡΟΥ, Δ.: Η απόφαση είναι ομόφωνη και θα δοθεί από την Παπαδοπούλου, Δ.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

         ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου είχε προωθηθεί αίτημα για έκδοση απόφασης ερήμην δυνάμει του Μέρους 13.1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 λόγω παράλειψης της εναγόμενης να καταχωρίσει υπεράσπιση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, θεωρώντας ότι δεν δικαιολογείτο να αποστεί από το γενικό κανόνα, κατέστησε την αίτηση δια κλήσεως και διέταξε την επίδοση της στην εναγόμενη.

 

         Οι Εφεσείοντες με πέντε λόγους έφεσης προσβάλλουν την προαναφερόμενη ενδιάμεση απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, επικαλούμενοι ουσιαστικά εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία των Κανονισμών. Ταυτόχρονα καταχώρισαν την υπό κρίση Αίτηση ζητώντας την επίσπευση της εκδίκασης της Έφεσης. Το αίτημα εδράζεται σε τρεις λόγους, συγκεκριμένα (α) στο ότι το αντικείμενο της Έφεσης αφορά σε πωλητήριο έγγραφο σε σχέση με το οποίο επείγει η εκδίκαση αφού το Κτηματολόγιο έχει τροχοδρομήσει διαδικασίες μεταφοράς ή επανατοποθέτησης αυτού επί άλλου ακινήτου με συνέπεια να καθίσταται αδύνατη η ολοκλήρωση συμφωνημένης πώλησης ακινήτου αξίας περί των €4εκ, (β) στο ότι η Έφεση στρέφεται κατά μονομερούς απόφασης και άρα μόνο ένα περίγραμμα θα καταχωριστεί καθώς και (γ) στο ότι δεν εγείρονται περίπλοκα νομικά ζητήματα.

 

         Αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος για επίσπευση, ο συνήγορος για τους Αιτητές προώθησε νέα εισήγηση ότι πρόκειται για ζήτημα δημοσίου συμφέροντος ένεκα του ότι δεν υπάρχει ταυτόσημος χειρισμός από τα πρωτόδικα Δικαστήρια. Περαιτέρω, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, δέχτηκε ότι πρωτόδικα έχει ήδη καταχωριστεί και Υπεράσπιση, εντούτοις θεωρεί ότι θα πρέπει το ζήτημα να επιλυθεί «κατεπειγόντως».

 

         Παραθέτουμε απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση Marbale Universal Corp κ.ά. ν. Ananiev κ.ά., Πολ. Έφ. 5/2026, ημερ. 13.3.2026 όπου συνοψίστηκαν οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της επίσπευσης:

 

         «Οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας του 2023 παρέχουν εξουσία στο Εφετείο για εκδίκαση έφεσης με επίσπευση και κατά προτεραιότητα έναντι άλλων παλαιότερων εφέσεων. Το Εφετείο συμφώνως των προνοιών του Μέρους 41.4(2)(δ) δύναται κατά το στάδιο της προδικασίας να δώσει οδηγίες για επίσπευση της ακρόασης της έφεσης. Περαιτέρω, δυνάμει των προνοιών του Μέρους 41.4(4) το Εφετείο, εφόσον το κρίνει ορθό, είναι δυνατόν να ορίσει έφεση για ακρόαση χωρίς να προηγηθεί προδικασία. Στην πρόσφατη υπόθεση Διογένους κ.ά. ν. Orogeorgio Jewellery Limited, Πολ. Έφ. Ε86/2025, ημερ. 22.12.2025 το Εφετείο υπό μονομελή σύνθεση προβαίνει σε επισκόπηση της σχετικής νομολογίας επί του θέματος αναφέροντας ότι η κατά προτεραιότητα εκδίκαση έφεσης επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ότι τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να προχωρήσει σε επίσπευση ακρόασης είναι κυρίως το κατεπείγον του ζητήματος που πρέπει να αποφασιστεί αλλά και ο επηρεασμός της πρωτοβάθμιας διαδικασίας, όταν η έφεση αφορά ενδιάμεση απόφαση σε αγωγή της οποίας η ακρόαση εκκρεμεί (βλ. Polykarpia Hotels Limited κ.ά. ν. Αντώνη Βασιλείου κ.ά., Πολ. Έφ. Ε83/2023, ημερ. 18.12.2023, Milla Global Inc. v. Flystar Holdings Limited κ.ά., Πολ. Έφ. Ε3/2025, ημερ. 29.4.2025). Άλλος σημαντικός λόγος που συνηγορεί στην έκδοση διατάγματος επίσπευσης έφεσης που αμφισβητεί ενδιάμεσο διάταγμα πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι όταν η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου αν αφεθεί η πρωτόδικη διαδικασία να προχωρήσει πριν την εκδίκαση της έφεσης (βλ. Λύρας κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (Αρ. 2) (1997) 1 Α.Α.Δ. 1441). Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Alpha Panareti Public Ltd κ.ά., Πολ. Αίτ. 61/2024, ημερ. 7.6.2024 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο υπό μονομελή σύνθεση στο πλαίσιο πρωτόδικης διαδικασίας για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari προέβη σε παρενθετικό σχόλιο (obiter dictum) σε σχέση με το χρόνο εκδίκασης έφεσης που αφορά ενδιάμεση απόφαση, σχετική μεταξύ άλλων, με την έκδοση απαγορευτικών προσωρινών διαταγμάτων. Τονίζεται ότι κάποιες εφέσεις είναι ορθό λόγω της φύσης τους να εκδικάζονται κατά προτεραιότητα. Εντούτοις επαναλαμβάνεται η αρχή ότι η απόφαση για κάτι τέτοιο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Εφετείου. Γίνεται επίσης στη Διογένους κ.ά. (ανωτέρω) αναφορά στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χατζημιτσή κ.ά., Πολ. Έφ. 311/2022 και 333/2022, ημερ. 18.06.2024 όπου στο πλαίσιο εξέτασης αιτήματος για εκδίκαση έφεσης κατά προτεραιότητα, κρίθηκε από το Εφετείο ότι οι κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας του 2023 δεν δίδουν εξουσία για επίσπευση εκδίκασης μόνο κάποιων από τους λόγους έφεσης.

 

            Στην υπόθεση Διογένους κ.ά. (ανωτέρω) λέχθηκε επίσης ότι οι ίδιες αρχές ως προς την εκδίκαση έφεσης ισχύουν και στην Αγγλία στην οποία εφαρμόζονται παρόμοιες δικονομικές διατάξεις παραπέμποντας στην Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του 2021 (White Book 2021, σελ. 2887, παρ. 52.23.3 υπό τον τίτλο «Here by dates and listing windows expedited hearings») και στην υπόθεση Unilever Plc v. Chefaro Proprietaries Ltd (Application for Expedited Appeal) [1995] 1 W.L.R. 243 όπου λέχθηκε ότι οι εφέσεις που μπορούν να αντιμετωπιστούν ως επείγουσες και δύναται να εκδικαστούν αμέσως ή εντός ολίγων ημερών, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων υποθέσεις στις οποίες παιδιά ενδέχεται να υποστούν εξαιρετική ζημία, υποθέσεις της σύμβασης της Χάγης, προσφυγές ασύλου σχετικά με την επιστροφή σε τρίτες χώρες, υποθέσεις στις οποίες πρόκειται να εκτελεστεί απόφαση κατοχής, υποθέσεις στις οποίες πρόκειται να δημοσιευθεί φερόμενο παράνομο υλικό ή εφέσεις κατά ενδιάμεσων δικαστικών αποφάσεων που επηρεάζουν συνεχιζόμενη διαδικασία ακρόασης στην ουσία της υπόθεσης. Σύμφωνα ακόμα με τη Διογένους κ.ά. (ανωτέρω):

 

                     «Λέχθηκε επίσης στην πιο πάνω υπόθεση ότι το Εφετείο αναγνωρίζει την ανάγκη να δικάσει και να οργανώσει ταχείες ακροάσεις όταν φαίνεται ότι, χωρίς τέτοια επίσπευση,

 

                     1.      ένας διάδικος μπορεί να χάσει τα μέσα βιοπορισμού, την επιχείρηση ή την κατοικία του ή να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία ή εξαιρετικές δυσκολίες·

                     2.      η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου·

                     3.      η επίλυση πολλών υποθέσεων, που εξαρτώνται από την έκβαση μιας έφεσης, θα καθυστερήσει αδικαιολόγητα ή θα διαταραχθεί η ομαλή διαχείριση ομαδικών ή πολυμερών διαφορών σε κατώτερο δικαστήριο·

                     4.      είναι πιθανό να συνεχιστούν εκτεταμένες αποκλίσεις στην νομολογία, με την προοπτική πολλαπλών εφέσεων έως ότου καθοριστεί η ορθή νομολογιακή πρακτική·

                     5.      θα έβλαπτε σοβαρά τη χρηστή δημόσια διοίκηση ή τα συμφέροντα των πολιτών που δεν αφορά η υπό κρίση έφεση.

 

                      Όταν δεν πληρούνται αυτά τα κριτήρια, το Εφετείο συνήθως δεν επιτρέπει ταχεία εκδίκαση εφέσεων για παρεμπίπτοντα ζητήματα ή εφέσεις επί της ουσίας.

 

                      Θα πρέπει εντούτοις να τονιστεί ότι η αγγλική νομολογία παρότι βοηθητική δεν είναι πλήρως καθοδηγητική επί του θέματος με την έννοια ότι στην Κύπρο θα πρέπει να συνυπολογίζεται και να λαμβάνεται υπόψη το βεβαρυμμένο πρόγραμμα του Εφετείου, όταν ασκείται η διακριτική του ευχέρεια για επίσπευση εκδίκασης μιας έφεσης.

 

                      Εν πάση περιπτώσει, είναι σαφές από την πιο πάνω νομολογία ότι η κατά προτεραιότητα εκδίκαση μιας έφεσης, επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Εφετείου, το οποίο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης»».

 

         Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι η υπό κρίση είναι η περίπτωση όπου δικαιολογείται η εκδίκαση της Έφεσης κατά προτεραιότητα. Αφενός, έχει ήδη καταχωριστεί Υπεράσπιση στην αγωγή και η υπόθεση προχωρεί πρωτοδίκως. Αφετέρου, δεν έχουμε εντοπίσει το ζήτημα να προκαλεί πρόβλημα τέτοιου βαθμού στα πρωτόδικα Δικαστήρια όπως εισηγείται ο συνήγορος. Η επ’ αυτού τοποθέτηση του παρέμεινε στη σφαίρα του θεωρητικού, αφού δεν τέθηκε ενώπιον μας κάποιο στοιχείο που να καταδεικνύει την ύπαρξη διαφορετικών προσεγγίσεων από τα Επαρχιακά Δικαστήρια σε βαθμό που να δικαιολογεί την επίλυση του ζητήματος κατά προτεραιότητα.

 

         Όπως λέχθηκε και στην απόφαση Αρχή Λιμένων Κύπρου ν. Ανδρέα Πάρη κ.ά., Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 71/23, ημερ. 18.9.2023, ως απόρροια του Άρθρου 28 του Συντάγματος το Εφετείο εκδικάζει κατά κανόνα τις ενώπιον του εφέσεις με βάση τη χρονολογική σειρά καταχώρισης τους, αφού αυτό συνιστά αντικειμενικό κριτήριο που διασφαλίζει την ισότητα των ενώπιον του Δικαστηρίου, υποθέσεων.

 

         Δεν έχει τεθεί ενώπιον μας κάτι που να δικαιολογεί απόκλιση από τον κανόνα αυτό.

 

         Η Αίτηση για επίσπευση απορρίπτεται.

 

         Ενόψει της μη εμφάνισης της Εφεσίβλητης στην παρούσα δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα.

 

 

 

                                                                            ΣΤ. Ν. ΣΤΑΥΡΟΥ, Δ.

 

 

                                                                            Α. ΚΟΝΗΣ, Δ.

 

 

                                                                            Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο