ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ‑ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Ποινική Έφεση Αρ.: 168/2026)
9 Ιουλίου 2026
[Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ‑ΜΕΣΣΙΟΥ, Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
LAKHWINDER PAL,
Εφεσείων,
v.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
__________________
Μαίρη Παυλίδου (κα), για τον Εφεσείοντα.
Έρια Παπαλοΐζου (κα) για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη.
ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από την Χριστοδουλίδου‑Μέσσιου, Δ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Αυθημερόν)
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ‑ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.: Ο εφεσείοντας αντιμετωπίζει ενώπιον του Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου την ποινική υπόθεση 1782/2025 στο κατηγορητήριο της οποίας περιλαμβάνονται δύο κατηγορίες για το αδίκημα του βιασμού και μία κατηγορία για το αδίκημα της αρπαγής προσώπου με σκοπό να υποβληθεί σε σεξουαλική κακοποίηση, αδικήματα κατά παράβαση Άρθρων του Ποινικού Κώδικα και του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και ο Περί Συναφών Θεμάτων Νόμου του 2021, Ν.115(Ι)/2021.
Το Κακουργιοδικείο αποφάσισε όπως αυτός παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ακρόαση της υπόθεσής του, με απόφασή του ημερομηνίας 24.10.2025.
Στις 22.6.2026 η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση με τη συνήγορο του εφεσείοντα να δηλώνει ετοιμότητα. Υποβλήθηκε αίτημα για αναβολή της από πλευράς της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής λόγω άλλων υποχρεώσεων της ενώπιον άλλου Δικαστηρίου, αίτημα στο οποίο δεν ηγέρθη ένσταση από τη συνήγορο του εφεσείοντα και το οποίο εγκρίθηκε από το Κακουργιοδικείο που επαναόρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 6.10.2026.
Το αίτημα όμως της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής για να παραμείνει ο εφεσείοντας υπό κράτηση μέχρι την εν λόγω ημερομηνία προσέκρουσε στην ένσταση της συνηγόρου του. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έθεσε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου τη θέση του ότι αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος ελλοχεύει σε μεγάλο βαθμό ο κίνδυνος να μη βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την επόμενη δοθείσα ημερομηνία ακρόασης. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο χρόνος μέχρι την επόμενη δικάσιμο δεν είναι ανατρεπτικός αναφέροντας ότι με δεδομένη την απόφαση του Κακουργιοδικείου για κράτηση του εφεσείοντα, το τι θα πρέπει να εξεταστεί για το παρών αίτημα, με βάση τη νομολογία, είναι μόνο ο χρόνος που έχει διαρρεύσει.
Η συνήγορος του εφεσείοντα υποστηρίζοντας την ένστασή της ανέφερε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο συνολικός χρόνος κράτησης του εφεσείοντα, χωρίς ακόμα να αρχίσει η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης που αντιμετωπίζει, είναι υπερβολικός, δεν οφείλεται σε δική του συμπεριφορά, ουδέποτε ζητήθηκε αναβολή από πλευράς Υπεράσπισης και παρουσιάζεται καθυστέρηση στην έναρξη της ακρόασης λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου. Ήταν η θέση της ότι ο εφεσείοντας τελεί υπό κράτηση εδώ και πέραν του ενός έτους και ότι επανειλημμένα αναβλήθηκε η υπόθεση λόγω του βεβαρημένου προγράμματος του Δικαστηρίου. Εισηγήθηκε ότι δικαιολογείται να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους, τους οποίους και πρότεινε.
Το Κακουργιοδικείο επανέλαβε ότι το ζήτημα κράτησης του εφεσείοντα αποφασίστηκε στις 24.10.2025. Εκδίδετο δε διάταγμα κράτησης σε κάθε επόμενη ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης από το Κακουργιοδικείο. Διευκρίνισε ότι η θέση της Υπεράσπισης ότι ο χρόνος που παρήλθε χωρίς να αρχίσει η ακρόαση της υπόθεσης οφείλεται σε αποκλειστικά έλλειψη χρόνου του Δικαστηρίου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αναφέροντας ότι για πρώτη φορά η υπόθεση είχε οριστεί για ακρόαση στις 9.12.2025 και αναβλήθηκε για τις 19.2.2026 και ακολούθως για τις 19.4.2026 και όντως οι αναβολές αυτές δόθηκαν λόγω του προγράμματος του Κακουργιοδικείου που ήταν απασχολημένο σε άλλες υποθέσεις. Την τρίτη φορά ζητήθηκε αναβολή από πλευράς Υπεράσπισης, για να λάβει περαιτέρω μαρτυρικό υλικό ενώ στην παρούσα χρονική στιγμή υποβλήθηκε αίτημα αναβολής από την Κατηγορούσα Αρχή στο οποίο μάλιστα η Υπεράσπιση δεν έφερε ένσταση.
Ακολούθως, ορθά, ανέφερε ότι το μοναδικό γεγονός που θα απασχολούσε δικαστικά το Κακουργιοδικείο είναι ο χρόνος κράτησης του εφεσείοντα σε συνάρτηση με τον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση επαναορίστηκε για ακρόαση. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπόθεση έχει οριστεί στις 6.10.2026 έκρινε ότι το συνολικό χρονικό διάστημα που ο εφεσείοντας βρίσκεται υπό κράτηση δεν είναι δυσανάλογα μεγάλο ώστε να δικαιολογείται να αφεθεί ελεύθερος δεδομένης και της δικαστικής κρίσης περί αναγκαιότητας κράτησής του.
Η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου όπως ο εφεσείοντας παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τις 6.10.2026 αμφισβητείται από τη συνήγορό του με επτά συναφείς λόγους έφεσης οι οποίοι πραγματεύονται συνολικά ότι το όλο χρονικό διάστημα που ο εφεσείοντας τελεί υπό κράτηση σε συνάρτηση με τις αρχές της νομολογίας είναι δυσανάλογα μεγάλο και ότι εσφαλμένα ασκήθηκε η διακριτική ευχέρεια του Κακουργιοδικείου με την ανανέωση του διατάγματος κράτησής του.
Σημειώνουμε ότι μέχρι τις 22.6.2026 που εμφανίστηκε ο εφεσείοντας ενώπιον του Κακουργιοδικείου τελούσε ήδη υπό κράτηση για 12 μήνες και 7 ημέρες ενώ μέχρι την ημερομηνία που ορίστηκε εκ νέου η υπόθεση για ακρόαση, 6.10.2026, ο χρόνος αυτός θα είναι 15 μήνες και 21 μέρες.
Οι αρχές και η νομολογία που διέπουν την εξέταση ζητήματος ανανέωσης κράτησης ενός κατηγορουμένου, είναι πολύ καλά γνωστές. Παραπέμπουμε ενδεικτικά στις υποθέσεις ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ κ.α. ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινικές Εφέσεις 165/2020 και 166/2020, ημερομηνίας 22.10.2020, ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 260/2024, ημερομηνίας 16.12.2024 και SHIMON MISTRIEL AYKOUT v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 316/2024, ημερομηνίας 10.1.2025.
Στην ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (ανωτέρω) έχουν λεχθεί τα ακόλουθα:
«Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει, όσον αφορά την πιο πάνω πτυχή, ότι, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου προσώπου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Διαπιστώνεται, έτσι, εφόσον περί τούτου πρόκειται, το περιεχόμενο της νέας μαρτυρίας που έχει, στο μεταξύ, προκύψει και η τυχόν επίδρασή της στην ήδη υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως προς την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Άλλως πως, δε δικαιολογείται η εξέταση, εκ νέου, του πλαισίου, νομικού ή και πραγματικού, εντός του οποίου έχει εκδοθεί προηγούμενο διάταγμα κράτησης, της θέσης αυτής οριζομένης από το δόγμα του δεδικασμένου. Η σχετική νομολογία επιβεβαιώθηκε, πολύ πρόσφατα, στην J. Kalfat κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 125/2020 και 126/2020, 8.10.2020.»
Στην ΙΩΣΗΦ (ανωτέρω) λέχθηκαν τα εξής:
«Όπως λέχθηκε στην Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 103/24, ημερ. 3.6.2024 οι διαπιστώσεις ενός Δικαστηρίου για γεγονότα που άπτονται της κράτησης και δεν είναι μεταβλητά δεν υπόκεινται σε αναθεώρηση σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας (βλ. και Ψύλλας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3) (2002) 2 Α.Α.Δ. 388). Το ζήτημα τέθηκε ως ακολούθως στην υπόθεση D.R.M. v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 138/2023, ημερ. 30.6.2023, ECLI:CY:AD:2023:B233:
«Με δεδομένο ότι η εκκαλούμενη Απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου δόθηκε στο πλαίσιο εξέτασης ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης του Εφεσείοντα, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι η νομολογία καθορίζει ότι, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής, αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούσαν την κρίση του επί του θέματος της κράτησης και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξαρχής (Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 416, Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 165/2020 και 166/2020, ημερ. 22/10/2020 και S.M. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021, ημερ. 6/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B299)».»
Επομένως, ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο, σημείωσε ότι το μόνο νέο γεγονός το οποίο είχε να σταθμίσει ήταν ο χρόνος που μεσολαβεί μέχρι τη νέα ημερομηνία λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη και τον συνολικό χρόνο κράτησης του εφεσείοντα. Επαναλαμβάνουμε δε, όπως και το πρωτόδικο Δικαστήριο έχει διευκρινίσει, ότι μεσολάβησαν δύο αναβολές λόγω έλλειψης χρόνου του Κακουργιοδικείου ενώ οι άλλες δύο αφορούσαν αιτήματα της Υπεράσπισης και της Κατηγορούσας Αρχής αντίστοιχα, και μάλιστα στο αίτημα που υποβλήθηκε στις 22.6.2026 από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής δεν υπήρξε ένσταση από πλευράς της Υπεράσπισης.
Το Κακουργιοδικείο προχώρησε καθηκόντως και εξέτασε τον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη νέα ορισθείσα ημερομηνία λαμβάνοντας παράλληλα και τον συνολικό χρόνο κράτησης του κατηγορουμένου. Συμφωνούμε δε με την κατάληξή του ότι ο συνολικός αυτός χρόνος δεν ξέφευγε των επιτρεπτών χρονικών ορίων. Παραπέμπουμε σε σχέση με ζητήματα χρόνου στις υποθέσεις ΧΑΜΠΗ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 231/2023, ημερομηνίας 13.12.2023, ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 128/2024, ημερομηνίας 4.7.2024, ISSA ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 162/2024, ημερομηνίας 2.8.20224 και ΠΑΠΕΤΤΙΔΗΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 251/24, ημερομηνίας 22.10.2024.
Πολύ πρόσφατα στην απόφασή μας NITESH PATEL v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 132/2026, ημερομηνίας 4.6.2026 αναφέραμε τα ακόλουθα:
«Το νομικό πλαίσιο εξέτασης της παρούσης έχει τεθεί στην KOMI DEMAGNA FABRICE v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 125/2026, ημερομηνίας 29.5.2026, ως ακολούθως:
«Πολύ συνοπτικά, είναι χρήσιμο να λεχθεί ότι με το ζήτημα της κράτησης να έχει τελεσίδικα αποφασιστεί, η εξέταση ένστασης σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης, διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει. Σχετική είναι, μεταξύ άλλων, η υπόθεση ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 165/20 και 166/20, ημερομηνίας 22.10.2020. Στην απουσία οποιουδήποτε άλλου νέου δεδομένου, το οποίο θα μπορούσε να καταστήσει αναγκαία την επανεξέταση του θέματος κράτησης, το τι παραμένει να πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι ο ουσιαστικός λόγος της επιμήκυνσης του χρόνου κράτησης του κατηγορουμένου.»»
Με δεδομένη την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ορίσει την υπόθεση για ακρόασή της σε μεταγενέστερη ημερομηνία, την αναζήτηση και κατάληξη στη συντομότερη δυνατή τέτοια ημερομηνία, αλλά και το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί, δεν εντοπίζουμε σφάλμα στην πρωτόδικη απόφαση να διατάξει τη συνέχιση της κράτησης του εφεσείοντα. Ούτε ο συνολικός χρόνος κράτησης του εφεσείοντα, υπό τις περιστάσεις, είναι τέτοιος ώστε να θέτει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου εκτός του επιτρεπτού πλαισίου. Δεν εντοπίζουμε οτιδήποτε μεμπτό στην όλη διαχείριση της διαδικασίας και του υπό κρίση θέματος, από πλευράς του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ώστε να δικαιολογείται παρέμβασή μας. Με συνοπτικό, αλλά περιεκτικό τρόπο, το πρωτόδικο Δικαστήριο αιτιολόγησε την απόφασή του για συνέχιση της κράτησης του εφεσείοντα μέχρι την επόμενη δικάσιμο, στις 6.10.2026.
Συμφωνούμε με την κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι υπό τις περιστάσεις ο χρόνος αυτός δεν είναι δυσανάλογα μεγάλος. Οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε η συνήγορος του εφεσείοντα, δεν έχουν εφαρμογή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αφού φαίνεται ότι σε αυτές, όλες οι αναβολές δόθηκαν λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου.
Είμαστε σίγουροι ότι το Κακουργιοδικείο θα φροντίσει όπως η ακρόαση της υπόθεσης αρχίσει την ημερομηνία που έχει οριστεί.
Όλοι οι λόγοι έφεσης απορρίπτονται. Η πρωτόδικη κρίση για κράτηση του εφεσείοντα μέχρι την επόμενη δικάσιμο που υπενθυμίζουμε έχει οριστεί για τις 6.10.2026 και ώρα 9.00π.μ. επικυρώνεται.
Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.
ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ-ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.
Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο