ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ‑ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

(Ποινική Έφεση Αρ.: 147/2023)

 

22 Σεπτεμβρίου 2026

 

[Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ/ΣΤΕΣ]

 

ΑΒΔΟΥΛΚΑΔΕΡ ΝΤΑΡΟΥΙΣ,

Εφεσείοντας,

v.

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,

Εφεσίβλητη.

___________________

 

Α. Αλεξάνδρου, για τον Εφεσείοντα.

Α. Αριστείδης για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη.

 

ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.:  Ο εφεσείοντας κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία, ενώπιον Κακουργιοδικείου, - στο εξής το πρωτόδικο Δικαστήριο - σε δύο κατηγορίες (4η και 5η επί του κατηγορητηρίου) αφορώσες στην παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι κατοχή 8.410,37 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (4η κατηγορία) και παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, ήτοι κατοχή της προαναφερόμενης ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (5η κατηγορία).  Τρίτο πρόσωπο, συγκατηγορούμενος του εφεσείοντα, - στο εξής ο πρώην συγκατηγορούμενος - παραδέχθηκε ενοχή σε αριθμό κατηγοριών, επί του ιδίου κατηγορητηρίου, περιλαμβανομένων των προαναφερόμενων κατηγοριών στις οποίες κρίθηκε ένοχος ο εφεσείοντας.  Ο πρώην συγκατηγορούμενος μετά την επιβολή ποινής, σ’ αυτόν, κλήθηκε μάρτυρας κατηγορίας στη διαδικασία που διεξάχθηκε αναφορικά με τον εφεσείοντα. Για ό,τι αξίζει, σημειώνεται, από αυτό το στάδιο, ότι ο πρώην συγκατηγορούμενος δεν κρίθηκε αξιόπιστος, η δε καταδίκη από το πρωτόδικο Δικαστήριο, για την οποία επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών, στην κατηγορία 5, στηρίχθηκε σε άλλη, περιστατική, μαρτυρία, ως θα εξηγηθεί στη συνέχεια.

 

Ο εφεσείοντας με οκτώ (8) λόγους έφεσης αμφισβητεί την ορθότητα της καταδίκης του και, περαιτέρω, με έναν πρόσθετο λόγο έφεσης, θεωρεί την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, των οκτώ (8) ετών, λανθασμένη, αυθαίρετη και κατά παράβαση της αρχής της ισότητας, αφού ίδια ποινή επιβλήθηκε και στον πρώην συγκατηγορούμενο του, ο οποίος βαρυνόταν με δύο προηγούμενες καταδίκες, ενώ ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου.

 

Ειδικότερα, το περιεχόμενο των λόγων έφεσης είναι το ακόλουθο:

 

«1ος λόγος Έφεσης: Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα και αντινομικά κατέληξε σε καταδικαστική απόφαση, κατά του εφεσείοντα στις κατηγορίες 4 και 5 του κατηγορητηρίου, καθ’ ότι η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, ήταν σε αντίθεση και/ή συγκρουόταν με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών επί του κατηγορητηρίου και η θέση που προώθησε στο Πρωτόδικο Δικαστήριο με μαρτυρία, ήταν αντίθετη.

 

……………………………………………………………………………………………

 

2ος λόγος Έφεσης:  Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αφ ης στιγμής, έκρινε, ως αναξιόπιστη την μαρτυρία του συγκατηγορούμενου του εφεσείοντα Μ.Κ.2 [Α.Π.], ο οποίος κλήθηκε από την κατηγορούσα αρχή να καταθέσει εναντίον του εφεσείοντα και με μόνο σκοπό την ενοχοποίηση του εφεσείοντα, θα έπρεπε όχι μόνο να προβληματιστεί για τούτο, αλλά και να αθωώσει τον εφεσείοντα στις κατηγορίες που τον έκρινε ένοχο.

 

……………………………………………………………………………………………

 

3ος λόγος Έφεσης:  Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα και αντινομικά κατέληξε στην απόφαση του ότι η περιστατική μαρτυρία που είχε ενώπιον του, είχε ως μόνο λογικό συμπέρασμα την ενοχή του εφεσείοντα, σε σχέση με την κατοχή και γνώση του περιεχομένου των ναρκωτικών ουσιών, καθώς και ότι η κατηγορούσα αρχή, απέκλεισε κάθε λογική υπόθεση που να συνάδει με την αθωότητα του εφεσείοντα.

 

……………………………………………………………………………………………

 

4ος λόγος Έφεσης:  Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα και αντινομικά και κατά παράβαση του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 12 παρ. 4, καθώς και του άρθρου 6(2) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης δια την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασιζόμενο στην ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών 8.424,37, χωρίς ύπαρξη ίχνους άλλης μαρτυρίας και με υπόβαθρο το άρθρο 30Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Ν.29/77, καταδίκασε τον εφεσείοντα στην κατηγορία 5 που αφορούσε την κατοχή της απαγορευμένης ουσίας με σκοπό την προμήθεια, σε άλλο πρόσωπο, βασιζόμενο μόνο στο μαχητό τεκμήριο που δημιουργεί η αναφερόμενη διάταξη νόμου.

 

……………………………………………………………………………………………

 

5ος λόγος Έφεσης:  Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα κατέληξε σε καταδικαστική απόφαση κατά του εφεσείοντα, καθ’ ότι τα συμπεράσματα ότι ο εφεσείοντας κατείχε από κοινού με τον συγκατηγορούμενο του και κατείχε με σκοπό την εμπορεία των ναρκωτικών ουσιών, ήταν αυθαίρετα, ανυπόστατα και/ή εικασίες και δεν υποστηρίζονταν από την μαρτυρία που είχε ενώπιον του το Πρωτόδικο Δικαστήριο.

 

……………………………………………………………………………………………

 

6ος λόγος Έφεσης: Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα έκρινε ως αναξιόπιστη την μαρτυρία του εφεσείοντα, και απέρριψε την εκδοχή του σε σχέση με την επαφή του, που είχε με τις ναρκωτικές ουσίες και την εναποθέτηση σ’ αυτές του γενετικού του υλικού και των αποτυπωμάτων.

 

……………………………………………………………………………………………

 

7ος λόγος Έφεσης:  Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα καταδίκασε τον εφεσείοντα στις κατηγορίες 4 και 5, προβαίνοντας σε σειρά από εικασίες και αυθαίρετα ευρήματα, τα οποία δεν δικαιολογούνταν από την μαρτυρία που είχε ενώπιον του.

 

……………………………………………………………………………………………

 

8ος λόγος Έφεσης: Η καταδικαστική απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι ακροσφαλής, καθ’ ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του, παρουσίαζε κενά, αδυναμίες, ελλείψεις, αντιφάσεις, διαφορετικές εκδοχές και δεν ήταν ικανή να οδηγήσει σε συμπέρασμα ενοχής του εφεσείοντα.»

 

Λόγω του ότι ο έκτος λόγος έφεσης αφορά στο ζήτημα της αξιολόγησης της αξιοπιστίας του εφεσείοντα, ο οποίος δεν κρίθηκε αξιόπιστος, θα εξετάσουμε πρωτίστως τους ισχυρισμούς του οι οποίοι υποστηρίζουν αυτόν τον λόγο έφεσης, καθ’ ότι, αν διαπιστωθεί σφάλμα, εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τότε το αποτέλεσμα της έφεσης ενδεχομένως να καθοριστεί από αυτό το πρόωρο στάδιο, δεδομένου ότι ο εφεσείοντας με τη μαρτυρία του έδωσε μία εκδοχή η οποία αν γινόταν πιστευτή δεν θα επέτρεπε την καταδίκη του.

 

Η εξουσία επέμβασης του Εφετείου στο θέμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας, από τα πρωτόδικα Δικαστήρια είναι, νομολογιακά,  ξεκαθαρισμένη. Στην πρόσφατη απόφαση Χρ. Χ’’Χριστοφή (Αθηαινίτης) Λίμιτεδ v. Technoplastics Limited, Πολιτική Έφεση 278/2019, ημερομηνίας 15.05.2025, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά:

 

«Υπενθυμίζουμε, σ’ αυτό το στάδιο, ότι, όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων είναι έργο κατ’ εξοχήν του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο έχει την ευκαιρία να ακούει τους μάρτυρες και να παρακολουθεί τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα.  Το Εφετείο, κατά κανόνα, σπάνια επεμβαίνει (βλέπε (1) Μιχαηλίδης v. Οικονομίδη, Πολιτική Έφεση 94/2013, ημερομηνίας 30.06.2022, ECLI:CY:AD:2022:D288, (2) Παρσών v. M&M Decoration Centre Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 161/2015, ημερομηνίας 30.04.2015 και (3) Stark κ.α. v. Marsland κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 233/2019, ημερομηνίας 06.05.2025).  Στην υπόθεση Ιωάννου v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση Αρ. 26/2021, ημερομηνίας 28.04.2024, επαναλήφθηκε η αρχή, ως προς την επέμβαση του Εφετείου στο ζήτημα της αξιολόγησης, με το ακόλουθο απόσπασμα:

 

«Θεωρούμε χρήσιμο να επαναλάβουμε ότι η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων ανήκει κατ' εξοχήν στο πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Κατά κανόνα, το Εφετείο σπάνια επεμβαίνει στην πρωτόδικη κρίση για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα. Ευχέρεια για τον παραγκωνισμό ευρημάτων περί της αξιοπιστίας παρέχεται μόνο όταν αυτά καταφαίνονται εξ αντικειμένου ανυπόστατα ή όταν είναι παράλογα ή αυθαίρετα ή δεν υποστηρίζονται από τη μαρτυρία που το πρωτόδικο Δικαστήριο έχει αποδεχθεί. Εάν ήταν εύλογα επιτρεπτό στο πρωτόδικο Δικαστήριο να προβεί στα υπό κρίση ευρήματα σε σχέση με την αξιοπιστία, το Εφετείο δεν επεμβαίνει.»

 

Στην υπόθεση Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα (1992) 1 Α.Α.Δ. 1056 υποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

 

«Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή. Ορθά η πρωτόδικος δικαστής δεν περιόρισε την αξιολόγησή της στην αριθμητική αποτίμηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, αλλά επεκτάθηκε και σε προβληματισμό για την αντικειμενική υφή των εκατέρωθεν θέσεων.»

 

Θεωρούμε ότι, πριν υπεισέλθουμε στην ουσία του έκτου λόγου έφεσης, είναι χρήσιμο να παραθέσουμε αυτούσια αποσπάσματα, από την πρωτόδικη απόφαση, σχετιζόμενα με τα ευρήματα επί των γεγονότων, ούτως ώστε να γίνεται πιο αντιληπτή η τοποθέτηση και η κρίση μας επί των παραπόνων του εφεσείοντα.  Τα εν λόγω ευρήματα έχουν ως εξής:

 

«-    Οι Μ.Κ.1, Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4 υπηρετούν στην Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας.

-        Σύμφωνα με πληροφορία που έλαβε η Αστυνομία, οι Π.Π., από οδό Ιωάννου Χρυσοστόμου [ ], Κάψαλος, Λεμεσός και Μ.Κ.2, από οδό 45^ος Δρόμος [ ], διαμέρισμα αρ. [ ], Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός, συνεργάζονταν στην εμπορία και διακίνηση μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών. Σύμφωνα με την ίδια πληροφορία, οι Π.Π. και Μ.Κ.2, απέκρυπταν κάποιες ποσότητες ναρκωτικών στις εν λόγω οικίες τους στην Λεμεσό, από όπου και τις πωλούσαν σε νεαρά άτομα, αλλά την μεγάλη ποσότητα των ναρκωτικών που είχαν στην κατοχή τους, την απέκρυπταν σε οικία στην περιοχή Αμπελώνες συγκεκριμένων γεωγραφικών συντεταγμένων, η οποία βρισκόταν μεταξύ των χωριών Βουνί και Λόφου στην Επαρχία Λεμεσού, στην οποία διέμενε περιστασιακά ο Μ.Κ.2. Σύμφωνα και πάλι με την ίδια πληροφορία, ο Μ.Κ.2 απέκρυπτε ναρκωτικά και σε λυόμενο υποστατικό που βρισκόταν πίσω από την προαναφερόμενη οικία του στην Λεμεσό.

-        Μετά την λήψη στην Αστυνομία της προαναφερόμενης πληροφορίας, στις 11/05/2021, κατόπιν οδηγιών, ο Μ.Κ.4 ετοίμασε, αιτήθηκε και εξασφάλισε από το Δικαστήριο την έκδοση ενταλμάτων έρευνας εναντίον των οικιών, υποστατικών και οχημάτων των Π.Π. και Μ.Κ.2.

-        Στις 19/05/2021, ο Μ.Κ.3 έλαβε οδηγίες όπως, μαζί με άλλους συναδέλφους του, μετέβαινε στην Επαρχία Λεμεσού για τον εντοπισμό των Π.Π. και Μ.Κ.2. και την εκτέλεση των προαναφερόμενων Δικαστικών ενταλμάτων έρευνας, για τους οποίους, από τις 11/05/2021 που αυτά εξασφαλίστηκαν, είχαν γίνει προσπάθειες από την Αστυνομία για εντοπισμό τους, χωρίς αποτέλεσμα.

-        Στις 19/05/2021, ο Μ.Κ.3, μαζί με άλλους συναδέλφους του, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες οδηγίες τους, μετέβηκαν στην οδό 45^ος Δρόμος [ ], διαμέρισμα αρ. [ ], Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός, όπου και έλεγχαν το διαμέρισμα, την πολυκατοικία και το λυόμενο υποστατικό για εντοπισμό του Μ.Κ.2.

-        Ο Μ.Κ.3, όταν με τους συναδέλφους του κατέφθασαν στην οδό 45^ος Δρόμος [ ], διαμέρισμα αρ. [ ], Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός, από τις 10:00 η ώρα, τοποθετήθηκε πεζός και βρισκόταν συνεχόμενα, μέχρι και τις 15:00 η ώρα (που τελικά θεάθηκε για πρώτη φορά ο Μ.Κ.2), σε χώρο στάθμευσης απέναντι από την συγκεκριμένη πολυκατοικία, και είχε οπτική επαφή και παρακολουθούσε, τόσο την εν λόγω πολυκατοικία, όσο και το προαναφερόμενο λυόμενο υποστατικό, που βρισκόταν στον περίβολο στο πίσω της μέρος.

-        Από το σημείο που ο Μ.Κ.3 ήταν τοποθετημένος πεζός, σε σχέση με το λυόμενο υποστατικό, η απόσταση του ήταν περί τα τριάντα με σαράντα μέτρα και, κατά τον χρόνο που έκανε την παρακολούθηση του λυόμενου υποστατικού, δεν υπήρχε οτιδήποτε που να εμπόδιζε την ορατότητα του και η οπτική επαφή που είχε, ήταν συνεχής.

-        Περί η ώρα 11:30, ο Μ.Κ.3, είδε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής Ε****4, με οδηγό τον κατηγορούμενο 2, να σταθμεύει στην οδό 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό, μπροστά από την πολυκατοικία. Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 είδε τον κατηγορούμενο 2 να εξέρχεται του αυτοκινήτου, να ανοίγει την πόρτα του πίσω από την θέση του οδηγού, να πιάνει από μέσα μια μεγάλη αθλητική τσάντα, χρώματος μπλε, με κόκκινα χερούλια και την επιγραφή «sport direct.com», η οποία φαινόταν να έχει περιεχόμενο, και να μεταβαίνει πεζός στο λυόμενο υποστατικό που ανέφερε η προαναφερόμενη πληροφορία της Αστυνομίας. Στην συνέχεια, αφού ο κατηγορούμενος 2 εισήλθε στην πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, μετά πάροδο ενός περίπου λεπτού, εξήλθε από την ίδια πόρτα χωρίς να κρατά οτιδήποτε, και μετέβη πεζός και εισήλθε στην πολυκατοικία.

-        Στη συνέχεια και περί η ώρα 13:00, ο Μ.Κ.3 είδε τον κατηγορούμενο 2 να εξέρχεται πεζός της εν λόγω πολυκατοικίας, να εισέρχεται στο προαναφερόμενο αυτοκίνητο του και να αναχωρεί.

-        Περί η ώρα 14:00, ο Μ.Κ.3 πληροφορήθηκε, μέσω ασυρμάτου, ότι εντοπίστηκε στην περιοχή ο Π.Π., να οδηγεί μοτοσικλέτα τύπου σκούτερ, μεγάλου κυβισμού, χρώματος ασημί, και δεν έφερε κράνος. Μετά πάροδο λίγων λεπτών, ο Μ.Κ.3 είδε τον Π.Π. να σταθμεύει την μοτοσικλέτα που οδηγούσε, στον πεζόδρομο που βρισκόταν δίπλα από το προαναφερόμενο λυόμενο υποστατικό. Αφού ο Π.Π. αποβιβάστηκε της εν λόγω μοτοσικλέτας, κατευθύνθηκε πλησίον του λυόμενου υποστατικού, όπου και παρέμεινε μπροστά από αυτό για πέντε περίπου δευτερόλεπτα, χωρίς να κάνει οτιδήποτε και στη συνέχεια, αφού επέστρεψε στη μοτοσικλέτα, επιβιβάστηκε σε αυτή και αναχώρησε από το μέρος.

-        Ακολούθως, και περί η ώρα 15:00, ο Μ.Κ.3 είδε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής Κ****0, με οδηγό τον Μ.Κ.2, να σταθμεύει στην οδό 45^ος Δρόμος, Κάτω Πολεμίδια, μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας, και στην συνέχεια, τον Μ.Κ.2, να εξέρχεται του αυτοκινήτου και πεζός να εισέρχεται στην πολυκατοικία. Όταν ο Μ.Κ.2 αποβιβάστηκε του εν λόγω αυτοκινήτου, αλλά και στην συνέχεια κατά την μετακίνηση του πεζός προς την πολυκατοικία, δεν κρατούσε τίποτα στα χέρια του. 

-        Πέντε περίπου λεπτά μετά τα προαναφερόμενα γεγονότα, ο Μ.Κ.3 είδε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής Ν****8 με οδηγό άγνωστη γυναίκα, να σταθμεύει πίσω από το προαναφερόμενο αυτοκίνητο του Μ.Κ.2 και να παραμένει εντός του αυτοκινήτου της. Την ίδια ώρα, ο Μ.Κ.3, είδε τον Μ.Κ.2 να εξέρχεται πεζός της πολυκατοικίας και να προσεγγίζει και να συνομιλεί με την εν λόγω γυναίκα. Στη συνέχεια, είδε τον Μ.Κ.2 να ανοίγει την πόρτα πίσω από την θέση του συνοδηγού του αυτοκινήτου της άγνωστης γυναίκας, να παίρνει ένα σακάκι χρώματος μαύρου και ένα κράνος μοτοσυκλέτας, να μεταβαίνει πεζός στο αυτοκίνητο του και να τα τοποθετεί στο μέρος όπου βρίσκονται τα πίσω καθίσματα του. Την ίδια στιγμή, ο Μ.Κ.3 είδε το προαναφερόμενο αυτοκίνητο με οδηγό την άγνωστη γυναίκα να αναχωρεί από το μέρος και τον Μ.Κ.2 να κατευθύνεται πεζός στο πίσω μέρος της πολυκατοικίας, όπου βρισκόταν το προαναφερόμενο λυόμενο υποστατικό.

-        Ακολούθως, ο Μ.Κ.3, είδε τον Μ.Κ.2 να εισέρχεται στην πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, όπου είχε δει προηγουμένως τον κατηγορούμενο 2 να εισέρχεται κρατώντας την μεγάλη αθλητική τσάντα χρώματος μπλε, με κόκκινα χερούλια και την επιγραφή «Sports Direct.com» και να εξέρχεται πολύ λίγη ώρα μετά χωρίς αυτήν. Στο μεσοδιάστημα, βάσει της παρακολούθησης του Μ.Κ.3, κανένα άλλο πρόσωπο δεν είχε εισέλθει στην προαναφερόμενη πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, ενώ, όταν ο Μ.Κ.2 εισήλθε σε αυτήν, δεν κρατούσε τίποτα στα χέρια του.

-        Μετά πάροδο ενός περίπου λεπτού, ο Μ.Κ.3 είδε ξανά τον Μ.Κ.2 να εξέρχεται πεζός από την πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, κρατώντας στα χέρια του μια κουβέρτα καφέ, σκούρου χρώματος και να κατευθύνεται διαμέσου της πολυκατοικίας στο προαναφερόμενο αυτοκίνητο του, όπου και εισήλθε στη θέση του οδηγού. Την ίδια στιγμή και περί η ώρα 15:14, δόθηκαν από τον υπεύθυνο της επιχείρησης της Υ.ΚΑ.Ν., οδηγίες για ανακοπή και έλεγχο του Μ.Κ.2.

-        Ως εκ τούτου, ο Μ.Κ.3, και αφού έθεσε σε λειτουργία τον αστυνομικό φάρο, οδήγησε και τοποθέτησε το υπηρεσιακό του αυτοκίνητο στο πίσω μέρος του προαναφερόμενου αυτοκινήτου του Μ.Κ.2 και την ίδια στιγμή, είδε τον Μ.Κ.2 να προσπαθεί να το εκκινήσει χωρίς αποτέλεσμα, αφού ανακόπηκε και από άλλα αυτοκίνητα της Αστυνομίας. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.3 είδε τον Μ.Κ.2 να εξέρχεται του αυτοκινήτου του, κρατώντας στα χέρια του την προαναφερόμενη κουβέρτα και να τρέχει διαμέσου της πολυκατοικίας. Ο Μ.Κ.3, μαζί με άλλους συναδέλφους του, ακολούθησαν τον Μ.Κ.2, φωνάζοντας του «Αστυνομία σταμάτα». Ο Μ.Κ.2, αφού κατευθύνθηκε τρέχοντας σε πεζόδρομο πλησίον του προαναφερόμενου λυόμενου υποστατικού, ανακόπηκε τελικά από τον Αστ. 3807, Ι. Ιωάννου και συλλήφθηκε για αυτόφωρο ποινικό αδίκημα. Κατά την ανακοπή του Μ.Κ.2 από τον Αστ. 3807, Ι. Ιωάννου, ο Μ.Κ.3 είδε τον Μ.Κ.2 να πετά την προαναφερόμενη κουβέρτα στο έδαφος, στην οποία μέσα, αφού ξετυλίχτηκε, είδε ότι υπήρχε μία διαφανές νάιλον συσκευασία κάνναβης.

-        Αμέσως μετά την ακινητοποίηση του Μ.Κ.2, ο Μ.Κ.3 επέστρεψε στο σημείο που βρισκόταν ακινητοποιημένο, μετά την ανακοπή του, το αυτοκίνητο του Μ.Κ.2. Κατά την άφιξη του στο εν λόγω σημείο, ο Μ.Κ.3, περί η ώρα 15:17, παρατήρησε ότι, λίγο πριν από το εν λόγω αυτοκίνητο, στο έδαφος, υπήρχαν δύο πλαστικά γάντια μιας χρήσης χρώματος άσπρου, μικρή ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Huawei, χρώματος μαύρου, το οποίο ήταν ελαφρώς σπασμένο και το οποίο παρέλαβε και τοποθέτησε στη καμπίνα του εν λόγω αυτοκινήτου. Στην συνέχεια, ο Μ.Κ.3, παρέμεινε στο μέρος φρουρώντας, τόσο το εν λόγω αυτοκίνητο του Μ.Κ.2, όσο και τα τεκμήρια που βρήκε δίπλα από αυτό, εν αναμονή της άφιξης στην σκηνή συναδέλφων του από το κλιμάκιο της Επαρχίας Λεμεσού της Υ.ΚΑ.Ν. για διερεύνηση της υπόθεσης.

-        Οι Μ.Κ.4 και Μ.Κ.1, περί η ώρα 15:30 εκείνης της ημέρας και ενώ βρίσκονταν καθήκον στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, ενημερώθηκαν από τον Α/Αστ. 3430, Ε. Παπαελισσαίου, ότι ανακόπηκε και συλλήφθηκε έξω από την πολυκατοικία στην οδό 45^ος Δρόμος αρ. [ ], στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό, ο Μ.Κ.2, έχοντας στην κατοχή του ποσότητα κάνναβης. Την ίδια ώρα, ο Υπαστυνόμος Γ. Κουλουντή, όρισε τον Μ.Κ.4 ως υπεύθυνο της ανακριτικής ομάδας, με τους Α/Αστ. 2532, Α. Παναγίδη, Αστ. 682, Α. Χριστοφόρου και χειριστή τεκμηρίων την Μ.Κ.1. Αμέσως, ο Μ.Κ.4 αναχώρησε μαζί με τους Α/Αστ. 3430, Ε. Παπαελισσαίου, Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου, Αστ. 2075, Χρ. Χριστοφή, Μ.Κ.1 και Αστ. 3705, Μ. Βαρνάβα, της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, για να μετέβαιναν στην εν λόγω σκηνή.

-        Με την άφιξη τους στο μέρος και περί ώρα 15:45, οι Μ.Κ.4 και Μ.Κ.1, είδαν σε πεζόδρομο επί της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου και τον συλληφθέντα Μ.Κ.2. Στο μέρος εκείνη την ώρα, βρίσκονταν επίσης και οι: 1) Α.Χ., Δ.Τ.[ ], μητέρα του Μ.Κ.2, 2) κατηγορούμενος 2, πατριός του Μ.Κ.2 και 3) Μ.Ν., Δ.Τ.[ ], ανήλικος αδελφός του Μ.Κ.2. Ο Αστ. 3807, Ι. Ιωάννου, της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου, ενημέρωσε τους Μ.Κ.4 και Μ.Κ.1 σε συντομία για τις συνθήκες ανακοπής και σύλληψης του Μ.Κ.2 για αυτόφωρο ποινικό αδίκημα και τους υπέδειξε μια νάιλον διαφανές συσκευασία που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (βλ. το Τεκμήριο 1), καθώς και μια καφέ κουβέρτα, σκούρου χρώματος (βλ. το Τεκμήριο 2), τα οποία βρίσκονταν στο έδαφος στον προαναφερόμενο πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό. Αφού ο Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου, έλαβε αριθμό φωτογραφιών, ακολούθως, η Μ.Κ.1 παρέλαβε τα προαναφερόμενα ως τεκμήρια. Στην συνέχεια, ο Αστ. 3807, Ι. Ιωάννου, παρέδωσε στην Μ.Κ.1, €1.945 σε μετρητά (βλ. το Τεκμήριο 3), αναφέροντας στους Μ.Κ.4 και Μ.Κ.1 ότι, κατά την σωματική έρευνα του Μ.Κ.2, ανευρέθηκαν σε πορτοφόλι που είχε στην κατοχή του.

-        Ακολούθως, οι Μ.Κ.4 και Μ.Κ.1, μαζί με άλλους συναδέλφους τους και τον Μ.Κ.2, μετέβηκαν στο σημείο που βρισκόταν σταματημένο, μετά την ανακοπή του, το αυτοκίνητο του Μ.Κ.2. Στο μέρος εκεί, βρισκόταν ο Μ.Κ.3, ο οποίος επιτηρούσε, τόσο το προαναφερόμενο αυτοκίνητο, όσο και τεκμήρια τα οποία εντόπισε στο έδαφος σε κοντινή απόσταση από αυτό. Με την άφιξη τους, ο Μ.Κ.3 υπέδειξε στον Μ.Κ.2, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (βλ. το Τεκμήριο 5), η οποία βρισκόταν στο έδαφος κοντά στο προαναφερόμενο αυτοκίνητο, τον πληροφόρησε για τις υποψίες του ότι πιθανόν να είναι μέρος της κάνναβης που είχε προηγουμένως ανευρεθεί στην κατοχή του και ότι η κατοχή της απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο Μ.Κ.2 δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Η εν λόγω ποσότητα των 3 γραμμαρίων πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, Τεκμήριο 5, συνάγεται από τα γεγονότα, πριν την ανακοπή του Μ.Κ.2 από την Αστυνομία, αποτελούσε μέρος της ποσότητας που περιείχε η νάιλον συσκευασία κάνναβης, Τεκμήριο 1 που είχε στην κατοχή του. Αμέσως μετά, ο Μ.Κ.3 υπέδειξε στον Μ.Κ.2 δύο πλαστικά γάντια μιας χρήσης χρώματος άσπρου (βλ. το Τεκμήριο 4), τα οποία βρίσκονταν και αυτά στο έδαφος στο ίδιο σημείο, τον πληροφόρησε ότι θα παραλαμβάνονταν για περαιτέρω εξετάσεις και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, ο Μ.Κ.2 και πάλι δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Τέλος, αφού ο Μ.Κ.3 υπέδειξε στον Μ.Κ.2 το κινητό τηλέφωνο που είχε παραλάβει από το έδαφος και τοποθέτησε στην καμπίνα του προαναφερόμενου αυτοκινήτου, τον πληροφόρησε ότι και αυτό θα κρατείτο για περαιτέρω εξετάσεις και ο Μ.Κ.2 δεν έδωσε κάποια απάντηση. Αφού ο Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών, τόσο από το εν λόγω αυτοκίνητο, όσο και από τα προαναφερόμενα ανευρεθέντα, η Μ.Κ.1 τα παρέλαβε ως τεκμήρια.

-        Στη συνέχεια, οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.4, μαζί με τους Α/Αστ. 3430, Ε. Παπαελισσαίου και Αστ. 2075 Χρ. Χριστοφή, στην παρουσία του Μ.Κ.2, ερεύνησαν το προαναφερόμενο αυτοκίνητο του Μ.Κ.2. Κατά την διάρκεια της έρευνας, η Μ.Κ.1 βρήκε σε θήκη στην πόρτα του οδηγού, δύο ξεχωριστά τεμάχια νάιλον σακούλια, εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (βλ. το Τεκμήριο 6). Αμέσως, η Μ.Κ.1 τα παρέλαβε ως τεκμήριο, τα υπέδειξε στον Μ.Κ.2, τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που περιείχαν ήταν κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο Μ.Κ.2 απάντησε: «Τίποτε εν έχω να πω». Ακολούθως, η Μ.Κ.1 βρήκε κάτω από το χειρόφρενο του εν λόγω αυτοκινήτου, μια μαύρη ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας με την επιγραφή «JZ115» (βλ. το Τεκμήριο 7), πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως, η Μ.Κ.1 την παρέλαβε ως τεκμήριο, την υπέδειξε στον Μ.Κ.2, τον πληροφόρησε ότι τα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης είναι κάνναβης, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, καθώς επίσης ότι η ζυγαριά πιθανόν να χρησιμοποιείτο για τη ζύγιση ναρκωτικών ουσιών, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε: «Τίποτε εν έχω να πω». Στη συνέχεια της έρευνας, η Μ.Κ.1, πάνω στο κάθισμα της θέσης του συνοδηγού του εν λόγω αυτοκινήτου, βρήκε ένα κουτί γαντιών μάρκας Karen, που περιείχε αριθμών άσπρων γαντιών (βλ. το Τεκμήριο 8). Αμέσως, η Μ.Κ.1 το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον Μ.Κ.2, τον πληροφόρησε ότι θα παραλαμβανόταν για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός δεν απάντησε οτιδήποτε. Ακολούθως, στο πάτωμα της θέσης του συνοδηγού του εν λόγω αυτοκινήτου, η Μ.Κ.1 βρήκε ένα ρολό σακουλιών (βλ. το Τεκμήριο 9). Αμέσως, η Μ.Κ.1 το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον Μ.Κ.2, τον πληροφόρησε ότι θα παραλαμβανόταν για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός δεν απάντησε οτιδήποτε.

-        Στη συνέχεια της ίδιας ημέρας, οι Μ.Κ.4 και Μ.Κ.1, αφού, μαζί με άλλα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν., μετέβηκαν έξω από το λυόμενο υποστατικό που βρισκόταν στον περίβολο στο πίσω μέρος της πολυκατοικίας στην οδό 45^ος Δρόμος αρ. [ ], στα Κάτω Πολεμίδια, στη Λεμεσό για να ερευνηθεί, ο Αστ. 3807, Ι. Ιωάννου παρέδωσε στην Μ.Κ.1 ένα κλειδί πάνω σε μπρελόκ (βλ. το Τεκμήριο 15), αναφέροντας της ότι ήταν το κλειδί της πόρτας εισόδου του. Το λυόμενο υποστατικό ήταν κλειδωμένο και, αφού ζητήθηκε από τους ένοικους του διαμερίσματος το κλειδί της πόρτας εισόδου, ο υιός του κατηγορουμένου 2, τους το προσκόμισε από το διαμέρισμα τους στο οποίο βρισκόταν, πάνω στο τραπέζι της κουζίνας.

-        Αφού παρέλαβε το εν λόγω κλειδί, η Μ.Κ.1 ενημέρωσε, τόσο τον Μ.Κ.2, όσο και τον κατηγορούμενο 2, ότι υπήρχε δικαστικό ένταλμα έρευνας του εν λόγω λυόμενου υποστατικού (βλ. το Τεκμήριο 36) και ότι είχαν σκοπό να το ερευνήσουν, και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, ο Μ.Κ.2 απάντησε: «Εμείνισκε ο αρφός μου. Τωρά εν αποθήκη δική μας», ενώ ο κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Αφού η Μ.Κ.1 άνοιξε την πόρτα εισόδου του κυρίως χώρου του λυόμενου υποστατικού με το εν λόγω κλειδί, αμέσως ξεκίνησαν σε αυτό έρευνα, στην παρουσία των Μ.Κ.2 και κατηγορουμένου 2.

-        Το εν λόγω λυόμενο υποστατικό, αποτελείτο από τρία δωμάτια, δηλαδή, τον κυρίως χώρο (που συναποτελείτο από ενιαίο σαλόνι με κουζίνα, υπνοδωμάτιο και τουαλέτα) και δύο ξεχωριστές μικρές αποθήκες (πλαϊνή και πίσω), οι οποίες είχαν εξωτερικές πόρτες και στις οποίες δεν υπήρχε πρόσβαση από τον κυρίως χώρο του λυόμενου υποστατικού.

-        Κατά τη διάρκεια της έρευνας στο ενιαίο σαλόνι με κουζίνα του κυρίως χώρου του λυόμενου υποστατικού, ο οποίος μύριζε έντονα κάνναβη, ο Μ.Κ.3 βρήκε μέσα σε δωμάτιο, που είχε διαμορφωθεί σε κρύπτη, δύο μεγάλες αθλητικές τσάντες χρώματος μπλε, µε κόκκινα χερούλια και την επιγραφή «Sports Direct.com» (βλ. τα Τεκμήρια 10 και 12, αντίστοιχα). Αφού ο Μ.Κ.3 άνοιξε την πρώτη αθλητική τσάντα (αυτήν που, κατά μέτωπο, βρισκόταν στα δεξιά του), μέσα σε αυτή βρέθηκε ότι υπήρχε μια νάιλον συσκευασία χρώματος άσπρου (ελαφρώς σχισμένη), εντός της οποίας υπήρχε μια νάιλον διαφανές συσκευασία, η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και ένα μπλε φερμουάρ (βλ. το Τεκμήριο 11). Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 άνοιξε και την δεύτερη αθλητική τσάντα (αυτήν που βρισκόταν στα αριστερά του), όπου μέσα σε αυτή βρέθηκε ότι υπήρχαν έξι ξεχωριστές νάιλον συσκευασίες χρώματος άσπρου (κάποιες από τις οποίες ήταν ελαφρώς σχισμένες), εντός των οποίων υπήρχαν νάιλον διαφανές συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (βλ. τα Τεκμήρια 13 και 14, αντίστοιχα). Αμέσως, ο Μ.Κ.3 υπέδειξε τις εν λόγω αθλητικές τσάντες με το περιεχόμενο τους, τόσο στον Μ.Κ.2, όσο και στον κατηγορούμενο 2, τους πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, ο Μ.Κ.2 απάντησε: «Ότι έχω να πω, θα το πω με τον δικηγόρο μου», ενώ ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Εν ηξέρω τίποτε». Αφού ο Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου, έλαβε αριθμό φωτογραφιών από τις εν λόγω δύο αθλητικές τσάντες με το περιεχόμενο τους, ακολούθως, η Μ.Κ.1 παρέλαβε τα προαναφερόμενα ως τεκμήρια.

-        Οι εν λόγω δύο μεγάλες αθλητικές τσάντες χρώματος μπλε, µε κόκκινα χερούλια και την επιγραφή «Sports Direct.com», όταν ο Μ.Κ.3 τις εντόπισε στο δωμάτιο (που είχε διαμορφωθεί σε κρύπτη) στον κυρίως χώρο του λυόμενου υποστατικού, διαπίστωσε ότι ήταν όμοιες µε την αθλητική τσάντα που είχε δει προηγουμένως τον κατηγορούμενο 2 πεζό να μεταφέρει και να τοποθετεί εντός της πλαϊνής αποθήκης του.

-        Από το χερούλι ώμου της αθλητικής τσάντας, Τεκμήριο 10, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, του οποίου, μερικός δότης, σύμφωνα με την προαναφερόμενη έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, Τεκμήριο 42, είναι ο κατηγορούμενος 2. Επιπρόσθετα, από τα δύο χερούλια της αθλητικής τσάντας, Τεκμήριο 12, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, στο οποίο, σύμφωνα και πάλι με την προαναφερόμενη έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, Τεκμήριο 42, η κύρια συνεισφορά του πλήρους ανδρικού γενετικού υλικού που προέκυψε από επαναληπτικές εξετάσεις, ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου 2.

-        Το Τεκμήριο 11, είναι η νάιλον συσκευασία χρώματος άσπρου, εντός της οποίας υπήρχε η νάιλον διαφανές συσκευασία η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και το μπλε φερμουάρ, που βρισκόταν μέσα στην αθλητική τσάντα, Τεκμήριο 10. Σύμφωνα με την έκθεση του Εργαστηρίου Δακτυλοσκοπίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας ημερομηνίας 24/06/2021, Τεκμήριο 43, που αφορά τα αποτελέσματα των εξετάσεων που διενεργήθηκαν σε τεκμήρια που εξασφάλισε η Αστυνομία σχετικά με αυτή την υπόθεση, αποτυπώματα που βρέθηκαν επί του προαναφερόμενου Τεκμηρίου 11, ταυτίστηκαν πλήρως στα χαρακτηριστικά τους σημεία, με τα δακτυλικά αποτυπώματα του αριστερού δείκτη του κατηγορουμένου 2.

-        Το εν λόγω Τεκμήριο 14, είναι οι τρεις (από τις συνολικά έξι) ξεχωριστές νάιλον συσκευασίες χρώματος άσπρου, εντός των οποίων υπήρχαν οι νάιλον διαφανές συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης που, ως και προελέχθη, περιέχονταν στην αθλητική τσάντα, Τεκμήριο 12. Από ένα από τα φερμουάρ χρώματος άσπρου, των προαναφερόμενων νάιλον συσκευασιών χρώματος άσπρου, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, του οποίου, μερικός δότης, σύμφωνα με την προαναφερόμενη έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, Τεκμήριο 42, είναι ο κατηγορούμενος 2.

-        Το Τεκμήριο 13, είναι οι άλλες τρεις (από τις συνολικά έξι) ξεχωριστές νάιλον συσκευασίες χρώματος άσπρου (άλλες από αυτές του Τεκμηρίου 14, ανωτέρω), εντός των οποίων υπήρχαν νάιλον διαφανές συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης που, ως και προελέχθη, περιέχονταν στην αθλητική τσάντα, Τεκμήριο 12. Σύμφωνα με την έκθεση του Εργαστηρίου Δακτυλοσκοπίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας ημερομηνίας 24/06/2021, Τεκμήριο 43, που αφορά τα αποτελέσματα των εξετάσεων που διενεργήθηκαν σε τεκμήρια που εξασφάλισε η Αστυνομία σχετικά με αυτή την υπόθεση, αποτυπώματα που βρέθηκαν επί του προαναφερόμενου Τεκμηρίου 13, ταυτίστηκαν πλήρως στα χαρακτηριστικά τους σημεία, με τα αποτυπώματα της αριστερής παλάμης του κατηγορουμένου 2.

-        Για την διαμόρφωση της κρύπτης, η είσοδος του συγκεκριμένου δωματίου είχε κλείσει με γυψοσανίδα, η οποία ήταν βιδωμένη πάνω από αυτή και την οποία, κατά την έρευνα, χρησιμοποιώντας ηλεκτρικό εργαλείο, ο Μ.Κ.3 την ξεβίδωσε, για να την αφαιρέσει και να αποκαλυφθεί η κρύπτη. Το ηλεκτρικό εργαλείο, ο Μ.Κ.3 το βρήκε και το χρησιμοποίησε για τον προαναφερόμενο σκοπό, μέσα στον άσπρο πλαστικό κουβά που φαίνεται στην φωτογραφία αρ. 70 του Τεκμηρίου 37Α, ο οποίος περιείχε τα εργαλεία του Κωνσταντίνου Θεοφίλου και είχε τοποθετηθεί πάνω στο τραπέζι (όπως φαίνεται στην προαναφερόμενη φωτογραφία) έξω από το λυόμενο υποστατικό, μετά την ανακοπή και έρευνα του προαναφερόμενου αυτοκινήτου του κατηγορουμένου 2 από την Αστυνομία εντός του οποίου βρέθηκε.

-        Το εν λόγω δωμάτιο (που είχε διαμορφωθεί σε κρύπτη) στον κυρίως χώρο του λυόμενου υποστατικού, αν και παλαιότερα φαινόταν ότι επικοινωνούσε με την πλαϊνή αποθήκη του, η είσοδος σε αυτήν, από το συγκεκριμένο σημείο του, ήταν επίσης καλυμμένη με γυψοσανίδα, που είχε βιδωθεί από πάνω.        

-        Στη συνέχεια της έρευνας, ο Μ.Κ.3, βρήκε (στην θέση όπως φαίνεται στην φωτογραφία αρ. 68 του Τεκμηρίου 37Α, δηλαδή, πάνω στο ράφι) στην πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, η πόρτα της οποίας δεν είχε κλειδαριά και ήταν ξεκλείδωτη και ανοικτή, μια άδεια μεγάλη αθλητική τσάντα χρώματος μπλε, µε κόκκινα χερούλια και επιγραφή «Sports Direct.com» (βλ. το Τεκμήριο 16). Αμέσως, ο Μ.Κ.3 υπέδειξε την εν λόγω αθλητική τσάντα, τόσο στον Μ.Κ.2, όσο και στον κατηγορούμενο 2, τους πληροφόρησε για τις υποψίες του ότι πιθανόν να περιείχε ναρκωτικά και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, ο Μ.Κ.2 απάντησε: «Ότι έχω να πω, θα το πω με τον δικηγόρο μου», ενώ ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Έν ηξέρω τίποτε». Αφού ο Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών, η Μ.Κ.1 την παρέλαβε ως τεκμήριο.

-        Η εν λόγω άδεια μεγάλη αθλητική τσάντα χρώματος μπλε, µε κόκκινα χερούλια και επιγραφή «Sports Direct.com», όταν ο Μ.Κ.3 την εντόπισε στην πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, διαπίστωσε ότι ήταν όμοια µε εκείνη που είχε δει τον κατηγορούμενο 2 νωρίτερα την ημέρα εκείνη να κρατά όταν εισερχόταν σε αυτήν και ίδια σε χαρακτηριστικά µε τις άλλες δύο αθλητικές τσάντες που είχαν ανευρεθεί στο δωμάτιο (που είχε διαμορφωθεί σε κρύπτη) στον κυρίως χώρο του του λυόμενου υποστατικού.

-        Εντός της πλαϊνής αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, εκτός από ένα φάδι, ένα λοστό (λιβέρι) και ένα κουτί με βίδες που φαίνεται και στην φωτογραφία αρ. 67 του Τεκμηρίου 37Α, κατά την έρευνα της από τον Μ.Κ.3, δεν υπήρχαν αποθηκευμένα, σεντόνια και άλλα εργαλεία.

-        Η έρευνα στο λυόμενο υποστατικό, διακόπηκε η ώρα 17:06, καθότι δεν ανευρέθηκε το κλειδί της πόρτας εισόδου για να ανοιγόταν η πίσω αποθήκη. Ως εκ τούτου, ο Μ.Κ.4, μαζί με τον Α/Αστ. 3430, Ε. Παπαελισσαίου, παρέμειναν εκεί για την φύλαξη του λυόμενου υποστατικού. Ακολούθως, και μεταξύ των ωρών 17:10 - 17:25, ερευνήθηκε, με βάση το προαναφερόμενο Δικαστικό ένταλμα, από την Μ.Κ.1 και άλλα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν., το διαμέρισμα αρ. [ ], της πολυκατοικίας που βρίσκεται στην οδό 45^ος Δρόμος αρ. [ ], στα Κάτω Πολεμίδια, στη Λεμεσό, στην παρουσία των Μ.Κ.2, κατηγορουμένου 2 και Α.Χ., αλλά δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε.

-        Επειδή, δεν είχε γίνει κατορθωτό να ανευρεθεί κλειδί που να ξεκλείδωνε την πόρτα εισόδου της πίσω αποθήκης, ο Μ.Κ.4, την παραβίασε η ώρα 17:31, αφού προηγουμένως επέστησε στους Μ.Κ.2 και κατηγορούμενο 2 την προσοχή τους στο Νόμο, και ο Μ.Κ.2 απάντησε: «Έν ηξέρω τίποτε», ενώ ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Εν πράματα του γιου μου του Μάρκου». Ο Μ.Κ.4 είχε προηγουμένως ερωτήσει τους ένοικους του προαναφερόμενου διαμερίσματος και τους Μ.Κ.2 και κατηγορούμενο 2, για το κλειδί της πόρτας εισόδου της πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, κανένας όμως δεν γνώριζε για το που βρισκόταν και ως εκ τούτου, αναγκάστηκε να την παραβιάσει χρησιμοποιώντας λιβέρι.

-        Με το άνοιγμα, στην παρουσία των Μ.Κ.2 και κατηγορουμένου 2, της πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, επειδή μύριζε έντονα κάνναβη, η Μ.Κ.1 αμέσως κάλεσε τον Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου όπως προχωρήσει σε φωτογράφιση του μέρους. Με την είσοδο τους στην αποθήκη, η Μ.Κ.1 (παρόντος και του Μ.Κ.4) βρήκε πάνω σε ράφι, μια αθλητική τσάντα χρώματος μπλε (βλ. το Τεκμήριο 17), την οποία αφού άνοιξε, διαπίστωσε ότι περιείχε μια νάιλον συσκευασία χρώματος άσπρου, ελαφρώς σχισμένη, εντός της οποίας υπήρχε μια νάιλον διαφανές συσκευασία η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (βλ. το Τεκμήριο 18). Αμέσως, η Μ.Κ.1 υπέδειξε την εν λόγω αθλητική τσάντα µε το περιεχόμενο της, τόσο στον Μ.Κ.2, όσο και στον κατηγορούμενο 2, τους πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο Μ.Κ.2 απάντησε: «Εν ηξέρω τίποτε», ενώ ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Εν έχω ιδέα». Ενώ βρισκόταν εντός της αποθήκης μαζί µε τον Αστ. 2075 Χρ. Χριστοφή της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, η Μ.Κ.1 παρατήρησε ότι, σε ορατό σημείο, υπήρχαν και κούτες µε συσκευασίες τσιγάρων. Αφού ο Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών των ανευρεθέντων, η Μ.Κ.1 παρέλαβε τα προαναφερόμενα ως τεκμήρια (βλ. τα Τεκμήρια 17 και 18) και ο Αστ. 2075 Χρ. Χριστοφή, παρέλαβε ως τεκμήριο τις προαναφερόμενες κούτες µε τις συσκευασίες τσιγάρων.

-        Μετά που ο Αστ. 2075 Χρ. Χριστοφή, ως προ ειπώθηκε, παρέλαβε ως τεκμήριο τις κούτες µε τις συσκευασίες τσιγάρων, η Μ.Κ.1, μαζί µε τον Μ.Κ.4, συνέχισαν την έρευνα της συγκεκριμένης αποθήκης, όπου και η Μ.Κ.1 βρήκε επίσης, ένα πλαστικό κουβά µε την επιγραφή «Globus Colors» (βλ. το Τεκμήριο 19), τον οποίο, αφού άνοιξε, διαπίστωσε ότι, εντός του, υπήρχε μια νάιλον διαφανές συσκευασία, εντός της οποίας υπήρχε διαφανές νάιλον σακούλι, που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (βλ. το Τεκμήριο 20) και κάτω από αυτήν, δυο τεμάχια νάιλον σακούλια (βλ. το Τεκμήριο 21). Αμέσως, η Μ.Κ.1 υπέδειξε τον εν λόγω κουβά µε το περιεχόμενο του, τόσο στον Μ.Κ.2, όσο και στον κατηγορούμενο 2, τους πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, τους επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο Μ.Κ.2 απάντησε: «Εν έχω να πω τίποτε», ενώ ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Εν έχω ιδέα». Αφού ο Αστ. 1742, Χρ. Πολυμνίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών των προαναφερόμενων, η Μ.Κ.1 τα παρέλαβε ως τεκμήρια.

-        Τα εν λόγω Τεκμήρια 20 και 21, είναι η νάιλον διαφανές συσκευασία, εντός της οποίας υπήρχε το διαφανές νάιλον σακούλι που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και τα δύο τεμάχια νάιλον σακούλια που βρέθηκαν κάτω από αυτήν, τα οποία βρέθηκαν εντός του πλαστικού κουβά με την επιγραφή «Globus Colors», Τεκμήριο 19. Από την νάιλον διαφανές συσκευασία, εντός της οποίας υπήρχε το διαφανές νάιλον σακούλι που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, Τεκμήριο 20 και ειδικότερα, από τον κόμπο του νάιλον σακουλιού, καθώς και από το εξωτερικό του, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μονού γενετικού υλικού. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, Τεκμήριο 42, το πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ που προέκυψε από επαναληπτικές εξετάσεις, ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου 2.

-        Από τα δύο τεμάχια νάιλον σακούλια, Τεκμήριο 21, που, ως και προελέχθη, βρέθηκαν μέσα στον πλαστικό κουβά µε την επιγραφή «Globus Colors», Τεκμήριο 19, κάτω από την νάιλον διαφανές συσκευασία, εντός της οποίας υπήρχε το διαφανές νάιλον σακούλι που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, Τεκμήριο 20 και ειδικότερα, από το εξωτερικό του διαφανές νάιλον σακουλιού, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, κύριος δότης του οποίου, σύμφωνα με την προαναφερόμενη έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, Τεκμήριο 42, είναι ο κατηγορούμενος 2.

-        Κατά την έρευνα από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.4 της πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες αρ. 74 και 75 του Τεκμηρίου 37Α, στο εσωτερικό της βρέθηκαν διάφορα εργαλεία και σύνεργα μπογιατίσματος και διάφοροι κουβάδες με μπογιά, που φαίνεται ότι σχετίζονταν με το επάγγελμα που ο κατηγορούμενος 2 είχε αναφέρει στον Μ.Κ.4 ότι ασκούσε, του οικοδόμου και μπογιατζή. Επίσης, όπως φαίνεται στην φωτογραφία αρ. 83 του Τεκμηρίου 37Α εντοπίστηκαν μέσα σε νάιλον πράσινη σακούλα και διάφορα σεντόνια που φαίνεται ότι χρησιμοποιούνταν σε εργασίες μπογιατίσματος. Εντός της εν λόγω πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, κατά την έρευνα της, δεν βρέθηκαν οποιαδήποτε πράγματα του εν λόγω ανήλικου υιού του κατηγορουμένου 2, Μ.Ν..

-        Ο κατηγορούμενος 2 ήταν ένας από τους κατοίκους τους διαμερίσματος αρ. [ ] της πολυκατοικίας στην οδό 45^ος Δρόμος [ ], Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός που είχαν ελεύθερη πρόσβαση, κατείχαν αποκλειστικά και χρησιμοποιούσαν το λυόμενο υποστατικό (κυρίως χώρο, πλαϊνή και πίσω αποθήκη).

-        Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους στα προαναφερόμενα ανευρεθέντα επί της σκηνής στην οδό 45^Ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό, τεκμήρια, σύμφωνα με την σχετική έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, Τεκμήριο 38, διαπιστώθηκε ότι αυτά περιείχαν συσκευασίες ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', δηλαδή, κάνναβη συνολικού βάρους 8.424,37 γραμμαρίων.»

 

Διεξήλθαμε με κάθε δυνατή προσοχή τα διαγράμματα αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων.  Διατηρούμε κατά νου την ουσία των θέσεων και επιχειρημάτων τους, στα οποία θα τοποθετηθούμε στον βαθμό που κρίνουμε αναγκαίο για την αιτιολόγηση και την κατάληξη της παρούσας απόφασης μας.

 

Εξετάζοντας τον έκτο λόγο έφεσης, διαπιστώνουμε, αβίαστα, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο για την αξιολόγηση της εκδοχής και αξιοπιστίας του εφεσείοντα παρέθεσε κάθε στοιχείο που βρισκόταν ως μαρτυρία, ενώπιον του, αντιπαραβάλλοντας κάθε ουσιώδη ισχυρισμό αλλά και συνυπολογίζοντας την ύπαρξη παραδεκτών γεγονότων που είχαν καταγραφεί, ενώπιον του, από τους συνηγόρους των διαδίκων. Ενδιέτριψε, το πρωτόδικο Δικαστήριο, ως διαφαίνεται,  επί κάθε ουσιώδους ισχυρισμού του εφεσείοντα και για τους λόγους που εξήγησε, με περιεχόμενο είκοσιδύο (22) σελίδων, θεώρησε ότι η εκδοχή του δεν ήταν πειστική.  Έχουμε αξιολογήσει στο σύνολο τις θέσεις και τους επί μέρους ισχυρισμούς που προώθησε ο εφεσείοντας, στην ένορκη του μαρτυρία ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου,  παρότι δεν θα αναφερθούμε σε κάθε έναν ξεχωριστά. Ό,τι, όμως, προκύπτει είναι πως το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε εύλογα και με πειστικά στοιχεία, εντός των αποδεκτών νομολογιακών κριτηρίων, τις θέσεις και τους ισχυρισμούς του εφεσείοντα.  Θα κάνουμε μνεία σε κάποιους από αυτούς, οι οποίοι ήταν άμεσα συνυφασμένοι με την ουσία της εκδοχής του εφεσείοντα και αποτελούν τη βάση των παραπόνων του, έναντι της πρωτόδικης αξιολόγησης.

 

Κατ’ αρχάς, ένας βασικός λόγος που δεν έγινε αποδεκτή η εκδοχή του εφεσείοντα είναι το γεγονός ότι ανευρέθηκαν γενετικό υλικό και δακτυλικά του αποτυπώματα επί τεκμηρίων που βρισκόταν μέσα η ποσότητα των ναρκωτικών, κυρίως οι τρεις αθλητικές τσάντες, για τις οποίες δήλωνε άγνοια, περί των ναρκωτικών, και κυρίως το γεγονός ότι ο εντοπισμός ήταν στο εσωτερικό των νάιλον συσκευασιών όπου αυτά βρίσκονταν, γεγονός που κατέρριψε τη θέση του ότι απλά άνοιξε την προηγούμενη μέρα και είδε το περιεχόμενο των αθλητικών τσαντών, από περιέργεια, όταν έψαχνε τσάντα για να τοποθετήσει τα εργαλεία που θα μετέφερε στην εργασία του.  Περαιτέρω, πέραν των αδυναμιών τις οποίες υπέδειξε το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφορικά με τα εργαλεία για τα οποία ο εφεσείοντας δεν έδωσε πειστική απάντηση, επισημαίνεται στην πρωτόδικη απόφαση και το παραδεκτό γεγονός ότι το πρόσωπο για το οποίο στις 19.05.2021 θα δούλευε ο εφεσείοντας, κατέθεσε (σημειωτέον ότι η κατάθεση του κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) πως είχε συμφωνήσει με τον εφεσείοντα, αφού ο τελευταίος το είχε ζητήσει, και του μετέφερε στον χώρο εργασίας τα εργαλεία με τα οποία θα διεκπεραίωνε την εργασία που του ανέθεσε (χάλασμα κάποιου τοίχου σε διαμέρισμα πολυκατοικίας και πέταγμα των άχρηστων υλικών).  Σύμφωνα με τη νομολογία (δέστε υπόθεση Γιαννίδης v. Αστυνομίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 143) τα παραδεκτά γεγονότα συνιστούν δεσμευτικά ευρήματα για το Δικαστήριο, συνεπώς, υπερισχύουν οποιασδήποτε άλλης προσκομισθείσας μαρτυρίας.  Κατ’ επέκταση, υπό αυτές τις περιστάσεις, πολύ ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έκανε αποδεκτό τον ισχυρισμό του εφεσείοντα ότι άνοιξε τις τρεις αθλητικές τσάντες και τις άγγιξε όταν έψαχνε, ως ισχυρίστηκε, τσάντα για να τοποθετήσει μέσα τα εργαλεία που θα χρησιμοποιούσε για την προαναφερόμενη εργασία.

 

Επί του ίδιου θέματος παραθέτουμε αποσπάσματα από το σκεπτικό του πρωτόδικου Δικαστηρίου σ’ ό,τι αφορά στην ανεύρεση γενετικού υλικού και αποτυπωμάτων του εφεσείοντα, επί των Τεκμηρίων 10, 11, 12, 13, 14, 20 και 21, τα οποία έχουν ως εξής:

 

«181.  Πέραν των προαναφερόμενων, ο κατηγορούμενος 2, με την μαρτυρία του, δεν εξήγησε, όταν ήταν λογικά αναμενόμενο υπό τις περιστάσεις, εφόσον επέλεξε με βάση τα δικαιώματα του να καταθέσει ενόρκως τους ισχυρισμούς του για τα επίδικα γεγονότα, με σαφήνεια πως θα μπορούσε να είναι δυνατόν να βρέθηκαν γενετικό υλικό και αποτυπώματα του, στα συγκεκριμένα σημεία των προαναφερόμενων Τεκμηρίων 10, 11, 12, 13, 14, 20 και 21 και για το προκείμενο, η μαρτυρία του ήταν πολύ γενική και αόριστη.

 

182. Για παράδειγμα, δεν εξήγησε ο κατηγορούμενος 2, γιατί βρέθηκε γενετικό του υλικό στο χερούλι ώμου της αθλητικής τσάντας, Τεκμήριο 10 και στα δύο χερούλια της αθλητικής τσάντας, Τεκμήριο 12. Δεν υπήρξε ισχυρισμός του κατηγορουμένου 2 για άγγιγμα του στα συγκεκριμένα σημεία των αθλητικών τσαντών, Τεκμήρια 10 και 12 ή κάτι άλλο, που θα μπορούσε να δικαιολογήσει τον εντοπισμό του γενετικού υλικού του στα συγκεκριμένα σημεία. Ο κατηγορούμενος 2, όπως φαίνεται και από τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς του, γενικά ανέφερε μόνον, ότι άνοιξε τις εν λόγω αθλητικές τσάντες, Τεκμήρια 10 και 12, για να δει το περιεχόμενο τους. Τι συγκεκριμένα έκανε και με λεπτομέρεια, δεν ανέφερε.

 

183.  Επίσης, ο κατηγορούμενος 2, δεν εξήγησε, γιατί εντοπίστηκε γενετικό του υλικό σε ένα από τα φερμουάρ χρώματος άσπρου του Τεκμηρίου 14. Όπως και προαναφέρθηκε, το εν λόγω Τεκμήριο 14, είναι οι τρεις (από τις συνολικά έξι) ξεχωριστές νάιλον συσκευασίες χρώματος άσπρου, εντός των οποίων υπήρχαν νάιλον διαφανές συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης που περιέχονταν στην αθλητική τσάντα, Τεκμήριο 12. Δηλαδή, το προαναφερόμενο φερμουάρ χρώματος άσπρου, βρισκόταν πάνω σε μια από τις νάιλον διαφανές συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, που βρισκόταν μέσα σε μια από τις νάιλον συσκευασίες χρώματος άσπρου. Με δεδομένο τον γενικό ισχυρισμό του κατηγορουμένου 2, ότι έβγαλε έξω τις νάιλον συσκευασίες (αναφορά που προφανώς παραπέμπει σε άγγιγμα στις νάιλον συσκευασίες χρώματος άσπρου) από την αθλητική τσάντα Τεκμήριο 12 για να δει τι περιείχαν, και την θέση του μάλιστα ότι είδε το περιεχόμενο τους από το σημείο που κάποιες από αυτές ήταν σχισμένες, πως και βρέθηκε το γενετικό του υλικό σε κάποια από τις νάιλον διαφανές συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, που βρισκόταν εσωτερικά κάποιας από τις νάιλον συσκευασίες χρώματος άσπρου του Τεκμηρίου 13 και μάλιστα, στο σημείο του φερμουάρ που λογικά είναι και ο τρόπος ανοίγματος του για να έχει κάποιος πρόσβαση στο περιεχόμενο του; Από τους γενικόλογους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου 2, αυτά τα ερωτήματα, δεν απαντώνται.

 

184.  Τα ίδια παρατηρούνται και σε σχέση με τα Τεκμήρια 20 και 21. Ο κατηγορούμενος 2, δεν εξήγησε πως και εντοπίστηκε στον κόμπο και εξωτερικά του νάιλον σακουλιού που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, το οποίο βρισκόταν εντός της νάιλον διαφανούς συσκευασίας του Τεκμήριο 20, γενετικό του υλικό. Αφής στιγμής, ως και προελέχθη, ο σκοπός του κατηγορουμένου 2, ήταν, όπως γενικά ισχυρίστηκε στην μαρτυρία του, να έβλεπε απλά το περιεχόμενο τους, ποιος ο λόγος, που, ενώ μπορούσε να δει το περιεχόμενο των νάιλον σακουλιών λόγω της διαφάνειας τους, να βρεθεί στο εσωτερικό νάιλον σακούλι που περιείχε την ποσότητα της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, το γενετικό του υλικό και μάλιστα, στον κόμπο με τον οποίο προφανώς είχε κλείσει; Επιπρόσθετα, γιατί βρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου 2 στο εξωτερικό του διαφανές νάιλον σακουλιού, ενός εκ των δύο νάιλον σακουλιών του Τεκμηρίου 21, που βρίσκονταν μέσα στον πλαστικό κουβά µε την επιγραφή «Globus Colors», Τεκμήριο 19 και κάτω από την νάιλον διαφανές συσκευασία, εντός της οποίας υπήρχε διαφανές νάιλον σακούλι που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, Τεκμήριο 20; Αφής στιγμής ο κατηγορούμενος 2 είχε απλά, ως γενικά ισχυρίστηκε, βγάλει έξω το Τεκμήριο 20 για το έβλεπε, γιατί βρέθηκε το γενετικό του υλικό στο Τεκμήριο 19 που βρισκόταν κάτω από αυτό μέσα στον πλαστικό κουβά; Η ασάφεια και η γενικότητα των ισχυρισμών του κατηγορουμένου 2 για το προκείμενο, εκτός του ότι δεν πείθει, προβληματίζει σχετικά με το κατά πόσο είχε αυτό τον χαρακτήρα εσκεμμένα, επειδή ήθελε, την ίδια στιγμή που θα παρείχε κάποια δικαιολογία και εξήγηση, να κρύψει από τα πραγματικά γεγονότα, παρά να διαφωτίσει για την αλήθεια.»

 

Συμφωνούμε πλήρως με το πιο πάνω σκεπτικό, δεδομένου ότι οι δύο εκ των αθλητικών τσάντων βρέθηκαν στην κρύπτη και όμως αυτός ισχυρίστηκε ότι  άνοιξε τις τσάντες την προηγούμενη ημέρα, υποστηρίζοντας τη θέση του κατά τρόπο που, αφενός, ξεκάθαρα δεν ανέφερε ότι οι τσάντες βρίσκονταν στην κρύπτη και, αφετέρου, δεν ανέφερε ότι οι τσάντες βρίσκονταν στον ίδιο χώρο της αποθήκης εκτός κρύπτης.  Υπενθυμίζεται ότι συνολικά βρέθηκαν τέσσερις αθλητικές τσάντες στο λυόμενο υποστατικό, δύο εντός της κρύπτης, μία στην πλαϊνή αποθήκη και μία στην πίσω αποθήκη.  Επομένως, ο ισχυρισμός ότι άγγιξε πάνω στις νάιλον συσκευασίες που ήταν μέσα στις αθλητικές τσάντες, όταν έψαχνε τσάντα για τα εργαλεία του, και βέβαια πέραν των ήδη αναφερόμενων αδυναμιών σ’ ότι αφορά στα εργαλεία, αντιστρατευόταν την κοινή λογική και ορθά δεν κρίθηκε αξιόπιστος.

 

Επιπλέον, όταν υποδείχθηκε στον εφεσείοντα, όταν ανοίχθηκε η λυόμενη πλαϊνή αποθήκη, η αθλητική τσάντα (σημειωτέον, η τσάντα ήταν αυτή που ο εφεσείοντας είχε θεαθεί νωρίτερα από τον ΜΚ3 να παίρνει από το όχημα του και να την τοποθετεί στην πλαϊνή αποθήκη) απάντησε ότι δεν γνώριζε τίποτα, ούτε για τη τσάντα ούτε για την αποθήκη, και στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι σ’ αυτήν (την πλαϊνή αποθήκη) υπήρχαν εργαλεία συνάδοντα με την εργασία του, ενώ ταυτόχρονα, σε σχέση με την πίσω αποθήκη, όπου ο εφεσείοντας απάντησε στους αστυνομικούς, πριν την έρευνα, πως υπήρχαν  «πράματα του γιού μου (του) …[…..]» (ανήλικου, περίπου 15 ετών), κατά την έρευνα δεν εντοπίστηκαν οποιαδήποτε αντικείμενα που ανήκαν στον ανήλικο γιο του.

 

Εν κατακλείδι, και εις απάντηση όλων των αιτιάσεων που ο εφεσείοντας προβάλλει προς υποστήριξη του έκτου λόγου έφεσης, δεν συμφωνούμε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε ενώπιον του μια αξιόπιστη εκδοχή εκ μέρους του εφεσείοντα για να την αποδεχθεί, αντίθετα, ως διαπιστώνουμε, επρόκειτο για εκδοχή με διάχυτες αντιφάσεις, κενά και αδυναμίες τις οποίες το πρωτόδικο Δικαστήριο υπέδειξε και κατέγραψε λεπτομερώς στην εκκαλούμενη απόφαση του.

 

Τέλος, δεν θεωρούμε ότι προκύπτει οποιαδήποτε βαρύτητα στην εκδοχή του εφεσείοντα επειδή αυτός μετέβη από μόνος του στον χώρο που συνελήφθη ο πρώην συγκατηγορούμενος του και επειδή ήταν παρών στις έρευνες.  Πρόκειται για δύο ξεχωριστά ζητήματα.  Η απόρριψη της εκδοχής του εφεσείοντα προήλθε, και ορθά, από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, συγκρινόμενης με την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία αλλά και παραδεκτά γεγονότα.  Η παρουσία του και η συμμετοχή του στις έρευνες δεν είναι κριτήριο αξιολόγησης της εκδοχής που αυτός πρόβαλε, ως προς την εμπλοκή του στην υπόθεση.

 

Έχουμε αξιολογήσει όλες τις θέσεις και επιχειρήματα τα οποία προώθησε ενώπιον μας ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα, πλην όμως, δεν θεωρούμε ότι νομιμοποιούμαστε να παρέμβουμε στο έργο αξιολόγησης του πρωτόδικου Δικαστηρίου, σ’ ότι αφορά την εκδοχή του εφεσείοντα.

 

Συνακόλουθα ο έκτος λόγος έφεσης κρίνεται αβάσιμος.

 

Οι τρίτος, τέταρτος, πέμπτος και έβδομος λόγοι έφεσης θα συνεξετασθούν καθότι άπτονται του ίδιου, καίριου, ζητήματος, της κατάληξης ότι ο εφεσείοντας διέπραξε τα αδικήματα των κατηγοριών 4 και 5.  Εξετάσαμε τις αιτιάσεις που υποστηρίζουν τους προειρημένους λόγους έφεσης καθώς και τα επιχειρήματα που αναπτύσσονται στο διάγραμμα αγόρευσης του εφεσείοντα.  Διαπιστώνουμε, ευχερώς, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέλυσε και πραγματεύθηκε τα ζητήματα που άπτονται της ενοχής του εφεσείοντα, στηριζόμενο, αφενός, στα πραγματικά γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του και, αφετέρου, στη νομική πτυχή που διέπει τις υπό συζήτηση κατηγορίες.  Τα ακόλουθα αποσπάσματα, από την πρωτόδικη απόφαση, είναι χαρακτηριστικά και διαφωτιστικά.  Τα παραθέτουμε αυτούσια:

 

226.       Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη την προαναφερόμενη αποδεκτή μαρτυρία, τα παραδεκτά, μη αμφισβητούμενα και αδιαμφισβήτητα αντικειμενικά γεγονότα, με βάση τα προαναφερόμενα βασικά ή και περαιτέρω ευρήματα του για τα επίδικα γεγονότα, αναφορικά με τις κατηγορίες αρ. 4 και 5, για τους λόγους που ακολουθούν, βρίσκει ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει, στον απαιτούμενο βαθμό, την κατοχή από τον κατηγορούμενο 2, από κοινού με τον M.K.2, των νάιλον συσκευασιών κάνναβης που βρέθηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20.  

 

227.       Έχοντας απορριφθεί η σχετική μαρτυρία του κατηγορουμένου 2 για τους λόγους που με λεπτομέρεια προαναφέρθηκαν κατά την εκτίμηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο, με βάση τις εκθέσεις του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής ημερομηνίας 07/06/2021, Τεκμήριο 42 και του Εργαστηρίου Δακτυλοσκοπίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας ημερομηνίας 24/06/2021, Τεκμήριο 43, το Δικαστήριο βρίσκει ότι, η σύνδεσης ή η ταύτισης, αναλόγως περίπτωσης, του κατηγορουμένου 2, σε επίπεδο γενετικού υλικού, με τα Τεκμήρια 10, 12, 14, 20 και 21 και σε επίπεδο αποτυπωμάτων, με τα Τεκμήρια 11 και 13, κατά τον τρόπο που με λεπτομέρεια καταγράφεται πιο πάνω στα ευρήματα του Δικαστηρίου, δοσμένων και των ακόλουθων γεγονότων, καταδεικνύει ότι, ο κατηγορούμενος 2, αφενός, γνώριζε για τις νάιλον συσκευασίες που εντοπίστηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20 και ότι αυτές περιείχαν κάνναβη και αφετέρου, ότι ήταν σε θέση να ασκήσει επί αυτών, τέτοιου βαθμού εξουσία, ώστε να είχε τον έλεγχο τους:

 

i.          Ο κατηγορούμενος 2, ήταν ένας από τους κατοίκους του διαμερίσματος αρ. [ ] της πολυκατοικίας στην οδό 45^ος Δρόμος [ ], Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός που κατείχαν αποκλειστικά, είχαν ελεύθερη πρόσβαση και χρησιμοποιούσαν το λυόμενο υποστατικό (κυρίως χώρο, πλαϊνή και πίσω αποθήκη). Αυτό καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι, τα κλειδιά της πόρτας εισόδου του κυρίως χώρου του λυόμενου υποστατικού, όταν, σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.4, ζητήθηκε από τους «ένοικους» του διαμερίσματος και τους κατηγορούμενο 2 και Μ.Κ.2, προσκομίστηκαν από τον ανήλικο Μ.Ν. από το τραπέζι της κουζίνας του διαμερίσματος στο οποίο, σε κοινή θέα, βρίσκονταν τοποθετημένα. Μάλιστα, σχετικά με την πόρτα εισόδου της πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.4, όταν το κλειδί της είχε και πάλι ζητηθεί από τους «ένοικους» του διαμερίσματος και τους κατηγορούμενο 2 και Μ.Κ.2, του ελέχθη (χωρίς ο Μ.Κ.4 να προσδιορίσει από ποιόν), ότι δεν ανευρίσκονταν. Δηλαδή, οι «ένοικοι», σύμφωνα με τον Μ.Κ.4, του διαμερίσματος και οι κατηγορούμενος 2 και Μ.Κ.2, δεν αρνήθηκαν, σε καμία από τις προαναφερόμενες περιπτώσεις, την σχέση τους με το λυόμενο υποστατικό και δη τον κυρίως του χώρο και πίσω αποθήκη, ή και ότι είχαν τα κλειδιά για τις πόρτες εισόδου του κυρίως χώρου και της πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, απλά, σε σχέση με το κλειδί της πόρτας εισόδου της πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, πρόβαλαν τον ισχυρισμό ότι δεν μπορούσαν να το εντοπίσουν. Σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, η πραγματική κατοχή ενός κενού υποστατικού, ή αντικειμένων που βρίσκονται κλειδωμένα σε ένα κτίριο ή σε άλλο κλειστό χώρο, διατηρείται με το κράτημα του κλειδιού. Η κατοχή του κλειδιού, δίδει πραγματική κατοχή (βλ. Thomas v Metropolitan Housing Corpn Ltd [1936] 1 All ER 210, 216 και Holt v Dawson [1940] 1 K.B. 46, αμφότερες Εφετείου Ηνωμένου Βασιλείου). Ο κατηγορούμενος 2, ως εκ των προαναφερόμενων, αφής στιγμής ήταν από τα πρόσωπα που είχαν πραγματική κατοχή του λυόμενου υποστατικού και του περιεχομένου του, ήταν και από τα πρόσωπα που είχαν δικαίωμα να παράσχουν ή να αρνηθούν να παράσχουν, την συγκατάθεση τους σχετικά με αποθήκευση πραγμάτων στο λυόμενο υποστατικό, σε όλους του τους χώρους. 

 

ii.                Τόσο ο κυρίως χώρος, όσο και η πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, μύριζαν έντονα κάνναβη. Με βάση την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, Τεκμήριο 38, οι εν λόγω νάιλον συσκευασίες που εντοπίστηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20, περιείχαν κάνναβη συνολικού βάρους 8.411,21 γραμμαρίων. Δηλαδή, η ποσότητα της κάνναβης αντικειμενικά, ήταν μεγάλη και, σε συνδυασμό με την έντονη μυρωδιά που ανέδυε, και πάλι κρίνοντας αντικειμενικά, δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη στα πρόσωπα που είχαν κατοχή και χρήση του λυόμενου υποστατικού, περιλαμβανομένου και του κατηγορουμένου 2.

 

iii.               Στην πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, στην οποία βρέθηκαν δύο από τις νάιλον συσκευασίες κάνναβης, ήτοι τα Τεκμήρια 18 και 20 και η οποία, ως προ ειπώθηκε, μύριζε έντονα κάνναβη, βρέθηκαν εργαλεία και σεντόνια τα οποία σχετίζονταν με την δουλειά που ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε στον Μ.Κ.4 ότι έκανε (μαστορέματα: οικοδομικές εργασίες και μπογιατίσματα). Η πόρτα εισόδου της πίσω αποθήκης του λυόμενου υποστατικού, επισημαίνεται, ήταν, ως προελέχθη, κλειδωμένη.

 

iv.              Ο κατηγορούμενος 2, στις 19/05/2021, ήταν ο μόνος που, από τις 10:00 η ώρα που ο Μ.Κ.3 παρακολουθούσε το λυόμενο υποστατικό, θεάθηκε από τον Μ.Κ.3 να εισέρχεται στην πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, από την οποία ο Μ.Κ.2, ως συνάγεται από τα γεγονότα, παρέλαβε στην συνέχεια, την σχισμένη νάιλον συσκευασία κάνναβης, Τεκμήριο 1 που εντοπίστηκε στην κατοχή του όταν ανακόπηκε από την Αστυνομία (μέρος της οποίας αποτελεί και η ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε έξω από το αυτοκίνητο του Μ.Κ.2, Τεκμήριο 5). Μάλιστα, ο κατηγορούμενος 2, κατά την εν λόγω θέαση του από τον Μ.Κ.3, ως συνάγεται από τα γεγονότα, κρατούσε την αθλητική τσάντα, Τεκμήριο 16, η οποία εντοπίστηκε από τον Μ.Κ.3 στην πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, της οποίας τα χαρακτηριστικά, όπως διαπιστώνει το Δικαστήριο από την ενώπιον του πραγματική μαρτυρία (βλ. τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 37Α) (αυτή ήταν και η μαρτυρία του Μ.Κ.3), είναι ακριβώς τα ίδια με τις αθλητικές τσάντες, Τεκμήρια 10 και 12 που εντοπίστηκαν εντός του δωματίου που είχε διαμορφωθεί σε κρύπτη στον κυρίως χώρο του λυόμενου υποστατικού και περιείχαν τις νάιλον συσκευασίες κάνναβης, Τεκμήρια 11, 13 και 14.      

 

v.                Ο Μ.Κ.2, λόγω της οικογενειακής σχέσεως του με τους Α.Χ., Μ.Ν. και κατηγορούμενο 2, αν και δεν κατοικούσε εκεί, εν γνώσει του κατηγορουμένου 2, επισκεπτόταν συχνά και ελεύθερα το προαναφερόμενο διαμέρισμα και είχε πρόσβαση και στους χώρους του λυόμενου υποστατικού. Αυτό, φαίνεται και από τα περιστατικά της 19^ης/05/2021 και ειδικότερα, από το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2, από μόνος του και όπως φαίνεται ελεύθερα, κινήθηκε και εισήλθε στη πλαϊνή αποθήκη του λυόμενου υποστατικού για να πάρει την νάιλον συσκευασία κάνναβης, Τεκμήριο 1.

 

vi.              Ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι, στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, ο Μ.Κ.2 είχε καταδικαστεί από το Δικαστήριο για ποινικά αδικήματα που αφορούσαν ναρκωτικά και ότι του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης για σκοπούς έκτισης της οποίας κρατήθηκε στις Κεντρικές Φυλακές.

 

vii.             Οι νάιλον συσκευασίες της κάνναβης που εντοπίστηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20, πέραν της έντονης μυρωδιάς που, ως προ ελέχιη, ανέδυαν, λόγω του σχίσματος που αρκετές από αυτές είχαν ή και λόγω, αναλόγως περίπτωσης, της διαφάνειας τους, η οπτική παρατήρηση του περιεχομένου τους, ήταν εφικτή και μάλιστα, εύκολα.

 

viii.            Το γενετικό υλικό και τα αποτυπώματα του κατηγορουμένου 2 στα προαναφερόμενα Τεκμήρια 10, 11, 12, 13, 14, 20 και 21, απομονώθηκε ή και εντοπίστηκε, αναλόγως περίπτωσης, από τέτοια σημεία, ώστε να συνάγεται ότι, ο κατηγορούμενος 2, τουλάχιστον τα περιεργάστηκε και γνώρισε και κατατοπίστηκε για το περιεχόμενο τους.

 

ix.              Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε «απλώς αδρανή γνώση» («mere quiescent knowledge») των νάιλον συσκευασιών της κάνναβης που εντοπίστηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20, κατά την έννοια της προαναφερόμενης νομολογίας. Για το προκείμενο, επισημαίνεται, η εκδοχή του κατηγορουμένου 2 για τα επίδικα γεγονότα, έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία που να μπορεί να υποστηρίξει την θέση ότι, οι εν λόγω νάιλον συσκευασίες της κάνναβης, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20, ήταν αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του Μ.Κ.2, -η κατοχή τους από τον οποίο είναι παραδεκτή (ή κάποιου άλλου προσώπου)-, και ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σε θέση να «ασκήσει κατευθυντήρια ή περιοριστική εξουσία» («exercise a directing or restraining power») επί αυτών και ότι δεν είχε κανένα «μέτρο ελέγχου» («measure of control») πάνω τους (βλ. Προκοπίου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 228/2017, 21/02/2019), ECLI:CY:AD:2019:B56. Άλλωστε, ο κατηγορούμενος 2, με την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία, επαναλαμβάνεται, δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους προαναφερόμενους λόγους, σε καμία περίπτωση δεν ήγειρε ζήτημα ή πρόβαλε ισχυρισμό ότι γνώριζε περί των εν λόγω νάιλον συσκευασιών κάνναβης, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20, αλλά για κάποιο λόγο δεν είχε τον έλεγχο τους. Η θέση του ήταν ότι δεν γνώριζε ότι οι εν λόγω νάιλον συσκευασίες της κάνναβης, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20 ήταν ελεγχόμενο φάρμακο. Η απόδειξη γνώσης, συνήθως αρκεί για να δείξει την πρόθεση ελέγχου (βλ. Davis v The Queen (1990) 5 WAR 269, Ανωτάτου Δικαστηρίου Αυστραλίας), στοιχεία τα οποία, στην προκείμενη περίπτωση, σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 και τις νάιλον συσκευασίες της κάνναβης που εντοπίστηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20, αποδεικνύονται προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου με βεβαιότητα, μετά από συνεκτική εκτίμηση όλων των προαναφερόμενων στοιχείων περιστατικής μαρτυρίας.

 

Στην υπόθεση R v Groshok, 2019 SKCA 39 (CanLII), Εφετείο της επαρχίας Σασκάτσουαν, ανέφερε τα εξής, που συνάδουν απόλυτα με την προαναφερόμενη προσέγγιση του Δικαστηρίου:

 

«[52] As stated in Villaroman, “‘other plausible theories’ or other ‘reasonable possibilities’ must be based on logic and experience applied to the evidence or lack of evidence, not on speculation” (at para 37). Put another way, was the circumstantial evidence, viewed logically and in light of human experience, reasonably capable of supporting an inference other than that the accused is guilty (see para 41)?

 

[53] On concluding he could reject Ms. Groshok’s evidence, the trial judge implicitly rejected the defence theory that, although she knew about the safe, she was unaware of the drugs in it. This left the trial judge with no direct evidence of knowledge. The evidence that was left, which might be capable of informing the issue of knowledge, was the quantity of drugs and their value, their location in the bedroom closet, Ms. Groshok’s admitted knowledge of the safe and an admission that she had control of the bedroom and, at least, the safe. Admittedly, this is circumstantial evidence of knowledge and control. However, it was compelling circumstantial evidence, i.e., a substantial quantity of hard drugs with no other explanation of why they would be there. It was not an unreasonable inference for the trial judge to draw from the circumstantial evidence “viewed logically and in the light of human experience” (Villaroman at para 38) that Ms. Groshok had knowledge and control of the drugs, pointing to either constructive or joint possession and that there were no other reasonable inferences to be drawn from that evidence.».

 

(η υπογράμμιση και η έμφαση είναι του Δικαστηρίου)

 

Βλ. επίσης, και την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κούκος ν Δημοκρατίας, ανωτέρω, στην οποία, μεταξύ άλλων, ειπώθηκε ότι:

 

«Ως αποτέλεσμα της κατάληξης για την κατοχή ή τη φυσική σχέση του Εφεσείοντος με τα ναρκωτικά, το Κακουργιοδικείο ορθά έκρινε ότι δημιουργείται το τεκμήριο γνώσης και ότι εφαρμόζονται οι πρόνοιες του Αρθρου 32 του Νόμου 29/77, στη βάση του οποίου ο Εφεσείων θα μπορούσε να ανατρέψει το τεκμήριο. Ο Εφεσείων είχε το σχετικό βάρος να δημιουργήσει στο μυαλό του Κακουργιοδικείου κάποια αμφιβολία ή υποψία ότι δεν είχε γνώση ή ότι δεν είχε κανένα λόγο να υποπτεύεται ότι στις σακούλες περιλαμβάνονταν τα ναρκωτικά που βρέθηκαν. Το Κακουργιοδικείο όχι μόνο δεν πείστηκε, αλλά έκρινε ότι οι περιστάσεις ήταν αρκετές να στοιχειοθετήσουν τη γνώση και ανεξάρτητα από το μαχητό τεκμήριο.». 

 

(η έμφαση είναι του Δικαστηρίου)

 

Βλ. επίσης, Προκοπίου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 228/2017, 21/02/2019, ECLI:CY:AD:2019:B56.

 

228.       Όταν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, βασίζεται και σε περιστατική μαρτυρία, ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί να καταδικαστεί από το Δικαστήριο στο κατηγορητήριο του, εκτός και αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποκλείσει, κάθε λογική υπόθεση που συνάδει με την αθωότητα του. Η ενοχή του κατηγορουμένου, δεν μπορεί να είναι μόνο ένα λογικό συμπέρασμα, που κατ’ αρχάς, βεβαίως πρέπει να είναι, αλλά το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει υπό τις περιστάσεις. Πρόταση, βεβαίως, που απλώς αντανακλά την θεμελιώδη αρχή, ότι η Κατηγορούσα Αρχή, για να υπάρξει καταδίκη του κατηγορουμένου από το Δικαστήριο στο κατηγορητήριο του, πρέπει η απόδειξης από πλευράς της των γεγονότων που το στοιχειοθετούν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, να είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.

 

229.       Πολύ πρόσφατα, το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στις αρχές που διέπουν την περιστατική μαρτυρία, στην υπόθεση Πατσαλίδης ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2022, 19/01/2023, ECLI:CY:AD:2023:B13. Σημείωσε τα εξής:

 

«… [Αποτελεί] πάγια νομολογία ότι όχι μόνο δεν υπάρχει προκατάληψη εναντίον της [περιστατικής μαρτυρίας], αλλά τουναντίον μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε καταδίκη, νοουμένου βέβαια ότι όπου η καταδίκη στηρίζεται καθ'  ολοκληρίαν ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία το δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσο τα αποδειχθέντα γεγονότα συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά εάν το καταδικαστικό συμπέρασμα τότε μόνο είναι επιτρεπτό εάν βρίσκεται σε σχέση άμεσης συνάφειας με τα στοιχεία που συνθέτουν την περιστατική μαρτυρία και εάν είναι το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει από τέτοια μαρτυρία (Fournides v. Republic (1986) 2 CLR 73, Παφίτης ν. Δημοκρατίας (1999) 2 ΑΑΔ 444, Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας (2009) 2 ΑΑΔ 693, Μαμαλικόπουλος ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 25/14, 20.9.2018, ECLI:CY:AD:2018:D411, ECLI:CY:AD:2018:D411). Τα γεγονότα δεν αρκεί να συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου, αλλά δεν θα πρέπει να συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα (Αθηνής ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Παφίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας (2000) 2 ΑΑΔ 102). Διαφορετικά καταλείπεται εύλογη αμφιβολία.».

 

(βλ. επίσης, Δημοκρατία ν Νικολάου, Ποινική Έφεση Αρ. 59/2020, 27/05/2021).

 

230.       Στη βάση των προαναφερόμενων διαπιστώσεων του, και δοσμένου, επαναλαμβάνεται, της απόρριψης της μαρτυρίας των Μ.Κ.2 και κατηγορούμενου 2 για τα επίδικα γεγονότα, και ειδικότερα αυτής του κατηγορουμένου 2, το Δικαστήριο βρίσκει ότι, το ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε κατοχή των νάιλον συσκευασιών κάνναβης που βρέθηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20, από κοινού με τον Μ.Κ.2, είναι το μοναδικό λογικό συμπέρασμα στο οποίο μπορεί να καταλήξει υπό τις περιστάσεις. Όπως ελέχθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Σταυρινού ν Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 706: «Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσον μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά που ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική.» (βλ. επίσης, Νικολάου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2022, 08/05/2023).

 

231.       Σύμφωνα με την νομολογία, στην απουσία λογικής εξήγησης για την ύπαρξη τους, μαρτυρία αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού, είναι δυνατή, στην κατάλληλη περίπτωση, από μόνη της να στηρίξει καταδίκη. Στην προκείμενη περίπτωση, συνεκτιμούμενη με όλα τα προαναφερόμενα περιστατικά, που επίσης αποτελούν εύρημα του Δικαστηρίου, η μαρτυρία αυτή, δεν αφήνει λογικά περιθώρια για άλλη, από την προαναφερόμενη, ερμηνεία ή εξήγηση (βλ. Χαρίτου ν Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 225, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 231, Αριστείδου ν Δημοκρατίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 32, Αντωνίου ν Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 746, Δημοκρατία ν Νικολάου, Ποινική Έφεση Αρ. 59/2020, 27/05/2021, Γρηγορίου ν Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2001) 2 Α.Α.Δ. 571, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Κυριάκου (2009) 2 Α.Α.Δ. 367 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Νικολάου (Αρ. 1) (2010) 2 Α.Α.Δ. 525).

 

232.       Συνεπώς, και αφής στιγμής το φυτό κάνναβης από το οποίο δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, σύμφωνα με τα Άρθρα 2 και 3 και το Μέρος ΙΙ (Άρθρο 1) του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 29/1977, είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, οι κατηγορίες αρ. 4 και 5 στοιχειοθετούνται, στο βαθμό που αφορούν την ποσότητα της κάνναβης των 8.411,21 γραμμαρίων, που βρέθηκε στις νάιλον συσκευασίες που εντοπίστηκαν στον δημόσιο χώρο και πεζόδρομο της οδού 45^ος Δρόμος, στα Κάτω Πολεμίδια στη Λεμεσό και στον κυρίως χώρο και πίσω αποθήκη του λυόμενου υποστατικού, Τεκμήρια 1, 5, 11. 13, 14, 18 και 20. Εξαιρουμένης, δηλαδή, της ποσότητας κάνναβης των 13,16 γραμμαρίων, Τεκμήριο 6 (βλ. την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, Τεκμήριο 38), που βρέθηκε ξεχωριστά εντός του αυτοκινήτου του Μ.Κ.2, της οποίας, το Δικαστήριο κρίνει ότι, ο κατηγορούμενος 2, δεν έχει αποδειχθεί με βεβαιότητα ότι είχε, κατά Νόμο, κατοχή της.»

 

Ένα εκ των βασικών παραπόνων του εφεσείοντα είναι πως το πρωτόδικο Δικαστήριο προέβη σε εύρημα ότι αυτός «… ήταν ένας από τους κατοίκους του διαμερίσματος αρ. [  ] της πολυκατοικίας στην οδό 45ος Δρόμος [  ], Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός που είχαν ελεύθερη πρόσβαση, και είχαν αποκλειστικά και χρησιμοποιούσαν το λυόμενο υποστατικό (κυρίως χώρο, πλαϊνή και πίσω αποθήκη)» θεωρώντας ότι τέτοιο εύρημα δεν ήταν δικαιολογημένο από την προσαχθείσα μαρτυρία.  Δεν συμφωνούμε με τον εφεσείοντα, αφού αυτό υπαγόρευε η  μαρτυρία, ειδικότερα, η παρακολούθηση που είχαν στις 19.05.2021 οι αστυφύλακες, οπότε ουδείς άλλος εισήλθε ή εξήλθε από το λυόμενο υποστατικό, παρά μόνο ο εφεσείοντας και ο πρώην συγκατηγορούμενος του, υπό τις συνθήκες που έχουν ήδη νωρίτερα περιγραφεί.  Το δε κλειδί με το οποίο άνοιξαν οι αστυφύλακες το εν λόγω υποστατικό βρισκόταν στο τραπέζι της κουζίνας του διαμερίσματος όπου έμενε ο εφεσείοντας και το προσκόμισε στους αστυνομικούς ο δεκαπεντάχρονος, τότε, γιος του. Καμία άλλη μαρτυρία υπήρξε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου περί χρήσης ή κατοχής του λυόμενου υποστατικού από άλλα πρόσωπα.  Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις αυτές, το εν λόγω εύρημα δεν ήταν αυθαίρετο αλλά καθόλα εύλογο.

 

Έχουμε, επίσης, αξιολογήσει τις θέσεις του εφεσείοντα με τις οποίες ισχυρίζεται, γενικότερα, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο προέβη σε σειρά αυθαιρεσιών ή σε αυθαίρετα ευρήματα.  Κάθε άλλο, κρίνουμε ότι τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου βασίζονται στην ενώπιον του αποδεκτή μαρτυρία και τα συμπεράσματα του εύλογα δικαιολογούν, στον βαθμό που απαιτείται, την τελική του κατάληξη.  Υπό τις περιστάσεις, σωρευτικά συντρεχουσών, που περιγράφει το πρωτόδικο Δικαστήριο, φρονούμε ότι η καταδίκη του εφεσείοντα ήταν το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο αυτό μπορούσε να καταλήξει.  

 

Προχωρώντας στο ζήτημα που άπτεται ειδικά της καταδίκης στην κατηγορία 5, θεωρούμε ότι είναι προφανές πως ο τρόπος που βρέθηκαν τα ναρκωτικά στην κρύπτη, η ποσότητα τους, αλλά και ο εντοπισμός τους σε ξεχωριστά δωμάτια, ξεχωριστές τσάντες και συσκευασμένα δικαιολογούσαν συμπέρασμα ότι αυτά προορίζονταν για προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (δέστε σχετικές υποθέσεις (1) Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Χρυσάνθου (Αρ. 1) (2016) 2 Α.Α.Δ. 423 (2) Μαυρικίου v. Αστυνομίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 359 και (3) Γενικός Εισαγγελέας v. Παπανικόλα, Ποινική Έφεση Αρ. 214/2021, ημερομηνίας 20.12.2023).  Άλλωστε, ο εφεσείοντας δεν έθεσε ισχυρισμό ότι τα ναρκωτικά ήταν για δική του χρήση.  Άλλοι ήταν οι ισχυρισμοί του οι οποίοι ορθά, ως έχουμε κρίνει, δεν έγιναν αποδεκτοί πρωτοδίκως.  Υπενθυμίζεται ότι μία εκ των συσκευασιών βρέθηκε στο πεζοδρόμιο όταν ο πρώην συγκατηγορούμενος του, έχοντας κοινή κατοχή, την πέταξε πριν ανακοπεί από Αστυνομικούς και αφού προηγουμένως εξήλθε της πλαϊνής αποθήκης όπου ο εφεσείοντας είχε τοποθετήσει τη μία αθλητική τσάντα νωρίτερα την ίδια ημέρα και αργότερα, κατά την έρευνα, η τσάντα βρέθηκε άδεια.  Συνεπώς, η θέση του εφεσείοντα πως δεν υπήρχε ίχνος μαρτυρίας, για τη στοιχειοθέτηση της κατηγορίας 5, κρίνεται ανεδαφική και αβάσιμη. Καθίσταται δε αντιληπτό πως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν στηρίχθηκε μόνο επί της ποσότητας των ναρκωτικών, ως το μαχητό τεκμήριο του Άρθρου 30Α του Ν. 29/77, ως αυτός τροποποιήθηκε.  Ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο, έχοντας ενώπιον του τις προαναφερόμενες περιστάσεις, έκρινε ότι δεν είχε αποδειχθεί πως ο εφεσείοντας κατείχε τα ναρκωτικά για να μην τα προμηθεύσει σε άλλο – τρίτο πρόσωπο.  Εν πάσει περιπτώσει δεν εντοπίζουμε οποιαδήποτε μετάθεση του βάρους απόδειξης (legal burden of proof) στον εφεσείοντα.  Ούτε και αποδεχόμαστε πως οι υποθέσεις (1) Μαυρικίου v. Αστυνομίας (ανωτέρω) (2) Σκούλλου v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 87, τις οποίες επικαλέστηκε ο συνήγορος του εφεσείοντα, βοηθούν τον τελευταίο, είτε σε επίπεδο γεγονότων της υπόθεσης του είτε γενικότερα σε νομικό επίπεδο.

 

Έχουμε ακόμη ανατρέξει στην υπόθεση Hiscock v. Δημοκρατίας (Ποινικές Εφέσεις 183/2015 και 205/2015), ημερομηνίας 19.10.2017, στην οποία, επίσης, μας παρέπεμψε ο συνήγορος του εφεσείοντα, με την εισήγηση ότι ο εφεσείοντας δεν είχε πραγματική κατοχή των ναρκωτικών ουσιών.  Μελετώντας την προαναφερόμενη αυθεντία, κρίνουμε ότι τα γεγονότα που οδήγησαν στο αποτέλεσμα της εν λόγω έφεσης ήταν διαφορετικά από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.  Η εφεσείουσα στην προειρημένη υπόθεση αθωώθηκε επειδή παρ’ ότι ζούσε στην ίδια κατοικία με τον σύζυγο της, ο οποίος διατηρούσε φυτεία ναρκωτικών εντός της κατοικίας του, πέραν από τη γνώση και τη συγκατάθεση της δεν αποδείχθηκε πως αυτή είχε έλεγχο και κατοχή των ναρκωτικών, σε αντίθεση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπου ο εφεσείοντας είχε ελεύθερη πρόσβαση στο λυόμενο υποστατικό, όπου εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά στους επιμέρους χώρους, και, ως υποδείχθηκε νωρίτερα, τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν στο πεζοδρόμιο εντός κουβέρτας που πέταξε ο πρώην συγκατηγορούμενος, είχαν τοποθετηθεί προγενέστερα, την ίδια ημέρα, με την αθλητική τσάντα που ο εφεσείοντας μετέφερε από το αυτοκίνητο του και την τοποθέτησε στην πλαϊνή αποθήκη.

 

Κατ’ επέκταση των προλεγόμενων, οι τρίτος, τέταρτος, πέμπτος και έβδομος λόγοι έφεσης κρίνονται αβάσιμοι.

 

Προχωρώντας στους υπόλοιπους λόγους έφεσης, έχοντας εξετάσει τις αιτιάσεις που υποστηρίζουν τους πρώτο, δεύτερο και όγδοο λόγους έφεσης, κρίνουμε ότι πρόκειται για αβάσιμες θέσεις, αφού το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στα συμπεράσματα του στηριζόμενο στην αποδεκτή μαρτυρία, η οποία προσκομίστηκε από την κατηγορούσα αρχή, έστω και αν άλλη προσκομισθείσα μαρτυρία δεν κρίθηκε αξιόπιστη.  Καμία, ως εκ τούτου, τροποποίηση ήταν αναγκαία εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής, οι δε υποθέσεις (1) Δημοκρατία v. Κυπριανού (1988) 2 CLR 209 και (2) Λεωνίδου v. Καλλής (1987) 2 CLR 96, που επικαλέστηκε ο συνήγορος του εφεσείοντα δεν αφορούν σε τέτοια ζητήματα και περιστατικά που διέπουν την παρούσα υπόθεση.  Ούτε βέβαια και οποιοσδήποτε επηρεασμός στα δικαιώματα του εφεσείοντα προκλήθηκε, αφού η επίμαχη μαρτυρία, που οδήγησε στην καταδίκη, βρισκόταν από την αρχή εις γνώση της υπεράσπισης, και στη βάση αυτής διεξάχθηκε η δίκη με ερωτήματα, αμφισβητήσεις και υποβολές προς τους μάρτυρες που την προσκόμισαν. Ο δε προβληματισμός, τον οποίο αναπτύσσει ο εφεσείοντας, σε σχέση με το γεγονός ότι ο πρώην συγκατηγορούμενος του δεν κρίθηκε αξιόπιστος, δεν μπορεί να έχει βαρύνουσα σημασία, καθ’ ότι, πολλοί μπορεί να είναι οι λόγοι όπου ένας συγκατηγορούμενος κρίνεται αναξιόπιστος.  Ταυτόχρονα, ένα τέτοιο γεγονός δεν εμπόδιζε το πρωτόδικο Δικαστήριο να προχωρήσει στην αξιολόγηση και εκτίμηση, ως έπραξε, για σκοπούς ευρημάτων και συμπερασμάτων, και εν τέλει καταδίκης, με βάση την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία.  

 

Συνεπώς και οι πρώτος, δεύτερος και όγδοος λόγοι έφεσης κρίνονται αβάσιμοι.

 

Ενόψει όλων των προλεγόμενων, δεδομένου ότι ουδείς λόγος έφεσης κρίθηκε βάσιμος ως προς την καταδίκη, η σχετική έφεση, επί της καταδίκης, απορρίπτεται.

 

Έφεση κατά της ποινής.

 

Τα κύρια παράπονα του εφεσείοντα, σ’ ότι αφορά στην οκταετή επιβληθείσα σ’ αυτόν ποινή φυλάκισης, συγκλίνουν στη θέση ότι παραβιάστηκε η αρχή της ισότητας, ως αυτή προστατεύεται από το Άρθρο 28 του Συντάγματος, εν συγκρίσει με την επιβληθείσα, επίσης, οκταετή ποινή φυλάκισης στον πρώην συγκατηγορούμενο του, αφού ο ρόλος του τελευταίου στην υπόθεση καθώς και η ύπαρξη δύο προηγούμενων καταδικών θα έπρεπε να οδηγήσουν, κατά τον εφεσείοντα, σε επιβολή ποινής πιο χαμηλής για αυτόν.  

 

Έχουμε αξιολογήσει το σύνολο των θέσεων και επιχειρημάτων που αναπτύχθηκαν, ενώπιον μας, από τον συνήγορο του εφεσείοντα προς υποστήριξη του σχετικού, με την επιβληθείσα ποινή, λόγου έφεσης.  Ανατρέξαμε στα σχετικά στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας και τα έχουμε αξιολογήσει.  Φρονούμε, όμως, ότι ο εφεσείοντας δεν πρέπει να αισθάνεται αδικημένος, ούτε γενικά για την ποινή που του επιβλήθηκε, ούτε και ειδικά έναντι του πρώην συγκατηγορουμένου του.  Συμφωνούμε με τη λεπτομερή ανάλυση στην οποία προέβη το πρωτόδικο Δικαστήριο υπογραμμίζοντας και λαμβάνοντας υπόψη κάθε σχετική παράμετρο, που η νομολογία υπαγορεύει, προτού επιλέξει την ποινή των οκτώ (8) ετών.  Δεν διαπιστώνουμε οποιοδήποτε σφάλμα αρχής.  Από τη μια πλευρά, παρ’ ότι ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου, σημειωτέον ότι σύμφωνα με τη νομολογία (δέστε υποθέσεις (1) Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Niland, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2017, ημερομηνίας 14.02.2018, ECLI:CY:AD:2018:B79 και (2) Σ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 155/2019, ημερομηνίας 25.02.2021, ECLI:CY:AD:2021:B57) σε πολύ σοβαρά αδικήματα, ως τα αδικήματα που καταδικάστηκε ο εφεσείοντας, όπου προέχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, η σημασία του λευκού ποινικού μητρώου και των υπόλοιπων προσωπικών περιστάσεων αμβλύνεται, γεγονός που ως φαίνεται λήφθηκε υπόψη, η διεξαγωγή ακρόασης και η μη επίδειξη εκ μέρους του οποιασδήποτε μεταμέλειας του έχει αποστερήσει τη δυνατότητα που το Δικαστήριο είχε για να του επέβαλλε πιο μειωμένη ποινή από την επιβληθείσα.  Από την άλλη πλευρά, η παραδοχή, έστω μειωμένης αξίας, και η μεταμέλεια του πρώην συγκατηγορουμένου του, καθώς και η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, ως και η μη σπατάλη εξόδων, προφανώς αποτέλεσαν σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα, ως προβλέπει η σχετική νομολογία (δέστε Χαρτούπαλλος v. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 28).  Το γεγονός ότι ο πρώην συγκατηγορούμενος του εφεσείοντα βαρυνόταν με δύο προηγούμενες καταδίκες προφανώς είχε τη σημασία του, δεν διέγραφε όμως την παραδοχή και μεταμέλεια του, πέραν, βέβαια, και του γεγονότος ότι ενεργοποιήθηκε ανασταλείσα ποινή φυλάκισης, στοιχείο που όφειλε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη.  Όσον αφορά στον ρόλο του εφεσείοντα δεν θεωρούμε ότι ήταν υποδεέστερος, του συγκατηγορούμενου του, όταν φύλαγε την ποσότητα των ναρκωτικών σε χώρο που είχε την κατοχή και στον έλεγχο του, και, ειδικότερα, κάποια εξ αυτών σε κρύπτη, αλλά και μεταφορά μέρους αυτών στην πλαϊνή αποθήκη.  Καταλήγουμε ότι καμία παραβίαση της αρχής της ισότητας υπήρξε. Τα διαφοροποιημένα στοιχεία, από τη μια, της παραδοχής για τον πρώην συγκατηγορούμενο με την ενεργοποίηση ανασταλείσας ποινής φυλάκισης, και, από την άλλη, το λευκό ποινικό  μητρώο για τον εφεσείοντα, οδήγησαν, δεδομένου και του σημαντικού ρόλου και των δύο στη διάπραξη των αδικημάτων, εύλογα στην ίδια ποινή, κατά τρόπο που δεν εντοπίζουμε οποιοδήποτε σφάλμα αρχής, εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ούτε και υπό αυτές τις περιστάσεις δικαιολογείται αίσθημα ότι δεν αποδίδεται δικαιοσύνη.  Ως εκ τούτου, ο σχετικός λόγος έφεσης, επί της ποινής, κρίνεται αβάσιμος.

 

Ενόψει όλων των προλεγόμενων, η έφεση αποτυγχάνει στο σύνολο της.

 

Η πρωτόδικη, εκκαλούμενη, απόφαση επί της καταδίκης και η απόφαση επί της ποινής του εφεσείοντα επικυρώνονται.

 

 

                                                                             Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.

 

 

 

                                                                             Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Δ.

 

 

 

                                                                             Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.

 

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο