ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΊΤΗΣΗ ΑΡ. 194/2025
31 Μαρτίου, 2026
[Γ.Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964.
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018 ΚΑΙ 2023
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ AIΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΧΑΡΗΣ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΛΤΔ (ΗΕ 79820) ΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΑΝΑΚΤΗΣΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 27.6.2025 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ 2088/2018
----------------------------
Μ. Ιωάννου, για Αιτητές
Στ. Στυλιανού (κα) με Προδρόμου (κα) για Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ, για Καθ’ ης η Αίτηση
-------------------------------
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της σε υποστατικό στην κοινότητα Τόχνης. Στον ίδιο χώρο, διατηρεί γραφείο από όπου διεξάγει τις εργασίες της, ως εισαγωγέας βαρέων μηχανημάτων και εξαρτημάτων. Ενοικίαζε το συγκεκριμένο χώρο από την καθ’ ης η αίτηση. Το έτος 2018, η τελευταία καταχώρισε εναντίον της αιτήτριας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, την αγωγή αρ. 2088/2018 με την οποία απαιτούσε από αυτή καθυστερημένα ενοίκια, καθώς, επίσης, διάταγμα έξωσης της από το συγκεκριμένο χώρο. Στις 27.2.2019, εκδόθηκε υπέρ της καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας απόφαση ως η προαναφερθείσα απαίτηση. Αντίγραφο της απόφασης επιδόθηκε προσωπικά στο μοναδικό διευθυντή και γραμματέα της αιτήτριας, σύμφωνα με ισχυρισμό της καθ’ ης η αίτηση, ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε.
Η αιτήτρια, καταχώρισε έφεση κατά της πιο πάνω απόφασης, η οποία απορρίφθηκε στις 16.7.2024, με έξοδα σε βάρος της. Είναι δε ο ισχυρισμός της ότι, μετά την εξέλιξη αυτή συνήψε νέα συμφωνία ενοικίασης με την καθ’ ης η αίτηση. Η τελευταία, απορρίπτει ως εντελώς ανυπόστατο τον πιο πάνω ισχυρισμό, για τους λόγους που αναφέρονται πιο κάτω. Αργότερα, στις 27.6.2025, υποβλήθηκε εκ μέρους της καθ’ ης η αίτηση, στο πλαίσιο της πιο πάνω αγωγής, μονομερής αίτηση διά της οποίας εκδόθηκε διάταγμα, το οποίο διέτασσε την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής (writ of possession) της υπό αναφορά ακίνητης ιδιοκτησίας.
Εκ μέρους της αιτήτριας, καταχωρίστηκε, κατόπιν αδείας, η παρούσα αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση εντάλματος certiorari για ακύρωση του διατάγματος για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της αιτήτριας. Ο λόγος, για τον οποίο ζητείται η ακύρωση του εν λόγω διατάγματος, βασίζεται στο ότι με την έκδοση του, «δόθηκε ισχύς σε Διάταγμα που είχε εκπνεύσει και έπαψε να υφίσταται». Εννοεί, προφανώς, το διάταγμα έξωσης που είχε εκδοθεί στις 27.2.2019, τούτου ιδωθέντος υπό το φως της, κατ’ ισχυρισμό, νέας συμφωνίας ενοικίασης. Τούτο δε, προβάλλεται ως θέμα νομικό, ενώ στην πραγματικότητα, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, είναι αποκλειστικά θέμα γεγονότων.
Η καθ’ ης η αίτηση ενίσταται στην έκδοση του αιτούμενου εντάλματος certiorari, αμφισβητώντας εντόνως την αλήθεια των γεγονότων τα οποία ισχυρίζεται η αιτήτρια διά του διευθυντή της. Ειδικά, απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι έγινε οποιαδήποτε νέα συμφωνία ενοικίασης μεταξύ της και της αιτήτριας, και υποδεικνύει ότι απεκρύβησαν, εκ μέρους της αιτήτριας, σοβαρά γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την έκδοση της απόφασης, ημερομηνίας 27.2.2019. Ένα τέτοιο γεγονός αφορά στο ότι, με την καταχώριση της Πολιτικής Έφεσης αρ. Ε64/2019, η αιτήτρια εξασφάλισε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 27.2.2019. Γι΄ αυτό και η παρέλευση κάποιου χρόνου στη λήψη του μέτρου ανάκτησης κατοχής της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας. Ένα άλλο γεγονός αφορά στο ότι με την απόρριψη της έφεσης, η αιτήτρια καταχώρισε στις 22.8.2024, στο Ανώτατο Δικαστήριο, την Αίτηση αρ. 33/2024 για χορήγηση άδειας σε σχέση με νομικό θέμα, η οποία αίτηση, επίσης, απερρίφθη στις 4.11.2024. Υποβάλλει δε, συναφώς, πως δεν ήταν λογικό να είχε προωθηθεί η προαναφερθείσα διαδικασία στο Ανώτατο Δικαστήριο, τη στιγμή που είχε συναφθεί νέα συμφωνία ενοικίασης. Σημειώνεται πως, απεκρύβη αναφορά στην πιο πάνω διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο πλαίσιο της υπό εξέταση αίτησης.
Ακολούθησε, είναι γεγονός, μια περίοδος απραξίας έξι μηνών, περίπου, λόγω της δικαιολογημένης απουσίας της δικηγόρου που χειρίζεται την υπόθεση για την καθ’ ης η αίτηση, για προσωπικούς λόγους. Με την επιστροφή στα καθήκοντα της και σε συνεννόηση που είχε με την καθ’ ης η αίτηση, καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε στις 27.6.2025 διάταγμα με το οποίο επετράπη η έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής της ακίνητης ιδιοκτησίας. Η έκδοση του εν λόγω εντάλματος ήταν, ακριβώς, το λογικό επακόλουθο του διατάγματος έξωσης το οποίο, επίσης, αφορούσε η τελική απόφαση ημερομηνίας 27.2.2019, στην αγωγή αρ. 2088/2018, ανωτέρω, η οποία απόφαση παρέμεινε σε ισχύ μέχρι την πλήρη εκτέλεση της.
Από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, λοιπόν, είναι φανερό ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, υπάρχουν σοβαρές ανακρίβειες και παραλείψεις που δικαιολογούν τη διαπίστωση ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου μια αληθής και ολοκληρωμένη εικόνα όσον αφορά, ειδικά, τα γεγονότα που ακολούθησαν μετά την έκδοση στις 27.2.2019, της πιο πάνω απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου, που είχε ως αποτέλεσμα την επιδίκαση προς όφελος της καθ’ ης η αίτηση διαφόρων χρηματικών ποσών για καθυστερημένα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, καθώς, επίσης, την έκδοση διατάγματος το οποίο διέτασσε την αιτήτρια και/ή τους αντιπροσώπους της, εν προκειμένω το μοναδικό διευθυντή της, να παραδώσει εντός 15 ημερών την κατοχή της εν λόγω ακίνητης ιδιοκτησίας.
Ο χρόνος που μεσολάβησε μέχρι την έκδοση στις 27.6.2025 του διατάγματος, με το οποίο εκδόθηκε το ένταλμα ανάκτησης κατοχής, οφείλεται, στα δικαστικά μέτρα που είχε λάβει, στο μεταξύ, η αιτήτρια, τα οποία, μάλιστα, απεκρύβησαν από το Δικαστήριο τούτο. Όπως είναι η αναστολή της προαναφερθείσας πρωτόδικης απόφασης, καθώς, επίσης, η καταχώρηση αίτησης για νομικό θέμα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο πλαίσιο της τριτοβάθμιας δικαιοδοσίας του. Πρόκειται για γεγονότα που, αναμφίβολα, διαψεύδουν τον ισχυρισμό περί σύναψης νέας συμφωνίας ενοικίασης για την οποία ουδεμία λεπτομέρεια δίδεται, ειδικά, ως προς το χρόνο καταρτισμού της και κατά πόσο αυτή ήταν προφορική ή γραπτή και ως προς βασικούς όρους της, όπως το συμφωνηθέν ενοίκιο και η διάρκεια της.
Σημειώνεται, συναφώς, πως το ποσό που φαίνεται να πληρωνόταν μηνιαίως, για κάποια περίοδο κατά τους πρώτους πέντε μήνες του έτους 2025, αφορούσαν, ουσιαστικά, σε διαφυγόντα κέρδη. Η πληρωμή τους είχε διαταχθεί με την παράγραφο 2 της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.2.2019. Καταλήγοντας, η έκδοση στις 27.6.2025 του διατάγματος με το οποίο επετράπη η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της υπό αναφορά ακίνητης ιδιοκτησίας, ήταν προς το σκοπό υλοποίησης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.2.2019, ώστε να μη διαπιστώνεται η ύπαρξη οποιουδήποτε νομικού σφάλματος, στο υπό εξέταση διάταγμα.
Τέλος, είναι ορθή και η θέση εκ μέρους της καθ’ ης η αίτηση ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε στη διάθεση της αιτήτριας εναλλακτικό ένδικο μέσο. Συγκεκριμένα, η αιτήτρια προς το σκοπό ακύρωσης του διατάγματος με το οποίο παραχωρήθηκε άδεια έκδοσης του εντάλματος κατοχής, θα μπορούσε να είχε υποβάλει αίτηση δυνάμει της πρόνοιας στη Δ.48 Κ.8(4), των ισχυόντων τότε Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.
Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, τα οποία καθορίζονται στο ποσό των €3.000.- πλέον Φ.Π.Α.
Γ.Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ.
/γκ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο