ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ. 343/2016)
26 Μαρτίου, 2026
[ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, ΔΑΥΙΔ, Δ/στές]
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ,
Εφεσείων/Ενάγων,
ΚΑΙ
ΠΕΤΡΟΣ ΣΙΑΜΟΥΤΗΣ ΚΑΙ/Ή ΣΙΑΜΜΟΥΤΗ,
Εφεσίβλητος/Εναγόμενος.
____________________
Λ. Α. Ιωαννίδης, για τον Εφεσείοντα.
Μ. Φιλίππου με Ε. Αντωνίου (κα) για Λ. Παπαφιλίππου & Σία
ΔΕΠΕ, για τον Εφεσίβλητο.
____________________
Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δοθεί από τη Σταματίου, Π.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.: Με τον μοναδικό λόγο έφεσης ο Εφεσείων προσβάλλει την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως προς το ύψος των γενικών αποζημιώσεων που επιδίκασε για τον τραυματισμό που υπέστη συνεπεία τροχαίου ατυχήματος.
Συγκεκριμένα, ο Εφεσείων, ενώ οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του κατά μήκος της λεωφόρου Καντάρας, στο Καϊμακλί, στην προσπάθεια του να αποφύγει σκύλο που εισήλθε στο δρόμο και τον οποίο κρατούσε δεμένο με λουρί ο Εφεσίβλητος, έχασε τον έλεγχο της, με αποτέλεσμα να πέσει στην άσφαλτο και να τραυματιστεί από την τριβή. Σύμφωνα με τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τα οποία δεν αμφισβητούνται, μεταφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, όπου εξετάστηκε και υποβλήθηκε σε ακτινογραφίες, οι οποίες δεν έδειξαν οποιαδήποτε κατάγματα. Διεγνώσθη ότι υπέστη μυϊκές θλάσεις. Υπέστη κακώσεις στα σημεία επαφής και τριβής με την άσφαλτο, δηλαδή στο δεξί του πόδι, δεξί ώμο και αγκώνα, τον οποίο είχε προσδέσει για κάποιες ημέρες και είχε πόνο στα πλευρά και στον αυχένα, με περιορισμό κινήσεων για κάποιες ημέρες, στον αριθμό των οποίων το Δικαστήριο δεν μπορούσε να καταλήξει με ακρίβεια. Στο Γενικό Νοσοκομείο του δόθηκε σχετικό έντυπο με καταγραφή «μαλακός αυχενικός κολλάρος». Μετά από πάροδο κάποιων ημερών αποθεραπεύτηκε πλήρως, χωρίς κατάλοιπα. Το Δικαστήριο δεν μπόρεσε να καταλήξει με ακρίβεια ως προς τον χρόνο που χρειάστηκε για την αποθεραπεία του, πέραν της αναφοράς που έγινε από τον ίδιο για «περίοδο αρκετών ημερών», καθότι δεν δόθηκε καμία άλλη ιατρική μαρτυρία. Απουσίασε από την εργασία του, ως τεχνικός ηλεκτρολόγος σε ιατρικά μηχανήματα, για τρεις εργάσιμες ημέρες, χωρίς να έχει οποιαδήποτε απώλεια εισοδημάτων.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό των γενικών αποζημιώσεων με βάση τη νομολογία (βλ. Μαυροπετρή ν. Λουκά (1995) 1 Α.Α.Δ. 66), που είναι ο πόνος, η οδύνη, η ταλαιπωρία και η διάρκεια της δυσχέρειας. Αναφέρθηκε, επίσης, στην Paraskevaides (Overseas) Ltd a.o. v. Christofi (1982) 1 C.L.R. 789, όπου επισημάνθηκε ότι σκοπός της επιδίκασης των αποζημιώσεων είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά, χωρίς να τίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα, με τα κοινωνικώς κρατούντα κατά τον ουσιώδη χρόνο να είναι σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός προς το έργο του Δικαστηρίου σε σχέση με μη χρηματική απώλεια.
Σημείωσε, περαιτέρω, ότι οι προηγούμενες αποφάσεις των Δικαστηρίων προσφέρουν καθοδήγηση, στο βαθμό που είναι συγκρίσιμες, ως αποκαλυπτικές της επικρατούσας τάσης, χωρίς ωστόσο να είναι δεσμευτικές (βλ. Φοινικαρίδης κ.ά. ν. Γεωργίου κ.ά. (1991) 1 Α.Α.Δ. 1303). Το Δικαστήριο οφείλει πάντοτε να προβαίνει στις ανάλογες προσαρμογές, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ουσιώδη γεγονότα της κάθε υπόθεσης δεν είναι ταυτόσημα, συνυπολογίζοντας και τη μείωση της αξίας του χρήματος με την πάροδο του χρόνου.
Το Δικαστήριο ανέφερε, περαιτέρω, ότι οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε ο Εφεσείων αφορούσαν σοβαρότερα τραύματα από αυτά που υπέστη ο ίδιος και κατέληξε:
«Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, και λαμβάνοντας υπόψη μου την αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας και τα τραύματα που υπέστη ο ενάγοντας και τον πόνο για κάποιες ημέρες μέχρι και την πλήρη αποθεραπεία του κρίνω ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε γενικές αποζημιώσεις το ποσό των €600 επί πλήρους ευθύνης, το οποίο θεωρώ ότι είναι δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για το τι έχει υποστεί. (βλ. Αδαμίδης ανήλικος μέσω των γονέων του ν Χατζηνικολάου (2007) 1 Α.Α.Δ. 1108, Παπαβασιλείου ν Μιχαηλίδη (1999) 1 Α.Α.Δ. 52, Θεοδώρου ν Σαββίδης (Πολ. Έφ. 170/10 ημερ. 26.11.14), June Harmsworth v. 1. Salamis Glory κ.α. (2003) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1617 τις οποίες θεωρώ υποβοηθητικές, παρόλο που αφορούν σοβαρότερους τραυματισμούς από αυτούς του ενάγοντα). Επιδικάζεται επίσης νόμιμος τόκος επί του πιο πάνω ποσού από την ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος, αφού πάλι δεν βρίσκω να συντρέχουν λόγοι για τη διαφοροποίηση της αρχής αυτής.»
Ο Εφεσείων προβάλλει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο επεδίκασε το ποσό των €600, χωρίς να αιτιολογήσει την απόφασή του και χωρίς να επικαλεστεί οποιαδήποτε αυθεντία με παρόμοια σε έκταση τραύματα για υποστήριξη και ενίσχυση της εν λόγω απόφασης. Ο Εφεσείων θεωρεί ότι οι αποφάσεις, στις οποίες αναφέρθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο αφορούσαν σε πολύ σοβαρότερα τραύματα από αυτά που υπέστη ο ίδιος και, επομένως, η καθοδήγηση του ήταν λανθασμένη.
Επιπλέον, αποτελεί θέση του Εφεσείοντος ότι είναι πιο οδυνηρά τα τραύματα ενός μοτοσικλετιστή μετά από εκτίναξη, πτώση και τριβή στην άσφαλτο, από μοτοσικλέτα η οποία κινείται, σε αντιδιαστολή με πτώση που προκαλείται από μοτοσικλέτα που δεν είναι εν κινήσει.
Όπως έχει νομολογηθεί, το Εφετείο δεν επεμβαίνει στα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με το ύψος του ποσού των αποζημιώσεων, εκτός εάν πεισθεί είτε ότι το Δικαστήριο ενήργησε κάτω από λανθασμένη αντίληψη του νόμου, είτε ότι το επιδικασθέν ποσό είναι τόσο ανεπαρκές, ούτως ώστε να καθίσταται παντελώς λανθασμένος ο υπολογισμός των αποζημιώσεων τις οποίες δικαιούται ο Εφεσείων (Δημητρίου ν. Ιωάννου κ.α. (2003) 1 Α.Α.Δ. 274).
Με την έφεση δεν αμφισβητούνται τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς τα τραύματα που υπέστη ο Εφεσείων, ενώ δεν προσήχθη οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία ως προς την περίοδο αποκατάστασης των τραυμάτων του. Ως εκ τούτου, ως ορθά παρατήρησε ο Εφεσίβλητος, το Δικαστήριο δεν μπορούσε να προχωρήσει σε εικασίες ως προς την έκταση, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των τραυμάτων του.
Οι υποθέσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο Εφεσείων αφορούν σοβαρότερα τραύματα, η αποθεραπεία των οποίων διήρκεσε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Στην υπόθεση Harmsworth June και Άλλες ν. Salamis Glory και Άλλων (2003) 1 ΑΑΔ 1617, στην οποία αναφέρθηκε και το πρωτόδικο Δικαστήριο, οι τέσσερις ενάγοντες υπέστησαν σοβαρές σωματικές βλάβες, που είχαν ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την εκ των υστέρων ιατρική παρακολούθηση, φυσιοθεραπείες, ανάπτυξη μετατραυματικού άγχους, καθώς και χρόνια κατάλοιπα, όπως άλγος και δυσακαμψία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Περαιτέρω, στην υπόθεση Στέλιος Δημητρίου ν. Μαρίνας Ιωάννου (2003) 1ΑΑΔ 274, ο Εφεσείων, συνεπεία του ατυχήματος, υπέστη διάστρεμμα του αυχένα και της οσφυικής μοίρας και ταλαιπωρήθηκε για περίοδο 10 εβδομάδων, του προκλήθηκε ψυχοτραυματικό στρες και του χορηγήθηκαν φάρμακα και ψυχοθεραπευτική υποστήριξη, ενώ κατέστη ανίκανος να οδηγά λεωφορείο, που ήταν η εργασία του για 40 χρόνια.
Ομοίως, και στις υπόλοιπες υποθέσεις που επικαλείται ο Εφεσείων, διαπιστώνεται μεγάλη απόκλιση αναφορικά με τα τραύματα, καθώς και το χρόνο αποθεραπείας. Ενώ, παράλληλα, σημειώνεται, σε συνάρτηση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, ότι κανένα στοιχείο δεν προσκομίσθηκε σε σχέση με τυχόν πόνο, οδύνη, ταλαιπωρία και/ή διάρκεια οποιασδήποτε τυχόν δυσχέρειας προκλήθηκε στον Εφεσείοντα συνεπεία του ατυχήματος.
Εν προκειμένω, ο Εφεσείων είχε μόνο κακώσεις ελαφράς μορφής από την πτώση του στην άσφαλτο και την τριβή και καθόλου κατάγματα. Είχε δεμένο τον αγκώνα, πόνο στα πλευρά και στον αυχένα, με περιορισμό κινήσεων για κάποιες ημέρες μόνο. Ο γιατρός που τον εξέτασε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας του σύστησε τη χρήση μαλακού αυχενικού κολάρου και απουσίασε από την εργασία του μόνο για τρεις εργάσιμες ημέρες, χωρίς να έχει οποιαδήποτε απώλεια εισοδημάτων.
Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των τραυμάτων που υπέστη ο Εφεσείων, τον πόνο, καθώς και την μετέπειτα πλήρη αποθεραπεία του, δεν εντοπίζουμε οποιοδήποτε σφάλμα από μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου ως προς τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων που επιδικάσθηκαν. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται η παρέμβαση του Δικαστηρίου.
Για τους λόγους που έχουμε πιο πάνω εξηγήσει, καταλήγουμε ότι ο μοναδικός λόγος έφεσης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.
Η έφεση απορρίπτεται, με €500 έξοδα εναντίον του Εφεσείοντος και υπέρ του Εφεσίβλητου, πλέον ΦΠΑ, εάν υπάρχει.
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.
ΔΑΥΙΔ, Δ.
/ΧΤΘ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο