ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
Δικαιοδοσία δυνάμει του άρθρου 9(3)(γ) του Ν. 33/1964
ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ
ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 44/2025
19 Μαρτίου, 2026
[ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΕΦΡΑΙΜ, Δ/στές]
Αναφορικά με την Αίτηση του Αντώνη Βαγιάνου
Αναφορικά με Νομικά Θέματα που προκύπτουν από την Απόφαση του Εφετείου ημερομηνίας 29/10/2025, στην Ποινική Έφεση αρ. 243/2022
ΜΙΧΑΛΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
Εφεσείων στο Εφετείο
ΚΑΙ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΓΙΑΝΟΥ
Εφεσίβλητος στο Εφετείο
__________________
Δημήτριος Α. Παυλίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τον Αιτητή.
Άγγελος Αντωνέλλος για Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε., για τον Καθ΄ ου η Αίτηση.
__________________
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον Ιωαννίδη, Δ.
__________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο Αιτητής, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, είχε κριθεί ένοχος σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και σε απάτη, οι οποίες βασίζονταν στα άρθρα 297, 298 και 300 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Το κατηγορητήριο είχε καταχωριστεί από τον παραπονούμενο, δηλαδή το θύμα της εγκληματικής του συμπεριφοράς.
Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης εννέα και δεκαοκτώ μηνών, την εκτέλεση των οποίων αποφάσισε, για λόγους που καταγράφονται στην απόφασή του, να αναστείλει. Ο παραπονούμενος δεν έμεινε ικανοποιημένος από την απόφαση του Δικαστηρίου να αναστείλει τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, και αφού εξασφάλισε την απαιτούμενη από το νόμο έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, καταχώρισε έφεση. Με συγκεκριμένο λόγο έφεσης είχε υποστηρίξει ότι «η αναστολή στην παρούσα υπόθεση δεν εδικαιολογείτο από το σύνολο των περιστάσεων και από τα προσωπικά δεδομένα του εφεσίβλητου.»
Το Εφετείο, που εξεδίκασε την έφεση, αφού αναφέρθηκε στην πλούσια νομολογία μας που αφορά τόσο στην επιβολή ποινών μετά την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία διάπραξης των εγκλημάτων όσο και στην αναστολή εκτέλεσης ποινών φυλάκισης, έκρινε, για λόγους που καταγράφει στην απόφασή του, πως τα ιδιαίτερα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, δεν εδικαιολογούσαν αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης, ως εσφαλμένα έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Κατ’ επέκταση ενέκρινε την έφεση και διέταξε την άμεση εκτέλεση των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης.
Ο καταδικασθείς, με την υπό εκδίκαση αίτηση, επιδιώκει τώρα την εξασφάλιση άδειας για να καταχωρίσει αίτηση δυνάμει του άρθρου 9(3)(γ) των περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμων του 1964 έως 2025.
Στην Έκθεση Νομικών Θεμάτων παρατίθενται, μαζί με την αιτιολογία τους, τέσσερα Νομικά Θέματα, τα οποία στην παρούσα απόφαση παραθέτουμε αυτολεξεί, χωρίς την αιτιολογία τους, την οποία βεβαίως έχουμε μελετήσει.
«1ο Νομικό Θέμα
Η απόφαση του Εφετείου, ημερ. 29.10.2025, αντιστρατεύεται και/ή έρχεται σε κάθετη σύγκρουση με τις νομολογιακές αρχές και/ή συνιστά διαφοροποίηση πάγιας νομολογίας, που είναι καλά καθιερωμένες, σε σχέση με τον τρόπο αντιμετώπισης από τα Δικαστήρια μας, παραβατών μετά την πάροδο μακρού χρόνου, από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος, αφού ενώ η πάροδος μακρού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος συνιστά παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο για το είδος της ποινής που θα επιβληθεί και ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος μέχρι την επιβολή ποινής. Δεν ενδείκνυται και\ή προσμετρά κατά τρόπο ουσιαστικό, για να διατάξει το Δικαστήριο την αναστολή της ποινής φυλάκισης, το Εφετείο δεν τις εφάρμοσε και/ή τις εφάρμοσε λαθεμένα και/ή πεπλανημένα, διατάσσοντας την άμεση έκτιση της ποινής φυλάκισης.
2ο Νομικό Θέμα
Η Εφετειακή απόφαση συγκρούεται με τις πάγιες αρχές της νομολογίας μας, αναφορικά με το ότι η μεταβολή στις προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη, οι οποίες έλαβαν χώρα μετά τη διάπραξη του αδικήματος, πριν όμως την επιβολή της ποινής, δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης, αφού δεν τις εφάρμοσε και/ή τις εφάρμοσε λαθεμένα και/ή πεπλανημένα, διατάσσοντας την άμεση έκτιση της ποινής φυλάκισης.
3ο Νομικό Θέμα
Η Εφετειακή απόφαση συγκρούεται με τις πάγιες αρχές της νομολογίας μας, αναφορικά με το ότι η καθυστέρηση στη διάγνωση ποινικής ευθύνης του παραβάτη σε συνάρτηση με τη μεταβολή των συνθηκών αυτού δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης αφού δεν τις εφάρμοσε και/ή τις εφάρμοσε εσφαλμένα και/ή πεπλανημένα, διατάσσοντας την άμεση έκτιση της ποινής φυλάκισης.
4ο Νομικό Θέμα
Η απόφαση του Εφετείου, ημερ. 29.10.2025 αντιστρατεύεται και/ή έρχεται σε κάθετη σύγκρουση με τις νομολογιακές αρχές και/ή συνιστά διαφοροποίηση πάγιας νομολογίας, που είναι καλά καθιερωμένες, σε σχέση με τον τρόπο αντιμετώπισης από τα Δικαστήρια μας, παραβατών μετά την πάροδο μακρού χρόνου, από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος, αφού ενώ σύμφωνα με πάγια αρχή της νομολογίας, η πάροδος μακρού χρόνου από τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο για τον κατηγορούμενο, το Εφετείο δεν την εφάρμοσε και/ή την εφάρμοσε λαθεμένα και/ή πεπλανημένα διατάσσοντας την άμεση έκτιση της ποινής φυλάκισης.»
(Ο τονισμός γίνεται από το παρόν Δικαστήριο).
Ο παραπονούμενος καταχώρισε ένσταση, εισηγούμενος, με τρεις λόγους, πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Ουσιαστικά η θέση του είναι ότι ο αιτητής δεν προτείνει κάποιο νομικό θέμα προς επίλυση από το Ανώτατο Δικαστήριο, και ότι αυτό που ουσιαστικά επιδιώκει είναι τον παραμερισμό της απόφασης του Εφετείου ως εσφαλμένης. Κατ’ επέκταση η θέση του είναι ότι η αίτηση συνιστά μορφή συγκεκαλυμμένης έφεσης, κάτι που δεν καλύπτεται από την τριτοβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Με οδηγίες του Δικαστηρίου κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων επίσης έχουμε μελετήσει. Θα κάνουμε ειδική αναφορά σε αυτό, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο.
Το Εφετείο, το οποίο γνώριζε πολύ καλά τις προϋποθέσεις του νόμου και τη νομολογία που αφορά στην αναστολή εκτέλεσης επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, έκρινε, ως ελέχθη, πως στα ιδιαίτερα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, δεν εδικαιολογείτο η αναστολή εκτέλεσης των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης.
Θα επαναλάβουμε για άλλη μια φορά, ότι τα κατ’ ισχυρισμόν λάθη σε μιαν απόφαση του Εφετείου, δεν διορθώνονται κατ’ επίκληση της τριτοβάθμιας δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου που υφίσταται σήμερα με τη μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης που έλαβε χώρα το 2023. Η τριτοβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν συνιστά έφεση κατά απόφασης του Εφετείου. (Αναφορικά με την Αίτηση του Παναγιώτη Κλεοβούλου, Αίτηση Αρ. 6/2023, ημερ. 3.6.2024). Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Athur Petrov, Αίτηση Αρ. 18/2024, ημερ. 15.7.2024, εφαρμόζεται και εδώ:
“Η ξεκάθαρη θέση του Αιτητή είναι ότι το Εφετείο έσφαλε στην ενδιάμεση απόφαση του, αφού δεν έλαβε υπόψη του την προαναφερθείσα προϋπόθεση και δεν εφάρμοσε την πάγια νομολογία. Ο Αιτητής δεν προτείνει κάποιο νομικό θέμα προς επίλυση από το Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτό που κατ' ουσία επιζητεί είναι να προσβάλει ως εσφαλμένη την ενδιάμεση απόφαση του Εφετείου. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της διαδικασίας της έφεσης. Εξουσία τέτοιου ελέγχου δεν εμπίπτει εντός της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως αυτή καθορίζεται με το άρθρο 9(3)(γ) των Νόμων…»
Τελειώνοντας, να επαναλάβουμε ότι το ιδρυθέν Εφετείο, ως ανώτερο Δικαστήριο, είναι σήμερα το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της χώρας, με δικαιοδοσία να αναθεωρεί, κατόπιν εφέσεως, αποφάσεις των κατώτερων Δικαστηρίων. (Αναφορικά με την Αίτηση του Ηλία Πεταή, Πολ. Έφεση Αρ. 24/2024, ημερ. 14.11.2024).
Σε συμφωνία με τις θέσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων του Καθ’ ου η Αίτηση, καταλήγουμε ότι δεν δικαιολογείται η χορήγηση της αιτούμενης άδειας.
Η αίτηση απορρίπτεται.
Επιδικάζονται υπέρ του Καθ’ ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή €1.500,- έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., εάν υπάρχει.
Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.
Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.
Ε. ΕΦΡΑΙΜ, Δ.
/ΜΑχιλλέως
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο