ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9(3)(γ) ΤΟΥ Ν.33/1964
ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ
ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 49/2025
17 Μαρτίου, 2026
[ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, ΔΑΥΙΔ, Δ/στές]
Αναφορικά με την Αίτηση της ΑΘΗΝΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΡΑΦΑΕΛΛΑΣ ΣΑΒΒΑ
Αναφορικά με νομικά θέματα που προκύπτουν από την Απόφαση του Εφετείου στην Πολιτική Έφεση 29/2019, ημερομηνίας 21/11/2025 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Μεταξύ:
ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΟΪΖΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΛΟΪΖΟΥ,
Εφεσείουσα στο Εφετείο
ΚΑΙ
1. ΑΘΗΝΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ,
2. ΡΑΦΑΕΛΛΑΣ ΣΑΒΒΑ,
Εφεσίβλητες στο Εφετείο.
____________________
Φρ. Γ. Χατζηχάννας για Χατζηχάννας & Σία ΔΕΠΕ, για τις
Αιτήτριες/Εφεσίβλητες/Αντεφεσείουσες.
Χρ. Μιχαήλ (κα) για Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ, για την
Καθ΄ης η Αίτηση/Εφεσείουσα.
____________________
Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δοθεί από τη Σταματίου, Π.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.: Οι Αιτήτριες/Εφεσίβλητες/Αντεφεσείουσες, στην Πολιτική Έφεση 29/2019, στην οποία εκδόθηκε Απόφαση από το Εφετείο στις 21.11.2025, με την υπό κρίση Αίτηση ζητούν άδεια για να υποβάλουν αίτηση, δυνάμει του άρθρου 9(3)(γ) των περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμων 1964 έως (3) του 2023 (εφεξής «ο Νόμος»).
Η πιο πάνω απόφαση εκδόθηκε σε έφεση και αντέφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερ. 31.12.2018, με την οποία αναγνωρίστηκε παράνομη επέμβαση εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση σε λωρίδα γης εντός του ακινήτου των Αιτητριών. Ως αποτέλεσμα, εκδόθηκε διάταγμα παύσης της επέμβασης, διάταγμα κατεδάφισης των οικοδομημάτων και άλλων αντικειμένων που παράνομα ανεγέρθηκαν και τοποθετήθηκαν στο ακίνητο των Αιτητριών, καθώς και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση με μέτρο αποζημίωσης τη μηνιαία ενοικιαστική αξία της επίδικης λωρίδας, μέχρι την άρση της παράνομης επέμβασης. Το Εφετείο απέρριψε τόσο την έφεση της Καθ΄ης η Αίτηση, όσο και την αντέφεση των Αιτητριών, η οποία εδραζόταν στη μη απόδοση σ΄ αυτές αποζημιώσεων για την μη δυνατότητα τους να εκμεταλλευτούν το ακίνητο τους.
Η Εφεσείουσα-Καθ΄ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση, στην οποία προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 9(3)(γ) του Νόμου ώστε να παραχωρηθεί άδεια στις Αιτήτριες και ότι καλείται το Ανώτατο Δικαστήριο να επανεξετάσει την αντέφεση και να προβεί σε έφεση κατά της απόφασης του Εφετείου.
Το άρθρο 9(3)(γ) του Νόμου προνοεί ότι, από την 1η Ιουλίου 2023, το Ανώτατο Δικαστήριο:
«αποφασίζει σε τρίτο και τελευταίο βαθμό βάσει αιτήσεως, η οποία υποβάλλεται από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ή οιονδήποτε των διαδίκων κατόπιν αδείας παραχωρουμένης υπό του ιδίου και κατόπιν προηγηθείσας διαδικασίας πολιτικής ή ποινικής εφέσεως επί νομικών θεμάτων τα οποία προκύπτουν από την απόφαση του Εφετείου και συναρτώνται με τη διαφοροποίηση πάγιας νομολογίας ή με την ανάγκη ορθής ερμηνείας, είτε πρωτογενούς είτε δευτερογενούς ουσιαστικής νομοθετικής διατάξεως, ή με μείζον ζήτημα δημοσίου συμφέροντος ή γενικής δημόσιας σημασίας ή συνοχής του δικαίου επί συγκρουομένων ή αντιφατικών αποφάσεων του Εφετείου, κατά την υπ' αυτού ενασκουμένη πολιτική ή ποινική δικαιοδοσία:
Νοείται ότι, η συμφώνως των πιο πάνω, υποβαλλομένη αίτηση δέον να προσδιορίζει σαφώς τα προκύπτοντα από την οικεία απόφαση νομικά θέματα, ως και τους πλήρεις λόγους και τα αναγκαία στοιχεία τα υποστηρίζοντα το αίτημα, προκειμένου το Ανώτατο Δικαστήριο να αποφανθεί κατά πόσο θα παραχωρήσει την απαιτούμενη άδεια:
Νοείται περαιτέρω ότι, σε τέτοια περίπτωση η απόφαση του Εφετείου αντικαθίσταται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου».
Στην υπόθεση Zutphen k.ά., Αρ. Αίτησης 2/2023, ημερ. 30.1.2024, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά με την εφαρμογή της εν λόγω νομοθετικής διάταξης:
«Προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου ότι η δικαιοδοσία αφορά στην επίλυση νομικών θεμάτων. Τα νομικά αυτά θέματα πρέπει να προκύπτουν από την απόφαση του Εφετείου. Περαιτέρω, τα νομικά αυτά θέματα πρέπει να συναρτώνται:
- με τη διαφοροποίηση πάγιας νομολογίας, ή
- με την ανάγκη ορθής ερμηνείας, είτε πρωτογενούς είτε δευτερογενούς ουσιαστικής νομοθετικής διατάξεως, ή
- με μείζον ζήτημα δημοσίου συμφέροντος, ή
- ζήτημα γενικής δημόσιας σημασίας, ή
- ζήτημα συνοχής του δικαίου επί συγκρουομένων ή αντιφατικών αποφάσεων του Εφετείου.
Και η αίτηση για άδεια πρέπει να προσδιορίζει σαφώς τα νομικά αυτά θέματα και επίσης να προσδιορίζει τους πλήρεις λόγους και τα αναγκαία στοιχεία που υποστηρίζουν το αίτημα.»
Στον Κανονισμό 9(2)(α)(iv) των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανώτατου Δικαστηρίου του 2023, προβλέπεται ότι στην αίτηση για χορήγηση άδειας επισυνάπτεται Έκθεση Νομικών Θεμάτων που προκύπτουν από την απόφαση του Εφετείου σε ξεχωριστές αριθμημένες παραγράφους και ξεχωριστή αιτιολογία για το κάθε ένα, ενώ, στον Κανονισμό 9(2)(β) αναφέρεται ότι, στην αίτηση παρατίθενται οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να χορηγηθεί άδεια. Περαιτέρω, ο Κανονισμός 14(1)(α) προβλέπει ότι, όπου το Δικαστήριο χορηγεί άδεια, η έκθεση Νομικών Θεμάτων θα αποτελεί το έγγραφο στη βάση του οποίου θα διεξάγεται η ακρόαση. Συνακόλουθα, το νομικό ζήτημα θα πρέπει να είναι διατυπωμένο με τρόπο ώστε να καθίσταται ευχερής η εξέταση του ως έχει.
Στην Έκθεση Νομικών Θεμάτων που επισυνάπτεται στην Αίτηση για άδεια καταγράφεται ένα «Νομικό Θέμα» με την αιτιολογία του.
Για σκοπούς εύκολης αναφοράς παρατίθεται αυτούσιο το «Νομικό Θέμα» που εγείρεται, χωρίς την αιτιολογία που το συνοδεύει:
Πρώτο νομικό θέμα
«Το Εφετείο εσφαλμένα και/ή καθ΄ υπέρβαση εξουσίας και/ή σε αντίφαση με την καθιερωμένη νομολογία έκρινε ότι (α) η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου, να αποδώσει μόνο αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση με μέτρο αποζημίωσης τη μηνιαία ενοικιαστική αξία της επίδικης λωρίδας και (β) ότι αυτή βρίσκεται εντός των πλαισίων που έχει καθορίσει η νομολογία μας αναφορικά με το είδος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται στις υποθέσεις παράνομης επέμβασης.»
Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις για παροχή άδειας στη βάση του άρθρου 9(3)(γ) του Νόμου.
Το πρώτο προαπαιτούμενο, ώστε να δοθεί άδεια, είναι να διατυπώνεται νομικό θέμα. Σε περίπτωση που δεν διατυπώνεται νομικό θέμα, η άδεια δεν μπορεί να δοθεί (Κλεοβούλου και Χατζησωφρονίου, Αρ. Αίτησης 4/2023, ημερ. 25.4.2024).
Εν προκειμένω, στο «νομικό θέμα», όπως έχει διατυπωθεί στην αίτηση, σε συνάρτηση και με την αιτιολογία που το συνοδεύει, αναδεικνύει, χωρίς οποιανδήποτε δυσκολία, ότι μέσω του εγείρονται σφάλματα του Εφετείου κατά την εξέταση της αντέφεσης που υπέβαλαν οι Αιτήτριες. Στις τέσσερις παραγράφους της αιτιολογίας που το επεξηγεί και υποστηρίζει, αναφέρονται τα κατ΄ ισχυρισμό σφάλματα του Εφετείου σε ό,τι αφορά το μέτρο των αποζημιώσεων που επιδικάστηκε υπέρ των Αιτητριών.
Το ίδιο προκύπτει και από τους λόγους χορήγησης άδειας, όπου αναφέρεται σαφώς ότι το μέτρο αποζημιώσεων που δίδεται για παράνομη κατοχή καθορίστηκε στη βάση της αγοραίας ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου, ενώ στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης η αποζημίωση θα έπρεπε να καθοριστεί με βάση τη διαφορά μεταξύ της συμφωνημένης τιμής πώλησης του επίδικου ακινήτου και της αποδεκτής εκτιμημένης αξίας αυτού.
Ως εκ των ανωτέρω, η θέση που προώθησε η πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση, ότι η υπό κρίση περίπτωση αφορά διαφωνία των Αιτητριών με το αποτέλεσμα της απόφασης του Εφετείου, είναι ορθή.
Η τριτοβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αφορά αποκλειστικά σε νομικά σημεία, όπως αυτά προκύπτουν ξεκάθαρα μέσα από την απόφαση του Εφετείου και όχι κατ΄ ισχυρισμό λάθη του Εφετείου.
Σχετική είναι η πιο κάτω αναφορά από την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Κλεοβούλου, Αίτηση Αρ. 6/2023, ημερ. 3.6.2024:
«Η δικαιοδοσία δεν αφορά σε έφεση κατά της απόφασης του Εφετείου, πόσο μάλλον επανακρόαση της έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης.»
Τόσο ο τρόπος με τον οποίο έχει διατυπωθεί το πιο πάνω θέμα, όσο και η αιτιολογία που δίδεται, δεν αποκαλύπτουν ότι αυτό αφορά αποκλειστικά νομικό θέμα το οποίο συναρτάται με διαφοροποίηση της υφιστάμενης νομολογίας, ορθή ερμηνεία νομοθεσίας και γενικά ζητήματα γενικής σημασίας και συμφέροντος, ως προνοείται στο άρθρο 9(3)(γ) του Νόμου. Είναι πρόδηλο ότι αυτό που επιδιώκουν οι Αιτήτριες είναι να προωθήσουν έφεση επί της απόφασης του Εφετείου.
Ως εκ των ανωτέρω, διαπιστώνουμε ότι το εγειρόμενο νομικό θέμα δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 9(3)(γ) του Νόμου.
Η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται €2.000 έξοδα, πλέον ΦΠΑ, υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητριών.
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.,
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.
ΔΑΥΙΔ, Δ.
/ΧΤΘ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο