ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Πολιτική Έφεση Αρ. 242/2011
23 Ιουνίου 2026
[ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΔΑΥΙΔ, Δ/στές]
1. ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
2. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
Εφεσείουσες,
Και
ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ,
Εφεσίβλητης.
Και ως ετροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ.15.3.2023
1. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΗΣ,
2. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
Εφεσείουσες,
Και
ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ,
Εφεσίβλητης
Υποκατασταθείσα αυτόματα στη συνέχεια, δυνάμει του άρθρου 23(2)(vi) του Ν.122(Ι)/2024, από την
DELTA CREDIT PURCHASER LIMITED,
.
____________________
Αίτημα για την Εξαίρεση Δικαστών
____________________
Α. Παπακόκκινου (κα), για τις Εφεσείουσες.
Χρ. Ιωάννου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ, για τους Εφεσίβλητους.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Η κα Α. Παπακόκκινου, Εφεσείουσα 2, δικηγόρος, είναι και η Εφεσείουσα 1 υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακόκκινου και εκτελεστής της διαθήκης της. Με προφορικό αίτημα ζητά την εξαίρεση μου και την εξαίρεση του αδελφού Δικαστή κ. Ι. Ιωαννίδη από τη σύνθεση του Εφετείου στο οποίο έχει ανατεθεί η εκδίκαση της παρούσας έφεσης. Η παρούσα απόφαση αφορά τη δική μου κατάληξη, κατά πόσο δηλαδή θα εξαιρεθώ. Ο αδελφός Δικαστής θα εκδώσει τη δική του απόφαση.
Η βάση για το αίτημα της κας Α. Παπακόκκινου είναι τα όσα αναφέρει ότι διαδραματίστηκαν στις 13.5.2026 στο πλαίσιο της Πολιτικής Έφεσης Αρ.330/2017, στην οποία, όπως τονίζει, είναι και πάλι διάδικος. Η σύνθεση του Εφετείου ήταν Χ. Μαλαχτός, Ι. Ιωαννίδης και Ε. Εφραίμ, Δ/στές. Κατά την κα Α. Παπακόκκινου, η συμπεριφορά μου ως Προέδρου της σύνθεσης ήταν εχθρική προς το πρόσωπο της, αφού, όπως αναφέρει, της μίλησα άσχημα και θυμωμένα. Για τη συμπεριφορά μου αυτή, έχει, όπως ανέφερε, διαβιβάσει μέσω του Προέδρου του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, καταγγελία εναντίον μου. Δεν ηθέλησε να παρουσιάσει ως τεκμήριο την καταγγελία αυτή. Η καταγγελία της αφορά και τον αδελφό Δικαστή κ. Ι. Ιωαννίδη και την αδελφή Δικαστή κα Ε. Εφραίμ οι οποίοι, όπως προειπώθηκε συμμετείχαν στη σύνθεση του Εφετείου στην Πολιτική Έφεση Αρ.330/2017.
Είναι η θέση της ότι μετά την καταγγελία της, υφίσταται πλέον αντιδικία μεταξύ του προσώπου μου και της ιδίας, έτσι ώστε να πρέπει να εξαιρεθώ από την εκδίκαση της παρούσας. Επικαλέστηκε ζήτημα μεροληψίας και προκατάληψης. Παρά το ότι ανέφερε ότι εκτιμά το πρόσωπο μου, δεν αντιλήφθηκα να έχει περιορίσει το αίτημα της ως ζήτημα αντικειμενικής μεροληψίας και προκατάληψης. Αντίθετα, σε κάποιο σημείο της αγόρευσης της, αναφέρθηκε σε υποκειμενική και αντικειμενική αμεροληψία.
Η κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά. Δεν είναι η κάθε καταγγελία δικαστή από διάδικο ή δικηγόρο που μπορεί να οδηγήσει στην εξαίρεση του δικαστή από την εκδίκαση υπόθεσης του καταγγέλλοντος. Διαφορετικά, θα ήταν ότι πιο εύκολο για οποιοδήποτε μέρος σε δικαστική διαδικασία να αποκλείει δικαστή ή δικαστές από την εκδίκαση υπόθεσης του, με το να προβαίνει σε καταγγελία εναντίον τους.
Η κα Α. Παπακόκκινου δεν έχει παρουσιάσει πλήρη εικόνα των όσων διαδραματίστηκαν στις 13.5.2026 στην Πολιτική Έφεση Αρ.330/2017. Όπως προειπώθηκε δεν ηθέλησε να παρουσιάσει αντίγραφο της σχετικής καταγγελίας της. Της έγινε εισήγηση να παρουσιάσει το πρακτικό ημερ.13.5.2026 στην Πολιτική Έφεση Αρ.330/2017. Είπε ότι δεν το είχε μαζί της. Προς εξυπηρέτηση της, καλέσαμε την Πρωτοκολλητή να προσαγάγει από το Πρωτοκολλητείο και να την εφοδιάσει με νέο αντίγραφο. Της παραδόθηκε, ατελώς, πιστό αντίγραφο του πρακτικού. Ήθελε να ελέγξει ότι ήταν το ίδιο με εκείνο που είχε εξασφαλίσει η ίδια από το Πρωτοκολλητείο και είχε στο γραφείο της που βρίσκεται στη Λευκωσία. Κατά παράκληση της, διακόπηκε η διαδικασία μέχρι το μεσημέρι της ίδιας ημέρας για να της δοθεί η δυνατότητα να προβεί στον έλεγχο που επιθυμούσε. Επιστρέφοντας ανέφερε ότι ο σχετικός φάκελος της είχε παραμείνει στην Πάφο. Ζήτησε να αναβληθεί η διαδικασία σε νέα ημερομηνία. Επαναλάβαμε την υπόδειξη μας ότι επρόκειτο για πιστό αντίγραφο, όπως προφανώς και αυτό που της είχε παραδοθεί όταν το είχε ζητήσει για να προωθήσει τη καταγγελία της. Υπό τις περιστάσεις, το αίτημα της για περαιτέρω αναβολή απορρίφθηκε. Τελικά δεν παρουσίασε το πρακτικό ημερ.13.5.2026.
Από τα όσα ανέφερε ενώπιον μας, αυτό που μου καταλογίζει είναι ότι της είχα αφαιρέσει το λόγο και ότι της είπα να μην μιλήσει παρά μόνο εφόσον της δοθεί ο λόγος. Ιδιαίτερα όσον αφορά το πρώτο, όπως εμφατικά το έθεσε για τη συμπεριφορά του Δικαστηρίου: «Μέχρι που μου είπε «σας αφαιρώ το λόγο»» και «Κα Παπακόκκινου σας αφαιρούμε το λόγο». Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες της αφαιρέθηκε ο λόγος δεν αποκρυσταλλώθηκαν. Ούτε βέβαια, στην απουσία του σχετικού πρακτικού, επιβεβαιώνεται η ακρίβεια των όσων αναφέρθηκε ότι ειπώθηκαν. Ωστόσο, κατέστη σαφές ότι πέραν της αφαίρεσης του λόγου, σε κάποιες περιπτώσεις και συστάσεων ή έστω παρατηρήσεων να μην μιλά, η κα Α. Παπακόκκινου δεν επικαλείται κάτι άλλο.
Ζήτημα πραγματικού κινδύνου μεροληψίας ή και προκατάληψης δεν αποκαλύπτεται στις περιστάσεις της υπόθεσης. Η κατά τρόπο νεφελώδη προβαλλόμενη ως πραγματική ανησυχία είναι αβάσιμη και λογικά αδικαιολόγητη. Ούτε υπάρχει τέτοιος κίνδυνος.
Σε σχέση με την αντικειμενική διάσταση του ζητήματος, το κριτήριο είναι κατά πόσο δημιουργείται φαινομενική προκατάληψη στα μάτια του μέσου εχέφρονα πολίτη που είναι ταυτόχρονα ένας δίκαια σκεπτόμενος και πληροφορημένος παρατηρητής, που «δεν είναι ασφαλώς ο τυχαίος απληροφόρητος άνθρωπος που θα μπορούσε να σχηματίσει μια βεβιασμένη εντύπωση παρασυρόμενος από την υποκειμενική του μονομερή και αποσπασματική αντίληψη, αλλά εκείνος ο οποίος, με ολοκληρωμένη πληροφόρηση και κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των διαδικασιών στα πλαίσιά τους, μπορεί έτσι να καταλήξει σε μια αντάξια της αντικειμενικότητας του άποψη ως προς το ζητούμενο» (Typye v. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 279, 286).
Ο Δικαστής πρέπει να έχει τον έλεγχο και να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία. Προς τούτο, οι παρεμβάσεις από έδρας όχι μόνο είναι επιτρεπτές, αλλά και καθήκον του Δικαστή. Πάντοτε με σεβασμό προς το διάδικο ή το δικηγόρο προς τον οποίο απευθύνονται ή αφορούν. Δεν θα ήταν ορθό να επικαλεστώ τη δική μου αντίληψη των γεγονότων. Ούτε να χαρακτηρίσω ο ίδιος τη συμπεριφορά μου. Αυτό είναι έργο των κριτών της καταγγελίας που μου έγινε. Περιορίζομαι, για σκοπούς και μόνο κρίσης του ενώπιον μου αιτήματος για εξαίρεση, στη διαπίστωση ότι η αφαίρεση του λόγου με τις λέξεις που αναφέρθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν, δηλαδή: «σας αφαιρώ το λόγο» και η υπόδειξη «μην μιλάτε παρά μόνο εφόσον σας δοθεί ο λόγος» δεν τεκμηριώνουν με κανένα τρόπο, πέραν από πραγματική μεροληψία ή προκατάληψη από μέρους του δικαστή που ανέφερε τα λόγια αυτά, ούτε και φαινομενική μεροληψία και προκατάληψη, όπως εξηγήθηκε με αναφορά στη νομολογία. Ακόμα και στην απουσία παρουσίασης πλήρους εικόνας των περιστάσεων, τα πιο πάνω συμπεράσματα προκύπτουν αβίαστα.
Καταλήγω ότι δεν δικαιολογείται η εξαίρεση μου από την εκδίκαση της έφεσης και δεν δικαιολογούμαι να μην εκτελέσω το καθήκον μου να συμμετάσχω, όπως ορίστηκα, στη σύνθεση του Εφετείου στο οποίο ανατέθηκε η εκδίκαση της παρούσας έφεσης.
Το αίτημα, στην έκταση που με αφορά, απορρίπτεται.
Χ. Μαλαχτός, Δ.
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ. 242/2011)
23 Ιουνίου, 2026
[ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΔΑΥΙΔ, Δ/στές]
1. ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
2. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
Εφεσείουσες,
ν.
ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ,
Εφεσίβλητης.
ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 15.3.2023.
1. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΡΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΗΣ,
2. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
Εφεσείουσες,
ν.
ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ,
Εφεσίβλητης.
Υποκατασταθείσα αυτόματα στη συνέχεια δυνάμει του άρθρου 23(2)(vi) του Ν. 122(Ι)/2024 από την
DELTA CREDIT PURCHASER LIMITED
Αλέκα Π. Παπακόκκινου (κα), Αυτοπροσώπως και για τις Εφεσείουσες.
Xρ. Ιωάννου με Ν. Ζησίμου (κα) για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ, για την Εφεσίβλητη.
_________________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
[Αναφορικά με το αίτημα των Εφεσειουσών
για εξαίρεση μου - το δεύτερο που υποβάλλεται
(για το πρώτο - δες απόφαση ημερ. 3.10.2023)]
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.: Εν έτει 1972, ο Παναγιώτης Γ. Παπακόκκινος, επιχειρηματίας, έπεσεν την μόρσιμον του θανάτου πτώσιν. Πίσω του, σύμφωνα με την θυγατέρα του, ευπαίδευτη δικηγόρο, κα Αλέκα Π. Παπακόκκινου, άφηνε ζωντανή αξίωσιν, εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, η οποία αφορούσε σε ατμολέβητα (με όλα τα εξαρτήματα και/ή μηχανισμούς) δικής του ιδιοκτησίας, τεραστίων διαστάσεων, εντοιχισμένον στο ξακουστό και ακμάζον, κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας, Μεταξουργείο της Γεροσκήπου, μετέπειτα Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων (ΚΕΝ) Πάφου.
Η εν λόγω αξίωσις εγεννήθη, σύμφωνα πάντα με την ευπαίδευτη δικηγόρο, πριν από το 1972, έτος κατά το οποίο ο Παναγιώτης Γ. Παπακόκκινος ετελεύτησεν. Είναι η θέση της ευπαίδευτης δικηγόρου ότι ο συγκεκριμένος, πανάκριβος, ατμολέβητας, τον οποίο ο πατήρ αυτής ηγόρασε κατά/ή περί το έτος 1961, έχει σήμερα περιέλθει εις την αποκλειστικήν ιδιοκτησίαν της μετά και τον θάνατο της αδελφής της, εν έτει 2014, αείμνηστης Βερεγγάριας Π. Παπακόκκινου.
Για τη φύση της αξίωσης που αφορά στον πιο πάνω ατμολέβητα (αντικείμενο της εκκρεμούσας Εφέσεως υπ΄ αρ. 330/2017), και για την καθυστέρηση, δεκαετιών, που σημειώθηκε στην έγερση αγωγής σε σχέση με αυτόν, θα αφήσω τα έπεα της ίδιας της ευπαίδευτης δικηγόρου να ομιλήσουν, ως αυτά είχαν καταγραφεί στο πρακτικό ημερ. 10.6.2026, τηρηθέν στην παρούσα έφεση, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, αφορά σε άλλες διαφορές, άσχετες με τον εν λόγω ατμολέβητα.
«…Μιλούμε για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ζημιές γιατί πρόκειται για ένα μεγάλο ατμολέβητα, τεραστίων διαστάσεων, τεράστιο, ο οποίος λειτουργούσε και κινούσε το εργοστάσιο, το μεταξουργείο της Πάφου που ήταν ο πατέρας μου μεγάλος μέτοχος και όταν το εργοστάσιο σταμάτησε, ήρθε η Εθνική Φρουρά και ζήτησε από τον πατέρα μου να τους παραχωρήσει τον ατμολέβητα για λίγο χρονικό διάστημα να τον χρησιμοποιούν για τις ανάγκες του στρατοπέδου, δηλαδή να θερμαίνει νερό για τις ανάγκες του στρατοπέδου, των στρατιωτών και τα φαγητά και τα μπάνια και όλα. Και τους τον παρεχώρησε ότι ήταν λίγος ο καιρός. Ο καιρός ο λίγος έγιναν δεκαετίες, εγινήκαν εικοσαετίες και οι εικοσαετίες εγίνηκαν τριακονταετίες και τον χρησιμοποιούσαν. Δεν λέγαμε εμείς τίποτε διότι νομίζαμε ότι επιτελούσαμε ένα ευάρεστο έργο. Όταν πέθανε ο πατέρας μου συνεχίζαμε εμείς με αυτό τον τρόπο και ρωτούσαμε πότε ήταν να παν γιατί έλεγαν ότι ήταν να παν στην Αναρίτα. …»
Δυστυχώς, σύμφωνα πάντα με την ευπαίδευτη δικηγόρο, εκεί που ο ατμολέβητας ήταν θέμα χρόνου να τους παραδοθεί, με την ευπαίδευτη δικηγόρο να προβαίνει σε ενέργειες για την παραλαβή και μεταφορά αυτού με συνεργείο, άγνωστα πρόσωπα απεντοίχισαν αυτόν και ακολούθως τον υφάρπαξαν, σε ημερομηνία μη δυνάμενη να προσδιοριστεί. Έγινε καταγγελία στην Αστυνομία Κύπρου, όμως, σύμφωνα πάντα με την ευπαίδευτη δικηγόρο, η Αστυνομία Κύπρου δεν επιθυμούσε να εξιχνιάσει το διαπραχθέν κατά της περιουσίας των εφεσειουσών έγκλημα, αφού ως ανέφερε, «Η Καταγγελία την οποία εκάμαμε στην Αστυνομία, οι καταθέσεις που δώσαμε, πήραμε πληροφορίες από τον δικηγόρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον δικηγόρο που θα χειρίζετο την υπόθεση τούτη ότι καταστράφησαν, δηλαδή εσχίσαν τες η Αστυνομία τις καταθέσεις μας. Δηλαδή εφτάσαν σε αυτά τα σημεία.» [Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο].
Σημειώνεται εδώ ότι στις 10.6.2026, ημερομηνία ακροάσεως της παρούσας Εφέσεως, ο αδελφός Δικαστής Χάρης Γ. Μαλαχτός (Πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου) απουσίαζε, για λόγους υγείας, κάτι για το οποίο το Δικαστήριο (Ιωαννίδης, Δ., Δαυίδ, Δ.), ενημέρωσε την ευπαίδευτη δικηγόρο κα Αλέκα Π. Παπακόκκινου, λέγοντας της πως η υπόθεση θα αναβαλλόταν και θα οριζόταν σε σύντομη ημερομηνία. Η ευπαίδευτη δικηγόρος, αφού αρχικά δήλωσε ότι «Εκείνο που θα ήθελα να πω είναι ότι του εύχομαι περαστικά του κ. Μαλαχτού», αναφέρθηκε στην αξίωση των εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, ως έχει εκτεθεί πιο πάνω, και ακολούθως υπέβαλε αίτημα εξαίρεσης Δικαστών. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε (παρατίθενται αυτολεξεί τα λεχθέντα εν τη απουσία του αδελφού Δικαστή Χάρη Γ. Μαλαχτού):
«κα Παπακόκκινου: Το θέμα είναι το εξής. Εγώ ζητώ εξαίρεση της παρούσας συνθέσεως του Δικαστηρίου, δηλαδή εσάς κ. Ιωαννίδη που είσαστε στη σύνθεση της 330/2017 και όσοι είσαστε στη σύνθεση. Ο κ. Μαλαχτός, εσείς και η κα Εφραίμ. Δεν ξέρω αν έχετε ειδοποιηθεί ότι έκαμα μια αίτηση στο Δικαστήριο την οποία διαβίβασα στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο, στον Πρόεδρο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για να τη διαβιβάσει στην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου την οποία πληροφορήθηκα ότι τη διαβίβασε. Άρα υπάρχει η αίτηση μου για καταγγελία κάποιων συμπεριφορών πολλά σημαντικών και λοιπά, και μεταξύ των άλλων ζητώ και την εξαίρεση πρώτα πρώτα του προεδρεύοντος ο οποίος ήταν ο κ. Μαλαχτός και τη δική σας. Οι Δικαστές που καθόσασταν μαζί του.
Ιωαννίδης, Δ.: Τώρα, ένα λεπτό. Σε αυτή την υπόθεση τώρα ζητάτε την εξαίρεση τη δική μου και του κ. Μαλαχτού;
κα Παπακόκκινου: Τη δική σας, του κ. Μαλαχτού και της κας Εφραίμ.
Ιωαννίδης, Δ.: Η κα Εφραίμ δεν είναι σε αυτή την υπόθεση.
κα Παπακόκκινου: Δεν είναι αλλά εννοώ ότι είναι στην αίτηση που υπέβαλα εγώ στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο.»
Μετά τα πιο πάνω, και άλλα, η Έφεση ορίστηκε για τις 16.6.2026, ούτως ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην ευπαίδευτη δικηγόρο να συνεχίσει να προβάλλει τις θέσεις και επιχειρήματα της σε σχέση με το αίτημα εξαίρεσης που είχε υποβάλει. Πράγματι, στις 16.6.2026, συνεδριάσαμε υπό τριμελή σύνθεση (Μαλαχτός, Δ., Ιωαννίδης, Δ., Δαυίδ, Δ.), αφού ο Πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου, αδελφός Δικαστής Χάρης Γ. Μαλαχτός, επέστρεψε στα δικαστικά του καθήκοντα. Η ευπαίδευτη δικηγόρος, κατά την πιο πάνω ημερομηνία, ζήτησε την εξαίρεση του αδελφού Δικαστή Χάρη Γ. Μαλαχτού και εμού, για τα όσα έλαβαν χώρα στις 13.5.2026 στην άλλη, επίσης ζωντανή Έφεση, δηλαδή στην Έφεση υπ΄ αρ. 330/2017 υπό σύνθεση (Μαλαχτός, Δ., Ιωαννίδης, Δ., Εφραίμ, Δ.). Θεωρεί δε πως και οι τρεις Δικαστές της πιο πάνω συνθέσεως, επέδειξαν ανάρμοστη συμπεριφορά προς το «άτομο» της.
Στις 16.6.2026, εδόθη η δυνατότητα στην ευπαίδευτη δικηγόρο να θέσει ενώπιον μας το τηρηθέν στην Έφεση υπ΄ αρ. 330/2017 πρακτικό, ημερ. 13.5.2026. Η ίδια μάλιστα εξέφρασε προθυμία για κάτι τέτοιο λέγοντας ότι «Εγώ είναι με γνησιότητα που μιλώ και με αλήθεια … Δεν έχω κανένα ενδοιασμό να σας βάλω το πρακτικό μέσα». Όμως, η ευπαίδευτη δικηγόρος δήλωσε ότι δεν είχε στην κατοχή της αντίγραφο του εν λόγω πρακτικού, που της εδόθη σε προγενέστερη ημερομηνία από το Πρωτοκολλητείο, για να το καταθέσει. Η Ανώτερη Πρωτοκολλητής, Μ.Ε., η οποία ήταν εντός της δικαστικής αιθούσης, προθυμοποιήθηκε να την εφοδιάσει με άλλο πιστό αντίγραφο του εν λόγω πρακτικού, και την εφοδίασε, και μάλιστα ατελώς. Ωστόσο, η ευπαίδευτη δικηγόρος ήθελε, αφού έλαβε το έγγραφο από την Μ.Ε., να το συγκρίνει με εκείνο που της είχε δοθεί σε προγενέστερη ημερομηνία, για να διαπιστώσει κατά πόσο συγκρινόμενα, από την ίδια, τα δύο έγγραφα, έχουν ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο.
Όταν ανέφερα στην ευπαίδευτη δικηγόρο: «Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό το οποίο σας εδόθη από το Πρωτοκολλητείο είναι πιστό αντίγραφο», αυτή αμέσως απήντησε ως εξής: «Καλά τι παθαίνει το Δικαστήριο αν μου δώσει λίγο χρόνο για να συγκρίνω; Θέλετε να κάμω δήλωση χωρίς να ξέρω; Θέλω να το συγκρίνω.»
Εν κατακλείδι, το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα της, «για να μην της δημιουργούνται ανησυχίες», και η αρξαμένη δικαστική διαδικασία, διεκόπη για περίπου δύο ώρες για να μεταβεί η ευπαίδευτη δικηγόρος στο δικηγορικό της γραφείο, το οποίο διατηρεί εντός της Επαρχίας Λευκωσίας, με σκοπό να εντοπίσει το σχετικό έγγραφο για να δυνηθεί να προβεί στην επιθυμητή σύγκριση με το έγγραφο που της παρέδωσε η Μ.Ε.. Μετά τη διακοπή και την πάροδο των δύο περίπου ωρών, το Δικαστήριο συνεδρίασε εκ νέου, με την ίδια τριμελή σύνθεση. Ο αδελφός Δικαστής, Πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου, Χάρης Γ. Μαλαχτός, ερώτησε την ευπαίδευτη δικηγόρο αν είχε δει τα έγγραφα. Η απάντηση της παρατίθεται αυτολεξεί:
«Κα Παπακόκκινου: Ευχαριστώ που με ακούσετε και εδώσετε αυτή τη λίγη αναβολή. Δυστυχώς όμως πήγα για να βρω το έγγραφο. Μέσα στα έγγραφα τα οποία πήρα εγώ στην Πάφο για να μελετήσω γιατί είχα ακρόαση έτυχε να είναι και αυτό στο φάκελο. Έψαξα ίσως να είχα αντίγραφα κλπ δεν είχα, απολογούμαι, λυπούμαι που το λέω, σας ταλαιπώρησα αλλά δεν φταίω. Βλέπετε είπα να πάω αμέσως και ευθαρσώς να το φέρω. Θα θέλω λίγο παραπάνω χρόνο για να το φέρω.»
[Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο]
Το Δικαστήριο δεν έδωσε άλλη αναβολή για να μεταβεί η ευπαίδευτη δικηγόρος στην Επαρχία Πάφου, και έτσι οι αποφάσεις αναφορικά με το υποβληθέν αίτημα για εξαίρεση του αδελφού Δικαστή Χάρη Γ. Μαλαχτού και εμού, επιφυλάχθηκαν. Χάθηκε όμως η ευκαιρία να διαπιστώσουμε, ιδίοις όμμασι, τι είχε λεχθεί και συμβεί στις 13.5.2026, και ασφαλώς δεν χρειάζεται να επαναλάβω τα γνωστά και χιλιοειπωμένα για τη σημασία των πρακτικών που τηρούνται στις δικαστικές διαδικασίες, και ότι αυτά αποτελούν τον αυθεντικό οδηγό ως προς τα διαδραματισθέντα. Με άλλα λόγια, χάθηκε η ευκαιρία να διαπιστώσουμε κατά πόσο έλαβαν χώρα όλα εκείνα στα οποία η ευπαίδευτη δικηγόρος έκανε αναφορά, και αν στο τέλος της ημέρας το Δικαστήριο στις 13.5.2026 (υπό άλλη σύνθεση), την ταπείνωσε, της έθιξε την τιμή και τη θέση της στην κοινωνία, την κατατρόπωσε, τη φίμωσε και δεν την άφησε να προβάλει τις θέσεις της, ως αυτή διατείνεται, με αποτέλεσμα, ως ανέφερε, να αισθανθεί, τότε, «ότι έπεσε το ίδιο το Δικαστήριο πάνω στο κεφάλι μου».
Θεωρεί δε, κατ’ επίκληση του τηρηθέντος πρακτικού, αναγνωρίζοντας τη σημασία του περιεχομένου του, πως την πειθαρχική ευθύνη, δεν είμαι σίγουρος εάν περιορίζεται μόνο σε αυτήν, δεν την έχει μόνο ο αδελφός Δικαστής Χάρης Γ. Μαλαχτός, ο οποίος ομίλησε καθηκόντως στις 13.5.2026, ως Πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου, αλλά και τα άλλα δύο μέλη (Ιωαννίδης, Δ., Εφραίμ, Δ.) τα οποία, ως ανέφερε, «και οι υπόλοιποι δύο συγκατατέθηκαν στο πρακτικό εκείνο, δεν διαχώρισαν τη θέση τους, που σημαίνει την ευθύνη την φέρουν και οι τρεις» [Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο].
Είναι επίσης η θέση της, πως με την καταγγελία στην οποία έχει προβεί «υπάρχει αυτή τη στιγμή αντιδικία μεταξύ εμού, διότι εγκαλώντας τον Προεδρεύοντα της σύνθεσης και τα μέλη στην 330/2017, αυτή τη στιγμή έχουμε μια αντιδικία στο Πειθαρχικό Συμβούλιο των Δικαστών μεταξύ εμού και των Δικαστών των τριών. Άρα δεν μπορούν αυτοί οι Δικαστές, όσο και αν τους σέβομαι και τους εκτιμώ και το λέω και εκ των προτέρων σέβομαι και εκτιμώ το Δικαστήριο και τη δικαιοσύνη και όλα, αλλά φθάνω και σε σημεία για τα οποία δεν θέλω να μην εκτιμώ πλέον τον εαυτό μου. Αν δεν προστατεύσω τον εαυτό μου κανένας δεν θα με προστατεύσει εμένα. Άρα από αυτή τη στιγμή που έχω αυτή την αντιδικία οι Δικαστές τους οποίους εγκαλώ δεν μπορούν να μετέχουν στη σύνθεση οποιασδήποτε υπόθεσης έχω εγώ». [Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο]
Εν τέλει, στις 16.6.2026, η ευπαίδευτη δικηγόρος, ολοκληρώνοντας, ανέφερε πως είναι με πόνο ψυχής που υποβάλλει το συγκεκριμένο αίτημα γιατί, ως επανέλαβε, «Είναι δεδομένο πόσο σέβομαι και εκτιμώ το Δικαστήριο όπως όλα τα Δικαστήρια» τα οποία όμως, ως ανέφερε, δεν της συμπεριφέρονται πάντα με τον ορθό τρόπο, για να προσθέσει τα ακόλουθα: «Και αυτό γίνεται συνέχεια από διάφορους Δικαστές, δεν λέω από όλους τους Δικαστές, από διάφορους. Και ο κόσμος που βλέπει και τις αποφάσεις στο διαδίκτυο με ερωτά “Τι έχει το Δικαστήριο Αλέκα μαζί σου;” Τίποτε λέω δεν έχει το Δικαστήριο. Εμένα ο σεβασμός μου, η εκτίμηση μου και η συμπεριφορά μου είναι άψογη και απεριόριστη προς το Δικαστήριο.»
Ήκουσα με συγκέντρωση και προσοχή, και ακολούθως μελέτησα επισταμένως, όλα όσα η ευπαίδευτη δικηγόρος προώθησε και ανέπτυξε προς υποστήριξη του αιτήματος για εξαίρεση μου. Το γεγονός ότι στην παρούσα απόφαση έχει καταγραφεί ένα μικρό μέρος των όσων παρέθεσε και υποστήριξε, να μην εκληφθεί ως παράλειψη εκ μέρους μου να θέσω ενώπιον μου το σύνολο των προβληθέντων και υποστηριχθέντων εκ μέρους της ευπαίδευτης δικηγόρου. Το ίδιο ισχύει για τις πρόνοιες του Κυπριακού Συντάγματος, τις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας, τις πρόνοιες της Ημεδαπής Νομοθεσίας, τις πρόνοιες του Οδηγού Δικαστικής Συμπεριφοράς και όχι μόνο, στις οποίες η ευπαίδευτη δικηγόρος παρέπεμψε και ανέλυσε.
Σημειώνω από τώρα πως η ευπαίδευτη δικηγόρος, ρητά ανέφερε πως δεν επιθυμούσε, για δικούς της λόγους, να θέσει ενώπιον μας το περιεχόμενο της δεκαπεντασέλιδης, όπως η ίδια την χαρακτήρισε, γραπτής καταγγελίας στην οποία προέβη εναντίον των αδελφών Δικαστών Χάρη Γ. Μαλαχτού, Έλενας Εφραίμ και εμού. Για το πρακτικό ημερ. 13.5.2026 που τηρήθηκε στην Έφεση υπ΄ αρ. 330/2017, έχει ήδη γίνει αναφορά και έχει ήδη λεχθεί πως ούτε αυτό έθεσε ενώπιον μας.
Αυτή η πυκνή αχλύς που επικρατεί γύρω από την κατ΄ ισχυρισμόν καταγγελία, η οποία, αντιλαμβάνομαι, εδράζεται αποκλειστικά και μόνο στα όσα καταγράφονται στο πρακτικό ημερ. 13.5.2026, το οποίο, επαναλαμβάνω, η ευπαίδευτη δικηγόρος δεν έθεσε ενώπιον μας, καλύπτει και το συγκεκριμένο αίτημα της, το οποίο καθίσταται, άνευ ετέρου, απορριπτέο. Και το απορρίπτω λόγω της πυκνής αχλύος που το περιβάλλει.
Εν πάση περιπτώσει, νιώθω την ανάγκη να πω λίγα λόγια, σε περίπτωση που το παράπονο της αφορά στο γεγονός ότι το Δικαστήριο στις 13.5.2026 (υπό άλλη σύνθεση), και στο πλαίσιο της άλλης Έφεσης, καθηκόντως της υπέδειξε, όταν ήρχισε να ομιλεί αυτεπαγγέλτως, πως δεν θα πρέπει να ομιλεί χωρίς προηγουμένως να της δίδεται ο λόγος από το Δικαστήριο. Και τα λέγω αυτά γιατί η ευπαίδευτη δικηγόρος στις 10.6.2026, υποστήριξε, μεταξύ πολλών άλλων, πως ο αδελφός Δικαστής Χάρης Γ. Μαλαχτός, στις 13.5.2026 της υπέδειξε, επαναλαμβάνω, στο πλαίσιο της άλλης Έφεσης, να μην συνεχίσει να ομιλεί και ότι της αφαιρεί τον λόγο, κάτι που έκανε την ευπαίδευτη δικηγόρο, ως η ίδια ανέφερε, «να μείνω με τις λέξεις στο στόμα μου».
Θέλω να πιστεύω ότι η ευπαίδευτη δικηγόρος, η οποία ασκεί τη μάχιμη δικηγορία εδώ και δεκαετίες, με συχνή μάλιστα παρουσία στις δικαστικές αίθουσες, γνωρίζει ότι είναι τα Δικαστήρια που ρυθμίζουν την ενώπιον τους διαδικασία και διευθύνουν τη δίκη, και όχι οι διάδικοι ή οι δικηγόροι αυτών. Συνεπώς, οι όποιες υποδείξεις έλαβαν χώρα προς την ευπαίδευτη δικηγόρο, κα Αλέκα Π. Παπακόκκινου, στις 13.5.2026, έγιναν δυνάμει της αδιαμφισβήτητης και αδιαπραγμάτευτης εξουσίας των Δικαστηρίων να ρυθμίζουν την ενώπιον τους διαδικασία και να διευθύνουν τη δίκη. Στα δε πολυμελή Δικαστήρια, όπως εν προκειμένω, τον λόγο δίδει και αφαιρεί ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου ή ο Δικαστής που προεδρεύει.
Εν κατακλείδι, η κατ΄ ισχυρισμόν εκκρεμούσα καταγγελία, σε περίπτωση που αυτή αφορά στις υποδείξεις του Δικαστηρίου προς την ευπαίδευτη δικηγόρο να μην ομιλεί και να μην παρεμβαίνει χωρίς να της δίδεται η άδεια από το Δικαστήριο, δεν μπορεί να προκαλέσει εξ αντικειμένου φαινόμενη προκατάληψη εναντίον της κας Αλέκας Π. Παπακόκκινου, είτε υπό την ιδιότητα της ως λειτουργού της δικαιοσύνης, είτε υπό την ιδιότητα της ως διαδίκου, είτε υπό την ιδιότητα του Διαχειριστού και Εκτελεστού, ιδιότητα που περιγράφεται στον τίτλο της υπό εκδίκαση Εφέσεως. Με άλλα λόγια, δεν θεωρώ ότι ο αντικειμενικός παρατηρητής μπορεί να καταλογίσει ενδεχόμενη προκατάληψη στο πρόσωπο μου, επειδή στο πλαίσιο της Έφεσης υπ΄ αρ. 330/2017, το εκεί πολυμελές Δικαστήριο υπέδειξε, στις 13.5.2026, στην ευπαίδευτη δικηγόρο, το αυτονόητο και επιβαλλόμενο, δηλαδή να μην παρεμβαίνει στη δικαστική διαδικασία χωρίς προηγουμένως να της δίδεται ο λόγος από το Δικαστήριο. Αυτό είναι το κριτήριο (Typye v. Aστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 279 και Γεώργιος Μιχαηλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 125/2017 κ.ά., ημερ. 26.4.2018), και όχι πώς ένιωσε ή αισθάνθηκε η ευπαίδευτη δικηγόρος στις 13.5.2026.
Όπως είχα την ευκαιρία να αναφέρω στην εκδοθείσα απόφαση ημερ. 3.10.2023, η οποία επίσης αφορούσε σε αίτημα εξαίρεσης μου (το πρώτο αίτημα) από την ευπαίδευτη δικηγόρο, «Οι διάδικοι δεν δικαιούνται να καθορίζουν τη σύνθεση των Δικαστηρίων, και βεβαίως οι Δικαστές δεν εξαιρούνται απλώς και μόνο για να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες των διαδίκων (Μόδεστος Πίτσιλλος, Αρχηγός Κόμματος Δικαιοσύνης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1994) 1 Α.Α.Δ. 268)».
Σήμερα, ας μου επιτραπεί να προσθέσω, χωρίς, ελπίζω, να γίνομαι κουραστικός, ότι, αποδοχή αιτήματος για εξαίρεση Δικαστών από την εκδίκαση υποθέσεων που τους ανατίθενται, χωρίς την ύπαρξη αποχρώντος λόγου, θα φαλκίδευε τον απρόσωπο προκαθορισμό της σύνθεσης των Δικαστηρίων, στοιχείο υψίστης σημασίας και σπουδαιότητας για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
Συνεπώς, έχω καθήκον, ως φυσικός Δικαστής, μέλος του Τριμελούς Εφετείου, να παραμείνω στη σύνθεση για να εκδικάσω την συγκεκριμένη Έφεση και διαφυλάξω έτσι την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
Το υποβληθέν εκ μέρους της κας Αλέκας Π. Παπακόκκινου, υπό τις πιο πάνω ιδιότητες της, αίτημα εξαίρεσης μου, το δεύτερο στη σειρά, επίσης κρίνεται αβάσιμο και απορρίπτεται.
Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.
/ΣΓεωργίου
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ.242/2011)
23 Ιουνίου, 2026
[ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΔΑΥΙΔ, Δ/στές]
1. ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
2. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
Εφεσείουσες,
ν.
ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ,
Εφεσίβλητης.
ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 15.3.2023.
1. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΡΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΗΣ,
2. ΑΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
Εφεσείουσες,
ν.
ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ,
Υποκατασταθείσα αυτόματα στη συνέχεια δυνάμει του άρθρου 23(2) του Ν. 122(Ι)/2024 από την DELTA CREDIT PURCHASER LIMITED
Εφεσίβλητης
-----------------------
Αλέκα Π. Παπακόκκινου (κα), Αυτοπροσώπως και για τις Εφεσείουσες.
Xρ. Ιωάννου, για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ, για την Εφεσίβλητη.
Αναφορικά με το αίτημα των Εφεσειουσών
για εξαίρεση των Χ. Μαλαχτού και Ι. Ιωαννίδη, Δ/στών
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΔΑΥΙΔ, Δ.: Κατά την εξέλιξη της διαδικασίας και καθ’ ον χρόνο η παρούσα Έφεση ήταν προγραμματισμένη για Ακρόαση, η δικηγόρος των Εφεσείουσων, Εφεσείουσα 2 η ίδια και ταυτόχρονα διαχειρίστρια της περιουσίας της Εφεσείουσας 1, αδελφής της και εκτελεστής της διαθήκης της τελευταίας, με προφορικό αίτημα της, ζήτησε την εξαίρεση των άλλων δύο, αδελφών δικαστών, που μετέχουν στη παρούσα σύνθεση του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, του προεδρεύοντος της συνθέσεως, δικαστή κ. Χ Μαλαχτού και του δικαστή κ. I. Ιωαννίδη.
Η βάση του αιτήματος εδράζεται στο γεγονός ότι εναντίον του συνόλου των μελών της σύνθεσης στην οποία έχει ανατεθεί η εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης Αρ.330/2017, στην οποία, ως υποδεικνύει η κα. Παπακόκκινου, είναι και πάλι διάδικος, ήτοι του προεδρεύοντος της Χ. Μαλαχτού και των μελών της, I. Ιωαννίδη και Ε. Εφραίμ, έχει προβεί σε καταγγελία μέσω του Προέδρου του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου (Π.Δ.Σ.), καθότι, ως εξήγησε, η συμπεριφορά του προεδρεύοντας σε εκείνη την υπόθεση ήταν εχθρική προς το πρόσωπο της, μιλώντας της με έντονο ύφος, άσχημα και θυμωμένα, ενώ τα υπόλοιπα δύο μέλη του Εφετείου, με τη στάση τους, ουσιαστικά χωρίς να διαχωρίσουν τη θέση τους, υιοθετούσαν την συγκεκριμένη συμπεριφορά και προσέγγιση.
Η κα. Παπακόκκινου, σημειώνοντας την διαχρονική εκτίμηση και σεβασμό της γενικότερα προς το Δικαστήριο, αλλά και ειδικότερα προς το πρόσωπο των δικαστών Μαλαχτού και Ιωαννίδη, υπέδειξε πως η προώθηση της ως άνω καταγγελίας σε βάρος τους, απολήγει ουσιαστικά σε αντιδικία μεταξύ της ίδιας ως δικηγόρου και ως διαδίκου, και των δύο αδελφών δικαστών, εγείροντας εκ των πραγμάτων ζητήματα μεροληψίας και προκατάληψης.
Παρεμβάλλεται ότι η κα. Παπακόκινου, παρά τις διάφορες εισηγήσεις για διευκόλυνση της προς τούτο, τελικά δεν παρουσίασε το πρακτικό της διαδικασίας στην Πολιτική Έφεση Αρ.330/2017, ημερομηνίας 13.5.2026, όπου κατά την θέση της εκδηλώθηκε η πιο πάνω συμπεριφορά και έλαβαν χώρα τα γεγονότα που οδήγησαν την ίδια να διαβιβάσει μέσω του Προέδρου του Π.Δ.Σ., την ως άνω καταγγελία. Ούτε, την ακολουθήσασα από μέρους της καταγγελία, έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου.
Η καταγγελία ενός Δικαστή από διάδικο ή δικηγόρο, δεν οδηγεί, νομοτελειακά και αυτοματοποιημένα σε εξαίρεση του καταγγελλόμενου δικαστή από την εκδίκαση της υπόθεσης του καταγγέλλοντος. Μια τέτοια προσέγγιση, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα έως και σε επικίνδυνα αποτελέσματα. Στην εκ των προτέρων κανονικοποίηση και αναγνώριση της δυνατότητας του όποιου καταγγέλλοντος να αποκλείει δικαστές από την εκδίκαση μιας υπόθεσης ή ακόμα, επιλογής από μέρους του, ποιοι ή ποιος δικαστής θα εκδικάσει την υπόθεση που τον αφορά. Το ζήτημα, με δεδομένη και αδιαμφισβήτητη την σοβαρότητα και τη σπουδαιότητα του, αναγόμενο απευθείας στις αρχές της δίκαιης δίκης, θα πρέπει να κρίνεται κατά περίπτωση και στη βάση των ειδικότερων γεγονότων και στοιχείων που περιβάλλουν μια υπόθεση.
Η αμεροληψία και ανεξαρτησία του Δικαστή, όπως έχει υποδειχθεί στην DE.T. Domiki Investment Ltd v. Iron Mountain Cyprus Ltd κ.α., Αίτηση Αρ. 1/2024, ημερ. 18.01.2024, αποτελεί μια από τις βασικότερες αρχές αν όχι τη βασικότερη αρχή δικαίου, με θεμελιακή σημασία στην απονομή της δικαιοσύνης. Σημειώθηκε παράλληλα πως συνδέεται με τη γνωστή αρχή δικαίου, ότι η δικαιοσύνη δεν πρέπει να απονέμεται αλλά και να φαίνεται ότι απονέμεται. Στην εν λόγω απόφαση, επαναλήφθηκε ο λόγος της Πίτσιλλος ν. Δημοκρατίας κ.α. (1994) 1 Α.Α.Δ. 268, ότι δηλαδή, «το κριτήριο για εξαίρεση Δικαστή είναι η δημιουργία δικαιολογημένης εντύπωσης ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης από το Δικαστή στο νου του μέσου εχέφρονα πολίτη, ο οποίος γνωρίζει όλα τα γεγονότα. Εικασίες και καχυποψίες μόνο δεν είναι αρκετές». Ομοίως, στην υπόθεση Typye v. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 279, όπου το παράπονο περί προκατάληψης του δικαστή εδραζόταν στην καταγγελία του τελευταίου από το δικηγόρο, κατόπιν επιθυμίας των πελατών του, για διάφορα πειθαρχικά παραπτώματα που αφορούσαν την διεξαγωγή άλλης δίκης, σημειώθηκε πως:
«Ο αντικειμενικός παρατηρητής δεν είναι ασφαλώς ο τυχαίος απληροφόρητος άνθρωπος που θα μπορούσε να σχηματίσει μια βεβιασμένη εντύπωση παρασυρόμενος από την υποκειμενική του μονομερή και αποσπασματική αντίληψη, αλλά εκείνος ο οποίος, με ολοκληρωμένη πληροφόρηση και κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των διαδικασιών στα πλαίσιά τους, μπορεί έτσι να καταλήξει σε μια αντάξια της αντικειμενικότητας του άποψη ως προς το ζητούμενο.»
Παράλληλα, αποτελεί βασική αρχή επί του συζητούμενου, ότι ο Δικαστής, δεν εξαιρείται ανάλογα με τις επιθυμίες των διαδίκων, οι οποίοι, δεν έχουν δικαίωμα να καθορίζουν τη σύνθεση του Δικαστηρίου. Ούτε, βεβαίως, η ευαισθησία του Δικαστή μπορεί να αποτελέσει οδηγό για τη διαπίστωση κωλύματος, αφού παραίτηση του τελευταίου από το καθήκον του να επιλαμβάνεται των υποθέσεων που του ανατίθενται, ενέχει ορατούς κινδύνους για την απονομή της δικαιοσύνης, με ορατό το ενδεχόμενο, μεταξύ άλλων, ο διάδικος να επιλέγει ουσιαστικά τον Δικαστή που θα τον δικάσει ή ακόμα, ο τελευταίος να επιλαμβάνεται υποθέσεων κατ’ επιλογήν. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Μιχαηλίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Πολ. Εφ. Αρ. 125/2007, και άλλες, ημερ. 26.04.2008, η εγρήγορση για διασφάλιση των δικαιωμάτων ενός διαδίκου και η αδιαμφισβήτητη ανάγκη για διαφάνεια στην απονομή της δικαιοσύνης, δεν επιτρέπουν την αβασάνιστη ή εν πάση περιπτώσει αδικαιολόγητη παραίτηση ενός Δικαστή από το καθήκον του να εκδικάσει την υπόθεση που του αναλόγισε, οδηγώντας στην αναγνώριση δικαιώματος ενός διαδίκου να επιλέγει τον Δικαστή που θα δικάσει την υπόθεσή του, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια εξέλιξη ως ολέθρια για το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης.
Είχα την ευκαιρία να ακούσω με προσοχή και με την επιβαλλόμενη ευαισθησία τις θέσεις, εισηγήσεις και τοποθετήσεις της κ. Παπακόκκινου. Δεν είναι στις προθέσεις μου, πέραν όσων πιο πάνω έχω σημειώσει, να επαναλάβω βασικές αρχές επί του συζητούμενου. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, το γεγονός ότι η ευπαίδευτη συνήγορος και διάδικος στη διαδικασία, υπό διάφορες ιδιότητες, προέβη στην ως άνω καταγγελία, η οποία φέρεται να διασυνδέεται με την εξέλιξη και τον τρόπο ρύθμισης της διαδικασίας, στην Πολιτική Έφεση Αρ.330/2017, χωρίς καν να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου το πρακτικό ημερομηνίας 13.5.2026 στην εν λόγω υπόθεση, συμβάλλοντας στην παρουσίαση της εικόνας των πραγμάτων, δεν δικαιολογεί, από μόνο του, την υιοθέτηση των θέσεων της περί αναγκαιότητας εξαίρεσης των αδελφών δικαστών από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης.
Υπό τις περιστάσεις της παρούσας, υιοθετώ, τόσο την προσέγγιση των τελευταίων επί του ζητήματος, όσο και την κατάληξη τους επί του αιτήματος.
Α. Δαυίδ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο