ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

 

(Πολιτική Έφεση Αρ. 3/2026(Φ))

 

 

15 Ιουνίου, 2026

 

 

[ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, ΔΑΥΙΔ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Δ/στές]

 

 

 

ΕΦΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΗΜΕΡ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 2026 ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΑΡ. 6/2026

 

 

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΑΡ. 1) ΤΟΥ 2003

 

 

 

Ο ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟΣ (Ν.165(Ι)/2002)

 

 

 

ΕΦΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΙΤΗΤΗ Χ.Ν.

 

 

______________________________________________________________

 

 

  Ο Εφεσείων παρίσταται αυτοπροσώπως.

 

 

______________________________________________________________

 

 

Η ομόφωνη Απόφαση του Εφετείου θα δοθεί από τη Δημητριάδου-Ανδρέου, Δ.

____________________________________________________________

Α Π Ο Φ Α Σ Η

(Δοθείσα Αυθημερόν )

 

 

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.: Αντικείμενο της παρούσας Έφεσης είναι η απόφαση Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην πρωτόδικη του δικαιοδοσία (εφεξής πρωτόδικο Δικαστήριο), με την οποία απέρριψε την Αίτηση του Εφεσείοντα για την έκδοση πιστοποιητικού για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής προς το σκοπό ακύρωσης, με τη διαδικασία Certiorari, εκτελεσθέντος Εντάλματος Σύλληψης το οποίο είχε εκδοθεί σε βάρος του Εφεσείοντα στις 6/2/2026.

 

To πρωτόδικο Δικαστήριο με παραπομπή σε σχετική απόφαση, έκρινε ότι το ως άνω αίτημα δεν ενέπιπτε στις παραμέτρους του περί Νομικής Αρωγής Νόμου του 2002 (Ν.165(Ι)/2002).

 

Ένα από τα παράπονα του Εφεσείοντα στο κείμενο που ο ίδιος συνέταξε εν είδη Εφέσεως, πλην της ίδιας της αμφισβήτησης της κατάληξης στην πρωτόδικη απόφαση, ήταν ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο, αντί να επικεντρωθεί στο ζήτημα του αιτήματος του για νομική αρωγή τον «καταδίκασε χωρίς δίκη» ότι αυτός διέπραξε κοινή επίθεση.

 

Όπως γίνεται αντιληπτό, το πιο πάνω παράπονο φαίνεται να εδράζεται στο γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αναφερθεί συνοπτικά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες είχε εκδοθεί στις 6/2/2026 το Ένταλμα Σύλληψης, το οποίο και εκτελέστηκε στις 13/2/2026 στο Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας. Όπως προκύπτει το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στο αδίκημα για το οποίο το εν λόγω Ένταλμα Σύλληψης είχε εκδοθεί, συνόψισε τα όσα καταγράφονταν στην ένορκη δήλωση που χρησιμοποιήθηκε για την έκδοση του χωρίς να παραλείψει, ωστόσο, στη συνέχεια να αναφερθεί και στη θέση του Εφεσείοντα για τα όσα του καταλογίζονταν και τα οποία ισχυρίζετο ότι ήταν μυθεύματα.

 

Υπό αυτά τα δεδομένα το παράπονο του Εφεσείοντα περί «καταδίκης» του από το πρωτόδικο Δικαστήριο «χωρίς δίκη» δεν είναι βάσιμο.

 

Σε ό,τι αφορά την ουσία του θέματος, ο Εφεσείων με παραπομπή σε συγκεκριμένα Άρθρα του Ν.165(Ι)/2002 και συγκεκριμένα τα Άρθρα 3 και 4, ισχυρίστηκε ότι πληροί τις προϋποθέσεις για παροχή νομικής αρωγής αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι τηρεί «όλα όσα χρειάζεται για αυτήν τη νομική αρωγή, και τα οικονομικά κριτήρια, αλλά και την νομοθεσία».

Ο περί Νομικής Αρωγής Νόμος του 2002 (Ν. 165(Ι)/2002) και ο συναφής με αυτό εκδοθείς Διαδικαστικός Κανονισμός, ο περί Νομικής Αρωγής Διαδικαστικός Κανονισμός (Αρ. 1) του 2003, παρέχει τη δυνατότητα δωρεάν νομικής αρωγής σε καθορισμένες περιπτώσεις.

 

Σύμφωνα με το Άρθρο 3 του Ν. 165(Ι)/2002 οι περιπτώσεις όπου μπορεί να παραχωρηθεί δωρεάν νομική αρωγή αναφέρονται εξαντλητικά στα Άρθρα 4, 4Α, 5, 6, 6Α, 6Β, 6Γ, 6Δ, 6Ε και 6ΣΤ στην έκταση και υπό τους όρους που διαλαμβάνονται στον ίδιο το Νόμο.

 

Συναφώς παρατηρούμε ότι η παροχή νομικής αρωγής προνοείται, σύμφωνα με το Άρθρο 4 του Νόμου, σε ποινικές διαδικασίες.

 

Στο Άρθρο 5 του Νόμου προνοείται, επίσης, η παροχή νομικής αρωγής σε «διαδικασίες για καθορισμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων», που, σύμφωνα με το εδάφιο (1) του Άρθρου 5, σημαίνει, όταν πρόκειται για πολιτική διαδικασία, για τέτοια διαδικασία «που εγείρεται εναντίον της Δημοκρατίας για ζημιά που υπέστη πρόσωπο συνεπεία καθορισμένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων», το οποίο, σύμφωνα με το Άρθρο 2 του Νόμου, σημαίνει «τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία εκτίθενται στον Πίνακα».

Όπως ορθά σημείωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο, με παραπομπή στην Αίτηση Αρ. 80/2021 του Α. Τρύφωνος για παροχή δωρεάν Νομικής Αρωγής, ημερ. 17/3/2022, η εξασφάλιση άδειας για Προνομιακό Ένταλμα Certiorari αποτελεί απόρροια διεργασίας πολιτικής και όχι ποινικής φύσεως.

 

Επιπλέον επισημαίνουμε ότι τέτοιου είδους διάβημα δεν συγκαταλέγεται στις προαναφερόμενες διαδικασίες για καθορισμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε σχέση με το τελευταίο υιοθετούμε και επαναλαμβάνουμε, στο βαθμό που ενδιαφέρει για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην αίτηση για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής, Madeline Ivonne Hermida (2012) 1 Α.Α.Δ. 1553, χωρίς να υπεισερχόμαστε στα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης[1]: 

 

«Έχω την άποψη ότι η συνδυασμένη εφαρμογή των προνοιών των Άρθρων 2 και 5 του Νόμου και του Μέρους (α) του Πίνακα, οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα……… ότι η περίπτωση της αιτήτριας βρίσκεται εκτός της εμβέλειας του Νόμου, εφόσον η περίπτωση της δεν αφορά περίπτωση αγωγής για αποζημιώσεις στη βάση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της. Οι πρόνοιες του Άρθρου 5 του Νόμου καλύπτουν πολιτικές διαδικασίες που εγείρονται εναντίον της Δημοκρατίας για ζημιές που το πρόσωπο υπέστη συνεπεία καθορισμένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η αίτηση … την οποία η αιτήτρια προτίθεται να καταχωρίσει, ουδόλως συνιστά τέτοιας φύσης πολιτική διαδικασία.»

 

 

Η διαδικασία στην περίπτωση εκείνη αφορούσε έκδοση διατάγματος Habeas Corpus.

 

Με δεδομένο ότι και στην παρούσα περίπτωση το ένδικο διάβημα αφορά Προνομιακό Ένταλμα Certiorari, είναι φανερό ότι η συνδυασμένη εφαρμογή των Άρθρων 2 και 5 και του Πίνακα του Ν. 165(Ι)/2002, δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην την υπό εξέταση περίπτωση.

 

Κατά συνέπεια, στην προκείμενη περίπτωση, δεν τυγχάνει εφαρμογής ούτε το Άρθρο 4, ούτε το Άρθρο 5 του Ν. 165(Ι)/2002. Ορθώς, επομένως, κρίθηκε ότι το αίτημα του Εφεσείοντα δεν ενέπιπτε στις παραμέτρους της σχετικής Νομοθεσίας.

 

Υπό το φως των πιο πάνω, η Έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται.

 

 

                                      Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.

 

                                      Α. ΔΑΥΙΔ, Δ.

 

                                      ΑΛ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Δ.