ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Αίτηση αρ. 211/2026)
27 Οκτωβρίου 2026
[ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Δικαστής]
Αναφορικά με το Άρθρο 155.4 του Συντάγματος και τα άρθρα 3 και 9 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964
Και
Αναφορικά με τον περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018, ως τροποποιήθηκε
Και
Αναφορικά με την Αίτηση της YULIYA MAZMANIDOU Α.Δ.Τ. [ ], εκ [ ] Πύργος Λεμεσού, για ΑΔΕΙΑ καταχώρησης αίτησης για την έκδοση προνομιακού εντάλματος
Certiorari και Prohibition
Και
Αναφορικά με το μονομερώς εκδοθέν Προσωρινό Διάταγμα που εκδόθηκε στις 2/10/2026 στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 938/2026 Ε.Δ Λεμεσού.
Μονομερής Αίτηση της Yuliya Μazmanidou εκ Λεμεσού για παροχή αδείας προς καταχώριση αίτησης για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari.
Για αιτητές:
Σωτήρης Πίττας με Αλέξανδρο Μαυρομμάτη για Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ,
Μιχάλης Βορκάς με Παντελή Βορκά για Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ,
Φάνος Φιλίππου για Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνέταιροι ΔΕΠΕ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Δ.: Με την παρούσα αίτησή της, η αιτήτρια ζητά τις πιο κάτω θεραπείες:
1. Άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία να επιτρέπει στην Αιτήτρια να καταχωρήσει αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari και/ή Prohibition για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 2/10/2026, με βάση την αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 28/9/2026 στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 938/2026 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (i-justice).
2. Άδεια του Δικαστηρίου στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 938/2026 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (i-justice), για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari και/η Mandamus για μεταφορά του φακέλου της Αγωγής Αρ. 938/2026 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (σε συνδυασμό με όλα τα σχετικά πρακτικά) στο Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου με σκοπό την ακύρωση του προαναφερθέντος προσωρινού Διατάγματος το οποίο εκδόθηκε μονομερώς από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 2/10/2026 στα πλαίσια της προαναφερθείσας Αγωγής Αρ. 938/2026 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (i-justice).
3. Αναστολή της ισχύος του προαναφερθέντος προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 2/10/2026, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 938/2026 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (i-justice) και κάθε διαδικασίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, που απορρέει από το εν λόγω προσωρινό διάταγμα, εκκρεμούσης της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι την αποπεράτωση της διαδικασίας στο Ανώτατο Δικαστήριο και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
4. Όπως δοθούν οι δέουσες και συνεπακόλουθες οδηγίες και/ή οποιαδήποτε άλλη συναφής θεραπεία.
5. Έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον Φ.Π.Α.
Στην έκθεση γεγονότων που συνοδεύει την αίτηση παρουσιάζεται η εκδοχή της αιτήτριας για την υπόθεση, η οποία έχει συνοπτικά ως εξής:
· Η αιτήτρια είναι διευθύντρια των εναγομένων 2–6 εταιρειών στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού 938/2026 και μέτοχος κατά 50% της AYM Investments, μητρικής εταιρείας των εναγομένων 3–6 στην ίδια αγωγή. Το υπόλοιπο 50% κατέχει η εταιρεία Crona Investments Ltd, η οποία, σύμφωνα με την αιτήτρια, ελέγχεται από τον εν διαστάσει σύζυγό της, Alexei Masmanov. Ο ίδιος είναι επίσης διευθυντής των εναγομένων 2–6 και ελέγχει επίσης την εργοληπτική εταιρεία Crona Constructions Ltd.
· Κατά την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης της αιτήτριας και του Alexei Masmanov, αυτοί δημιούργησαν κοινοπραξία (Joint Venture) ανάπτυξης γης (Development) μέσω των εναγομένων 2-6. Οι εναγόμενοι 3-4 & 6 έχουν υπογράψει συμβάσεις εργολαβίας με την εταιρεία Crona Constructions Ltd, που ανήκει και ελέγχεται πλήρως από τον εν διαστάσει σύζυγό της κ. Alexei Masmanov για την κατασκευή στην Λεμεσό μεταξύ άλλων, των έργων Unity 2 Complex, Unity 3 Complex και Unity 4 Complex (τα έργα Unity).
· Η διαφορά των διαδίκων προέκυψε μετά που η αιτήτρια αρνήθηκε να εγκρίνει πληρωμές πιστοποιητικών για τα έργα Unity, επειδή αμφισβητεί τη νομιμότητα και τη συμβατική βάση των χρεώσεων. Υποστηρίζει ότι δεν της παραδόθηκαν τα ζητούμενα δικαιολογητικά και ότι το αρχιτεκτονικό γραφείο Morphe Architects δεν είναι ανεξάρτητο, αλλά συνδέεται με τον όμιλο Crona. Ζήτησε ως εκ τούτου, έλεγχο από ανεξάρτητο εκτιμητή ποσοτήτων ή αρχιτέκτονα.
· Ακολούθως, ο εν διαστάσει σύζυγος της αιτήτριας Alexei Masmanov μαζί με άλλα νομικά πρόσωπα που ελέγχει, ήτοι την Crona Investments Ltd, αλλά ως και ένας από τους διευθυντές της εργοληπτικής εταιρείας Crona Constructions Ltd, σε συνωμοσία και με την Αρχιτεκτονική εταιρεία Morphe Architects Ltd, καταχώρισαν την αγωγή 938/2026 στο ΕΔ Λεμεσού ως παράγωγη, και πέτυχαν την λήψη δραστικότατων ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερ. 8/9/2026 και ημερ. 2/10/2026. Παράλληλα, το εταιρικό αδιέξοδο και η εκκρεμότητα διορισμού ανεξάρτητων δικηγόρων για τους εναγομένους 2–6 εμπόδιζαν, κατά την αιτήτρια, την προώθηση της ακρόασης.
· Σύμφωνα με την αιτήτρια τα πιο πάνω δραστικά διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς διατάσσουν την πληρωμή συγκεκριμένων ποσών στην εργοληπτική εταιρεία που κατασκευάζει το πιο πάνω έργο Unity, παρά την δικαιολογημένη άρνηση της αιτήτριας να προχωρήσει σε πληρωμή.
· Το διάταγμα ημερ. 2/10/2026, κατόπιν αίτησης ημερ. 28/9/2026, επέτρεψε περαιτέρω πληρωμή €2.864.149,48 προς την εργολήπτρια εταιρεία, επιπλέον των €1.260.973,70 που είχαν ήδη καταβληθεί βάσει του προηγούμενου διατάγματος ημερ. 8/9/2026. Η αιτήτρια επισημαίνει την μονομερή έκδοση του διατάγματος ημερ. 2/10/2026, παρότι οι ενδιαφερόμενοι είχαν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο στις 30/9/2026 και οι σχετικές πληρωμές αποτελούσαν αντικείμενο εκκρεμούς αίτησης.
· Ο βασικός ισχυρισμός της αιτήτριας είναι ότι η παράγωγη αγωγή χρησιμοποιείται για την εκταμίευση αμφισβητούμενων ποσών χωρίς τη συναίνεσή της, ότι τα αρχικά διατάγματα εκδόθηκαν κατόπιν ουσιώδους παραπληροφόρησης και ότι η ίδια ενήργησε για την προστασία των εταιρειών, και όχι κατά παράβαση των καθηκόντων της.
· Τέλος, η αιτήτρια αμφισβητεί τη διαδικασία έκδοσης και το περιεχόμενο του διατάγματος ημερ. 2/10/2026, υποστηρίζοντας ότι αυτό επέτρεψε πληρωμές αμφισβητούμενων πιστοποιητικών χωρίς προηγούμενο ανεξάρτητο έλεγχο και χωρίς να ακουστεί επί της σχετικής αίτησης.
Οι συνήγοροι της αιτήτριας, στην εμπεριστατωμένη αγόρευσή τους προς υποστήριξη της αίτησης, αναφέρουν ότι η αιτήτρια νομιμοποιείται να ζητά την υπό κρίση θεραπεία Προνομιακού Εντάλματος, αφού επηρεάζεται άμεσα ως διάδικος, διευθύντρια των εναγομένων εταιρειών 2–6 και κάτοχος του 50% της ΑΥΜ Investments.
Ως λόγους ακύρωσης του διατάγματος ημερ. 2/10/2026 η αιτήτρια επικαλείται τα πιο κάτω:
• Παραβίαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης: Υποστηρίζεται ότι το διάταγμα ημερ. 2/10/2026 εκδόθηκε χωρίς να ακουστεί η αιτήτρια, παρότι είχε εμφανιστεί επανειλημμένα και είχε εκφράσει την πρόθεσή της να αντιταχθεί. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εμφάνιση όλων των μερών στις 30/9/2026, δύο ημέρες πριν από την έκδοσή του μονομερούς διατάγματος, στην οποία εκφράστηκε η αντίθεση της αιτήτριας. Υποδεικνύεται ότι το προηγούμενο μονομερές διάταγμα ημερ. 8/9/2026 επέτρεψε πληρωμές €1.260.973,70, ενώ για τα υπόλοιπα αιτήματα διατάχθηκε επίδοση. Το προσβαλλόμενο με την παρούσα διάταγμα ημερ. 2/10/2026, επέτρεψε επιπλέον πληρωμές €2.864.149,46, με μόνη την υπογραφή της πλευράς της ενάγουσας, καθώς και συναίνεση στην ανάκληση τερματισμού εργολαβικών συμβολαίων.
• Απουσία κατεπείγοντος: Υποστηρίζεται ότι τα πιστοποιητικά και οι σχετικές διαφορές ήταν ήδη γνωστά, ότι μέρος του τερματισμού είχε ανακληθεί και ότι οποιαδήποτε επείγουσα ανάγκη μπορούσε να αντιμετωπιστεί με επισπευσμένη ακρόαση της αίτησης κατόπιν ειδοποίησης.
• Υπέρβαση δικαιοδοσίας και εκτεταμένη εταιρική παρέμβαση: Κατά την αιτήτρια, το διάταγμα παρέκαμψε την προηγούμενη απόφαση για εξέταση των υπολοίπων αιτημάτων στην δια κλήσεως αίτηση ημ. 8/9/2026 και μετέφερε ουσιαστικά εξουσία διαχείρισης του εταιρικού αδιεξόδου στη μία πλευρά.
• Εξαιρετικές περιστάσεις παρά την ύπαρξη άλλων ένδικων μέσων: Προβάλλεται η θέση ότι η συνήθης οδός ένστασης και έφεσης δεν προσφέρει εγκαίρως αποτελεσματική προστασία, λόγω του προβλήματος εκπροσώπησης των εταιρειών και του κινδύνου εκταμίευσης των ποσών πριν από την ακρόαση.
Οι συνήγοροι παρέπεμψαν σε σχετική νομολογία προς υποστήριξη των πιο πάνω ισχυρισμών τους (βλ. , Πολ. Αίτηση 143/2025, ημερ. 17/7/2025, , Πολ. Αίτηση 209/2025, ημερ. 16/9/2025, , Πολ. Έφεση 72/2022, ημερ. 17.7.2023, ECLI:CY:AD:2023:A252 (2013) 1 Α.Α.Δ. 1318, (2014) 1 Α.Α.Δ. 512). Παραπομπή έγινε και στην υπόθεση Πολ. αίτηση 211/2025, την οποία όμως οι συνήγοροι διακρίνουν από τα γεγονότα της παρούσας επειδή εκεί εκδόθηκε συντηρητικό διάταγμα λόγω τεκμηριωμένου κινδύνου διασποράς περιουσίας, αντί για εξουσιοδότηση πληρωμών όπως ισχύει στην υπό κρίση περίπτωση.
Τελική θέση των συνηγόρων της αιτήτριας είναι ότι είναι επείγον όπως παραχωρηθεί η άδεια και ανασταλεί άμεσα το υπό κρίση διάταγμα, ώστε η διαδικασία να μη χάσει την πρακτική της αποτελεσματικότητα. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, έως τις 15/10/2026 δεν είχαν ακόμη πραγματοποιηθεί οι πληρωμές δυνάμει του προσβαλλόμενου διατάγματος.
Προτού προχωρήσω στην εξέταση του υπό κρίση αιτήματος, θεωρώ σημαντικό να τονίσω ότι, σύμφωνα με πάγια νομολογία, τα προνομιακά εντάλματα, ως κατάλοιπο της εξουσίας του Ανώτατου Δικαστηρίου για έλεγχο των κατώτερων Δικαστηρίων, χορηγούνται κατ' εξαίρεση. Πρόκειται για δικαιοδοσία που ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ. Άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος παρέχεται όπου, από το πρακτικό του κατώτερου Δικαστηρίου διαφαίνεται έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας, έκδηλη νομική πλάνη, δόλος, προκατάληψη και μη τήρηση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης.
Στην υπόθεση (1991) 1 Α.Α.Δ 41 που αφορούσε αίτημα για άδεια καταχώρισης αίτησης Certiorari, λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής:
«Για την υποβολή αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος είναι αναγκαία η άδεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι προφανής. Η δικαιοδοσία αυτή είναι το κατάλοιπο της εξουσίας του Δικαστηρίου και ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για καθορισμένους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Για την χορήγηση άδειας ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Ανώτατο Δικαστήριο ότι έχει "εκ πρώτης όψεως" υπόθεση και/ή ότι υπάρχει "συζητήσιμο ζήτημα", στην έννοια που δόθηκε στις φράσεις αυτές στις Αγγλικές υποθέσεις Sidnell v. Wilson [1966] 1 All E.R. 681 και Land Securities v. Metropolitan Police 9 [1983] 2 All E.R. 254,258, οι οποίες υιοθετήθηκαν στην υπόθεση In re Kakos (1985) 1 C.L.R. 250. Η πλάνη περί το νόμο πρέπει να είναι έκδηλη στο πρακτικό. Το πρακτικό είναι η ελεγχόμενη απόφαση και το πρακτικό του Δικαστηρίου χωρίς προσθήκες ή ενόρκους ομολογίες - (Rex v. Nat Bell Liquors Ld. [1922] 2 A.C. 128, στη σελ. 159 Baldwin & Francis v. Patent Appeal Tribunal /1959] 2 All E.R. 433, In re Argyrides (1987) 1 C.L.R. 23). Πλάνη νόμου, (error of law), όπως ειπώθηκε στην υπόθεση R. v. Preston Appeal Tribunal [1975] 2 All E.R. 807, στη σελ. 810 από τον Λόρδο Denning MR., περιλαμβάνει εσφαλμένη ερμηνεία νόμου, ή εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου στα γεγονότα της υπόθεσης.»
Αλλά ακόμη και αν καταδεικνύεται εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση, όπου προσφέρεται άλλο ένδικο μέσο ή θεραπεία, τέτοια άδεια δεν δίδεται, εκτός και αν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις για παρέκκλιση από τον πιο πάνω κανόνα (βλ. (1997) 1Α.Α.Δ 729 και (2012) 1Α.Α.Δ. 878).
Προκύπτει σαφώς από τη νομολογία ότι η εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να εκδίδει προνομιακά εντάλματα δεν έχει ως αντικείμενο την ορθότητα των αποφάσεων των κατώτερων Δικαστηρίων, ούτε τον τρόπο άσκησης της διακριτικής τους ευχέρειας. Δεν συνιστά, δηλαδή, υποκατάστατο της έφεσης. Ό,τι εξετάζεται είναι η νομιμότητα των ελεγχόμενων δικαστικών ενεργειών.
Στην παρούσα περίπτωση, εκδόθηκαν δύο προσωρινά διατάγματα από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στο πλαίσιο της αγωγής 938/2026, ημερ. 8/9/2026 και 2/10/2026 αντίστοιχα. Και τα δύο αφορούσαν απαγόρευση στην αιτήτρια να αντιτίθεται και να εμποδίζει την υλοποίηση της συμφωνίας κατασκευής των έργων Unity, με το να αρνείται την πληρωμή στον εργολάβο, υποχρεώσεων που προκύπτουν από συγκεκριμένα διατακτικά, που εκδόθηκαν από τον αρχιτέκτονα του έργου. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας αποτελεί το δεύτερο προσωρινό διάταγμα ημερ. 2/10/2026, το οποίο εκδόθηκε κατά την αιτήτρια, μεταξύ άλλων, και κατά παράβαση των αρχών της δίκαιης δίκης.
Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, προκύπτει ότι η ενάγουσα Crona Investments Ltd καταχώρισε, υπό την ιδιότητα της ως μετόχου της εναγομένης 2 εταιρείας AYM Investments Ltd, την πιο πάνω παράγωγη αγωγή, για σκοπούς, όπως αναφέρει, προστασίας των συμφερόντων της, λόγω κατ’ ισχυρισμό, της αδικαιολόγητης παρεμπόδισης από την αιτήτρια – εναγομένη 1, της πληρωμής των διατακτικών του αρχιτέκτονα του έργου.
Στην ένορκη δήλωση για έκδοση των υπό κρίση προσωρινών διαταγμάτων, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η αιτήτρια, ως συν - υπογράφων εκ μέρους των εναγομένων 2 έως 6, ξαφνικά αρνείται να επιτρέπει ή/και να εγκρίνει πληρωμές προς τρίτους, που σχετίζονται με την ανέγερση των κατασκευαστικών έργων Unity, ιδιοκτησίας των εναγομένων 3, 4 & 6, τα οποία ήδη πωλήθηκαν σε τρίτους, μέσω τριών ξεχωριστών συμφωνιών αγοραπωλησίας, αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ η κάθε μία. Η αιτήτρια γνωρίζει την ύπαρξη των πιο πάνω συμφωνιών, δύο από τις οποίες συνυπέγραψε και αναφορικά με την τρίτη, ενέκρινε ψήφισμα της εναγομένης 6, όπως ο κύριος Alexei Masmanov υπογράψει και εκ μέρους της.
Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της αίτησης, οι πληρωμές που αρνείται να εγκρίνει η αιτήτρια, σχετίζονται με ενδιάμεσα πιστοποιητικά πληρωμής που εξέδωσε ο εργολάβος των έργων Crona Construction Ltd, τα οποία ενέκρινε ο διορισμένος αρχιτέκτονας του έργου και ο επιμετρητής ποσοτήτων. Ως αποτέλεσμα, λόγω του χρόνου που αυτά παρέμειναν σε εκκρεμότητα, ο εργολάβος τερμάτισε τις συμφωνίες εργολαβίας και δικαιούται πλέον να προχωρήσει στην ανάκτηση τους με την έγερση νομικών μέτρων, ήτοι μέσω έκδοσης συνοπτικής απόφασης εναντίον των εναγομένων 3, 4 και 6.
Προβάλλεται τέλος η θέση στην πιο πάνω ένορκη δήλωση ότι η εν λόγω συμπεριφορά της αιτήτριας, δεν είναι άσχετη με την κοινοποίηση σε αυτήν περί τα μέσα Ιουλίου 2026, της απόφασης του κυρίου Alelexei Masmanoν να προωθήσει την διαδικασία λύσης του γάμου τους. Υποστηρίχθηκε υπό τας περιστάσεις ότι είναι κατεπείγον όπως εκδοθούν τα υπό κρίση διατάγματα γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα διακοπεί η ανέγερση του έργου με ανυπολόγιστες ζημιές για την εναγομένη 2 εταιρεία.
Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού αφού έλαβε υπόψιν τους πιο πάνω ισχυρισμούς, εξέδωσε μονομερώς το προαναφερθέν αρχικό διάταγμα ημερ. 8/9/2026. Στην βάση των ίδιων ισχυρισμών εκδόθηκε και το δεύτερο διάταγμα ημερ. 2/10/2026, την ακύρωση του οποίου επιδιώκει η αιτήτρια με την παρούσα διαδικασία προνομιακού εντάλματος Certiorari. Είναι σαφές ότι ο κίνδυνος ακύρωσης του κατασκευαστικού έργου Unity, οδήγησε στην άμεση παρέμβαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο εξέδωσε μονομερώς τα υπό κρίση διατάγματα.
Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το ζήτημα του κατεπείγοντος, ως δικαιοδοτικής προϋπόθεσης, απασχόλησε το Επαρχιακό Δικαστήριο, το οποίο, στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας, εξέδωσε τα υπό κρίση διατάγματα. Ως αποτέλεσμα δεν ισχύουν επί του προκειμένου οι θέσεις της αιτήτριας, περί έλλειψης δικαιοδοσίας λόγω μη εξέτασης της δικαιοδοτικής προϋπόθεσης του κατεπείγοντος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού.
Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας για μεταφορά της εξουσίας διαχείρισης του εταιρικού αδιεξόδου στη μία πλευρά, σημειώνω ότι αυτοί συνιστούν επιχειρηματολογία που αφορά επί της ουσίας, την διακριτική εξουσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Ως εκ τούτου δεν ελέγχονται με την διαδικασία προνομιακού εντάλματος αλλά μπορούν να ακουστούν και αποφασιστούν ευχερώς στην διαδικασία οριστικοποίησης των διαταγμάτων που είναι σε εξέλιξη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, η εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να εκδίδει προνομιακά εντάλματα δεν έχει ως αντικείμενο την ορθότητα των αποφάσεων των κατώτερων Δικαστηρίων, ούτε τον τρόπο άσκησης της διακριτικής τους ευχέρειας.
Όσον αφορά τα ζητήματα εκπροσώπησης των εναγομένων 2 – 6 εταιρειών που επικαλείται η αιτήτρια, είναι σαφές ότι είναι αποτέλεσμα του προαναφερθέντος εταιρικού αδιεξόδου που οδήγησε και στην υπό κρίση παράγωγη αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Οπωσδήποτε όμως τα ζητήματα αυτά σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζουν την αιτήτρια να αμφισβητήσει την έκδοση των υπό κρίση διαταγμάτων ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού κατά την διαδικασία οριστικοποίησης τους, ούτε βέβαια την εμποδίζουν να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας για ακύρωση τους με προνομιακό ένταλμα Certiorari.
Το μόνο ζήτημα που χρήζει εξέτασης κατά την κρίση μου, σε σχέση με το δεύτερο διάταγμα ημερ. 2/10/2026, αφορά την μονομερή έκδοση του, η οποία συνιστά σύμφωνα με την αιτήτρια, παραβίαση των κανόνων της δίκαιης δίκης.
Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης της, η αιτήτρια υποδεικνύει ότι όλα τα μέρη εμφανίστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 30/9/2026, δύο ημέρες πριν από την έκδοσή του δεύτερου μονομερούς διατάγματος ημερ. 2/10/2026, στην οποία εκφράστηκε η αντίθεση της αιτήτριας για οποιαδήποτε πληρωμή, δυνάμει των διατακτικών του αρχιτέκτονα του έργου.
Με παραπομπή σε νομολογία, οι συνήγοροι της αιτήτριας ισχυρίζονται ότι με δεδομένη την προβληθείσα αντίθεση τους για τις υπό κρίση πληρωμές, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όφειλε πριν εκδώσει το δεύτερο συντηρητικό διάταγμα ημερ. 2/10/2026, να ακούσει και τις θέσεις της αιτήτριας. Η μονομερής έκδοση του διατάγματος, με δεδομένη την αντίθεση της αιτήτριας, συνιστά σύμφωνα με τους συνηγόρους της, παραβίαση των κανόνων της δίκαιης δίκης.
Στην υπόθεση (ανωτέρω), στην οποία παρέπεμψαν οι συνήγοροι της αιτήτριας, ζητήθηκε άδεια καταχώρισης αίτησης προς έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari, με σκοπό την ακύρωση προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού.
Η αιτήτρια είχε εμφανιστεί στην πρωτόδικη διαδικασία υπό διαμαρτυρία και είχε αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Παρότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού είχε αποφασίσει ότι η αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας θα εξεταζόταν κατά προτεραιότητα, ακολούθως εξέδωσε, νέο μονομερές διάταγμα με το οποίο διορίστηκε παραλήπτης και τροποποιήθηκε προηγούμενο προσωρινό διάταγμα.
Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η μη παροχή ευκαιρίας ακρόασης στην αιτήτρια δημιουργούσε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμο ζήτημα. Παρότι υπήρχαν εναλλακτικά ένδικα μέσα, οι ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης κρίθηκαν εξαιρετικές, επειδή η αξιοποίησή των εν λόγω ένδικων μέσων, ενδεχομένως θα έθετε σε κίνδυνο την εκκρεμή αίτηση αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας. Παραχωρήθηκε ως εκ τούτου άδεια για καταχώριση αίτησης με κλήση προς έκδοση εντάλματος Certiorari με ταυτόχρονη αναστολή του προσωρινού διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αίτησης για προνομιακό ένταλμα.
Αναφορά στην υπόθεση (ανωτέρω) γίνεται στην υπόθεσηMateusz ZAK κ.ά. (ανωτέρω). Η εν λόγω υπόθεση αφορούσε αίτηση τριών τέκνων ενός επιχειρηματία για άδεια καταχώρισης αίτησης έκδοσης προνομιακών ενταλμάτων Certiorari με σκοπό την ακύρωση προσωρινού διατάγματος που εξέδωσε μονομερώς το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Η υπόθεση αφορούσε σε μια ευρύτερη οικογενειακή και εταιρική διαμάχη για τον έλεγχο συγκεκριμένων ιδρυμάτων, τα οποία εδρεύουν στο Λιχτενστάιν, καθώς και συνδεδεμένων κυπριακών και πολωνικών εταιρειών. Οι αιτητές υποστήριξαν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο εξέδωσε τα επίδικα διατάγματα χωρίς να τους δώσει την ευκαιρία να ακουστούν, παραβλέποντας μεταξύ άλλων προηγούμενες αποφάσεις των Δικαστηρίων του Λιχτενστάιν.
Το Ανώτατο Δικαστήριο παραχώρησε την άδεια για προώθηση αιτήματος προνομιακού εντάλματος Certiorari, κρίνοντας, ότι, εκ πρώτης όψεως, υπήρχαν συζητήσιμα ζητήματα, κυρίως ως προς τη μη ακρόαση των επηρεαζόμενων μερών και τη σύγκρουση με τις αποφάσεις των Δικαστηρίων του Λιχτενστάιν.
Στην υπόθεση (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε έφεση κατά απόφασης που, μέσω εντάλματος Certiorari, ακύρωσε περιορισμένο παραχωρητήριο. Το παραχωρητήριο είχε δοθεί μονομερώς για τη διαχείριση και προστασία περιουσιακών στοιχείων αποβιώσαντος, χωρίς να ειδοποιηθεί ο εφεσίβλητος, ο οποίος προέβαλε κληρονομικά δικαιώματα βάσει διαθήκης καταχωρισμένης στο Μονακό.
Κρίθηκε ότι ο εφεσίβλητος είχε επαρκές έννομο συμφέρον ώστε να προσβάλει το παραχωρητήριο και η παράλειψη ειδοποίησης και ακρόασης του, παραβίασε τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και το θεμελιώδες δικαίωμα ακρόασης. Να σημειωθεί ότι σημαντικό στοιχείο στην απόφαση του Εφετείου ήταν η διαπίστωση, ότι, όχι μόνον χορηγήθηκε το παραχωρητήριο χωρίς να δοθεί η δυνατότητα στον εφεσίβλητο να συμμετάσχει στη διαδικασία και να ακουστεί, αλλά επίσης και το ότι δεν υπήρχε πρόνοια ως προς τη δυνατότητα του, έστω στη συνέχεια, να εναντιωθεί στη διατήρηση του σε ισχύ. Ως αποτέλεσμα υπήρξε παραβίαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης.
Αντιθέτως στην υπόθεση , (ανωτέρω) κρίθηκε ότι η ύπαρξη προηγούμενου προσωρινού διατάγματος δεν αποκλείει την έκδοση νέου, όταν έχουν προκύψει νέα γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του. Στην εν λόγω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari, με σκοπό την ακύρωση προσωρινού διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Το διάταγμα τύπου Chabra είχε εκδοθεί μονομερώς στο πλαίσιο διαδικασίας αναγνώρισης και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης και δέσμευε περιουσιακά στοιχεία των αιτητριών. Είχε προηγηθεί η έκδοση άλλου προσωρινού διατάγματος με το οποίο απαγορευόταν γενικά η αποξένωση περιουσίας των αιτητριών.
Κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ο κίνδυνος διάθεσης περιουσιακών στοιχείων δικαιολογούσε την άμεση παρέμβαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Επισήμανε επίσης ότι η ύπαρξη προηγούμενου προσωρινού διατάγματος δεν αποκλείει την έκδοση νέου, όταν έχουν προκύψει νέα γεγονότα. Τέλος, το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι αιτήτριες διέθεταν άλλα αποτελεσματικά ένδικα μέσα, όπως την καταχώρηση ένστασης και, εφόσον το διάταγμα οριστικοποιηθεί, την άσκηση έφεσης. Δεν υπήρχαν ως εκ τούτου εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της προνομιακής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα της παρούσας διαφέρουν από αυτά της υπόθεσης (ανωτέρω), όπου ο αιτητής δεν έχει κανένα ένδικο μέσο, προκειμένου να αμφισβητήσει το μονομερές διάταγμα για περιορισμένο παραχωρητήριο, το οποίο επηρέαζε τα κληρονομικά του δικαιώματα. Στην υπό κρίση περίπτωση, υπάρχει πάντα η δυνατότητα ελέγχου της ορθότητας της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου, μέσω άλλων διαβημάτων, όπως είναι η διαδικασία οριστικοποίησης των διαταγμάτων αλλά και το ένδικο μέσο της έφεσης. Να σημειώσω ακόμη, ότι σε περίπτωση που η αιτήτρια αποδείξει τις κατά τους ισχυρισμούς της υπερχρεώσεις μέσω ανεξάρτητου αρχιτεκτονικού γραφείου ή ουδετέρου επιμετρητή ποσοτήτων, έχει στην διάθεση της ένδικα μέσα προκειμένου να ανακτήσει η εναγομένη 2, ενδεχομένως μέσω διαδικασιών εταιρικής διαφοράς, οποιαδήποτε ζημιά έχει κατ’ ισχυρισμό υποστεί.
Τα γεγονότα της υπόθεσης (ανωτέρω), επίσης διαφοροποιούνται από τα γεγονότα της παρούσας. Εκεί κρίθηκε ότι η μονομερής έκδοση του δεύτερου συντηρητικού διατάγματος, ενδεχομένως να έθετε σε κίνδυνο την διαδικασία αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Στην δε υπόθεση λέχθηκε ότι το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, συγκρουόταν με τις αποφάσεις των Δικαστηρίων του Λιχτενστάιν. Στοιχεία που δεν εντοπίζονται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
Είναι σαφές ότι στην παρούσα περίπτωση, σε αντίθεση με τα γεγονότα των πιο πάνω υποθέσεων στις οποίες παρέπεμψαν οι συνήγοροι της αιτήτριας, παρά την ύπαρξη άλλων ένδικων μέσων, δεν εντοπίζονται για τους λόγους που προανέφερα, εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την παραχώρηση άδειας για προώθηση αιτήματος προνομιακού εντάλματος Certiorari.
Όσον αφορά την ύπαρξη του προηγούμενου προσωρινού διατάγματος, όπως προαναφέρθηκε, αυτό δεν εμποδίζει το Δικαστήριο, στην κατάλληλη περίπτωση να εκδώσει, μονομερώς, ένα νέο τέτοιο διάταγμα στη βάση νέων γεγονότων. Σχετική είναι η απόφαση , Πολ. Έφ. 25/2024, ημ. 4/12/2024, στην οποία λέχθηκαν τα εξής:
«Η ύπαρξη του προηγούμενου διατάγματος δεν σημαίνει εκ προοιμίου ότι δεν θα είχε δικαιοδοσία το Δικαστήριο να εξετάσει και να εκδώσει μονομερώς διάταγμα στη βάση νέων γεγονότων. Με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του, οι Εφεσείοντες καταστρατηγούσαν το προηγουμένως εκδοθέν δικαστικό διάταγμα με την κατ’ ισχυρισμόν αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Ως γνωστό το κατεπείγον ενός διατάγματος συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου, στην αποτροπή του οποίου αυτό αποσκοπεί. Εν προκειμένω, με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν, υπήρξε αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, με αποτέλεσμα να καταστρατηγείται το προηγουμένως εκδοθέν διάταγμα, κάτι που, όπως ορθά διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο «δικαιολογούσαν το κατώτερο Δικαστήριο να εξετάσει τις προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος στην απουσία της άλλης πλευράς»
Στην προκειμένη περίπτωση, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έκρινε, στην βάση του υλικού που τέθηκε ενώπιον του και ενεργώντας εντός της δικαιοδοσίας του, ότι δικαιολογείτο η μονομερής έκδοση και δεύτερου προσωρινού διατάγματος, που αφορούσε δεύτερο διατακτικό του αρχιτέκτονα. Σκοπός ήταν δηλαδή όπως και στην περίπτωση του πρώτου διατάγματος, να αποτραπεί η ακύρωση της σύμβασης οικοδόμησης του έργου.
Ανεξαρτήτως της ορθότητας ή όχι της πιο πάνω δικαστικής κρίσης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, αυτή λήφθηκε στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας και των νομίμων εξουσιών του, χωρίς να εντοπίζεται για τους λόγους που προανέφερα, υπέρβαση εξουσίας ή παραβίαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης.
Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και εξετάζοντας τις ιδιαίτερες περιστάσεις της παρούσας, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται, η αιτούμενη παρέμβαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου μέσω της προνομιακής του δικαιοδοσίας. Όπως προαναφέρθηκε η ορθότητα ή μη της ως άνω απόφασης, δεν μπορεί να εξεταστεί σε διαδικασία έκδοσης προνομιακού εντάλματος Certiorari.
Η αίτηση απορρίπτεται.
Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου, Δ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο