ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

i-justice

Αρ. Αίτησης 198/2026

 

  2 Νοεμβρίου 2026

 

[Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964

ΚΑΙ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018

ΚΑΙ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ MAFI PARSA ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ HABEAS CORPUS

ΚΑΙ

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ/Ή ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΝ MAFI PARSA ΣΤΟ ΧΩΚΑΜ ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 11 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΑΡΘΡΟ 5 ΤΗΣ ΕΣΑΔ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 1 ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΥΠ΄ΑΡΙΘ.7, ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 18ΠΣΤ ΚΕΦ.105 ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΝΟΜΟ 105(Ι)/2016

 

 

Αιτητής παρών.

Γ. Βασιλόπουλος για Γεώργιος Βασιλόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για τον Αιτητή.

Θ. Παπανικολάου (κα), για Κίτσιου Δημητρίου Παπανικολάου, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Καθ΄ης η Αίτηση.

 

___________________

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

  

    ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.:  Ο Αιτητής αιτείται την έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus Ad Subjiciendum με το οποίο να κηρύσσεται η συνέχιση της κράτησης του παράνομη και καταχρηστική.

 

    Ο Αιτητής κατάγεται από το Ιράν.  Παραμένει άγνωστο πότε αφίχθηκε στη Δημοκρατία.  Το πρώτο σημείο αναφοράς είναι ότι στις 19.7.2023 υπέβαλε  αίτημα για διεθνή προστασία που απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 19.11.2025 γιατί ο Αιτητής δεν παρουσιάστηκε στην ορισθείσα συνέντευξη.  Στις 12.2.2026 συνελήφθη για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας και εκδόθηκαν εναντίον του διάταγμα απέλασης και διάταγμα κράτησης δυνάμει των προνοιών του άρθρου 14 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ.105.  Το διάταγμα απέλασης αναστάλθηκε αφότου στις 4.3.2026 υπέβαλε αίτηση για επανάνοιγμα του φακέλου του και εκδόθηκε εναντίον του νέο διάταγμα κράτησης ημερ.30.3.2026 δυνάμει του άρθρου 9ΣΤ του περί Προσφύγων Νόμου του 2000, Ν.6(Ι)/2000. 

 

    Η αίτηση του απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 29.5.2026.  Η απόφαση του επιδόθηκε μόλις στις 15.9.2026.  Ο Αιτητής καταχώρισε προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, Δ.Δ.Δ.Π..  Η υπόθεση του είναι ορισμένη στις 9.11.2026.  Εκκρεμούσης της διαδικασίας ενώπιον του Δ.Δ.Δ.Π., ο Αιτητής θεωρείται αιτητής διεθνούς προστασίας και δεν επιτρέπεται να απελαθεί.    

 

    Όπως έχει σημειωθεί πιο πάνω, ο Αιτητής κρατείται δυνάμει διατάγματος κράτησης του ημερ.30.3.2026 το οποίο εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 9ΣΤ(2) του Ν.6(Ι)/2000. Συγκεκριμένα, δυνάμει των παρ.(β) και (δ).[1]  Υποστηρίζεται συναφώς από την Καθ’ ης η Αίτηση ότι η νομική βάση της Αίτησης είναι ελλιπής και εσφαλμένη και ότι ο Αιτητής εσφαλμένα επικαλείται ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 18ΠΣΤ του Κεφ.105.  

 

    Εφόσον το διάταγμα εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 9ΣΤ(2) του Ν.6(Ι)/2000, η διάρκεια της κράτησης του Αιτητή διέπεται από τις διατάξεις του  εδαφίου (4) του άρθρου 9ΣΤ του Ν.6(Ι)/2000  το οποίο διαλαμβάνει ότι:

 

«(α) Η κράτηση αιτητή έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και διαρκεί μόνο για όσο διάστημα ισχύει λόγος κράτησης που προβλέπεται στο εδάφιο (2).

 

(β) Οι διοικητικές διαδικασίες που συνδέονται με λόγο κράτησης που προβλέπεται στο εδάφιο (2) εκτελούνται χωρίς περιττές καθυστερήσεις. Καθυστερήσεις των διοικητικών διαδικασιών που δεν μπορούν να αποδοθούν στο αιτητή δεν δικαιολογούν την συνέχιση της κράτησης».

 

 

    Ο λόγος κράτησης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 9ΣΤ(2)(δ) του Ν.6(Ι)/2000 διασυνδέεται με τη διαδικασία επιστροφής ή και απομάκρυνσης του.  Οι διοικητικές διαδικασίες που συνδέονται με το λόγο κράτησης του (άρθρο 9ΣΤ(4)) είναι αυτές που σκοπό έχουν την επιστροφή ή και απομάκρυνση του.  Επομένως, οι διατάξεις του άρθρου 18ΠΣΤ του Κεφ.105 είναι σχετικές.  Κατά πόσο, δηλαδή, η διαδικασία της απομάκρυνσης του εκτελείται χωρίς περιττές καθυστερήσεις. Επιστρέφοντας πίσω στο άρθρο 9ΣΤ(4)) εξετάζεται κατά πόσο η καθυστέρηση αποδίδεται στον Αιτητή.  Δηλαδή κατά πόσο η απομάκρυνση δεν έγινε γιατί, έστω δικαιωματικά, ο Αιτητής αιτήθηκε διεθνή προστασία ή γιατί, ούτως η άλλως δεν έγιναν ενέργειες για την απομάκρυνση του.  Ακόμη βέβαια και αν περατωθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες προς το σκοπό της απομάκρυνσης του, αυτό δεν μπορεί να γίνει μέχρι να αποφασιστεί η προσφυγή του ενώπιον του Δ.Δ.Δ.Π. και εφόσον αυτή απορριφθεί. 

 

    Δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για τις ενέργειες των Αρχών να τον απελάσουν αφότου συνελήφθη στις 12.2.2026.  Υπενθυμίζεται ότι παρήλθαν 20 ημέρες μέχρι τις 4.3.2026 που υπέβαλε αίτηση για επανάνοιγμα του φακέλου του.  Περαιτέρω, δεν έχει προσφερθεί καμία εξήγηση γιατί ο Αιτητής, ο οποίος κρατείτο από τις Αρχές, ενημερώθηκε για την απόρριψη του αιτήματος του για διεθνή προστασία από την Υπηρεσία Ασύλου μόλις στις 15.9.2026, ενώ η απόφαση είχε εκδοθεί στις 29.5.2026. Υπήρξε καθυστέρηση τρεισήμισι μηνών που δεν μπορεί να αποδοθεί στον Αιτητή.  Η προσφυγή του που είναι ορισμένη για συνέχιση των διευκρινήσεων την 9.11.2026 και στην οποία αναμένεται ότι θα επιφυλαχθεί απόφαση, θα είχε ενδεχομένως ήδη αποπερατωθεί εφόσον του επιδιδόταν, όπως μπορούσε να γίνει, σύντομα μετά την έκδοση της η απορριπτική απόφαση και η προσφυγή του καταχωρείτο τότε.

 

    Το επόμενο ζήτημα είναι ποιες ενέργειες έχουν γίνει από την Καθ’ ης η Αίτηση ώστε να προετοιμαστεί η απομάκρυνση του στην περίπτωση που η προσφυγή του απορριφθεί.  Υπενθυμίζεται ότι η θέση των Αρχών είναι ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να θεωρείται ότι ο Αιτητής υπόβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας, προκειμένου να καθυστερεί απλώς ή να εμποδίζει την εκτέλεση της απόφασης απέλασης του.  Στην Saeed, Πολ. Αίτ. Αρ.151/2026, ημερ.21.7.2026 αναφέρθηκε ότι ακόμα και στο διάστημα που εκκρεμεί η εξέταση αίτησης του κρατούμενου για διεθνή προστασία οι προπαρασκευαστικές ενέργειες για την απέλαση του θα έπρεπε να συνεχίζονται, ώστε σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος του για διεθνή προστασία, να απελαθεί στη συνέχεια το συντομότερο.

 

    Προκύπτει ότι η κράτηση του Αιτητή έχει επιμηκυνθεί αδικαιολόγητα, συνεπεία της, χωρίς κανένα λόγο, αποτυχίας των Αρχών να του γνωστοποιήσουν έγκαιρα την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

    Η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται προνομιακό ένταλμα Habeas Corpus με το οποίο διατάσσεται η απελευθέρωση του Αιτητή. 

 

    Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Δημοκρατίας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον Φ.Π.Α. αν υπάρχει. 

 

                  

 

 

 

 

 

 

 

                                                                   Χ. Μαλαχτός, Δ.