ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Αίτηση Αρ. 208/2026)
(i-justice)
16 Nοεμβρίου, 2026
[ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ KAI TA ΑΡΘΡA 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964 (Ν. 33/1964), ΤΑ ΑΡΘΡΑ 13 ΚΑΙ 14 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ ΝΟΜΟΥ ΚΕΦ. 105
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 1, 2, 4, 5(3), 10, 11, 14 ΚΑΙ 15 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ 2018 (5/2018), ΤΑ ΑΡΘΡΑ 5 ΚΑΙ 6 ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ, ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε., ΤΟ ΑΡΘΡΟ 15 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2008/115/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 16ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2011/95/ΕΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ Ή ΤΩΝ ΑΠΑΤΡΙΔΩΝ ΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Ή ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΤΟ ΑΡΘΡΟ 18ΠΣΤ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΩΣ ΝΟΜΟΥ ΚΕΦ. 105 ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ 153(Ι)/2011, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 2,4,8,9 Δ, 9 ΣΤ ΚΑΙ 16 Δ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΝΟΜΟΥ Ν. 6(Ι)/2000 ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ, ΤΑ ΑΡΘΡΑ 2, 19 (γ), 29 ΚΑΙ 30 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΟΥ 1960 (Ν. 14/60), ΣΤΑ ΑΡΘΡΑ 152 (1), 155 (4), 30, 33, 34 ΚΑΙ 35 ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 11 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΣΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΩΝ ΤΟΥ 1964 ΜΕΧΡΙ 1991, ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΕΕ, ΣΤΙΣ ΣΥΜΦΥΕΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΚΔΙΔΟΥΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ, ΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ OZGER SAHIN ME ARC [ ] ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑ (ΚΟΥΡΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ) ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (ΧΩΚΑΜ) ΜΕΝΟΓΕΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ HABEAS CORPUS AD SUBJICIENDUM
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ:
1. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
2. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΝ OZGER SAHIN ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (ΧΩΚΑΜ) ΜΕΝΟΓΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 11 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 5(1) ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε., ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 9ΣΤ (1), 21 ΚΑΙ 29 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 33 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2011/95/ΕΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ Ή ΤΩΝ ΑΠΑΤΡΙΔΩΝ ΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Ή ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 8 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2013/33/33 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 14 ΚΑΙ 18ΠΣΤ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΩΣ ΝΟΜΟΥ ΚΕΦ. 105 ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 13, 15 ΚΑΙ 16 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2008/115/ΕΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ.
________________
Στ. Π. Σταύρου (κα), για τον Αιτητή.
Ν. Κουρσάρης, για Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε., εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.
________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Δοθείσα Αυθημερόν)
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.:- Η παρούσα Αίτηση είναι η δεύτερη που ο αιτητής έχει καταχωρίσει για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Habeas Corpus ad Subjiciendum. Eίχε προηγηθεί η καταχώριση της Πολιτικής Αίτησης Αρ. 141/2026, όπου αδελφή Δικαστής με την απόφαση της ημερ. 23.7.2026 απέρριψε αυτήν. Όσον αφορά στο αδιαμφισβήτητο ιστορικό, θα παραθέσω τα όσα καταγράφονται στην πιο πάνω απόφαση της αδελφής Δικαστού:
« ▬ Ο Αιτητής είναι Τούρκος υπήκοος.
▬ Κατά το Νοέμβριο του 2023 εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία.
▬ Την 1/12/2023 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση διεθνούς προστασίας η οποία απεσύρθη σιωπηρά και απερρίφθη στις 28/11/2024.
▬ Στις 17/12/2024 επιβλήθηκε στον Αιτητή ποινή φυλάκισης 10 μηνών για τα αδικήματα πλαστοπροσωπίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Ένεκα της καταδίκης του σε φυλάκιση κατέστη απαγορευμένος μετανάστης βάσει του Άρθρου 6(1)(δ) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105 και στις 25/7/2025 έγινε εισήγηση από την Αστυνομία όπως εκδοθούν Διατάγματα Κράτησης και Απέλασης τα οποία και εκδόθηκαν την ίδια ημέρα δυνάμει του Άρθρου 14 του Κεφ. 105.
▬ Κατά του Διατάγματος Κράτησης ο Αιτητής καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας την Προσφυγή υπ’ αρ. 39/2025 η οποία απερρίφθη με την Απόφαση του Δικαστηρίου στις 10/11/2025.
▬ Κατά την κράτηση του ο Αιτητής υπέβαλε στις 2/9/2025 μεταγενέστερη αίτηση ασύλου η οποία έγινε δεκτή.
▬ Συνεπεία των πιο πάνω στις 30/9/2025 το Διάταγμα Κράτησης το οποίο είχε εκδοθεί δυνάμει του Άρθρου 14 του Κεφ. 105 ακυρώθηκε και το Διάταγμα Απέλασης ανεστάλη εν αναμονή εξέτασης της αίτησης ασύλου από την Υπηρεσία Ασύλου (ΥΠΑΣ).
▬ Την ίδια ημερομηνία, δηλ. 30/9/2025, εκδόθηκε νέο Διάταγμα Κράτησης του δυνάμει του Άρθρου 9ΣΤ του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000.
▬ Στις 31/10/2025 η αίτηση ασύλου που υπέβαλε ο Αιτητής απερρίφθη σε πρωτοβάθμιο επίπεδο από την Υπηρεσία Ασύλου (ΥΠΑΣ) και η σχετική απόφαση του επιδόθηκε στις 14/11/2025.
▬ Στις 11/12/2025 ο Αιτητής υπέβαλε εναντίον της πιο πάνω Απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου (ΥΠΑΣ) την Προσφυγή υπ’ αρ. 3011/2025 στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας η οποία εκκρεμεί.
▬ Στις 28/11/2026, 27/1/2026, 23/3/2026 και 21/5/2026 έγιναν επαναξιολογήσεις της κράτησης του Αιτητή.»
Η αδελφή Δικαστής, αφού παρέθεσε νομολογία που αφορά στην έκδοση του Προνομιακού Εντάλματος Habeas Corpus, και αφού αναφέρθηκε στις ενέργειες και αιτήματα του αιτητή, κατέληξε ως εξής:
«Επομένως, αντικείμενο για σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης είναι η διάρκεια της κράτησης του Αιτητή βάσει του Διατάγματος ημερ. 30/9/2025, το οποίο έχει ως νομική βάση το Άρθρο 9ΣΤ(2)(δ) του περί Προσφύγων Νόμου 6(Ι)/2000 και το οποίο βρίσκεται σε ισχύ. Ό,τι, λοιπόν, αξίζει να συζητηθεί στο πλαίσιο της παρούσας είναι το κατά πόσο υφίσταται υπέρβαση του εύλογου χρόνου που απαιτείται για το σκοπό της κράτησης. Σε κάθε περίπτωση η κράτηση είναι επιτρεπτή μόνο στο βαθμό που είναι αναγκαία για τους σκοπούς απέλασης, όπως στην προκείμενη περίπτωση, και πρέπει, βεβαίως, να περιορίζεται στο συντομότερο δυνατό διάστημα, όπως τούτο κρίνεται στα δεδομένα της κάθε υπόθεσης, χωρίς να τίθεται συγκεκριμένο χρονικό όριο. Αν με την πάροδο της εύλογης περιόδου κράτησης δεν καταστεί δυνατή η απέλαση, τότε δεν επιτρέπεται η παράταση της (Αναφορικά με την Αίτηση του Singh, Πολιτική Αίτηση Αρ. 120/2019, ημερ. 25/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:D342, ECLI:CY:AD:2019:D342). Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Essa Morad Khlaief v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά. (2003) 1 Α.Α.Δ. 1521, ο χρόνος κράτησης «...δεν μπορεί να θεωρηθεί in abstracto. Πρέπει να συσχετισθεί προς τους λόγους της καθυστέρησης απέλασης και τις υφιστάμενες δυνατότητες διεκπεραίωσης της». (Βλ., επίσης, Fasel v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2016) 1 Α.Α.Δ. 876).
Όπως προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία και έγγραφα, η διαδικασία απέλασης του Αιτητή έχει, εν προκειμένω, ανασταλεί λόγω της υποβολής στις 2/9/2025 από μέρους του Αιτητή μεταγενέστερης αίτησης ασύλου και η καθυστέρηση στην απέλαση είναι αποτέλεσμα της εκκρεμότητας της Προσφυγής που αυτός καταχώρισε, ως είχε δικαίωμα να πράξει, ενώπιον του ΔΔΔΠ στις 11/12/2025, με την οποία αμφισβητεί την απορριπτική Απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία δόθηκε στις 31/10/2025. Δεδομένης δε αυτής της εκκρεμότητας, ο Αιτητής δεν μπορεί να απελαθεί αφού έχει την ιδιότητα του αιτούντος διεθνή προστασία. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό Άρθρο 2 του Νόμου 6(Ι)/2000, «αιτητής» σημαίνει αλλοδαπό ο οποίος έχει υποβάλει αίτηση για παραχώρηση διεθνούς προστασίας και η ιδιότητα αυτή ισχύει για την περίοδο από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης μέχρι τη λήψη τελικής απόφασης σε σχέση με την αίτηση αυτή. Περαιτέρω στο ίδιο Άρθρο ο όρος ««τελική απόφαση» σημαίνει απόφαση η οποία ορίζει κατά πόσο ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο ανιθαγενής αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή ως πρόσωπο στο οποίο παραχωρείται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Νόμου και - (α) έχει παρέλθει άπρακτη η προθεσμία για άσκηση προσφυγής δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος κατά της εν λόγω απόφασης, ή (β) ασκήθηκε προσφυγή κατά της εν λόγω απόφασης και εκδόθηκε πρωτόδικη απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου επί αυτής». Στην υπό συζήτηση περίπτωση μετά την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή στη μεταγενέστερη αίτηση ασύλου από την Υπηρεσία Ασύλου στις 31/10/2025 και την άσκηση στη συνέχεια από μέρους του Αιτητή Προσφυγής ενώπιον του ΔΔΔΠ η οποία επί του παρόντος εκκρεμεί, δεν υφίσταται ακόμη «τελική απόφαση».
Ο σκοπός, όμως, της απέλασης του δεν έχει εγκαταλειφθεί παρά μόνο αυτή έχει ανασταλεί ως αποτέλεσμα των πιο πάνω διαβημάτων από μέρους του Αιτητή. Το δε χρονικό διάστημα που παρήλθε, υπό τις περιστάσεις, δεν είναι τέτοιας διάρκειας που να υποδηλοί είτε εγκατάλειψη του σκοπού για τον οποίο κρατείται ο Αιτητής, είτε παράλειψη προώθησής του με τη δέουσα επιμέλεια, ούτε και εντοπίζεται παραβίαση των όποιων δικαιωμάτων του Αιτητή.
Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν έχει μέχρι σήμερα απελαθεί, δεν οφείλεται σε οποιεσδήποτε ενέργειες των διοικητικών αρχών.»
Δυόμιση περίπου μήνες μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν εφεσιβλήθη, ο αιτητής επανήλθε με την υπό εκδίκαση Αίτηση. Στην Ένορκη Δήλωση του δικηγόρου Γιάννη Ησαία, που υποστηρίζει την Αίτηση, γίνεται αναφορά ότι δεν υπάρχει κίνδυνος διαφυγής του αιτητή, «καθώς ο ίδιος δηλώνει ότι δεν μπορεί να επιστρέψει πίσω στη χώρα καταγωγής του λόγω του ότι διώκεται από την Τουρκική κυβέρνηση. Η κράτηση του Αιτητή είναι παράνομη καθότι δεν γνωρίζει τον λόγο της κράτησης του, ούτε και κατά πόσο γίνονται ενέργειες σε σχέση με την κράτηση και απέλαση του, εφόσον ο Αιτητής Διεθνούς Προστασίας δεν μπορεί να απελαθεί και παραμένει άγνωστο πότε θα ολοκληρωθεί η προσφυγή που καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας κατά της απόφασης απόρριψης της Αίτησης του».
Σημειώνεται εδώ ότι η απόφαση στην Προσφυγή Αρ. 3011/2025, που ο αιτητής καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, είχε επιφυλαχθεί στις 9.7.2026, και η απόφαση εξεδόθη στις 9.11.2026, δηλαδή μετά την καταχώριση της υπό εκδίκαση Αίτησης. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, δικαιολογημένα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την Αίτηση του αιτητή. Κατ΄ επέκταση, η Προσφυγή του απερρίφθη, με €600 έξοδα εναντίον του.
Ο Γενικός Εισαγγελέας με 15 λόγους ένστασης, αξιώνει την απόρριψη της Αίτησης. Η ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Α. Μαζέρη, Λειτουργού στο Τμήμα Μετανάστευσης του Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας η οποία καλύπτει με ιδιαίτερη λεπτομέρεια τα γεγονότα και μάλιστα με αναφορά σε συγκεκριμένα έγγραφα, τα οποία επισυνάπτει ως τεκμήρια.
Και οι δύο πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου όλα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, ενώ το ίδιο ισχύει και για τη Νομολογία στην οποία παρέπεμψαν. Θα κάνω ειδική αναφορά σε αυτά, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο.
Σήμερα ζήτησα και από τις δύο πλευρές να τοποθετηθούν και στο νέο γεγονός, ότι δηλαδή η Προσφυγή του αιτητή έχει απορριφθεί, κάτι που δεν είχε καλυφθεί με τις γραπτές αγορεύσεις τους που προηγήθηκαν. Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν πως ο αιτητής μετά την απόφαση του Δ.Δ.Δ.Π. έπαυσε να είναι αιτητής Διεθνούς Προστασίας. Η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή ανέφερε πως ο πελάτης της θα εφεσιβάλει την απόφαση, ενώ ο ευπαίδευτος δικηγόρος που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα δήλωσε πως άρχισαν οι προσπάθειες για απέλαση του αιτητή στην Τουρκία.
Ως γνωστό, η κράτηση είναι περιορισμός του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ελευθερίας, και σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αυτοσκοπός. Η στέρηση της ελευθερίας θα πρέπει να έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια, και να υφίσταται καθ΄ ον χρόνο η διαδικασία απομάκρυνσης προωθείται με τη δέουσα επιμέλεια. Η δικαστική κρίση σε σχέση με το κατά πόσο η κράτηση έχει υπερβεί τον εύλογο χρόνο, για σκοπούς απομάκρυνσης από τη χώρα, είναι κρίση που θα πρέπει να βασίζεται επί των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης, όπως αυτά τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου (Khlaief (Αρ. 1) (2003) 1(Γ) Α.Α.Δ, 1402).
Όπως σημείωσε και η αδελφή Δικαστής στην απόφαση της, ημερομηνίας 23.7.2026, «η καθυστέρηση στην απέλαση είναι αποτέλεσμα της Προσφυγής που ο αιτητής καταχώρισε, ως είχε κάθε δικαίωμα να πράξει, με την οποία αμφισβητεί την απορριπτική απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου». Συνεπεία της εν λόγω εκκρεμότητας, ο αιτητής δεν μπορούσε να απελαθεί αφού είχε την ιδιότητα του αιτούντος διεθνούς προστασίας. Βεβαίως, το πιο πάνω γεγονός δεν απομονώνεται από όλα τα υπόλοιπα, συμπεριλαμβανομένου του χρονικού διαστήματος που διέρρευσε, και εν προκειμένω και του γεγονότος ότι η Προσφυγή του αιτητή απερρίφθη στις 9.11.2026, με τη Διοίκηση πλέον να έχει ενώπιον της ένα νέο γεγονός, το οποίο δεν συνιστά πλέον κώλυμα για την προώθηση ενεργειών για την απέλαση του αιτητή.
Έχει ήδη κριθεί με την απόφαση ημερ. 23.7.2026, ότι το χρονικό διάστημα που διέρρευσε «δεν είναι τέτοιας διάρκειας που να υποδηλοί είτε εγκατάλειψη του σκοπού για τον οποίο κρατείται ο αιτητής, είτε παράλειψη προώθησης του με τη δέουσα επιμέλεια, ούτε και εντοπίζεται παραβίαση των οποιωνδήποτε δικαιωμάτων του αιτητή». Το πρόσθετο χρονικό διάστημα που ο αιτητής συνεχίζει να τελεί υπό κράτηση, ως ελέχθη, συνυπολογίζεται.
Έχοντας ενώπιον μου το σύνολο των γεγονότων, συμπεριλαμβανομένου και του γεγονότος της απόρριψης της Προσφυγής του αιτητή στις 9.11.2026, δεν βρίσκω ότι το χρονικό διάστημα που αυτός τελεί υπό κράτηση είναι τέτοιο που δικαιολογεί, στο παρόν στάδιο, την έκδοση του αιτούμενου εντάλματος, όταν η διοίκηση δεν φαίνεται να κωλυσιεργεί ή να παραλείπει να πράξει ό,τι επιβάλλεται (Αναφορικά με τον NTALI BENEDICT AWA για την Έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Habeas Corpus, Πολ. Αίτ. Αρ. 166/2026, ημερ. 2.9.2026 και Αναφορικά με τον ΑUYOB ARAB για την Έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Habeas Corpus, Πολ. Αίτ. Αρ. 165/2026, ημερ. 14.9.2026).
Εν κατακλείδι, εξισορρόπηση των δικαιωμάτων του Κράτους και του αιτητή, οδηγεί, στα ιδιαίτερα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, στην απόρριψη της Αίτησης, η οποία και απορρίπτεται.
Ουδεμία διαταγή για έξοδα.
Τα έξοδα του διερμηνέα να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.
/ΣΓεωργίου
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο