Α. Χ. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κ.α., Υπόθεση αρ. 686/2020, 9/8/2023
print
Τίτλος:
Α. Χ. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κ.α., Υπόθεση αρ. 686/2020, 9/8/2023
Παραπομπή:
ECLI:CY:DD:2023:378

ECLI:CY:DD:2023:378

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ  

   (Υπόθεση αρ. 686/2020)

9 Αυγούστου 2023

[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ AΡΘΡΑ 23, 25, 28, 30, 35, 146 ΚΑΙ 150 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Α. Χ.

Αιτητής

v.

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

2. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΥΔΑΤΟΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

Καθ’ ων η αίτηση.

……………………………

Ξένια Ευγενίου, για Ανδρέας Σ. Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε., για τον αιτητή.

Θεοδώρα Πιπερή, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση αρ. 1.

Ρούλα Ιάσονος, για Chrysses Demetriades & Co LLC, για τους καθ’ ων η αίτηση αρ. 2.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Στις 31.7.2020, ο αιτητής καταχώρησε την υπό κρίση προσφυγή, αξιώνοντας από το Δικαστήριο την ακόλουθη θεραπεία:-

«Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρη, παράνομη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα το διάταγμα απαλλοτρίωσης που δημοσιεύθηκε με αριθμό ΑΔΠ 399 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 10.7.2020, μετά και την απόρριψη της σχετικής Ένστασης του Αιτητή και αφορά την ακίνητη ιδιοκτησία του Αιτητή αρ. τεμ. 581 (Παράρτημα Α) Φ.Σχ.[…], Τμήμα 0, αρ. εγγραφή […] που ευρίσκεται στην κοινότητα Παλώδιας για σκοπούς δήθεν δημόσιας ωφέλειας (για σκοπούς υδατοπρομήθειας – υδατικά έργα) στην κοινότητα Παλώδιας.»

 

  Τα γεγονότα της υπόθεσης, περιγράφονται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση αρ. 1 (την οποία οι καθ’ ων η αίτηση αρ. 2 υιοθέτησαν και δεν καταχώρησαν ξεχωριστή) και συμπληρώνονται και από τον διοικητικό φάκελο που κατατέθηκε στη διαδικασία, ως Τεκμήριο 1.

 

  Ο αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 581, Φ./Σχ. […] στην Παλώδια. Το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού, αποφάσισε την απαλλοτρίωση μέρους του εν λόγω τεμαχίου, αφού όπως αναφέρεται στην Ένσταση, μέσα σε αυτό βρίσκεται η χαμηλή υδατοδεξαμένη Παλώδιας, η οποία κτίστηκε και λειτουργεί από το 1976 από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, με τη συγκατάθεση του παππού του αιτητή. Το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού, δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης, Α.Δ.Π. 577, ημερομηνίας 6.10.2017, στην οποία αναφέρεται πως η απαλλοτρίωση μέρους του εν λόγω τεμαχίου αρ. 581, κατέστη αναγκαία για σκοπούς υδατοπρομήθειας – υδατικά έργα. Ακολούθησε στις 2.3.2018, η δημοσίευση του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, Α.Δ.Π. 96.

 

  Οι καθ’ ων η αίτηση αρ. 2, Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού, δεν είχαν προβεί εγκαίρως στον υπολογισμό του ποσού της αποζημίωσης, προκειμένου να προχωρήσουν σε επίσημη προσφορά προς τον ιδιοκτήτη αιτητή. Όπως αναφέρεται, θεώρησαν πως η διαδικασία απαλλοτρίωσης είχε ατονίσει. Γι’ αυτό το λόγο, οι καθ’ ων η αίτηση αρ. 2, προχώρησαν στη δημοσίευση της δεύτερης Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης, Α.Δ.Π. 352, ημερομηνίας 12.7.2019. Ο αιτητής, δια μέσω του δικηγόρου του, υπέβαλε ένσταση ημερομηνίας 10.1.2020, κατά της σκοπούμενης απαλλοτρίωσης, η οποία εξετάστηκε από την αρμόδια, προς τούτο, Υπουργική Επιτροπή, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 1.7.2020 και απερρίφθη.

 

  Ακολούθησε, στη συνέχεια, η δημοσίευση του δεύτερου  Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, Α.Δ.Π. 399, ημερομηνίας 10.7.2020, η νομιμότητα του οποίου προσβάλλεται δια της υπό εκδίκαση προσφυγής, η οποία καταχωρήθηκε στις 31.7.2020.

 

  Το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, με επιστολή του προς τον Διευθυντή του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού, ημερομηνίας 23.7.2020, γνωστοποίησε πως είχε ήδη σταλεί προς τον αιτητή, επίσημη προσφορά για ποσό της αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση του επίδικου τεμαχίου και ζήτησε την άμεση ανάκληση της δεύτερης διαδικασίας που κινήθηκε για την απαλλοτρίωση, υποβάλλοντας πως η αρχική διαδικασία, βρίσκεται ακόμα σε ισχύ (ερυθρό 112 Τεκμήριου 1).

 

  Το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού, με επιστολή του ημερομηνίας 30.7.2020, ζήτησε από το Υπουργείο Εσωτερικών, όπως η δεύτερη διαδικασία απαλλοτρίωσης που κινήθηκε (Γνωστοποίηση και Διάταγμα Απαλλοτρίωσης) ανακληθεί (ερυθρά 116 Τεκμήριου 1). Αποτέλεσμα, ήταν η δημοσίευση του Διατάγματος Ανάκλησης, ημερομηνίας 25.9.2020, της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης  ημερομηνίας 12.7.2019 και του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης ημερομηνίας 10.7.2020.

 

  Ενόψει αυτής της εξέλιξης, η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση αρ. 1, υπέβαλε στην Ένσταση που καταχωρήθηκε πως η προσφυγή κατέστη αλυσιτελής, λόγω της ανάκλησης της προσβαλλόμενης πράξης, θέση που αναπτύχθηκε στη γραπτή της αγόρευση, αναφορά στην οποία θα γίνει πιο κάτω.

  Προωθήθηκε από τον αιτητή, δια του ευπαιδεύτου συνηγόρου του, πως η μετά την καταχώρηση της προσφυγής, ανάκληση του προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτρίωσης, δεν οδηγεί σε αλυσιτέλεια, λόγω του ότι υπέστη και υφίσταται ζημία η οποία δεν εξαφανίστηκε με την ανάκληση, η οποία έλαβε χώρα για αλλότριο σκοπό, ήτοι για να νομιμοποιήσει εκ των υστέρων παρανομία πολλών ετών και η συνέχιση τη δίκης επιβάλλεται αφού για ν΄αποκατασταθεί η ζημία του αιτητή, χρειάζεται η έκδοση ακυρωτικής αποφάσεως. Υπέβαλε πως ο ίδιος διατηρεί το έννομο του συμφέρον για συνέχιση της προσφυγής του, λόγω της παράνομης επέμβασης των καθ’ ων η αίτηση επί της περιουσίας του.

 

  Όσον αφορά την ουσία, υποβάλλει πως οι καθ’ ων η αίτηση τελούν υπό πλάνη θεωρώντας πως με την ανάκληση της επίδικης απαλλοτρίωσης, αναβιώνει η πρώτη απαλλοτρίωση που είχε ατονίσει και που ουδέποτε έλαβε γνώση αυτής. Υποστηρίζει πως με την προσβαλλόμενη απόφαση (τη δεύτερη απαλλοτρίωση) στερήθηκε το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, πως υπήρξε εκ των υστέρων προσπάθεια για νομιμοποίηση μίας παράνομης πράξης, που συνιστούσε παράνομη επέμβαση επί της περιουσίας του με την κατασκευή της υδατοδεξαμενής, παράβαση της αρχής της αναλογικότητας, ελλιπής έρευνα, παράλειψη της διοίκησης να ακούσει τον αιτητή ως προς την καταλληλότητα του ακινήτου για την επίτευξη του σκοπού της απαλλοτρίωσης.

 

  Αντίθετες υπήρξαν οι θέσεις της ευπαιδεύτου συνηγόρου των καθ’ ων η αίτηση αρ. 1, η οποία υπέβαλε πως, ενόψει της έκδοσης του Διατάγματος Ανάκλησης, η παρούσα προσφυγή κατά του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, το οποίο ίσχυσε μόνον για 77 μέρες, κατέστη αλυσιτελής. Κατά τις εισηγήσεις, ο αιτητής στερείται εννόμου συμφέροντος να προωθήσει την προσφυγή του, για την ακύρωση της πράξης που ανακλήθηκε, αφού εξέλιπε το αντικείμενό της και η δίκη καταργείται.

 

  Κατ΄επίκληση της Ιωσηφίδης ν. Δημοκρατίας (1989) 3 A.A.Δ. 973, υπέβαλε πως, ακόμα και σε περίπτωση ακύρωσης του προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτρίωσης, η διοίκηση δεν θα έχει να συμμορφωθεί σ’ οτιδήποτε προς όφελος του αιτητή, δεν θα έχει να ικανοποιήσει οποιαδήποτε αξίωσή του, τυχόν ακύρωση δεν θα οδηγούσε στην αυτόματη έγκριση κάποιας διοικητικής πράξης που ο αιτητής επιθυμεί, ενώ ο αιτητής δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημία από την ανάκληση της προσβαλλόμενης πράξης.

 

  Επί της ουσίας, υπέβαλε πως η πρώτη απαλλοτρίωση δεν έχει ατονίσει, καθότι έχει ήδη προσφερθεί αποζημίωση προς τον αιτητή, από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, προ της παρόδου των δεκατεσσάτων μηνών από τη δημοσίευση της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης και συμφώνως με τις διατάξεις του άρθρου 7(2) του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου, Ν. 15/62. Επισύναψε στη γραπτή της αγόρευση, ως Παράρτημα Ι την γραπτή προσφορά που του υπεβλήθη, ημερομηνίας 5.10.2018. Υπέβαλε δε πως, με την προαναφερόμενη προσφορά, η πρώτη απαλλοτρίωση ολοκληρώθηκε και αφού το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης εκδοθέν στις 2.3.2018 δεν προσβλήθηκε με προσφυγή, αυτό τεκμαίρεται νόμιμο.

 

  Σημειώνεται πως οι καθ’ ων η αίτηση αρ. 2, έχουν υιοθετήσει την γραπτή αγόρευση που καταχωρήθηκε εκ μέρους της Δημοκρατίας.

 

  Έχω εξετάσει τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, υπό το φως και του Τεκμηρίου 1. Αποτελεί γεγονός, πως για το ίδιο το επίδικο τεμάχιο 581, ιδιοκτησίας του αιτητή, κινήθηκαν δύο διαδικασίες απαλλοτρίωσης. Η πρώτη, με την δημοσίευση της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης ημερομηνίας 6.10.2017 και την έκδοση του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης ημερομηνίας 2.3.2018. Στη συνέχεια, οι καθ’ ων η αίτηση αρ. 2, προχώρησαν στις 12.7.2019 στην έκδοση της νέας Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης και στην έκδοση του δεύτερου στη σειρά Διατάγματος Απαλλοτρίωσης ημερομηνίας 10.7.2020. Με την υπό εκδίκαση προσφυγή, προσεβλήθη η νομιμότητα αυτής της δεύτερης διαδικασίας απαλλοτρίωσης.

 

  Η απαλλοτριούσα αρχή, ήτοι οι καθ’ ων η αίτηση αρ. 2, δύο μήνες μετά την καταχώρηση της υπό κρίση προσφυγής, δημοσίευσαν Διάταγμα Ανάκλησης της προσβαλλόμενης απόφασης και τέθηκε ζήτημα κατάργησης της δίκης και αλυσιτέλειας, λόγω εξάλειψης του αντικειμένου της προσφυγής. Η πλευρά του αιτητή, υπέβαλε πως υπέστη ζημία, που μπορεί ν΄αποκατασταθεί μόνον με την έκδοση ακυρωτικής αποφάσεως. Την προσδιορίζει σε στέρηση της δυνατότητας απόλαυσης και εκμετάλλευσης ολόκληρης της περιουσίας του, προς όφελος του ίδιου, αλλά και της πολύτεκνης οικογένειας του και προς εκμετάλλευση της προς εξόφληση δανείων που διατηρεί, αλλά και για την γεωργική εκμετάλλευση του τεμαχίου του.

 

  Αποτελεί βασική αρχή του διοικητικού δικαίου και της διαχρονικής νομολογίας, ότι το βάρος απόδειξης του εννόμου συμφέροντος, το φέρει ο αιτητής και αυτό θα πρέπει να ενυπάρχει τόσο κατά την καταχώριση της προσφυγής, όσο και κατά την έκδοση της απόφασης (Παπασάββας ν. Δημοκρατίας (1967) 3 Α.Α.Δ. 111, Μελέτης ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1986) 3 Α.Α.Δ. 418, Κρητιώτης ν. Δήμου Πάφου (1986) 3 Α.Α.Δ. 322, Παπαδόπουλλος ν. Δημοκρατίας (1989) 3 Α.Α.Δ. 973, Κοζάκος ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 3566).

 

  Στην Παπαδόπουλλος (ανωτέρω), κρίθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι όπου με την ανάκληση εξαλείφονται οι ζημιογόνες επιπτώσεις της προσβαλλόμενης απόφασης, η προσφυγή στερείται πλέον αντικειμένου, λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος και η δίκη καταργείται. Όπου, όμως, παρά την ανάκληση, διαφαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι παρέμεινε ζημιογόνο κατάλοιπο για το οποίο, ενδεχομένως, να προκύπτει θέμα αποζημίωσης με βάση το Άρθρο 146.6 του Συντάγματος, η προσφυγή διατηρεί το αντικείμενό της.

 

  Στην απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Στράκκα Λτδ ν. Δημοκρατίας (1991) 3 Α.Α.Δ. 643, διατυπώθηκε η πάγια θέση της νομολογίας ότι η δίκη καταργείται για διάφορους λόγους, στους οποίους περιλαμβάνεται η έλλειψη αντικειμένου, αφού η συνέχισή της δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό. Στην περίπτωση, όμως, που έχουν προκύψει στον αιτητή ζημιογόνες συνέπειες, από την προσβαλλόμενη διοικητική πράξη, διεκδικήσιμες κατά το Άρθρο 146.6 του Συντάγματος, ενώ αυτή βρισκόταν ακόμα σε ισχύ, η δίκη δεν καταργείται (Κολώνα ν. Δημοκρατίας (2003) 3 Α.Α.Δ. 204). Εναπόκειται στον εκάστοτε αιτητή να αποδείξει ότι έχουν ήδη προκύψει σε αυτόν ζημιογόνες συνέπειες από την προσβαλλόμενη πράξη πριν την ανάκλησή της ή την ικανοποίηση της αξίωσης του αιτητή, όπου και θα συντρέχει σε τέτοια περίπτωση, λόγος για συνέχιση της δίκης (Δημοκρατία ν. Ματθαίου (1990) 3Δ Α.Α.Δ. 2452, Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου ν. Σάββα (2006) 3 Α.Α.Δ. 435).

 

  Προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσον στην προκείμενη περίπτωση, παρά την ανάκληση της προσβαλλόμενης απόφασης, παρέμεινε ζημιογόνο κατάλοιπο από την προσβαλλόμενη πράξη, κατά τον χρόνο που ήταν σε ισχύ. Δηλαδή, κατά πόσον παρέμεινε ζημία από την κίνηση της δεύτερης διαδικασίας απαλλοτρίωσης.

 

  Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, η επίδικη δεύτερη διαδικασία απαλλοτρίωσης, ξεκίνησε με την πεποίθηση πως η πρώτη απαλλοτρίωση που εκκίνησε το έτος 2017, είχε ατονίσει, λόγω του ότι δεν είχε προσφερθεί αποζημίωση προς τον αιτητή, εντός του χρονικού διαστήματος που προνοεί η σχετική νομοθεσία, Ν. 15/62.

 

  Όταν οι καθ’ ων η αίτηση αρ. 1, μέσω του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, γνωστοποίησαν προς την απαλλοτριούσα αρχή πως τέτοια προσφορά υπεβλήθη πράγματι στον αιτητή από το κράτος, αφού θεωρήθηκε το έργο ως κυβερνητικό, οι καθ΄ων η αίτηση αρ. 2, προχωρήσαν στην έκδοση Διατάγματος Ανάκλησης.

 

  Εξετάζοντας το σύνολο των γεγονότων, διαπιστώνω πως οι ζημιογόνες συνέπειες που επικαλείται ο αιτητής, δεν προκύπτουν άμεσα και ευθέως από την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ήτοι από την έκδοση του προσβαλλόμενου Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, ημερομηνίας 10.7.2020.

 

  Ο όποιος τυχόν και ενδεχόμενος επηρεασμός του αιτητή, δεν απορρέει από το προσβαλλόμενο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης, αλλά από το πρώτο δημοσιευθέν Διάταγμα Απαλλοτρίωσης, διαδικασία η οποία προκύπτει, σε συμφωνία με τους ισχυρισμούς των καθ’ ων η αίτηση - και που αποτελεί το έρεισμα της έκδοσης του μεταγενέστερου Διατάγματος Ανάκλησης της απαλλοτρίωσης ημερομηνίας 25.9.2020 – να μην έχει ατονίσει.

 

  Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7(2) του Ν. 15/62, διαδικασία απαλλοτριώσεως ατονεί, μεταξύ άλλων, όταν δεν προσφερθεί η υπολογισθείσα αποζημίωση εντός δεκατεσσάρων μηνών από της δημοσίευσης της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης. Όπως προκύπτει από το Παράρτημα Ι της γραπτής αγόρευσης της Δημοκρατίας, τέτοια προσφορά υπεβλήθη προς τον αιτητή στις 5.10.2018, προ της παρόδου της πιο πάνω αναφερόμενης χρονικής περιόδου.

 

  Συνεπώς, με την έκδοση και του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης εντός του δωδεκαμήνου που προνοεί το ίδιο άρθρο, από της εκδόσεως της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης, διαπιστώνεται πως υπήρξε ορθή η θεώρηση των καθ’ ων η αίτηση περί συντέλεσης, ουσιαστικά, της πρώτης απαλλοτρίωσης, θεώρηση που αποτέλεσε και το έρεισμα της έκδοσης του Διατάγματος Ανάκλησης.

 

  Ακόμα, όμως και να θεωρηθεί πως ο αιτητής υπέστη πράγματι ζημία από της εκδόσεως του επίδικου δεύτερου Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, για όσο χρόνο αυτό ήταν σε ισχύ, τυχόν ακύρωση αυτού θα καταστήσει την προσφυγή του αλυσιτελή, καθότι εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ το πρώτο δημοσιευθέν Διάταγμα Απαλλοτρίωσης, το οποίο ουδέποτε ατόνισε, αφού προσφέρθηκε, ως αναφέρθηκε ανωτέρω αποζημίωση εντός του χρονικού διαστήματος που προβλέπει ο Ν. 15/62, Διάταγμα Απαλλοτρίωσης που τεκμαίρεται νόμιμο, ενόψει του ότι ο αιτητής, ουδέποτε το αμφισβήτησε, καίτοι επιδόθηκε σ’ αυτόν δεόντως η Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης, στις 21.11.2017, όπως αυτό προκύπτει από το ερυθρό 48 του Τεκμηρίου 1.

 

  Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω πως η όποια ενδεχόμενη ζημία του αιτητή, δεν πηγάζει ευθέως από το προσβαλλόμενο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης, αλλά από το πρώτο δημοσιευθέν Διάταγμα Απαλλοτρίωσης ημερομηνίας 2.3.2018, το οποίο με δεδομένη την μη προσβολή του, τεκμαίρεται νόμιμο.

 

  Κατ’ εφαρμογή και των νομολογηθέντων στην Ιωσηφίδης (ανωτέρω), η οποία βασίστηκε στην αρχή της Παπαδόπουλλος (ανωτέρω), αλλά και κατά τον λόγο της Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 33, κρίνεται πως ο αιτητής δεν έχει καταδείξει πως κατά τη διάρκεια ισχύος του προσβαλλόμενου Διατάγματος Απαλλοτρίωσης, έχουν προκύψει ζημιογόνες συνέπειες και πως έχει επηρεαστεί από αυτό, καθότι ο όποιος τυχόν επηρεασμός του, ανατρέχει στη δημοσίευση του πρώτου Διατάγματος, του οποίου η Γνωστοποίηση του επιδόθηκε δεόντως κι η νομιμότητα αυτού (του Διατάγματος) δεν προσεβλήθη.

 

  Οι κατ΄ισχυρισμόν ζημίες που θεωρεί ο αιτητής πως υπέστη, δεν σχετίζονται άμεσα με το προσβαλλόμενο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης το οποίο ανακλήθηκε, αλλά από την αρχική διαδικασία που προκύπτει να αποδέχτηκε.

 

  Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται πως η παρούσα προσφυγή κατέστη άνευ αντικειμένου και απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

 

  Εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση αρ. 1, επιδικάζονται €1.900 πλέον Φ.Π.Α. 

 

                       

 

 

         Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο